in principio creavit Deus caelum et terram
terra autem erat inanis et vacua et tenebrae super faciem abyssi et spiritus Dei ferebatur super aquas<CM>
dixitque Deus fiat lux et facta est lux
et vidit Deus lucem quod esset bona et divisit lucem ac tenebras
appellavitque lucem diem et tenebras noctem factumque est vespere et mane dies unus<CM>
dixit quoque Deus fiat firmamentum in medio aquarum et dividat aquas ab aquis
et fecit Deus firmamentum divisitque aquas quae erant sub firmamento ab his quae erant super firmamentum et factum est ita
vocavitque Deus firmamentum caelum et factum est vespere et mane dies secundus<CM>
dixit vero Deus congregentur aquae quae sub caelo sunt in locum unum et appareat arida factumque est ita
et vocavit Deus aridam terram congregationesque aquarum appellavit maria et vidit Deus quod esset bonum
et ait germinet terra herbam virentem et facientem semen et lignum pomiferum faciens fructum iuxta genus suum cuius semen in semet ipso sit super terram et factum est ita
et protulit terra herbam virentem et adferentem semen iuxta genus suum lignumque faciens fructum et habens unumquodque sementem secundum speciem suam et vidit Deus quod esset bonum
factumque est vespere et mane dies tertius<CM>
dixit autem Deus fiant luminaria in firmamento caeli ut dividant diem ac noctem et sint in signa et tempora et dies et annos
ut luceant in firmamento caeli et inluminent terram et factum est ita
fecitque Deus duo magna luminaria luminare maius ut praeesset diei et luminare minus ut praeesset nocti et stellas
et posuit eas in firmamento caeli ut lucerent super terram
et praeessent diei ac nocti et dividerent lucem ac tenebras et vidit Deus quod esset bonum
et factum est vespere et mane dies quartus<CM>
dixit etiam Deus producant aquae reptile animae viventis et volatile super terram sub firmamento caeli
creavitque Deus cete grandia et omnem animam viventem atque motabilem quam produxerant aquae in species suas et omne volatile secundum genus suum et vidit Deus quod esset bonum
benedixitque eis dicens crescite et multiplicamini et replete aquas maris avesque multiplicentur super terram
et factum est vespere et mane dies quintus<CM>
dixit quoque Deus producat terra animam viventem in genere suo iumenta et reptilia et bestias terrae secundum species suas factumque est ita
et fecit Deus bestias terrae iuxta species suas et iumenta et omne reptile terrae in genere suo et vidit Deus quod esset bonum<CM>
et ait faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram et praesit piscibus maris et volatilibus caeli et bestiis universaeque terrae omnique reptili quod movetur in terra
et creavit Deus hominem ad imaginem suam ad imaginem Dei creavit illum masculum et feminam creavit eos
benedixitque illis Deus et ait crescite et multiplicamini et replete terram et subicite eam et dominamini piscibus maris et volatilibus caeli et universis animantibus quae moventur super terram<CM>
dixitque Deus ecce dedi vobis omnem herbam adferentem semen super terram et universa ligna quae habent in semet ipsis sementem generis sui ut sint vobis in escam
et cunctis animantibus terrae omnique volucri caeli et universis quae moventur in terra et in quibus est anima vivens ut habeant ad vescendum et factum est ita<CM>
viditque Deus cuncta quae fecit et erant valde bona et factum est vespere et mane dies sextus<CM>
igitur perfecti sunt caeli et terra et omnis ornatus eorum
conplevitque Deus die septimo opus suum quod fecerat et requievit die septimo ab universo opere quod patrarat
et benedixit diei septimo et sanctificavit illum quia in ipso cessaverat ab omni opere suo quod creavit Deus ut faceret<CM>
istae generationes caeli et terrae quando creatae sunt in die quo fecit Dominus Deus caelum et terram
et omne virgultum agri antequam oreretur in terra omnemque herbam regionis priusquam germinaret non enim pluerat Dominus Deus super terram et homo non erat qui operaretur terram
sed fons ascendebat e terra inrigans universam superficiem terrae
formavit igitur Dominus Deus hominem de limo terrae et inspiravit in faciem eius spiraculum vitae et factus est homo in animam viventem<CM>
plantaverat autem Dominus Deus paradisum voluptatis a principio in quo posuit hominem quem formaverat
produxitque Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum visu et ad vescendum suave lignum etiam vitae in medio paradisi lignumque scientiae boni et mali
et fluvius egrediebatur de loco voluptatis ad inrigandum paradisum qui inde dividitur in quattuor capita
nomen uni Phison ipse est qui circuit omnem terram Evilat ubi nascitur aurum
et aurum terrae illius optimum est ibique invenitur bdellium et lapis onychinus
et nomen fluvio secundo Geon ipse est qui circuit omnem terram Aethiopiae
nomen vero fluminis tertii Tigris ipse vadit contra Assyrios fluvius autem quartus ipse est Eufrates
tulit ergo Dominus Deus hominem et posuit eum in paradiso voluptatis ut operaretur et custodiret illum<CM>
praecepitque ei dicens ex omni ligno paradisi comede
de ligno autem scientiae boni et mali ne comedas in quocumque enim die comederis ex eo morte morieris<CM>
dixit quoque Dominus Deus non est bonum esse hominem solum faciamus ei adiutorium similem sui
formatis igitur Dominus Deus de humo cunctis animantibus terrae et universis volatilibus caeli adduxit ea ad Adam ut videret quid vocaret ea omne enim quod vocavit Adam animae viventis ipsum est nomen eius
appellavitque Adam nominibus suis cuncta animantia et universa volatilia caeli et omnes bestias terrae Adam vero non inveniebatur adiutor similis eius<CM>
inmisit ergo Dominus Deus soporem in Adam cumque obdormisset tulit unam de costis eius et replevit carnem pro ea
et aedificavit Dominus Deus costam quam tulerat de Adam in mulierem et adduxit eam ad Adam
dixitque Adam hoc nunc os ex ossibus meis et caro de carne mea haec vocabitur virago quoniam de viro sumpta est
quam ob rem relinquet homo patrem suum et matrem et adherebit uxori suae et erunt duo in carne una
erant autem uterque nudi Adam scilicet et uxor eius et non erubescebant<CM>
sed et serpens erat callidior cunctis animantibus terrae quae fecerat Dominus Deus qui dixit ad mulierem cur praecepit vobis Deus ut non comederetis de omni ligno paradisi
cui respondit mulier de fructu lignorum quae sunt in paradiso vescemur
de fructu vero ligni quod est in medio paradisi praecepit nobis Deus ne comederemus et ne tangeremus illud ne forte moriamur
dixit autem serpens ad mulierem nequaquam morte moriemini
scit enim Deus quod in quocumque die comederitis ex eo aperientur oculi vestri et eritis sicut dii scientes bonum et malum<CM>
vidit igitur mulier quod bonum esset lignum ad vescendum et pulchrum oculis aspectuque delectabile et tulit de fructu illius et comedit deditque viro suo qui comedit
et aperti sunt oculi amborum cumque cognovissent esse se nudos consuerunt folia ficus et fecerunt sibi perizomata
et cum audissent vocem Domini Dei deambulantis in paradiso ad auram post meridiem abscondit se Adam et uxor eius a facie Domini Dei in medio ligni paradisi<CM>
vocavitque Dominus Deus Adam et dixit ei ubi es
qui ait vocem tuam audivi in paradiso et timui eo quod nudus essem et abscondi me<CM>
cui dixit quis enim indicavit tibi quod nudus esses nisi quod ex ligno de quo tibi praeceperam ne comederes comedisti
dixitque Adam mulier quam dedisti sociam mihi dedit mihi de ligno et comedi
et dixit Dominus Deus ad mulierem quare hoc fecisti quae respondit serpens decepit me et comedi<CM>
et ait Dominus Deus ad serpentem quia fecisti hoc maledictus es inter omnia animantia et bestias terrae super pectus tuum gradieris et terram comedes cunctis diebus vitae tuae
inimicitias ponam inter te et mulierem et semen tuum et semen illius ipsa conteret caput tuum et tu insidiaberis calcaneo eius<CM>
mulieri quoque dixit multiplicabo aerumnas tuas et conceptus tuos in dolore paries filios et sub viri potestate eris et ipse dominabitur tui<CM>
ad Adam vero dixit quia audisti vocem uxoris tuae et comedisti de ligno ex quo praeceperam tibi ne comederes maledicta terra in opere tuo in laboribus comedes eam cunctis diebus vitae tuae
spinas et tribulos germinabit tibi et comedes herbas terrae
in sudore vultus tui vesceris pane donec revertaris in terram de qua sumptus es quia pulvis es et in pulverem reverteris<CM>
et vocavit Adam nomen uxoris suae Hava eo quod mater esset cunctorum viventium<CM>
fecit quoque Dominus Deus Adam et uxori eius tunicas pellicias et induit eos<CM>
et ait ecce Adam factus est quasi unus ex nobis sciens bonum et malum nunc ergo ne forte mittat manum suam et sumat etiam de ligno vitae et comedat et vivat in aeternum
emisit eum Dominus Deus de paradiso voluptatis ut operaretur terram de qua sumptus est
eiecitque Adam et conlocavit ante paradisum voluptatis cherubin et flammeum gladium atque versatilem ad custodiendam viam ligni vitae<CM>
Adam vero cognovit Havam uxorem suam quae concepit et peperit Cain dicens possedi hominem per Dominum
rursusque peperit fratrem eius Abel fuit autem Abel pastor ovium et Cain agricola<CM>
factum est autem post multos dies ut offerret Cain de fructibus terrae munera Domino
Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui et de adipibus eorum et respexit Dominus ad Abel et ad munera eius
ad Cain vero et ad munera illius non respexit iratusque est Cain vehementer et concidit vultus eius<CM>
dixitque Dominus ad eum quare maestus es et cur concidit facies tua
nonne si bene egeris recipies sin autem male statim in foribus peccatum aderit sed sub te erit appetitus eius et tu dominaberis illius<CM>
dixitque Cain ad Abel fratrem suum egrediamur foras cumque essent in agro consurrexit Cain adversus Abel fratrem suum et interfecit eum<CM>
et ait Dominus ad Cain ubi est Abel frater tuus qui respondit nescio num custos fratris mei sum
dixitque ad eum quid fecisti vox sanguinis fratris tui clamat ad me de terra
nunc igitur maledictus eris super terram quae aperuit os suum et suscepit sanguinem fratris tui de manu tua
cum operatus fueris eam non dabit tibi fructus suos vagus et profugus eris super terram<CM>
dixitque Cain ad Dominum maior est iniquitas mea quam ut veniam merear
ecce eicis me hodie a facie terrae et a facie tua abscondar et ero vagus et profugus in terra omnis igitur qui invenerit me occidet me
dixitque ei Dominus nequaquam ita fiet sed omnis qui occiderit Cain septuplum punietur posuitque Dominus Cain signum ut non eum interficeret omnis qui invenisset eum<CM>
egressusque Cain a facie Domini habitavit in terra profugus ad orientalem plagam Eden
cognovit autem Cain uxorem suam quae concepit et peperit Enoch et aedificavit civitatem vocavitque nomen eius ex nomine filii sui Enoch
porro Enoch genuit Irad et Irad genuit Maviahel et Maviahel genuit Matusahel et Matusahel genuit Lamech<CM>
qui accepit uxores duas nomen uni Ada et nomen alteri Sella
genuitque Ada Iabel qui fuit pater habitantium in tentoriis atque pastorum
et nomen fratris eius Iubal ipse fuit pater canentium cithara et organo
Sella quoque genuit Thubalcain qui fuit malleator et faber in cuncta opera aeris et ferri soror vero Thubalcain Noemma<CM>
dixitque Lamech uxoribus suis Adae et Sellae audite vocem meam uxores Lamech auscultate sermonem meum quoniam occidi virum in vulnus meum et adulescentulum in livorem meum
septuplum ultio dabitur de Cain de Lamech vero septuagies septies<CM>
cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam et peperit filium vocavitque nomen eius Seth dicens posuit mihi Deus semen aliud pro Abel quem occidit Cain
sed et Seth natus est filius quem vocavit Enos iste coepit invocare nomen Domini<CM>
hic est liber generationis Adam in die qua creavit Deus hominem ad similitudinem Dei fecit illum
masculum et feminam creavit eos et benedixit illis et vocavit nomen eorum Adam in die qua creati sunt
vixit autem Adam centum triginta annis et genuit ad similitudinem et imaginem suam vocavitque nomen eius Seth
et facti sunt dies Adam postquam genuit Seth octingenti anni genuitque filios et filias
et factum est omne tempus quod vixit Adam anni nongenti triginta et mortuus est<CM>
vixit quoque Seth centum quinque annos et genuit Enos
vixitque Seth postquam genuit Enos octingentis septem annis genuitque filios et filias
et facti sunt omnes dies Seth nongentorum duodecim annorum et mortuus est
vixit vero Enos nonaginta annis et genuit Cainan
post cuius ortum vixit octingentis quindecim annis et genuit filios et filias
factique sunt omnes dies Enos nongentorum quinque annorum et mortuus est
vixit quoque Cainan septuaginta annis et genuit Malalehel
et vixit Cainan postquam genuit Malalehel octingentos quadraginta annos genuitque filios et filias
et facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni et mortuus est
vixit autem Malalehel sexaginta quinque annos et genuit Iared
et vixit Malalehel postquam genuit Iared octingentis triginta annis et genuit filios et filias
et facti sunt omnes dies Malalehel octingenti nonaginta quinque anni et mortuus est
vixitque Iared centum sexaginta duobus annis et genuit Enoch
et vixit Iared postquam genuit Enoch octingentos annos et genuit filios et filias
et facti sunt omnes dies Iared nongenti sexaginta duo anni et mortuus est<CM>
porro Enoch vixit sexaginta quinque annis et genuit Mathusalam
et ambulavit Enoch cum Deo postquam genuit Mathusalam trecentis annis et genuit filios et filias
et facti sunt omnes dies Enoch trecenti sexaginta quinque anni
ambulavitque cum Deo et non apparuit quia tulit eum Deus<CM>
vixit quoque Mathusalam centum octoginta septem annos et genuit Lamech
et vixit Mathusalam postquam genuit Lamech septingentos octoginta duos annos et genuit filios et filias
et facti sunt omnes dies Mathusalae nongenti sexaginta novem anni et mortuus est<CM>
vixit autem Lamech centum octoginta duobus annis et genuit filium
vocavitque nomen eius Noe dicens iste consolabitur nos ab operibus et laboribus manuum nostrarum in terra cui maledixit Dominus
vixitque Lamech postquam genuit Noe quingentos nonaginta quinque annos et genuit filios et filias
et facti sunt omnes dies Lamech septingenti septuaginta septem anni et mortuus est
Noe vero cum quingentorum esset annorum genuit Sem et Ham et Iafeth<CM>
cumque coepissent homines multiplicari super terram et filias procreassent
videntes filii Dei filias eorum quod essent pulchrae acceperunt uxores sibi ex omnibus quas elegerant<CM>
dixitque Deus non permanebit spiritus meus in homine in aeternum quia caro est eruntque dies illius centum viginti annorum<CM>
gigantes autem erant super terram in diebus illis postquam enim ingressi sunt filii Dei ad filias hominum illaeque genuerunt isti sunt potentes a saeculo viri famosi
videns autem Deus quod multa malitia hominum esset in terra et cuncta cogitatio cordis intenta esset ad malum omni tempore<CM>
paenituit eum quod hominem fecisset in terra et tactus dolore cordis intrinsecus
delebo inquit hominem quem creavi a facie terrae ab homine usque ad animantia a reptili usque ad volucres caeli paenitet enim me fecisse eos<CM>
Noe vero invenit gratiam coram Domino
hae generationes Noe Noe vir iustus atque perfectus fuit in generationibus suis cum Deo ambulavit
et genuit tres filios Sem Ham et Iafeth<CM>
corrupta est autem terra coram Deo et repleta est iniquitate
cumque vidisset Deus terram esse corruptam omnis quippe caro corruperat viam suam super terram<CM>
dixit ad Noe finis universae carnis venit coram me repleta est terra iniquitate a facie eorum et ego disperdam eos cum terra
fac tibi arcam de lignis levigatis mansiunculas in arca facies et bitumine linies intrinsecus et extrinsecus
et sic facies eam trecentorum cubitorum erit longitudo arcae quinquaginta cubitorum latitudo et triginta cubitorum altitudo illius
fenestram in arca facies et in cubito consummabis summitatem ostium autem arcae pones ex latere deorsum cenacula et tristega facies in ea
ecce ego adducam diluvii aquas super terram ut interficiam omnem carnem in qua spiritus vitae est subter caelum universa quae in terra sunt consumentur
ponamque foedus meum tecum et ingredieris arcam tu et filii tui uxor tua et uxores filiorum tuorum tecum
et ex cunctis animantibus universae carnis bina induces in arcam ut vivant tecum masculini sexus et feminini
de volucribus iuxta genus suum et de iumentis in genere suo et ex omni reptili terrae secundum genus suum bina de omnibus ingredientur tecum ut possint vivere
tolles igitur tecum ex omnibus escis quae mandi possunt et conportabis apud te et erunt tam tibi quam illis in cibum<CM>
fecit ergo Noe omnia quae praeceperat illi Deus<CM>
dixitque Dominus ad eum ingredere tu et omnis domus tua arcam te enim vidi iustum coram me in generatione hac
ex omnibus animantibus mundis tolle septena septena masculum et feminam de animantibus vero non mundis duo duo masculum et feminam
sed et de volatilibus caeli septena septena masculum et feminam ut salvetur semen super faciem universae terrae
adhuc enim et post dies septem ego pluam super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus et delebo omnem substantiam quam feci de superficie terrae<CM>
fecit ergo Noe omnia quae mandaverat ei Dominus
eratque sescentorum annorum quando diluvii aquae inundaverunt super terram
et ingressus est Noe et filii eius uxor eius et uxores filiorum eius cum eo in arcam propter aquas diluvii
de animantibus quoque mundis et inmundis et de volucribus et ex omni quod movetur super terram
duo et duo ingressa sunt ad Noe in arcam masculus et femina sicut praeceperat Deus Noe
cumque transissent septem dies aquae diluvii inundaverunt super terram<CM>
anno sescentesimo vitae Noe mense secundo septimodecimo die mensis rupti sunt omnes fontes abyssi magnae et cataractae caeli apertae sunt
et facta est pluvia super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus<CM>
in articulo diei illius ingressus est Noe et Sem et Ham et Iafeth filii eius uxor illius et tres uxores filiorum eius cum eis in arcam
ipsi et omne animal secundum genus suum universaque iumenta in genus suum et omne quod movetur super terram in genere suo cunctumque volatile secundum genus suum universae aves omnesque volucres
ingressae sunt ad Noe in arcam bina et bina ex omni carne in qua erat spiritus vitae
et quae ingressa sunt masculus et femina ex omni carne introierunt sicut praeceperat ei Deus et inclusit eum Dominus de foris<CM>
factumque est diluvium quadraginta diebus super terram et multiplicatae sunt aquae et elevaverunt arcam in sublime a terra
vehementer inundaverunt et omnia repleverunt in superficie terrae porro arca ferebatur super aquas
et aquae praevaluerunt nimis super terram opertique sunt omnes montes excelsi sub universo caelo
quindecim cubitis altior fuit aqua super montes quos operuerat<CM>
consumptaque est omnis caro quae movebatur super terram volucrum animantium bestiarum omniumque reptilium quae reptant super terram universi homines
et cuncta in quibus spiraculum vitae est in terra mortua sunt
et delevit omnem substantiam quae erat super terram ab homine usque ad pecus tam reptile quam volucres caeli et deleta sunt de terra remansit autem solus Noe et qui cum eo erant in arca
obtinueruntque aquae terras centum quinquaginta diebus<CM>
recordatus autem Deus Noe cunctarumque animantium et omnium iumentorum quae erant cum eo in arca adduxit spiritum super terram et inminutae sunt aquae
et clausi sunt fontes abyssi et cataractae caeli et prohibitae sunt pluviae de caelo
reversaeque aquae de terra euntes et redeuntes et coeperunt minui post centum quinquaginta dies<CM>
requievitque arca mense septimo vicesima septima die mensis super montes Armeniae
at vero aquae ibant et decrescebant usque ad decimum mensem decimo enim mense prima die mensis apparuerunt cacumina montium<CM>
cumque transissent quadraginta dies aperiens Noe fenestram arcae quam fecerat dimisit corvum
qui egrediebatur et revertebatur donec siccarentur aquae super terram
emisit quoque columbam post eum ut videret si iam cessassent aquae super faciem terrae
quae cum non invenisset ubi requiesceret pes eius reversa est ad eum in arcam aquae enim erant super universam terram extenditque manum et adprehensam intulit in arcam
expectatis autem ultra septem diebus aliis rursum dimisit columbam ex arca
at illa venit ad eum ad vesperam portans ramum olivae virentibus foliis in ore suo intellexit ergo Noe quod cessassent aquae super terram
expectavitque nihilominus septem alios dies et emisit columbam quae non est reversa ultra ad eum<CM>
igitur sescentesimo primo anno primo mense prima die mensis inminutae sunt aquae super terram et aperiens Noe tectum arcae aspexit viditque quod exsiccata esset superficies terrae
mense secundo septima et vicesima die mensis arefacta est terra<CM>
locutus est autem Deus ad Noe dicens
egredere de arca tu et uxor tua filii tui et uxores filiorum tuorum tecum
cuncta animantia quae sunt apud te ex omni carne tam in volatilibus quam in bestiis et in universis reptilibus quae reptant super terram educ tecum et ingredimini super terram crescite et multiplicamini super eam
egressus est ergo Noe et filii eius uxor illius et uxores filiorum eius cum eo
sed et omnia animantia iumenta et reptilia quae repunt super terram secundum genus suum arcam egressa sunt<CM>
aedificavit autem Noe altare Domino et tollens de cunctis pecoribus et volucribus mundis obtulit holocausta super altare
odoratusque est Dominus odorem suavitatis et ait ad eum nequaquam ultra maledicam terrae propter homines sensus enim et cogitatio humani cordis in malum prona sunt ab adulescentia sua non igitur ultra percutiam omnem animantem sicut feci
cunctis diebus terrae sementis et messis frigus et aestus aestas et hiemps nox et dies non requiescent<CM>
benedixitque Deus Noe et filiis eius et dixit ad eos crescite et multiplicamini et implete terram
et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terrae et super omnes volucres caeli cum universis quae moventur in terra omnes pisces maris manui vestrae traditi sunt
et omne quod movetur et vivit erit vobis in cibum quasi holera virentia tradidi vobis omnia
excepto quod carnem cum sanguine non comedetis
sanguinem enim animarum vestrarum requiram de manu cunctarum bestiarum et de manu hominis de manu viri et fratris eius requiram animam hominis
quicumque effuderit humanum sanguinem fundetur sanguis illius ad imaginem quippe Dei factus est homo
vos autem crescite et multiplicamini et ingredimini super terram et implete eam<CM>
haec quoque dixit Deus ad Noe et ad filios eius cum eo
ecce ego statuam pactum meum vobiscum et cum semine vestro post vos
et ad omnem animam viventem quae est vobiscum tam in volucribus quam in iumentis et pecudibus terrae cunctis quae egressa sunt de arca et universis bestiis terrae
statuam pactum meum vobiscum et nequaquam ultra interficietur omnis caro aquis diluvii neque erit deinceps diluvium dissipans terram<CM>
dixitque Deus hoc signum foederis quod do inter me et vos et ad omnem animam viventem quae est vobiscum in generationes sempiternas
arcum meum ponam in nubibus et erit signum foederis inter me et inter terram
cumque obduxero nubibus caelum apparebit arcus meus in nubibus
et recordabor foederis mei vobiscum et cum omni anima vivente quae carnem vegetat et non erunt ultra aquae diluvii ad delendam universam carnem
eritque arcus in nubibus et videbo illum et recordabor foederis sempiterni quod pactum est inter Deum et inter omnem animam viventem universae carnis quae est super terram
dixitque Deus Noe hoc erit signum foederis quod constitui inter me et inter omnem carnem super terram<CM>
erant igitur filii Noe qui egressi sunt de arca Sem Ham et Iafeth porro Ham ipse est pater Chanaan
tres isti sunt filii Noe et ab his disseminatum est omne hominum genus super universam terram
coepitque Noe vir agricola exercere terram et plantavit vineam
bibensque vinum inebriatus est et nudatus in tabernaculo suo
quod cum vidisset Ham pater Chanaan verenda scilicet patris sui esse nuda nuntiavit duobus fratribus suis foras
at vero Sem et Iafeth pallium inposuerunt umeris suis et incedentes retrorsum operuerunt verecunda patris sui faciesque eorum aversae erant et patris virilia non viderunt<CM>
evigilans autem Noe ex vino cum didicisset quae fecerat ei filius suus minor
ait maledictus Chanaan servus servorum erit fratribus suis
dixitque benedictus Dominus Deus Sem sit Chanaan servus eius
dilatet Deus Iafeth et habitet in tabernaculis Sem sitque Chanaan servus eius<CM>
vixit autem Noe post diluvium trecentis quinquaginta annis
et impleti sunt omnes dies eius nongentorum quinquaginta annorum et mortuus est<CM>
hae generationes filiorum Noe Sem Ham Iafeth natique sunt eis filii post diluvium
filii Iafeth Gomer Magog et Madai Iavan et Thubal et Mosoch et Thiras
porro filii Gomer Aschenez et Rifath et Thogorma
filii autem Iavan Elisa et Tharsis Cetthim et Dodanim
ab his divisae sunt insulae gentium in regionibus suis unusquisque secundum linguam et familias in nationibus suis<CM>
filii autem Ham Chus et Mesraim et Fut et Chanaan
filii Chus Saba et Hevila et Sabatha et Regma et Sabathaca filii Regma Saba et Dadan
porro Chus genuit Nemrod ipse coepit esse potens in terra
et erat robustus venator coram Domino ab hoc exivit proverbium quasi Nemrod robustus venator coram Domino
fuit autem principium regni eius Babylon et Arach et Archad et Chalanne in terra Sennaar
de terra illa egressus est Assur et aedificavit Nineven et plateas civitatis et Chale
Resen quoque inter Nineven et Chale haec est civitas magna
at vero Mesraim genuit Ludim et Anamim et Laabim Nepthuim
et Phetrusim et Cesluim de quibus egressi sunt Philisthim et Capthurim<CM>
Chanaan autem genuit Sidonem primogenitum suum Ettheum
et Iebuseum et Amorreum Gergeseum
Eveum et Araceum Sineum
et Aradium Samariten et Amatheum et post haec disseminati sunt populi Chananeorum
factique sunt termini Chanaan venientibus a Sidone Geraram usque Gazam donec ingrediaris Sodomam et Gomorram et Adama et Seboim usque Lesa
hii filii Ham in cognationibus et linguis et generationibus terrisque et gentibus suis<CM>
de Sem quoque nati sunt patre omnium filiorum Eber fratre Iafeth maiore
filii Sem Aelam et Assur et Arfaxad et Lud et Aram
filii Aram Us et Hul et Gether et Mes
at vero Arfaxad genuit Sala de quo ortus est Eber
natique sunt Eber filii duo nomen uni Faleg eo quod in diebus eius divisa sit terra et nomen fratris eius Iectan
qui Iectan genuit Helmodad et Saleph et Asarmoth Iare
et Aduram et Uzal Decla
et Ebal et Abimahel Saba
et Ophir et Evila et Iobab omnes isti filii Iectan
et facta est habitatio eorum de Messa pergentibus usque Sephar montem orientalem
isti filii Sem secundum cognationes et linguas et regiones in gentibus suis
hae familiae Noe iuxta populos et nationes suas ab his divisae sunt gentes in terra post diluvium<CM>
erat autem terra labii unius et sermonum eorundem
cumque proficiscerentur de oriente invenerunt campum in terra Sennaar et habitaverunt in eo
dixitque alter ad proximum suum venite faciamus lateres et coquamus eos igni habueruntque lateres pro saxis et bitumen pro cemento
et dixerunt venite faciamus nobis civitatem et turrem cuius culmen pertingat ad caelum et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras<CM>
descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrem quam aedificabant filii Adam
et dixit ecce unus est populus et unum labium omnibus coeperuntque hoc facere nec desistent a cogitationibus suis donec eas opere conpleant
venite igitur descendamus et confundamus ibi linguam eorum ut non audiat unusquisque vocem proximi sui
atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras et cessaverunt aedificare civitatem
et idcirco vocatum est nomen eius Babel quia ibi confusum est labium universae terrae et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum<CM>
hae generationes Sem Sem centum erat annorum quando genuit Arfaxad biennio post diluvium
vixitque Sem postquam genuit Arfaxad quingentos annos et genuit filios et filias
porro Arfaxad vixit triginta quinque annos et genuit Sale
vixitque Arfaxad postquam genuit Sale trecentis tribus annis et genuit filios et filias
Sale quoque vixit triginta annis et genuit Eber
vixitque Sale postquam genuit Eber quadringentis tribus annis et genuit filios et filias
vixit autem Eber triginta quattuor annis et genuit Faleg
et vixit Eber postquam genuit Faleg quadringentis triginta annis et genuit filios et filias
vixit quoque Faleg triginta annis et genuit Reu
vixitque Faleg postquam genuit Reu ducentis novem annis et genuit filios et filias
vixit autem Reu triginta duobus annis et genuit Sarug
vixitque Reu postquam genuit Sarug ducentis septem annis et genuit filios et filias
vixit vero Sarug triginta annis et genuit Nahor
vixitque Sarug postquam genuit Nahor ducentos annos et genuit filios et filias
vixit autem Nahor viginti novem annis et genuit Thare
vixitque Nahor postquam genuit Thare centum decem et novem annos et genuit filios et filias
vixitque Thare septuaginta annis et genuit Abram et Nahor et Aran<CM>
hae sunt autem generationes Thare Thare genuit Abram et Nahor et Aran porro Aran genuit Loth
mortuusque est Aran ante Thare patrem suum in terra nativitatis suae in Ur Chaldeorum
duxerunt autem Abram et Nahor uxores nomen autem uxoris Abram Sarai et nomen uxoris Nahor Melcha filia Aran patris Melchae et patris Ieschae
erat autem Sarai sterilis nec habebat liberos
tulit itaque Thare Abram filium suum et Loth filium Aran filium filii sui et Sarai nurum suam uxorem Abram filii sui et eduxit eos de Ur Chaldeorum ut irent in terram Chanaan veneruntque usque Haran et habitaverunt ibi
et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum et mortuus est in Haran<CM>
dixit autem Dominus ad Abram egredere de terra tua et de cognatione tua et de domo patris tui in terram quam monstrabo tibi
faciamque te in gentem magnam et benedicam tibi et magnificabo nomen tuum erisque benedictus
benedicam benedicentibus tibi et maledicam maledicentibus tibi atque in te benedicentur universae cognationes terrae<CM>
egressus est itaque Abram sicut praeceperat ei Dominus et ivit cum eo Loth septuaginta quinque annorum erat Abram cum egrederetur de Haran
tulitque Sarai uxorem suam et Loth filium fratris sui universamque substantiam quam possederant et animas quas fecerant in Haran et egressi sunt ut irent in terram Chanaan cumque venissent in eam<CM>
pertransivit Abram terram usque ad locum Sychem usque ad convallem Inlustrem Chananeus autem tunc erat in terra
apparuitque Dominus Abram et dixit ei semini tuo dabo terram hanc qui aedificavit ibi altare Domino qui apparuerat ei
et inde transgrediens ad montem qui erat contra orientem Bethel tetendit ibi tabernaculum suum ab occidente habens Bethel et ab oriente Ai aedificavit quoque ibi altare Domino et invocavit nomen eius
perrexitque Abram vadens et ultra progrediens ad meridiem<CM>
facta est autem fames in terra descenditque Abram in Aegyptum ut peregrinaretur ibi praevaluerat enim fames in terra
cumque prope esset ut ingrederetur Aegyptum dixit Sarai uxori suae novi quod pulchra sis mulier
et quod cum viderint te Aegyptii dicturi sunt uxor ipsius est et interficient me et te reservabunt
dic ergo obsecro te quod soror mea sis ut bene sit mihi propter te et vivat anima mea ob gratiam tui<CM>
cum itaque ingressus esset Abram Aegyptum viderunt Aegyptii mulierem quod esset pulchra nimis
et nuntiaverunt principes Pharaoni et laudaverunt eam apud illum et sublata est mulier in domum Pharaonis
Abram vero bene usi sunt propter illam fueruntque ei oves et boves et asini et servi et famulae et asinae et cameli
flagellavit autem Dominus Pharaonem plagis maximis et domum eius propter Sarai uxorem Abram
vocavitque Pharao Abram et dixit ei quidnam est quod fecisti mihi quare non indicasti quod uxor tua esset
quam ob causam dixisti esse sororem tuam ut tollerem eam mihi in uxorem nunc igitur ecce coniux tua accipe eam et vade
praecepitque Pharao super Abram viris et deduxerunt eum et uxorem illius et omnia quae habebat<CM>
ascendit ergo Abram de Aegypto ipse et uxor eius et omnia quae habebat et Loth cum eo ad australem plagam
erat autem dives valde in possessione argenti et auri
reversusque est per iter quo venerat a meridie in Bethel usque ad locum ubi prius fixerat tabernaculum inter Bethel et Ai
in loco altaris quod fecerat prius et invocavit ibi nomen Domini<CM>
sed et Loth qui erat cum Abram fuerunt greges ovium et armenta et tabernacula
nec poterat eos capere terra ut habitarent simul erat quippe substantia eorum multa et non quibant habitare communiter
unde et facta est rixa inter pastores gregum Abram et Loth eo autem tempore Chananeus et Ferezeus habitabant in illa terra
dixit ergo Abram ad Loth ne quaeso sit iurgium inter me et te et inter pastores meos et pastores tuos fratres enim sumus
ecce universa terra coram te est recede a me obsecro si ad sinistram ieris ego ad dexteram tenebo si tu dexteram elegeris ego ad sinistram pergam<CM>
elevatis itaque Loth oculis vidit omnem circa regionem Iordanis quae universa inrigabatur antequam subverteret Dominus Sodomam et Gomorram sicut paradisus Domini et sicut Aegyptus venientibus in Segor
elegitque sibi Loth regionem circa Iordanem et recessit ab oriente divisique sunt alterutrum a fratre suo
Abram habitavit in terra Chanaan Loth moratus est in oppidis quae erant circa Iordanem et habitavit in Sodomis
homines autem Sodomitae pessimi erant et peccatores coram Domino nimis<CM>
dixitque Dominus ad Abram postquam divisus est Loth ab eo leva oculos tuos et vide a loco in quo nunc es ad aquilonem et ad meridiem ad orientem et ad occidentem
omnem terram quam conspicis tibi dabo et semini tuo usque in sempiternum
faciamque semen tuum sicut pulverem terrae si quis potest hominum numerare pulverem semen quoque tuum numerare poterit
surge et perambula terram in longitudine et in latitudine sua quia tibi daturus sum eam
movens igitur Abram tabernaculum suum venit et habitavit iuxta convallem Mambre quod est in Hebron aedificavitque ibi altare Domino<CM>
factum est autem in illo tempore ut Amrafel rex Sennaar et Arioch rex Ponti et Chodorlahomor rex Aelamitarum et Thadal rex Gentium
inirent bellum contra Bara regem Sodomorum et contra Bersa regem Gomorrae et contra Sennaab regem Adamae et contra Semeber regem Seboim contraque regem Balae ipsa est Segor
omnes hii convenerunt in vallem Silvestrem quae nunc est mare Salis
duodecim enim annis servierant Chodorlahomor et tertiodecimo anno recesserunt ab eo
igitur anno quartodecimo venit Chodorlahomor et reges qui erant cum eo percusseruntque Rafaim in Astharothcarnaim et Zuzim cum eis et Emim in Savecariathaim
et Chorreos in montibus Seir usque ad campestria Pharan quae est in solitudine
reversique sunt et venerunt ad fontem Mesfat ipsa est Cades et percusserunt omnem regionem Amalechitarum et Amorreum qui habitabat in Asasonthamar
et egressi sunt rex Sodomorum et rex Gomorrae rexque Adamae et rex Seboim necnon et rex Balae quae est Segor et direxerunt contra eos aciem in valle Silvestri
scilicet adversum Chodorlahomor regem Aelamitarum et Thadal regem Gentium et Amrafel regem Sennaar et Arioch regem Ponti quattuor reges adversus quinque
vallis autem Silvestris habebat puteos multos bituminis itaque rex Sodomorum et Gomorrae terga verterunt cecideruntque ibi et qui remanserant fugerunt ad montem
tulerunt autem omnem substantiam Sodomorum et Gomorrae et universa quae ad cibum pertinent et abierunt
necnon et Loth et substantiam eius filium fratris Abram qui habitabat in Sodomis<CM>
et ecce unus qui evaserat nuntiavit Abram Hebraeo qui habitabat in convalle Mambre Amorrei fratris Eschol et fratris Aner hii enim pepigerant foedus cum Abram
quod cum audisset Abram captum videlicet Loth fratrem suum numeravit expeditos vernaculos suos trecentos decem et octo et persecutus est eos usque Dan
et divisis sociis inruit super eos nocte percussitque eos et persecutus est usque Hoba quae est ad levam Damasci
reduxitque omnem substantiam et Loth fratrem suum cum substantia illius mulieres quoque et populum<CM>
egressus est autem rex Sodomorum in occursum eius postquam reversus est a caede Chodorlahomor et regum qui cum eo erant in valle Save quae est vallis Regis
at vero Melchisedech rex Salem proferens panem et vinum erat enim sacerdos Dei altissimi
benedixit ei et ait benedictus Abram Deo excelso qui creavit caelum et terram
et benedictus Deus excelsus quo protegente hostes in manibus tuis sunt et dedit ei decimas ex omnibus<CM>
dixit autem rex Sodomorum ad Abram da mihi animas cetera tolle tibi
qui respondit ei levo manum meam ad Dominum Deum excelsum possessorem caeli et terrae
quod a filo subteminis usque ad corrigiam caligae non accipiam ex omnibus quae tua sunt ne dicas ego ditavi Abram
exceptis his quae comederunt iuvenes et partibus virorum qui venerunt mecum Aner Eschol et Mambre isti accipient partes suas<CM>
his itaque transactis factus est sermo Domini ad Abram per visionem dicens noli timere Abram ego protector tuus sum et merces tua magna nimis<CM>
dixitque Abram Domine Deus quid dabis mihi ego vadam absque liberis et filius procuratoris domus meae iste Damascus Eliezer
addiditque Abram mihi autem non dedisti semen et ecce vernaculus meus heres meus erit
statimque sermo Domini factus est ad eum dicens non erit hic heres tuus sed qui egredietur de utero tuo ipsum habebis heredem
eduxitque eum foras et ait illi suspice caelum et numera stellas si potes et dixit ei sic erit semen tuum
credidit Domino et reputatum est ei ad iustitiam<CM>
dixitque ad eum ego Dominus qui eduxi te de Ur Chaldeorum ut darem tibi terram istam et possideres eam
at ille ait Domine Deus unde scire possum quod possessurus sim eam
respondens Dominus sume inquit mihi vaccam triennem et capram trimam et arietem annorum trium turturem quoque et columbam
qui tollens universa haec divisit per medium et utrasque partes contra se altrinsecus posuit aves autem non divisit
descenderuntque volucres super cadavera et abigebat eas Abram<CM>
cumque sol occumberet sopor inruit super Abram et horror magnus et tenebrosus invasit eum
dictumque est ad eum scito praenoscens quod peregrinum futurum sit semen tuum in terra non sua et subicient eos servituti et adfligent quadringentis annis
verumtamen gentem cui servituri sunt ego iudicabo et post haec egredientur cum magna substantia
tu autem ibis ad patres tuos in pace sepultus in senectute bona
generatione autem quarta revertentur huc necdum enim conpletae sunt iniquitates Amorreorum usque ad praesens tempus<CM>
cum ergo occubuisset sol facta est caligo tenebrosa et apparuit clibanus fumans et lampas ignis transiens inter divisiones illas
in die illo pepigit Dominus cum Abram foedus dicens semini tuo dabo terram hanc a fluvio Aegypti usque ad fluvium magnum flumen Eufraten
Cineos et Cenezeos et Cedmoneos
et Hettheos et Ferezeos Rafaim quoque
et Amorreos et Chananeos et Gergeseos et Iebuseos<CM>
igitur Sarai uxor Abram non genuerat liberos sed habens ancillam aegyptiam nomine Agar
dixit marito suo ecce conclusit me Dominus ne parerem ingredere ad ancillam meam si forte saltem ex illa suscipiam filios cumque ille adquiesceret deprecanti
tulit Agar Aegyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare coeperant in terra Chanaan et dedit eam viro suo uxorem<CM>
qui ingressus est ad eam at illa concepisse se videns despexit dominam suam
dixitque Sarai ad Abram inique agis contra me ego dedi ancillam meam in sinum tuum quae videns quod conceperit despectui me habet iudicet Dominus inter me et te
cui respondens Abram ecce ait ancilla tua in manu tua est utere ea ut libet adfligente igitur eam Sarai fugam iniit<CM>
cumque invenisset illam angelus Domini iuxta fontem aquae in solitudine qui est in via Sur
dixit ad eam Agar ancilla Sarai unde venis et quo vadis quae respondit a facie Sarai dominae meae ego fugio
dixitque ei angelus Domini revertere ad dominam tuam et humiliare sub manibus ipsius<CM>
et rursum multiplicans inquit multiplicabo semen tuum et non numerabitur prae multitudine
ac deinceps ecce ait concepisti et paries filium vocabisque nomen eius Ismahel eo quod audierit Dominus adflictionem tuam
hic erit ferus homo manus eius contra omnes et manus omnium contra eum et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula
vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam Tu Deus qui vidisti me dixit enim profecto hic vidi posteriora videntis me
propterea appellavit puteum illum puteum Viventis et videntis me ipse est inter Cades et Barad<CM>
peperitque Abrae filium qui vocavit nomen eius Ismahel
octoginta et sex annorum erat quando peperit ei Agar Ismahelem<CM>
postquam vero nonaginta et novem annorum esse coeperat apparuit ei Dominus dixitque ad eum ego Deus omnipotens ambula coram me et esto perfectus
ponamque foedus meum inter me et te et multiplicabo te vehementer nimis
cecidit Abram pronus in faciem<CM>
dixitque ei Deus ego sum et pactum meum tecum erisque pater multarum gentium
nec ultra vocabitur nomen tuum Abram sed appellaberis Abraham quia patrem multarum gentium constitui te
faciamque te crescere vehementissime et ponam in gentibus regesque ex te egredientur<CM>
et statuam pactum meum inter me et te et inter semen tuum post te in generationibus suis foedere sempiterno ut sim Deus tuus et seminis tui post te
daboque tibi et semini tuo terram peregrinationis tuae omnem terram Chanaan in possessionem aeternam eroque Deus eorum
dixit iterum Deus ad Abraham et tu ergo custodies pactum meum et semen tuum post te in generationibus suis
hoc est pactum quod observabitis inter me et vos et semen tuum post te circumcidetur ex vobis omne masculinum
et circumcidetis carnem praeputii vestri ut sit in signum foederis inter me et vos
infans octo dierum circumcidetur in vobis omne masculinum in generationibus vestris tam vernaculus quam empticius circumcidetur et quicumque non fuerit de stirpe vestra
eritque pactum meum in carne vestra in foedus aeternum
masculus cuius praeputii caro circumcisa non fuerit delebitur anima illa de populo suo quia pactum meum irritum fecit<CM>
dixit quoque Deus ad Abraham Sarai uxorem tuam non vocabis Sarai sed Sarram
et benedicam ei et ex illa dabo tibi filium cui benedicturus sum eritque in nationes et reges populorum orientur ex eo
cecidit Abraham in faciem et risit dicens in corde suo putasne centenario nascetur filius et Sarra nonagenaria pariet
dixitque ad Deum utinam Ismahel vivat coram te
et ait Deus ad Abraham Sarra uxor tua pariet tibi filium vocabisque nomen eius Isaac et constituam pactum meum illi in foedus sempiternum et semini eius post eum
super Ismahel quoque exaudivi te ecce benedicam ei et augebo et multiplicabo eum valde duodecim duces generabit et faciam illum in gentem magnam
pactum vero meum statuam ad Isaac quem pariet tibi Sarra tempore isto in anno altero
cumque finitus esset sermo loquentis cum eo ascendit Deus ab Abraham<CM>
tulit autem Abraham Ismahelem filium suum et omnes vernaculos domus suae universosque quos emerat cunctos mares ex omnibus viris domus suae et circumcidit carnem praeputii eorum statim in ipsa die sicut praeceperat ei Deus
nonaginta novem erat annorum quando circumcidit carnem praeputii sui
et Ismahel filius eius tredecim annos impleverat tempore circumcisionis suae
eadem die circumcisus est Abraham et Ismahel filius eius
et omnes viri domus illius tam vernaculi quam empticii et alienigenae pariter circumcisi sunt<CM>
apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre sedenti in ostio tabernaculi sui in ipso fervore diei
cumque elevasset oculos apparuerunt ei tres viri stantes propter eum quos cum vidisset cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi et adoravit in terra
et dixit Domine si inveni gratiam in oculis tuis ne transeas servum tuum
sed adferam pauxillum aquae et lavate pedes vestros et requiescite sub arbore
ponam buccellam panis et confortate cor vestrum postea transibitis idcirco enim declinastis ad servum vestrum qui dixerunt fac ut locutus es
festinavit Abraham in tabernaculum ad Sarram dixitque ei adcelera tria sata similae commisce et fac subcinericios panes
ipse vero ad armentum cucurrit et tulit inde vitulum tenerrimum et optimum deditque puero qui festinavit et coxit illum
tulit quoque butyrum et lac et vitulum quem coxerat et posuit coram eis ipse vero stabat iuxta eos sub arbore<CM>
cumque comedissent dixerunt ad eum ubi est Sarra uxor tua ille respondit ecce in tabernaculo est
cui dixit revertens veniam ad te tempore isto vita comite et habebit filium Sarra uxor tua quo audito Sarra risit post ostium tabernaculi
erant autem ambo senes provectaeque aetatis et desierant Sarrae fieri muliebria
quae risit occulte dicens postquam consenui et dominus meus vetulus est voluptati operam dabo
dixit autem Dominus ad Abraham quare risit Sarra dicens num vere paritura sum anus
numquid Deo est quicquam difficile iuxta condictum revertar ad te hoc eodem tempore vita comite et habebit Sarra filium
negavit Sarra dicens non risi timore perterrita Dominus autem non est inquit ita sed risisti<CM>
cum ergo surrexissent inde viri direxerunt oculos suos contra Sodomam et Abraham simul gradiebatur deducens eos
dixitque Dominus num celare potero Abraham quae gesturus sum
cum futurus sit in gentem magnam ac robustissimam et benedicendae sint in illo omnes nationes terrae
scio enim quod praecepturus sit filiis suis et domui suae post se ut custodiant viam Domini et faciant iustitiam et iudicium ut adducat Dominus propter Abraham omnia quae locutus est ad eum
dixit itaque Dominus clamor Sodomorum et Gomorrae multiplicatus est et peccatum earum adgravatum est nimis
descendam et videbo utrum clamorem qui venit ad me opere conpleverint an non est ita ut sciam
converteruntque se inde et abierunt Sodomam Abraham vero adhuc stabat coram Domino<CM>
et adpropinquans ait numquid perdes iustum cum impio
si fuerint quinquaginta iusti in civitate peribunt simul et non parces loco illi propter quinquaginta iustos si fuerint in eo
absit a te ut rem hanc facias et occidas iustum cum impio fiatque iustus sicut impius non est hoc tuum qui iudicas omnem terram nequaquam facies iudicium
dixitque Dominus ad eum si invenero Sodomis quinquaginta iustos in medio civitatis dimittam omni loco propter eos
respondens Abraham ait quia semel coepi loquar ad Dominum meum cum sim pulvis et cinis
quid si minus quinquaginta iustis quinque fuerint delebis propter quinque universam urbem et ait non delebo si invenero ibi quadraginta quinque
rursumque locutus est ad eum sin autem quadraginta inventi fuerint quid facies ait non percutiam propter quadraginta
ne quaeso inquit indigneris Domine si loquar quid si inventi fuerint ibi triginta respondit non faciam si invenero ibi triginta
quia semel ait coepi loquar ad Dominum meum quid si inventi fuerint ibi viginti dixit non interficiam propter viginti
obsecro inquit ne irascaris Domine si loquar adhuc semel quid si inventi fuerint ibi decem dixit non delebo propter decem
abiit Dominus postquam cessavit loqui ad Abraham et ille reversus est in locum suum<CM>
veneruntque duo angeli Sodomam vespere sedente Loth in foribus civitatis qui cum vidisset surrexit et ivit obviam eis adoravitque pronus in terra
et dixit obsecro domini declinate in domum pueri vestri et manete ibi lavate pedes vestros et mane proficiscimini in viam vestram qui dixerunt minime sed in platea manebimus
conpulit illos oppido ut deverterent ad eum ingressisque domum illius fecit convivium coxit azyma et comederunt<CM>
prius autem quam irent cubitum viri civitatis vallaverunt domum a puero usque ad senem omnis populus simul
vocaveruntque Loth et dixerunt ei ubi sunt viri qui introierunt ad te nocte educ illos huc ut cognoscamus eos
egressus ad eos Loth post tergum adcludens ostium ait
nolite quaeso fratres mei nolite malum hoc facere
habeo duas filias quae necdum cognoverunt virum educam eas ad vos et abutimini eis sicut placuerit vobis dummodo viris istis nihil faciatis mali quia ingressi sunt sub umbraculum tegminis mei
at illi dixerunt recede illuc et rursus ingressus es inquiunt ut advena numquid ut iudices te ergo ipsum magis quam hos adfligemus vimque faciebant Loth vehementissime iam prope erat ut refringerent fores
et ecce miserunt manum viri et introduxerunt ad se Loth cluseruntque ostium
et eos qui erant foris percusserunt caecitate a minimo usque ad maximum ita ut ostium invenire non possent<CM>
dixerunt autem ad Loth habes hic tuorum quempiam generum aut filios aut filias omnes qui tui sunt educ de urbe hac
delebimus enim locum istum eo quod increverit clamor eorum coram Domino qui misit nos ut perdamus illos
egressus itaque Loth locutus est ad generos suos qui accepturi erant filias eius et dixit surgite egredimini de loco isto quia delebit Dominus civitatem hanc et visus est eis quasi ludens loqui<CM>
cumque esset mane cogebant eum angeli dicentes surge et tolle uxorem tuam et duas filias quas habes ne et tu pariter pereas in scelere civitatis
dissimulante illo adprehenderunt manum eius et manum uxoris ac duarum filiarum eius eo quod parceret Dominus illi
et eduxerunt eum posueruntque extra civitatem ibi locutus est ad eum salva animam tuam noli respicere post tergum nec stes in omni circa regione sed in monte salvum te fac ne et tu simul pereas
dixitque Loth ad eos quaeso Domine mi
quia invenit servus tuus gratiam coram te et magnificasti misericordiam tuam quam fecisti mecum ut salvares animam meam nec possum in monte salvari ne forte adprehendat me malum et moriar
est civitas haec iuxta ad quam possum fugere parva et salvabor in ea numquid non modica est et vivet anima mea
dixitque ad eum ecce etiam in hoc suscepi preces tuas ut non subvertam urbem pro qua locutus es
festina et salvare ibi quia non potero facere quicquam donec ingrediaris illuc idcirco vocatum est nomen urbis illius Segor
sol egressus est super terram et Loth ingressus est in Segor<CM>
igitur Dominus pluit super Sodomam et Gomorram sulphur et ignem a Domino de caelo
et subvertit civitates has et omnem circa regionem universos habitatores urbium et cuncta terrae virentia<CM>
respiciensque uxor eius post se versa est in statuam salis<CM>
Abraham autem consurgens mane ubi steterat prius cum Domino
intuitus est Sodomam et Gomorram et universam terram regionis illius viditque ascendentem favillam de terra quasi fornacis fumum
cum enim subverteret Deus civitates regionis illius recordatus est Abrahae et liberavit Loth de subversione urbium in quibus habitaverat<CM>
ascenditque Loth de Segor et mansit in monte duae quoque filiae eius cum eo timuerat enim manere in Segor et mansit in spelunca ipse et duae filiae eius
dixitque maior ad minorem pater noster senex est et nullus virorum remansit in terra qui possit ingredi ad nos iuxta morem universae terrae
veni inebriemus eum vino dormiamusque cum eo ut servare possimus ex patre nostro semen
dederunt itaque patri suo bibere vinum nocte illa et ingressa est maior dormivitque cum patre at ille non sensit nec quando accubuit filia nec quando surrexit
altera quoque die dixit maior ad minorem ecce dormivi heri cum patre meo demus ei bibere vinum etiam hac nocte et dormies cum eo ut salvemus semen de patre nostro
dederunt et illa nocte patri vinum ingressaque minor filia dormivit cum eo et nec tunc quidem sensit quando concubuerit vel quando illa surrexerit
conceperunt ergo duae filiae Loth de patre suo
peperitque maior filium et vocavit nomen eius Moab ipse est pater Moabitarum usque in praesentem diem
minor quoque peperit filium et vocavit nomen eius Ammon id est filius populi mei ipse est pater Ammanitarum usque hodie<CM>
profectus inde Abraham in terram australem habitavit inter Cades et Sur et peregrinatus est in Geraris
dixitque de Sarra uxore sua soror mea est misit ergo Abimelech rex Gerarae et tulit eam<CM>
venit autem Deus ad Abimelech per somnium noctis et ait ei en morieris propter mulierem quam tulisti habet enim virum
Abimelech vero non tetigerat eam et ait Domine num gentem ignorantem et iustam interficies
nonne ipse dixit mihi soror mea est et ipsa ait frater meus est in simplicitate cordis mei et munditia manuum mearum feci hoc
dixitque ad eum Deus et ego scio quod simplici corde feceris et ideo custodivi te ne peccares in me et non dimisi ut tangeres eam
nunc igitur redde uxorem viro suo quia propheta est et orabit pro te et vives si autem nolueris reddere scito quod morte morieris tu et omnia quae tua sunt<CM>
statimque de nocte consurgens Abimelech vocavit omnes servos suos et locutus est universa verba haec in auribus eorum timueruntque omnes viri valde
vocavit autem Abimelech etiam Abraham et dixit ei quid fecisti nobis quid peccavimus in te quia induxisti super me et super regnum meum peccatum grande quae non debuisti facere fecisti nobis
rursusque expostulans ait quid vidisti ut hoc faceres
respondit Abraham cogitavi mecum dicens forsitan non est timor Dei in loco isto et interficient me propter uxorem meam
alias autem et vere soror mea est filia patris mei et non filia matris meae et duxi eam uxorem
postquam autem eduxit me Deus de domo patris mei dixi ad eam hanc misericordiam facies mecum in omni loco ad quem ingrediemur dices quod frater tuus sim<CM>
tulit igitur Abimelech oves et boves et servos et ancillas et dedit Abraham reddiditque illi Sarram uxorem suam
et ait terra coram vobis est ubicumque tibi placuerit habita
Sarrae autem dixit ecce mille argenteos dedi fratri tuo hoc erit tibi in velamen oculorum ad omnes qui tecum sunt et quocumque perrexeris mementoque te deprehensam
orante autem Abraham sanavit Deus Abimelech et uxorem ancillasque eius et pepererunt
concluserat enim Deus omnem vulvam domus Abimelech propter Sarram uxorem Abraham<CM>
visitavit autem Dominus Sarram sicut promiserat et implevit quae locutus est
concepitque et peperit filium in senectute sua tempore quo praedixerat ei Deus
vocavitque Abraham nomen filii sui quem genuit ei Sarra Isaac
et circumcidit eum octavo die sicut praeceperat ei Deus
cum centum esset annorum hac quippe aetate patris natus est Isaac
dixitque Sarra risum fecit mihi Deus quicumque audierit conridebit mihi
rursumque ait quis auditurum crederet Abraham quod Sarra lactaret filium quem peperit ei iam seni
crevit igitur puer et ablactatus est fecitque Abraham grande convivium in die ablactationis eius<CM>
cumque vidisset Sarra filium Agar Aegyptiae ludentem dixit ad Abraham
eice ancillam hanc et filium eius non enim erit heres filius ancillae cum filio meo Isaac
dure accepit hoc Abraham pro filio suo
cui dixit Deus non tibi videatur asperum super puero et super ancilla tua omnia quae dixerit tibi Sarra audi vocem eius quia in Isaac vocabitur tibi semen
sed et filium ancillae faciam in gentem magnam quia semen tuum est<CM>
surrexit itaque Abraham mane et tollens panem et utrem aquae inposuit scapulae eius tradiditque puerum et dimisit eam quae cum abisset errabat in solitudine Bersabee
cumque consumpta esset aqua in utre abiecit puerum subter unam arborum quae ibi erant
et abiit seditque e regione procul quantum potest arcus iacere dixit enim non videbo morientem puerum et sedens contra levavit vocem suam et flevit
exaudivit autem Deus vocem pueri vocavitque angelus Domini Agar de caelo dicens quid agis Agar noli timere exaudivit enim Deus vocem pueri de loco in quo est
surge tolle puerum et tene manum illius quia in gentem magnam faciam eum
aperuitque oculos eius Deus quae videns puteum aquae abiit et implevit utrem deditque puero bibere
et fuit cum eo qui crevit et moratus est in solitudine et factus est iuvenis sagittarius
habitavitque in deserto Pharan et accepit illi mater sua uxorem de terra Aegypti<CM>
eodem tempore dixit Abimelech et Fichol princeps exercitus eius ad Abraham Deus tecum est in universis quae agis
iura ergo per Dominum ne noceas mihi et posteris meis stirpique meae sed iuxta misericordiam quam feci tibi facies mihi et terrae in qua versatus es advena
dixitque Abraham ego iurabo
et increpavit Abimelech propter puteum aquae quem vi abstulerant servi illius
respondit Abimelech nescivi quis fecerit hanc rem sed et tu non indicasti mihi et ego non audivi praeter hodie
tulit itaque Abraham oves et boves et dedit Abimelech percusseruntque ambo foedus
et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum
cui dixit Abimelech quid sibi volunt septem agnae istae quas stare fecisti seorsum
at ille septem inquit agnas accipies de manu mea ut sint in testimonium mihi quoniam ego fodi puteum istum
idcirco vocatus est locus ille Bersabee quia ibi uterque iuraverunt
et inierunt foedus pro puteo Iuramenti<CM>
surrexit autem Abimelech et Fichol princeps militiae eius reversique sunt in terram Palestinorum Abraham vero plantavit nemus in Bersabee et invocavit ibi nomen Domini Dei aeterni
et fuit colonus terrae Philisthinorum diebus multis<CM>
quae postquam gesta sunt temptavit Deus Abraham et dixit ad eum Abraham ille respondit adsum
ait ei tolle filium tuum unigenitum quem diligis Isaac et vade in terram Visionis atque offer eum ibi holocaustum super unum montium quem monstravero tibi<CM>
igitur Abraham de nocte consurgens stravit asinum suum ducens secum duos iuvenes et Isaac filium suum cumque concidisset ligna in holocaustum abiit ad locum quem praeceperat ei Deus
die autem tertio elevatis oculis vidit locum procul
dixitque ad pueros suos expectate hic cum asino ego et puer illuc usque properantes postquam adoraverimus revertemur ad vos
tulit quoque ligna holocausti et inposuit super Isaac filium suum ipse vero portabat in manibus ignem et gladium cumque duo pergerent simul
dixit Isaac patri suo pater mi at ille respondit quid vis fili ecce inquit ignis et ligna ubi est victima holocausti
dixit Abraham Deus providebit sibi victimam holocausti fili mi pergebant ergo pariter
veneruntque ad locum quem ostenderat ei Deus in quo aedificavit altare et desuper ligna conposuit cumque conligasset Isaac filium suum posuit eum in altari super struem lignorum
extenditque manum et arripuit gladium ut immolaret filium<CM>
et ecce angelus Domini de caelo clamavit dicens Abraham Abraham qui respondit adsum
dixitque ei non extendas manum tuam super puerum neque facias illi quicquam nunc cognovi quod timeas Dominum et non peperceris filio tuo unigenito propter me
levavit Abraham oculos viditque post tergum arietem inter vepres herentem cornibus quem adsumens obtulit holocaustum pro filio
appellavitque nomen loci illius Dominus videt unde usque hodie dicitur in monte Dominus videbit<CM>
vocavit autem angelus Domini Abraham secundo de caelo dicens
per memet ipsum iuravi dicit Dominus quia fecisti rem hanc et non pepercisti filio tuo unigenito
benedicam tibi et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli et velut harenam quae est in litore maris possidebit semen tuum portas inimicorum suorum
et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae quia oboedisti voci meae
reversus est Abraham ad pueros suos abieruntque Bersabee simul et habitavit ibi<CM>
his itaque gestis nuntiatum est Abraham quod Melcha quoque genuisset filios Nahor fratri suo
Hus primogenitum et Buz fratrem eius Camuhel patrem Syrorum
et Chased et Azau Pheldas quoque et Iedlaph
ac Bathuel de quo nata est Rebecca octo istos genuit Melcha Nahor fratri Abraham
concubina vero illius nomine Roma peperit Tabee et Gaom et Thaas et Maacha<CM>
vixit autem Sarra centum viginti septem annis
et mortua est in civitate Arbee quae est Hebron in terra Chanaan venitque Abraham ut plangeret et fleret eam<CM>
cumque surrexisset ab officio funeris locutus est ad filios Heth dicens
advena sum et peregrinus apud vos date mihi ius sepulchri vobiscum ut sepeliam mortuum meum
responderuntque filii Heth
audi nos domine princeps Dei es apud nos in electis sepulchris nostris sepeli mortuum tuum nullusque prohibere te poterit quin in monumento eius sepelias mortuum tuum
surrexit Abraham et adoravit populum terrae filios videlicet Heth
dixitque ad eos si placet animae vestrae ut sepeliam mortuum meum audite me et intercedite apud Ephron filium Soor
ut det mihi speluncam duplicem quam habet in extrema parte agri sui pecunia digna tradat mihi eam coram vobis in possessionem sepulchri
habitabat autem Ephron in medio filiorum Heth responditque ad Abraham cunctis audientibus qui ingrediebantur portam civitatis illius dicens
nequaquam ita fiat domine mi sed magis ausculta quod loquor agrum trado tibi et speluncam quae in eo est praesentibus filiis populi mei sepeli mortuum tuum
adoravit Abraham coram populo terrae
et locutus est ad Ephron circumstante plebe quaeso ut audias me dabo pecuniam pro agro suscipe eam et sic sepeliam mortuum meum in eo
respondit Ephron
domine mi audi terram quam postulas quadringentis argenti siclis valet istud est pretium inter me et te sed quantum est hoc sepeli mortuum tuum<CM>
quod cum audisset Abraham adpendit pecuniam quam Ephron postulaverat audientibus filiis Heth quadringentos siclos argenti et probati monetae publicae
confirmatusque est ager quondam Ephronis in quo erat spelunca duplex respiciens Mambre tam ipse quam spelunca et omnes arbores eius in cunctis terminis per circuitum
Abrahae in possessionem videntibus filiis Heth et cunctis qui intrabant portam civitatis illius
atque ita sepelivit Abraham Sarram uxorem suam in spelunca agri duplici qui respiciebat Mambre haec est Hebron in terra Chanaan
et confirmatus est ager et antrum quod erat in eo Abrahae in possessionem monumenti a filiis Heth<CM>
erat autem Abraham senex dierumque multorum et Dominus in cunctis benedixerat ei
dixitque ad servum seniorem domus suae qui praeerat omnibus quae habebat pone manum tuam subter femur meum
ut adiurem te per Dominum Deum caeli et terrae ut non accipias uxorem filio meo de filiabus Chananeorum inter quos habito
sed ad terram et ad cognationem meam proficiscaris et inde accipias uxorem filio meo Isaac
respondit servus si noluerit mulier venire mecum in terram hanc num reducere debeo filium tuum ad locum de quo egressus es
dixit Abraham cave nequando reducas illuc filium meum
Dominus Deus caeli qui tulit me de domo patris mei et de terra nativitatis meae qui locutus est mihi et iuravit dicens semini tuo dabo terram hanc ipse mittet angelum suum coram te et accipies inde uxorem filio meo
sin autem noluerit mulier sequi te non teneberis iuramento filium tantum meum ne reducas illuc
posuit ergo servus manum sub femore Abraham domini sui et iuravit illi super sermone hoc<CM>
tulitque decem camelos de grege domini sui et abiit ex omnibus bonis eius portans secum profectusque perrexit Mesopotamiam ad urbem Nahor
cumque camelos fecisset accumbere extra oppidum iuxta puteum aquae vespere eo tempore quo solent mulieres egredi ad hauriendam aquam dixit
Domine Deus domini mei Abraham occurre obsecro hodie mihi et fac misericordiam cum domino meo Abraham
ecce ego sto propter fontem aquae et filiae habitatorum huius civitatis egredientur ad hauriendam aquam
igitur puella cui ego dixero inclina hydriam tuam ut bibam et illa responderit bibe quin et camelis tuis dabo potum ipsa est quam praeparasti servo tuo Isaac et per hoc intellegam quod feceris misericordiam cum domino meo
necdum intra se verba conpleverat et ecce Rebecca egrediebatur filia Bathuel filii Melchae uxoris Nahor fratris Abraham habens hydriam in scapula
puella decora nimis virgoque pulcherrima et incognita viro descenderat autem ad fontem et impleverat hydriam ac revertebatur
occurritque ei servus et ait pauxillum mihi ad sorbendum praebe aquae de hydria tua
quae respondit bibe domine mi celeriterque deposuit hydriam super ulnam suam et dedit ei potum
cumque ille bibisset adiecit quin et camelis tuis hauriam aquam donec cuncti bibant
effundensque hydriam in canalibus recurrit ad puteum ut hauriret aquam et haustam omnibus camelis dedit
ille autem contemplabatur eam tacitus scire volens utrum prosperum fecisset iter suum Dominus an non
postquam ergo biberunt cameli protulit vir inaures aureas adpendentes siclos duos et armillas totidem pondo siclorum decem
dixitque ad eam cuius es filia indica mihi est in domo patris tui locus ad manendum
quae respondit filia Bathuelis sum filii Melchae quem peperit Nahor
et addidit dicens palearum quoque et faeni plurimum est apud nos et locus spatiosus ad manendum
inclinavit se homo et adoravit Dominum
dicens benedictus Dominus Deus domini mei Abraham qui non abstulit misericordiam et veritatem suam a domino meo et recto me itinere perduxit in domum fratris domini mei
cucurrit itaque puella et nuntiavit in domum matris suae omnia quae audierat<CM>
habebat autem Rebecca fratrem nomine Laban qui festinus egressus est ad hominem ubi erat fons
cumque vidisset inaures et armillas in manibus sororis suae et audisset cuncta verba referentis haec locutus est mihi homo venit ad virum qui stabat iuxta camelos et propter fontem aquae
dixitque ad eum ingredere benedicte Domini cur foris stas praeparavi domum et locum camelis
et introduxit eum hospitium ac destravit camelos deditque paleas et faenum et aquam ad lavandos pedes camelorum et virorum qui venerant cum eo
et adpositus est in conspectu eius panis qui ait non comedam donec loquar sermones meos respondit ei loquere
at ille servus inquit Abraham sum
et Dominus benedixit domino meo valde magnificatusque est et dedit ei oves et boves argentum et aurum servos et ancillas camelos et asinos
et peperit Sarra uxor domini mei filium domino meo in senectute sua deditque illi omnia quae habuerat
et adiuravit me dominus meus dicens non accipies uxorem filio meo de filiabus Chananeorum in quorum terra habito
sed ad domum patris mei perges et de cognatione mea accipies uxorem filio meo
ego vero respondi domino meo quid si noluerit venire mecum mulier
Dominus ait in cuius conspectu ambulo mittet angelum suum tecum et diriget viam tuam accipiesque uxorem filio meo de cognatione mea et de domo patris mei
innocens eris a maledictione mea cum veneris ad propinquos meos et non dederint tibi
veni ergo hodie ad fontem et dixi Domine Deus domini mei Abraham si direxisti viam meam in qua nunc ambulo
ecce sto iuxta fontem aquae et virgo quae egredietur ad hauriendam aquam audierit a me da mihi pauxillum aquae ad bibendum ex hydria tua
et dixerit mihi et tu bibe et camelis tuis hauriam ipsa est mulier quam praeparavit Dominus filio domini mei
dum haec mecum tacitus volverem apparuit Rebecca veniens cum hydria quam portabat in scapula descenditque ad fontem et hausit aquam et aio ad eam da mihi paululum bibere
quae festina deposuit hydriam de umero et dixit mihi et tu bibe et camelis tuis potum tribuam bibi et adaquavit camelos
interrogavique eam et dixi cuius es filia quae respondit filia Bathuelis sum filii Nahor quem peperit illi Melcha suspendi itaque inaures ad ornandam faciem eius et armillas posui in manibus
pronusque adoravi Dominum benedicens Domino Deo domini mei Abraham qui perduxisset me recto itinere ut sumerem filiam fratris domini mei filio eius
quam ob rem si facitis misericordiam et veritatem cum domino meo indicate mihi sin autem aliud placet et hoc dicite ut vadam ad dextram sive ad sinistram
responderunt Laban et Bathuel a Domino egressus est sermo non possumus extra placitum eius quicquam aliud tecum loqui
en Rebecca coram te est tolle eam et proficiscere et sit uxor filii domini tui sicut locutus est Dominus
quod cum audisset puer Abraham adoravit in terra Dominum
prolatisque vasis argenteis et aureis ac vestibus dedit ea Rebeccae pro munere fratribus quoque eius et matri dona obtulit<CM>
initoque convivio vescentes pariter et bibentes manserunt ibi surgens autem mane locutus est puer dimittite me ut vadam ad dominum meum
responderunt fratres eius et mater maneat puella saltem decem dies apud nos et postea proficiscetur
nolite ait me retinere quia Dominus direxit viam meam dimittite me ut pergam ad dominum meum
dixerunt vocemus puellam et quaeramus ipsius voluntatem
cumque vocata venisset sciscitati sunt vis ire cum homine isto quae ait vadam
dimiserunt ergo eam et nutricem illius servumque Abraham et comites eius
inprecantes prospera sorori suae atque dicentes soror nostra es crescas in mille milia et possideat semen tuum portas inimicorum suorum
igitur Rebecca et puellae illius ascensis camelis secutae sunt virum qui festinus revertebatur ad dominum suum<CM>
eo tempore Isaac deambulabat per viam quae ducit ad puteum cuius nomen est Viventis et videntis habitabat enim in terra australi
et egressus fuerat ad meditandum in agro inclinata iam die cumque levasset oculos vidit camelos venientes procul
Rebecca quoque conspecto Isaac descendit de camelo
et ait ad puerum quis est ille homo qui venit per agrum in occursum nobis dixit ei ipse est dominus meus at illa tollens cito pallium operuit se
servus autem cuncta quae gesserat narravit Isaac
qui introduxit eam in tabernaculum Sarrae matris suae et accepit uxorem et in tantum dilexit ut dolorem qui ex morte matris acciderat temperaret<CM>
Abraham vero aliam duxit uxorem nomine Cetthuram
quae peperit ei Zamram et Iexan et Madan et Madian et Iesboch et Sue
Iexan quoque genuit Saba et Dadan filii Dadan fuerunt Assurim et Lathusim et Loommim
at vero ex Madian ortus est Epha et Opher et Enoch et Abida et Eldaa omnes hii filii Cetthurae
deditque Abraham cuncta quae possederat Isaac
filiis autem concubinarum largitus est munera et separavit eos ab Isaac filio suo dum adhuc ipse viveret ad plagam orientalem
fuerunt autem dies vitae eius centum septuaginta quinque anni
et deficiens mortuus est in senectute bona provectaeque aetatis et plenus dierum congregatusque est ad populum suum
et sepelierunt eum Isaac et Ismahel filii sui in spelunca duplici quae sita est in agro Ephron filii Soor Hetthei e regione Mambre
quem emerat a filiis Heth ibi sepultus est ipse et Sarra uxor eius<CM>
et post obitum illius benedixit Deus Isaac filio eius qui habitabat iuxta puteum nomine Viventis et videntis
hae sunt generationes Ismahel filii Abraham quem peperit ei Agar Aegyptia famula Sarrae
et haec nomina filiorum eius in vocabulis et generationibus suis primogenitus Ismahelis Nabaioth dein Cedar et Abdeel et Mabsam
Masma quoque et Duma et Massa
Adad et Thema Itur et Naphis et Cedma
isti sunt filii Ismahel et haec nomina per castella et oppida eorum duodecim principes tribuum suarum
anni vitae Ismahel centum triginta septem deficiens mortuus est et adpositus ad populum suum
habitavit autem ab Evila usque Sur quae respicit Aegyptum introeuntibus Assyrios coram cunctis fratribus suis obiit<CM>
hae quoque sunt generationes Isaac filii Abraham Abraham genuit Isaac
qui cum quadraginta esset annorum duxit uxorem Rebeccam filiam Bathuel Syri de Mesopotamiam sororem Laban
deprecatusque est Dominum pro uxore sua eo quod esset sterilis qui exaudivit eum et dedit conceptum Rebeccae
sed conlidebantur in utero eius parvuli quae ait si sic mihi futurum erat quid necesse fuit concipere perrexitque ut consuleret Dominum
qui respondens ait duae gentes in utero tuo sunt et duo populi ex ventre tuo dividentur populusque populum superabit et maior minori serviet
iam tempus pariendi venerat et ecce gemini in utero repperti sunt
qui primus egressus est rufus erat et totus in morem pellis hispidus vocatumque est nomen eius Esau protinus alter egrediens plantam fratris tenebat manu et idcirco appellavit eum Iacob
sexagenarius erat Isaac quando nati sunt parvuli
quibus adultis factus est Esau vir gnarus venandi et homo agricola Iacob autem vir simplex habitabat in tabernaculis
Isaac amabat Esau eo quod de venationibus illius vesceretur et Rebecca diligebat Iacob<CM>
coxit autem Iacob pulmentum ad quem cum venisset Esau de agro lassus
ait da mihi de coctione hac rufa quia oppido lassus sum quam ob causam vocatum est nomen eius Edom
cui dixit Iacob vende mihi primogenita tua
ille respondit en morior quid mihi proderunt primogenita
ait Iacob iura ergo mihi iuravit Esau et vendidit primogenita
et sic accepto pane et lentis edulio comedit et bibit et abiit parvipendens quod primogenita vendidisset<CM>
orta autem fame super terram post eam sterilitatem quae acciderat in diebus Abraham abiit Isaac ad Abimelech regem Palestinorum in Gerara
apparuitque ei Dominus et ait ne descendas in Aegyptum sed quiesce in terra quam dixero tibi
et peregrinare in ea eroque tecum et benedicam tibi tibi enim et semini tuo dabo universas regiones has conplens iuramentum quod spopondi Abraham patri tuo
et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli daboque posteris tuis universas regiones has et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae
eo quod oboedierit Abraham voci meae et custodierit praecepta et mandata mea et caerimonias legesque servaverit<CM>
mansit itaque Isaac in Geraris
qui cum interrogaretur a viris loci illius super uxore sua respondit soror mea est timuerat enim confiteri quod sibi esset sociata coniugio reputans ne forte interficerent eum propter illius pulchritudinem
cumque pertransissent dies plurimi et ibi demoraretur prospiciens Abimelech Palestinorum rex per fenestram vidit eum iocantem cum Rebecca uxore sua
et accersito ait perspicuum est quod uxor tua sit cur mentitus es sororem tuam esse respondit timui ne morerer propter eam
dixitque Abimelech quare inposuisti nobis potuit coire quispiam de populo cum uxore tua et induxeras super nos grande peccatum praecepitque omni populo dicens
qui tetigerit hominis huius uxorem morte morietur<CM>
seruit autem Isaac in terra illa et invenit in ipso anno centuplum benedixitque ei Dominus
et locupletatus est homo et ibat proficiens atque succrescens donec magnus vehementer effectus est
habuit quoque possessionem ovium et armentorum et familiae plurimum ob haec invidentes ei Palestini
omnes puteos quos foderant servi patris illius Abraham illo tempore obstruxerunt implentes humo
in tantum ut ipse Abimelech diceret ad Isaac recede a nobis quoniam potentior nostri factus es valde
et ille discedens veniret ad torrentem Gerarae habitaretque ibi
rursum fodit alios puteos quos foderant servi patris sui Abraham et quos illo mortuo olim obstruxerant Philisthim appellavitque eos hisdem nominibus quibus ante pater vocaverat
foderunt in torrente et reppererunt aquam vivam
sed et ibi iurgium fuit pastorum Gerarae adversum pastores Isaac dicentium nostra est aqua quam ob rem nomen putei ex eo quod acciderat vocavit Calumniam
foderunt et alium et pro illo quoque rixati sunt appellavitque eum Inimicitias
profectus inde fodit alium puteum pro quo non contenderunt itaque vocavit nomen illius Latitudo dicens nunc dilatavit nos Dominus et fecit crescere super terram
ascendit autem ex illo loco in Bersabee
ubi apparuit ei Dominus in ipsa nocte dicens ego sum Deus Abraham patris tui noli metuere quia tecum sum benedicam tibi et multiplicabo semen tuum propter servum meum Abraham
itaque aedificavit ibi altare et invocato nomine Domini extendit tabernaculum praecepitque servis suis ut foderent puteum<CM>
ad quem locum cum venissent de Geraris Abimelech et Ochozath amicus illius et Fichol dux militum
locutus est eis Isaac quid venistis ad me hominem quem odistis et expulistis a vobis
qui responderunt vidimus tecum esse Dominum et idcirco nunc diximus sit iuramentum inter nos et ineamus foedus
ut non facias nobis quicquam mali sicut et nos nihil tuorum adtigimus nec fecimus quod te laederet sed cum pace dimisimus auctum benedictione Domini
fecit ergo eis convivium et post cibum et potum
surgentes mane iuraverunt sibi mutuo dimisitque eos Isaac pacifice in locum suum
ecce autem venerunt in ipso die servi Isaac adnuntiantes ei de puteo quem foderant atque dicentes invenimus aquam
unde appellavit eum Abundantiam et nomen urbi inpositum est Bersabee usque in praesentem diem<CM>
Esau vero quadragenarius duxit uxores Iudith filiam Beeri Hetthei et Basemath filiam Helon eiusdem loci
quae ambae offenderant animum Isaac et Rebeccae<CM>
senuit autem Isaac et caligaverunt oculi eius et videre non poterat vocavitque Esau filium suum maiorem et dixit ei fili mi qui respondit adsum
cui pater vides inquit quod senuerim et ignorem diem mortis meae
sume arma tua faretram et arcum et egredere foras cumque venatu aliquid adprehenderis
fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti et adfer ut comedam et benedicat tibi anima mea antequam moriar
quod cum audisset Rebecca et ille abisset in agrum ut iussionem patris expleret<CM>
dixit filio suo Iacob audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo et dicentem ei
adfer mihi venationem tuam et fac cibos ut comedam et benedicam tibi coram Domino antequam moriar
nunc ergo fili mi adquiesce consiliis meis
et pergens ad gregem adfer mihi duos hedos optimos ut faciam ex eis escas patri tuo quibus libenter vescitur
quas cum intuleris et comederit benedicat tibi priusquam moriatur
cui ille respondit nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit et ego lenis
si adtractaverit me pater meus et senserit timeo ne putet sibi voluisse inludere et inducat super me maledictionem pro benedictione
ad quem mater in me sit ait ista maledictio fili mi tantum audi vocem meam et perge adferque quae dixi
abiit et adtulit deditque matri paravit illa cibos sicut noverat velle patrem illius
et vestibus Esau valde bonis quas apud se habebat domi induit eum
pelliculasque hedorum circumdedit manibus et colli nuda protexit
dedit pulmentum et panes quos coxerat tradidit<CM>
quibus inlatis dixit pater mi et ille respondit audio quis tu es fili mi
dixitque Iacob ego sum Esau primogenitus tuus feci sicut praecepisti mihi surge sede et comede de venatione mea ut benedicat mihi anima tua
rursum Isaac ad filium suum quomodo inquit tam cito invenire potuisti fili mi qui respondit voluntatis Dei fuit ut cito mihi occurreret quod volebam
dixitque Isaac accede huc ut tangam te fili mi et probem utrum tu sis filius meus Esau an non
accessit ille ad patrem et palpato eo dixit Isaac vox quidem vox Iacob est sed manus manus sunt Esau
et non cognovit eum quia pilosae manus similitudinem maioris expresserant benedicens ergo illi
ait tu es filius meus Esau respondit ego sum
at ille offer inquit mihi cibos de venatione tua fili mi ut benedicat tibi anima mea quos cum oblatos comedisset obtulit ei etiam vinum quo hausto
dixit ad eum accede ad me et da mihi osculum fili mi
accessit et osculatus est eum statimque ut sensit vestimentorum illius flagrantiam benedicens ait ecce odor filii mei sicut odor agri cui benedixit Dominus
det tibi Deus de rore caeli et de pinguedine terrae abundantiam frumenti et vini
et serviant tibi populi et adorent te tribus esto dominus fratrum tuorum et incurventur ante te filii matris tuae qui maledixerit tibi sit maledictus et qui benedixerit benedictionibus repleatur<CM>
vix Isaac sermonem impleverat et egresso Iacob foras venit Esau
coctosque de venatione cibos intulit patri dicens surge pater mi et comede de venatione filii tui ut benedicat mihi anima tua
dixitque illi Isaac quis enim es tu qui respondit ego sum primogenitus filius tuus Esau
expavit Isaac stupore vehementi et ultra quam credi potest admirans ait quis igitur ille est qui dudum captam venationem adtulit mihi et comedi ex omnibus priusquam tu venires benedixique ei et erit benedictus
auditis Esau sermonibus patris inrugiit clamore magno et consternatus ait benedic etiam mihi pater mi
qui ait venit germanus tuus fraudulenter et accepit benedictionem tuam
at ille subiunxit iuste vocatum est nomen eius Iacob subplantavit enim me en altera vice primogenita mea ante tulit et nunc secundo subripuit benedictionem meam rursumque ad patrem numquid non reservasti ait et mihi benedictionem
respondit Isaac dominum tuum illum constitui et omnes fratres eius servituti illius subiugavi frumento et vino stabilivi eum tibi post haec fili mi ultra quid faciam
cui Esau num unam inquit tantum benedictionem habes pater mihi quoque obsecro ut benedicas cumque heiulatu magno fleret
motus Isaac dixit ad eum in pinguedine terrae et in rore caeli desuper
erit benedictio tua vives gladio et fratri tuo servies tempusque veniet cum excutias et solvas iugum eius de cervicibus tuis<CM>
oderat ergo semper Esau Iacob pro benedictione qua benedixerat ei pater dixitque in corde suo veniant dies luctus patris mei ut occidam Iacob fratrem meum
nuntiata sunt haec Rebeccae quae mittens et vocans Iacob filium suum dixit ad eum ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te
nunc ergo fili audi vocem meam et consurgens fuge ad Laban fratrem meum in Haran
habitabisque cum eo dies paucos donec requiescat furor fratris tui
et cesset indignatio eius obliviscaturque eorum quae fecisti in eum postea mittam et adducam te inde huc cur utroque orbabor filio in una die
dixit quoque Rebecca ad Isaac taedet me vitae meae propter filias Heth si acceperit Iacob uxorem de stirpe huius terrae nolo vivere<CM>
vocavit itaque Isaac Iacob et benedixit praecepitque ei dicens noli accipere coniugem de genere Chanaan
sed vade et proficiscere in Mesopotamiam Syriae ad domum Bathuel patrem matris tuae et accipe tibi inde uxorem de filiabus Laban avunculi tui
Deus autem omnipotens benedicat tibi et crescere te faciat atque multiplicet ut sis in turbas populorum
et det tibi benedictiones Abraham et semini tuo post te ut possideas terram peregrinationis tuae quam pollicitus est avo tuo
cumque dimisisset eum Isaac profectus venit in Mesopotamiam Syriae ad Laban filium Bathuel Syri fratrem Rebeccae matris suae<CM>
videns autem Esau quod benedixisset pater suus Iacob et misisset eum in Mesopotamiam Syriae ut inde uxorem duceret et quod post benedictionem praecepisset ei dicens non accipies coniugem de filiabus Chanaan
quodque oboediens Iacob parentibus isset in Syriam
probans quoque quod non libenter aspiceret filias Chanaan pater suus
ivit ad Ismahelem et duxit uxorem absque his quas prius habebat Maeleth filiam Ismahel filii Abraham sororem Nabaioth<CM>
igitur egressus Iacob de Bersabee pergebat Haran
cumque venisset ad quendam locum et vellet in eo requiescere post solis occubitum tulit de lapidibus qui iacebant et subponens capiti suo dormivit in eodem loco
viditque in somnis scalam stantem super terram et cacumen illius tangens caelum angelos quoque Dei ascendentes et descendentes per eam
et Dominum innixum scalae dicentem sibi ego sum Dominus Deus Abraham patris tui et Deus Isaac terram in qua dormis tibi dabo et semini tuo
eritque germen tuum quasi pulvis terrae dilataberis ad occidentem et orientem septentrionem et meridiem et benedicentur in te et in semine tuo cunctae tribus terrae
et ero custos tuus quocumque perrexeris et reducam te in terram hanc nec dimittam nisi conplevero universa quae dixi<CM>
cumque evigilasset Iacob de somno ait vere Dominus est in loco isto et ego nesciebam
pavensque quam terribilis inquit est locus iste non est hic aliud nisi domus Dei et porta caeli
surgens ergo mane tulit lapidem quem subposuerat capiti suo et erexit in titulum fundens oleum desuper
appellavitque nomen urbis Bethel quae prius Luza vocabatur
vovit etiam votum dicens si fuerit Deus mecum et custodierit me in via per quam ambulo et dederit mihi panem ad vescendum et vestem ad induendum
reversusque fuero prospere ad domum patris mei erit mihi Dominus in Deum
et lapis iste quem erexi in titulum vocabitur Domus Dei cunctorumque quae dederis mihi decimas offeram tibi<CM>
profectus ergo Iacob venit ad terram orientalem
et vidit puteum in agro tresque greges ovium accubantes iuxta eum nam ex illo adaquabantur pecora et os eius grandi lapide claudebatur
morisque erat ut cunctis ovibus congregatis devolverent lapidem et refectis gregibus rursum super os putei ponerent
dixitque ad pastores fratres unde estis qui responderunt de Haran
quos interrogans numquid ait nostis Laban filium Nahor dixerunt novimus
sanusne est inquit valet inquiunt et ecce Rahel filia eius venit cum grege suo
dixitque Iacob adhuc multum diei superest nec est tempus ut reducantur ad caulas greges date ante potum ovibus et sic ad pastum eas reducite
qui responderunt non possumus donec omnia pecora congregentur et amoveamus lapidem de ore putei ut adaquemus greges<CM>
adhuc loquebantur et ecce Rahel veniebat cum ovibus patris sui nam gregem ipsa pascebat
quam cum vidisset Iacob et sciret consobrinam suam ovesque Laban avunculi sui amovit lapidem quo puteus claudebatur
et adaquato grege osculatus est eam elevataque voce flevit
et indicavit ei quod frater esset patris eius et filius Rebeccae at illa festinans nuntiavit patri suo
qui cum audisset venisse Iacob filium sororis suae cucurrit obviam conplexusque eum et in oscula ruens duxit in domum suam auditis autem causis itineris
respondit os meum es et caro mea et postquam expleti sunt dies mensis unius<CM>
dixit ei num quia frater meus es gratis servies mihi dic quid mercedis accipias
habebat vero filias duas nomen maioris Lia minor appellabatur Rahel
sed Lia lippis erat oculis Rahel decora facie et venusto aspectu
quam diligens Iacob ait serviam tibi pro Rahel filia tua minore septem annis
respondit Laban melius est ut tibi eam dem quam viro alteri mane apud me
servivit igitur Iacob pro Rahel septem annis et videbantur illi pauci dies prae amoris magnitudine
dixitque ad Laban da mihi uxorem meam quia iam tempus expletum est ut ingrediar ad eam
qui vocatis multis amicorum turbis ad convivium fecit nuptias
et vespere filiam suam Liam introduxit ad eum
dans ancillam filiae Zelpham nomine ad quam cum ex more Iacob fuisset ingressus facto mane vidit Liam
et dixit ad socerum quid est quod facere voluisti nonne pro Rahel servivi tibi quare inposuisti mihi
respondit Laban non est in loco nostro consuetudinis ut minores ante tradamus ad nuptias
imple ebdomadem dierum huius copulae et hanc quoque dabo tibi pro opere quo serviturus es mihi septem annis aliis
adquievit placito et ebdomade transacta Rahel duxit uxorem
cui pater servam Balam dederat
tandemque potitus optatis nuptiis amorem sequentis priori praetulit serviens apud eum septem annis aliis<CM>
videns autem Dominus quod despiceret Liam aperuit vulvam eius sorore sterili permanente
quae conceptum genuit filium vocavitque nomen eius Ruben dicens vidit Dominus humilitatem meam nunc amabit me vir meus
rursumque concepit et peperit filium et ait quoniam audivit Dominus haberi me contemptui dedit etiam istum mihi vocavitque nomen illius Symeon
concepit tertio et genuit alium dixitque nunc quoque copulabitur mihi maritus meus eo quod pepererim illi tres filios et idcirco appellavit nomen eius Levi
quarto concepit et peperit filium et ait modo confitebor Domino et ob hoc vocavit eum Iudam cessavitque parere<CM>
cernens autem Rahel quod infecunda esset invidit sorori et ait marito suo da mihi liberos alioquin moriar
cui iratus respondit Iacob num pro Deo ego sum qui privavit te fructu ventris tui
at illa habeo inquit famulam Balam ingredere ad eam ut pariat super genua mea et habeam ex ea filios
deditque illi Balam in coniugium quae
ingresso ad se viro concepit et peperit filium
dixitque Rahel iudicavit mihi Dominus et exaudivit vocem meam dans mihi filium et idcirco appellavit nomen illius Dan
rursumque Bala concipiens peperit alterum
pro quo ait Rahel conparavit me Deus cum sorore mea et invalui vocavitque eum Nepthalim
sentiens Lia quod parere desisset Zelpham ancillam suam marito tradidit
qua post conceptum edente filium
dixit feliciter et idcirco vocavit nomen eius Gad
peperit quoque Zelpha alterum
dixitque Lia hoc pro beatitudine mea beatam quippe me dicent mulieres propterea appellavit eum Aser<CM>
egressus autem Ruben tempore messis triticeae in agro repperit mandragoras quos matri Liae detulit dixitque Rahel da mihi partem de mandragoris filii tui
illa respondit parumne tibi videtur quod praeripueris maritum mihi nisi etiam mandragoras filii mei tuleris ait Rahel dormiat tecum hac nocte pro mandragoris filii tui
redeuntique ad vesperam de agro Iacob egressa est in occursum Lia et ad me inquit intrabis quia mercede conduxi te pro mandragoris filii mei dormivit cum ea nocte illa
et exaudivit Deus preces eius concepitque et peperit filium quintum
et ait dedit Deus mercedem mihi quia dedi ancillam meam viro meo appellavitque nomen illius Isachar
rursum Lia concipiens peperit sextum filium
et ait ditavit me Deus dote bona etiam hac vice mecum erit maritus meus eo quod genuerim ei sex filios et idcirco appellavit nomen eius Zabulon
post quem peperit filiam nomine Dinam
recordatus quoque Dominus Rahelis exaudivit eam et aperuit vulvam illius
quae concepit et peperit filium dicens abstulit Deus obprobrium meum
et vocavit nomen illius Ioseph dicens addat mihi Dominus filium alterum<CM>
nato autem Ioseph dixit Iacob socero suo dimitte me ut revertar in patriam et ad terram meam
da mihi uxores et liberos meos pro quibus servivi tibi ut abeam tu nosti servitutem qua servivi tibi
ait ei Laban inveniam gratiam in conspectu tuo experimento didici quod benedixerit mihi Deus propter te
constitue mercedem tuam quam dem tibi
at ille respondit tu nosti quomodo servierim tibi et quanta in manibus meis fuerit possessio tua
modicum habuisti antequam venirem et nunc dives effectus es benedixitque tibi Dominus ad introitum meum iustum est igitur ut aliquando provideam etiam domui meae
dixitque Laban quid dabo tibi at ille ait nihil volo sed si feceris quod postulo iterum pascam et custodiam pecora tua
gyra omnes greges tuos et separa cunctas oves varias et sparso vellere et quodcumque furvum et maculosum variumque fuerit tam in ovibus quam in capris erit merces mea
respondebitque mihi cras iustitia mea quando placiti tempus advenerit coram te et omnia quae non fuerint varia et maculosa et furva tam in ovibus quam in capris furti me arguent
dixit Laban gratum habeo quod petis
et separavit in die illo capras et oves hircos et arietes varios atque maculosos cunctum autem gregem unicolorem id est albi et nigri velleris tradidit in manu filiorum suorum
et posuit spatium itineris inter se et generum dierum trium qui pascebat reliquos greges eius<CM>
tollens ergo Iacob virgas populeas virides et amigdalinas et ex platanis ex parte decorticavit eas detractisque corticibus in his quae spoliata fuerant candor apparuit illa vero quae integra erant viridia permanserunt atque in hunc modum color effectus est varius
posuitque eas in canalibus ubi effundebatur aqua ut cum venissent greges ad bibendum ante oculos haberent virgas et in aspectu earum conciperent
factumque est ut in ipso calore coitus oves intuerentur virgas et parerent maculosa et varia et diverso colore respersa
divisitque gregem Iacob et posuit virgas ante oculos arietum erant autem alba quaeque et nigra Laban cetera vero Iacob separatis inter se gregibus
igitur quando primo tempore ascendebantur oves ponebat Iacob virgas in canalibus aquarum ante oculos arietum et ovium ut in earum contemplatione conciperent
quando vero serotina admissura erat et conceptus extremus non ponebat eas factaque sunt ea quae erant serotina Laban et quae primi temporis Iacob
ditatusque est homo ultra modum et habuit greges multos ancillas et servos camelos et asinos<CM>
postquam autem audivit verba filiorum Laban dicentium tulit Iacob omnia quae fuerunt patris nostri et de illius facultate ditatus factus est inclitus
animadvertit quoque faciem Laban quod non esset erga se sicut heri et nudius tertius
maxime dicente sibi Domino revertere in terram patrum tuorum et ad generationem tuam eroque tecum
misit et vocavit Rahel et Liam in agrum ubi pascebat greges
dixitque eis video faciem patris vestri quod non sit erga me sicut heri et nudius tertius Deus autem patris mei fuit mecum
et ipsae nostis quod totis viribus meis servierim patri vestro
sed pater vester circumvenit me et mutavit mercedem meam decem vicibus et tamen non dimisit eum Deus ut noceret mihi
si quando dixit variae erunt mercedes tuae pariebant omnes oves varios fetus quando vero e contrario ait alba quaeque accipies pro mercede omnes greges alba pepererunt
tulitque Deus substantiam patris vestri et dedit mihi
postquam enim conceptus ovium tempus advenerat levavi oculos meos et vidi in somnis ascendentes mares super feminas varios et maculosos et diversorum colorum
dixitque angelus Dei ad me in somnis Iacob et ego respondi adsum
qui ait leva oculos tuos et vide universos masculos ascendentes super feminas varios respersos atque maculosos vidi enim omnia quae fecit tibi Laban
ego sum Deus Bethel ubi unxisti lapidem et votum vovisti mihi nunc ergo surge et egredere de terra hac revertens in terram nativitatis tuae
responderunt Rahel et Lia numquid habemus residui quicquam in facultatibus et hereditate domus patris nostri
nonne quasi alienas reputavit nos et vendidit comeditque pretium nostrum
sed Deus tulit opes patris nostri et nobis eas tradidit ac filiis nostris unde omnia quae praecepit fac<CM>
surrexit itaque Iacob et inpositis liberis et coniugibus suis super camelos abiit
tulitque omnem substantiam et greges et quicquid in Mesopotamiam quaesierat pergens ad Isaac patrem suum in terram Chanaan
eo tempore Laban ierat ad tondendas oves et Rahel furata est idola patris sui
noluitque Iacob confiteri socero quod fugeret
cumque abisset tam ipse quam omnia quae iuris eius erant et amne transmisso pergeret contra montem Galaad
nuntiatum est Laban die tertio quod fugeret Iacob
qui adsumptis fratribus suis persecutus est eum diebus septem et conprehendit in monte Galaad
viditque in somnis dicentem sibi Dominum cave ne quicquam aspere loquaris contra Iacob<CM>
iamque Iacob extenderat in monte tabernaculum cum ille consecutus eum cum fratribus suis in eodem monte Galaad fixit tentorium
et dixit ad Iacob quare ita egisti ut clam me abigeres filias meas quasi captivas gladio
cur ignorante me fugere voluisti nec indicare mihi ut prosequerer te cum gaudio et canticis et tympanis et cithara
non es passus ut oscularer filios meos ac filias stulte operatus es et nunc
valet quidem manus mea reddere tibi malum sed Deus patris vestri heri dixit mihi cave ne loquaris cum Iacob quicquam durius
esto ad tuos ire cupiebas et desiderio tibi erat domus patris tui cur furatus es deos meos
respondit Iacob quod inscio te profectus sum timui ne violenter auferres filias tuas
quod autem furti arguis apud quemcumque inveneris deos tuos necetur coram fratribus nostris scrutare quicquid tuorum apud me inveneris et aufer haec dicens ignorabat quod Rahel furata esset idola
ingressus itaque Laban tabernaculum Iacob et Liae et utriusque famulae non invenit cumque intrasset tentorium Rahelis
illa festinans abscondit idola subter stramen cameli et sedit desuper scrutantique omne tentorium et nihil invenienti
ait ne irascatur dominus meus quod coram te adsurgere nequeo quia iuxta consuetudinem feminarum nunc accidit mihi sic delusa sollicitudo quaerentis est<CM>
tumensque Iacob cum iurgio ait quam ob culpam meam et ob quod peccatum sic exarsisti post me
et scrutatus es omnem supellectilem meam quid invenisti de cuncta substantia domus tuae pone hic coram fratribus meis et fratribus tuis et iudicent inter me et te
idcirco viginti annis fui tecum oves tuae et caprae steriles non fuerunt arietes gregis tui non comedi
nec captum a bestia ostendi tibi ego damnum omne reddebam quicquid furto perierat a me exigebas
die noctuque aestu urebar et gelu fugiebat somnus ab oculis meis
sic per viginti annos in domo tua servivi tibi quattuordecim pro filiabus et sex pro gregibus tuis inmutasti quoque mercedem meam decem vicibus
nisi Deus patris mei Abraham et Timor Isaac adfuisset mihi forsitan modo nudum me dimisisses adflictionem meam et laborem manuum mearum respexit Deus et arguit te heri<CM>
respondit ei Laban filiae et filii et greges tui et omnia quae cernis mea sunt quid possum facere filiis et nepotibus meis
veni ergo et ineamus foedus ut sit testimonium inter me et te
tulit itaque Iacob lapidem et erexit illum in titulum
dixitque fratribus suis adferte lapides qui congregantes fecerunt tumulum comederuntque super eum
quem vocavit Laban tumulus Testis et Iacob acervum Testimonii uterque iuxta proprietatem linguae suae
dixitque Laban tumulus iste testis erit inter me et te hodie et idcirco appellatum est nomen eius Galaad id est tumulus Testis
intueatur Dominus et iudicet inter nos quando recesserimus a nobis
si adflixeris filias meas et si introduxeris uxores alias super eas nullus sermonis nostri testis est absque Deo qui praesens respicit
dixitque rursus ad Iacob en tumulus hic et lapis quem erexi inter me et te
testis erit tumulus inquam iste et lapis sint in testimonio si aut ego transiero illum pergens ad te aut tu praeterieris malum mihi cogitans
Deus Abraham et Deus Nahor iudicet inter nos Deus patris eorum iuravit Iacob per Timorem patris sui Isaac
immolatisque victimis in monte vocavit fratres suos ut ederent panem qui cum comedissent manserunt ibi
Laban vero de nocte consurgens osculatus est filios et filias suas et benedixit illis reversus in locum suum<CM>
Iacob quoque abiit itinere quo coeperat fueruntque ei obviam angeli Dei
quos cum vidisset ait castra Dei sunt haec et appellavit nomen loci illius Manaim id est Castra<CM>
misit autem et nuntios ante se ad Esau fratrem suum in terram Seir regionis Edom
praecepitque eis dicens sic loquimini domino meo Esau haec dicit frater tuus Iacob apud Laban peregrinatus sum et fui usque in praesentem diem
habeo boves et asinos oves et servos atque ancillas mittoque nunc legationem ad dominum meum ut inveniam gratiam in conspectu tuo
reversi sunt nuntii ad Iacob dicentes venimus ad Esau fratrem tuum et ecce properat in occursum tibi cum quadringentis viris
timuit Iacob valde et perterritus divisit populum qui secum erat greges quoque et oves et boves et camelos in duas turmas
dicens si venerit Esau ad unam turmam et percusserit eam alia turma quae reliqua est salvabitur<CM>
dixitque Iacob Deus patris mei Abraham et Deus patris mei Isaac Domine qui dixisti mihi revertere in terram tuam et in locum nativitatis tuae et benefaciam tibi
minor sum cunctis miserationibus et veritate quam explesti servo tuo in baculo meo transivi Iordanem istum et nunc cum duabus turmis regredior
erue me de manu fratris mei de manu Esau quia valde eum timeo ne forte veniens percutiat matrem cum filiis
tu locutus es quod bene mihi faceres et dilatares semen meum sicut harenam maris quae prae multitudine numerari non potest<CM>
cumque dormisset ibi nocte illa separavit de his quae habebat munera Esau fratri suo
capras ducentas hircos viginti oves ducentas arietes viginti
camelos fetas cum pullis suis triginta vaccas quadraginta et tauros viginti asinas viginti et pullos earum decem
et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges dixitque pueris suis antecedite me et sit spatium inter gregem et gregem
et praecepit priori dicens si obvium habueris Esau fratrem meum et interrogaverit te cuius es et quo vadis et cuius sunt ista quae sequeris
respondebis servi tui Iacob munera misit domino meo Esau ipse quoque post nos venit
similiter mandata dedit secundo ac tertio et cunctis qui sequebantur greges dicens hisdem verbis loquimini ad Esau cum inveneritis eum
et addetis ipse quoque servus tuus Iacob iter nostrum insequitur dixit enim placabo illum muneribus quae praecedunt et postea videbo forsitan propitiabitur mihi
praecesserunt itaque munera ante eum ipse vero mansit nocte illa in Castris
cumque mature surrexisset tulit duas uxores suas et totidem famulas cum undecim filiis et transivit vadum Iaboc
transductisque omnibus quae ad se pertinebant<CM>
remansit solus et ecce vir luctabatur cum eo usque mane
qui cum videret quod eum superare non posset tetigit nervum femoris eius et statim emarcuit
dixitque ad eum dimitte me iam enim ascendit aurora respondit non dimittam te nisi benedixeris mihi
ait ergo quod nomen est tibi respondit Iacob
at ille nequaquam inquit Iacob appellabitur nomen tuum sed Israhel quoniam si contra Deum fortis fuisti quanto magis contra homines praevalebis
interrogavit eum Iacob dic mihi quo appellaris nomine respondit cur quaeris nomen meum et benedixit ei in eodem loco
vocavitque Iacob nomen loci illius Phanuhel dicens vidi Deum facie ad faciem et salva facta est anima mea
ortusque est ei statim sol postquam transgressus est Phanuhel ipse vero claudicabat pede
quam ob causam non comedunt filii Israhel nervum qui emarcuit in femore Iacob usque in praesentem diem eo quod tetigerit nervum femoris eius et obstipuerit<CM>
levans autem Iacob oculos suos vidit venientem Esau et cum eo quadringentos viros divisitque filios Liae et Rahel ambarumque famularum
et posuit utramque ancillam et liberos earum in principio Liam vero et filios eius in secundo loco Rahel autem et Ioseph novissimos
et ipse praegrediens adoravit pronus in terram septies donec adpropinquaret frater eius
currens itaque Esau obviam fratri suo amplexatus est eum stringensque collum et osculans flevit<CM>
levatisque oculis vidit mulieres et parvulos earum et ait quid sibi volunt isti et si ad te pertinent respondit parvuli sunt quos donavit mihi Deus servo tuo
et adpropinquantes ancillae et filii earum incurvati sunt
accessitque Lia cum liberis suis et cum similiter adorassent extremi Ioseph et Rahel adoraverunt
quaenam sunt inquit istae turmae quas obvias habui respondit ut invenirem gratiam coram domino meo
et ille habeo ait plurima frater mi sint tua tibi
dixit Iacob noli ita obsecro sed si inveni gratiam in oculis tuis accipe munusculum de manibus meis sic enim vidi faciem tuam quasi viderim vultum Dei esto mihi propitius
et suscipe benedictionem quam adtuli tibi et quam donavit mihi Deus tribuens omnia vix fratre conpellente suscipiens
ait gradiamur simul eroque socius itineris tui
dixit Iacob nosti domine mi quod parvulos habeam teneros et oves ac boves fetas mecum quas si plus in ambulando fecero laborare morientur una die cuncti greges
praecedat dominus meus ante servum suum et ego sequar paulatim vestigia eius sicut videro posse parvulos meos donec veniam ad dominum meum in Seir
respondit Esau oro te ut de populo qui mecum est saltem socii remaneant viae tuae non est inquit necesse hoc uno indigeo ut inveniam gratiam in conspectu domini mei<CM>
reversus est itaque illo die Esau itinere quo venerat in Seir
et Iacob venit in Soccoth ubi aedificata domo et fixis tentoriis appellavit nomen loci illius Soccoth id est Tabernacula
transivitque in Salem urbem Sycimorum quae est in terra Chanaan postquam regressus est de Mesopotamiam Syriae et habitavit iuxta oppidum
emitque partem agri in qua fixerat tabernaculum a filiis Emor patris Sychem centum agnis
et erecto ibi altari invocavit super illud Fortissimum Deum Israhel<CM>
egressa est autem Dina filia Liae ut videret mulieres regionis illius
quam cum vidisset Sychem filius Emor Evei princeps terrae illius adamavit et rapuit et dormivit cum illa vi opprimens virginem
et conglutinata est anima eius cum ea tristemque blanditiis delinivit
et pergens ad Emor patrem suum accipe mihi inquit puellam hanc coniugem
quod cum audisset Iacob absentibus filiis et in pastu occupatis pecorum siluit donec redirent<CM>
egresso autem Emor patre Sychem ut loqueretur ad Iacob
ecce filii eius veniebant de agro auditoque quod acciderat irati sunt valde eo quod foedam rem esset operatus in Israhel et violata filia Iacob rem inlicitam perpetrasset
locutus est itaque Emor ad eos Sychem filii mei adhesit anima filiae vestrae date eam illi uxorem
et iungamus vicissim conubia filias vestras tradite nobis et filias nostras accipite
et habitate nobiscum terra in potestate vestra est exercete negotiamini et possidete eam
sed et Sychem ad patrem et ad fratres eius ait inveniam gratiam coram vobis et quaecumque statueritis dabo
augete dotem munera postulate libens tribuam quod petieritis tantum date mihi puellam hanc uxorem
responderunt filii Iacob Sychem et patri eius in dolo saevientes ob stuprum sororis
non possumus facere quod petitis nec dare sororem nostram homini incircumciso quod inlicitum et nefarium est apud nos
sed in hoc valebimus foederari si esse volueritis nostri similes et circumcidatur in vobis omne masculini sexus
tunc dabimus et accipiemus mutuo filias nostras ac vestras et habitabimus vobiscum erimusque unus populus
sin autem circumcidi nolueritis tollemus filiam nostram et recedemus<CM>
placuit oblatio eorum Emor et Sychem filio eius
nec distulit adulescens quin statim quod petebatur expleret amabat enim puellam valde et ipse erat inclitus in omni domo patris sui
ingressique portam urbis locuti sunt populo
viri isti pacifici sunt et volunt habitare nobiscum negotientur in terra et exerceant eam quae spatiosa et lata cultoribus indiget filias eorum accipiemus uxores et nostras illis dabimus
unum est quod differtur tantum bonum si circumcidamus masculos nostros ritum gentis imitantes
et substantia eorum et pecora et cuncta quae possident nostra erunt tantum in hoc adquiescamus et habitantes simul unum efficiemus populum
adsensi sunt omnes circumcisis cunctis maribus<CM>
et ecce die tertio quando gravissimus vulnerum dolor est arreptis duo Iacob filii Symeon et Levi fratres Dinae gladiis ingressi sunt urbem confidenter interfectisque omnibus masculis
Emor et Sychem pariter necaverunt tollentes Dinam de domo Sychem sororem suam
quibus egressis inruerunt super occisos ceteri filii Iacob et depopulati sunt urbem in ultionem stupri
oves eorum et armenta et asinos cunctaque vastantes quae in domibus et in agris erant
parvulos quoque et uxores eorum duxere captivas
quibus patratis audacter Iacob dixit ad Symeon et Levi turbastis me et odiosum fecistis Chananeis et Ferezeis habitatoribus terrae huius nos pauci sumus illi congregati percutient me et delebor ego et domus mea
responderunt numquid ut scorto abuti debuere sorore nostra<CM>
interea locutus est Deus ad Iacob surge et ascende Bethel et habita ibi facque altare Deo qui apparuit tibi quando fugiebas Esau fratrem tuum
Iacob vero convocata omni domo sua ait abicite deos alienos qui in medio vestri sunt et mundamini ac mutate vestimenta vestra
surgite et ascendamus in Bethel ut faciamus ibi altare Deo qui exaudivit me in die tribulationis meae et fuit socius itineris mei
dederunt ergo ei omnes deos alienos quos habebant et inaures quae erant in auribus eorum at ille infodit ea subter terebinthum quae est post urbem Sychem
cumque profecti essent terror Dei invasit omnes per circuitum civitates et non sunt ausi persequi recedentes<CM>
venit igitur Iacob Luzam quae est in terra Chanaan cognomento Bethel ipse et omnis populus cum eo
aedificavitque ibi altare et appellavit nomen loci Domus Dei ibi enim apparuit ei Deus cum fugeret fratrem suum
eodem tempore mortua est Debbora nutrix Rebeccae et sepulta ad radices Bethel subter quercum vocatumque est nomen loci quercus Fletus
apparuit autem iterum Deus Iacob postquam reversus est de Mesopotamiam Syriae benedixitque ei
dicens non vocaberis ultra Iacob sed Israhel erit nomen tuum et appellavit eum Israhel
dixitque ei ego Deus omnipotens cresce et multiplicare gentes et populi nationum erunt ex te reges de lumbis tuis egredientur
terramque quam dedi Abraham et Isaac dabo tibi et semini tuo post te
et recessit ab eo
ille vero erexit titulum lapideum in loco quo locutus ei fuerat Deus libans super eum libamina et effundens oleum
vocansque nomen loci Bethel<CM>
egressus inde venit verno tempore ad terram quae ducit Efratham in qua cum parturiret Rahel
ob difficultatem partus periclitari coepit dixitque ei obsetrix noli timere quia et hunc habebis filium
egrediente autem anima prae dolore et inminente iam morte vocavit nomen filii sui Benoni id est filius doloris mei pater vero appellavit eum Beniamin id est filius dexterae
mortua est ergo Rahel et sepulta in via quae ducit Efratham haec est Bethleem
erexitque Iacob titulum super sepulchrum eius hic est titulus monumenti Rahel usque in praesentem diem<CM>
egressus inde fixit tabernaculum trans turrem Gregis
cumque habitaret in illa regione abiit Ruben et dormivit cum Bala concubina patris sui quod illum minime latuit erant autem filii Iacob duodecim
filii Liae primogenitus Ruben et Symeon et Levi et Iudas et Isachar et Zabulon
filii Rahel Ioseph et Beniamin
filii Balae ancillae Rahelis Dan et Nepthalim
filii Zelphae ancillae Liae Gad et Aser hii filii Iacob qui nati sunt ei in Mesopotamiam Syriae
venit etiam ad Isaac patrem suum in Mambre civitatem Arbee haec est Hebron in qua peregrinatus est Abraham et Isaac
et conpleti sunt dies Isaac centum octoginta annorum
consumptusque aetate mortuus est et adpositus populo suo senex et plenus dierum et sepelierunt eum Esau et Iacob filii sui<CM>
hae sunt autem generationes Esau ipse est Edom
Esau accepit uxores de filiabus Chanaan Ada filiam Elom Hetthei et Oolibama filiam Anae filiae Sebeon Evei
Basemath quoque filiam Ismahel sororem Nabaioth
peperit autem Ada Eliphaz Basemath genuit Rauhel
Oolibama edidit Hieus et Hielom et Core hii filii Esau qui nati sunt ei in terra Chanaan
tulit autem Esau uxores suas et filios et filias et omnem animam domus suae et substantiam et pecora et cuncta quae habere poterat in terra Chanaan et abiit in alteram regionem recessitque a fratre suo Iacob
divites enim erant valde et simul habitare non poterant nec sustinebat eos terra peregrinationis eorum prae multitudine gregum
habitavitque Esau in monte Seir ipse est Edom<CM>
hae sunt generationes Esau patris Edom in monte Seir
et haec nomina filiorum eius Eliphaz filius Ada uxoris Esau Rauhel quoque filius Basemath uxoris eius
fueruntque filii Eliphaz Theman Omar Sephu et Gatham et Cenez
erat autem Thamna concubina Eliphaz filii Esau quae peperit ei Amalech hii sunt filii Adae uxoris Esau
filii autem Rauhel Naath et Zara Semma et Meza hii filii Basemath uxoris Esau
isti quoque erant filii Oolibama filiae Ana filiae Sebeon uxoris Esau quos genuit ei Hieus et Hielom et Core
hii duces filiorum Esau filii Eliphaz primogeniti Esau dux Theman dux Omar dux Sephu dux Cenez
dux Core dux Gatham dux Amalech hii filii Eliphaz in terra Edom et hii filii Adae
hii quoque filii Rauhel filii Esau dux Naath dux Zara dux Semma dux Meza hii duces Rauhel in terra Edom isti filii Basemath uxoris Esau
hii autem filii Oolibama uxoris Esau dux Hieus dux Hielom dux Core hii duces Oolibama filiae Ana uxoris Esau
isti filii Esau et hii duces eorum ipse est Edom<CM>
isti filii Seir Horrei habitatores terrae Lotham et Sobal et Sebeon et Anan
Dison et Eser et Disan hii duces Horrei filii Seir in terra Edom
facti sunt autem filii Lotham Horrei et Heman erat autem soror Lotham Thamna
et isti filii Sobal Alvam et Maneeth et Hebal Sephi et Onam
et hii filii Sebeon Ahaia et Anam iste est Ana qui invenit aquas calidas in solitudine cum pasceret asinos Sebeon patris sui
habuitque filium Disan et filiam Oolibama
et isti filii Disan Amdan et Esban et Iethran et Charan
hii quoque filii Eser Balaan et Zevan et Acham
habuit autem filios Disan Hus et Aran
isti duces Horreorum dux Lothan dux Sobal dux Sebeon dux Ana
dux Dison dux Eser dux Disan isti duces Horreorum qui imperaverunt in terra Seir<CM>
reges autem qui regnaverunt in terra Edom antequam haberent regem filii Israhel fuerunt hii
Bale filius Beor nomenque urbis eius Denaba
mortuus est autem Bale et regnavit pro eo Iobab filius Zare de Bosra
cumque mortuus esset Iobab regnavit pro eo Husan de terra Themanorum
hoc quoque mortuo regnavit pro eo Adad filius Badadi qui percussit Madian in regione Moab et nomen urbis eius Ahuith
cumque mortuus esset Adad regnavit pro eo Semla de Maserecha
hoc quoque mortuo regnavit pro eo Saul de fluvio Rooboth
cumque et hic obisset successit in regnum Baalanam filius Achobor
isto quoque mortuo regnavit pro eo Adad nomenque urbis eius Phau et appellabatur uxor illius Meezabel filia Matred filiae Mizaab
haec ergo nomina Esau in cognationibus et locis et vocabulis suis dux Thamna dux Alva dux Ietheth
dux Oolibama dux Ela dux Phinon
dux Cenez dux Theman dux Mabsar
dux Mabdiel dux Iram hii duces Edom habitantes in terra imperii sui ipse est Esau pater Idumeorum<CM>
habitavit autem Iacob in terra Chanaan in qua peregrinatus est pater suus
et hae sunt generationes eius Ioseph cum sedecim esset annorum pascebat gregem cum fratribus suis adhuc puer et erat cum filiis Balae et Zelphae uxorum patris sui accusavitque fratres suos apud patrem crimine pessimo
Israhel autem diligebat Ioseph super omnes filios suos eo quod in senectute genuisset eum fecitque ei tunicam polymitam
videntes autem fratres eius quod a patre plus cunctis filiis amaretur oderant eum nec poterant ei quicquam pacificum loqui<CM>
accidit quoque ut visum somnium referret fratribus quae causa maioris odii seminarium fuit
dixitque ad eos audite somnium meum quod vidi
putabam ligare nos manipulos in agro et quasi consurgere manipulum meum et stare vestrosque manipulos circumstantes adorare manipulum meum
responderunt fratres eius numquid rex noster eris aut subiciemur dicioni tuae haec ergo causa somniorum atque sermonum invidiae et odii fomitem ministravit
aliud quoque vidit somnium quod narrans fratribus ait vidi per somnium quasi solem et lunam et stellas undecim adorare me
quod cum patri suo et fratribus rettulisset increpavit eum pater et dixit quid sibi vult hoc somnium quod vidisti num ego et mater tua et fratres adorabimus te super terram
invidebant igitur ei fratres sui pater vero rem tacitus considerabat<CM>
cumque fratres illius in pascendis gregibus patris morarentur in Sychem
dixit ad eum Israhel fratres tui pascunt oves in Sycimis veni mittam te ad eos quo respondente
praesto sum ait vade et vide si cuncta prospera sint erga fratres tuos et pecora et renuntia mihi quid agatur missus de valle Hebron venit in Sychem
invenitque eum vir errantem in agro et interrogavit quid quaereret
at ille respondit fratres meos quaero indica mihi ubi pascant greges
dixitque ei vir recesserunt de loco isto audivi autem eos dicentes eamus in Dothain perrexit ergo Ioseph post fratres suos et invenit eos in Dothain
qui cum vidissent eum procul antequam accederet ad eos cogitaverunt illum occidere
et mutuo loquebantur ecce somniator venit
venite occidamus eum et mittamus in cisternam veterem dicemusque fera pessima devoravit eum et tunc apparebit quid illi prosint somnia sua
audiens hoc Ruben nitebatur liberare eum de manibus eorum et dicebat
non interficiamus animam eius nec effundatis sanguinem sed proicite eum in cisternam hanc quae est in solitudine manusque vestras servate innoxias hoc autem dicebat volens eripere eum de manibus eorum et reddere patri suo<CM>
confestim igitur ut pervenit ad fratres nudaverunt eum tunica talari et polymita
miseruntque in cisternam quae non habebat aquam
et sedentes ut comederent panem viderunt viatores Ismahelitas venire de Galaad et camelos eorum portare aromata et resinam et stacten in Aegyptum
dixit ergo Iudas fratribus suis quid nobis prodest si occiderimus fratrem nostrum et celaverimus sanguinem ipsius
melius est ut vendatur Ismahelitis et manus nostrae non polluantur frater enim et caro nostra est adquieverunt fratres sermonibus eius
et praetereuntibus Madianitis negotiatoribus extrahentes eum de cisterna vendiderunt Ismahelitis viginti argenteis qui duxerunt eum in Aegyptum
reversusque Ruben ad cisternam non invenit puerum
et scissis vestibus pergens ad fratres ait puer non conparet et ego quo ibo<CM>
tulerunt autem tunicam eius et in sanguinem hedi quem occiderant tinxerunt
mittentes qui ferrent ad patrem et dicerent hanc invenimus vide utrum tunica filii tui sit an non
quam cum agnovisset pater ait tunica filii mei est fera pessima comedit eum bestia devoravit Ioseph
scissisque vestibus indutus est cilicio lugens filium multo tempore
congregatis autem cunctis liberis eius ut lenirent dolorem patris noluit consolationem recipere et ait descendam ad filium meum lugens in infernum et illo perseverante in fletu
Madianei vendiderunt Ioseph in Aegypto Putiphar eunucho Pharaonis magistro militiae<CM>
eo tempore descendens Iudas a fratribus suis divertit ad virum odollamitem nomine Hiram
viditque ibi filiam hominis chananei vocabulo Suae et uxore accepta ingressus est ad eam
quae concepit et peperit filium vocavitque nomen eius Her
rursum concepto fetu natum filium nominavit Onam
tertium quoque peperit quem appellavit Sela quo nato parere ultra cessavit
dedit autem Iudas uxorem primogenito suo Her nomine Thamar
fuitque Her primogenitus Iudae nequam in conspectu Domini et ab eo occisus est
dixit ergo Iudas ad Onam filium suum ingredere ad uxorem fratris tui et sociare illi ut suscites semen fratri tuo
ille sciens non sibi nasci filios introiens ad uxorem fratris sui semen fundebat in terram ne liberi fratris nomine nascerentur
et idcirco percussit eum Dominus quod rem detestabilem faceret
quam ob rem dixit Iudas Thamar nurui suae esto vidua in domo patris tui donec crescat Sela filius meus timebat enim ne et ipse moreretur sicut fratres eius quae abiit et habitavit in domo patris sui<CM>
evolutis autem multis diebus mortua est filia Suae uxor Iudae qui post luctum consolatione suscepta ascendebat ad tonsores ovium suarum ipse et Hiras opilio gregis Odollamita in Thamnas
nuntiatumque est Thamar quod socer illius ascenderet in Thamnas ad tondendas oves
quae depositis viduitatis vestibus adsumpsit theristrum et mutato habitu sedit in bivio itineris quod ducit Thamnam eo quod crevisset Sela et non eum accepisset maritum
quam cum vidisset Iudas suspicatus est esse meretricem operuerat enim vultum suum ne cognosceretur
ingrediensque ad eam ait dimitte me ut coeam tecum nesciebat enim quod nurus sua esset qua respondente quid mihi dabis ut fruaris concubitu meo
dixit mittam tibi hedum de gregibus rursum illa dicente patiar quod vis si dederis mihi arrabonem donec mittas quod polliceris
ait Iudas quid vis tibi pro arrabone dari respondit anulum tuum et armillam et baculum quem manu tenes ad unum igitur coitum concepit mulier
et surgens abiit depositoque habitu quem adsumpserat induta est viduitatis vestibus
misit autem Iudas hedum per pastorem suum Odollamitem ut reciperet pignus quod dederat mulieri qui cum non invenisset eam
interrogavit homines loci illius ubi est mulier quae sedebat in bivio respondentibus cunctis non fuit in loco isto meretrix
reversus est ad Iudam et dixit ei non inveni eam sed et homines loci illius dixerunt mihi numquam ibi sedisse scortum
ait Iudas habeat sibi certe mendacii nos arguere non poterit ego misi hedum quem promiseram et tu non invenisti eam<CM>
ecce autem post tres menses nuntiaverunt Iudae dicentes fornicata est Thamar nurus tua et videtur uterus illius intumescere dixit Iudas producite eam ut conburatur
quae cum educeretur ad poenam misit ad socerum suum dicens de viro cuius haec sunt concepi cognosce cuius sit anulus et armilla et baculus
qui agnitis muneribus ait iustior me est quia non tradidi eam Sela filio meo attamen ultra non cognovit illam
instante autem partu apparuerunt gemini in utero atque in ipsa effusione infantum unus protulit manum in qua obsetrix ligavit coccinum dicens
iste egreditur prior
illo vero retrahente manum egressus est alter dixitque mulier quare divisa est propter te maceria et ob hanc causam vocavit nomen eius Phares
postea egressus est frater in cuius manu erat coccinum quem appellavit Zara<CM>
igitur Ioseph ductus est in Aegyptum emitque eum Putiphar eunuchus Pharaonis princeps exercitus vir aegyptius de manu Ismahelitarum a quibus perductus erat
fuitque Dominus cum eo et erat vir in cunctis prospere agens habitabatque in domo domini sui
qui optime noverat esse Dominum cum eo et omnia quae gereret ab eo dirigi in manu illius
invenitque Ioseph gratiam coram domino suo et ministrabat ei a quo praepositus omnibus gubernabat creditam sibi domum et universa quae tradita fuerant
benedixitque Dominus domui Aegyptii propter Ioseph et multiplicavit tam in aedibus quam in agris cunctam eius substantiam
nec quicquam aliud noverat nisi panem quo vescebatur erat autem Ioseph pulchra facie et decorus aspectu<CM>
post multos itaque dies iecit domina oculos suos in Ioseph et ait dormi mecum
qui nequaquam adquiescens operi nefario dixit ad eam ecce dominus meus omnibus mihi traditis ignorat quid habeat in domo sua
nec quicquam est quod non in mea sit potestate vel non tradiderit mihi praeter te quae uxor eius es quomodo ergo possum malum hoc facere et peccare in Deum meum
huiuscemodi verbis per singulos dies et mulier molesta erat adulescenti et ille recusabat stuprum
accidit autem ut quadam die intraret Ioseph domum et operis quippiam absque arbitris faceret
et illa adprehensa lacinia vestimenti eius diceret dormi mecum qui relicto in manu illius pallio fugit et egressus est foras<CM>
cumque vidisset mulier vestem in manibus suis et se esse contemptam
vocavit homines domus suae et ait ad eos en introduxit virum hebraeum ut inluderet nobis ingressus est ad me ut coiret mecum cumque ego succlamassem
et audisset vocem meam reliquit pallium quod tenebam et fugit foras
in argumentum ergo fidei retentum pallium ostendit marito revertenti domum
et ait ingressus est ad me servus hebraeus quem adduxisti ut inluderet mihi
cumque vidisset me clamare reliquit pallium et fugit foras<CM>
his auditis dominus et nimium credulus verbis coniugis iratus est valde
tradiditque Ioseph in carcerem ubi vincti regis custodiebantur et erat ibi clausus
fuit autem Dominus cum Ioseph et misertus illius dedit ei gratiam in conspectu principis carceris
qui tradidit in manu ipsius universos vinctos qui in custodia tenebantur et quicquid fiebat sub ipso erat
nec noverat aliquid cunctis ei creditis Dominus enim erat cum illo et omnia eius opera dirigebat<CM>
his ita gestis accidit ut peccarent duo eunuchi pincerna regis Aegypti et pistor domino suo
iratusque Pharao contra eos nam alter pincernis praeerat alter pistoribus
misit eos in carcerem principis militum in quo erat vinctus et Ioseph
at custos carceris tradidit eos Ioseph qui et ministrabat eis aliquantum temporis fluxerat et illi in custodia tenebantur<CM>
videruntque ambo somnium nocte una iuxta interpretationem congruam sibi
ad quos cum introisset Ioseph mane et vidisset eos tristes
sciscitatus est dicens cur tristior est hodie solito facies vestra
qui responderunt somnium vidimus et non est qui interpretetur nobis dixitque ad eos Ioseph numquid non Dei est interpretatio referte mihi quid videritis
narravit prior praepositus pincernarum somnium videbam coram me vitem
in qua erant tres propagines crescere paulatim gemmas et post flores uvas maturescere
calicemque Pharaonis in manu mea tuli ergo uvas et expressi in calicem quem tenebam et tradidi poculum Pharaoni
respondit Ioseph haec est interpretatio somnii tres propagines tres adhuc dies sunt
post quos recordabitur Pharao magisterii tui et restituet te in gradum pristinum dabisque ei calicem iuxta officium tuum sicut facere ante consueveras
tantum memento mei cum tibi bene fuerit et facies mecum misericordiam ut suggeras Pharaoni et educat me de isto carcere
quia furto sublatus sum de terra Hebraeorum et hic innocens in lacum missus sum
videns pistorum magister quod prudenter somnium dissolvisset ait et ego vidi somnium quod haberem tria canistra farinae super caput meum
et in uno canistro quod erat excelsius portare me omnes cibos qui fiunt arte pistoria avesque comedere ex eo
respondit Ioseph haec est interpretatio somnii tria canistra tres adhuc dies sunt
post quos auferet Pharao caput tuum ac suspendet te in cruce et lacerabunt volucres carnes tuas<CM>
exin dies tertius natalicius Pharaonis erat qui faciens grande convivium pueris suis recordatus est inter epulas magistri pincernarum et pistorum principis
restituitque alterum in locum suum ut porrigeret regi poculum
alterum suspendit in patibulo ut coniectoris veritas probaretur
et tamen succedentibus prosperis praepositus pincernarum oblitus est interpretis sui<CM>
post duos annos vidit Pharao somnium putabat se stare super fluvium
de quo ascendebant septem boves pulchrae et crassae nimis et pascebantur in locis palustribus
aliae quoque septem emergebant de flumine foedae confectaeque macie et pascebantur in ipsa amnis ripa in locis virentibus
devoraveruntque eas quarum mira species et habitudo corporum erat expergefactus Pharao
rursum dormivit et vidit alterum somnium septem spicae pullulabant in culmo uno plenae atque formonsae
aliae quoque totidem spicae tenues et percussae uredine oriebantur
devorantes omnem priorum pulchritudinem evigilans post quietem
et facto mane pavore perterritus misit ad coniectores Aegypti cunctosque sapientes et accersitis narravit somnium nec erat qui interpretaretur<CM>
tunc demum reminiscens pincernarum magister ait confiteor peccatum meum
iratus rex servis suis me et magistrum pistorum retrudi iussit in carcerem principis militum
ubi una nocte uterque vidimus somnium praesagum futurorum
erat ibi puer hebraeus eiusdem ducis militum famulus cui narrantes somnia
audivimus quicquid postea rei probavit eventus ego enim redditus sum officio meo et ille suspensus est in cruce
protinus ad regis imperium eductum de carcere Ioseph totonderunt ac veste mutata obtulerunt ei
cui ille ait vidi somnia nec est qui edisserat quae audivi te prudentissime conicere
respondit Ioseph absque me Deus respondebit prospera Pharaoni<CM>
narravit ergo ille quod viderat putabam me stare super ripam fluminis
et septem boves de amne conscendere pulchras nimis et obesis carnibus quae in pastu paludis virecta carpebant
et ecce has sequebantur aliae septem boves in tantum deformes et macilentae ut numquam tales in terra Aegypti viderim
quae devoratis et consumptis prioribus
nullum saturitatis dedere vestigium sed simili macie et squalore torpebant evigilans rursum sopore depressus
vidi somnium septem spicae pullulabant in culmo uno plenae atque pulcherrimae
aliae quoque septem tenues et percussae uredine oriebantur stipula
quae priorum pulchritudinem devorarunt narravi coniectoribus somnium et nemo est qui edisserat
respondit Ioseph somnium regis unum est quae facturus est Deus ostendit Pharaoni
septem boves pulchrae et septem spicae plenae septem ubertatis anni sunt eandemque vim somnii conprehendunt
septem quoque boves tenues atque macilentae quae ascenderunt post eas et septem spicae tenues et vento urente percussae septem anni sunt venturae famis
qui hoc ordine conplebuntur
ecce septem anni venient fertilitatis magnae in universa terra Aegypti
quos sequentur septem anni alii tantae sterilitatis ut oblivioni tradatur cuncta retro abundantia consumptura est enim fames omnem terram
et ubertatis magnitudinem perditura inopiae magnitudo
quod autem vidisti secundo ad eandem rem pertinens somnium firmitatis indicium est eo quod fiat sermo Dei et velocius impleatur<CM>
nunc ergo provideat rex virum sapientem et industrium et praeficiat eum terrae Aegypti
qui constituat praepositos per singulas regiones et quintam partem fructuum per septem annos fertilitatis
qui iam nunc futuri sunt congreget in horrea et omne frumentum sub Pharaonis potestate condatur serveturque in urbibus
et paretur futurae septem annorum fami quae pressura est Aegyptum et non consumetur terra inopia
placuit Pharaoni consilium et cunctis ministris eius
locutusque est ad eos num invenire poterimus talem virum qui spiritu Dei plenus sit
dixit ergo ad Ioseph quia ostendit Deus tibi omnia quae locutus es numquid sapientiorem et similem tui invenire potero
tu eris super domum meam et ad tui oris imperium cunctus populus oboediet uno tantum regni solio te praecedam
dicens quoque rursum Pharao ad Ioseph ecce constitui te super universam terram Aegypti
tulit anulum de manu sua et dedit in manu eius vestivitque eum stola byssina et collo torquem auream circumposuit
fecitque ascendere super currum suum secundum clamante praecone ut omnes coram eo genuflecterent et praepositum esse scirent universae terrae Aegypti
dixit quoque rex ad Ioseph ego sum Pharao absque tuo imperio non movebit quisquam manum aut pedem in omni terra Aegypti
vertitque nomen illius et vocavit eum lingua aegyptiaca Salvatorem mundi dedit quoque illi uxorem Aseneth filiam Putiphare sacerdotis Heliopoleos egressus itaque Ioseph ad terram Aegypti<CM>
triginta autem erat annorum quando stetit in conspectu regis Pharaonis circuivit omnes regiones Aegypti
venitque fertilitas septem annorum et in manipulos redactae segetes congregatae sunt in horrea Aegypti
omnis etiam frugum abundantia in singulis urbibus condita est
tantaque fuit multitudo tritici ut harenae maris coaequaretur et copia mensuram excederet
nati sunt autem Ioseph filii duo antequam veniret fames quos ei peperit Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos
vocavitque nomen primogeniti Manasse dicens oblivisci me fecit Deus omnium laborum meorum et domum patris mei
nomen quoque secundi appellavit Ephraim dicens crescere me fecit Deus in terra paupertatis meae
igitur transactis septem annis ubertatis qui fuerant in Aegypto
coeperunt venire septem anni inopiae quos praedixerat Ioseph et in universo orbe fames praevaluit in cuncta autem terra Aegypti erat panis
qua esuriente clamavit populus ad Pharaonem alimenta petens quibus ille respondit ite ad Ioseph et quicquid vobis dixerit facite
crescebat autem cotidie fames in omni terra aperuitque Ioseph universa horrea et vendebat Aegyptiis nam et illos oppresserat fames
omnesque provinciae veniebant in Aegyptum ut emerent escas et malum inopiae temperarent<CM>
audiens autem Iacob quod alimenta venderentur in Aegypto dixit filiis suis quare neglegitis
audivi quod triticum venundetur in Aegypto descendite et emite nobis necessaria ut possimus vivere et non consumamur inopia
descendentes igitur fratres Ioseph decem ut emerent frumenta in Aegypto
Beniamin domi retento ab Iacob qui dixerat fratribus eius ne forte in itinere quicquam patiatur mali
ingressi sunt terram Aegypti cum aliis qui pergebant ad emendum erat autem fames in terra Chanaan
et Ioseph princeps Aegypti atque ad illius nutum frumenta populis vendebantur cumque adorassent eum fratres sui<CM>
et agnovisset eos quasi ad alienos durius loquebatur interrogans eos unde venistis qui responderunt de terra Chanaan ut emamus victui necessaria
et tamen fratres ipse cognoscens non est agnitus ab eis
recordatusque somniorum quae aliquando viderat ait exploratores estis ut videatis infirmiora terrae venistis
qui dixerunt non est ita domine sed servi tui venerunt ut emerent cibos
omnes filii unius viri sumus pacifici venimus nec quicquam famuli tui machinantur mali
quibus ille respondit aliter est inmunita terrae huius considerare venistis
et illi duodecim inquiunt servi tui fratres sumus filii viri unius in terra Chanaan minimus cum patre nostro est alius non est super
hoc est ait quod locutus sum exploratores estis
iam nunc experimentum vestri capiam per salutem Pharaonis non egrediemini hinc donec veniat frater vester minimus
mittite e vobis unum et adducat eum vos autem eritis in vinculis donec probentur quae dixistis utrum falsa an vera sint alioquin per salutem Pharaonis exploratores estis
tradidit ergo eos custodiae tribus diebus
die autem tertio eductis de carcere ait facite quod dixi et vivetis Deum enim timeo
si pacifici estis frater vester unus ligetur in carcere vos autem abite et ferte frumenta quae emistis in domos vestras
et fratrem vestrum minimum ad me adducite ut possim vestros probare sermones et non moriamini fecerunt ut dixerat<CM>
et locuti sunt invicem merito haec patimur quia peccavimus in fratrem nostrum videntes angustiam animae illius cum deprecaretur nos et non audivimus idcirco venit super nos ista tribulatio
e quibus unus Ruben ait numquid non dixi vobis nolite peccare in puerum et non audistis me en sanguis eius exquiritur
nesciebant autem quod intellegeret Ioseph eo quod per interpretem loquebatur ad eos
avertitque se parumper et flevit et reversus locutus est ad eos
tollens Symeon et ligans illis praesentibus iussitque ministris ut implerent saccos eorum tritico et reponerent pecunias singulorum in sacculis suis datis supra cibariis in via qui fecerunt ita
at illi portantes frumenta in asinis profecti sunt
apertoque unus sacco ut daret iumento pabulum in diversorio contemplatus pecuniam in ore sacculi
dixit fratribus suis reddita est mihi pecunia en habetur in sacco et obstupefacti turbatique dixerunt mutuo quidnam est hoc quod fecit nobis Deus<CM>
veneruntque ad Iacob patrem suum in terra Chanaan et narraverunt ei omnia quae accidissent sibi dicentes
locutus est nobis dominus terrae dure et putavit nos exploratores provinciae
cui respondimus pacifici sumus nec ullas molimur insidias
duodecim fratres uno patre geniti sumus unus non est super minimus cum patre versatur in terra Chanaan
qui ait nobis sic probabo quod pacifici sitis fratrem vestrum unum dimittite apud me et cibaria domibus vestris necessaria sumite et abite
fratremque vestrum minimum adducite ad me ut sciam quod non sitis exploratores et istum qui tenetur in vinculis recipere possitis ac deinceps emendi quae vultis habeatis licentiam
his dictis cum frumenta effunderent singuli reppererunt in ore saccorum ligatas pecunias exterritisque simul omnibus
dixit pater Iacob absque liberis me esse fecistis Ioseph non est super Symeon tenetur in vinculis Beniamin auferetis in me haec mala omnia reciderunt
cui respondit Ruben duos filios meos interfice si non reduxero illum tibi trade in manu mea et ego eum restituam
at ille non descendet inquit filius meus vobiscum frater eius mortuus est ipse solus remansit si quid ei adversi acciderit in terra ad quam pergitis deducetis canos meos cum dolore ad inferos<CM>
interim fames omnem terram vehementer premebat
consumptisque cibis quos ex Aegypto detulerant dixit Iacob ad filios suos revertimini et emite pauxillum escarum
respondit Iudas denuntiavit nobis vir ille sub testificatione iurandi dicens non videbitis faciem meam nisi fratrem vestrum minimum adduxeritis vobiscum
si ergo vis mittere eum nobiscum pergemus pariter et ememus tibi necessaria
si autem non vis non ibimus vir enim ut saepe diximus denuntiavit nobis dicens non videbitis faciem meam absque fratre vestro minimo
dixit eis Israhel in meam hoc fecistis miseriam ut indicaretis ei et alium habere vos fratrem
at illi responderunt interrogavit nos homo per ordinem nostram progeniem si pater viveret si haberemus fratrem et nos respondimus ei consequenter iuxta id quod fuerat sciscitatus numquid scire poteramus quod dicturus esset adducite vobiscum fratrem vestrum
Iudas quoque dixit patri suo mitte puerum mecum ut proficiscamur et possimus vivere ne moriamur nos et parvuli nostri
ego suscipio puerum de manu mea require illum nisi reduxero et tradidero eum tibi ero peccati in te reus omni tempore
si non intercessisset dilatio iam vice altera venissemus<CM>
igitur Israhel pater eorum dixit ad eos si sic necesse est facite quod vultis sumite de optimis terrae fructibus in vasis vestris et deferte viro munera modicum resinae et mellis et styracis et stactes et terebinthi et amigdalarum
pecuniamque duplicem ferte vobiscum et illam quam invenistis in sacculis reportate ne forte errore factum sit
sed et fratrem vestrum tollite et ite ad virum
Deus autem meus omnipotens faciat vobis eum placabilem et remittat vobiscum fratrem vestrum quem tenet et hunc Beniamin ego autem quasi orbatus absque liberis ero<CM>
tulerunt ergo viri munera et pecuniam duplicem et Beniamin descenderuntque in Aegyptum et steterunt coram Ioseph
quos cum ille vidisset et Beniamin simul praecepit dispensatori domus suae dicens introduc viros domum et occide victimas et instrue convivium quoniam mecum sunt comesuri meridie
fecit ille sicut fuerat imperatum et introduxit viros domum
ibique exterriti dixerunt mutuo propter pecuniam quam rettulimus prius in saccis nostris introducti sumus ut devolvat in nos calumniam et violenter subiciat servituti et nos et asinos nostros
quam ob rem in ipsis foribus accedentes ad dispensatorem
locuti sunt oramus domine ut audias iam ante descendimus ut emeremus escas
quibus emptis cum venissemus ad diversorium aperuimus sacculos nostros et invenimus pecuniam in ore saccorum quam nunc eodem pondere reportamus
sed et aliud adtulimus argentum ut emamus quae necessaria sunt non est in nostra conscientia quis eam posuerit in marsuppiis nostris
at ille respondit pax vobiscum nolite timere Deus vester et Deus patris vestri dedit vobis thesauros in sacculis vestris nam pecuniam quam dedistis mihi probatam ego habeo eduxitque ad eos Symeon
et introductis domum adtulit aquam et laverunt pedes suos deditque pabula asinis eorum
illi vero parabant munera donec ingrederetur Ioseph meridie audierant enim quod ibi comesuri essent panem<CM>
igitur ingressus est Ioseph domum suam obtuleruntque ei munera tenentes in manibus et adoraverunt proni in terram
at ille clementer resalutatis eis interrogavit dicens salvusne est pater vester senex de quo dixeratis mihi adhuc vivit
qui responderunt sospes est servus tuus pater noster adhuc vivit et incurvati adoraverunt eum
adtollens autem oculos Ioseph vidit Beniamin fratrem suum uterinum et ait iste est frater vester parvulus de quo dixeratis mihi et rursum Deus inquit misereatur tui fili mi
festinavitque quia commota fuerant viscera eius super fratre suo et erumpebant lacrimae et introiens cubiculum flevit
rursusque lota facie egressus continuit se et ait ponite panes
quibus adpositis seorsum Ioseph et seorsum fratribus Aegyptiis quoque qui vescebantur simul seorsum inlicitum est enim Aegyptiis comedere cum Hebraeis et profanum putant huiuscemodi convivium
sederunt coram eo primogenitus iuxta primogenita sua et minimus iuxta aetatem suam et mirabantur nimis
sumptis partibus quas ab eo acceperant maiorque pars venit Beniamin ita ut quinque partibus excederet biberuntque et inebriati sunt cum eo<CM>
praecepit autem Ioseph dispensatori domus suae dicens imple saccos eorum frumento quantum possunt capere et pone pecuniam singulorum in summitate sacci
scyphum autem meum argenteum et pretium quod dedit tritici pone in ore sacci iunioris factumque est ita
et orto mane dimissi sunt cum asinis suis
iamque urbem exierant et processerant paululum tum Ioseph arcessito dispensatore domus surge inquit persequere viros et adprehensis dicito quare reddidistis malum pro bono
scyphum quem furati estis ipse est in quo bibit dominus meus et in quo augurari solet pessimam rem fecistis
fecit ille ut iusserat et adprehensis per ordinem locutus est
qui responderunt quare sic loquitur dominus noster ut servi tui tantum flagitii commiserint
pecuniam quam invenimus in summitate saccorum reportavimus ad te de terra Chanaan et quomodo consequens est ut furati simus de domo domini tui aurum vel argentum
apud quemcumque fuerit inventum servorum tuorum quod quaeris moriatur et nos servi erimus domini nostri
qui dixit fiat iuxta vestram sententiam apud quem fuerit inventum ipse sit servus meus vos autem eritis innoxii
itaque festinato deponentes in terram saccos aperuerunt singuli
quos scrutatus incipiens a maiore usque ad minimum invenit scyphum in sacco Beniamin
at illi scissis vestibus oneratisque rursum asinis reversi sunt in oppidum
primusque Iudas cum fratribus ingressus est ad Ioseph necdum enim de loco abierat omnesque ante eum in terra pariter corruerunt
quibus ille ait cur sic agere voluistis an ignoratis quod non sit similis mei in augurandi scientia
cui Iudas quid respondebimus inquit domino meo vel quid loquemur aut iusti poterimus obtendere Deus invenit iniquitatem servorum tuorum en omnes servi sumus domini mei et nos et apud quem inventus est scyphus
respondit Ioseph absit a me ut sic agam qui furatus est scyphum ipse sit servus meus vos autem abite liberi ad patrem vestrum<CM>
accedens propius Iudas confidenter ait oro domine mi loquatur servus tuus verbum in auribus tuis et ne irascaris famulo tuo tu es enim post Pharaonem
dominus meus interrogasti prius servos tuos habetis patrem aut fratrem
et nos respondimus tibi domino meo est nobis pater senex et puer parvulus qui in senecta illius natus est cuius uterinus frater est mortuus et ipsum solum habet mater sua pater vero tenere diligit eum
dixistique servis tuis adducite eum ad me et ponam oculos meos super illum
suggessimus domino meo non potest puer relinquere patrem suum si enim illum dimiserit morietur
et dixisti servis tuis nisi venerit frater vester minimus vobiscum non videbitis amplius faciem meam
cum ergo ascendissemus ad famulum tuum patrem nostrum narravimus ei omnia quae locutus est dominus meus
et dixit pater noster revertimini et emite nobis parum tritici
cui diximus ire non possumus si frater noster minimus descendet nobiscum proficiscemur simul alioquin illo absente non audemus videre faciem viri
atque ille respondit vos scitis quod duos genuerit mihi uxor mea
egressus est unus et dixistis bestia devoravit eum et hucusque non conparet
si tuleritis et istum et aliquid ei in via contigerit deducetis canos meos cum maerore ad inferos
igitur si intravero ad servum tuum patrem nostrum et puer defuerit cum anima illius ex huius anima pendeat
videritque eum non esse nobiscum morietur et deducent famuli tui canos eius cum dolore ad inferos
ego proprie servus tuus qui in meam hunc recepi fidem et spopondi dicens nisi reduxero eum peccati reus ero in patrem meum omni tempore
manebo itaque servus tuus pro puero in ministerium domini mei et puer ascendat cum fratribus suis
non enim possum redire ad patrem absente puero ne calamitatis quae oppressura est patrem meum testis adsistam<CM>
non se poterat ultra cohibere Ioseph multis coram adstantibus unde praecepit ut egrederentur cuncti foras et nullus interesset alienus agnitioni mutuae
elevavitque vocem cum fletu quam audierunt Aegyptii omnisque domus Pharaonis
et dixit fratribus suis ego sum Ioseph adhuc pater meus vivit nec poterant respondere fratres nimio timore perterriti
ad quos ille clementer accedite inquit ad me et cum accessissent prope ego sum ait Ioseph frater vester quem vendidistis in Aegypto
nolite pavere nec vobis durum esse videatur quod vendidistis me in his regionibus pro salute enim vestra misit me Deus ante vos in Aegyptum
biennium est quod fames esse coepit in terra et adhuc quinque anni restant quibus nec arari poterit nec meti
praemisitque me Deus ut reservemini super terram et escas ad vivendum habere possitis
non vestro consilio sed Dei huc voluntate missus sum qui fecit me quasi patrem Pharaonis et dominum universae domus eius ac principem in omni terra Aegypti
festinate et ascendite ad patrem meum et dicetis ei haec mandat filius tuus Ioseph Deus me fecit dominum universae terrae Aegypti descende ad me ne moreris
et habita in terra Gessen erisque iuxta me tu et filii tui et filii filiorum tuorum oves tuae et armenta tua et universa quae possides
ibique te pascam adhuc enim quinque anni residui sunt famis ne et tu pereas et domus tua et omnia quae possides
en oculi vestri et oculi fratris mei Beniamin vident quod os meum loquatur ad vos
nuntiate patri meo universam gloriam meam et cuncta quae vidistis in Aegypto festinate et adducite eum ad me
cumque amplexatus recidisset in collum Beniamin fratris sui flevit illo quoque flente similiter super collum eius
osculatusque est Ioseph omnes fratres suos et ploravit super singulos post quae ausi sunt loqui ad eum<CM>
auditumque est et celebri sermone vulgatum in aula regis venerunt fratres Ioseph et gavisus est Pharao atque omnis familia eius
dixitque ad Ioseph ut imperaret fratribus suis dicens onerantes iumenta ite in terram Chanaan
et tollite inde patrem vestrum et cognationem et venite ad me et ego dabo vobis omnia bona Aegypti ut comedatis medullam terrae
praecipe etiam ut tollant plaustra de terra Aegypti ad subvectionem parvulorum suorum et coniugum ac dicito tollite patrem vestrum et properate quantocius venientes
ne dimittatis quicquam de supellectili vestra quia omnes opes Aegypti vestrae erunt
fecerunt filii Israhel ut eis mandatum fuerat quibus dedit Ioseph plaustra secundum Pharaonis imperium et cibaria in itinere
singulisque proferri iussit binas stolas Beniamin vero dedit trecentos argenteos cum quinque stolis optimis
tantundem pecuniae et vestium mittens patri suo addens eis asinos decem qui subveherent ex omnibus divitiis Aegypti et totidem asinas triticum in itinere panesque portantes
dimisit ergo fratres suos et proficiscentibus ait ne irascamini in via<CM>
qui ascendentes ex Aegypto venerunt in terram Chanaan ad patrem suum Iacob
et nuntiaverunt ei dicentes Ioseph vivit et ipse dominatur in omni terra Aegypti quo audito quasi de gravi somno evigilans tamen non credebat eis
illi contra referebant omnem ordinem rei cumque vidisset plaustra et universa quae miserat revixit spiritus eius
et ait sufficit mihi si adhuc Ioseph filius meus vivit vadam et videbo illum antequam moriar<CM>
profectusque Israhel cum omnibus quae habebat venit ad puteum Iuramenti et mactatis ibi victimis Deo patris sui Isaac
audivit eum per visionem nocte vocantem se et dicentem sibi Iacob Iacob cui respondit ecce adsum
ait illi Deus ego sum Fortissimus Deus patris tui noli timere et descende in Aegyptum quia in gentem magnam faciam te ibi
ego descendam tecum illuc et ego inde adducam te revertentem Ioseph quoque ponet manum suam super oculos tuos<CM>
surrexit Iacob a puteo Iuramenti tuleruntque eum filii cum parvulis et uxoribus suis in plaustris quae miserat Pharao ad portandum senem
et omnia quae possederat in terra Chanaan venitque in Aegyptum cum omni semine suo
filii eius et nepotes filiae et cuncta simul progenies
haec sunt autem nomina filiorum Israhel qui ingressi sunt in Aegyptum ipse cum liberis suis primogenitus Ruben
filii Ruben Enoch et Phallu et Esrom et Charmi
filii Symeon Iemuhel et Iamin et Ahod et Iachin et Saher et Saul filius Chananitidis
filii Levi Gerson Caath et Merari
filii Iuda Her et Onan et Sela et Phares et Zara mortui sunt autem Her et Onan in terra Chanaan natique sunt filii Phares Esrom et Amul
filii Isachar Thola et Phua et Iob et Semron
filii Zabulon Sared et Helon et Iahelel
hii filii Liae quos genuit in Mesopotamiam Syriae cum Dina filia sua omnes animae filiorum eius et filiarum triginta tres
filii Gad Sephion et Haggi Suni et Esebon Heri et Arodi et Areli
filii Aser Iamne et Iesua et Iesui et Beria Sara quoque soror eorum filii Beria Heber et Melchihel
hii filii Zelphae quam dedit Laban Liae filiae suae et hos genuit Iacob sedecim animas
filii Rahel uxoris Iacob Ioseph et Beniamin
natique sunt Ioseph filii in terra Aegypti quos genuit ei Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos Manasses et Ephraim
filii Beniamin Bela et Bechor et Asbel Gera et Naaman et Ehi et Ros Mophim et Opphim et Ared
hii filii Rahel quos genuit Iacob omnes animae quattuordecim
filii Dan Usim
filii Nepthalim Iasihel et Guni et Hieser et Sallem
hii filii Balae quam dedit Laban Raheli filiae suae et hos genuit Iacob omnes animae septem
cunctae animae quae ingressae sunt cum Iacob in Aegyptum et egressae de femore illius absque uxoribus filiorum sexaginta sex
filii autem Ioseph qui nati sunt ei in terra Aegypti animae duae omnis anima domus Iacob quae ingressa est Aegyptum fuere septuaginta<CM>
misit autem Iudam ante se ad Ioseph ut nuntiaret ei et ille occurreret in Gessen
quo cum pervenisset iuncto Ioseph curru suo ascendit obviam patri ad eundem locum vidensque eum inruit super collum eius et inter amplexus flevit
dixitque pater ad Ioseph iam laetus moriar quia vidi faciem tuam et superstitem te relinquo
et ille locutus est ad fratres et ad omnem domum patris sui ascendam et nuntiabo Pharaoni dicamque ei fratres mei et domus patris mei qui erant in terra Chanaan venerunt ad me
et sunt viri pastores ovium curamque habent alendorum gregum pecora sua et armenta et omnia quae habere potuerunt adduxerunt secum
cumque vocaverit vos et dixerit quod est opus vestrum
respondebitis viri pastores sumus servi tui ab infantia nostra usque in praesens et nos et patres nostri haec autem dicetis ut habitare possitis in terra Gessen quia detestantur Aegyptii omnes pastores ovium<CM>
ingressus ergo Ioseph nuntiavit Pharaoni dicens pater meus et fratres oves eorum et armenta et cuncta quae possident venerunt de terra Chanaan et ecce consistunt in terra Gessen
extremos quoque fratrum suorum quinque viros statuit coram rege
quos ille interrogavit quid habetis operis responderunt pastores ovium sumus servi tui et nos et patres nostri
ad peregrinandum in terra tua venimus quoniam non est herba gregibus servorum tuorum ingravescente fame in regione Chanaan petimusque ut esse nos iubeas servos tuos in terra Gessen
dixit itaque rex ad Ioseph pater tuus et fratres tui venerunt ad te
terra Aegypti in conspectu tuo est in optimo loco fac habitare eos et trade eis terram Gessen quod si nosti esse in eis viros industrios constitue illos magistros pecorum meorum
post haec introduxit Ioseph patrem suum ad regem et statuit eum coram eo qui benedicens illi
et interrogatus ab eo quot sunt dies annorum vitae tuae
respondit dies peregrinationis vitae meae centum triginta annorum sunt parvi et mali et non pervenerunt usque ad dies patrum meorum quibus peregrinati sunt
et benedicto rege egressus est foras
Ioseph vero patri et fratribus suis dedit possessionem in Aegypto in optimo loco terrae solo Ramesses ut praeceperat Pharao
et alebat eos omnemque domum patris sui praebens cibaria singulis<CM>
in toto enim orbe panis deerat et oppresserat fames terram maxime Aegypti et Chanaan
e quibus omnem pecuniam congregavit pro venditione frumenti et intulit eam in aerarium regis
cumque defecisset emptoris pretium venit cuncta Aegyptus ad Ioseph dicens da nobis panes quare morimur coram te deficiente pecunia
quibus ille respondit adducite pecora vestra et dabo vobis pro eis cibos si pretium non habetis
quae cum adduxissent dedit eis alimenta pro equis et ovibus et bubus et asinis sustentavitque eos illo anno pro commutatione pecorum
veneruntque anno secundo et dixerunt ei non celamus dominum nostrum quod deficiente pecunia pecora simul defecerint nec clam te est quod absque corporibus et terra nihil habeamus
cur ergo morimur te vidente et nos et terra nostra tui erimus eme nos in servitutem regiam et praebe semina ne pereunte cultore redigatur terra in solitudinem
emit igitur Ioseph omnem terram Aegypti vendentibus singulis possessiones suas prae magnitudine famis subiecitque eam Pharaoni
et cunctos populos eius a novissimis terminis Aegypti usque ad extremos fines eius
praeter terram sacerdotum quae a rege tradita fuerat eis quibus et statuta cibaria ex horreis publicis praebebantur et idcirco non sunt conpulsi vendere possessiones suas
dixit ergo Ioseph ad populos en ut cernitis et vos et terram vestram Pharao possidet accipite semina et serite agros
ut fruges habere possitis quintam partem regi dabitis quattuor reliquas permitto vobis in sementem et in cibos famulis et liberis vestris
qui responderunt salus nostra in manu tua est respiciat nos tantum dominus noster et laeti serviemus regi
ex eo tempore usque in praesentem diem in universa terra Aegypti regibus quinta pars solvitur et factum est quasi in legem absque terra sacerdotali quae libera ab hac condicione fuit<CM>
habitavit ergo Israhel in Aegypto id est in terra Gessen et possedit eam auctusque est et multiplicatus nimis
et vixit in ea decem et septem annis factique sunt omnes dies vitae illius centum quadraginta septem annorum
cumque adpropinquare cerneret mortis diem vocavit filium suum Ioseph et dixit ad eum si inveni gratiam in conspectu tuo pone manum sub femore meo et facies mihi misericordiam et veritatem ut non sepelias me in Aegypto
sed dormiam cum patribus meis et auferas me de hac terra condasque in sepulchro maiorum cui respondit Ioseph ego faciam quod iussisti
et ille iura ergo inquit mihi quo iurante adoravit Israhel Deum conversus ad lectuli caput<CM>
his ita transactis nuntiatum est Ioseph quod aegrotaret pater eius qui adsumptis duobus filiis Manasse et Ephraim ire perrexit
dictumque est seni ecce filius tuus Ioseph venit ad te qui confortatus sedit in lectulo
et ingresso ad se ait Deus omnipotens apparuit mihi in Luza quae est in terra Chanaan benedixitque mihi
et ait ego te augebo et multiplicabo et faciam in turbas populorum daboque tibi terram hanc et semini tuo post te in possessionem sempiternam
duo igitur filii tui qui nati sunt tibi in terra Aegypti antequam huc venirem ad te mei erunt Ephraim et Manasses sicut Ruben et Symeon reputabuntur mihi
reliquos autem quos genueris post eos tui erunt et nomine fratrum suorum vocabuntur in possessionibus suis
mihi enim quando veniebam de Mesopotamiam mortua est Rahel in terra Chanaan in ipso itinere eratque vernum tempus et ingrediebar Ephratam et sepelivi eam iuxta viam Ephratae quae alio nomine appellatur Bethleem<CM>
videns autem filios eius dixit ad eum qui sunt isti
respondit filii mei sunt quos dedit mihi Deus in hoc loco adduc inquit eos ad me ut benedicam illis
oculi enim Israhel caligabant prae nimia senectute et clare videre non poterat adplicitosque ad se deosculatus et circumplexus
dixit ad filium non sum fraudatus aspectu tuo insuper ostendit mihi Deus semen tuum
cumque tulisset eos Ioseph de gremio patris adoravit pronus in terram
et posuit Ephraim ad dexteram suam id est ad sinistram Israhel Manassen vero in sinistra sua ad dexteram scilicet patris adplicuitque ambos ad eum
qui extendens manum dextram posuit super caput Ephraim iunioris fratris sinistram autem super caput Manasse qui maior natu erat commutans manus
benedixitque Ioseph filio suo et ait Deus in cuius conspectu ambulaverunt patres mei Abraham et Isaac Deus qui pascit me ab adulescentia mea usque in praesentem diem
angelus qui eruit me de cunctis malis benedicat pueris et invocetur super eos nomen meum nomina quoque patrum meorum Abraham et Isaac et crescant in multitudinem super terram
videns autem Ioseph quod posuisset pater suus dexteram manum super caput Ephraim graviter accepit et adprehensam patris manum levare conatus est de capite Ephraim et transferre super caput Manasse
dixitque ad patrem non ita convenit pater quia hic est primogenitus pone dexteram tuam super caput eius
qui rennuens ait scio fili mi scio et iste quidem erit in populos et multiplicabitur sed frater eius iunior maior illo erit et semen illius crescet in gentes
benedixitque eis in ipso tempore dicens in te benedicetur Israhel atque dicetur faciat tibi Deus sicut Ephraim et sicut Manasse constituitque Ephraim ante Manassen
et ait ad Ioseph filium suum en ego morior et erit Deus vobiscum reducetque vos ad terram patrum vestrorum
do tibi partem unam extra fratres tuos quam tuli de manu Amorrei in gladio et arcu meo<CM>
vocavit autem Iacob filios suos et ait eis congregamini ut adnuntiem quae ventura sunt vobis diebus novissimis
congregamini et audite filii Iacob audite Israhel patrem vestrum
Ruben primogenitus meus tu fortitudo mea et principium doloris mei prior in donis maior imperio
effusus es sicut aqua non crescas quia ascendisti cubile patris tui et maculasti stratum eius<CM>
Symeon et Levi fratres vasa iniquitatis bellantia
in consilio eorum ne veniat anima mea et in coetu illorum non sit gloria mea quia in furore suo occiderunt virum et in voluntate sua suffoderunt murum
maledictus furor eorum quia pertinax et indignatio illorum quia dura dividam eos in Iacob et dispergam illos in Israhel<CM>
Iuda te laudabunt fratres tui manus tua in cervicibus inimicorum tuorum adorabunt te filii patris tui
catulus leonis Iuda a praeda fili mi ascendisti requiescens accubuisti ut leo et quasi leaena quis suscitabit eum
non auferetur sceptrum de Iuda et dux de femoribus eius donec veniat qui mittendus est et ipse erit expectatio gentium
ligans ad vineam pullum suum et ad vitem o fili mi asinam suam lavabit vino stolam suam et sanguine uvae pallium suum
pulchriores oculi eius vino et dentes lacte candidiores<CM>
Zabulon in litore maris habitabit et in statione navium pertingens usque ad Sidonem
Isachar asinus fortis accubans inter terminos
vidit requiem quod esset bona et terram quod optima et subposuit umerum suum ad portandum factusque est tributis serviens
Dan iudicabit populum suum sicut et alia tribus Israhel
fiat Dan coluber in via cerastes in semita mordens ungulas equi ut cadat ascensor eius retro
salutare tuum expectabo Domine
Gad accinctus proeliabitur ante eum et ipse accingetur retrorsum
Aser pinguis panis eius et praebebit delicias regibus
Nepthalim cervus emissus et dans eloquia pulchritudinis<CM>
filius adcrescens Ioseph filius adcrescens et decorus aspectu filiae discurrerunt super murum
sed exasperaverunt eum et iurgati sunt invideruntque illi habentes iacula
sedit in forti arcus eius et dissoluta sunt vincula brachiorum et manuum illius per manus potentis Iacob inde pastor egressus est lapis Israhel
Deus patris tui erit adiutor tuus et Omnipotens benedicet tibi benedictionibus caeli desuper benedictionibus abyssi iacentis deorsum benedictionibus uberum et vulvae
benedictiones patris tui confortatae sunt benedictionibus patrum eius donec veniret desiderium collium aeternorum fiant in capite Ioseph et in vertice nazarei inter fratres suos
Beniamin lupus rapax mane comedet praedam et vespere dividet spolia<CM>
omnes hii in tribubus Israhel duodecim haec locutus est eis pater suus benedixitque singulis benedictionibus propriis
et praecepit eis dicens ego congregor ad populum meum sepelite me cum patribus meis in spelunca duplici quae est in agro Ephron Hetthei
contra Mambre in terra Chanaan quam emit Abraham cum agro ab Ephron Hettheo in possessionem sepulchri
ibi sepelierunt eum et Sarram uxorem eius ibi sepultus est Isaac cum Rebecca coniuge ibi et Lia condita iacet
finitisque mandatis quibus filios instruebat collegit pedes suos super lectulum et obiit adpositusque est ad populum suum
<CM>
quod cernens Ioseph ruit super faciem patris flens et deosculans eum
praecepitque servis suis medicis ut aromatibus condirent patrem
quibus iussa explentibus transierunt quadraginta dies iste quippe mos erat cadaverum conditorum flevitque eum Aegyptus septuaginta diebus
et expleto planctus tempore locutus est Ioseph ad familiam Pharaonis si inveni gratiam in conspectu vestro loquimini in auribus Pharaonis
eo quod pater meus adiuraverit me dicens en morior in sepulchro meo quod fodi mihi in terra Chanaan sepelies me ascendam igitur et sepeliam patrem meum ac revertar
dixitque ei Pharao ascende et sepeli patrem tuum sicut adiuratus es<CM>
quo ascendente ierunt cum eo omnes senes domus Pharaonis cunctique maiores natu terrae Aegypti
domus Ioseph cum fratribus suis absque parvulis et gregibus atque armentis quae dereliquerant in terra Gessen
habuit quoque in comitatu currus et equites et facta est turba non modica
veneruntque ad aream Atad quae sita est trans Iordanem ubi celebrantes exequias planctu magno atque vehementi impleverunt septem dies
quod cum vidissent habitatores terrae Chanaan dixerunt planctus magnus est iste Aegyptiis et idcirco appellaverunt nomen loci illius Planctus Aegypti
fecerunt ergo filii Iacob sicut praeceperat eis
et portantes eum in terram Chanaan sepelierunt in spelunca duplici quam emerat Abraham cum agro in possessionem sepulchri ab Ephron Hettheo contra faciem Mambre
reversusque est Ioseph in Aegyptum cum fratribus suis et omni comitatu sepulto patre<CM>
quo mortuo timentes fratres eius et mutuo conloquentes ne forte memor sit iniuriae quam passus est et reddat nobis malum omne quod fecimus
mandaverunt ei pater tuus praecepit nobis antequam moreretur
ut haec tibi verbis illius diceremus obsecro ut obliviscaris sceleris fratrum tuorum et peccati atque malitiae quam exercuerunt in te nos quoque oramus ut servis Dei patris tui dimittas iniquitatem hanc quibus auditis flevit Ioseph
veneruntque ad eum fratres sui et proni in terram dixerunt servi tui sumus
quibus ille respondit nolite timere num Dei possumus rennuere voluntatem
vos cogitastis de me malum et Deus vertit illud in bonum ut exaltaret me sicut inpraesentiarum cernitis et salvos faceret multos populos
nolite metuere ego pascam vos et parvulos vestros consolatusque est eos et blande ac leniter est locutus<CM>
et habitavit in Aegypto cum omni domo patris sui vixitque centum decem annis
<WTH50-22> et vidit Ephraim filios usque ad tertiam generationem filii quoque Machir filii Manasse nati sunt in genibus Ioseph
<WTH50-23> quibus transactis locutus est fratribus suis post mortem meam Deus visitabit vos et ascendere faciet de terra ista ad terram quam iuravit Abraham Isaac et Iacob
<WTH50-24> cumque adiurasset eos atque dixisset Deus visitabit vos asportate vobiscum ossa mea de loco isto
<WTH50-25> mortuus est expletis centum decem vitae suae annis et conditus aromatibus repositus est in loculo in Aegypto<CM>
haec sunt nomina filiorum Israhel qui ingressi sunt Aegyptum cum Iacob singuli cum domibus suis introierunt
Ruben Symeon Levi Iuda
Isachar Zabulon et Beniamin
Dan et Nepthalim Gad et Aser
erant igitur omnes animae eorum qui egressi sunt de femore Iacob septuaginta Ioseph autem in Aegypto erat
quo mortuo et universis fratribus eius omnique cognatione illa
filii Israhel creverunt et quasi germinantes multiplicati sunt ac roborati nimis impleverunt terram<CM>
surrexit interea rex novus super Aegyptum qui ignorabat Ioseph
et ait ad populum suum ecce populus filiorum Israhel multus et fortior nobis
venite sapienter opprimamus eum ne forte multiplicetur et si ingruerit contra nos bellum addatur inimicis nostris expugnatisque nobis egrediatur e terra
praeposuit itaque eis magistros operum ut adfligerent eos oneribus aedificaveruntque urbes tabernaculorum Pharaoni Phiton et Ramesses
quantoque opprimebant eos tanto magis multiplicabantur et crescebant
oderantque filios Israhel Aegyptii et adfligebant inludentes eis
atque ad amaritudinem perducebant vitam eorum operibus duris luti et lateris omnique famulatu quo in terrae operibus premebantur<CM>
dixit autem rex Aegypti obsetricibus Hebraeorum quarum una vocabatur Sephra altera Phua
praecipiens eis quando obsetricabitis Hebraeas et partus tempus advenerit si masculus fuerit interficite illum si femina reservate
timuerunt autem obsetrices Deum et non fecerunt iuxta praeceptum regis Aegypti sed conservabant mares
quibus ad se accersitis rex ait quidnam est hoc quod facere voluistis ut pueros servaretis
quae responderunt non sunt hebraeae sicut aegyptiae mulieres ipsae enim obsetricandi habent scientiam et priusquam veniamus ad eas pariunt
bene ergo fecit Deus obsetricibus et crevit populus confortatusque est nimis
et quia timuerant obsetrices Deum aedificavit illis domos
praecepit autem Pharao omni populo suo dicens quicquid masculini sexus natum fuerit in flumen proicite quicquid feminei reservate<CM>
egressus est post haec vir de domo Levi accepta uxore stirpis suae
quae concepit et peperit filium et videns eum elegantem abscondit tribus mensibus
cumque iam celare non posset sumpsit fiscellam scirpeam et linivit eam bitumine ac pice posuitque intus infantulum et exposuit eum in carecto ripae fluminis
stante procul sorore eius et considerante eventum rei<CM>
ecce autem descendebat filia Pharaonis ut lavaretur in flumine et puellae eius gradiebantur per crepidinem alvei quae cum vidisset fiscellam in papyrione misit unam e famulis suis et adlatam
aperiens cernensque in ea parvulum vagientem miserta eius ait de infantibus Hebraeorum est
cui soror pueri vis inquit ut vadam et vocem tibi hebraeam mulierem quae nutrire possit infantulum
respondit vade perrexit puella et vocavit matrem eius
ad quam locuta filia Pharaonis accipe ait puerum istum et nutri mihi ego tibi dabo mercedem tuam suscepit mulier et nutrivit puerum adultumque tradidit filiae Pharaonis
quem illa adoptavit in locum filii vocavitque nomen eius Mosi dicens quia de aqua tuli eum<CM>
in diebus illis postquam creverat Moses egressus ad fratres suos vidit adflictionem eorum et virum aegyptium percutientem quendam de Hebraeis fratribus suis
cumque circumspexisset huc atque illuc et nullum adesse vidisset percussum Aegyptium abscondit sabulo
et egressus die altero conspexit duos Hebraeos rixantes dixitque ei qui faciebat iniuriam quare percutis proximum tuum
qui respondit quis constituit te principem et iudicem super nos num occidere me tu dicis sicut occidisti Aegyptium timuit Moses et ait quomodo palam factum est verbum istud
audivitque Pharao sermonem hunc et quaerebat occidere Mosen qui fugiens de conspectu eius moratus est in terra Madian et sedit iuxta puteum<CM>
erant sacerdoti Madian septem filiae quae venerunt ad hauriendas aquas et impletis canalibus adaquare cupiebant greges patris sui
supervenere pastores et eiecerunt eas surrexitque Moses et defensis puellis adaquavit oves earum
quae cum revertissent ad Raguhel patrem suum dixit ad eas cur velocius venistis solito
responderunt vir aegyptius liberavit nos de manu pastorum insuper et hausit aquam nobiscum potumque dedit ovibus
at ille ubi est inquit quare dimisistis hominem vocate eum ut comedat panem
iuravit ergo Moses quod habitaret cum eo accepitque Sefforam filiam eius
quae peperit filium quem vocavit Gersam dicens advena fui in terra aliena<CM>
post multum temporis mortuus est rex Aegypti et ingemescentes filii Israhel propter opera vociferati sunt ascenditque clamor eorum ad Deum ab operibus
et audivit gemitum eorum ac recordatus foederis quod pepigerat cum Abraham et Isaac et Iacob
respexit filios Israhel et cognovit eos<CM>
Moses autem pascebat oves Iethro cognati sui sacerdotis Madian cumque minasset gregem ad interiora deserti venit ad montem Dei Horeb
apparuitque ei Dominus in flamma ignis de medio rubi et videbat quod rubus arderet et non conbureretur
dixit ergo Moses vadam et videbo visionem hanc magnam quare non conburatur rubus
cernens autem Dominus quod pergeret ad videndum vocavit eum de medio rubi et ait Moses Moses qui respondit adsum
at ille ne adpropies inquit huc solve calciamentum de pedibus tuis locus enim in quo stas terra sancta est
et ait ego sum Deus patris tui Deus Abraham Deus Isaac Deus Iacob abscondit Moses faciem suam non enim audebat aspicere contra Deum<CM>
cui ait Dominus vidi adflictionem populi mei in Aegypto et clamorem eius audivi propter duritiam eorum qui praesunt operibus
et sciens dolorem eius descendi ut liberarem eum de manibus Aegyptiorum et educerem de terra illa in terram bonam et spatiosam in terram quae fluit lacte et melle ad loca Chananei et Hetthei et Amorrei Ferezei et Evei et Iebusei
clamor ergo filiorum Israhel venit ad me vidique adflictionem eorum qua ab Aegyptiis opprimuntur
sed veni mittam te ad Pharaonem ut educas populum meum filios Israhel de Aegypto<CM>
dixit Moses ad Deum quis ego sum ut vadam ad Pharaonem et educam filios Israhel de Aegypto
qui dixit ei ero tecum et hoc habebis signum quod miserim te cum eduxeris populum de Aegypto immolabis Deo super montem istum
ait Moses ad Deum ecce ego vadam ad filios Israhel et dicam eis Deus patrum vestrorum misit me ad vos si dixerint mihi quod est nomen eius quid dicam eis
dixit Deus ad Mosen ego sum qui sum ait sic dices filiis Israhel qui est misit me ad vos
dixitque iterum Deus ad Mosen haec dices filiis Israhel Dominus Deus patrum vestrorum Deus Abraham Deus Isaac et Deus Iacob misit me ad vos hoc nomen mihi est in aeternum et hoc memoriale meum in generationem et generatione<CM>
vade congrega seniores Israhel et dices ad eos Dominus Deus patrum vestrorum apparuit mihi Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob dicens visitans visitavi vos et omnia quae acciderunt vobis in Aegypto
et dixi ut educam vos de adflictione Aegypti in terram Chananei et Hetthei et Amorrei Ferezei et Evei et Iebusei ad terram fluentem lacte et melle
et audient vocem tuam ingredierisque tu et seniores Israhel ad regem Aegypti et dices ad eum Dominus Deus Hebraeorum vocavit nos ibimus viam trium dierum per solitudinem ut immolemus Domino Deo nostro
sed ego scio quod non dimittet vos rex Aegypti ut eatis nisi per manum validam
extendam enim manum meam et percutiam Aegyptum in cunctis mirabilibus meis quae facturus sum in medio eorum post haec dimittet vos
daboque gratiam populo huic coram Aegyptiis et cum egrediemini non exibitis vacui
sed postulabit mulier a vicina sua et ab hospita vasa argentea et aurea ac vestes ponetisque eas super filios et filias vestras et spoliabitis Aegyptum<CM>
respondens Moses ait non credent mihi neque audient vocem meam sed dicent non apparuit tibi Dominus
dixit ergo ad eum quid est hoc quod tenes in manu tua respondit virga
ait proice eam in terram proiecit et versa est in colubrum ita ut fugeret Moses
dixitque Dominus extende manum tuam et adprehende caudam eius extendit et tenuit versaque est in virgam
ut credant inquit quod apparuerit tibi Dominus Deus patrum tuorum Deus Abraham Deus Isaac Deus Iacob
dixitque Dominus rursum mitte manum in sinum tuum quam cum misisset in sinum protulit leprosam instar nivis
retrahe ait manum in sinum tuum retraxit et protulit iterum et erat similis carni reliquae
si non crediderint inquit tibi neque audierint sermonem signi prioris credent verbo signi sequentis
quod si nec duobus quidem his signis crediderint neque audierint vocem tuam sume aquam fluminis et effunde eam super aridam et quicquid hauseris de fluvio vertetur in sanguinem<CM>
ait Moses obsecro Domine non sum eloquens ab heri et nudius tertius et ex quo locutus es ad servum tuum inpeditioris et tardioris linguae sum
dixit Dominus ad eum quis fecit os hominis aut quis fabricatus est mutum et surdum videntem et caecum nonne ego
perge igitur et ego ero in ore tuo doceboque te quid loquaris
at ille obsecro inquit Domine mitte quem missurus es
iratus Dominus in Mosen ait Aaron frater tuus Levites scio quod eloquens sit ecce ipse egreditur in occursum tuum vidensque te laetabitur corde
loquere ad eum et pone verba mea in ore eius ego ero in ore tuo et in ore illius et ostendam vobis quid agere debeatis
ipse loquetur pro te ad populum et erit os tuum tu autem eris ei in his quae ad Deum pertinent
virgam quoque hanc sume in manu tua in qua facturus es signa<CM>
abiit Moses et reversus est ad Iethro cognatum suum dixitque ei vadam et revertar ad fratres meos in Aegyptum ut videam si adhuc vivunt cui ait Iethro vade in pace
dixit ergo Dominus ad Mosen in Madian vade revertere in Aegyptum mortui sunt omnes qui quaerebant animam tuam
tulit Moses uxorem et filios suos et inposuit eos super asinum reversusque est in Aegyptum portans virgam Dei in manu sua
dixitque ei Dominus revertenti in Aegyptum vide ut omnia ostenta quae posui in manu tua facias coram Pharaone ego indurabo cor eius et non dimittet populum
dicesque ad eum haec dicit Dominus filius meus primogenitus meus Israhel
dixi tibi dimitte filium meum ut serviat mihi et noluisti dimittere eum ecce ego interficiam filium tuum primogenitum<CM>
cumque esset in itinere in diversorio occurrit ei Dominus et volebat occidere eum
tulit ilico Seffora acutissimam petram et circumcidit praeputium filii sui tetigitque pedes eius et ait sponsus sanguinum tu mihi es
et dimisit eum postquam dixerat sponsus sanguinum ob circumcisionem
dixit autem Dominus ad Aaron vade in occursum Mosi in deserto qui perrexit ei obviam in montem Dei et osculatus est eum
narravitque Moses Aaron omnia verba Domini quibus miserat eum et signa quae mandaverat
veneruntque simul et congregaverunt cunctos seniores filiorum Israhel
locutusque est Aaron omnia verba quae dixerat Dominus ad Mosen et fecit signa coram populo
et credidit populus audieruntque quod visitasset Dominus filios Israhel et quod respexisset adflictionem eorum et proni adoraverunt<CM>
post haec ingressi sunt Moses et Aaron et dixerunt Pharaoni haec dicit Dominus Deus Israhel dimitte populum meum ut sacrificet mihi in deserto
at ille respondit quis est Dominus ut audiam vocem eius et dimittam Israhel nescio Dominum et Israhel non dimittam<CM>
dixerunt Deus Hebraeorum vocavit nos ut eamus viam trium dierum in solitudinem et sacrificemus Domino Deo nostro ne forte accidat nobis pestis aut gladius
ait ad eos rex Aegypti quare Moses et Aaron sollicitatis populum ab operibus suis ite ad onera vestra
dixitque Pharao multus est populus terrae videtis quod turba succreverit quanto magis si dederitis eis requiem ab operibus
praecepit ergo in die illo praefectis operum et exactoribus populi dicens
nequaquam ultra dabitis paleas populo ad conficiendos lateres sicut prius sed ipsi vadant et colligant stipulam
et mensuram laterum quos prius faciebant inponetis super eos nec minuetis quicquam vacant enim et idcirco vociferantur dicentes eamus et sacrificemus Deo nostro
opprimantur operibus et expleant ea ut non adquiescant verbis mendacibus<CM>
igitur egressi praefecti operum et exactores ad populum dixerunt sic dicit Pharao non do vobis paleas
ite et colligite sicubi invenire potueritis nec minuetur quicquam de opere vestro
dispersusque est populus per omnem terram Aegypti ad colligendas paleas
praefecti quoque operum instabant dicentes conplete opus vestrum cotidie ut prius facere solebatis quando dabantur vobis paleae
flagellatique sunt qui praeerant operibus filiorum Israhel ab exactoribus Pharaonis dicentibus quare non impletis mensuram laterum sicut prius nec heri nec hodie<CM>
veneruntque praepositi filiorum Israhel et vociferati sunt ad Pharaonem dicentes cur ita agis contra servos tuos
paleae non dantur nobis et lateres similiter imperantur en famuli tui flagellis caedimur et iniuste agitur contra populum tuum
qui ait vacatis otio et idcirco dicitis eamus et sacrificemus Domino
ite ergo et operamini paleae non dabuntur vobis et reddetis consuetum numerum laterum
videbantque se praepositi filiorum Israhel in malo eo quod diceretur eis non minuetur quicquam de lateribus per singulos dies
occurreruntque Mosi et Aaron qui stabant ex adverso egredientes a Pharaone
et dixerunt ad eos videat Dominus et iudicet quoniam fetere fecistis odorem nostrum coram Pharao et servis eius et praebuistis ei gladium ut occideret nos
reversusque Moses ad Dominum ait Domine cur adflixisti populum istum quare misisti me
ex eo enim quo ingressus sum ad Pharaonem ut loquerer nomine tuo adflixit populum tuum et non liberasti eos<CM>
dixit Dominus ad Mosen nunc videbis quae facturus sum Pharaoni per manum enim fortem dimittet eos et in manu robusta eiciet illos de terra sua
locutusque est Dominus ad Mosen dicens ego Dominus
qui apparui Abraham Isaac et Iacob in Deo omnipotente et nomen meum Adonai non indicavi eis
pepigique cum eis foedus ut darem illis terram Chanaan terram peregrinationis eorum in qua fuerunt advenae
ego audivi gemitum filiorum Israhel quo Aegyptii oppresserunt eos et recordatus sum pacti mei
ideo dic filiis Israhel ego Dominus qui educam vos de ergastulo Aegyptiorum et eruam de servitute ac redimam in brachio excelso et iudiciis magnis
et adsumam vos mihi in populum et ero vester Deus scietisque quod ego sim Dominus Deus vester qui eduxerim vos de ergastulo Aegyptiorum
et induxerim in terram super quam levavi manum meam ut darem eam Abraham Isaac et Iacob daboque illam vobis possidendam ego Dominus
narravit ergo Moses omnia filiis Israhel qui non adquieverunt ei propter angustiam spiritus et opus durissimum<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
ingredere et loquere ad Pharao regem Aegypti ut dimittat filios Israhel de terra sua
respondit Moses coram Domino ecce filii Israhel non me audiunt et quomodo audiet me Pharao praesertim cum sim incircumcisus labiis
locutus est Dominus ad Mosen et Aaron et dedit mandatum ad filios Israhel et ad Pharao regem Aegypti ut educerent filios Israhel de terra Aegypti<CM>
isti sunt principes domorum per familias suas filii Ruben primogeniti Israhelis Enoch et Phallu Aesrom et Charmi
hae cognationes Ruben filii Symeon Iamuhel et Iamin et Aod Iachin et Soer et Saul filius Chananitidis hae progenies Symeon
et haec nomina filiorum Levi per cognationes suas Gerson et Caath et Merari anni autem vitae Levi fuerunt centum triginta septem
filii Gerson Lobeni et Semei per cognationes suas
filii Caath Amram et Isuar et Hebron et Ozihel annique vitae Caath centum triginta tres
filii Merari Mooli et Musi hae cognationes Levi per familias suas
accepit autem Amram uxorem Iocabed patruelem suam quae peperit ei Aaron et Mosen fueruntque anni vitae Amram centum triginta septem
filii quoque Isuar Core et Napheg et Zechri
filii quoque Ozihel Misahel et Elsaphan et Sethri
accepit autem Aaron uxorem Elisabe filiam Aminadab sororem Naasson quae peperit ei Nadab et Abiu et Eleazar et Ithamar
filii quoque Core Asir et Helcana et Abiasab hae sunt cognationes Coritarum
at vero Eleazar filius Aaron accepit uxorem de filiabus Phutihel quae peperit ei Finees hii sunt principes familiarum leviticarum per cognationes suas
iste est Aaron et Moses quibus praecepit Dominus ut educerent filios Israhel de terra Aegypti per turmas suas
hii sunt qui loquuntur ad Pharao regem Aegypti ut educant filios Israhel de Aegypto iste Moses et Aaron
in die qua locutus est Dominus ad Mosen in terra Aegypti
et locutus est Dominus ad Mosen dicens ego Dominus loquere ad Pharao regem Aegypti omnia quae ego loquor tibi
et ait Moses coram Domino en incircumcisus labiis sum quomodo audiet me Pharao<CM>
dixitque Dominus ad Mosen ecce constitui te Deum Pharaonis Aaron frater tuus erit propheta tuus
tu loqueris omnia quae mando tibi ille loquetur ad Pharaonem ut dimittat filios Israhel de terra sua
sed ego indurabo cor eius et multiplicabo signa et ostenta mea in terra Aegypti
et non audiet vos inmittamque manum meam super Aegyptum et educam exercitum et populum meum filios Israhel de terra Aegypti per iudicia maxima
et scient Aegyptii quod ego sim Dominus qui extenderim manum meam super Aegyptum et eduxerim filios Israhel de medio eorum
fecit itaque Moses et Aaron sicut praeceperat Dominus ita egerunt
erat autem Moses octoginta annorum et Aaron octoginta trium quando locuti sunt ad Pharaonem<CM>
dixitque Dominus ad Mosen et Aaron
cum dixerit vobis Pharao ostendite signa dices ad Aaron tolle virgam tuam et proice eam coram Pharao ac vertatur in colubrum
ingressi itaque Moses et Aaron ad Pharaonem fecerunt sicut praeceperat Dominus tulitque Aaron virgam coram Pharao et servis eius quae versa est in colubrum
vocavit autem Pharao sapientes et maleficos et fecerunt etiam ipsi per incantationes aegyptias et arcana quaedam similiter
proieceruntque singuli virgas suas quae versae sunt in dracones sed devoravit virga Aaron virgas eorum
induratumque est cor Pharaonis et non audivit eos sicut praeceperat Dominus<CM>
dixit autem Dominus ad Mosen ingravatum est cor Pharaonis non vult dimittere populum
vade ad eum mane ecce egredietur ad aquas et stabis in occursum eius super ripam fluminis et virgam quae conversa est in draconem tolles in manu tua
dicesque ad eum Dominus Deus Hebraeorum misit me ad te dicens dimitte populum meum ut mihi sacrificet in deserto et usque ad praesens audire noluisti
haec igitur dicit Dominus in hoc scies quod Dominus sim ecce percutiam virga quae in manu mea est aquam fluminis et vertetur in sanguinem
pisces quoque qui sunt in fluvio morientur et conputrescent aquae et adfligentur Aegyptii bibentes aquam fluminis
dixit quoque Dominus ad Mosen dic ad Aaron tolle virgam tuam et extende manum tuam super aquas Aegypti et super fluvios eorum et rivos ac paludes et omnes lacus aquarum ut vertantur in sanguinem et sit cruor in omni terra Aegypti tam in ligneis vasis quam in saxeis
feceruntque ita Moses et Aaron sicut praeceperat Dominus et elevans virgam percussit aquam fluminis coram Pharao et servis eius quae versa est in sanguinem
et pisces qui erant in flumine mortui sunt conputruitque fluvius et non poterant Aegyptii bibere aquam fluminis et fuit sanguis in tota terra Aegypti
feceruntque similiter malefici Aegyptiorum incantationibus suis et induratum est cor Pharaonis nec audivit eos sicut praeceperat Dominus
avertitque se et ingressus est domum suam nec adposuit cor etiam hac vice
foderunt autem omnes Aegyptii per circuitum fluminis aquam ut biberent non enim poterant bibere de aqua fluminis
impletique sunt septem dies postquam percussit Dominus fluvium<CM>
dixitque Dominus ad Mosen ingredere ad Pharao et dices ad eum haec dicit Dominus dimitte populum meum ut sacrificet mihi
sin autem nolueris dimittere ecce ego percutiam omnes terminos tuos ranis
et ebulliet fluvius ranas quae ascendent et ingredientur domum tuam et cubiculum lectuli tui et super stratum tuum et in domos servorum tuorum et in populum tuum et in furnos tuos et in reliquias ciborum tuorum
et ad te et ad populum tuum et ad omnes servos tuos intrabunt ranae
dixitque Dominus ad Mosen dic Aaron extende manum tuam super fluvios et super rivos ac paludes et educ ranas super terram Aegypti
extendit Aaron manum super aquas Aegypti et ascenderunt ranae operueruntque terram Aegypti
fecerunt autem et malefici per incantationes suas similiter eduxeruntque ranas super terram Aegypti
vocavit autem Pharao Mosen et Aaron et dixit orate Dominum ut auferat ranas a me et a populo meo et dimittam populum ut sacrificet Domino
dixitque Moses Pharaoni constitue mihi quando deprecer pro te et pro servis tuis et pro populo tuo ut abigantur ranae a te et a domo tua et tantum in flumine remaneant
qui respondit cras at ille iuxta verbum inquit tuum ut scias quoniam non est sicut Dominus Deus noster
et recedent ranae a te et a domo tua et a servis tuis et a populo tuo tantum in flumine remanebunt
egressique sunt Moses et Aaron a Pharaone et clamavit Moses ad Dominum pro sponsione ranarum quam condixerat Pharaoni
fecitque Dominus iuxta verbum Mosi et mortuae sunt ranae de domibus et de villis et de agris
congregaveruntque eas in inmensos aggeres et conputruit terra
videns autem Pharao quod data esset requies ingravavit cor suum et non audivit eos sicut praeceperat Dominus<CM>
dixitque Dominus ad Mosen loquere ad Aaron extende virgam tuam et percute pulverem terrae et sint scinifes in universa terra Aegypti
feceruntque ita et extendit Aaron manu virgam tenens percussitque pulverem terrae et facti sunt scinifes in hominibus et in iumentis omnis pulvis terrae versus est in scinifes per totam terram Aegypti
feceruntque similiter malefici incantationibus suis ut educerent scinifes et non potuerunt erantque scinifes tam in hominibus quam in iumentis
et dixerunt malefici ad Pharao digitus Dei est induratumque est cor Pharaonis et non audivit eos sicut praeceperat Dominus<CM>
dixit quoque Dominus ad Mosen consurge diluculo et sta coram Pharaone egreditur enim ad aquas et dices ad eum haec dicit Dominus dimitte populum meum ut sacrificet mihi
quod si non dimiseris eum ecce ego inmittam in te et in servos tuos et in populum tuum et in domos tuas omne genus muscarum et implebuntur domus Aegyptiorum muscis diversi generis et in universa terra in qua fuerint
faciamque mirabilem in die illa terram Gessen in qua populus meus est ut non sint ibi muscae et scias quoniam ego Dominus in medio terrae
ponamque divisionem inter populum meum et populum tuum cras erit signum istud
fecitque Dominus ita et venit musca gravissima in domos Pharaonis et servorum eius et in omnem terram Aegypti corruptaque est terra ab huiuscemodi muscis
vocavit Pharao Mosen et Aaron et ait eis ite sacrificate Deo vestro in terra
et ait Moses non potest ita fieri abominationes enim Aegyptiorum immolabimus Domino Deo nostro quod si mactaverimus ea quae colunt Aegyptii coram eis lapidibus nos obruent
via trium dierum pergemus in solitudine et sacrificabimus Domino Deo nostro sicut praeceperit nobis
dixitque Pharao ego dimittam vos ut sacrificetis Domino Deo vestro in deserto verumtamen longius ne abeatis rogate pro me
et ait Moses egressus a te orabo Dominum et recedet musca a Pharaone et a servis et a populo eius cras verumtamen noli ultra fallere ut non dimittas populum sacrificare Domino
egressusque Moses a Pharao oravit Dominum
qui fecit iuxta verbum illius et abstulit muscas a Pharao et a servis et a populo eius non superfuit ne una quidem
et ingravatum est cor Pharaonis ita ut ne hac quidem vice dimitteret populum<CM>
dixit autem Dominus ad Mosen ingredere ad Pharaonem et loquere ad eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum dimitte populum meum ut sacrificet mihi
quod si adhuc rennuis et retines eos
ecce manus mea erit super agros tuos et super equos et asinos et camelos et boves et oves pestis valde gravis
et faciet Dominus mirabile inter possessiones Israhel et possessiones Aegyptiorum ut nihil omnino intereat ex his quae pertinent ad filios Israhel
constituitque Dominus tempus dicens cras faciet Dominus verbum istud in terra
fecit ergo Dominus verbum hoc altero die mortuaque sunt omnia animantia Aegyptiorum de animalibus vero filiorum Israhel nihil omnino periit
et misit Pharao ad videndum nec erat quicquam mortuum de his quae possidebat Israhel ingravatumque est cor Pharaonis et non dimisit populum<CM>
et dixit Dominus ad Mosen et Aaron tollite plenas manus cineris de camino et spargat illud Moses in caelum coram Pharao
sitque pulvis super omnem terram Aegypti erunt enim in hominibus et in iumentis vulnera et vesicae turgentes in universa terra Aegypti
tuleruntque cinerem de camino et steterunt contra Pharao et sparsit illud Moses in caelum factaque sunt vulnera vesicarum turgentium in hominibus et in iumentis
nec poterant malefici stare coram Mosen propter vulnera quae in illis erant et in omni terra Aegypti
induravitque Dominus cor Pharaonis et non audivit eos sicut locutus est Dominus ad Mosen<CM>
dixit quoque Dominus ad Mosen mane consurge et sta coram Pharao et dices ad eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum dimitte populum meum ut sacrificet mihi
quia in hac vice mittam omnes plagas meas super cor tuum super servos tuos et super populum tuum ut scias quod non sit similis mei in omni terra
nunc enim extendens manum percutiam te et populum tuum peste peribisque de terra
idcirco autem posui te ut ostendam in te fortitudinem meam et narretur nomen meum in omni terra
adhuc retines populum meum et non vis eum dimittere
en pluam hac ipsa hora cras grandinem multam nimis qualis non fuit in Aegypto a die qua fundata est usque in praesens tempus
mitte ergo iam nunc et congrega iumenta tua et omnia quae habes in agro homines enim et iumenta et universa quae inventa fuerint foris nec congregata de agris cecideritque super ea grando morientur
qui timuit verbum Domini de servis Pharao fecit confugere servos suos et iumenta in domos
qui autem neglexit sermonem Domini dimisit servos suos et iumenta in agris<CM>
et dixit Dominus ad Mosen extende manum tuam in caelum ut fiat grando in universa terra Aegypti super homines et super iumenta et super omnem herbam agri in terra Aegypti
extenditque Moses virgam in caelum et Dominus dedit tonitrua et grandinem ac discurrentia fulgura super terram pluitque Dominus grandinem super terram Aegypti
et grando et ignis inmixta pariter ferebantur tantaeque fuit magnitudinis quanta ante numquam apparuit in universa terra Aegypti ex quo gens illa condita est
et percussit grando in omni terra Aegypti cuncta quae fuerunt in agris ab homine usque ad iumentum cunctam herbam agri percussit grando et omne lignum regionis confregit
tantum in terra Gessen ubi erant filii Israhel grando non cecidit
misitque Pharao et vocavit Mosen et Aaron dicens ad eos peccavi etiam nunc Dominus iustus ego et populus meus impii
orate Dominum et desinant tonitrua Dei et grando ut dimittam vos et nequaquam hic ultra maneatis
ait Moses cum egressus fuero de urbe extendam palmas meas ad Dominum et cessabunt tonitrua et grando non erit ut scias quia Domini est terra
novi autem quod et tu et servi tui necdum timeatis Dominum Deum
linum ergo et hordeum laesum est eo quod hordeum esset virens et linum iam folliculos germinaret
triticum autem et far non sunt laesa quia serotina erant
egressusque Moses a Pharaone et ex urbe tetendit manus ad Dominum et cessaverunt tonitrua et grando nec ultra stillavit pluvia super terram
videns autem Pharao quod cessasset pluvia et grando et tonitrua auxit peccatum
et ingravatum est cor eius et servorum illius et induratum nimis nec dimisit filios Israhel sicut praeceperat Dominus per manum Mosi<CM>
et dixit Dominus ad Mosen ingredere ad Pharao ego enim induravi cor eius et servorum illius ut faciam signa mea haec in eo
et narres in auribus filii tui et nepotum tuorum quotiens contriverim Aegyptios et signa mea fecerim in eis et sciatis quia ego Dominus
introierunt ergo Moses et Aaron ad Pharaonem et dixerunt ad eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum usquequo non vis subici mihi dimitte populum meum ut sacrificet mihi
sin autem resistis et non vis dimittere eum ecce ego inducam cras lucustam in fines tuos
quae operiat superficiem terrae nec quicquam eius appareat sed comedatur quod residuum fuit grandini conrodet enim omnia ligna quae germinant in agris
et implebunt domos tuas et servorum tuorum et omnium Aegyptiorum quantam non viderunt patres tui et avi ex quo orti sunt super terram usque in praesentem diem avertitque se et egressus est a Pharaone
dixerunt autem servi Pharaonis ad eum usquequo patiemur hoc scandalum dimitte homines ut sacrificent Domino Deo suo nonne vides quod perierit Aegyptus
revocaveruntque Mosen et Aaron ad Pharaonem qui dixit eis ite sacrificate Domino Deo vestro quinam sunt qui ituri sunt
ait Moses cum parvulis nostris et senibus pergemus cum filiis et filiabus cum ovibus et armentis est enim sollemnitas Domini nostri
et respondit sic Dominus sit vobiscum quomodo ego dimittam vos et parvulos vestros cui dubium est quod pessime cogitetis
non fiet ita sed ite tantum viri et sacrificate Domino hoc enim et ipsi petistis statimque eiecti sunt de conspectu Pharaonis<CM>
dixit autem Dominus ad Mosen extende manum tuam super terram Aegypti ad lucustam ut ascendat super eam et devoret omnem herbam quae residua fuit grandini
extendit Moses virgam super terram Aegypti et Dominus induxit ventum urentem tota illa die ac nocte et mane facto ventus urens levavit lucustas
quae ascenderunt super universam terram Aegypti et sederunt in cunctis finibus Aegyptiorum innumerabiles quales ante illud tempus non fuerant nec postea futurae sunt
operueruntque universam superficiem terrae vastantes omnia devorata est igitur herba terrae et quicquid pomorum in arboribus fuit quae grando dimiserat nihilque omnino virens relictum est in lignis et in herbis terrae in cuncta Aegypto
quam ob rem festinus Pharao vocavit Mosen et Aaron et dixit eis peccavi in Dominum Deum vestrum et in vos
sed nunc dimittite peccatum mihi etiam hac vice et rogate Dominum Deum vestrum ut auferat a me mortem istam
egressusque est de conspectu Pharaonis et oravit Dominum
qui flare fecit ventum ab occidente vehementissimum et arreptam lucustam proiecit in mare Rubrum non remansit ne una quidem in cunctis finibus Aegypti
et induravit Dominus cor Pharaonis nec dimisit filios Israhel<CM>
dixit autem Dominus ad Mosen extende manum tuam in caelum et sint tenebrae super terram Aegypti tam densae ut palpari queant
extendit Moses manum in caelum et factae sunt tenebrae horribiles in universa terra Aegypti tribus diebus
nemo vidit fratrem suum nec movit se de loco in quo erat ubicumque autem habitabant filii Israhel lux erat
vocavitque Pharao Mosen et Aaron et dixit eis ite sacrificate Domino oves tantum vestrae et armenta remaneant parvuli vestri eant vobiscum
ait Moses hostias quoque et holocausta dabis nobis quae offeramus Domino Deo nostro
cuncti greges pergent nobiscum non remanebit ex eis ungula quae necessaria sunt in cultum Domini Dei nostri praesertim cum ignoremus quid debeat immolari donec ad ipsum locum perveniamus
induravit autem Dominus cor Pharaonis et noluit dimittere eos
dixitque Pharao ad eum recede a me cave ne ultra videas faciem meam quocumque die apparueris mihi morieris
respondit Moses ita fiat ut locutus es non videbo ultra faciem tuam<CM>
et dixit Dominus ad Mosen adhuc una plaga tangam Pharaonem et Aegyptum et post haec dimittet vos et exire conpellet
dices ergo omni plebi ut postulet vir ab amico suo et mulier a vicina sua vasa argentea et aurea
dabit autem Dominus gratiam populo coram Aegyptiis fuitque Moses vir magnus valde in terra Aegypti coram servis Pharao et omni populo<CM>
et ait haec dicit Dominus media nocte egrediar in Aegyptum
et morietur omne primogenitum in terra Aegyptiorum a primogenito Pharaonis qui sedet in solio eius usque ad primogenitum ancillae quae est ad molam et omnia primogenita iumentorum
eritque clamor magnus in universa terra Aegypti qualis nec ante fuit nec postea futurus est
apud omnes autem filios Israhel non muttiet canis ab homine usque ad pecus ut sciatis quanto miraculo dividat Dominus Aegyptios et Israhel
descendentque omnes servi tui isti ad me et adorabunt me dicentes egredere tu et omnis populus qui subiectus est tibi post haec egrediemur
et exivit a Pharaone iratus nimis dixit autem Dominus ad Mosen non audiet vos Pharao ut multa signa fiant in terra Aegypti
Moses autem et Aaron fecerunt omnia ostenta quae scripta sunt coram Pharaone et induravit Dominus cor Pharaonis nec dimisit filios Israhel de terra sua<CM>
dixit quoque Dominus ad Mosen et Aaron in terra Aegypti
mensis iste vobis principium mensuum primus erit in mensibus anni
loquimini ad universum coetum filiorum Israhel et dicite eis decima die mensis huius tollat unusquisque agnum per familias et domos suas
sin autem minor est numerus ut sufficere possit ad vescendum agnum adsumet vicinum suum qui iunctus est domui eius iuxta numerum animarum quae sufficere possunt ad esum agni
erit autem agnus absque macula masculus anniculus iuxta quem ritum tolletis et hedum
et servabitis eum usque ad quartamdecimam diem mensis huius immolabitque eum universa multitudo filiorum Israhel ad vesperam
et sument de sanguine ac ponent super utrumque postem et in superliminaribus domorum in quibus comedent illum
et edent carnes nocte illa assas igni et azymos panes cum lactucis agrestibus
non comedetis ex eo crudum quid nec coctum aqua sed assum tantum igni caput cum pedibus eius et intestinis vorabitis
nec remanebit ex eo quicquam usque mane si quid residui fuerit igne conburetis
sic autem comedetis illum renes vestros accingetis calciamenta habebitis in pedibus tenentes baculos in manibus et comedetis festinantes est enim phase id est transitus Domini
et transibo per terram Aegypti nocte illa percutiamque omne primogenitum in terra Aegypti ab homine usque ad pecus et in cunctis diis Aegypti faciam iudicia ego Dominus
erit autem sanguis vobis in signum in aedibus in quibus eritis et videbo sanguinem ac transibo vos nec erit in vobis plaga disperdens quando percussero terram Aegypti
habebitis autem hanc diem in monumentum et celebrabitis eam sollemnem Domino in generationibus vestris cultu sempiterno
septem diebus azyma comedetis in die primo non erit fermentum in domibus vestris quicumque comederit fermentatum peribit anima illa de Israhel a primo die usque ad diem septimum
dies prima erit sancta atque sollemnis et dies septima eadem festivitate venerabilis nihil operis facietis in eis exceptis his quae ad vescendum pertinent
et observabitis azyma in eadem enim ipsa die educam exercitum vestrum de terra Aegypti et custodietis diem istum in generationes vestras ritu perpetuo
primo mense quartadecima die mensis ad vesperam comedetis azyma usque ad diem vicesimam primam eiusdem mensis ad vesperam
septem diebus fermentum non invenietur in domibus vestris qui comederit fermentatum peribit anima eius de coetu Israhel tam de advenis quam de indigenis terrae
omne fermentatum non comedetis in cunctis habitaculis vestris edetis azyma<CM>
vocavit autem Moses omnes seniores filiorum Israhel et dixit ad eos ite tollentes animal per familias vestras immolate phase
fasciculumque hysopi tinguite sanguine qui est in limine et aspergite ex eo superliminare et utrumque postem nullus vestrum egrediatur ostium domus suae usque mane
transibit enim Dominus percutiens Aegyptios cumque viderit sanguinem in superliminari et in utroque poste transcendet ostium et non sinet percussorem ingredi domos vestras et laedere
custodi verbum istud legitimum tibi et filiis tuis usque in aeternum
cumque introieritis terram quam Dominus daturus est vobis ut pollicitus est observabitis caerimonias istas
et cum dixerint vobis filii vestri quae est ista religio
dicetis eis victima transitus Domini est quando transivit super domos filiorum Israhel in Aegypto percutiens Aegyptios et domos nostras liberans incurvatusque populus adoravit
et egressi filii Israhel fecerunt sicut praeceperat Dominus Mosi et Aaron<CM>
factum est autem in noctis medio percussit Dominus omne primogenitum in terra Aegypti a primogenito Pharaonis qui sedebat in solio eius usque ad primogenitum captivae quae erat in carcere et omne primogenitum iumentorum
surrexitque Pharao nocte et omnes servi eius cunctaque Aegyptus et ortus est clamor magnus in Aegypto neque enim erat domus in qua non iaceret mortuus
vocatisque Mosen et Aaron nocte ait surgite egredimini a populo meo et vos et filii Israhel ite immolate Domino sicut dicitis
oves vestras et armenta adsumite ut petieratis et abeuntes benedicite mihi
urguebantque Aegyptii populum de terra exire velociter dicentes omnes moriemur
tulit igitur populus conspersam farinam antequam fermentaretur et ligans in palliis posuit super umeros suos
feceruntque filii Israhel sicut praeceperat Moses et petierunt ab Aegyptiis vasa argentea et aurea vestemque plurimam
dedit autem Dominus gratiam populo coram Aegyptiis ut commodarent eis et spoliaverunt Aegyptios<CM>
profectique sunt filii Israhel de Ramesse in Soccoth sescenta ferme milia peditum virorum absque parvulis
sed et vulgus promiscuum innumerabile ascendit cum eis oves et armenta et animantia diversi generis multa nimis
coxeruntque farinam quam dudum conspersam de Aegypto tulerant et fecerunt subcinericios panes azymos neque enim poterant fermentari cogentibus exire Aegyptiis et nullam facere sinentibus moram nec pulmenti quicquam occurrerant praeparare
habitatio autem filiorum Israhel qua manserant in Aegypto fuit quadringentorum triginta annorum
quibus expletis eadem die egressus est omnis exercitus Domini de terra Aegypti
nox est ista observabilis Domini quando eduxit eos de terra Aegypti hanc observare debent omnes filii Israhel in generationibus suis<CM>
dixitque Dominus ad Mosen et Aaron haec est religio phase omnis alienigena non comedet ex eo
omnis autem servus empticius circumcidetur et sic comedet
advena et mercennarius non edent ex eo
in una domo comedetur nec efferetis de carnibus eius foras nec os illius confringetis
omnis coetus filiorum Israhel faciet illud
quod si quis peregrinorum in vestram voluerit transire coloniam et facere phase Domini circumcidetur prius omne masculinum eius et tunc rite celebrabit eritque sicut indigena terrae si quis autem circumcisus non fuerit non vescetur ex eo
eadem lex erit indigenae et colono qui peregrinatur apud vos
fecerunt omnes filii Israhel sicut praeceperat Dominus Mosi et Aaron
et in eadem die eduxit Dominus filios Israhel de terra Aegypti per turmas suas<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
sanctifica mihi omne primogenitum quod aperit vulvam in filiis Israhel tam de hominibus quam de iumentis mea sunt enim omnia
et ait Moses ad populum mementote diei huius in qua egressi estis de Aegypto et de domo servitutis quoniam in manu forti eduxit vos Dominus de loco isto ut non comedatis fermentatum panem
hodie egredimini mense novarum frugum
cumque te introduxerit Dominus in terram Chananei et Hetthei et Amorrei et Evei et Iebusei quam iuravit patribus tuis ut daret tibi terram fluentem lacte et melle celebrabis hunc morem sacrorum mense isto
septem diebus vesceris azymis et in die septimo erit sollemnitas Domini
azyma comedetis septem diebus non apparebit apud te aliquid fermentatum nec in cunctis finibus tuis
narrabisque filio tuo in die illo dicens hoc est quod fecit Dominus mihi quando egressus sum de Aegypto
et erit quasi signum in manu tua et quasi monumentum ante oculos tuos et ut lex Domini semper in ore tuo in manu enim forti eduxit te Dominus de Aegypto
custodies huiuscemodi cultum statuto tempore a diebus in dies<CM>
cumque introduxerit te in terram Chananei sicut iuravit tibi et patribus tuis et dederit eam tibi
separabis omne quod aperit vulvam Domino et quod primitivum est in pecoribus tuis quicquid habueris masculini sexus consecrabis Domino
primogenitum asini mutabis ove quod si non redemeris interficies omne autem primogenitum hominis de filiis tuis pretio redimes
cumque interrogaverit te filius tuus cras dicens quid est hoc respondebis ei in manu forti eduxit nos Dominus de Aegypto de domo servitutis
nam cum induratus esset Pharao et nollet nos dimittere occidit Dominus omne primogenitum in terra Aegypti a primogenito hominis usque ad primogenitum iumentorum idcirco immolo Domino omne quod aperit vulvam masculini sexus et omnia primogenita filiorum meorum redimo
erit igitur quasi signum in manu tua et quasi adpensum quid ob recordationem inter oculos tuos eo quod in manu forti eduxerit nos Dominus de Aegypto<CM>
igitur cum emisisset Pharao populum non eos duxit Dominus per viam terrae Philisthim quae vicina est reputans ne forte paeniteret eum si vidisset adversum se bella consurgere et reverteretur in Aegyptum
sed circumduxit per viam deserti quae est iuxta mare Rubrum et armati ascenderunt filii Israhel de terra Aegypti
tulit quoque Moses ossa Ioseph secum eo quod adiurasset filios Israhel dicens visitabit vos Deus efferte ossa mea hinc vobiscum
profectique de Soccoth castrametati sunt in Etham in extremis finibus solitudinis
Dominus autem praecedebat eos ad ostendendam viam per diem in columna nubis et per noctem in columna ignis ut dux esset itineris utroque tempore
numquam defuit columna nubis per diem nec columna ignis per noctem coram populo<CM>
locutus est autem Dominus ad Mosen dicens
loquere filiis Israhel reversi castrametentur e regione Phiahiroth quae est inter Magdolum et mare contra Beelsephon in conspectu eius castra ponetis super mare
dicturusque est Pharao super filiis Israhel coartati sunt in terra conclusit eos desertum
et indurabo cor eius ac persequetur vos et glorificabor in Pharao et in omni exercitu eius scientque Aegyptii quia ego sum Dominus feceruntque ita
et nuntiatum est regi Aegyptiorum quod fugisset populus inmutatumque est cor Pharaonis et servorum eius super populo et dixerunt quid voluimus facere ut dimitteremus Israhel ne serviret nobis
iunxit ergo currum et omnem populum suum adsumpsit secum
tulitque sescentos currus electos quicquid in Aegypto curruum fuit et duces totius exercitus
induravitque Dominus cor Pharaonis regis Aegypti et persecutus est filios Israhel at illi egressi erant in manu excelsa
cumque persequerentur Aegyptii vestigia praecedentium reppererunt eos in castris super mare omnis equitatus et currus Pharaonis et universus exercitus erant in Ahiroth contra Beelsephon<CM>
cumque adpropinquasset Pharao levantes filii Israhel oculos viderunt Aegyptios post se et timuerunt valde clamaveruntque ad Dominum
et dixerunt ad Mosen forsitan non erant sepulchra in Aegypto ideo tulisti nos ut moreremur in solitudine quid hoc facere voluisti ut educeres nos ex Aegypto
nonne iste est sermo quem loquebamur ad te in Aegypto dicentes recede a nobis ut serviamus Aegyptiis multo enim melius est servire eis quam mori in solitudine
et ait Moses ad populum nolite timere state et videte magnalia Domini quae facturus est hodie Aegyptios enim quos nunc videtis nequaquam ultra videbitis usque in sempiternum
Dominus pugnabit pro vobis et vos tacebitis<CM>
dixitque Dominus ad Mosen quid clamas ad me loquere filiis Israhel ut proficiscantur
tu autem eleva virgam tuam et extende manum super mare et divide illud ut gradiantur filii Israhel in medio mari per siccum
ego autem indurabo cor Aegyptiorum ut persequantur vos et glorificabor in Pharaone et in omni exercitu eius in curribus et in equitibus illius
et scient Aegyptii quia ego sum Dominus cum glorificatus fuero in Pharaone et in curribus atque in equitibus eius
tollensque se angelus Dei qui praecedebat castra Israhel abiit post eos et cum eo pariter columna nubis priora dimittens post tergum
stetit inter castra Aegyptiorum et castra Israhel et erat nubes tenebrosa et inluminans noctem ut ad se invicem toto noctis tempore accedere non valerent<CM>
cumque extendisset Moses manum super mare abstulit illud Dominus flante vento vehementi et urente tota nocte et vertit in siccum divisaque est aqua
et ingressi sunt filii Israhel per medium maris sicci erat enim aqua quasi murus a dextra eorum et leva
persequentesque Aegyptii ingressi sunt post eos omnis equitatus Pharaonis currus eius et equites per medium maris
iamque advenerat vigilia matutina et ecce respiciens Dominus super castra Aegyptiorum per columnam ignis et nubis interfecit exercitum eorum
et subvertit rotas curruum ferebanturque in profundum dixerunt ergo Aegyptii fugiamus Israhelem Dominus enim pugnat pro eis contra nos
et ait Dominus ad Mosen extende manum tuam super mare ut revertantur aquae ad Aegyptios super currus et equites eorum
cumque extendisset Moses manum contra mare reversum est primo diluculo ad priorem locum fugientibusque Aegyptiis occurrerunt aquae et involvit eos Dominus in mediis fluctibus
reversaeque sunt aquae et operuerunt currus et equites cuncti exercitus Pharaonis qui sequentes ingressi fuerant mare ne unus quidem superfuit ex eis
filii autem Israhel perrexerunt per medium sicci maris et aquae eis erant quasi pro muro a dextris et a sinistris
liberavitque Dominus in die illo Israhel de manu Aegyptiorum
et viderunt Aegyptios mortuos super litus maris et manum magnam quam exercuerat Dominus contra eos timuitque populus Dominum et crediderunt Domino et Mosi servo eius<CM>
tunc cecinit Moses et filii Israhel carmen hoc Domino et dixerunt cantemus Domino gloriose enim magnificatus est equum et ascensorem deiecit in mare
fortitudo mea et laus mea Dominus et factus est mihi in salutem iste Deus meus et glorificabo eum Deus patris mei et exaltabo eum
Dominus quasi vir pugnator Omnipotens nomen eius
currus Pharaonis et exercitum eius proiecit in mare electi principes eius submersi sunt in mari Rubro
abyssi operuerunt eos descenderunt in profundum quasi lapis
dextera tua Domine magnifice in fortitudine dextera tua Domine percussit inimicum
et in multitudine gloriae tuae deposuisti adversarios meos misisti iram tuam quae devoravit eos ut stipulam
et in spiritu furoris tui congregatae sunt aquae stetit unda fluens congregatae sunt abyssi in medio mari
dixit inimicus persequar et conprehendam dividam spolia implebitur anima mea evaginabo gladium meum interficiet eos manus mea
flavit spiritus tuus et operuit eos mare submersi sunt quasi plumbum in aquis vehementibus
quis similis tui in fortibus Domine quis similis tui magnificus in sanctitate terribilis atque laudabilis et faciens mirabilia
extendisti manum tuam et devoravit eos terra
dux fuisti in misericordia tua populo quem redemisti et portasti eum in fortitudine tua ad habitaculum sanctum tuum
adtenderunt populi et irati sunt dolores obtinuerunt habitatores Philisthim
tunc conturbati sunt principes Edom robustos Moab obtinuit tremor obriguerunt omnes habitatores Chanaan
inruat super eos formido et pavor in magnitudine brachii tui fiant inmobiles quasi lapis donec pertranseat populus tuus Domine donec pertranseat populus tuus iste quem possedisti
introduces eos et plantabis in monte hereditatis tuae firmissimo habitaculo tuo quod operatus es Domine sanctuarium Domine quod firmaverunt manus tuae
Dominus regnabit in aeternum et ultra
ingressus est enim equus Pharao cum curribus et equitibus eius in mare et reduxit super eos Dominus aquas maris filii autem Israhel ambulaverunt per siccum in medio eius
sumpsit ergo Maria prophetis soror Aaron tympanum in manu egressaeque sunt omnes mulieres post eam cum tympanis et choris
quibus praecinebat dicens cantemus Domino gloriose enim magnificatus est equum et ascensorem eius deiecit in mare<CM>
tulit autem Moses Israhel de mari Rubro et egressi sunt in desertum Sur ambulaveruntque tribus diebus per solitudinem et non inveniebant aquam
et venerunt in Marath nec poterant bibere aquas de Mara eo quod essent amarae unde et congruum loco nomen inposuit vocans illud Mara id est amaritudinem
et murmuravit populus contra Mosen dicens quid bibemus
at ille clamavit ad Dominum qui ostendit ei lignum quod cum misisset in aquas in dulcedinem versae sunt ibi constituit ei praecepta atque iudicia et ibi temptavit eum
dicens si audieris vocem Domini Dei tui et quod rectum est coram eo feceris et oboedieris mandatis eius custodierisque omnia praecepta illius cunctum languorem quem posui in Aegypto non inducam super te ego enim Dominus sanator tuus
venerunt autem in Helim ubi erant duodecim fontes aquarum et septuaginta palmae et castrametati sunt iuxta aquas<CM>
profectique sunt de Helim et venit omnis multitudo filiorum Israhel in desertum Sin quod est inter Helim et Sinai quintodecimo die mensis secundi postquam egressi sunt de terra Aegypti
et murmuravit omnis congregatio filiorum Israhel contra Mosen et contra Aaron in solitudine
dixeruntque ad eos filii Israhel utinam mortui essemus per manum Domini in terra Aegypti quando sedebamus super ollas carnium et comedebamus panes in saturitate cur eduxistis nos in desertum istud ut occideretis omnem multitudinem fame
dixit autem Dominus ad Mosen ecce ego pluam vobis panes de caelo egrediatur populus et colligat quae sufficiunt per singulos dies ut temptem eum utrum ambulet in lege mea an non
die autem sexta parent quod inferant et sit duplum quam colligere solebant per singulos dies
dixeruntque Moses et Aaron ad omnes filios Israhel vespere scietis quod Dominus eduxerit vos de terra Aegypti
et mane videbitis gloriam Domini audivit enim murmur vestrum contra Dominum nos vero quid sumus quia mussitatis contra nos
et ait Moses dabit Dominus vobis vespere carnes edere et mane panes in saturitate eo quod audierit murmurationes vestras quibus murmurati estis contra eum nos enim quid sumus nec contra nos est murmur vestrum sed contra Dominum
dixitque Moses ad Aaron dic universae congregationi filiorum Israhel accedite coram Domino audivit enim murmur vestrum
cumque loqueretur Aaron ad omnem coetum filiorum Israhel respexerunt ad solitudinem et ecce gloria Domini apparuit in nube
locutus est autem Dominus ad Mosen dicens
audivi murmurationes filiorum Israhel loquere ad eos vespere comedetis carnes et mane saturabimini panibus scietisque quod sim Dominus Deus vester<CM>
factum est ergo vespere et ascendens coturnix operuit castra mane quoque ros iacuit per circuitum castrorum
cumque operuisset superficiem terrae apparuit in solitudine minutum et quasi pilo tunsum in similitudinem pruinae super terram
quod cum vidissent filii Israhel dixerunt ad invicem man hu quod significat quid est hoc ignorabant enim quid esset quibus ait Moses iste est panis quem dedit Dominus vobis ad vescendum
hic est sermo quem praecepit Dominus colligat ex eo unusquisque quantum sufficiat ad vescendum gomor per singula capita iuxta numerum animarum vestrarum quae habitant in tabernaculo sic tolletis
feceruntque ita filii Israhel et collegerunt alius plus alius minus
et mensi sunt ad mensuram gomor nec qui plus collegerat habuit amplius nec qui minus paraverat repperit minus sed singuli iuxta id quod edere poterant congregarunt
dixitque Moses ad eos nullus relinquat ex eo in mane
qui non audierunt eum sed dimiserunt quidam ex eis usque mane et scatere coepit vermibus atque conputruit et iratus est contra eos Moses
colligebant autem mane singuli quantum sufficere poterat ad vescendum cumque incaluisset sol liquefiebat<CM>
in die vero sexta collegerunt cibos duplices id est duo gomor per singulos homines venerunt autem omnes principes multitudinis et narraverunt Mosi
qui ait eis hoc est quod locutus est Dominus requies sabbati sanctificata erit Domino cras quodcumque operandum est facite et quae coquenda sunt coquite quicquid autem reliquum fuerit reponite usque in mane
feceruntque ita ut praeceperat Moses et non conputruit neque vermis inventus est in eo
dixitque Moses comedite illud hodie quia sabbatum est Domino non invenietur hodie in agro
sex diebus colligite in die autem septimo sabbatum est Domino idcirco non invenietur
venit septima dies et egressi de populo ut colligerent non invenerunt
dixit autem Dominus ad Mosen usquequo non vultis custodire mandata mea et legem meam
videte quod Dominus dederit vobis sabbatum et propter hoc tribuerit vobis die sexto cibos duplices maneat unusquisque apud semet ipsum nullus egrediatur de loco suo die septimo
et sabbatizavit populus die septimo
appellavitque domus Israhel nomen eius man quod erat quasi semen coriandri album gustusque eius quasi similae cum melle<CM>
dixit autem Moses iste est sermo quem praecepit Dominus imple gomor ex eo et custodiatur in futuras retro generationes ut noverint panem quo alui vos in solitudine quando educti estis de terra Aegypti
dixitque Moses ad Aaron sume vas unum et mitte ibi man quantum potest capere gomor et repone coram Domino ad servandum in generationes vestras
sicut praecepit Dominus Mosi posuitque illud Aaron in tabernaculo reservandum
filii autem Israhel comederunt man quadraginta annis donec venirent in terram habitabilem hoc cibo aliti sunt usquequo tangerent fines terrae Chanaan
gomor autem decima pars est oephi<CM>
igitur profecta omnis multitudo filiorum Israhel de deserto Sin per mansiones suas iuxta sermonem Domini castrametata est in Raphidim ubi non erat aqua ad bibendum populo
qui iurgatus contra Mosen ait da nobis aquam ut bibamus quibus respondit Moses quid iurgamini contra me cur temptatis Dominum
sitivit ergo populus ibi pro aquae penuria et murmuravit contra Mosen dicens cur nos exire fecisti de Aegypto ut occideres et nos et liberos nostros ac iumenta siti
clamavit autem Moses ad Dominum dicens quid faciam populo huic adhuc pauxillum et lapidabunt me
ait Dominus ad Mosen antecede populum et sume tecum de senibus Israhel et virgam qua percussisti fluvium tolle in manu tua et vade
en ego stabo coram te ibi super petram Horeb percutiesque petram et exibit ex ea aqua ut bibat populus fecit Moses ita coram senibus Israhel
et vocavit nomen loci illius Temptatio propter iurgium filiorum Israhel et quia temptaverunt Dominum dicentes estne Dominus in nobis an non<CM>
venit autem Amalech et pugnabat contra Israhel in Raphidim
dixitque Moses ad Iosue elige viros et egressus pugna contra Amalech cras ego stabo in vertice collis habens virgam Dei in manu mea
fecit Iosue ut locutus ei erat Moses et pugnavit contra Amalech Moses autem et Aaron et Hur ascenderunt super verticem collis
cumque levaret Moses manus vincebat Israhel sin autem paululum remisisset superabat Amalech
manus autem Mosi erant graves sumentes igitur lapidem posuerunt subter eum in quo sedit Aaron autem et Hur sustentabant manus eius ex utraque parte et factum est ut manus ipsius non lassarentur usque ad occasum solis
fugavitque Iosue Amalech et populum eius in ore gladii
dixit autem Dominus ad Mosen scribe hoc ob monumentum in libro et trade auribus Iosue delebo enim memoriam Amalech sub caelo
aedificavitque Moses altare et vocavit nomen eius Dominus exaltatio mea dicens
quia manus solii Domini et bellum Dei erit contra Amalech a generatione in generationem<CM>
cumque audisset Iethro sacerdos Madian cognatus Mosi omnia quae fecerat Deus Mosi et Israhel populo suo eo quod eduxisset Dominus Israhel de Aegypto
tulit Sefforam uxorem Mosi quam remiserat
et duos filios eius quorum unus vocabatur Gersan dicente patre advena fui in terra aliena
alter vero Eliezer Deus enim ait patris mei adiutor meus et eruit me de gladio Pharaonis
venit ergo Iethro cognatus Mosi et filii eius et uxor ad Mosen in desertum ubi erat castrametatus iuxta montem Dei
et mandavit Mosi dicens ego cognatus tuus Iethro venio ad te et uxor tua et duo filii tui cum ea<CM>
qui egressus in occursum cognati sui adoravit et osculatus est eum salutaveruntque se mutuo verbis pacificis cumque intrasset tabernaculum
narravit Moses cognato suo cuncta quae fecerat Deus Pharaoni et Aegyptiis propter Israhel universum laborem qui accidisset eis in itinere quo liberarat eos Dominus
laetatusque est Iethro super omnibus bonis quae fecerat Dominus Israheli eo quod eruisset eum de manu Aegyptiorum
et ait benedictus Dominus qui liberavit vos de manu Aegyptiorum et de manu Pharaonis qui eruit populum suum de manu Aegypti
nunc cognovi quia magnus Dominus super omnes deos eo quod superbe egerint contra illos
obtulit ergo Iethro cognatus Mosi holocausta et hostias Deo veneruntque Aaron et omnes senes Israhel ut comederent panem cum eo coram Domino<CM>
altero autem die sedit Moses ut iudicaret populum qui adsistebat Mosi de mane usque ad vesperam
quod cum vidisset cognatus eius omnia scilicet quae agebat in populo ait quid est hoc quod facis in plebe cur solus sedes et omnis populus praestolatur de mane usque ad vesperam
cui respondit Moses venit ad me populus quaerens sententiam Dei
cumque acciderit eis aliqua disceptatio veniunt ad me ut iudicem inter eos et ostendam praecepta Dei et leges eius
at ille non bonam inquit rem facis
stulto labore consumeris et tu et populus iste qui tecum est ultra vires tuas est negotium solus illud non poteris sustinere
sed audi verba mea atque consilia et erit Deus tecum esto tu populo in his quae ad Deum pertinent ut referas quae dicuntur ad eum
ostendasque populo caerimonias et ritum colendi viamque per quam ingredi debeant et opus quod facere
provide autem de omni plebe viros potentes et timentes Deum in quibus sit veritas et qui oderint avaritiam et constitue ex eis tribunos et centuriones et quinquagenarios et decanos
qui iudicent populum omni tempore quicquid autem maius fuerit referant ad te et ipsi minora tantummodo iudicent leviusque tibi sit partito in alios onere
si hoc feceris implebis imperium Dei et praecepta eius poteris sustentare et omnis hic populus revertetur cum pace ad loca sua
quibus auditis Moses fecit omnia quae ille suggesserat
et electis viris strenuis de cuncto Israhel constituit eos principes populi tribunos et centuriones et quinquagenarios et decanos
qui iudicabant plebem omni tempore quicquid autem gravius erat referebant ad eum faciliora tantummodo iudicantes
dimisitque cognatum qui reversus abiit in terram suam<CM>
mense tertio egressionis Israhel de terra Aegypti in die hac venerunt in solitudinem Sinai
nam profecti de Raphidim et pervenientes usque in desertum Sinai castrametati sunt in eodem loco ibique Israhel fixit tentoria e regione montis
Moses autem ascendit ad Deum vocavitque eum Dominus de monte et ait haec dices domui Iacob et adnuntiabis filiis Israhel
vos ipsi vidistis quae fecerim Aegyptiis quomodo portaverim vos super alas aquilarum et adsumpserim mihi
si ergo audieritis vocem meam et custodieritis pactum meum eritis mihi in peculium de cunctis populis mea est enim omnis terra
et vos eritis mihi regnum sacerdotale et gens sancta haec sunt verba quae loqueris ad filios Israhel
venit Moses et convocatis maioribus natu populi exposuit omnes sermones quos mandaverat Dominus
responditque universus populus simul cuncta quae locutus est Dominus faciemus cumque rettulisset Moses verba populi ad Dominum<CM>
ait ei Dominus iam nunc veniam ad te in caligine nubis ut audiat me populus loquentem ad te et credat tibi in perpetuum nuntiavit ergo Moses verba populi ad Dominum
qui dixit ei vade ad populum et sanctifica illos hodie et cras laventque vestimenta sua
et sint parati in diem tertium die enim tertio descendet Dominus coram omni plebe super montem Sinai
constituesque terminos populo per circuitum et dices cavete ne ascendatis in montem nec tangatis fines illius omnis qui tetigerit montem morte morietur
manus non tanget eum sed lapidibus opprimetur aut confodietur iaculis sive iumentum fuerit sive homo non vivet cum coeperit clangere bucina tunc ascendant in montem
descenditque Moses de monte ad populum et sanctificavit eum cumque lavissent vestimenta sua
ait ad eos estote parati in diem tertium ne adpropinquetis uxoribus vestris<CM>
iam advenerat tertius dies et mane inclaruerat et ecce coeperunt audiri tonitrua ac micare fulgura et nubes densissima operire montem clangorque bucinae vehementius perstrepebat timuit populus qui erat in castris
cumque eduxisset eos Moses in occursum Dei de loco castrorum steterunt ad radices montis
totus autem mons Sinai fumabat eo quod descendisset Dominus super eum in igne et ascenderet fumus ex eo quasi de fornace eratque mons omnis terribilis
et sonitus bucinae paulatim crescebat in maius et prolixius tendebatur Moses loquebatur et Dominus respondebat ei
descenditque Dominus super montem Sinai in ipso montis vertice et vocavit Mosen in cacumen eius quo cum ascendisset
dixit ad eum descende et contestare populum ne forte velint transcendere terminos ad videndum Dominum et pereat ex eis plurima multitudo
sacerdotes quoque qui accedunt ad Dominum sanctificentur ne percutiat eos
dixitque Moses ad Dominum non poterit vulgus ascendere in montem Sinai tu enim testificatus es et iussisti dicens pone terminos circa montem et sanctifica illum
cui ait Dominus vade descende ascendesque tu et Aaron tecum sacerdotes autem et populus ne transeant terminos nec ascendant ad Dominum ne forte interficiat illos
descendit Moses ad populum et omnia narravit eis<CM>
locutus quoque est Dominus cunctos sermones hos
ego sum Dominus Deus tuus qui eduxi te de terra Aegypti de domo servitutis
non habebis deos alienos coram me
non facies tibi sculptile neque omnem similitudinem quae est in caelo desuper et quae in terra deorsum nec eorum quae sunt in aquis sub terra
non adorabis ea neque coles ego sum Dominus Deus tuus fortis zelotes visitans iniquitatem patrum in filiis in tertiam et quartam generationem eorum qui oderunt me
et faciens misericordiam in milia his qui diligunt me et custodiunt praecepta mea
non adsumes nomen Domini Dei tui in vanum nec enim habebit insontem Dominus eum qui adsumpserit nomen Domini Dei sui frustra
memento ut diem sabbati sanctifices
sex diebus operaberis et facies omnia opera tua
septimo autem die sabbati Domini Dei tui non facies omne opus tu et filius tuus et filia tua servus tuus et ancilla tua iumentum tuum et advena qui est intra portas tuas
sex enim diebus fecit Dominus caelum et terram et mare et omnia quae in eis sunt et requievit in die septimo idcirco benedixit Dominus diei sabbati et sanctificavit eum<CM>
honora patrem tuum et matrem tuam ut sis longevus super terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi
non occides
non moechaberis
non furtum facies
non loqueris contra proximum tuum falsum testimonium
non concupisces domum proximi tui nec desiderabis uxorem eius non servum non ancillam non bovem non asinum nec omnia quae illius sunt<CM>
cunctus autem populus videbat voces et lampadas et sonitum bucinae montemque fumantem et perterriti ac pavore concussi steterunt procul
dicentes Mosi loquere tu nobis et audiemus non loquatur nobis Dominus ne forte moriamur
et ait Moses ad populum nolite timere ut enim probaret vos venit Deus et ut terror illius esset in vobis et non peccaretis
stetitque populus de longe Moses autem accessit ad caliginem in qua erat Deus<CM>
dixit praeterea Dominus ad Mosen haec dices filiis Israhel vos vidistis quod de caelo locutus sum vobis
non facietis mecum deos argenteos nec deos aureos facietis vobis
altare de terra facietis mihi et offeretis super eo holocausta et pacifica vestra oves vestras et boves in omni loco in quo memoria fuerit nominis mei veniam ad te et benedicam tibi
quod si altare lapideum feceris mihi non aedificabis illud de sectis lapidibus si enim levaveris cultrum tuum super eo polluetur
non ascendes per gradus ad altare meum ne reveletur turpitudo tua<CM>
haec sunt iudicia quae propones eis
si emeris servum hebraeum sex annis serviet tibi in septimo egredietur liber gratis
cum quali veste intraverit cum tali exeat si habens uxorem et uxor egredietur simul
sin autem dominus dederit illi uxorem et peperit filios et filias mulier et liberi eius erunt domini sui ipse vero exibit cum vestitu suo
quod si dixerit servus diligo dominum meum et uxorem ac liberos non egrediar liber
offeret eum dominus diis et adplicabitur ad ostium et postes perforabitque aurem eius subula et erit ei servus in saeculum
si quis vendiderit filiam suam in famulam non egredietur sicut ancillae exire consuerunt
si displicuerit oculis domini sui cui tradita fuerit dimittet eam populo autem alieno vendendi non habet potestatem si spreverit eam
sin autem filio suo desponderit eam iuxta morem filiarum faciet illi
quod si alteram ei acceperit providebit puellae nuptias et vestimenta et pretium pudicitiae non negabit
si tria ista non fecerit egredietur gratis absque pecunia<CM>
qui percusserit hominem volens occidere morte moriatur
qui autem non est insidiatus sed Deus illum tradidit in manu eius constituam tibi locum quo fugere debeat
si quis de industria occiderit proximum suum et per insidias ab altari meo evelles eum ut moriatur
qui percusserit patrem suum et matrem morte moriatur
qui furatus fuerit hominem et vendiderit eum convictus noxae morte moriatur
qui maledixerit patri suo et matri morte moriatur
si rixati fuerint viri et percusserit alter proximum suum lapide vel pugno et ille mortuus non fuerit sed iacuerit in lectulo
si surrexerit et ambulaverit foris super baculum suum innocens erit qui percussit ita tamen ut operas eius et inpensas in medicos restituat
qui percusserit servum suum vel ancillam virga et mortui fuerint in manibus eius criminis reus erit
sin autem uno die supervixerit vel duobus non subiacebit poenae quia pecunia illius est<CM>
si rixati fuerint viri et percusserit quis mulierem praegnantem et abortivum quidem fecerit sed ipsa vixerit subiacebit damno quantum expetierit maritus mulieris et arbitri iudicarint
sin autem mors eius fuerit subsecuta reddet animam pro anima
oculum pro oculo dentem pro dente manum pro manu pedem pro pede
adustionem pro adustione vulnus pro vulnere livorem pro livore
si percusserit quispiam oculum servi sui aut ancillae et luscos eos fecerit dimittet liberos pro oculo quem eruit
dentem quoque si excusserit servo vel ancillae suae similiter dimittet eos liberos
si bos cornu petierit virum aut mulierem et mortui fuerint lapidibus obruetur et non comedentur carnes eius dominusque bovis innocens erit
quod si bos cornipeta fuerit ab heri et nudius tertius et contestati sunt dominum eius nec reclusit eum occideritque virum aut mulierem et bos lapidibus obruetur et dominum illius occident
quod si pretium ei fuerit inpositum dabit pro anima sua quicquid fuerit postulatus
filium quoque et filiam si cornu percusserit simili sententiae subiacebit
si servum ancillamque invaserit triginta siclos argenti dabit domino bos vero lapidibus opprimetur
si quis aperuerit cisternam et foderit et non operuerit eam cecideritque bos vel asinus in eam
dominus cisternae reddet pretium iumentorum quod autem mortuum est ipsius erit
si bos alienus bovem alterius vulnerarit et ille mortuus fuerit vendent bovem vivum et divident pretium cadaver autem mortui inter se dispertient
sin autem sciebat quod bos cornipeta esset ab heri et nudius tertius et non custodivit eum dominus suus reddet bovem pro bove et cadaver integrum accipiet<CM>
si quis furatus fuerit bovem aut ovem et occiderit vel vendiderit quinque boves pro uno bove restituet et quattuor oves pro una ove
si effringens fur domum sive suffodiens fuerit inventus et accepto vulnere mortuus fuerit percussor non erit reus sanguinis
quod si orto sole hoc fecerit homicidium perpetravit et ipse morietur si non habuerit quod pro furto reddat venundabitur
si inventum fuerit apud eum quod furatus est vivens sive bos sive asinus sive ovis duplum restituet
si laeserit quispiam agrum vel vineam et dimiserit iumentum suum ut depascatur aliena quicquid optimum habuerit in agro suo vel in vinea pro damni aestimatione restituet
si egressus ignis invenerit spinas et conprehenderit acervos frugum sive stantes segetes in agris reddet damnum qui ignem succenderit<CM>
si quis commendaverit amico pecuniam aut vas in custodiam et ab eo qui susceperat furto ablata fuerint si invenitur fur duplum reddet
si latet dominus domus adplicabitur ad deos et iurabit quod non extenderit manum in rem proximi sui
ad perpetrandam fraudem tam in bove quam in asino et ove ac vestimento et quicquid damnum inferre potest ad deos utriusque causa perveniet et si illi iudicaverint duplum restituet proximo suo
si quis commendaverit proximo suo asinum bovem ovem et omne iumentum ad custodiam et mortuum fuerit aut debilitatum vel captum ab hostibus nullusque hoc viderit
iusiurandum erit in medio quod non extenderit manum ad rem proximi sui suscipietque dominus iuramentum et ille reddere non cogetur
quod si furto ablatum fuerit restituet damnum domino
si comestum a bestia deferet ad eum quod occisum est et non restituet
qui a proximo suo quicquam horum mutuo postularit et debilitatum aut mortuum fuerit domino non praesente reddere conpelletur
quod si inpraesentiarum fuit dominus non restituet maxime si conductum venerat pro mercede operis sui<CM>
si seduxerit quis virginem necdum desponsatam et dormierit cum ea dotabit eam et habebit uxorem
si pater virginis dare noluerit reddet pecuniam iuxta modum dotis quam virgines accipere consuerunt
maleficos non patieris vivere
qui coierit cum iumento morte moriatur
qui immolat diis occidetur praeter Domino soli
advenam non contristabis neque adfliges eum advenae enim et ipsi fuistis in terra Aegypti
viduae et pupillo non nocebitis
si laeseritis eos vociferabuntur ad me et ego audiam clamorem eorum
et indignabitur furor meus percutiamque vos gladio et erunt uxores vestrae viduae et filii vestri pupilli<CM>
si pecuniam mutuam dederis populo meo pauperi qui habitat tecum non urgues eum quasi exactor nec usuris opprimes
si pignus a proximo tuo acceperis vestimentum ante solis occasum redde ei
ipsum enim est solum quo operitur indumentum carnis eius nec habet aliud in quo dormiat si clamaverit ad me exaudiam eum quia misericors sum
diis non detrahes et principi populi tui non maledices
decimas tuas et primitias non tardabis offerre primogenitum filiorum tuorum dabis mihi
de bubus quoque et ovibus similiter facies septem diebus sit cum matre sua die octavo reddes illum mihi
viri sancti eritis mihi carnem quae a bestiis fuerit praegustata non comedetis sed proicietis canibus<CM>
non suscipies vocem mendacii nec iunges manum tuam ut pro impio dicas falsum testimonium
non sequeris turbam ad faciendum malum nec in iudicio plurimorum adquiesces sententiae ut a vero devies
pauperis quoque non misereberis in negotio
si occurreris bovi inimici tui aut asino erranti reduc ad eum
si videris asinum odientis te iacere sub onere non pertransibis sed sublevabis cum eo
non declinabis in iudicio pauperis
mendacium fugies insontem et iustum non occides quia aversor impium
nec accipias munera quae excaecant etiam prudentes et subvertunt verba iustorum
peregrino molestus non eris scitis enim advenarum animas quia et ipsi peregrini fuistis in terra Aegypti<CM>
sex annis seminabis terram tuam et congregabis fruges eius
anno autem septimo dimittes eam et requiescere facies ut comedant pauperes populi tui et quicquid reliqui fuerit edant bestiae agri ita facies in vinea et in oliveto tuo
sex diebus operaberis septima die cessabis ut requiescat bos et asinus tuus et refrigeretur filius ancillae tuae et advena
omnia quae dixi vobis custodite et per nomen externorum deorum non iurabitis neque audietur ex ore vestro
tribus vicibus per singulos annos mihi festa celebrabitis
sollemnitatem azymorum custodies septem diebus comedes azyma sicut praecepi tibi tempore mensis novorum quando egressus es de Aegypto non apparebis in conspectu meo vacuus
et sollemnitatem messis primitivorum operis tui quaecumque serueris in agro sollemnitatem quoque in exitu anni quando congregaveris omnes fruges tuas de agro
ter in anno apparebit omne masculinum tuum coram Domino Deo
non immolabis super fermento sanguinem victimae meae nec remanebit adeps sollemnitatis meae usque mane
primitias frugum terrae tuae deferes in domum Domini Dei tui nec coques hedum in lacte matris suae<CM>
ecce ego mittam angelum meum qui praecedat te et custodiat in via et introducat ad locum quem paravi
observa eum et audi vocem eius nec contemnendum putes quia non dimittet cum peccaveritis et est nomen meum in illo
quod si audieris vocem eius et feceris omnia quae loquor inimicus ero inimicis tuis et adfligam adfligentes te
praecedetque te angelus meus et introducet te ad Amorreum et Hettheum et Ferezeum Chananeumque et Eveum et Iebuseum quos ego contribo
non adorabis deos eorum nec coles eos non facies opera eorum sed destrues eos et confringes statuas eorum
servietisque Domino Deo vestro ut benedicam panibus tuis et aquis et auferam infirmitatem de medio tui
non erit infecunda nec sterilis in terra tua numerum dierum tuorum implebo
terrorem meum mittam in praecursum tuum et occidam omnem populum ad quem ingredieris cunctorumque inimicorum tuorum coram te terga vertam
emittens crabrones prius qui fugabunt Eveum et Chananeum et Hettheum antequam introeas
non eiciam eos a facie tua anno uno ne terra in solitudinem redigatur et crescant contra te bestiae
paulatim expellam eos de conspectu tuo donec augearis et possideas terram
ponam autem terminos tuos a mari Rubro usque ad mare Palestinorum et a deserto usque ad Fluvium tradam manibus vestris habitatores terrae et eiciam eos de conspectu vestro
non inibis cum eis foedus nec cum diis eorum
non habitent in terra tua ne forte peccare te faciant in me si servieris diis eorum quod tibi certo erit in scandalum<CM>
Mosi quoque dixit ascende ad Dominum tu et Aaron Nadab et Abiu et septuaginta senes ex Israhel et adorabitis procul
solusque Moses ascendet ad Dominum et illi non adpropinquabunt nec populus ascendet cum eo
venit ergo Moses et narravit plebi omnia verba Domini atque iudicia responditque cunctus populus una voce omnia verba Domini quae locutus est faciemus
scripsit autem Moses universos sermones Domini et mane consurgens aedificavit altare ad radices montis et duodecim titulos per duodecim tribus Israhel
misitque iuvenes de filiis Israhel et obtulerunt holocausta immolaveruntque victimas pacificas Domino vitulos
tulit itaque Moses dimidiam partem sanguinis et misit in crateras partem autem residuam fudit super altare
adsumensque volumen foederis legit audiente populo qui dixerunt omnia quae locutus est Dominus faciemus et erimus oboedientes
ille vero sumptum sanguinem respersit in populum et ait hic est sanguis foederis quod pepigit Dominus vobiscum super cunctis sermonibus his<CM>
ascenderuntque Moses et Aaron Nadab et Abiu et septuaginta de senioribus Israhel
et viderunt Deum Israhel sub pedibus eius quasi opus lapidis sapphirini et quasi caelum cum serenum est
nec super eos qui procul recesserant de filiis Israhel misit manum suam videruntque Deum et comederunt ac biberunt<CM>
dixit autem Dominus ad Mosen ascende ad me in montem et esto ibi daboque tibi tabulas lapideas et legem ac mandata quae scripsi ut doceas eos
surrexerunt Moses et Iosue minister eius ascendensque Moses in montem Dei
senioribus ait expectate hic donec revertamur ad vos habetis Aaron et Hur vobiscum si quid natum fuerit quaestionis referetis ad eos
cumque ascendisset Moses operuit nubes montem
et habitavit gloria Domini super Sinai tegens illum nube sex diebus septimo autem die vocavit eum de medio caliginis
erat autem species gloriae Domini quasi ignis ardens super verticem montis in conspectu filiorum Israhel
ingressusque Moses medium nebulae ascendit in montem et fuit ibi quadraginta diebus et quadraginta noctibus<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
loquere filiis Israhel ut tollant mihi primitias ab omni homine qui offert ultroneus accipietis eas
haec sunt autem quae accipere debetis aurum et argentum et aes
hyacinthum et purpuram coccumque bis tinctum et byssum pilos caprarum
et pelles arietum rubricatas pelles ianthinas et ligna setthim
oleum ad luminaria concinnanda aromata in unguentum et thymiama boni odoris
lapides onychinos et gemmas ad ornandum ephod ac rationale
facientque mihi sanctuarium et habitabo in medio eorum
iuxta omnem similitudinem tabernaculi quod ostendam tibi et omnium vasorum in cultum eius sicque facietis illud<CM>
arcam de lignis setthim conpingite cuius longitudo habeat duos semis cubitos latitudo cubitum et dimidium altitudo cubitum similiter ac semissem
et deaurabis eam auro mundissimo intus et foris faciesque supra coronam auream per circuitum
et quattuor circulos aureos quos pones per quattuor arcae angulos duo circuli sint in latere uno et duo in altero
facies quoque vectes de lignis setthim et operies eos auro
inducesque per circulos qui sunt in arcae lateribus ut portetur in eis
qui semper erunt in circulis nec umquam extrahentur ab eis
ponesque in arcam testificationem quam dabo tibi
facies et propitiatorium de auro mundissimo duos cubitos et dimidium tenebit longitudo eius cubitum ac semissem latitudo
duos quoque cherubin aureos et productiles facies ex utraque parte oraculi
cherub unus sit in latere uno et alter in altero
utrumque latus propitiatorii tegant expandentes alas et operientes oraculum respiciantque se mutuo versis vultibus in propitiatorium quo operienda est arca
in qua pones testimonium quod dabo tibi
inde praecipiam et loquar ad te supra propitiatorio scilicet ac medio duorum cherubin qui erunt super arcam testimonii cuncta quae mandabo per te filiis Israhel<CM>
facies et mensam de lignis setthim habentem duos cubitos longitudinis et in latitudine cubitum et in altitudine cubitum ac semissem
et inaurabis eam auro purissimo faciesque illi labium aureum per circuitum
et ipsi labio coronam interrasilem altam quattuor digitis et super illam alteram coronam aureolam
quattuor quoque circulos aureos praeparabis et pones eos in quattuor angulis eiusdem mensae per singulos pedes
subter coronam erunt circuli aurei ut mittantur vectes per eos et possit mensa portari
ipsosque vectes facies de lignis setthim et circumdabis auro ad subvehendam mensam
parabis et acetabula ac fialas turibula et cyatos in quibus offerenda sunt libamina ex auro purissimo
et pones super mensam panes propositionis in conspectu meo semper<CM>
facies et candelabrum ductile de auro mundissimo hastile eius et calamos scyphos et spherulas ac lilia ex ipso procedentia
sex calami egredientur de lateribus tres ex uno latere et tres ex altero
tres scyphi quasi in nucis modum per calamos singulos spherulaque simul et lilium et tres similiter scyphi instar nucis in calamo altero spherulaque et lilium hoc erit opus sex calamorum qui producendi sunt de hastili
in ipso autem candelabro erunt quattuor scyphi in nucis modum spherulaeque per singulos et lilia
spherula sub duobus calamis per tria loca qui simul sex fiunt procedentes de hastili uno
et spherae igitur et calami ex ipso erunt universa ductilia de auro purissimo
facies et lucernas septem et pones eas super candelabrum ut luceant ex adverso
emunctoria quoque et ubi quae emuncta sunt extinguantur fient de auro purissimo
omne pondus candelabri cum universis vasis suis habebit talentum auri mundissimi
inspice et fac secundum exemplar quod tibi in monte monstratum est<CM>
tabernaculum vero ita fiet decem cortinas de bysso retorta et hyacintho ac purpura coccoque bis tincto variatas opere plumario facies
longitudo cortinae unius habebit viginti octo cubitos latitudo quattuor cubitorum erit unius mensurae fient universa tentoria
quinque cortinae sibi iungentur mutuo et aliae quinque nexu simili coherebunt
ansulas hyacinthinas in lateribus ac summitatibus facies cortinarum ut possint invicem copulari
quinquagenas ansulas cortina habebit in utraque parte ita insertas ut ansa contra ansam veniat et altera alteri possit aptari
facies et quinquaginta circulos aureos quibus cortinarum vela iungenda sunt ut unum tabernaculum fiat<CM>
facies et saga cilicina undecim ad operiendum tectum tabernaculi
longitudo sagi unius habebit triginta cubitos et latitudo quattuor aequa erit mensura sagorum omnium
e quibus quinque iunges seorsum et sex sibi mutuo copulabis ita ut sextum sagum in fronte tecti duplices
facies et quinquaginta ansas in ora sagi unius ut coniungi cum altero queat et quinquaginta ansas in ora sagi alterius ut cum altero copuletur
quinquaginta fibulas aeneas quibus iungantur ansae et unum ex omnibus operimentum fiat
quod autem superfuerit in sagis quae parantur tecto id est unum sagum quod amplius est ex medietate eius operies posteriora tabernaculi
et cubitus ex una parte pendebit et alter ex altera qui plus est in sagorum longitudine utrumque latus tabernaculi protegens
facies et operimentum aliud tecto de pellibus arietum rubricatis et super hoc rursum aliud operimentum de ianthinis pellibus<CM>
facies et tabulas stantes tabernaculi de lignis setthim
quae singulae denos cubitos in longitudine habeant et in latitudine singulos ac semissem
in lateribus tabulae duae incastraturae fient quibus tabula alteri tabulae conectatur atque in hunc modum cunctae tabulae parabuntur
quarum viginti erunt in latere meridiano quod vergit ad austrum
quibus quadraginta bases argenteas fundes ut binae bases singulis tabulis per duos angulos subiciantur
in latere quoque secundo tabernaculi quod vergit ad aquilonem viginti tabulae erunt
quadraginta habentes bases argenteas binae bases singulis tabulis subponentur
ad occidentalem vero plagam tabernaculi facies sex tabulas
et rursum alias duas quae in angulis erigantur post tergum tabernaculi
eruntque coniunctae a deorsum usque sursum et una omnes conpago retinebit duabus quoque tabulis quae in angulis ponendae sunt similis iunctura servabitur
et erunt simul tabulae octo bases earum argenteae sedecim duabus basibus per unam tabulam supputatis
facies et vectes de lignis setthim quinque ad continendas tabulas in uno latere tabernaculi
et quinque alios in altero et eiusdem numeri ad occidentalem plagam
qui mittentur per medias tabulas a summo usque ad summum
ipsasque tabulas deaurabis et fundes eis anulos aureos per quos vectes tabulata contineant quos operies lamminis aureis
et eriges tabernaculum iuxta exemplum quod tibi in monte monstratum est<CM>
facies et velum de hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta opere plumario et pulchra varietate contextum
quod adpendes ante quattuor columnas de lignis setthim quae ipsae quidem deauratae erunt et habebunt capita aurea sed bases argenteas
inseretur autem velum per circulos intra quod pones arcam testimonii et quo sanctuarium et sanctuarii sanctuaria dividentur
pones et propitiatorium super arcam testimonii in sancta sanctorum
mensamque extra velum et contra mensam candelabrum in latere tabernaculi meridiano mensa enim stabit in parte aquilonis
facies et tentorium in introitu tabernaculi de hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta opere plumarii
et quinque columnas deaurabis lignorum setthim ante quas ducetur tentorium quarum erunt capita aurea et bases aeneae<CM>
facies et altare de lignis setthim quod habebit quinque cubitos in longitudine et totidem in latitudine id est quadrum et tres cubitos in altitudine
cornua autem per quattuor angulos ex ipso erunt et operies illud aere
faciesque in usus eius lebetas ad suscipiendos cineres et forcipes atque fuscinulas et ignium receptacula omnia vasa ex aere fabricabis
craticulamque in modum retis aeneam per cuius quattuor angulos erunt quattuor anuli aenei
quos pones subter arulam altaris eritque craticula usque ad altaris medium
facies et vectes altaris de lignis setthim duos quos operies lamminis aeneis
et induces per circulos eruntque ex utroque latere altaris ad portandum
non solidum sed inane et cavum intrinsecus facies illud sicut tibi in monte monstratum est<CM>
facies et atrium tabernaculi in cuius plaga australi contra meridiem erunt tentoria de bysso retorta centum cubitos unum latus tenebit in longitudine
et columnas viginti cum basibus totidem aeneis quae capita cum celaturis suis habebunt argentea
similiter in latere aquilonis per longum erunt tentoria centum cubitorum columnae viginti et bases aeneae eiusdem numeri et capita earum cum celaturis suis argentea
in latitudine vero atrii quod respicit ad occidentem erunt tentoria per quinquaginta cubitos et columnae decem basesque totidem
in ea quoque atrii latitudine quae respicit ad orientem quinquaginta cubiti erunt
in quibus quindecim cubitorum tentoria lateri uno deputabuntur columnaeque tres et bases totidem
et in latere altero erunt tentoria cubitos obtinentia quindecim columnas tres et bases totidem
in introitu vero atrii fiet tentorium cubitorum viginti ex hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta opere plumarii columnas habebit quattuor cum basibus totidem
omnes columnae atrii per circuitum vestitae erunt argenti lamminis capitibus argenteis et basibus aeneis
in longitudine occupabit atrium cubitos centum in latitudine quinquaginta altitudo quinque cubitorum erit fietque de bysso retorta et habebit bases aeneas
cuncta vasa tabernaculi in omnes usus et caerimonias tam paxillos eius quam atrii ex aere facies<CM>
praecipe filiis Israhel ut adferant tibi oleum de arboribus olivarum purissimum piloque contusum ut ardeat lucerna semper
in tabernaculo testimonii extra velum quod oppansum est testimonio et conlocabunt eam Aaron et filii eius ut usque mane luceat coram Domino perpetuus erit cultus per successiones eorum a filiis Israhel<CM>
adplica quoque ad te Aaron fratrem tuum cum filiis suis de medio filiorum Israhel ut sacerdotio fungantur mihi Aaron Nadab et Abiu Eleazar et Ithamar
faciesque vestem sanctam fratri tuo in gloriam et decorem
et loqueris cunctis sapientibus corde quos replevi spiritu prudentiae ut faciant vestes Aaron in quibus sanctificatus ministret mihi
haec autem erunt vestimenta quae facient rationale et superumerale tunicam et lineam strictam cidarim et balteum facient vestimenta sancta Aaron fratri tuo et filiis eius ut sacerdotio fungantur mihi
accipientque aurum et hyacinthum et purpuram coccumque bis tinctum et byssum<CM>
facient autem superumerale de auro et hyacintho ac purpura coccoque bis tincto et bysso retorta opere polymito
duas oras iunctas habebit in utroque latere summitatum ut in unum redeant
ipsaque textura et cuncta operis varietas erit ex auro et hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta
sumesque duos lapides onychinos et sculpes in eis nomina filiorum Israhel
sex nomina in lapide uno et sex reliqua in altero iuxta ordinem nativitatis eorum
opere sculptoris et celatura gemmarii sculpes eos nominibus filiorum Israhel inclusos auro atque circumdatos
et pones in utroque latere superumeralis memoriale filiis Israhel portabitque Aaron nomina eorum coram Domino super utrumque umerum ob recordationem
facies et uncinos ex auro
et duas catenulas auri purissimi sibi invicem coherentes quas inseres uncinis<CM>
rationale quoque iudicii facies opere polymito iuxta texturam superumeralis ex auro hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta
quadrangulum erit et duplex mensuram palmi habebit tam in longitudine quam in latitudine
ponesque in eo quattuor ordines lapidum in primo versu erit lapis sardius et topazius et zmaragdus
in secundo carbunculus sapphyrus et iaspis
in tertio ligyrius achates et amethistus
in quarto chrysolitus onychinus et berillus inclusi auro erunt per ordines suos
habebuntque nomina filiorum Israhel duodecim nominibus celabuntur singuli lapides nominibus singulorum per duodecim tribus
facies in rationali catenas sibi invicem coherentes ex auro purissimo
et duos anulos aureos quos pones in utraque rationalis summitate
catenasque aureas iunges anulis qui sunt in marginibus eius
et ipsarum catenarum extrema duobus copulabis uncinis in utroque latere superumeralis quod rationale respicit
facies et duos anulos aureos quos pones in summitatibus rationalis et in oris quae e regione sunt superumeralis et posteriora eius aspiciunt
nec non et alios duos anulos aureos qui ponendi sunt in utroque latere superumeralis deorsum quod respicit contra faciem iuncturae inferioris ut aptari possit cum superumerali
et stringatur rationale anulis suis cum anulis superumeralis vitta hyacinthina ut maneat iunctura fabrefacta et a se invicem rationale et superumerale nequeant separari
portabitque Aaron nomina filiorum Israhel in rationali iudicii super pectus suum quando ingreditur sanctuarium memoriale coram Domino in aeternum
pones autem in rationali iudicii doctrinam et veritatem quae erunt in pectore Aaron quando ingreditur coram Domino et gestabit iudicium filiorum Israhel in pectore suo in conspectu Domini semper<CM>
facies et tunicam superumeralis totam hyacinthinam
in cuius medio supra erit capitium et ora per gyrum eius textilis sicut fieri solet in extremis vestium partibus ne facile rumpatur
deorsum vero ad pedes eiusdem tunicae per circuitum quasi mala punica facies ex hyacintho et purpura et cocco bis tincto mixtis in medio tintinabulis
ita ut tintinabulum sit aureum et malum rursumque tintinabulum aliud aureum et malum punicum
et vestietur ea Aaron in officio ministerii ut audiatur sonitus quando ingreditur et egreditur sanctuarium in conspectu Domini et non moriatur
facies et lamminam de auro purissimo in qua sculpes opere celatoris Sanctum Domino
ligabisque eam vitta hyacinthina et erit super tiaram
inminens fronti pontificis portabitque Aaron iniquitates eorum quae obtulerint et sanctificaverint filii Israhel in cunctis muneribus et donariis suis erit autem lammina semper in fronte eius ut placatus eis sit Dominus
stringesque tunicam bysso et tiaram byssinam facies et balteum opere plumarii<CM>
porro filiis Aaron tunicas lineas parabis et balteos ac tiaras in gloriam et decorem
vestiesque his omnibus Aaron fratrem tuum et filios eius cum eo et cunctorum consecrabis manus sanctificabisque illos ut sacerdotio fungantur mihi
facies et feminalia linea ut operiant carnem turpitudinis suae a renibus usque ad femina
et utentur eis Aaron et filii eius quando ingredientur tabernaculum testimonii vel quando adpropinquant ad altare ut ministrent in sanctuario ne iniquitatis rei moriantur legitimum sempiternum erit Aaron et semini eius post eum<CM>
sed et hoc facies ut mihi in sacerdotio consecrentur tolle vitulum de armento et arietes duos inmaculatos
panesque azymos et crustula absque fermento quae conspersa sint oleo lagana quoque azyma oleo lita de simila triticea cuncta facies
et posita in canistro offeres vitulum autem et duos arietes
et Aaron ac filios eius adplicabis ad ostium tabernaculi testimonii cumque laveris patrem cum filiis aqua
indues Aaron vestimentis suis id est linea et tunica et superumerali et rationali quod constringes balteo
et pones tiaram in capite eius et lamminam sanctam super tiaram
et oleum unctionis fundes super caput eius atque hoc ritu consecrabitur
filios quoque illius adplicabis et indues tunicis lineis cingesque balteo
Aaron scilicet et liberos eius et inpones eis mitras eruntque sacerdotes mei in religione perpetua postquam initiaveris manus eorum
adplicabis et vitulum coram tabernaculo testimonii inponentque Aaron et filii eius manus super caput illius
et mactabis eum in conspectu Domini iuxta ostium tabernaculi testimonii
sumptumque de sanguine vituli pones super cornua altaris digito tuo reliquum autem sanguinem fundes iuxta basim eius
sumes et adipem totum qui operit intestina et reticulum iecoris ac duos renes et adipem qui super eos est et offeres incensum super altare
carnes vero vituli et corium et fimum conbures foris extra castra eo quod pro peccato sit
unum quoque arietum sumes super cuius caput ponent Aaron et filii eius manus
quem cum mactaveris tolles de sanguine eius et fundes circa altare
ipsum autem arietem secabis in frusta lotaque intestina eius ac pedes pones super concisas carnes et super caput illius
et offeres totum arietem in incensum super altare oblatio est Domini odor suavissimus victimae Dei
tolles quoque arietem alterum super cuius caput Aaron et filii eius ponent manus
quem cum immolaveris sumes de sanguine ipsius et pones super extremum dextrae auriculae Aaron et filiorum eius et super pollices manus eorum et pedis dextri fundesque sanguinem super altare per circuitum
cumque tuleris de sanguine qui est super altare et de oleo unctionis asperges Aaron et vestes eius filios et vestimenta eorum consecratisque et ipsis et vestibus
tolles adipem de ariete et caudam et arvinam quae operit vitalia ac reticulum iecoris et duos renes atque adipem qui super eos est armumque dextrum eo quod sit aries consecrationum
tortam panis unius crustulum conspersum oleo laganum de canistro azymorum quod positum est in conspectu Domini
ponesque omnia super manus Aaron et filiorum eius et sanctificabis eos elevans coram Domino
suscipiesque universa de manibus eorum et incendes super altare in holocaustum odorem suavissimum in conspectu Domini quia oblatio eius est
sumes quoque pectusculum de ariete quo initiatus est Aaron sanctificabisque illud elatum coram Domino et cedet in partem tuam
sanctificabis et pectusculum consecratum et armum quem de ariete separasti
quo initiatus est Aaron et filii eius cedentque in partem Aaron et filiorum eius iure perpetuo a filiis Israhel quia primitiva sunt et initia de victimis eorum pacificis quae offerunt Domino
vestem autem sanctam qua utitur Aaron habebunt filii eius post eum ut unguantur in ea et consecrentur manus eorum
septem diebus utetur illa qui pontifex pro eo fuerit constitutus de filiis eius et qui ingredietur tabernaculum testimonii ut ministret in sanctuario
arietem autem consecrationum tolles et coques carnes eius in loco sancto
quibus vescetur Aaron et filii eius panes quoque qui sunt in canistro in vestibulo tabernaculi testimonii comedent
ut sit placabile sacrificium et sanctificentur offerentium manus alienigena non vescetur ex eis quia sancti sunt
quod si remanserit de carnibus consecratis sive de panibus usque mane conbures reliquias igni non comedentur quia sanctificata sunt
omnia quae praecepi tibi facies super Aaron et filiis eius septem diebus consecrabis manus eorum
et vitulum pro peccato offeres per singulos dies ad expiandum mundabisque altare cum immolaris expiationis hostiam et ungues illud in sanctificationem
septem diebus expiabis altare et sanctificabis et erit sanctum sanctorum omnis qui tetigerit illud sanctificabitur<CM>
hoc est quod facies in altari agnos anniculos duos per singulos dies iugiter
unum agnum mane et alterum vespere
decimam partem similae conspersae oleo tunso quod habeat mensuram quartam partem hin et vinum ad libandum eiusdem mensurae in agno uno
alterum vero agnum offeres ad vesperam iuxta ritum matutinae oblationis et iuxta ea quae diximus in odorem suavitatis
sacrificium Domino oblatione perpetua in generationes vestras ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino ubi constituam ut loquar ad te
ibique praecipiam filiis Israhel et sanctificabitur altare in gloria mea
sanctificabo et tabernaculum testimonii cum altari et Aaron cum filiis eius ut sacerdotio fungantur mihi
et habitabo in medio filiorum Israhel eroque eis Deus
et scient quia ego Dominus Deus eorum qui eduxi eos de terra Aegypti ut manerem inter illos ego Dominus Deus ipsorum<CM>
facies quoque altare in adolendum thymiama de lignis setthim
habens cubitum longitudinis et alterum latitudinis id est quadrangulum et duos cubitos in altitudine cornua ex ipso procedent
vestiesque illud auro purissimo tam craticulam eius quam parietes per circuitum et cornua faciesque ei coronam aureolam per gyrum
et duos anulos aureos sub corona per singula latera ut mittantur in eos vectes et altare portetur
ipsos quoque vectes facies de lignis setthim et inaurabis
ponesque altare contra velum quod ante arcam pendet testimonii coram propitiatorio quo tegitur testimonium ubi loquar tibi
et adolebit incensum super eo Aaron suave fraglans mane quando conponet lucernas incendet illud
et quando conlocat eas ad vesperum uret thymiama sempiternum coram Domino in generationes vestras
non offeretis super eo thymiama conpositionis alterius nec oblationem et victimam nec liba libabitis
et deprecabitur Aaron super cornua eius semel per annum in sanguine quod oblatum est pro peccato et placabit super eo in generationibus vestris sanctum sanctorum erit Domino<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
quando tuleris summam filiorum Israhel iuxta numerum dabunt singuli pretium pro animabus suis Domino et non erit plaga in eis cum fuerint recensiti
hoc autem dabit omnis qui transit ad nomen dimidium sicli iuxta mensuram templi siclus viginti obolos habet media pars sicli offeretur Domino
qui habetur in numero a viginti annis et supra dabit pretium
dives non addet ad medium sicli et pauper nihil minuet
susceptamque pecuniam quae conlata est a filiis Israhel trades in usus tabernaculi testimonii ut sit monumentum eorum coram Domino et propitietur animabus illorum<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
facies et labium aeneum cum basi sua ad lavandum ponesque illud inter tabernaculum testimonii et altare et missa aqua
lavabunt in eo Aaron et filii eius manus suas ac pedes
quando ingressuri sunt tabernaculum testimonii et quando accessuri ad altare ut offerant in eo thymiama Domino
ne forte moriantur legitimum sempiternum erit ipsi et semini eius per successiones<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen
dicens sume tibi aromata prima et zmyrnae electae quingentos siclos et cinnamomi medium id est ducentos quinquaginta calami similiter ducentos quinquaginta
cassiae autem quingentos siclos in pondere sanctuarii olei de olivetis mensuram hin
faciesque unctionis oleum sanctum unguentum conpositum opere unguentarii
et ungues ex eo tabernaculum testimonii et arcam testamenti
mensamque cum vasis suis candelabrum et utensilia eius altaria thymiamatis
et holocausti et universam supellectilem quae ad cultum eorum pertinent
sanctificabisque omnia et erunt sancta sanctorum qui tetigerit ea sanctificabitur
Aaron et filios eius ungues sanctificabisque eos ut sacerdotio fungantur mihi
filiis quoque Israhel dices hoc oleum unctionis sanctum erit mihi in generationes vestras
caro hominis non unguetur ex eo et iuxta conpositionem eius non facietis aliud quia sanctificatum est et sanctum erit vobis
homo quicumque tale conposuerit et dederit ex eo alieno exterminabitur de populo suo
dixitque Dominus ad Mosen sume tibi aromata stacten et onycha galbanen boni odoris et tus lucidissimum aequalis ponderis erunt omnia
faciesque thymiama conpositum opere unguentarii mixtum diligenter et purum et sanctificatione dignissimum
cumque in tenuissimum pulverem universa contuderis pones ex eo coram testimonio tabernaculi in quo loco apparebo tibi sanctum sanctorum erit vobis thymiama
talem conpositionem non facietis in usus vestros quia sanctum est Domino
homo quicumque fecerit simile ut odore illius perfruatur peribit de populis suis<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
ecce vocavi ex nomine Beselehel filium Uri filii Hur de tribu Iuda
et implevi eum spiritu Dei sapientia intellegentia et scientia in omni opere
ad excogitandum fabre quicquid fieri potest ex auro et argento et aere
marmore et gemmis et diversitate lignorum
dedique ei socium Hooliab filium Achisamech de tribu Dan et in corde omnis eruditi posui sapientiam ut faciant cuncta quae praecepi tibi
tabernaculum foederis et arcam testimonii et propitiatorium quod super eam est et cuncta vasa tabernaculi
mensamque et vasa eius candelabrum purissimum cum vasis suis et altaria thymiamatis
et holocausti et omnia vasa eorum labium cum basi sua
vestes sanctas in ministerio Aaron sacerdoti et filiis eius ut fungantur officio suo in sacris
oleum unctionis et thymiama aromatum in sanctuario omnia quae praecepi tibi facient<CM>
et locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere filiis Israhel et dices ad eos videte ut sabbatum meum custodiatis quia signum est inter me et vos in generationibus vestris ut sciatis quia ego Dominus qui sanctifico vos
custodite sabbatum sanctum est enim vobis qui polluerit illud morte morietur qui fecerit in eo opus peribit anima illius de medio populi sui
sex diebus facietis opus in die septimo sabbatum est requies sancta Domino omnis qui fecerit opus in hac die morietur
custodiant filii Israhel sabbatum et celebrent illud in generationibus suis pactum est sempiternum
inter me et filios Israhel signumque perpetuum sex enim diebus fecit Dominus caelum et terram et in septimo ab opere cessavit
dedit quoque Mosi conpletis huiuscemodi sermonibus in monte Sinai duas tabulas testimonii lapideas scriptas digito Dei<CM>
videns autem populus quod moram faceret descendendi de monte Moses congregatus adversus Aaron ait surge fac nobis deos qui nos praecedant Mosi enim huic viro qui nos eduxit de terra Aegypti ignoramus quid acciderit
dixitque ad eos Aaron tollite inaures aureas de uxorum filiorumque et filiarum vestrarum auribus et adferte ad me
fecit populus quae iusserat deferens inaures ad Aaron
quas cum ille accepisset formavit opere fusorio et fecit ex eis vitulum conflatilem dixeruntque hii sunt dii tui Israhel qui te eduxerunt de terra Aegypti
quod cum vidisset Aaron aedificavit altare coram eo et praeconis voce clamavit dicens cras sollemnitas Domini est
surgentesque mane obtulerunt holocausta et hostias pacificas et sedit populus comedere ac bibere et surrexerunt ludere<CM>
locutus est autem Dominus ad Mosen vade descende peccavit populus tuus quem eduxisti de terra Aegypti
recesserunt cito de via quam ostendisti eis feceruntque sibi vitulum conflatilem et adoraverunt atque immolantes ei hostias dixerunt isti sunt dii tui Israhel qui te eduxerunt de terra Aegypti
rursumque ait Dominus ad Mosen cerno quod populus iste durae cervicis sit
dimitte me ut irascatur furor meus contra eos et deleam eos faciamque te in gentem magnam
Moses autem orabat Dominum Deum suum dicens cur Domine irascitur furor tuus contra populum tuum quem eduxisti de terra Aegypti in fortitudine magna et in manu robusta
ne quaeso dicant Aegyptii callide eduxit eos ut interficeret in montibus et deleret e terra quiescat ira tua et esto placabilis super nequitia populi tui
recordare Abraham Isaac et Israhel servorum tuorum quibus iurasti per temet ipsum dicens multiplicabo semen vestrum sicut stellas caeli et universam terram hanc de qua locutus sum dabo semini vestro et possidebitis eam semper
placatusque est Dominus ne faceret malum quod locutus fuerat adversus populum suum<CM>
et reversus est Moses de monte portans duas tabulas testimonii manu scriptas ex utraque parte
et factas opere Dei scriptura quoque Dei erat sculpta in tabulis
audiens autem Iosue tumultum populi vociferantis dixit ad Mosen ululatus pugnae auditur in castris
qui respondit non est clamor adhortantium ad pugnam neque vociferatio conpellentium ad fugam sed vocem cantantium ego audio
cumque adpropinquasset ad castra vidit vitulum et choros iratusque valde proiecit de manu tabulas et confregit eas ad radices montis
arripiensque vitulum quem fecerant conbusit et contrivit usque ad pulverem quem sparsit in aqua et dedit ex eo potum filiis Israhel<CM>
dixitque ad Aaron quid tibi fecit hic populus ut induceres super eum peccatum maximum
cui ille respondit ne indignetur dominus meus tu enim nosti populum istum quod pronus sit ad malum
dixerunt mihi fac nobis deos qui praecedant nos huic enim Mosi qui nos eduxit de terra Aegypti nescimus quid acciderit
quibus ego dixi quis vestrum habet aurum tulerunt et dederunt mihi et proieci illud in ignem egressusque est hic vitulus
videns ergo Moses populum quod esset nudatus spoliaverat enim eum Aaron propter ignominiam sordis et inter hostes nudum constituerat
et stans in porta castrorum ait si quis est Domini iungatur mihi congregatique sunt ad eum omnes filii Levi
quibus ait haec dicit Dominus Deus Israhel ponat vir gladium super femur suum ite et redite de porta usque ad portam per medium castrorum et occidat unusquisque fratrem et amicum et proximum suum
fecerunt filii Levi iuxta sermonem Mosi cecideruntque in die illo quasi tria milia hominum
et ait Moses consecrastis manus vestras hodie Domino unusquisque in filio et fratre suo ut detur vobis benedictio<CM>
facto autem die altero locutus est Moses ad populum peccastis peccatum maximum ascendam ad Dominum si quo modo eum quivero deprecari pro scelere vestro
reversusque ad Dominum ait obsecro peccavit populus iste peccatum magnum feceruntque sibi deos aureos aut dimitte eis hanc noxam
aut si non facis dele me de libro tuo quem scripsisti
cui respondit Dominus qui peccaverit mihi delebo eum de libro meo
tu autem vade et duc populum istum quo locutus sum tibi angelus meus praecedet te ego autem in die ultionis visitabo et hoc peccatum eorum
percussit ergo Dominus populum pro reatu vituli quem fecit Aaron<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen vade ascende de loco isto tu et populus tuus quem eduxisti de terra Aegypti in terram quam iuravi Abraham Isaac et Iacob dicens semini tuo dabo eam
et mittam praecursorem tui angelum ut eiciam Chananeum et Amorreum et Hettheum et Ferezeum et Eveum et Iebuseum
et intres in terram fluentem lacte et melle non enim ascendam tecum quia populus durae cervicis est ne forte disperdam te in via
audiens populus sermonem hunc pessimum luxit et nullus ex more indutus est cultu suo
dixitque Dominus ad Mosen loquere filiis Israhel populus durae cervicis es semel ascendam in medio tui et delebo te iam nunc depone ornatum tuum ut sciam quid faciam tibi
deposuerunt ergo filii Israhel ornatum suum a monte Horeb<CM>
Moses quoque tollens tabernaculum tetendit extra castra procul vocavitque nomen eius tabernaculum foederis et omnis populus qui habebat aliquam quaestionem egrediebatur ad tabernaculum foederis extra castra
cumque egrederetur Moses ad tabernaculum surgebat universa plebs et stabat unusquisque in ostio papilionis sui aspiciebantque tergum Mosi donec ingrederetur tentorium
ingresso autem illo tabernaculum foederis descendebat columna nubis et stabat ad ostium loquebaturque cum Mosi
cernentibus universis quod columna nubis staret ad ostium tabernaculi stabantque ipsi et adorabant per fores tabernaculorum suorum
loquebatur autem Dominus ad Mosen facie ad faciem sicut loqui solet homo ad amicum suum cumque ille reverteretur in castra minister eius Iosue filius Nun puer non recedebat de tabernaculo<CM>
dixit autem Moses ad Dominum praecipis ut educam populum istum et non indicas mihi quem missurus es mecum praesertim cum dixeris novi te ex nomine et invenisti gratiam coram me
si ergo inveni gratiam in conspectu tuo ostende mihi viam tuam ut sciam te et inveniam gratiam ante oculos tuos respice populum tuum gentem hanc
dixitque Dominus facies mea praecedet te et requiem dabo tibi
et ait Moses si non tu ipse praecedes ne educas nos de loco isto
in quo enim scire poterimus ego et populus tuus invenisse nos gratiam in conspectu tuo nisi ambulaveris nobiscum ut glorificemur ab omnibus populis qui habitant super terram
dixit autem Dominus ad Mosen et verbum istud quod locutus es faciam invenisti enim gratiam coram me et te ipsum novi ex nomine
qui ait ostende mihi gloriam tuam
respondit ego ostendam omne bonum tibi et vocabo in nomine Domini coram te et miserebor cui voluero et clemens ero in quem mihi placuerit
rursumque ait non poteris videre faciem meam non enim videbit me homo et vivet
et iterum ecce inquit est locus apud me stabis super petram
cumque transibit gloria mea ponam te in foramine petrae et protegam dextera mea donec transeam
tollamque manum meam et videbis posteriora mea faciem autem meam videre non poteris<CM>
ac deinceps praecide ait tibi duas tabulas lapideas instar priorum et scribam super eas verba quae habuerunt tabulae quas fregisti
esto paratus mane ut ascendas statim in montem Sinai stabisque mecum super verticem montis
nullus ascendat tecum nec videatur quispiam per totum montem boves quoque et oves non pascantur e contra
excidit ergo duas tabulas lapideas quales ante fuerant et de nocte consurgens ascendit in montem Sinai sicut ei praeceperat Dominus portans secum tabulas<CM>
cumque descendisset Dominus per nubem stetit Moses cum eo invocans nomen Domini
quo transeunte coram eo ait Dominator Domine Deus misericors et clemens patiens et multae miserationis ac verus
qui custodis misericordiam in milia qui aufers iniquitatem et scelera atque peccata nullusque apud te per se innocens est qui reddis iniquitatem patrum in filiis ac nepotibus in tertiam et quartam progeniem
festinusque Moses curvatus est pronus in terram et adorans
ait si inveni gratiam in conspectu tuo Domine obsecro ut gradiaris nobiscum populus enim durae cervicis est et auferas iniquitates nostras atque peccata nosque possideas<CM>
respondit Dominus ego inibo pactum videntibus cunctis signa faciam quae numquam sunt visa super terram nec in ullis gentibus ut cernat populus in cuius es medio opus Domini terribile quod facturus sum
observa cuncta quae hodie mando tibi ego ipse eiciam ante faciem tuam Amorreum et Chananeum et Hettheum Ferezeum quoque et Eveum et Iebuseum
cave ne umquam cum habitatoribus terrae illius iungas amicitias quae tibi sint in ruinam
sed aras eorum destrue confringe statuas lucosque succide
noli adorare deum alienum Dominus Zelotes nomen eius Deus est aemulator
ne ineas pactum cum hominibus illarum regionum ne cum fornicati fuerint cum diis suis et adoraverint simulacra eorum vocet te quispiam ut comedas de immolatis
nec uxorem de filiabus eorum accipies filiis tuis ne postquam ipsae fuerint fornicatae fornicari faciant et filios tuos in deos suos
deos conflatiles non facies tibi<CM>
sollemnitatem azymorum custodies septem diebus vesceris azymis sicut praecepi tibi in tempore mensis novorum mense enim verni temporis egressus es de Aegypto
omne quod aperit vulvam generis masculini meum erit de cunctis animantibus tam de bubus quam de ovibus meum erit
primogenitum asini redimes ove sin autem nec pretium pro eo dederis occidetur primogenitum filiorum tuorum redimes nec apparebis in conspectu meo vacuus
sex diebus operaberis die septimo cessabis arare et metere
sollemnitatem ebdomadarum facies tibi in primitiis frugum messis tuae triticeae et sollemnitatem quando redeunte anni tempore cuncta conduntur
tribus temporibus anni apparebit omne masculinum tuum in conspectu omnipotentis Domini Dei Israhel
cum enim tulero gentes a facie tua et dilatavero terminos tuos nullus insidiabitur terrae tuae ascendente te et apparente in conspectu Domini Dei tui ter in anno
non immolabis super fermento sanguinem hostiae meae neque residebit mane de victima sollemnitatis phase
primitias frugum terrae tuae offeres in domum Domini Dei tui non coques hedum in lacte matris suae
dixitque Dominus ad Mosen scribe tibi verba haec quibus et tecum et cum Israhel pepigi foedus<CM>
fecit ergo ibi cum Domino quadraginta dies et quadraginta noctes panem non comedit et aquam non bibit et scripsit in tabulis verba foederis decem
cumque descenderet Moses de monte Sinai tenebat duas tabulas testimonii et ignorabat quod cornuta esset facies sua ex consortio sermonis Dei
videntes autem Aaron et filii Israhel cornutam Mosi faciem timuerunt prope accedere
vocatique ab eo reversi sunt tam Aaron quam principes synagogae et postquam locutus est
venerunt ad eum etiam omnes filii Israhel quibus praecepit cuncta quae audierat a Domino in monte Sinai
impletisque sermonibus posuit velamen super faciem suam
quod ingressus ad Dominum et loquens cum eo auferebat donec exiret et tunc loquebatur ad filios Israhel omnia quae sibi fuerant imperata
qui videbant faciem egredientis Mosi esse cornutam sed operiebat rursus ille faciem suam si quando loquebatur ad eos<CM>
igitur congregata omni turba filiorum Israhel dixit ad eos haec sunt quae iussit Dominus fieri
sex diebus facietis opus septimus dies erit vobis sanctus sabbatum et requies Domini qui fecerit opus in eo occidetur
non succendetis ignem in omnibus habitaculis vestris per diem sabbati
et ait Moses ad omnem catervam filiorum Israhel iste est sermo quem praecepit Dominus dicens
separate apud vos primitias Domino omnis voluntarius et proni animi offerat eas Domino aurum et argentum et aes
hyacinthum purpuram coccumque bis tinctum et byssum pilos caprarum
et pelles arietum rubricatas et ianthinas
ligna setthim
et oleum ad luminaria concinnanda et ut conficiatur unguentum et thymiama suavissimum
lapides onychinos et gemmas ad ornatum superumeralis et rationalis
quisquis vestrum est sapiens veniat et faciat quod Dominus imperavit
tabernaculum scilicet et tectum eius atque operimentum anulos et tabulata cum vectibus paxillos et bases
arcam et vectes propitiatorium et velum quod ante illud oppanditur
mensam cum vectibus et vasis et propositionis panibus
candelabrum ad luminaria sustentanda vasa illius et lucernas et oleum ad nutrimenta ignium
altare thymiamatis et vectes oleum unctionis et thymiama ex aromatibus tentorium ad ostium tabernaculi
altare holocausti et craticulam eius aeneam cum vectibus et vasis suis labrum et basim eius
cortinas atrii cum columnis et basibus tentorium in foribus vestibuli
paxillos tabernaculi et atrii cum funiculis suis<CM>
vestimenta quorum usus est in ministerio sanctuarii vestes Aaron pontificis ac filiorum eius ut sacerdotio fungantur mihi
egressaque omnis multitudo filiorum Israhel de conspectu Mosi
obtulit mente promptissima atque devota primitias Domino ad faciendum opus tabernaculi testimonii quicquid in cultum et ad vestes sanctas necessarium erat
viri cum mulieribus praebuerunt armillas et inaures anulos et dextralia omne vas aureum in donaria Domini separatum est
si quis habuit hyacinthum purpuram coccumque bis tinctum byssum et pilos caprarum pelles arietum rubricatas et ianthinas
argenti et aeris metalla obtulerunt Domino lignaque setthim in varios usus
sed et mulieres doctae dederunt quae neverant hyacinthum purpuram et vermiculum ac byssum
et pilos caprarum sponte propria cuncta tribuentes
principes vero obtulerunt lapides onychinos et gemmas ad superumerale et rationale
aromataque et oleum ad luminaria concinnanda et ad praeparandum unguentum ac thymiama odoris suavissimi conponendum<CM>
omnes viri et mulieres mente devota obtulerunt donaria ut fierent opera quae iusserat Dominus per manum Mosi cuncti filii Israhel voluntaria Domino dedicaverunt
dixitque Moses ad filios Israhel ecce vocavit Dominus ex nomine Beselehel filium Uri filii Hur de tribu Iuda
implevitque eum spiritu Dei sapientiae et intellegentiae et scientiae omni doctrina
ad excogitandum et faciendum opus in auro et argento et aere sculpendisque lapidibus et opere carpentario quicquid fabre adinveniri potest
dedit in corde eius Hooliab quoque filium Achisamech de tribu Dan
ambos erudivit sapientia ut faciant opera abietarii polymitarii ac plumarii de hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso et texant omnia ac nova quaeque repperiant<CM>
fecit ergo Beselehel et Hooliab et omnis vir sapiens quibus dedit Dominus sapientiam et intellectum ut scirent fabre operari quae in usus sanctuarii necessaria sunt et quae praecepit Dominus
cumque vocasset eos Moses et omnem eruditum virum cui dederat Deus sapientiam et qui sponte sua obtulerant se ad faciendum opus
tradidit eis universa donaria filiorum Israhel qui cum instarent operi cotidie mane vota populus offerebat
unde artifices venire conpulsi
dixerunt Mosi plus offert populus quam necessarium est
iussit ergo Moses praeconis voce cantari nec vir nec mulier quicquam ultra offerat in opere sanctuarii sicque cessatum est a muneribus offerendis
eo quod oblata sufficerent et superabundarent<CM>
feceruntque omnes corde sapientes ad explendum opus tabernaculi cortinas decem de bysso retorta et hyacintho et purpura coccoque bis tincto opere vario et arte polymita
quarum una habebat in longitudine viginti octo cubitos et in latitudine quattuor una mensura erat omnium cortinarum
coniunxitque cortinas quinque alteram alteri et alias quinque sibi invicem copulavit
fecit et ansas hyacinthinas in ora cortinae unius ex utroque latere et in ora cortinae alterius similiter
ut contra se invicem venirent ansae et mutuo iungerentur
unde et quinquaginta fudit circulos aureos qui morderent cortinarum ansas et fieret unum tabernaculum<CM>
fecit et saga undecim de pilis caprarum ad operiendum tectum tabernaculi
unum sagum habebat in longitudine cubitos triginta et in latitudine cubitos quattuor unius mensurae erant omnia saga
quorum quinque iunxit seorsum et sex alia separatim
fecitque ansas quinquaginta in ora sagi unius et quinquaginta in ora sagi alterius ut sibi invicem iungerentur
et fibulas aeneas quinquaginta quibus necteretur tectum et unum pallium ex omnibus sagis fieret
fecit et opertorium tabernaculi de pellibus arietum rubricatis aliudque desuper velamentum de pellibus ianthinis
fecit et tabulas tabernaculi de lignis setthim stantes
decem cubitorum erat longitudo tabulae unius et unum ac semis cubitum latitudo retinebat
binae incastraturae erant per singulas tabulas ut altera alteri iungeretur sic fecit in omnibus tabulis tabernaculi
e quibus viginti ad plagam meridianam erant contra austrum
cum quadraginta basibus argenteis duae bases sub una tabula ponebantur ex utraque angulorum parte ubi incastraturae laterum in angulis terminantur
ad plagam quoque tabernaculi quae respicit ad aquilonem fecit viginti tabulas
cum quadraginta argenteis basibus duas bases per singulas tabulas
contra occidentem vero id est ad eam partem tabernaculi quae mare respicit fecit sex tabulas
et duas alias per singulos angulos tabernaculi retro
quae iunctae erant deorsum usque sursum et in unam conpagem pariter ferebantur ita fecit ex utraque parte per angulos
ut octo essent simul tabulae et haberent bases argenteas sedecim binas scilicet bases sub singulis tabulis
fecit et vectes de lignis setthim quinque ad continendas tabulas unius lateris tabernaculi
et quinque alios ad alterius lateris tabulas coaptandas et extra hos quinque alios vectes ad occidentalem plagam tabernaculi contra mare
fecit quoque vectem alium qui per medias tabulas ab angulo usque ad angulum perveniret
ipsa autem tabulata deauravit et circulos eorum fecit aureos per quos vectes induci possint quos et ipsos aureis lamminis operuit<CM>
fecit et velum de hyacintho purpura vermiculo ac bysso retorta opere polymitario varium atque distinctum
et quattuor columnas de lignis setthim quas cum capitibus deauravit fusis basibus earum argenteis
fecit et tentorium in introitu tabernaculi ex hyacintho purpura vermiculo byssoque retorta opere plumarii
et columnas quinque cum capitibus suis quas operuit auro basesque earum fudit aeneas<CM>
fecit autem Beselehel et arcam de lignis setthim habentem duos semis cubitos in longitudinem et cubitum ac semissem in latitudinem altitudo quoque uno cubito fuit et dimidio vestivitque eam auro purissimo intus ac foris
et fecit illi coronam auream per gyrum
conflans quattuor anulos aureos per quattuor angulos eius duos anulos in latere uno et duos in altero
vectes quoque fecit de lignis setthim quos vestivit auro
et quos misit in anulos qui erant in lateribus arcae ad portandum eam
fecit et propitiatorium id est oraculum de auro mundissimo duorum cubitorum et dimidio in longitudine et cubito ac semisse in latitudine
duos etiam cherubin ex auro ductili quos posuit ex utraque parte propitiatorii
cherub unum in summitate huius partis et cherub alterum in summitate partis alterius duos cherubin in singulis summitatibus propitiatorii
extendentes alas et tegentes propitiatorium seque mutuo et illud respectantes<CM>
fecit et mensam de lignis setthim in longitudine duorum cubitorum et in latitudine unius cubiti quae habebat in altitudine cubitum ac semissem
circumdeditque eam auro mundissimo et fecit illi labium aureum per gyrum
ipsique labio coronam interrasilem quattuor digitorum et super eandem alteram coronam auream
fudit et quattuor circulos aureos quos posuit in quattuor angulis per singulos pedes mensae
contra coronam misitque in eos vectes ut possit mensa portari
ipsos quoque vectes fecit de lignis setthim et circumdedit eos auro
et vasa ad diversos usus mensae acetabula fialas cyatos et turibula ex auro puro in quibus offerenda sunt liba
fecit et candelabrum ductile de auro mundissimo de cuius vecte calami scyphi spherulae ac lilia procedebant
sex in utroque latere tres calami ex parte una et tres ex altera
tres scyphi in nucis modum per calamos singulos spherulaeque simul et lilia et tres scyphi instar nucis in calamo altero spherulaeque simul et lilia aequum erat opus sex calamorum qui procedebant de stipite candelabri
in ipso autem vecte erant quattuor scyphi in nucis modum spherulaeque per singulos et lilia
et spherae sub duobus calamis per loca tria qui simul sex fiunt calami procedentes de vecte uno
et spherae igitur et calami ex ipso erant universa ductilia de auro purissimo
fecit et lucernas septem cum emunctoriis suis et vasa ubi quae emuncta sunt extinguuntur de auro mundissimo
talentum auri adpendebat candelabrum cum omnibus vasis suis<CM>
fecit et altare thymiamatis de lignis setthim habens per quadrum singulos cubitos et in altitudine duos e cuius angulis procedebant cornua
vestivitque illud auro purissimo cum craticula ac parietibus et cornibus
fecitque ei coronam aureolam per gyrum et duos anulos aureos sub corona per singula latera ut mittantur in eos vectes et possit altare portari
ipsos autem vectes fecit de lignis setthim et operuit lamminis aureis
conposuit et oleum ad sanctificationis unguentum et thymiama de aromatibus mundissimis opere pigmentarii<CM>
fecit et altare holocausti de lignis setthim quinque cubitorum per quadrum et trium in altitudine
cuius cornua de angulis procedebant operuitque illud aeneis lamminis
et in usus eius paravit ex aere vasa diversa lebetas forcipes fuscinulas uncinos et ignium receptacula
craticulamque eius in modum retis fecit aeneam et subter eam in altaris medio arulam
fusis quattuor anulis per totidem retiaculi summitates ad inmittendos vectes ad portandum
quos et ipsos fecit de lignis setthim et operuit lamminis aeneis
induxitque in circulos qui in altaris lateribus eminebant ipsum autem altare non erat solidum sed cavum ex tabulis et intus vacuum
fecit et labrum aeneum cum base sua de speculis mulierum quae excubabant in ostio tabernaculi<CM>
et atrium in cuius australi plaga erant tentoria de bysso retorta cubitorum centum
columnae aeneae viginti cum basibus suis capita columnarum et tota operis celatura argentea
aeque ad septentrionalis plagam tentoria columnae basesque et capita columnarum eiusdem et mensurae et operis ac metalli erant
in ea vero plaga quae occidentem respicit fuere tentoria cubitorum quinquaginta columnae decem cum basibus suis aeneae et capita columnarum celata argentea
porro contra orientem quinquaginta cubitorum paravit tentoria
e quibus quindecim cubitos columnarum trium cum basibus suis unum tenebat latus
et in parte altera quia utraque introitum tabernaculi facit quindecim aeque cubitorum erant tentoria columnae tres et bases totidem
cuncta atrii tentoria byssus torta texuerat
bases columnarum fuere aeneae capita autem earum cum celaturis suis argentea sed et ipsas columnas atrii vestivit argento
et in introitu eius opere plumario fecit tentorium ex hyacintho purpura vermiculo ac bysso retorta quod habebat viginti cubitos in longitudine altitudo vero quinque cubitorum erat iuxta mensuram quam cuncta atrii habebant tentoria
columnae autem ingressus fuere quattuor cum basibus aeneis capitaque earum et celaturae argenteae
paxillos quoque tabernaculi et atrii per gyrum fecit aeneos<CM>
haec sunt instrumenta tabernaculi testimonii quae numerata sunt iuxta praeceptum Mosi in caerimonias Levitarum per manum Ithamar filii Aaron sacerdotis
quas Beselehel filius Uri filii Hur de tribu Iuda Domino per Mosen iubente conpleverat
iuncto sibi socio Hooliab filio Achisamech de tribu Dan qui et ipse artifex lignorum egregius fuit et polymitarius atque plumarius ex hyacintho purpura vermiculo et bysso
omne aurum quod expensum est in opere sanctuarii et quod oblatum in donariis viginti novem talentorum fuit et septingentorum triginta siclorum ad mensuram sanctuarii
oblatum est autem ab his qui transierant ad numerum a viginti annis et supra de sescentis tribus milibus et quingentis quinquaginta armatorum
fuerunt praeterea centum talenta argenti e quibus conflatae sunt bases sanctuarii et introitus ubi velum pendet
centum bases factae sunt de talentis centum singulis talentis per bases singulas supputatis
de mille autem septingentis et septuaginta quinque fecit capita columnarum quas et ipsas vestivit argento
aeris quoque oblata sunt talenta septuaginta duo milia et quadringenti supra sicli
ex quibus fusae sunt bases in introitu tabernaculi testimonii et altare aeneum cum craticula sua omniaque vasa quae ad usum eius pertinent
et bases atrii tam in circuitu quam in ingressu eius et paxilli tabernaculi atque atrii per gyrum<CM>
de hyacintho vero et purpura vermiculo ac bysso fecit vestes quibus indueretur Aaron quando ministrabat in sanctis sicut praecepit Dominus Mosi
fecit igitur superumerale de auro hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta
opere polymitario inciditque bratteas aureas et extenuavit in fila ut possint torqueri cum priorum colorum subtemine
duasque oras sibi invicem copulatas in utroque latere summitatum
et balteum ex hisdem coloribus sicut praeceperat Dominus Mosi
paravit et duos lapides onychinos adstrictos et inclusos auro et sculptos arte gemmaria nominibus filiorum Israhel
posuitque eos in lateribus superumeralis in monumentum filiorum Israhel sicut praeceperat Dominus Mosi
fecit et rationale opere polymito iuxta opus superumeralis ex auro hyacintho purpura coccoque bis tincto et bysso retorta
quadrangulum duplex mensurae palmi
et posuit in eo gemmarum ordines quattuor in primo versu erat sardius topazius zmaragdus
in secundo carbunculus sapphyrus iaspis
in tertio ligyrius achates amethistus
in quarto chrysolitus onychinus berillus circumdati et inclusi auro per ordines suos
ipsique lapides duodecim sculpti erant nominibus duodecim tribuum Israhel singuli per nomina singulorum
fecerunt in rationali et catenulas sibi invicem coherentes de auro purissimo
et duos uncinos totidemque anulos aureos porro anulos posuerunt in utroque latere rationalis
e quibus penderent duae catenae aureae quas inseruerunt uncinis qui in superumeralis angulis eminebant
haec et ante et retro ita conveniebant sibi ut superumerale et rationale mutuo necterentur
stricta ad balteum et anulis fortius copulata quos iungebat vitta hyacinthina ne laxe fluerent et a se invicem moverentur sicut praecepit Dominus Mosi
fecerunt quoque tunicam superumeralis totam hyacinthinam
et capitium in superiori parte contra medium oramque per gyrum capitii textilem
deorsum autem ad pedes mala punica ex hyacintho purpura vermiculo ac bysso retorta
et tintinabula de auro mundissimo quae posuerunt inter mala granata in extrema parte tunicae per gyrum
tintinabulum aureum et malum punicum quibus ornatus incedebat pontifex quando ministerio fungebatur sicut praecepit Dominus Mosi
fecerunt et tunicas byssinas opere textili Aaron et filiis eius
et mitras cum coronulis suis ex bysso
feminalia quoque linea byssina
cingulum vero de bysso retorta hyacintho purpura ac vermiculo distinctum arte plumaria sicut praecepit Dominus Mosi
fecerunt et lamminam sacrae venerationis de auro purissimo scripseruntque in ea opere gemmario Sanctum Domini
et strinxerunt eam cum mitra vitta hyacinthina sicut praecepit Dominus Mosi
perfectum est igitur omne opus tabernaculi et tecti testimonii feceruntque filii Israhel cuncta quae praeceperat Dominus Mosi<CM>
et obtulerunt tabernaculum et tectum et universam supellectilem anulos tabulas vectes columnas ac bases
opertorium de pellibus arietum rubricatis et aliud operimentum de ianthinis pellibus
velum arcam vectes propitiatorium
mensam cum vasis et propositionis panibus
candelabrum lucernas et utensilia eorum cum oleo
altare aureum et unguentum thymiama ex aromatibus
et tentorium in introitu tabernaculi
altare aeneum retiaculum vectes et vasa eius omnia labrum cum basi sua tentoria atrii et columnas cum basibus suis
tentorium in introitu atrii funiculosque illius et paxillos nihil ex vasis defuit quae in ministerium tabernaculi et in tectum foederis iussa sunt fieri
vestes quoque quibus sacerdotes utuntur in sanctuario Aaron scilicet et filii eius
obtulerunt filii Israhel sicut praeceperat Dominus
quae postquam Moses cuncta vidit expleta benedixit eis<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
mense primo die prima mensis eriges tabernaculum testimonii
et pones in eo arcam dimittesque ante illam velum
et inlata mensa pones super eam quae rite praecepta sunt candelabrum stabit cum lucernis suis
et altare aureum in quo adoletur incensum coram arca testimonii tentorium in introitu tabernaculi pones
et ante illud altare holocausti
labrum inter altare et tabernaculum quod implebis aqua
circumdabisque atrium tentoriis et ingressum eius
et adsumpto unctionis oleo ungues tabernaculum cum vasis suis ut sanctificentur
altare holocausti et omnia vasa eius
labrum cum basi sua omnia unctionis oleo consecrabis ut sint sancta sanctorum
adplicabisque Aaron et filios eius ad fores tabernaculi testimonii et lotos aqua


<WTH40-13> indues sanctis vestibus ut ministrent mihi et unctio eorum in sacerdotium proficiat sempiternum<CM>
<WTH40-14> fecitque Moses omnia quae praeceperat Dominus
<WTH40-15> igitur mense primo anni secundi in prima die mensis conlocatum est tabernaculum
<WTH40-16> erexitque illud Moses et posuit tabulas ac bases et vectes statuitque columnas
<WTH40-17> et expandit tectum super tabernaculum inposito desuper operimento sicut Dominus imperarat
<WTH40-18> posuit et testimonium in arca subditis infra vectibus et oraculum desuper
<WTH40-19> cumque intulisset arcam in tabernaculum adpendit ante eam velum ut expleret Domini iussionem
<WTH40-20> posuit et mensam in tabernaculo testimonii ad plagam septentrionalem extra velum
<WTH40-21> ordinatis coram propositionis panibus sicut praeceperat Dominus Mosi
<WTH40-22> posuit et candelabrum in tabernaculum testimonii e regione mensae in parte australi
<WTH40-23> locatis per ordinem lucernis iuxta praeceptum Domini
<WTH40-24> posuit et altare aureum sub tecto testimonii contra velum
<WTH40-25> et adolevit super eo incensum aromatum sicut iusserat Dominus
<WTH40-26> posuit et tentorium in introitu tabernaculi
<WTH40-27> et altare holocausti in vestibulo testimonii offerens in eo holocaustum et sacrificia ut Dominus imperarat
<WTH40-28> labrum quoque statuit inter tabernaculum testimonii et altare implens illud aqua
<WTH40-29> laveruntque Moses et Aaron ac filii eius manus suas et pedes
<WTH40-30> cum ingrederentur tectum foederis et accederent ad altare sicut praeceperat Dominus
<WTH40-31> erexit et atrium per gyrum tabernaculi et altaris ducto in introitu eius tentorio postquam cuncta perfecta sunt<CM>
<WTH40-32> operuit nubes tabernaculum testimonii et gloria Domini implevit illud
<WTH40-33> nec poterat Moses ingredi tectum foederis nube operiente omnia et maiestate Domini coruscante quia cuncta nubes operuerat
<WTH40-34> si quando nubes tabernaculum deserebat proficiscebantur filii Israhel per turmas suas
<WTH40-35> si pendebat desuper manebant in eodem loco
<WTH40-36> nubes quippe Domini incubabat per diem tabernaculo et ignis in nocte videntibus populis Israhel per cunctas mansiones suas<CM>
vocavit autem Mosen et locutus est ei Dominus de tabernaculo testimonii dicens
loquere filiis Israhel et dices ad eos homo qui obtulerit ex vobis hostiam Domino de pecoribus id est de bubus et ovibus offerens victimas<CM>
si holocaustum fuerit eius oblatio ac de armento masculum inmaculatum offeret ad ostium tabernaculi testimonii ad placandum sibi Dominum
ponetque manus super caput hostiae et acceptabilis erit atque in expiationem eius proficiens
immolabitque vitulum coram Domino et offerent filii Aaron sacerdotes sanguinem eius fundentes super altaris circuitum quod est ante ostium tabernaculi
detractaque pelle hostiae artus in frusta concident
et subicient in altari ignem strue lignorum ante conposita
et membra quae caesa sunt desuper ordinantes caput videlicet et cuncta quae adherent iecori
intestinis et pedibus lotis aqua adolebitque ea sacerdos super altare in holocaustum et suavem odorem Domino<CM>
quod si de pecoribus oblatio est de ovibus sive de capris holocaustum anniculum et absque macula offeret
immolabitque ad latus altaris quod respicit ad aquilonem coram Domino sanguinem vero illius fundent super altare filii Aaron per circuitum
dividentque membra caput et omnia quae adherent iecori et inponent super ligna quibus subiciendus est ignis
intestina vero et pedes lavabunt aqua et oblata omnia adolebit sacerdos super altare in holocaustum et odorem suavissimum Domino
sin autem de avibus holocausti oblatio fuerit Domino de turturibus et pullis columbae
offeret eam sacerdos ad altare et retorto ad collum capite ac rupto vulneris loco decurrere faciet sanguinem super crepidinem altaris
vesiculam vero gutturis et plumas proiciet propter altare ad orientalem plagam in loco in quo cineres effundi solent
confringetque ascellas eius et non secabit nec ferro dividet eam et adolebit super altare lignis igne subposito holocaustum est et oblatio suavissimi odoris Domino<CM>
anima cum obtulerit oblationem sacrificii Domino simila erit eius oblatio fundetque super eam oleum et ponet tus
ac deferet ad filios Aaron sacerdotes quorum unus tollet pugillum plenum similae et olei ac totum tus et ponet memoriale super altare in odorem suavissimum Domino
quod autem reliquum fuerit de sacrificio erit Aaron et filiorum eius sanctum sanctorum de oblationibus Domini
cum autem obtuleris sacrificium coctum in clibano de simila panes scilicet absque fermento conspersos oleo et lagana azyma oleo lita
si oblatio tua fuerit de sartagine similae conspersae oleo et absque fermento
divides eam minutatim et fundes supra oleum
sin autem de craticula sacrificium aeque simila oleo conspergetur
quam offeres Domino tradens manibus sacerdotis
qui cum obtulerit eam tollet memoriale de sacrificio et adolebit super altare in odorem suavitatis Domino
quicquid autem reliquum est erit Aaron et filiorum eius sanctum sanctorum de oblationibus Domini<CM>
omnis oblatio quae offertur Domino absque fermento fiet nec quicquam fermenti ac mellis adolebitur in sacrificio Domini
primitias tantum eorum offeretis et munera super altare vero non ponentur in odorem suavitatis
quicquid obtuleris sacrificii sale condies nec auferes sal foederis Dei tui de sacrificio tuo in omni oblatione offeres sal
sin autem obtuleris munus primarum frugum tuarum Domino de spicis adhuc virentibus torres eas igni et confringes in morem farris et sic offeres primitias tuas Domino
fundens supra oleum et tus inponens quia oblatio Domini est
de qua adolebit sacerdos in memoriam muneris partem farris fracti et olei ac totum tus<CM>
quod si hostia pacificorum fuerit eius oblatio et de bubus voluerit offerre marem sive feminam inmaculata offeret coram Domino
ponetque manum super caput victimae suae quae immolabitur in introitu tabernaculi fundentque filii Aaron sacerdotes sanguinem per circuitum altaris
et offerent de hostia pacificorum in oblationem Domini adipem qui operit vitalia et quicquid pinguedinis intrinsecus est
duos renes cum adipe quo teguntur ilia et reticulum iecoris cum renunculis
adolebuntque ea super altare in holocaustum lignis igne subposito in oblationem suavissimi odoris Domino<CM>
si vero de ovibus fuerit eius oblatio et pacificorum hostia sive masculum sive feminam obtulerit inmaculata erunt
si agnum obtulerit coram Domino
ponet manum super caput victimae suae quae immolabitur in vestibulo tabernaculi testimonii fundentque filii Aaron sanguinem eius per altaris circuitum
et offerent de pacificorum hostia sacrificium Domino adipem et caudam totam
cum renibus et pinguedinem quae operit ventrem atque universa vitalia et utrumque renunculum cum adipe qui est iuxta ilia reticulumque iecoris cum renunculis
et adolebit ea sacerdos super altare in pabulum ignis et oblationis Domini
si capra fuerit eius oblatio et obtulerit eam Domino
ponet manum suam super caput eius immolabitque eam in introitu tabernaculi testimonii et fundent filii Aaron sanguinem eius per altaris circuitum
tollentque ex ea in pastum ignis dominici adipem qui operit ventrem et qui tegit universa vitalia
duos renunculos cum reticulo qui est super eos iuxta ilia et arvinam iecoris cum renunculis
adolebitque ea sacerdos super altare in alimoniam ignis et suavissimi odoris omnis adeps Domini erit
iure perpetuo in generationibus et cunctis habitaculis vestris nec adipes nec sanguinem omnino comedetis<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
loquere filiis Israhel anima cum peccaverit per ignorantiam et de universis mandatis Domini quae praecepit ut non fierent quippiam fecerit
si sacerdos qui est unctus peccaverit delinquere faciens populum offeret pro peccato suo vitulum inmaculatum Domino
et adducet illum ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino ponetque manum super caput eius et immolabit eum Domino
hauriet quoque de sanguine vituli inferens illud in tabernaculum testimonii
cumque intinxerit digitum in sanguinem asperget eo septies coram Domino contra velum sanctuarii
ponetque de eodem sanguine super cornua altaris thymiamatis gratissimi Domino quod est in tabernaculo testimonii omnem autem reliquum sanguinem fundet in basim altaris holocausti in introitu tabernaculi
et adipem vituli auferet pro peccato tam eum qui operit vitalia quam omnia quae intrinsecus sunt
duos renunculos et reticulum quod est super eos iuxta ilia et adipem iecoris cum renunculis
sicut aufertur de vitulo hostiae pacificorum et adolebit ea super altare holocausti
pellem vero et omnes carnes cum capite et pedibus et intestinis et fimo
et reliquo corpore efferet extra castra in locum mundum ubi cineres effundi solent incendetque ea super lignorum struem quae in loco effusorum cinerum cremabuntur<CM>
quod si omnis turba Israhel ignoraverit et per inperitiam fecerit quod contra mandatum Domini est
et postea intellexerit peccatum suum offeret vitulum pro peccato adducetque eum ad ostium tabernaculi
et ponent seniores populi manus super caput eius coram Domino immolatoque vitulo in conspectu Domini
inferet sacerdos qui unctus est de sanguine eius in tabernaculum testimonii
tincto digito aspergens septies contra velum
ponetque de eodem sanguine in cornibus altaris quod est coram Domino in tabernaculo testimonii reliquum autem sanguinem fundet iuxta basim altaris holocaustorum quod est in ostio tabernaculi testimonii
omnemque eius adipem tollet et adolebit super altare
sic faciens et de hoc vitulo quomodo fecit et prius et rogante pro eis sacerdote propitius erit Dominus
ipsum autem vitulum efferet extra castra atque conburet sicut et priorem vitulum quia pro peccato est multitudinis<CM>
si peccaverit princeps et fecerit unum e pluribus per ignorantiam quod Domini lege prohibetur
et postea intellexerit peccatum suum offeret hostiam Domino hircum de capris inmaculatum
ponetque manum suam super caput eius cumque immolaverit eum in loco ubi solet mactari holocaustum coram Domino quia pro peccato est
tinguet sacerdos digitum in sanguine hostiae pro peccato tangens cornua altaris holocausti et reliquum fundens ad basim eius
adipem vero adolebit supra sicut in victimis pacificorum fieri solet rogabitque pro eo et pro peccato eius ac dimittetur ei<CM>
quod si peccaverit anima per ignorantiam de populo terrae ut faciat quicquam ex his quae Domini lege prohibentur atque delinquat
et cognoverit peccatum suum offeret capram inmaculatam
ponetque manum super caput hostiae quae pro peccato est et immolabit eam in loco holocausti
tolletque sacerdos de sanguine in digito suo et tangens cornua altaris holocausti reliquum fundet ad basim eius
omnem autem auferens adipem sicut auferri solet de victimis pacificorum adolebit super altare in odorem suavitatis Domino rogabitque pro eo et dimittetur ei
sin autem de pecoribus obtulerit victimam pro peccato ovem scilicet inmaculatam
ponet manum super caput eius et immolabit eam in loco ubi solent holocaustorum caedi hostiae
sumetque sacerdos de sanguine eius digito suo et tangens cornua altaris holocausti reliquum fundet ad basim eius
omnem quoque auferens adipem sicut auferri solet adeps arietis qui immolatur pro pacificis et cremabit super altare in incensum Domini rogabitque pro eo et pro peccato eius et dimittetur illi<CM>
si peccaverit anima et audierit vocem iurantis testisque fuerit quod aut ipse vidit aut conscius est nisi indicaverit portabit iniquitatem suam
anima quae tetigerit aliquid inmundum sive quod occisum a bestia est aut per se mortuum vel quodlibet aliud reptile et oblita fuerit inmunditiae suae rea est et deliquit
et si tetigerit quicquam de inmunditia hominis iuxta omnem inpuritatem qua pollui solet oblitaque cognoverit postea subiacebit delicto
anima quae iuraverit et protulerit labiis suis ut vel male quid faceret vel bene et id ipsum iuramento et sermone firmaverit oblitaque postea intellexerit delictum suum
agat paenitentiam pro peccato
et offerat agnam de gregibus sive capram orabitque pro eo sacerdos et pro peccato eius<CM>
sin autem non potuerit offerre pecus offerat duos turtures vel duos pullos columbarum Domino unum pro peccato et alterum in holocaustum
dabitque eos sacerdoti qui primum offerens pro peccato retorquebit caput eius ad pinnulas ita ut collo hereat et non penitus abrumpatur
et asperget de sanguine eius parietem altaris quicquid autem reliquum fuerit faciet destillare ad fundamentum eius quia pro peccato est
alterum vero adolebit holocaustum ut fieri solet rogabitque pro eo sacerdos et pro peccato eius et dimittetur ei
quod si non quiverit manus eius offerre duos turtures vel duos pullos columbae offeret pro peccato similam partem oephi decimam non mittet in eam oleum nec turis aliquid inponet quia pro peccato est
tradetque eam sacerdoti qui plenum ex toto pugillum hauriens cremabit super altare in monumentum eius qui obtulit
rogans pro illo et expians reliquam vero partem ipse habebit in munere<CM>
locutus est Dominus ad Mosen dicens
anima si praevaricans caerimonias per errorem in his quae Domino sunt sanctificata peccaverit offeret pro delicto suo arietem inmaculatum de gregibus qui emi potest duobus siclis iuxta pondus sanctuarii
ipsumque quod intulit damni restituet et quintam partem ponet supra tradens sacerdoti qui rogabit pro eo offerens arietem et dimittetur ei
anima si peccaverit per ignorantiam feceritque unum ex his quae Domini lege prohibentur et peccati rea intellexerit iniquitatem suam
offeret arietem inmaculatum de gregibus sacerdoti iuxta mensuram aestimationemque peccati qui orabit pro eo quod nesciens fecerit et dimittetur ei
quia per errorem deliquit in Dominum<CM>
locutus est Dominus ad Mosen dicens
anima quae peccaverit et contempto Domino negaverit depositum proximo suo quod fidei eius creditum fuerat vel vi aliquid extorserit aut calumniam fecerit
sive rem perditam invenerit et infitians insuper peierarit et quodlibet aliud ex pluribus fecerit in quibus peccare solent homines
convicta delicti reddet
omnia quae per fraudem voluit obtinere integra et quintam insuper partem domino cui damnum intulerat
pro peccato autem suo offeret arietem inmaculatum de grege et dabit eum sacerdoti iuxta aestimationem mensuramque delicti
qui rogabit pro eo coram Domino et dimittetur illi pro singulis quae faciendo peccaverit<CM>
locutus est Dominus ad Mosen dicens
praecipe Aaron et filiis eius haec est lex holocausti cremabitur in altari tota nocte usque mane ignis ex eodem altari erit
vestietur sacerdos tunica et feminalibus lineis tolletque cineres quos vorans ignis exusit et ponens iuxta altare
spoliabitur prioribus vestimentis indutusque aliis efferet eos extra castra et in loco mundissimo usque ad favillam consumi faciet
ignis autem in altari semper ardebit quem nutriet sacerdos subiciens ligna mane per singulos dies et inposito holocausto desuper adolebit adipes pacificorum
ignis est iste perpetuus qui numquam deficiet in altari<CM>
haec est lex sacrificii et libamentorum quae offerent filii Aaron coram Domino et coram altari
tollet sacerdos pugillum similae quae conspersa est oleo et totum tus quod super similam positum est adolebitque illud in altari in monumentum odoris suavissimi Domino
reliquam autem partem similae comedet Aaron cum filiis suis absque fermento et comedet in loco sancto atrii tabernaculi
ideo autem non fermentabitur quia pars eius in Domini offertur incensum sanctum sanctorum erit sicut pro peccato atque delicto
mares tantum stirpis Aaron comedent illud legitimum ac sempiternum est in generationibus vestris de sacrificiis Domini omnis qui tetigerit illa sanctificabitur
et locutus est Dominus ad Mosen dicens
haec est oblatio Aaron et filiorum eius quam offerre debent Domino in die unctionis suae decimam partem oephi offerent similae in sacrificio sempiterno medium eius mane et medium vespere
quae in sartagine oleo conspersa frigetur offeret autem eam calidam in odorem suavissimum Domino
sacerdos qui patri iure successerit et tota cremabitur in altari
omne enim sacrificium sacerdotum igne consumetur nec quisquam comedet ex eo<CM>
locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere Aaron et filiis eius ista est lex hostiae pro peccato in loco ubi offertur holocaustum immolabitur coram Domino sanctum sanctorum est
sacerdos qui offert comedet eam in loco sancto in atrio tabernaculi
quicquid tetigerit carnes eius sanctificabitur si de sanguine illius vestis fuerit aspersa lavabitur in loco sancto
vas autem fictile in quo cocta est confringetur quod si vas aeneum fuerit defricabitur et lavabitur aqua
omnis masculus de genere sacerdotali vescetur carnibus eius quia sanctum sanctorum est
hostia enim quae caeditur pro peccato cuius sanguis infertur in tabernaculum testimonii ad expiandum in sanctuario non comedetur sed conburetur igni<CM>
haec quoque est lex hostiae pro delicto sancta sanctorum est
idcirco ubi immolatur holocaustum mactabitur et victima pro delicto sanguis eius per gyrum fundetur altaris
offerent ex ea caudam et adipem qui operit vitalia
duos renunculos et pinguedinem quae iuxta ilia est reticulumque iecoris cum renunculis
et adolebit ea sacerdos super altare incensum est Domini pro delicto
omnis masculus de sacerdotali genere in loco sancto vescetur his carnibus quia sanctum sanctorum est
sicut pro peccato offertur hostia ita et pro delicto utriusque hostiae lex una erit ad sacerdotem qui eam obtulerit pertinebit
sacerdos qui offert holocausti victimam habebit pellem eius
et omne sacrificium similae quod coquitur in clibano et quicquid in craticula vel in sartagine praeparatur eius erit sacerdotis a quo offertur
sive oleo conspersa sive arida fuerit cunctis filiis Aaron aequa mensura per singulos dividetur<CM>
haec est lex hostiae pacificorum quae offertur Domino
si pro gratiarum actione fuerit oblatio offerent panes absque fermento conspersos oleo et lagana azyma uncta oleo coctamque similam et collyridas olei admixtione conspersas
panes quoque fermentatos cum hostia gratiarum quae immolatur pro pacificis
ex quibus unus pro primitiis offeretur Domino et erit sacerdotis qui fundet hostiae sanguinem
cuius carnes eadem comedentur die nec remanebit ex eis quicquam usque mane
si voto vel sponte quisquam obtulerit hostiam eadem similiter edetur die sed et si quid in crastinum remanserit vesci licitum est
quicquid autem tertius invenerit dies ignis absumet
si quis de carnibus victimae pacificorum die tertio comederit irrita fiet oblatio nec proderit offerenti quin potius quaecumque anima tali se edulio contaminarit praevaricationis rea erit
caro quae aliquid tetigerit inmundum non comedetur sed conburetur igni qui fuerit mundus vescetur ea
anima polluta quae ederit de carnibus hostiae pacificorum quae oblata est Domino peribit de populis suis
et quae tetigerit inmunditiam hominis vel iumenti sive omnis rei quae polluere potest et comederit de huiuscemodi carnibus interibit de populis suis
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
loquere filiis Israhel adipem bovis et ovis et caprae non comedetis
adipem cadaveris morticini et eius animalis quod a bestia captum est habebitis in usus varios
si quis adipem qui offerri debet in incensum Domini comederit peribit de populo suo
sanguinem quoque omnis animalis non sumetis in cibo tam de avibus quam de pecoribus
omnis anima quae ederit sanguinem peribit de populis suis
locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere filiis Israhel qui offert victimam pacificorum Domino offerat simul et sacrificium id est libamenta eius
tenebit manibus adipem hostiae et pectusculum cumque ambo oblata Domino consecrarit tradet sacerdoti
qui adolebit adipem super altare pectusculum autem erit Aaron et filiorum eius
armus quoque dexter de pacificorum hostiis cedet in primitias sacerdotis
qui obtulerit sanguinem et adipem filiorum Aaron ipse habebit et armum dextrum in portione sua
pectusculum enim elationis et armum separationis tuli a filiis Israhel de hostiis eorum pacificis et dedi Aaron sacerdoti ac filiis eius lege perpetua ab omni populo Israhel<CM>
haec est unctio Aaron et filiorum eius in caerimoniis Domini die qua obtulit eos Moses ut sacerdotio fungerentur
et quae praecepit dari eis Dominus a filiis Israhel religione perpetua in generationibus suis
ista est lex holocausti et sacrificii pro peccato atque delicto et pro consecratione et pacificorum victimis
quas constituit Dominus Mosi in monte Sinai quando mandavit filiis Israhel ut offerrent oblationes suas Domino in deserto Sinai<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
tolle Aaron cum filiis suis vestes eorum et unctionis oleum vitulum pro peccato duos arietes canistrum cum azymis
et congregabis omnem coetum ad ostium tabernaculi
fecit Moses ut Dominus imperarat congregataque omni turba ante fores
ait iste est sermo quem iussit Dominus fieri
statimque obtulit Aaron et filios eius cumque lavisset eos
vestivit pontificem subucula linea accingens eum balteo et induens tunica hyacinthina et desuper umerale inposuit
quod adstringens cingulo aptavit rationali in quo erat doctrina et veritas
cidarim quoque texit caput et super eam contra frontem posuit lamminam auream consecratam in sanctificationem sicut praeceperat ei Dominus
tulit et unctionis oleum quo levit tabernaculum cum omni supellectili sua
cumque sanctificans aspersisset altare septem vicibus unxit illud et omnia vasa eius labrumque cum basi sua sanctificavit oleo
quod fundens super caput Aaron unxit eum et consecravit
filios quoque eius oblatos vestivit tunicis lineis et cinxit balteo inposuitque mitras ut iusserat Dominus<CM>
obtulit et vitulum pro peccato cumque super caput eius posuissent Aaron et filii eius manus suas
immolavit eum hauriens sanguinem et tincto digito tetigit cornua altaris per gyrum quo expiato et sanctificato fudit reliquum sanguinem ad fundamenta eius
adipem autem qui erat super vitalia et reticulum iecoris duosque renunculos cum arvinulis suis adolevit super altare
vitulum cum pelle carnibus et fimo cremans extra castra sicut praeceperat Dominus
obtulit et arietem in holocaustum super cuius caput cum inposuissent Aaron et filii eius manus suas
immolavit eum et fudit sanguinem eius per altaris circuitum
ipsumque arietem in frusta concidens caput eius et artus et adipem adolevit igni
lotis prius intestinis et pedibus totumque simul arietem incendit super altare eo quod esset holocaustum suavissimi odoris Domino sicut praeceperat ei
obtulit et arietem secundum in consecrationem sacerdotum posueruntque super caput illius Aaron et filii eius manus suas
quem cum immolasset Moses sumens de sanguine tetigit extremum auriculae dextrae Aaron et pollicem manus eius dextrae similiter et pedis
obtulit et filios Aaron cumque de sanguine arietis immolati tetigisset extremum auriculae singulorum dextrae et pollices manus ac pedis dextri reliquum fudit super altare per circuitum
adipem vero et caudam omnemque pinguedinem quae operit intestina reticulumque iecoris et duos renes cum adipibus suis et armo dextro separavit
tollens autem de canistro azymorum quod erat coram Domino panem absque fermento et collyridam conspersam oleo laganumque posuit super adipes et armum dextrum
tradens simul omnia Aaron et filiis eius qui postquam levaverunt ea coram Domino
rursum suscepta de manibus eorum adolevit super altare holocausti eo quod consecrationis esset oblatio in odorem suavitatis sacrificii Domini
tulit et pectusculum elevans illud coram Domino de ariete consecrationis in partem suam sicut praeceperat ei Dominus
adsumensque unguentum et sanguinem qui erat in altari aspersit super Aaron et vestimenta eius et super filios illius ac vestes eorum<CM>
cumque sanctificasset eos in vestitu suo praecepit eis dicens coquite carnes ante fores tabernaculi et ibi comedite eas panes quoque consecrationis edite qui positi sunt in canistro sicut praecepit mihi dicens Aaron et filii eius comedent eos
quicquid autem reliquum fuerit de carne et panibus ignis absumet
de ostio quoque tabernaculi non exibitis septem diebus usque ad diem quo conplebitur tempus consecrationis vestrae septem enim diebus finitur consecratio
sicut et inpraesentiarum factum est ut ritus sacrificii conpleretur
die ac nocte manebitis in tabernaculo observantes custodias Domini ne moriamini sic enim mihi praeceptum est
feceruntque Aaron et filii eius cuncta quae locutus est Dominus per manum Mosi<CM>
facto autem octavo die vocavit Moses Aaron et filios eius ac maiores natu Israhel dixitque ad Aaron
tolle de armento vitulum pro peccato et arietem in holocaustum utrumque inmaculatos et offer illos coram Domino
et ad filios Israhel loqueris tollite hircum pro peccato et vitulum atque agnum anniculos et sine macula in holocaustum
bovem et arietem pro pacificis et immolate eos coram Domino in sacrificio singulorum similam oleo conspersam offerentes hodie enim Dominus apparebit vobis
tulerunt ergo cuncta quae iusserat Moses ad ostium tabernaculi ubi cum omnis staret multitudo
ait Moses iste est sermo quem praecepit Dominus facite et apparebit vobis gloria eius
dixit et ad Aaron accede ad altare et immola pro peccato tuo offer holocaustum et deprecare pro te et pro populo cumque mactaveris hostiam populi ora pro eo sicut praecepit Dominus<CM>
statimque Aaron accedens ad altare immolavit vitulum pro peccato suo
cuius sanguinem obtulerunt ei filii sui in quo tinguens digitum tetigit cornua altaris et fudit residuum ad basim eius
adipemque et renunculos ac reticulum iecoris quae sunt pro peccato adolevit super altare sicut praeceperat Dominus Mosi
carnes vero et pellem eius extra castra conbusit igni
immolavit et holocausti victimam obtuleruntque ei filii sui sanguinem eius quem fudit per altaris circuitum
ipsam etiam hostiam in frusta concisam cum capite et membris singulis obtulerunt quae omnia super altare cremavit igni
lotis prius aqua intestinis et pedibus
et pro peccato populi offerens mactavit hircum expiatoque altari
fecit holocaustum
addens in sacrificio libamenta quae pariter offeruntur et adolens ea super altare absque caerimoniis holocausti matutini
immolavit et bovem atque arietem hostias pacificas populi obtuleruntque ei filii sui sanguinem quem fudit super altare in circuitu
adipes autem bovis et caudam arietis renunculosque cum adipibus suis et reticulum iecoris
posuerunt super pectora cumque cremati essent adipes in altari
pectora eorum et armos dextros separavit Aaron elevans coram Domino sicut praeceperat Moses
et tendens manum contra populum benedixit eis sicque conpletis hostiis pro peccato et holocaustis et pacificis descendit<CM>
ingressi autem Moses et Aaron tabernaculum testimonii et deinceps egressi benedixerunt populo apparuitque gloria Domini omni multitudini
et ecce egressus ignis a Domino devoravit holocaustum et adipes qui erant super altare quod cum vidissent turbae laudaverunt Dominum ruentes in facies suas<CM>
arreptisque Nadab et Abiu filii Aaron turibulis posuerunt ignem et incensum desuper offerentes coram Domino ignem alienum quod eis praeceptum non erat
egressusque ignis a Domino devoravit eos et mortui sunt coram Domino<CM>
dixitque Moses ad Aaron hoc est quod locutus est Dominus sanctificabor in his qui adpropinquant mihi et in conspectu omnis populi glorificabor quod audiens tacuit Aaron
vocatis autem Moses Misahel et Elsaphan filios Ozihel patrui Aaron ait ad eos ite et colligite fratres vestros de conspectu sanctuarii et asportate extra castra
confestimque pergentes tulerunt eos sicut iacebant vestitos lineis tunicis et eiecerunt foras ut sibi fuerat imperatum
locutus est Moses ad Aaron et ad Eleazar atque Ithamar filios eius capita vestra nolite nudare et vestimenta nolite scindere ne forte moriamini et super omnem coetum oriatur indignatio fratres vestri et omnis domus Israhel plangant incendium quod Dominus suscitavit
vos autem non egredimini fores tabernaculi alioquin peribitis oleum quippe sanctae unctionis est super vos qui fecerunt omnia iuxta praeceptum Mosi<CM>
dixit quoque Dominus ad Aaron
vinum et omne quod inebriare potest non bibetis tu et filii tui quando intratis tabernaculum testimonii ne moriamini quia praeceptum est sempiternum in generationes vestras
et ut habeatis scientiam discernendi inter sanctum et profanum inter pollutum et mundum
doceatisque filios Israhel omnia legitima mea quae locutus est Dominus ad eos per manum Mosi<CM>
locutusque est Moses ad Aaron et ad Eleazar atque Ithamar filios eius qui residui erant tollite sacrificium quod remansit de oblatione Domini et comedite illud absque fermento iuxta altare quia sanctum sanctorum est
comedetis autem in loco sancto quod datum est tibi et filiis tuis de oblationibus Domini sicut praeceptum est mihi
pectusculum quoque quod oblatum est et armum qui separatus est edetis in loco mundissimo tu et filii tui ac filiae tuae tecum tibi enim ac liberis tuis reposita sunt de hostiis salutaribus filiorum Israhel
eo quod armum et pectus et adipes qui cremantur in altari elevaverint coram Domino et pertineant ad te et ad filios tuos lege perpetua sicut praecepit Dominus
inter haec hircum qui oblatus fuerat pro peccato cum quaereret Moses exustum repperit iratusque contra Eleazar et Ithamar filios Aaron qui remanserant ait
cur non comedistis hostiam pro peccato in loco sancto quae sancta sanctorum est et data vobis ut portetis iniquitatem multitudinis et rogetis pro ea in conspectu Domini
praesertim cum de sanguine illius non sit inlatum intra sancta et comedere eam debueritis in sanctuario sicut praeceptum est mihi
respondit Aaron oblata est hodie victima pro peccato et holocaustum coram Domino mihi autem accidit quod vides quomodo potui comedere eam aut placere Domino in caerimoniis mente lugubri
quod cum audisset Moses recepit satisfactionem<CM>
locutus est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
dicite filiis Israhel haec sunt animalia quae comedere debetis de cunctis animantibus terrae
omne quod habet divisam ungulam et ruminat in pecoribus comedetis
quicquid autem ruminat quidem et habet ungulam sed non dividit eam sicut camelus et cetera non comedetis illud et inter inmunda reputabitis
chyrogryllius qui ruminat ungulamque non dividit inmundus est
lepus quoque nam et ipse ruminat sed ungulam non dividit
et sus qui cum ungulam dividat non ruminat
horum carnibus non vescemini nec cadavera contingetis quia inmunda sunt vobis<CM>
haec sunt quae gignuntur in aquis et vesci licitum est omne quod habet pinnulas et squamas tam in mari quam in fluminibus et stagnis comedetis
quicquid autem pinnulas et squamas non habet eorum quae in aquis moventur et vivunt abominabile vobis
et execrandum erit carnes eorum non comedetis et morticina vitabitis
cuncta quae non habent pinnulas et squamas in aquis polluta erunt
haec sunt quae de avibus comedere non debetis et vitanda sunt vobis aquilam et grypem et alietum
milvum ac vulturem iuxta genus suum
et omne corvini generis in similitudinem suam
strutionem et noctuam et larum et accipitrem iuxta genus suum
bubonem et mergulum et ibin
cycnum et onocrotalum et porphirionem
erodionem et charadrion iuxta genus suum opupam quoque et vespertilionem<CM>
omne de volucribus quod graditur super quattuor pedes abominabile erit vobis
quicquid autem ambulat quidem super quattuor pedes sed habet longiora retro crura per quae salit super terram
comedere debetis ut est brucus in genere suo et attacus atque ophiomachus ac lucusta singula iuxta genus suum
quicquid autem ex volucribus quattuor tantum habet pedes execrabile erit vobis
et quicumque morticina eorum tetigerit polluetur et erit inmundus usque ad vesperum
et si necesse fuerit ut portet quippiam horum mortuum lavabit vestimenta sua et inmundus erit usque ad solis occasum
omne animal quod habet quidem ungulam sed non dividit eam nec ruminat inmundum erit et quicquid tetigerit illud contaminabitur
quod ambulat super manus ex cunctis animantibus quae incedunt quadrupedia inmundum erit qui tetigerit morticina eorum polluetur usque ad vesperum
et qui portaverit huiuscemodi cadavera lavabit vestimenta sua et inmundus erit usque ad vesperum quia omnia haec inmunda sunt vobis
hoc quoque inter polluta reputabitur de his quae moventur in terra mustela et mus et corcodillus singula iuxta genus suum
migale et cameleon et stelio ac lacerta et talpa
omnia haec inmunda sunt qui tetigerit morticina eorum inmundus erit usque ad vesperum
et super quod ceciderit quicquam de morticinis eorum polluetur tam vas ligneum et vestimentum quam pelles et cilicia et in quocumque fit opus tinguentur aqua et polluta erunt usque ad vesperum et sic postea mundabuntur
vas autem fictile in quo horum quicquam intro ceciderit polluetur et idcirco frangendum est
omnis cibus quem comeditis si fusa fuerit super eum aqua inmundus erit et omne liquens quod bibitur de universo vase inmundum erit
et quicquid de morticinis istiusmodi ceciderit super illud inmundum erit sive clibani sive cytropodes destruentur et inmundi erunt
fontes vero et cisternae et omnis aquarum congregatio munda erit qui morticinum eorum tetigerit polluetur
si ceciderint super sementem non polluent eam
sin autem quispiam aqua sementem perfuderit et postea morticinis tacta fuerit ilico polluetur
si mortuum fuerit animal quod licet vobis comedere qui cadaver eius tetigerit inmundus erit usque ad vesperum
et qui comederit ex eo quippiam sive portaverit lavabit vestimenta sua et inmundus erit usque ad vesperum
omne quod reptat super terram abominabile erit nec adsumetur in cibum
quicquid super pectus quadrupes graditur et multos habet pedes sive per humum trahitur non comedetis quia abominabile est<CM>
nolite contaminare animas vestras nec tangatis quicquam eorum ne inmundi sitis
ego enim sum Dominus Deus vester sancti estote quoniam et ego sanctus sum ne polluatis animas vestras in omni reptili quod movetur super terram
ego sum Dominus qui eduxi vos de terra Aegypti ut essem vobis in Deum sancti eritis quia et ego sanctus sum
ista est lex animantium et volucrum et omnis animae viventis quae movetur in aqua et reptat in terra
ut differentias noveritis mundi et inmundi et sciatis quid comedere et quid respuere debeatis<CM>
locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere filiis Israhel et dices ad eos mulier si suscepto semine pepererit masculum inmunda erit septem diebus iuxta dies separationis menstruae
et die octavo circumcidetur infantulus
ipsa vero triginta tribus diebus manebit in sanguine purificationis suae omne sanctum non tanget nec ingredietur sanctuarium donec impleantur dies purificationis eius
sin autem feminam pepererit inmunda erit duabus ebdomadibus iuxta ritum fluxus menstrui et sexaginta ac sex diebus manebit in sanguine purificationis suae<CM>
cumque expleti fuerint dies purificationis eius pro filio sive pro filia deferet agnum anniculum in holocaustum et pullum columbae sive turturem pro peccato ad ostium tabernaculi testimonii et tradet sacerdoti
qui offeret illa coram Domino et rogabit pro ea et sic mundabitur a profluvio sanguinis sui ista est lex parientis masculum ac feminam
quod si non invenerit manus eius nec potuerit offerre agnum sumet duos turtures vel duos pullos columbae unum in holocaustum et alterum pro peccato orabitque pro ea sacerdos et sic mundabitur<CM>
locutus est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
homo in cuius carne et cute ortus fuerit diversus color sive pustula aut quasi lucens quippiam id est plaga leprae adducetur ad Aaron sacerdotem vel ad unum quemlibet filiorum eius
qui cum viderit lepram in cute et pilos in album mutatos colorem ipsamque speciem leprae humiliorem cute et carne reliqua plaga leprae est et ad arbitrium eius separabitur
sin autem lucens candor fuerit in cute nec humilior carne reliqua et pili coloris pristini recludet eum sacerdos septem diebus
et considerabit die septimo et siquidem lepra ultra non creverit nec transierit in cute priores terminos rursum includet eum septem diebus aliis
et die septimo contemplabitur si obscurior fuerit lepra et non creverit in cute mundabit eum quia scabies est lavabitque homo vestimenta sua et mundus erit
quod si postquam a sacerdote visus est et redditus munditiae iterum lepra creverit adducetur ad eum
et inmunditiae condemnabitur
plaga leprae si fuerit in homine adducetur ad sacerdotem
et videbit eum cumque color albus in cute fuerit et capillorum mutarit aspectum ipsa quoque caro viva apparuerit
lepra vetustissima iudicabitur atque inolita cuti contaminabit itaque eum sacerdos et non recludet quia perspicue inmunditia est
sin autem effloruerit discurrens lepra in cute et operuerit omnem carnem a capite usque ad pedes quicquid sub aspectu oculorum cadit
considerabit eum sacerdos et teneri lepra mundissima iudicabit eo quod omnis in candorem versa sit et idcirco homo mundus erit
quando vero caro vivens in eo apparuerit
tunc sacerdotis iudicio polluetur et inter inmundos reputabitur caro enim viva si lepra aspergatur inmunda est
quod si rursum versa fuerit in alborem et totum hominem operuerit
considerabit eum sacerdos et mundum esse decernet<CM>
caro et cutis in qua ulcus natum est et sanatum
et in loco ulceris cicatrix apparuerit alba sive subrufa adducetur homo ad sacerdotem
qui cum viderit locum leprae humiliorem carne reliqua et pilos versos in candorem contaminabit eum plaga enim leprae orta est in ulcere
quod si pilus coloris est pristini et cicatrix subobscura et vicina carne non est humilior recludet eum septem diebus
et siquidem creverit adiudicabit eum leprae
sin autem steterit in loco suo ulceris est cicatrix et homo mundus erit
caro et cutis quam ignis exuserit et sanata albam sive rufam habuerit cicatricem
considerabit eam sacerdos et ecce versa est in alborem et locus eius reliqua cute humilior contaminabit eum quia plaga leprae in cicatrice orta est
quod si pilorum color non fuerit inmutatus nec humilior plaga carne reliqua et ipsa leprae species fuerit subobscura recludet eum septem diebus
et die septimo contemplabitur si creverit in cute lepra contaminabit eum
sin autem in loco suo candor steterit non satis clarus plaga conbustionis est et idcirco mundabitur quia cicatrix est conbusturae
vir sive mulier in cuius capite vel barba germinarit lepra videbit eos sacerdos
et siquidem humilior fuerit locus carne reliqua et capillus flavus solitoque subtilior contaminabit eos quia lepra capitis ac barbae est
sin autem viderit et locum maculae aequalem vicinae carni et capillum nigrum recludet eos septem diebus
et die septimo intuebitur si non creverit macula et capillus sui coloris est et locus plagae carni reliquae aequalis
radetur homo absque loco maculae et includetur septem diebus aliis
si die septimo visa fuerit stetisse plaga in loco suo nec humilior carne reliqua mundabit eum lotisque vestibus mundus erit
sin autem post emundationem rursus creverit macula in cute
non quaeret amplius utrum capillus in flavum colorem sit commutatus quia aperte inmundus est
porro si steterit macula et capilli nigri fuerint noverit hominem esse sanatum et confidenter eum pronuntiet mundum<CM>
vir et mulier in cuius cute candor apparuerit
intuebitur eos sacerdos si deprehenderit subobscurum alborem lucere in cute sciat non esse lepram sed maculam coloris candidi et hominem mundum
vir de cuius capite capilli fluunt calvus ac mundus est
et si a fronte ceciderint pili recalvaster et mundus est
sin autem in calvitio sive in recalvatione albus vel rufus color fuerit exortus
et hoc sacerdos viderit condemnabit eum haut dubiae leprae quae orta est in calvitio
quicumque ergo maculatus fuerit lepra et separatus ad arbitrium sacerdotis
habebit vestimenta dissuta caput nudum os veste contectum contaminatum ac sordidum se clamabit
omni tempore quo leprosus est et inmundus solus habitabit extra castra<CM>
vestis lanea sive linea quae lepram habuerit
in stamine atque subtemine aut certe pellis vel quicquid ex pelle confectum est
si alba aut rufa macula fuerit infecta lepra reputabitur ostendeturque sacerdoti
qui consideratam recludet septem diebus
et die septimo rursus aspiciens si crevisse deprehenderit lepra perseverans est pollutum iudicabit vestimentum et omne in quo fuerit inventa
et idcirco conburetur flammis
quod si eam viderit non crevisse
praecipiet et lavabunt id in quo lepra est recludetque illud septem diebus aliis
et cum viderit faciem quidem pristinam non reversam nec tamen crevisse lepram inmundum iudicabit et igne conburet eo quod infusa sit in superficie vestimenti vel per totum lepra
sin autem obscurior fuerit locus leprae postquam vestis est lota abrumpet eum et a solido dividet
quod si ultra apparuerit in his locis quae prius inmaculata erant lepra volatilis et vaga debet igne conburi
si cessaverit lavabit ea quae pura sunt secundo et munda erunt
ista est lex leprae vestimenti lanei et linei staminis atque subteminis omnisque supellectilis pelliciae quomodo mundari debeat vel contaminari<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
hic est ritus leprosi quando mundandus est adducetur ad sacerdotem
qui egressus e castris cum invenerit lepram esse mundatam
praecipiet ei qui purificatur ut offerat pro se duos passeres vivos quos vesci licitum est et lignum cedrinum vermiculumque et hysopum
et unum e passeribus immolari iubebit in vase fictili super aquas viventes
alium autem vivum cum ligno cedrino et cocco et hysopo tinguet in sanguine passeris immolati
quo asperget illum qui mundandus est septies ut iure purgetur et dimittet passerem vivum ut in agrum avolet
cumque laverit homo vestimenta sua radet omnes pilos corporis et lavabitur aqua purificatusque ingredietur castra ita dumtaxat ut maneat extra tabernaculum suum septem diebus
et die septimo radat capillos capitis barbamque et supercilia ac totius corporis pilos et lotis rursum vestibus et corpore<CM>
die octavo adsumet duos agnos inmaculatos et ovem anniculam absque macula et tres decimas similae in sacrificium quae conspersa sit oleo et seorsum olei sextarium
cumque sacerdos purificans hominem statuerit eum et haec omnia coram Domino in ostio tabernaculi testimonii
tollet agnum et offeret eum pro delicto oleique sextarium et oblatis ante Dominum omnibus
immolabit agnum ubi immolari solet hostia pro peccato et holocaustum id est in loco sancto sicut enim pro peccato ita et pro delicto ad sacerdotem pertinet hostia sancta sanctorum est
adsumensque sacerdos de sanguine hostiae quae immolata est pro delicto ponet super extremum auriculae dextrae eius qui mundatur et super pollices manus dextrae et pedis
et de olei sextario mittet in manum suam sinistram
tinguetque digitum dextrum in eo et asperget septies contra Dominum
quod autem reliquum est olei in leva manu fundet super extremum auriculae dextrae eius qui mundatur et super pollices manus ac pedis dextri et super sanguinem qui fusus est pro delicto
et super caput eius
rogabitque pro eo coram Domino et faciet sacrificium pro peccato tunc immolabit holocaustum
et ponet illud in altari cum libamentis suis et homo rite mundabitur<CM>
quod si pauper est et non potest manus eius invenire quae dicta sunt adsumet agnum pro delicto ad oblationem ut roget pro eo sacerdos decimamque partem similae conspersae oleo in sacrificium et olei sextarium
duosque turtures sive duos pullos columbae quorum sit unus pro peccato et alter in holocaustum
offeretque ea die octavo purificationis suae sacerdoti ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino
qui suscipiens agnum pro delicto et sextarium olei levabit simul
immolatoque agno de sanguine eius ponet super extremum auriculae dextrae illius qui mundatur et super pollices manus eius ac pedis dextri
olei vero partem mittet in manum suam sinistram
in quo tinguens digitum dextrae manus asperget septies contra Dominum
tangetque extremum dextrae auriculae illius qui mundatur et pollices manus ac pedis dextri in loco sanguinis qui effusus est pro delicto
reliquam autem partem olei quae est in sinistra manu mittet super caput purificati ut placet pro eo Dominum
et turturem sive pullum columbae offeret
unum pro delicto et alterum in holocaustum cum libamentis suis
hoc est sacrificium leprosi qui habere non potest omnia in emundationem sui<CM>
locutus est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
cum ingressi fueritis terram Chanaan quam ego dabo vobis in possessionem si fuerit plaga leprae in aedibus
ibit cuius est domus nuntians sacerdoti et dicet quasi plaga leprae videtur mihi esse in domo mea
at ille praecipiet ut efferant universa de domo priusquam ingrediatur eam et videat utrum lepra sit ne inmunda fiant omnia quae in domo sunt intrabitque postea ut consideret domus lepram
et cum viderit in parietibus illius quasi valliculas pallore sive rubore deformes et humiliores superficie reliqua
egredietur ostium domus et statim claudet eam septem diebus
reversusque die septimo considerabit eam si invenerit crevisse lepram
iubebit erui lapides in quibus lepra est et proici eos extra civitatem in loco inmundo
domum autem ipsam radi intrinsecus per circuitum et spargi pulverem rasurae extra urbem in loco inmundo
lapidesque alios reponi pro his qui ablati fuerint et luto alio liniri domum
sin autem postquam eruti sunt lapides et pulvis elatus et alia terra lita
ingressus sacerdos viderit reversam lepram et parietes aspersos maculis lepra est perseverans et inmunda domus
quam statim destruent et lapides eius ac ligna atque universum pulverem proicient extra oppidum in loco inmundo
qui intraverit domum quando clausa est inmundus erit usque ad vesperum
et qui dormierit in ea et comederit quippiam lavabit vestimenta sua
quod si introiens sacerdos viderit lepram non crevisse in domo postquam denuo lita est purificabit eam reddita sanitate
et in purificationem eius sumet duos passeres lignumque cedrinum et vermiculum atque hysopum
et immolato uno passere in vase fictili super aquas vivas
tollet lignum cedrinum et hysopum et coccum et passerem vivum et intinguet omnia in sanguine passeris immolati atque in aquis viventibus et asperget domum septies
purificabitque eam tam in sanguine passeris quam in aquis viventibus et in passere vivo lignoque cedrino et hysopo atque vermiculo
cumque dimiserit passerem avolare in agrum libere orabit pro domo et iure mundabitur<CM>
ista est lex omnis leprae et percussurae
leprae vestium et domorum
cicatricis et erumpentium papularum lucentis maculae et in varias species coloribus inmutatis
ut possit sciri quo tempore mundum quid vel inmundum sit<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
loquimini filiis Israhel et dicite eis vir qui patitur fluxum seminis inmundus erit
et tunc iudicabitur huic vitio subiacere cum per momenta singula adheserit carni illius atque concreverit foedus humor
omne stratum in quo dormierit inmundum erit et ubicumque sederit
si quis hominum tetigerit lectum eius lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum
si sederit ubi ille sederat et ipse lavabit vestimenta sua et lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum
qui tetigerit carnem eius lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum
si salivam huiuscemodi homo iecerit super eum qui mundus est lavabit vestem suam et lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum
sagma super quo sederit inmundum erit
et quicquid sub eo fuerit qui fluxum seminis patitur pollutum erit usque ad vesperum qui portaverit horum aliquid lavabit vestem suam et ipse lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum
omnis quem tetigerit qui talis est non lotis ante manibus lavabit vestimenta sua et lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum
vas fictile quod tetigerit confringetur vas autem ligneum lavabitur aqua
si sanatus fuerit qui huiuscemodi sustinet passionem numerabit septem dies post emundationem sui et lotis vestibus ac toto corpore in aquis viventibus erit mundus
die autem octavo sumet duos turtures aut duos pullos columbae et veniet in conspectu Domini ad ostium tabernaculi testimonii dabitque eos sacerdoti
qui faciet unum pro peccato et alterum in holocaustum rogabitque pro eo coram Domino ut emundetur a fluxu seminis sui
vir de quo egreditur semen coitus lavabit aqua omne corpus suum et inmundus erit usque ad vesperum
vestem et pellem quam habuerit lavabit aqua et inmunda erit usque ad vesperum
mulier cum qua coierit lavabitur aqua et inmunda erit usque ad vesperum<CM>
mulier quae redeunte mense patitur fluxum sanguinis septem diebus separabitur
omnis qui tetigerit eam inmundus erit usque ad vesperum
et in quo dormierit vel sederit diebus separationis suae polluetur
qui tetigerit lectum eius lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum
omne vas super quo illa sederit quisquis adtigerit lavabit vestimenta sua et lotus aqua pollutus erit usque ad vesperum
si coierit cum ea vir tempore sanguinis menstrualis inmundus erit septem diebus et omne stratum in quo dormierit polluetur
mulier quae patitur multis diebus fluxum sanguinis non in tempore menstruali vel quae post menstruum sanguinem fluere non cessat quamdiu huic subiacet passioni inmunda erit quasi sit in tempore menstruo
omne stratum in quo dormierit et vas in quo sederit pollutum erit
quicumque tetigerit eam lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum
si steterit sanguis et fluere cessarit numerabit septem dies purificationis suae
et octavo die offeret pro se sacerdoti duos turtures vel duos pullos columbae ad ostium tabernaculi testimonii
qui unum faciet pro peccato et alterum in holocaustum rogabitque pro ea coram Domino et pro fluxu inmunditiae eius
docebitis ergo filios Israhel ut caveant inmunditiam et non moriantur in sordibus suis cum polluerint tabernaculum meum quod est inter eos
ista est lex eius qui patitur fluxum seminis et qui polluitur coitu
et quae menstruis temporibus separatur vel quae iugi fluit sanguine et hominis qui dormierit cum ea<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen post mortem duum filiorum Aaron quando offerentes ignem alienum interfecti sunt
et praecepit ei dicens loquere ad Aaron fratrem tuum ne omni tempore ingrediatur sanctuarium quod est intra velum coram propitiatorio quo tegitur arca ut non moriatur quia in nube apparebo super oraculum
nisi haec ante fecerit vitulum offeret pro peccato et arietem in holocaustum
tunica linea vestietur feminalibus lineis verecunda celabit accingetur zona linea cidarim lineam inponet capiti haec enim vestimenta sunt sancta quibus cunctis cum lotus fuerit induetur<CM>
suscipietque ab universa multitudine filiorum Israhel duos hircos pro peccato et unum arietem in holocaustum
cumque obtulerit vitulum et oraverit pro se et pro domo sua
duos hircos stare faciet coram Domino in ostio tabernaculi testimonii
mittens super utrumque sortem unam Domino et alteram capro emissario
cuius sors exierit Domino offeret illum pro peccato
cuius autem in caprum emissarium statuet eum vivum coram Domino ut fundat preces super eo et emittat illum in solitudinem
his rite celebratis offeret vitulum et rogans pro se et pro domo sua immolabit eum
adsumptoque turibulo quod de prunis altaris impleverit et hauriens manu conpositum thymiama in incensum ultra velum intrabit in sancta
ut positis super ignem aromatibus nebula eorum et vapor operiat oraculum quod est super testimonium et non moriatur
tollet quoque de sanguine vituli et asperget digito septies contra propitiatorium ad orientem<CM>
cumque mactaverit hircum pro peccato populi inferet sanguinem eius intra velum sicut praeceptum est de sanguine vituli ut aspergat e regione oraculi
et expiet sanctuarium ab inmunditiis filiorum Israhel et a praevaricationibus eorum cunctisque peccatis iuxta hunc ritum faciet tabernaculo testimonii quod fixum est inter eos in medio sordium habitationis eorum
nullus hominum sit in tabernaculo quando pontifex ingreditur sanctuarium ut roget pro se et pro domo sua et pro universo coetu Israhel donec egrediatur
cum autem exierit ad altare quod coram Domino est oret pro se et sumptum sanguinem vituli atque hirci fundat super cornua eius per gyrum
aspergensque digito septies expiet et sanctificet illud ab inmunditiis filiorum Israhel<CM>
postquam emundarit sanctuarium et tabernaculum et altare tunc offerat hircum viventem
et posita utraque manu super caput eius confiteatur omnes iniquitates filiorum Israhel et universa delicta atque peccata eorum quae inprecans capiti eius emittet illum per hominem paratum in desertum
cumque portaverit hircus omnes iniquitates eorum in terram solitariam et dimissus fuerit in deserto
revertetur Aaron in tabernaculum testimonii et depositis vestibus quibus prius indutus erat cum intraret sanctuarium relictisque ibi
lavabit carnem suam in loco sancto indueturque vestimentis suis et postquam egressus obtulerit holocaustum suum ac plebis rogabit tam pro se quam pro populo
et adipem qui oblatus est pro peccatis adolebit super altare
ille vero qui dimiserit caprum emissarium lavabit vestimenta sua et corpus aqua et sic ingredietur in castra
vitulum autem et hircum qui pro peccato fuerant immolati et quorum sanguis inlatus est ut in sanctuario expiatio conpleretur asportabunt foras castra et conburent igni tam pelles quam carnes eorum et fimum
et quicumque conbuserit ea lavabit vestimenta sua et carnem aqua et sic ingredietur in castra<CM>
eritque hoc vobis legitimum sempiternum mense septimo decima die mensis adfligetis animas vestras nullumque facietis opus sive indigena sive advena qui peregrinatur inter vos
in hac die expiatio erit vestri atque mundatio ab omnibus peccatis vestris coram Domino mundabimini
sabbatum enim requietionis est et adfligetis animas vestras religione perpetua
expiabit autem sacerdos qui unctus fuerit et cuius initiatae manus ut sacerdotio fungatur pro patre suo indueturque stola linea et vestibus sanctis
et expiabit sanctuarium et tabernaculum testimonii atque altare sacerdotes quoque et universum populum
eritque hoc vobis legitimum sempiternum ut oretis pro filiis Israhel et pro cunctis peccatis eorum semel in anno fecit igitur sicut praeceperat Dominus Mosi<CM>
et locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere Aaron et filiis eius et cunctis filiis Israhel et dices ad eos iste est sermo quem mandavit Dominus dicens
homo quilibet de domo Israhel si occiderit bovem aut ovem sive capram in castris vel extra castra
et non obtulerit ad ostium tabernaculi oblationem Domino sanguinis reus erit quasi sanguinem fuderit sic peribit de medio populi sui
ideo offerre debent sacerdoti filii Israhel hostias suas quas occidunt in agro ut sanctificentur Domino ante ostium tabernaculi testimonii et immolent eas hostias pacificas Domino
fundetque sacerdos sanguinem super altare Domini ad ostium tabernaculi testimonii et adolebit adipem in odorem suavitatis Domino
et nequaquam ultra immolabunt hostias suas daemonibus cum quibus fornicati sunt legitimum sempiternum erit illis et posteris eorum
et ad ipsos dices homo de domo Israhel et de advenis qui peregrinantur apud vos qui obtulerit holocaustum sive victimam
et ad ostium tabernaculi testimonii non adduxerit eam ut offeratur Domino interibit de populo suo<CM>
homo quilibet de domo Israhel et de advenis qui peregrinantur inter eos si comederit sanguinem obfirmabo faciem meam contra animam illius et disperdam eam de populo suo
quia anima carnis in sanguine est et ego dedi illum vobis ut super altare in eo expietis pro animabus vestris et sanguis pro animae piaculo sit
idcirco dixi filiis Israhel omnis anima ex vobis non comedet sanguinem nec ex advenis qui peregrinantur inter vos
homo quicumque de filiis Israhel et de advenis qui peregrinantur apud vos si venatione atque aucupio ceperit feram vel avem quibus vesci licitum est fundat sanguinem eius et operiat illum terra
anima enim omnis carnis in sanguine est unde dixi filiis Israhel sanguinem universae carnis non comedetis quia anima carnis in sanguine est et quicumque comederit illum interibit
anima quae comederit morticinum vel captum a bestia tam de indigenis quam de advenis lavabit vestes suas et semet ipsum aqua et contaminatus erit usque ad vesperum et hoc ordine mundus fiet
quod si non laverit vestimenta sua nec corpus portabit iniquitatem suam<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
loquere filiis Israhel et dices ad eos ego Dominus Deus vester
iuxta consuetudinem terrae Aegypti in qua habitastis non facietis et iuxta morem regionis Chanaan ad quam ego introducturus sum vos non agetis nec in legitimis eorum ambulabitis
facietis iudicia mea et praecepta servabitis et ambulabitis in eis ego Dominus Deus vester
custodite leges meas atque iudicia quae faciens homo vivet in eis ego Dominus<CM>
omnis homo ad proximam sanguinis sui non accedet ut revelet turpitudinem eius ego Dominus
turpitudinem patris et turpitudinem matris tuae non discoperies mater tua est non revelabis turpitudinem eius
turpitudinem uxoris patris tui non discoperies turpitudo enim patris tui est
turpitudinem sororis tuae ex patre sive ex matre quae domi vel foris genita est non revelabis
turpitudinem filiae filii tui vel neptis ex filia non revelabis quia turpitudo tua est
turpitudinem filiae uxoris patris tui quam peperit patri tuo et est soror tua non revelabis
turpitudinem sororis patris tui non discoperies quia caro est patris tui
turpitudinem sororis matris tuae non revelabis eo quod caro sit matris tuae
turpitudinem patrui tui non revelabis nec accedes ad uxorem eius quae tibi adfinitate coniungitur
turpitudinem nurus tuae non revelabis quia uxor filii tui est nec discoperies ignominiam eius
turpitudinem uxoris fratris tui non revelabis quia turpitudo fratris tui est
turpitudinem uxoris tuae et filiae eius non revelabis filiam filii eius et filiam filiae illius non sumes ut reveles ignominiam eius quia caro illius sunt et talis coitus incestus est
sororem uxoris tuae in pelicatum illius non accipies nec revelabis turpitudinem eius adhuc illa vivente<CM>
ad mulierem quae patitur menstrua non accedes nec revelabis foeditatem eius
cum uxore proximi tui non coibis nec seminis commixtione maculaberis
de semine tuo non dabis ut consecretur idolo Moloch nec pollues nomen Dei tui ego Dominus
cum masculo non commisceberis coitu femineo quia abominatio est
cum omni pecore non coibis nec maculaberis cum eo mulier non subcumbet iumento nec miscebitur ei quia scelus est
ne polluamini in omnibus his quibus contaminatae sunt universae gentes quas ego eiciam ante conspectum vestrum
et quibus polluta est terra cuius ego scelera visitabo ut evomat habitatores suos
custodite legitima mea atque iudicia et non faciat ex omnibus abominationibus istis tam indigena quam colonus qui peregrinatur apud vos
omnes enim execrationes istas fecerunt accolae terrae qui fuerunt ante vos et polluerunt eam
cavete ergo ne et vos similiter evomat cum paria feceritis sicut evomuit gentem quae fuit ante vos
omnis anima quae fecerit de abominationibus his quippiam peribit de medio populi sui
custodite mandata mea nolite facere quae fecerunt hii qui fuerunt ante vos et ne polluamini in eis ego Dominus Deus vester<CM>
locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere ad omnem coetum filiorum Israhel et dices ad eos sancti estote quia ego sanctus sum Dominus Deus vester
unusquisque matrem et patrem suum timeat sabbata mea custodite ego Dominus Deus vester
nolite converti ad idola nec deos conflatiles faciatis vobis ego Dominus Deus vester
si immolaveritis hostiam pacificorum Domino ut sit placabilis
eo die quo fuerit immolata comedetis eam et die altero quicquid autem residuum fuerit in diem tertium igne conburetis
si quis post biduum comederit ex ea profanus erit et impietatis reus
portabit iniquitatem suam quia sanctum Domini polluit et peribit anima illa de populo suo
cum messueris segetes terrae tuae non tondebis usque ad solum superficiem terrae nec remanentes spicas colliges
neque in vinea tua racemos et grana decidentia congregabis sed pauperibus et peregrinis carpenda dimittes ego Dominus Deus vester<CM>
non facietis furtum non mentiemini nec decipiet unusquisque proximum suum
non peierabis in nomine meo nec pollues nomen Dei tui ego Dominus
non facies calumniam proximo tuo nec vi opprimes eum non morabitur opus mercennarii apud te usque mane
non maledices surdo nec coram caeco pones offendiculum sed timebis Deum tuum quia ego sum Dominus
non facies quod iniquum est nec iniuste iudicabis nec consideres personam pauperis nec honores vultum potentis iuste iudica proximo tuo
non eris criminator et susurro in populis non stabis contra sanguinem proximi tui ego Dominus
ne oderis fratrem tuum in corde tuo sed publice argue eum ne habeas super illo peccatum
non quaeres ultionem nec memor eris iniuriae civium tuorum diliges amicum tuum sicut temet ipsum ego Dominus<CM>
leges meas custodite iumenta tua non facies coire cum alterius generis animantibus agrum non seres diverso semine veste quae ex duobus texta est non indueris
homo si dormierit cum muliere coitu seminis quae sit ancilla etiam nubilis et tamen pretio non redempta nec libertate donata vapulabunt ambo et non morientur quia non fuit libera
pro delicto autem suo offeret Domino ad ostium tabernaculi testimonii arietem
orabitque pro eo sacerdos et pro delicto eius coram Domino et repropitiabitur ei dimitteturque peccatum
quando ingressi fueritis terram et plantaveritis in ea ligna pomifera auferetis praeputia eorum poma quae germinant inmunda erunt vobis nec edetis ex eis
quarto anno omnis fructus eorum sanctificabitur laudabilis Domino
quinto autem anno comedetis fructus congregantes poma quae proferunt ego Dominus Deus vester
non comedetis cum sanguine non augurabimini nec observabitis somnia
neque in rotundum adtondebitis comam nec radatis barbam
et super mortuo non incidetis carnem vestram neque figuras aliquas et stigmata facietis vobis ego Dominus
ne prostituas filiam tuam et contaminetur terra et impleatur piaculo<CM>
sabbata mea custodite et sanctuarium meum metuite ego Dominus
ne declinetis ad magos nec ab ariolis aliquid sciscitemini ut polluamini per eos ego Dominus Deus vester
coram cano capite consurge et honora personam senis et time Deum tuum ego sum Dominus
si habitaverit advena in terra vestra et moratus fuerit inter vos ne exprobretis ei
sed sit inter vos quasi indigena et diligetis eum quasi vosmet ipsos fuistis enim et vos advenae in terra Aegypti ego Dominus Deus vester
nolite facere iniquum aliquid in iudicio in regula in pondere in mensura
statera iusta et aequa sint pondera iustus modius aequusque sextarius ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegypti
custodite omnia praecepta mea et universa iudicia et facite ea ego Dominus<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
haec loqueris filiis Israhel homo de filiis Israhel et de advenis qui habitant in Israhel si quis dederit de semine suo idolo Moloch morte moriatur populus terrae lapidabit eum
et ego ponam faciem meam contra illum succidamque eum de medio populi sui eo quod dederit de semine suo Moloch et contaminaverit sanctuarium meum ac polluerit nomen sanctum meum
quod si neglegens populus terrae et quasi parvipendens imperium meum dimiserit hominem qui dederit de semine suo Moloch nec voluerit eum occidere
ponam faciem meam super hominem illum et cognationem eius succidamque et ipsum et omnes qui consenserunt ei ut fornicarentur cum Moloch de medio populi sui
anima quae declinaverit ad magos et ariolos et fornicata fuerit cum eis ponam faciem meam contra eam et interficiam illam de medio populi sui
sanctificamini et estote sancti quia ego Dominus Deus vester
custodite praecepta mea et facite ea ego Dominus qui sanctifico vos
qui maledixerit patri suo et matri morte moriatur patri matrique maledixit sanguis eius sit super eum<CM>
si moechatus quis fuerit cum uxore alterius et adulterium perpetrarit cum coniuge proximi sui morte moriantur et moechus et adultera
qui dormierit cum noverca sua et revelaverit ignominiam patris sui morte moriantur ambo sanguis eorum sit super eos
si quis dormierit cum nuru sua uterque moriantur quia scelus operati sunt sanguis eorum sit super eos
qui dormierit cum masculo coitu femineo uterque operati sunt nefas morte moriantur sit sanguis eorum super eos
qui supra uxorem filiam duxerit matrem eius scelus operatus est vivus ardebit cum eis nec permanebit tantum nefas in medio vestri
qui cum iumento et pecore coierit morte moriatur pecus quoque occidite
mulier quae subcubuerit cuilibet iumento simul interficietur cum eo sanguis eorum sit super eos
qui acceperit sororem suam filiam patris sui vel filiam matris suae et viderit turpitudinem eius illaque conspexerit fratris ignominiam nefariam rem operati sunt occidentur in conspectu populi sui eo quod turpitudinem suam mutuo revelarint et portabunt iniquitatem suam
qui coierit cum muliere in fluxu menstruo et revelaverit turpitudinem eius ipsaque aperuerit fontem sanguinis sui interficientur ambo de medio populi sui
turpitudinem materterae tuae et amitae tuae non discoperies qui hoc fecerit ignominiam carnis suae nudavit portabunt ambo iniquitatem suam
qui coierit cum uxore patrui vel avunculi sui et revelaverit ignominiam cognationis suae portabunt ambo peccatum suum absque liberis morientur
qui duxerit uxorem fratris sui rem facit inlicitam turpitudinem fratris sui revelavit absque filiis erunt<CM>
custodite leges meas atque iudicia et facite ea ne et vos evomat terra quam intraturi estis et habitaturi
nolite ambulare in legitimis nationum quas ego expulsurus sum ante vos omnia enim haec fecerunt et abominatus sum eos
vobis autem loquor possidete terram eorum quam dabo vobis in hereditatem terram fluentem lacte et melle ego Dominus Deus vester qui separavi vos a ceteris populis
separate ergo et vos iumentum mundum ab inmundo et avem mundam ab inmunda ne polluatis animas vestras in pecore et in avibus et cunctis quae moventur in terra et quae vobis ostendi esse polluta
eritis sancti mihi quia sanctus ego sum Dominus et separavi vos a ceteris populis ut essetis mei
vir sive mulier in quibus pythonicus vel divinationis fuerit spiritus morte moriantur lapidibus obruent eos sanguis eorum sit super illos<CM>
dixit quoque Dominus ad Mosen loquere ad sacerdotes filios Aaron et dices eis ne contaminetur sacerdos in mortibus civium suorum
nisi tantum in consanguineis ac propinquis id est super matre et patre et filio ac filia fratre quoque
et sorore virgine quae non est nupta viro
sed nec in principe populi sui contaminabitur
non radent caput nec barbam neque in carnibus suis facient incisuras
sancti erunt Deo suo et non polluent nomen eius incensum enim Domini et panes Dei sui offerunt et ideo sancti erunt
scortum et vile prostibulum non ducet uxorem nec eam quae repudiata est a marito quia consecratus est Deo suo
et panes propositionis offert sit ergo sanctus quia et ego sanctus sum Dominus qui sanctifico vos
sacerdotis filia si deprehensa fuerit in stupro et violaverit nomen patris sui flammis exuretur<CM>
pontifex id est sacerdos maximus inter fratres suos super cuius caput fusum est unctionis oleum et cuius manus in sacerdotio consecratae sunt vestitusque est sanctis vestibus caput suum non discoperiet vestimenta non scindet
et ad omnem mortuum non ingredietur omnino super patre quoque suo et matre non contaminabitur
nec egredietur de sanctis ne polluat sanctuarium Domini quia oleum sanctae unctionis Dei sui super eum est ego Dominus
virginem ducet uxorem
viduam et repudiatam et sordidam atque meretricem non accipiet sed puellam de populo suo
ne commisceat stirpem generis sui vulgo gentis suae quia ego Dominus qui sanctifico eum<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
loquere ad Aaron homo de semine tuo per familias qui habuerit maculam non offeret panes Deo suo
nec accedet ad ministerium eius si caecus fuerit si claudus si vel parvo vel grandi et torto naso
si fracto pede si manu
si gibbus si lippus si albuginem habens in oculo si iugem scabiem si inpetiginem in corpore vel hirniosus
omnis qui habuerit maculam de semine Aaron sacerdotis non accedet offerre hostias Domino nec panes Deo suo
vescetur tamen panibus qui offeruntur in sanctuario
ita dumtaxat ut intra velum non ingrediatur nec accedat ad altare quia maculam habet et contaminare non debet sanctuarium meum ego Dominus qui sanctifico eos
locutus est ergo Moses ad Aaron et filios eius et ad omnem Israhel cuncta quae sibi fuerant imperata<CM>
locutus quoque est Dominus ad Mosen dicens
loquere ad Aaron et ad filios eius ut caveant ab his quae consecrata sunt filiorum Israhel et non contaminent nomen sanctificatorum mihi quae ipsi offerunt ego Dominus
dic ad eos et ad posteros eorum omnis homo qui accesserit de stirpe vestra ad ea quae consecrata sunt et quae obtulerunt filii Israhel Domino in quo est inmunditia peribit coram Domino ego sum Dominus
homo de semine Aaron qui fuerit leprosus aut patiens fluxum seminis non vescetur de his quae sanctificata sunt mihi donec sanetur qui tetigerit inmundum super mortuo et ex quo egreditur semen quasi coitus
et qui tangit reptile et quodlibet inmundum cuius tactus est sordidus
inmundus erit usque ad vesperum et non vescetur his quae sanctificata sunt sed cum laverit carnem suam aqua
et occubuerit sol tunc mundatus vescetur de sanctificatis quia cibus illius est
morticinum et captum a bestia non comedent nec polluentur in eis ego sum Dominus
custodient praecepta mea ut non subiaceant peccato et moriantur in sanctuario cum polluerint illud ego Dominus qui sanctifico eos<CM>
omnis alienigena non comedet de sanctificatis inquilinus sacerdotis et mercennarius non vescentur ex eis
quem autem sacerdos emerit et qui vernaculus domus eius fuerit hii comedent ex eis
si filia sacerdotis cuilibet ex populo nupta fuerit de his quae sanctificata sunt et de primitiis non vescetur
sin autem vidua vel repudiata et absque liberis reversa fuerit ad domum patris sui sicut puella consuerat aletur cibis patris sui omnis alienigena comedendi ex eis non habet potestatem
qui comederit de sanctificatis per ignorantiam addet quintam partem cum eo quod comedit et dabit sacerdoti in sanctuarium
nec contaminabunt sanctificata filiorum Israhel quae offerunt Domino
ne forte sustineant iniquitatem delicti sui cum sanctificata comederint ego Dominus qui sanctifico eos<CM>
locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere ad Aaron et filios eius et ad omnes filios Israhel dicesque ad eos homo de domo Israhel et de advenis qui habitant apud vos qui obtulerit oblationem suam vel vota solvens vel sponte offerens quicquid illud obtulerit in holocaustum Domini
ut offeratur per vos masculus inmaculatus erit ex bubus et ex ovibus et ex capris
si maculam habuerit non offeretis neque erit acceptabile
homo qui obtulerit victimam pacificorum Domino vel vota solvens vel sponte offerens tam de bubus quam de ovibus inmaculatum offeret ut acceptabile sit omnis macula non erit in eo
si caecum fuerit si fractum si cicatricem habens si papulas aut scabiem vel inpetiginem non offeretis ea Domino neque adolebitis ex eis super altare Domini
bovem et ovem aure et cauda amputatis voluntarie offerre potes votum autem ex his solvi non potest
omne animal quod vel contritis vel tunsis vel sectis ablatisque testiculis est non offeretis Domino et in terra vestra hoc omnino ne faciatis
de manu alienigenae non offeretis panes Deo vestro et quicquid aliud dare voluerint quia corrupta et maculata sunt omnia non suscipietis ea
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
bos ovis et capra cum genita fuerint septem diebus erunt sub ubere matris suae die autem octavo et deinceps offerri poterunt Domino
sive illa bos sive ovis non immolabuntur una die cum fetibus suis
si immolaveritis hostiam pro gratiarum actione Domino ut possit esse placabilis
eodem die comedetis eam non remanebit quicquam in mane alterius diei ego Dominus
custodite mandata mea et facite ea ego Dominus
ne polluatis nomen meum sanctum ut sanctificer in medio filiorum Israhel ego Dominus qui sanctifico vos
et eduxi de terra Aegypti ut essem vobis in Deum ego Dominus<CM>
locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere filiis Israhel et dices ad eos hae sunt feriae Domini quas vocabitis sanctas
sex diebus facietis opus dies septimus quia sabbati requies est vocabitur sanctus omne opus non facietis in eo sabbatum Domini est in cunctis habitationibus vestris<CM>
hae sunt ergo feriae Domini sanctae quas celebrare debetis temporibus suis
mense primo quartadecima die mensis ad vesperum phase Domini est
et quintadecima die mensis huius sollemnitas azymorum Domini est septem diebus azyma comedetis
dies primus erit vobis celeberrimus sanctusque omne opus servile non facietis in eo
sed offeretis sacrificium in igne Domino septem diebus dies autem septimus erit celebrior et sanctior nullumque servile opus fiet in eo
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
loquere filiis Israhel et dices ad eos cum ingressi fueritis terram quam ego dabo vobis et messueritis segetem feretis manipulos spicarum primitias messis vestrae ad sacerdotem
qui elevabit fasciculum coram Domino ut acceptabile sit pro vobis altero die sabbati et sanctificabit illum
atque in eodem die quo manipulus consecratur caedetur agnus inmaculatus anniculus in holocaustum Domini
et libamenta offerentur cum eo duae decimae similae conspersae oleo in incensum Domini odoremque suavissimum liba quoque vini quarta pars hin
panem et pulentam et pultes non comedetis ex segete usque ad diem qua offeratis ex ea Deo vestro praeceptum est sempiternum in generationibus cunctisque habitaculis vestris<CM>
numerabitis ergo ab altero die sabbati in quo obtulistis manipulum primitiarum septem ebdomadas plenas
usque ad alteram diem expletionis ebdomadae septimae id est quinquaginta dies et sic offeretis sacrificium novum Domino
ex omnibus habitaculis vestris panes primitiarum duos de duabus decimis similae fermentatae quos coquetis in primitias Domini
offeretisque cum panibus septem agnos inmaculatos anniculos et vitulum de armento unum et arietes duos et erunt in holocausto cum libamentis suis in odorem suavissimum Domino
facietis et hircum pro peccato duosque agnos anniculos hostias pacificorum
cumque elevaverit eos sacerdos cum panibus primitiarum coram Domino cedent in usum eius
et vocabitis hunc diem celeberrimum atque sanctissimum omne opus servile non facietis in eo legitimum sempiternum erit in cunctis habitaculis et generationibus vestris
postquam autem messueritis segetem terrae vestrae non secabitis eam usque ad solum nec remanentes spicas colligetis sed pauperibus et peregrinis dimittetis eas ego Dominus Deus vester<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
loquere filiis Israhel mense septimo prima die mensis erit vobis sabbatum memorabile clangentibus tubis et vocabitur sanctum
omne opus servile non facietis in eo et offeretis holocaustum Domino
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
decimo die mensis huius septimi dies expiationum erit celeberrimus et vocabitur sanctus adfligetisque animas vestras in eo et offeretis holocaustum Domino
omne opus non facietis in tempore diei huius quia dies propitiationis est ut propitietur vobis Dominus Deus vester
omnis anima quae adflicta non fuerit die hoc peribit de populis suis
et quae operis quippiam fecerit delebo eam de populo suo
nihil ergo operis facietis in eo legitimum sempiternum erit vobis in cunctis generationibus et habitationibus vestris
sabbatum requietionis est adfligetis animas vestras die nono mensis a vespero usque ad vesperum celebrabitis sabbata vestra<CM>
et locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere filiis Israhel a quintodecimo die mensis huius septimi erunt feriae tabernaculorum septem diebus Domino
dies primus vocabitur celeberrimus atque sanctissimus omne opus servile non facietis
et septem diebus offeretis holocausta Domino dies quoque octavus erit celeberrimus atque sanctissimus et offeretis holocaustum Domino est enim coetus atque collectae omne opus servile non facietis in eo
hae sunt feriae Domini quas vocabitis celeberrimas et sanctissimas offeretisque in eis oblationes Domino holocausta et libamenta iuxta ritum uniuscuiusque diei
exceptis sabbatis Domini donisque vestris et quae offertis ex voto vel quae sponte tribuitis Domino
a quintodecimo ergo die mensis septimi quando congregaveritis omnes fructus terrae vestrae celebrabitis ferias Domini septem diebus die primo et die octavo erit sabbatum id est requies
sumetisque vobis die primo fructus arboris pulcherrimae spatulasque palmarum et ramos ligni densarum frondium et salices de torrente et laetabimini coram Domino Deo vestro
celebrabitisque sollemnitatem eius septem diebus per annum legitimum sempiternum erit in generationibus vestris mense septimo festa celebrabitis
et habitabitis in umbraculis septem diebus omnis qui de genere est Israhel manebit in tabernaculis
ut discant posteri vestri quod in tabernaculis habitare fecerim filios Israhel cum educerem eos de terra Aegypti ego Dominus Deus vester
locutusque est Moses super sollemnitatibus Domini ad filios Israhel<CM>
et locutus est Dominus ad Mosen dicens
praecipe filiis Israhel ut adferant tibi oleum de olivis purissimum ac lucidum ad concinnandas lucernas iugiter
extra velum testimonii in tabernaculo foederis ponetque eas Aaron a vespere usque in mane coram Domino cultu rituque perpetuo in generationibus vestris
super candelabro mundissimo ponentur semper in conspectu Domini
accipies quoque similam et coques ex ea duodecim panes qui singuli habebunt duas decimas
quorum senos altrinsecus super mensam purissimam coram Domino statues
et pones super eos tus lucidissimum ut sit panis in monumentum oblationis Domini
per singula sabbata mutabuntur coram Domino suscepti a filiis Israhel foedere sempiterno
eruntque Aaron et filiorum eius ut comedant eos in loco sancto quia sanctum sanctorum est de sacrificiis Domini iure perpetuo<CM>
ecce autem egressus filius mulieris israhelitis quem pepererat de viro aegyptio inter filios Israhel iurgatus est in castris cum viro israhelite
cumque blasphemasset nomen et maledixisset ei adductus est ad Mosen vocabatur autem mater eius Salumith filia Dabri de tribu Dan
miseruntque eum in carcerem donec nossent quid iuberet Dominus
qui locutus est ad Mosen
dicens educ blasphemum extra castra et ponant omnes qui audierunt manus suas super caput eius et lapidet eum populus universus
et ad filios Israhel loqueris homo qui maledixerit Deo suo portabit peccatum suum
et qui blasphemaverit nomen Domini morte moriatur lapidibus opprimet eum omnis multitudo sive ille civis seu peregrinus fuerit qui blasphemaverit nomen Domini morte moriatur
qui percusserit et occiderit hominem morte moriatur
qui percusserit animal reddat vicarium id est animam pro anima
qui inrogaverit maculam cuilibet civium suorum sicut fecit fiet ei
fracturam pro fractura oculum pro oculo dentem pro dente restituet qualem inflixerit maculam talem sustinere cogetur
qui percusserit iumentum reddet aliud qui percusserit hominem punietur
aequum iudicium sit inter vos sive peregrinus sive civis peccaverit quia ego sum Dominus Deus vester
locutusque est Moses ad filios Israhel et eduxerunt eum qui blasphemaverat extra castra ac lapidibus oppresserunt feceruntque filii Israhel sicut praeceperat Dominus Mosi<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen in monte Sinai dicens
loquere filiis Israhel et dices ad eos quando ingressi fueritis terram quam ego dabo vobis sabbatizet sabbatum Domini
sex annis seres agrum tuum et sex annis putabis vineam tuam colligesque fructus eius
septimo autem anno sabbatum erit terrae requietionis Domini agrum non seres et vineam non putabis
quae sponte gignit humus non metes et uvas primitiarum tuarum non colliges quasi vindemiam annus enim requietionis terrae est
sed erunt vobis in cibum tibi et servo tuo ancillae et mercennario tuo et advenae qui peregrinantur apud te
iumentis tuis et pecoribus omnia quae nascuntur praebebunt cibum<CM>
numerabis quoque tibi septem ebdomades annorum id est septem septies quae simul faciunt annos quadraginta novem
et clanges bucina mense septimo decima die mensis propitiationis tempore in universa terra vestra
sanctificabisque annum quinquagesimum et vocabis remissionem cunctis habitatoribus terrae tuae ipse est enim iobeleus revertetur homo ad possessionem suam et unusquisque rediet ad familiam pristinam
quia iobeleus est et quinquagesimus annus non seretis neque metetis sponte in agro nascentia et primitias vindemiae non colligetis
ob sanctificationem iobelei sed statim ablata comedetis
anno iobelei redient omnes ad possessiones suas
quando vendes quippiam civi tuo vel emes ab eo ne contristes fratrem tuum sed iuxta numerum annorum iobelei emes ab eo
et iuxta supputationem frugum vendet tibi
quanto plus anni remanserint post iobeleum tanto crescet et pretium et quanto minus temporis numeraveris tanto minoris et emptio constabit tempus enim frugum vendet tibi
nolite adfligere contribules vestros sed timeat unusquisque Deum suum quia ego Dominus Deus vester
facite praecepta mea et iudicia custodite et implete ea ut habitare possitis in terra absque ullo pavore
et gignat vobis humus fructus suos quibus vescamini usque ad saturitatem nullius impetum formidantes
quod si dixeritis quid comedemus anno septimo si non seruerimus neque collegerimus fruges nostras
dabo benedictionem meam vobis anno sexto et faciet fructus trium annorum
seretisque anno octavo et comedetis veteres fruges usque ad nonum annum donec nova nascantur edetis vetera<CM>
terra quoque non veniet in perpetuum quia mea est et vos advenae et coloni mei estis
unde cuncta regio possessionis vestrae sub redemptionis condicione vendetur
si adtenuatus frater tuus vendiderit possessiunculam suam et voluerit propinquus eius potest redimere quod ille vendiderat
sin autem non habuerit proximum et ipse pretium ad redimendum potuerit invenire
conputabuntur fructus ex eo tempore quo vendidit et quod reliquum est reddet emptori sicque recipiet possessionem suam
quod si non invenerit manus eius ut reddat pretium habebit emptor quod emerat usque ad annum iobeleum in ipso enim omnis venditio redit ad dominum et ad possessorem pristinum
qui vendiderit domum intra urbis muros habebit licentiam redimendi donec unus impleatur annus
si non redemerit et anni circulus fuerit evolutus emptor possidebit eam et posteri eius in perpetuum et redimi non poterit etiam in iobeleo
sin autem in villa fuerit domus quae muros non habet agrorum iure vendetur si ante redempta non fuerit in iobeleo revertetur ad dominum
aedes Levitarum quae in urbibus sunt semper possunt redimi
si redemptae non fuerint in iobeleo revertentur ad dominos quia domus urbium leviticarum pro possessionibus sunt inter filios Israhel
suburbana autem eorum non venient quia possessio sempiterna est
si adtenuatus fuerit frater tuus et infirmus manu et susceperis eum quasi advenam et peregrinum et vixerit tecum
ne accipias usuras ab eo nec amplius quam dedisti time Deum tuum ut vivere possit frater tuus apud te
pecuniam tuam non dabis ei ad usuram et frugum superabundantiam non exiges
ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegypti ut darem vobis terram Chanaan et essem vester Deus<CM>
si paupertate conpulsus vendiderit se tibi frater tuus non eum opprimes servitute famulorum
sed quasi mercennarius et colonus erit usque ad annum iobeleum operabitur apud te
et postea egredietur cum liberis suis et revertetur ad cognationem et ad possessionem patrum suorum
mei enim servi sunt et ego eduxi eos de terra Aegypti non venient condicione servorum
ne adfligas eum per potentiam sed metuito Deum tuum
servus et ancilla sint vobis de nationibus quae in circuitu vestro sunt
et de advenis qui peregrinantur apud vos vel qui ex his nati fuerint in terra vestra hos habebitis famulos
et hereditario iure transmittetis ad posteros ac possidebitis in aeternum fratres autem vestros filios Israhel ne opprimatis per potentiam
si invaluerit apud vos manus advenae atque peregrini et adtenuatus frater tuus vendiderit se ei aut cuiquam de stirpe eius
post venditionem potest redimi qui voluerit ex fratribus suis redimet eum
et patruus et patruelis et consanguineus et adfinis sin autem et ipse potuerit redimet se
supputatis dumtaxat annis a tempore venditionis suae usque ad annum iobeleum et pecunia qua venditus fuerat iuxta annorum numerum et rationem mercennarii supputata
si plures fuerint anni qui remanent usque ad iobeleum secundum hos reddet et pretium
si pauci ponet rationem cum eo iuxta annorum numerum et reddet emptori quod reliquum est annorum
quibus ante servivit mercedibus inputatis non adfliget eum violenter in conspectu tuo
quod si per haec redimi non potuerit anno iobeleo egredietur cum liberis suis
mei sunt enim servi filii Israhel quos eduxi de terra Aegypti<CM>
ego Dominus Deus vester non facietis vobis idolum et sculptile nec titulos erigetis nec insignem lapidem ponetis in terra vestra ut adoretis eum ego enim sum Dominus Deus vester
custodite sabbata mea et pavete ad sanctuarium meum ego Dominus
si in praeceptis meis ambulaveritis et mandata mea custodieritis et feceritis ea dabo vobis pluvias temporibus suis
et terra gignet germen suum et pomis arbores replebuntur
adprehendet messium tritura vindemiam et vindemia occupabit sementem et comedetis panem vestrum in saturitatem et absque pavore habitabitis in terra vestra
dabo pacem in finibus vestris dormietis et non erit qui exterreat auferam malas bestias et gladius non transibit terminos vestros
persequemini inimicos vestros et corruent coram vobis
persequentur quinque de vestris centum alienos et centum ex vobis decem milia cadent inimici vestri in conspectu vestro gladio
respiciam vos et crescere faciam multiplicabimini et firmabo pactum meum vobiscum
comedetis vetustissima veterum et vetera novis supervenientibus proicietis
ponam tabernaculum meum in medio vestri et non abiciet vos anima mea
ambulabo inter vos et ero vester Deus vosque eritis populus meus
ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegyptiorum ne serviretis eis et qui confregi catenas cervicum vestrarum ut incederetis erecti<CM>
quod si non audieritis me nec feceritis omnia mandata mea
si spreveritis leges meas et iudicia mea contempseritis ut non faciatis ea quae a me constituta sunt et ad irritum perducatis pactum meum
ego quoque haec faciam vobis visitabo vos velociter in egestate et ardore qui conficiat oculos vestros et consumat animas frustra seretis sementem quae ab hostibus devorabitur
ponam faciem meam contra vos et corruetis coram hostibus vestris et subiciemini his qui oderunt vos fugietis nemine persequente
sin autem nec sic oboedieritis mihi addam correptiones vestras septuplum propter peccata vestra
et conteram superbiam duritiae vestrae daboque caelum vobis desuper sicut ferrum et terram aeneam
consumetur in cassum labor vester non proferet terra germen nec arbores poma praebebunt
si ambulaveritis ex adverso mihi nec volueritis audire me addam plagas vestras usque in septuplum propter peccata vestra
emittamque in vos bestias agri quae consumant et vos et pecora vestra et ad paucitatem cuncta redigant desertaeque fiant viae vestrae
quod si nec sic volueritis recipere disciplinam sed ambulaveritis ex adverso mihi
ego quoque contra vos adversus incedam et percutiam vos septies propter peccata vestra
inducamque super vos gladium ultorem foederis mei cumque confugeritis in urbes mittam pestilentiam in medio vestri et trademini hostium manibus
postquam confregero baculum panis vestri ita ut decem mulieres in uno clibano coquant panes et reddant eos ad pondus et comedetis et non saturabimini
sin autem nec per haec audieritis me sed ambulaveritis contra me
et ego incedam adversum vos in furore contrario et corripiam vos septem plagis propter peccata vestra
ita ut comedatis carnes filiorum et filiarum vestrarum
destruam excelsa vestra et simulacra confringam cadetis inter ruinas idolorum vestrorum et abominabitur vos anima mea
in tantum ut urbes vestras redigam in solitudinem et deserta faciam sanctuaria vestra nec recipiam ultra odorem suavissimum
disperdamque terram vestram et stupebunt super ea inimici vestri cum habitatores illius fuerint
vos autem dispergam in gentes et evaginabo post vos gladium eritque terra vestra deserta et civitates dirutae
tunc placebunt terrae sabbata sua cunctis diebus solitudinis suae quando fueritis
in terra hostili sabbatizabit et requiescet in sabbatis solitudinis suae eo quod non requieverit in sabbatis vestris quando habitabatis in ea
et qui de vobis remanserint dabo pavorem in cordibus eorum in regionibus hostium terrebit eos sonitus folii volantis et ita fugient quasi gladium cadent nullo sequente
et corruent singuli super fratres suos quasi bella fugientes nemo vestrum inimicis audebit resistere
peribitis inter gentes et hostilis vos terra consumet
quod si et de his aliqui remanserint tabescent in iniquitatibus suis in terra inimicorum suorum et propter peccata patrum suorum et sua adfligentur<CM>
donec confiteantur iniquitates suas et maiorum suorum quibus praevaricati sunt in me et ambulaverunt ex adverso mihi
ambulabo igitur et ego contra eos et inducam illos in terram hostilem donec erubescat incircumcisa mens eorum tunc orabunt pro impietatibus suis
et recordabor foederis mei quod pepigi cum Iacob et Isaac et Abraham terrae quoque memor ero
quae cum relicta fuerit ab eis conplacebit sibi in sabbatis suis patiens solitudinem propter illos ipsi vero rogabunt pro peccatis suis eo quod abiecerint iudicia mea et leges meas despexerint
et tamen etiam cum essent in terra hostili non penitus abieci eos neque sic despexi ut consumerentur et irritum facerem pactum meum cum eis ego enim sum Dominus Deus eorum
et recordabor foederis mei pristini quando eduxi eos de terra Aegypti in conspectu gentium ut essem Deus eorum ego Dominus Deus
<WTH26-25> haec sunt praecepta atque iudicia et leges quas dedit Dominus inter se et inter filios Israhel in monte Sinai per manum Mosi<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
loquere filiis Israhel et dices ad eos homo qui votum fecerit et spoponderit Deo animam suam sub aestimatione dabit pretium
si fuerit masculus a vicesimo usque ad sexagesimum annum dabit quinquaginta siclos argenti ad mensuram sanctuarii
si mulier triginta
a quinto autem anno usque ad vicesimum masculus dabit viginti siclos femina decem
ab uno mense usque ad annum quintum pro masculo dabuntur quinque sicli pro femina tres
sexagenarius et ultra masculus dabit quindecim siclos femina decem
si pauper fuerit et aestimationem reddere non valebit stabit coram sacerdote et quantum ille aestimaverit et viderit eum posse reddere tantum dabit
animal autem quod immolari potest Domino si quis voverit sanctum erit
et mutari non poterit id est nec melius malo nec peius bono quod si mutaverit et ipsum quod mutatum est et illud pro quo mutatum est consecratum erit Domino
animal inmundum quod immolari Domino non potest si quis voverit adducetur ante sacerdotem
qui diiudicans utrum bonum an malum sit statuet pretium
quod si dare voluerit is qui offert addet supra aestimationis quintam partem<CM>
homo si voverit domum suam et sanctificaverit Domino considerabit eam sacerdos utrum bona an mala sit et iuxta pretium quod ab eo fuerit constitutum venundabitur
sin autem ille qui voverat voluerit redimere eam dabit quintam partem aestimationis supra et habebit domum
quod si agrum possessionis suae voverit et consecraverit Domino iuxta mensuram sementis aestimabitur pretium si triginta modiis hordei seritur terra quinquaginta siclis veniet argenti
si statim ab anno incipientis iobelei voverit agrum quanto valere potest tanto aestimabitur
sin autem post aliquantum temporis supputabit sacerdos pecuniam iuxta annorum qui reliqui sunt numerum usque ad iobeleum et detrahetur ex pretio
quod si voluerit redimere agrum ille qui voverat addet quintam partem aestimatae pecuniae et possidebit eum
sin autem noluerit redimere sed alteri cuilibet fuerit venundatus ultra eum qui voverat redimere non poterit
quia cum iobelei venerit dies sanctificatus erit Domino et possessio consecrata ad ius pertinet sacerdotum
si ager emptus et non de possessione maiorum sanctificatus fuerit Domino
supputabit sacerdos iuxta annorum numerum usque ad iobeleum pretium et dabit ille qui voverat eum Domino
in iobeleo autem revertetur ad priorem dominum qui vendiderat eum et habuerat in sortem possessionis suae
omnis aestimatio siclo sanctuarii ponderabitur siclus viginti obolos habet<CM>
primogenita quae ad Dominum pertinent nemo sanctificare poterit et vovere sive bos sive ovis fuerit Domini sunt
quod si inmundum est animal redimet qui obtulit iuxta aestimationem tuam et addet quintam partem pretii si redimere noluerit vendetur alteri quantocumque a te fuerit aestimatum
omne quod Domino consecratur sive homo fuerit sive animal sive ager non veniet nec redimi poterit quicquid semel fuerit consecratum sanctum sanctorum erit Domino
et omnis consecratio quae offertur ab homine non redimetur sed morte morietur
omnes decimae terrae sive de frugibus sive de pomis arborum Domini sunt et illi sanctificantur
si quis autem voluerit redimere decimas suas addet quintam partem earum
omnium decimarum boves et oves et caprae quae sub pastoris virga transeunt quicquid decimum venerit sanctificabitur Domino
non eligetur nec bonum nec malum nec altero commutabitur si quis mutaverit et quod mutatum est et pro quo mutatum est sanctificabitur Domino et non redimetur
haec sunt praecepta quae mandavit Dominus Mosi ad filios Israhel in monte Sinai<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen in deserto Sinai in tabernaculo foederis prima die mensis secundi anno altero egressionis eorum ex Aegypto dicens
tollite summam universae congregationis filiorum Israhel per cognationes et domos suas et nomina singulorum quicquid sexus est masculini
a vicesimo anno et supra omnium virorum fortium ex Israhel et numerabitis eos per turmas suas tu et Aaron
eruntque vobiscum principes tribuum ac domorum in cognationibus suis
quorum ista sunt nomina de Ruben Elisur filius Sedeur
de Symeon Salamihel filius Surisaddai
de Iuda Naasson filius Aminadab
de Isachar Nathanahel filius Suar
de Zabulon Heliab filius Helon
filiorum autem Ioseph de Ephraim Helisama filius Ammiud de Manasse Gamalihel filius Phadassur
de Beniamin Abidan filius Gedeonis
de Dan Ahiezer filius Amisaddai
de Aser Phegihel filius Ochran
de Gad Heliasaph filius Duhel
de Nepthali Ahira filius Henan
hii nobilissimi principes multitudinis per tribus et cognationes suas et capita exercitus Israhel<CM>
quos tulerunt Moses et Aaron cum omni vulgi multitudine
et congregaverunt primo die mensis secundi recensentes eos per cognationes et domos ac familias et capita et nomina singulorum a vicesimo anno et supra
sicut praeceperat Dominus Mosi numeratique sunt in deserto Sinai
de Ruben primogenito Israhelis per generationes et familias ac domos suas et nomina capitum singulorum omne quod sexus est masculini a vicesimo anno et supra procedentium ad bellum
quadraginta sex milia quingenti
de filiis Symeon per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina et capita singulorum omne quod sexus est masculini a vicesimo anno et supra procedentium ad bellum
quinquaginta novem milia trecenti
de filiis Gad per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a viginti annis et supra omnes qui ad bella procederent
quadraginta quinque milia sescenti quinquaginta
de filiis Iuda per generationes et familias ac domos cognationum suarum per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere
recensiti sunt septuaginta quattuor milia sescenti
de filiis Isachar per generationes et familias ac domos cognationum suarum per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui ad bella procederent
recensiti sunt quinquaginta quattuor milia quadringenti
de filiis Zabulon per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere
quinquaginta septem milia quadringenti
de filiis Ioseph filiorum Ephraim per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere
quadraginta milia quingenti
porro filiorum Manasse per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a viginti annis et supra omnes qui poterant ad bella procedere
triginta duo milia ducenti
de filiis Beniamin per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere
triginta quinque milia quadringenti
de filiis Dan per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere
sexaginta duo milia septingenti
de filiis Aser per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere
quadraginta milia et mille quingenti
de filiis Nepthali per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere
quinquaginta tria milia quadringenti<CM>
hii sunt quos numeraverunt Moses et Aaron et duodecim principes Israhel singulos per domos cognationum suarum
fueruntque omnes filiorum Israhel per domos et familias suas a vicesimo anno et supra qui poterant ad bella procedere
sescenta tria milia virorum quingenti quinquaginta<CM>
Levitae autem in tribu familiarum suarum non sunt numerati cum eis
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
tribum Levi noli numerare neque ponas summam eorum cum filiis Israhel
sed constitue eos super tabernaculum testimonii cuncta vasa eius et quicquid ad caerimonias pertinet ipsi portabunt tabernaculum et omnia utensilia eius et erunt in ministerio ac per gyrum tabernaculi metabuntur
cum proficiscendum fuerit deponent Levitae tabernaculum cum castra metanda erigent quisquis externorum accesserit occidetur
metabuntur autem castra filii Israhel unusquisque per turmas et cuneos atque exercitum suum
porro Levitae per gyrum tabernaculi figent tentoria ne fiat indignatio super multitudinem filiorum Israhel et excubabunt in custodiis tabernaculi testimonii
fecerunt ergo filii Israhel iuxta omnia quae praeceperat Dominus Mosi<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
singuli per turmas signa atque vexilla et domos cognationum suarum castrametabuntur filiorum Israhel per gyrum tabernaculi foederis<CM>
ad orientem Iudas figet tentoria per turmas exercitus sui eritque princeps filiorum eius Naasson filius Aminadab
et omnis de stirpe eius summa pugnantium septuaginta quattuor milia sescentorum
iuxta eum castrametati sunt de tribu Isachar quorum princeps fuit Nathanahel filius Suar
et omnis numerus pugnatorum eius quinquaginta quattuor milia quadringenti
in tribu Zabulon princeps fuit Heliab filius Helon
omnis de stirpe eius exercitus pugnatorum quinquaginta septem milia quadringenti
universi qui in castris Iudae adnumerati sunt fuerunt centum octoginta sex milia quadringenti et per turmas suas primi egredientur
in castris filiorum Ruben ad meridianam plagam erit princeps Elisur filius Sedeur
et cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta sex milia quingenti
iuxta eum castrametati sunt de tribu Symeon quorum princeps fuit Salamihel filius Surisaddai
et cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quinquaginta novem milia trecenti
in tribu Gad princeps fuit Heliasaph filius Duhel
et cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta quinque milia sescenti quinquaginta
omnes qui recensiti sunt in castris Ruben centum quinquaginta milia et mille quadringenti quinquaginta per turmas suas in secundo loco proficiscentur
levabitur autem tabernaculum testimonii per officia Levitarum et turmas eorum quomodo erigetur ita et deponetur singuli per loca et ordines suos proficiscentur
ad occidentalem plagam erunt castra filiorum Ephraim quorum princeps fuit Helisama filius Ammiud
cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta milia quingenti
et cum eis tribus filiorum Manasse quorum princeps fuit Gamalihel filius Phadassur
cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt triginta duo milia ducenti
in tribu filiorum Beniamin princeps fuit Abidan filius Gedeonis
et cunctus exercitus pugnatorum eius qui recensiti sunt triginta quinque milia quadringenti
omnes qui numerati sunt in castris Ephraim centum octo milia centum per turmas suas tertii proficiscentur
ad aquilonis partem castrametati sunt filii Dan quorum princeps fuit Ahiezer filius Amisaddai
cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt sexaginta duo milia septingenti
iuxta eum fixere tentoria de tribu Aser quorum princeps fuit Phegihel filius Ochran
cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta milia et mille quingenti
de tribu filiorum Nepthalim princeps fuit Ahira filius Henan
cunctus exercitus pugnatorum eius quinquaginta tria milia quadringenti
omnes qui numerati sunt in castris Dan fuerunt centum quinquaginta septem milia sescenti et novissimi proficiscentur
hic numerus filiorum Israhel per domos cognationum suarum et turmas divisi exercitus sescenta tria milia quingenti quinquaginta
Levitae autem non sunt numerati inter filios Israhel sic enim praecepit Dominus Mosi
feceruntque filii Israhel iuxta omnia quae mandaverat Dominus castrametati sunt per turmas suas et profecti per familias ac domos patrum suorum<CM>
haec sunt generationes Aaron et Mosi in die qua locutus est Dominus ad Mosen in monte Sinai
et haec nomina filiorum Aaron primogenitus eius Nadab dein Abiu et Eleazar et Ithamar
haec nomina filiorum Aaron sacerdotum qui uncti sunt et quorum repletae et consecratae manus ut sacerdotio fungerentur
mortui sunt Nadab et Abiu cum offerrent ignem alienum in conspectu Domini in deserto Sinai absque liberis functique sunt sacerdotio Eleazar et Ithamar coram Aaron patre suo
locutus est Dominus ad Mosen dicens
adplica tribum Levi et fac stare in conspectu Aaron sacerdotis ut ministrent ei et excubent
et observent quicquid ad cultum pertinet multitudinis coram tabernaculo testimonii
et custodiant vasa tabernaculi servientes in ministerio eius
dabisque dono Levitas
Aaron et filiis eius quibus traditi sunt a filiis Israhel Aaron autem et filios eius constitues super cultum sacerdotii externus qui ad ministrandum accesserit morietur
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
ego tuli Levitas a filiis Israhel pro omni primogenito qui aperit vulvam in filiis Israhel eruntque Levitae mei
meum est enim omne primogenitum ex quo percussi primogenitos in terra Aegypti sanctificavi mihi quicquid primum nascitur in Israhel ab homine usque ad pecus mei sunt ego Dominus<CM>
locutus est Dominus ad Mosen in deserto Sinai dicens
numera filios Levi per domos patrum suorum et familias omnem masculum ab uno mense et supra
numeravit Moses ut praeceperat Dominus
et inventi sunt filii Levi per nomina sua Gerson et Caath et Merari
filii Gerson Lebni et Semei
filii Caath Amram et Iessaar Hebron et Ozihel
filii Merari Mooli et Musi
de Gerson fuere familiae duae lebnitica et semeitica
quarum numeratus est populus sexus masculini ab uno mense et supra septem milia quingentorum
hii post tabernaculum metabuntur ad occidentem
sub principe Eliasaph filio Lahel
et habebunt excubias in tabernaculo foederis
ipsum tabernaculum et operimentum eius tentorium quod trahitur ante fores tecti foederis et cortinas atrii tentorium quoque quod adpenditur in introitu atrii tabernaculi et quicquid ad ritum altaris pertinet funes tabernaculi et omnia utensilia eius
cognatio Caath habebit populos Amramitas et Iessaaritas et Hebronitas et Ozihelitas hae sunt familiae Caathitarum recensitae per nomina sua
omnes generis masculini ab uno mense et supra octo milia sescenti habebunt excubias sanctuarii
et castrametabuntur ad meridianam plagam
princepsque eorum erit Elisaphan filius Ozihel
et custodient arcam mensamque et candelabrum altaria et vasa sanctuarii in quibus ministratur et velum cunctamque huiuscemodi supellectilem
princeps autem principum Levitarum Eleazar filius Aaron sacerdotis erit super excubitores custodiae sanctuarii
at vero de Merari erunt populi Moolitae et Musitae recensiti per nomina sua
omnes generis masculini ab uno mense et supra sex milia ducenti
princeps eorum Surihel filius Abiahihel in plaga septentrionali castrametabuntur
erunt sub custodia eorum tabulae tabernaculi et vectes et columnae ac bases earum et omnia quae ad cultum huiuscemodi pertinent
columnaeque atrii per circuitum cum basibus suis et paxilli cum funibus
castrametabuntur ante tabernaculum foederis id est ad orientalem plagam Moses et Aaron cum filiis suis habentes custodiam sanctuarii in medio filiorum Israhel quisquis alienus accesserit morietur
omnes Levitae quos numeraverunt Moses et Aaron iuxta praeceptum Domini per familias suas in genere masculino a mense uno et supra fuerunt viginti duo milia<CM>
et ait Dominus ad Mosen numera primogenitos sexus masculini de filiis Israhel a mense uno et supra et habebis summam eorum
tollesque Levitas mihi pro omni primogenito filiorum Israhel ego sum Dominus et pecora eorum pro universis primogenitis pecoris filiorum Israhel
recensuit Moses sicut praeceperat Dominus primogenitos filiorum Israhel
et fuerunt masculi per nomina sua a mense uno et supra viginti duo milia ducenti septuaginta tres
locutusque est Dominus ad Mosen
tolle Levitas pro primogenitis filiorum Israhel et pecora Levitarum pro pecoribus eorum eruntque Levitae mei ego sum Dominus
in pretio autem ducentorum septuaginta trium qui excedunt numerum Levitarum de primogenitis filiorum Israhel
accipies quinque siclos per singula capita ad mensuram sanctuarii siclus habet obolos viginti
dabisque pecuniam Aaron et filiis eius pretium eorum qui supra sunt
tulit igitur Moses pecuniam eorum qui fuerant amplius et quos redemerant a Levitis
pro primogenitis filiorum Israhel mille trecentorum sexaginta quinque siclorum iuxta pondus sanctuarii
et dedit eam Aaroni et filiis eius iuxta verbum quod praeceperat sibi Dominus<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
tolle summam filiorum Caath de medio Levitarum per domos et familias suas
a tricesimo anno et supra usque ad quinquagesimum annum omnium qui ingrediuntur ut stent et ministrent in tabernaculo foederis
hic est cultus filiorum Caath tabernaculum foederis et sanctum sanctorum
ingredientur Aaron et filii eius quando movenda sunt castra et deponent velum quod pendet ante fores involventque eo arcam testimonii
et operient rursum velamine ianthinarum pellium extendentque desuper pallium totum hyacinthinum et inducent vectes
mensam quoque propositionis involvent hyacinthino pallio et ponent cum ea turibula et mortariola cyatos et crateras ad liba fundenda panes semper in ea erunt
extendentque desuper pallium coccineum quod rursum operient velamento ianthinarum pellium et inducent vectes
sument et pallium hyacinthinum quo operient candelabrum cum lucernis et forcipibus suis et emunctoriis et cunctis vasis olei quae ad concinnandas lucernas necessaria sunt
et super omnia ponent operimentum ianthinarum pellium et inducent vectes
nec non et altare aureum involvent hyacinthino vestimento et extendent desuper operimentum ianthinarum pellium inducentque vectes
omnia vasa quibus ministratur in sanctuario involvent hyacinthino pallio et extendent desuper operimentum ianthinarum pellium inducentque vectes
sed et altare mundabunt cinere et involvent illud purpureo vestimento
ponentque cum eo omnia vasa quibus in ministerio eius utuntur id est ignium receptacula fuscinulas ac tridentes uncinos et vatilla cuncta vasa altaris operient simul velamine ianthinarum pellium et inducent vectes
cumque involverint Aaron et filii eius sanctuarium et omnia vasa eius in commotione castrorum tunc intrabunt filii Caath ut portent involuta et non tangant vasa sanctuarii ne moriantur ista sunt onera filiorum Caath in tabernaculo foederis
super quos erit Eleazar filius Aaron sacerdotis ad cuius pertinet curam oleum ad concinnandas lucernas et conpositionis incensum et sacrificium quod semper offertur et oleum unctionis et quicquid ad cultum tabernaculi pertinet omniumque vasorum quae in sanctuario sunt
locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
nolite perdere populum Caath de medio Levitarum
sed hoc facite eis ut vivant et non moriantur si tetigerint sancta sanctorum Aaron et filii eius intrabunt ipsique disponent opera singulorum et divident quid portare quis debeat
alii nulla curiositate videant quae sunt in sanctuario priusquam involvantur alioquin morientur<CM>
locutus est Dominus ad Mosen dicens
tolle summam etiam filiorum Gerson per domos ac familias et cognationes suas
a triginta annis et supra usque ad annos quinquaginta numera omnes qui ingrediuntur et ministrant in tabernaculo foederis
hoc est officium familiae Gersonitarum
ut portent cortinas tabernaculi et tectum foederis operimentum aliud et super omnia velamen ianthinum tentoriumque quod pendet in introitu foederis tabernaculi
cortinas atrii et velum in introitu quod est ante tabernaculum omnia quae ad altare pertinent funiculos et vasa ministerii
iubente Aaron et filiis eius portabunt filii Gerson et scient singuli cui debeant oneri mancipari
hic est cultus familiae Gersonitarum in tabernaculo foederis eruntque sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis
filios quoque Merari per familias et domos patrum suorum recensebis
a triginta annis et supra usque ad annos quinquaginta omnes qui ingrediuntur ad officium ministerii sui et cultum foederis testimonii
haec sunt onera eorum portabunt tabulas tabernaculi et vectes eius columnas et bases earum
columnas quoque atrii per circuitum cum basibus et paxillis et funibus suis omnia vasa et supellectilem ad numerum accipient sicque portabunt
hoc est officium familiae Meraritarum et ministerium in tabernaculo foederis eruntque sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis<CM>
recensuerunt igitur Moses et Aaron et principes synagogae filios Caath per cognationes et domos patrum suorum
a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum omnes qui ingrediuntur ad ministerium tabernaculi foederis
et inventi sunt duo milia septingenti quinquaginta
hic est numerus populi Caath qui intrat tabernaculum foederis hos numeravit Moses et Aaron iuxta sermonem Domini per manum Mosi
numerati sunt et filii Gerson per cognationes et domos patrum suorum
a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum omnes qui ingrediuntur ut ministrent in tabernaculo foederis
et inventi sunt duo milia sescenti triginta
hic est populus Gersonitarum quos numeraverunt Moses et Aaron iuxta verbum Domini
numerati sunt et filii Merari per cognationes et domos patrum suorum
a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum omnes qui ingrediuntur ad explendos ritus tabernaculi foederis
et inventi sunt tria milia ducenti
hic est numerus filiorum Merari quos recensuerunt Moses et Aaron iuxta imperium Domini per manum Mosi
omnes qui recensiti sunt de Levitis et quos fecit ad nomen Moses et Aaron et principes Israhel per cognationes et domos patrum suorum
a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum ingredientes ad ministerium tabernaculi et onera portanda
fuerunt simul octo milia quingenti octoginta
iuxta verbum Domini recensuit eos Moses unumquemque iuxta officium et onera sua sicut praeceperat ei Dominus<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
praecipe filiis Israhel ut eiciant de castris omnem leprosum et qui semine fluit pollutusque est super mortuo
tam masculum quam feminam eicite de castris ne contaminent ea cum habitaverim vobiscum
feceruntque ita filii Israhel et eiecerunt eos extra castra sicut locutus erat Dominus Mosi
locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere ad filios Israhel vir sive mulier cum fecerint ex omnibus peccatis quae solent hominibus accidere et per neglegentiam transgressi fuerint mandatum Domini atque deliquerint
confitebuntur peccatum suum et reddent ipsum caput quintamque partem desuper ei in quem peccaverint
sin autem non fuerit qui recipiat dabunt Domino et erit sacerdotis excepto ariete qui offertur pro expiatione ut sit placabilis hostia
omnes quoque primitiae quas offerunt filii Israhel ad sacerdotem pertinent
et quicquid in sanctuarium offertur a singulis et traditur manibus sacerdotis ipsius erit<CM>
locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere ad filios Israhel et dices ad eos vir cuius uxor erraverit maritumque contemnens
dormierit cum altero viro et hoc maritus deprehendere non quiverit sed latet adulterium et testibus argui non potest quia non est inventa in stupro
si spiritus zelotypiae concitaverit virum contra uxorem suam quae vel polluta est vel falsa suspicione appetitur
adducet eam ad sacerdotem et offeret oblationem pro illa decimam partem sati farinae hordiaciae non fundet super eam oleum nec inponet tus quia sacrificium zelotypiae est et oblatio investigans adulterium
offeret igitur eam sacerdos et statuet coram Domino
adsumetque aquam sanctam in vase fictili et pauxillum terrae de pavimento tabernaculi mittet in eam
cumque steterit mulier in conspectu Domini discoperiet caput eius et ponet super manus illius sacrificium recordationis et oblationem zelotypiae ipse autem tenebit aquas amarissimas in quibus cum execratione maledicta congessit
adiurabitque eam et dicet si non dormivit vir alienus tecum et si non polluta es deserto mariti toro non te nocebunt aquae istae amarissimae in quas maledicta congessi
sin autem declinasti a viro tuo atque polluta es et concubuisti cum altero
his maledictionibus subiacebis det te Dominus in maledictionem exemplumque cunctorum in populo suo putrescere faciat femur tuum et tumens uterus disrumpatur
ingrediantur aquae maledictae in ventrem tuum et utero tumescente putrescat femur et respondebit mulier amen amen
scribetque sacerdos in libello ista maledicta et delebit ea aquis amarissimis in quas maledicta congessit
et dabit ei bibere quas cum exhauserit
tollet sacerdos de manu eius sacrificium zelotypiae et elevabit illud coram Domino inponetque super altare ita dumtaxat ut prius
pugillum sacrificii tollat de eo quod offertur et incendat super altare et sic potum det mulieri aquas amarissimas
quas cum biberit si polluta est et contempto viro adulterii rea pertransibunt eam aquae maledictionis et inflato ventre conputrescet femur eritque mulier in maledictionem et in exemplum omni populo
quod si polluta non fuerit erit innoxia et faciet liberos
ista est lex zelotypiae si declinaverit mulier a viro suo et si polluta fuerit
maritusque zelotypiae spiritu concitatus adduxerit eam in conspectu Domini et fecerit ei sacerdos iuxta omnia quae scripta sunt
maritus absque culpa erit et illa recipiet iniquitatem suam<CM>
locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere ad filios Israhel et dices ad eos vir sive mulier cum fecerit votum ut sanctificentur et se voluerint Domino consecrare
vino et omni quod inebriare potest abstinebunt acetum ex vino et ex qualibet alia potione et quicquid de uva exprimitur non bibent uvas recentes siccasque non comedent
cunctis diebus quibus ex voto Domino consecrantur quicquid ex vinea esse potest ab uva passa usque ad acinum non comedent
omni tempore separationis suae novacula non transibit super caput eius usque ad conpletum diem quo Domino consecratur sanctus erit crescente caesarie capitis eius
omni tempore consecrationis suae super mortuum non ingredietur
nec super patris quidem et matris et fratris sororisque funere contaminabitur quia consecratio Dei sui super caput eius est
omnes dies separationis suae sanctus erit Domino
sin autem mortuus fuerit subito quispiam coram eo polluetur caput consecrationis eius quod radet ilico et in eadem die purgationis suae et rursum septima
in octavo autem die offeret duos turtures vel duos pullos columbae sacerdoti in introitu foederis testimonii
facietque sacerdos unum pro peccato et alterum in holocaustum et deprecabitur pro eo quia peccavit super mortuo sanctificabitque caput eius in die illo
et consecrabit Domino dies separationis illius offerens agnum anniculum pro peccato ita tamen ut dies priores irriti fiant quoniam polluta est sanctificatio eius
ista est lex consecrationis cum dies quos ex voto decreverat conplebuntur adducet eum ad ostium tabernaculi foederis
et offeret oblationem eius Domino agnum anniculum inmaculatum in holocaustum et ovem anniculam inmaculatam pro peccato et arietem inmaculatum hostiam pacificam
canistrum quoque panum azymorum qui conspersi sunt oleo et lagana absque fermento uncta oleo ac libamina singulorum
quae offeret sacerdos coram Domino et faciet tam pro peccato quam in holocaustum
arietem vero immolabit hostiam pacificam Domino offerens simul canistrum azymorum et libamenta quae ex more debentur
tunc radetur nazareus ante ostium tabernaculi foederis caesarie consecrationis suae tolletque capillos eius et ponet super ignem qui est subpositus sacrificio pacificorum
et armum coctum arietis tortamque absque fermento unam de canistro et laganum azymum unum et tradet in manibus nazarei postquam rasum fuerit caput eius
susceptaque rursum ab eo elevabit in conspectu Domini et sanctificata sacerdotis erunt sicut pectusculum quod separari iussum est et femur post haec potest bibere nazareus vinum
ista est lex nazarei cum voverit oblationem suam Domino tempore consecrationis suae exceptis his quae invenerit manus eius iuxta quod mente devoverat ita faciet ad perfectionem sanctificationis suae<CM>
locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere Aaron et filiis eius sic benedicetis filiis Israhel et dicetis eis
benedicat tibi Dominus et custodiat te
ostendat Dominus faciem suam tibi et misereatur tui
convertat Dominus vultum suum ad te et det tibi pacem
invocabunt nomen meum super filios Israhel et ego benedicam eis<CM>
factum est autem in die qua conplevit Moses tabernaculum et erexit illud unxitque et sanctificavit cum omnibus vasis suis altare similiter et vasa eius
obtulerunt principes Israhel et capita familiarum qui erant per singulas tribus praefecti eorum qui numerati fuerant
munera coram Domino sex plaustra tecta cum duodecim bubus unum plaustrum obtulere duo duces et unum bovem singuli obtuleruntque ea in conspectu tabernaculi
ait autem Dominus ad Mosen
suscipe ab eis ut serviant in ministerio tabernaculi et tradas ea Levitis iuxta ordinem ministerii sui
itaque cum suscepisset Moses plaustra et boves tradidit eos Levitis
duo plaustra et quattuor boves dedit filiis Gerson iuxta id quod habebant necessarium
quattuor alia plaustra et octo boves dedit filiis Merari secundum officia et cultum suum sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis
filiis autem Caath non dedit plaustra et boves quia in sanctuario serviunt et onera propriis portant umeris<CM>
igitur obtulerunt duces in dedicationem altaris die qua unctum est oblationem suam ante altare
dixitque Dominus ad Mosen singuli duces per singulos dies offerant munera in dedicationem altaris
primo die obtulit oblationem suam Naasson filius Aminadab de tribu Iuda
fueruntque in ea acetabulum argenteum pondo centum triginta siclorum fiala argentea habens septuaginta siclos iuxta pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium
mortariolum ex decem siclis aureis plenum incenso
bovem et arietem et agnum anniculum in holocaustum
hircumque pro peccato
et in sacrificio pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec est oblatio Naasson filii Aminadab
secundo die obtulit Nathanahel filius Suar dux de tribu Isachar
acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos iuxta pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium
mortariolum aureum habens decem siclos plenum incenso
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
hircumque pro peccato
et in sacrificio pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Nathanahel filii Suar
tertio die princeps filiorum Zabulon Heliab filius Helon
obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium
mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
hircumque pro peccato
et in sacrificio pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec est oblatio Heliab filii Helon
die quarto princeps filiorum Ruben Helisur filius Sedeur
obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium
mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
hircumque pro peccato
et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Helisur filii Sedeur
die quinto princeps filiorum Symeon Salamihel filius Surisaddai
obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium
mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
hircumque pro peccato
et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Salamihel filii Surisaddai
die sexto princeps filiorum Gad Heliasaph filius Duhel
obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium
mortariolum aureum adpendens siclos decem plenum incenso
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
hircumque pro peccato
et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Heliasaph filii Duhel
die septimo princeps filiorum Ephraim Helisama filius Ammiud
obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium
mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
hircumque pro peccato
et in hostias pacificas boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Helisama filii Ammiud
die octavo princeps filiorum Manasse Gamalihel filius Phadassur
obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium
mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
hircumque pro peccato
et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Gamalihel filii Phadassur
die nono princeps filiorum Beniamin Abidan filius Gedeonis
obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium
mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
hircumque pro peccato
et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Abidan filii Gedeonis
die decimo princeps filiorum Dan Ahiezer filius Amisaddai
obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium
mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
hircumque pro peccato
et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Ahiezer filii Amisaddai
die undecimo princeps filiorum Aser Phagaihel filius Ochran
obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium
mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
hircumque pro peccato
et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Phagaihel filii Ochran
die duodecimo princeps filiorum Nepthalim Achira filius Henan
obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium
mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
hircumque pro peccato
et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Achira filii Henan
haec in dedicatione altaris oblata sunt a principibus Israhel in die qua consecratum est acetabula argentea duodecim fialae argenteae duodecim mortariola aurea duodecim
ita ut centum triginta argenti siclos haberet unum acetabulum et septuaginta siclos una fiala id est in commune vasorum omnium ex argento sicli duo milia quadringenti pondere sanctuarii
mortariola aurea duodecim plena incenso denos siclos adpendentia pondere sanctuarii id est simul auri sicli centum viginti
boves de armento in holocaustum duodecim arietes duodecim agni anniculi duodecim et libamenta eorum hirci duodecim pro peccato
hostiae pacificorum boves viginti quattuor arietes sexaginta hirci sexaginta agni anniculi sexaginta haec oblata sunt in dedicatione altaris quando unctum est
cumque ingrederetur Moses tabernaculum foederis ut consuleret oraculum audiebat vocem loquentis ad se de propitiatorio quod erat super arcam testimonii inter duos cherubin unde et loquebatur ei<CM>
locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere Aaroni et dices ad eum cum posueris septem lucernas contra eam partem quam candelabrum respicit lucere debebunt
fecitque Aaron et inposuit lucernas super candelabrum ut praeceperat Dominus Mosi
haec autem erat factura candelabri ex auro ductili tam medius stipes quam cuncta ex utroque calamorum latera nascebantur iuxta exemplum quod ostendit Dominus Mosi ita operatus est candelabrum<CM>
et locutus est Dominus ad Mosen dicens
tolle Levitas de medio filiorum Israhel et purificabis eos
iuxta hunc ritum aspergantur aqua lustrationis et radant omnes pilos carnis suae cumque laverint vestimenta sua et mundati fuerint
tollant bovem de armentis et libamentum eius similam oleo conspersam bovem autem alterum de armento tu accipies pro peccato
et adplicabis Levitas coram tabernaculo foederis convocata omni multitudine filiorum Israhel
cumque Levitae fuerint coram Domino ponent filii Israhel manus suas super eos
et offeret Aaron Levitas munus in conspectu Domini a filiis Israhel ut serviant in ministerio eius
Levitae quoque ponent manus suas super capita boum e quibus unum facies pro peccato et alterum in holocaustum Domini ut depreceris pro eis
statuesque Levitas in conspectu Aaron et filiorum eius et consecrabis oblatos Domino
ac separabis de medio filiorum Israhel ut sint mei
et postea ingrediantur tabernaculum foederis ut serviant mihi sicque purificabis et consecrabis eos in oblationem Domini quoniam dono donati sunt mihi a filiis Israhel
pro primogenitis quae aperiunt omnem vulvam in Israhel accepi eos
mea sunt omnia primogenita filiorum Israhel tam ex hominibus quam ex iumentis ex die quo percussi omnem primogenitum in terra Aegypti sanctificavi eos mihi
et tuli Levitas pro cunctis primogenitis filiorum Israhel
tradidique eos dono Aaroni et filiis eius de medio populi ut serviant mihi pro Israhel in tabernaculo foederis et orent pro eis ne sit in populo plaga si ausi fuerint accedere ad sanctuarium
feceruntque Moses et Aaron et omnis multitudo filiorum Israhel super Levitas quae praeceperat Dominus Mosi
purificatique sunt et laverunt vestimenta sua elevavitque eos Aaron in conspectu Domini et oravit pro eis
ut purificati ingrederentur ad officia sua in tabernaculum foederis coram Aaron et filiis eius sicut praeceperat Dominus Mosi de Levitis ita factum est
locutus est Dominus ad Mosen dicens
haec est lex Levitarum a viginti quinque annis et supra ingredientur ut ministrent in tabernaculo foederis
cumque quinquagesimum annum aetatis impleverint servire cessabunt
eruntque ministri fratrum suorum in tabernaculo foederis ut custodiant quae sibi fuerint commendata opera autem ipsa non faciant sic dispones Levitas in custodiis suis<CM>
locutus est Dominus ad Mosen in deserto Sinai anno secundo postquam egressi sunt de terra Aegypti mense primo dicens
faciant filii Israhel phase in tempore suo
quartadecima die mensis huius ad vesperam iuxta omnes caerimonias et iustificationes eius
praecepitque Moses filiis Israhel ut facerent phase
qui fecerunt tempore suo quartadecima die mensis ad vesperam in monte Sinai iuxta omnia quae mandaverat Dominus Mosi fecerunt filii Israhel
ecce autem quidam inmundi super animam hominis qui non poterant facere pascha in die illo accedentes ad Mosen et Aaron
dixerunt eis inmundi sumus super animam hominis quare fraudamur ut non valeamus offerre oblationem Domino in tempore suo inter filios Israhel
quibus respondit Moses state ut consulam quid praecipiat Dominus de vobis
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
loquere filiis Israhel homo qui fuerit inmundus super anima sive in via procul in gente vestra faciat phase Domino
mense secundo quartadecima die mensis ad vesperam cum azymis et lactucis agrestibus comedent illud
non relinquent ex eo quippiam usque mane et os eius non confringent omnem ritum phase observabunt
si quis autem et mundus est et in itinere non fuit et tamen non fecit phase exterminabitur anima illa de populis suis quia sacrificium Domino non obtulit tempore suo peccatum suum ipse portabit
peregrinus quoque et advena si fuerit apud vos faciet phase Domini iuxta caerimonias et iustificationes eius praeceptum idem erit apud vos tam advenae quam indigenae<CM>
igitur die qua erectum est tabernaculum operuit illud nubes a vespere autem super tentorium erat quasi species ignis usque mane
sic fiebat iugiter per diem operiebat illud nubes et per noctem quasi species ignis
cumque ablata fuisset nubes quae tabernaculum protegebat tunc proficiscebantur filii Israhel et in loco ubi stetisset nubes ibi castrametabantur
ad imperium Domini proficiscebantur et ad imperium illius figebant tabernaculum cunctis diebus quibus stabat nubes super tabernaculum manebant in eodem loco
et si evenisset ut multo tempore maneret super illud erant filii Israhel in excubiis Domini et non proficiscebantur
quotquot diebus fuisset nubes super tabernaculum ad imperium Domini erigebant tentoria et ad imperium illius deponebant
si fuisset nubes a vespere usque mane et statim diluculo tabernaculum reliquisset proficiscebantur et si post diem et noctem recessisset dissipabant tentoria
si biduo aut uno mense vel longiori tempore fuisset super tabernaculum manebant filii Israhel in eodem loco et non proficiscebantur statim autem ut recessisset movebant castra
per verbum Domini figebant tentoria et per verbum illius proficiscebantur erantque in excubiis Domini iuxta imperium eius per manum Mosi<CM>
locutus est Dominus ad Mosen dicens
fac tibi duas tubas argenteas ductiles quibus convocare possis multitudinem quando movenda sunt castra
cumque increpueris tubis congregabitur ad te omnis turba ad ostium foederis tabernaculi
si semel clangueris venient ad te principes et capita multitudinis Israhel
sin autem prolixior atque concisus clangor increpuerit movebunt castra primi qui sunt ad orientalem plagam
in secundo autem sonitu et pari ululatu tubae levabunt tentoria qui habitant ad meridiem et iuxta hunc modum reliqui facient ululantibus tubis in profectione
quando autem congregandus est populus simplex tubarum clangor erit et non concise ululabunt
filii Aaron sacerdotes clangent tubis eritque hoc legitimum sempiternum in generationibus vestris
si exieritis ad bellum de terra vestra contra hostes qui dimicant adversum vos clangetis ululantibus tubis et erit recordatio vestri coram Domino Deo vestro ut eruamini de manibus inimicorum vestrorum
si quando habebitis epulum et dies festos et kalendas canetis tubis super holocaustis et pacificis victimis ut sint vobis in recordationem Dei vestri ego Dominus Deus vester<CM>
anno secundo mense secundo vicesima die mensis elevata est nubes de tabernaculo foederis
profectique sunt filii Israhel per turmas suas de deserto Sinai et recubuit nubes in solitudine Pharan
moveruntque castra primi iuxta imperium Domini in manu Mosi
filii Iuda per turmas suas quorum princeps erat Naasson filius Aminadab
in tribu filiorum Isachar fuit princeps Nathanahel filius Suar
in tribu Zabulon erat princeps Heliab filius Helon
depositumque est tabernaculum quod portantes egressi sunt filii Gerson et Merari
profectique sunt et filii Ruben per turmas et ordinem suum quorum princeps erat Helisur filius Sedeur
in tribu autem filiorum Symeon princeps fuit Salamihel filius Surisaddai
porro in tribu Gad erat princeps Heliasaph filius Duhel
profectique sunt et Caathitae portantes sanctuarium tamdiu tabernaculum portabatur donec venirent ad erectionis locum
moverunt castra et filii Ephraim per turmas suas in quorum exercitu princeps erat Helisama filius Ammiud
in tribu autem filiorum Manasse princeps fuit Gamalihel filius Phadassur
et in tribu Beniamin dux Abidan filius Gedeonis
novissimi castrorum omnium profecti sunt filii Dan per turmas suas in quorum exercitu princeps fuit Ahiezer filius Amisaddai
in tribu autem filiorum Aser erat princeps Phagaihel filius Ochran
et in tribu filiorum Nepthalim princeps Achira filius Henan
haec sunt castra et profectiones filiorum Israhel per turmas suas quando egrediebantur<CM>
dixitque Moses Hobab filio Rahuhel Madianiti cognato suo proficiscimur ad locum quem Dominus daturus est nobis veni nobiscum ut benefaciamus tibi quia Dominus bona promisit Israheli
cui ille respondit non vadam tecum sed revertar in terram meam in qua natus sum
et ille noli inquit nos relinquere tu enim nosti in quibus locis per desertum castra ponere debeamus et eris ductor noster
cumque nobiscum veneris quicquid optimum fuerit ex opibus quas nobis traditurus est Dominus dabimus tibi
profecti sunt ergo de monte Domini via trium dierum arcaque foederis Domini praecedebat eos per dies tres providens castrorum locum
nubes quoque Domini super eos erat per diem cum incederent
cumque elevaretur arca dicebat Moses surge Domine et dissipentur inimici tui et fugiant qui oderunt te a facie tua
cum autem deponeretur aiebat revertere Domine ad multitudinem exercitus Israhel<CM>
interea ortum est murmur populi quasi dolentium pro labore contra Dominum quod cum audisset iratus est et accensus in eos ignis Domini devoravit extremam castrorum partem
cumque clamasset populus ad Mosen oravit Moses Dominum et absortus est ignis
vocavitque nomen loci illius Incensio eo quod succensus fuisset contra eos ignis Domini<CM>
vulgus quippe promiscuum quod ascenderat cum eis flagravit desiderio sedens et flens iunctis sibi pariter filiis Israhel et ait quis dabit nobis ad vescendum carnes
recordamur piscium quos comedebamus in Aegypto gratis in mentem nobis veniunt cucumeres et pepones porrique et cepae et alia
anima nostra arida est nihil aliud respiciunt oculi nostri nisi man
erat autem man quasi semen coriandri coloris bdellii
circuibatque populus et colligens illud frangebat mola sive terebat in mortario coquens in olla et faciens ex eo tortulas saporis quasi panis oleati
cumque descenderet nocte super castra ros descendebat pariter et man
audivit ergo Moses flentem populum per familias singulos per ostia tentorii sui iratusque est furor Domini valde sed et Mosi intoleranda res visa est
et ait ad Dominum cur adflixisti servum tuum quare non invenio gratiam coram te et cur inposuisti pondus universi populi huius super me
numquid ego concepi omnem hanc multitudinem vel genui eam ut dicas mihi porta eos in sinu tuo sicut portare solet nutrix infantulum et defer in terram pro qua iurasti patribus eorum
unde mihi carnes ut dem tantae multitudini flent contra me dicentes da nobis carnes ut comedamus
non possum solus sustinere omnem hunc populum quia gravis mihi est
sin aliter tibi videtur obsecro ut interficias me et inveniam gratiam in oculis tuis ne tantis adficiar malis<CM>
et dixit Dominus ad Mosen congrega mihi septuaginta viros de senibus Israhel quos tu nosti quod senes populi sint ac magistri et duces eos ad ostium tabernaculi foederis faciesque ibi stare tecum
ut descendam et loquar tibi et auferam de spiritu tuo tradamque eis ut sustentent tecum onus populi et non tu solus graveris
populo quoque dices sanctificamini cras comedetis carnes ego enim audivi vos dicere quis dabit nobis escas carnium bene nobis erat in Aegypto ut det vobis Dominus carnes et comedatis
non uno die nec duobus vel quinque aut decem nec viginti quidem
sed usque ad mensem dierum donec exeat per nares vestras et vertatur in nausiam eo quod reppuleritis Dominum qui in medio vestri est et fleveritis coram eo dicentes quare egressi sumus ex Aegypto
et ait Moses sescenta milia peditum huius populi sunt et tu dicis dabo eis esum carnium mense integro
numquid ovium et boum multitudo caedetur ut possit sufficere ad cibum vel omnes pisces maris in unum congregabuntur ut eos satient
cui respondit Dominus numquid manus Domini invalida est iam nunc videbis utrum meus sermo opere conpleatur<CM>
venit igitur Moses et narravit populo verba Domini congregans septuaginta viros de senibus Israhel quos stare fecit circa tabernaculum
descenditque Dominus per nubem et locutus est ad eum auferens de spiritu qui erat in Mosen et dans septuaginta viris cumque requievisset in eis spiritus prophetaverunt nec ultra cessarunt
remanserant autem in castris duo viri quorum unus vocabatur Heldad et alter Medad super quos requievit spiritus nam et ipsi descripti fuerant et non exierant ad tabernaculum
cumque prophetarent in castris cucurrit puer et nuntiavit Mosi dicens Heldad et Medad prophetant in castris
statim Iosue filius Nun minister Mosi et electus e pluribus ait domine mi Moses prohibe eos
at ille quid inquit aemularis pro me quis tribuat ut omnis populus prophetet et det eis Dominus spiritum suum
reversusque est Moses et maiores natu Israhel in castra<CM>
ventus autem egrediens a Domino arreptas trans mare coturnices detulit et dimisit in castra itinere quantum uno die confici potest ex omni parte castrorum per circuitum volabantque in aere duobus cubitis altitudine super terram
surgens ergo populus toto die illo et nocte ac die altero congregavit coturnicum qui parum decem choros et siccaverunt eas per gyrum castrorum
adhuc carnes erant in dentibus eorum nec defecerat huiuscemodi cibus et ecce furor Domini concitatus in populum percussit eum plaga magna nimis
vocatusque est ille locus sepulchra Concupiscentiae ibi enim sepelierunt populum qui desideraverat
<WTH11-34> egressi autem de sepulchris Concupiscentiae venerunt in Aseroth et manserunt ibi<CM>
locutaque est Maria et Aaron contra Mosen propter uxorem eius aethiopissam
et dixerunt num per solum Mosen locutus est Dominus nonne et nobis similiter est locutus quod cum audisset Dominus
erat enim Moses vir mitissimus super omnes homines qui morabantur in terra<CM>
statim locutus est ad eum et ad Aaron et Mariam egredimini vos tantum tres ad tabernaculum foederis cumque fuissent egressi
descendit Dominus in columna nubis et stetit in introitu tabernaculi vocans Aaron et Mariam qui cum issent
dixit ad eos audite sermones meos si quis fuerit inter vos propheta Domini in visione apparebo ei vel per somnium loquar ad illum
at non talis servus meus Moses qui in omni domo mea fidelissimus est
ore enim ad os loquor ei et palam non per enigmata et figuras Dominum videt quare igitur non timuistis detrahere servo meo Mosi
iratusque contra eos abiit<CM>
nubes quoque recessit quae erat super tabernaculum et ecce Maria apparuit candens lepra quasi nix cumque respexisset eam Aaron et vidisset perfusam lepra
ait ad Mosen obsecro domine mi ne inponas nobis hoc peccatum quod stulte commisimus
ne fiat haec quasi mortua et ut abortivum quod proicitur de vulva matris suae ecce iam medium carnis eius devoratum est lepra
clamavitque Moses ad Dominum dicens Deus obsecro sana eam
cui respondit Dominus si pater eius spuisset in faciem illius nonne debuerat saltem septem dierum rubore suffundi separetur septem diebus extra castra et postea revocabitur
exclusa est itaque Maria extra castra septem diebus et populus non est motus de loco illo donec revocata est Maria
<WTH13-1> profectus est de Aseroth fixis tentoriis in deserto Pharan<CM>
<WTH13-2> ibi locutus est Dominus ad Mosen dicens
<WTH13-3> mitte viros qui considerent terram Chanaan quam daturus sum filiis Israhel singulos de singulis tribubus ex principibus
<WTH13-4> fecit Moses quod Dominus imperarat de deserto Pharan mittens principes viros quorum ista sunt nomina
<WTH13-5> de tribu Ruben Semmua filium Zecchur
<WTH13-6> de tribu Symeon Saphat filium Huri
<WTH13-7> de tribu Iuda Chaleb filium Iepphonne
<WTH13-8> de tribu Isachar Igal filium Ioseph
<WTH13-9> de tribu Ephraim Osee filium Nun
<WTH13-10> de tribu Beniamin Phalti filium Raphu
<WTH13-11> de tribu Zabulon Geddihel filium Sodi
<WTH13-12> de tribu Ioseph sceptri Manasse Gaddi filium Susi
<WTH13-13> de tribu Dan Ammihel filium Gemalli
<WTH13-14> de tribu Aser Sthur filium Michahel
<WTH13-15> de tribu Nepthali Naabbi filium Vaphsi
<WTH13-16> de tribu Gad Guhel filium Machi
<WTH13-17> haec sunt nomina virorum quos misit Moses ad considerandam terram vocavitque Osee filium Nun Iosue
<WTH13-18> misit ergo eos Moses ad considerandam terram Chanaan et dixit ad eos ascendite per meridianam plagam cumque veneritis ad montes
<WTH13-19> considerate terram qualis sit et populum qui habitator est eius utrum fortis sit an infirmus pauci numero an plures
<WTH13-20> ipsa terra bona an mala urbes quales muratae an absque muris
<WTH13-21> humus pinguis an sterilis nemorosa an absque arboribus confortamini et adferte nobis de fructibus terrae erat autem tempus quando iam praecoquae uvae vesci possunt<CM>
<WTH13-22> cumque ascendissent exploraverunt terram a deserto Sin usque Roob intrantibus Emath
<WTH13-23> ascenderuntque ad meridiem et venerunt in Hebron ubi erant Ahiman et Sisai et Tholmai filii Enach nam Hebron septem annis ante Tanim urbem Aegypti condita est
<WTH13-24> pergentesque usque ad torrentem Botri absciderunt palmitem cum uva sua quem portaverunt in vecte duo viri de malis quoque granatis et de ficis loci illius tulerunt
<WTH13-25> qui appellatus est Neelescol id est torrens Botri eo quod botrum inde portassent filii Israhel
<WTH13-26> reversique exploratores terrae post quadraginta dies omni regione circuita<CM>
<WTH13-27> venerunt ad Mosen et Aaron et ad omnem coetum filiorum Israhel in desertum Pharan quod est in Cades locutique eis et omni multitudini ostenderunt fructus terrae
<WTH13-28> et narraverunt dicentes venimus in terram ad quam misisti nos quae re vera fluit lacte et melle ut ex his fructibus cognosci potest
<WTH13-29> sed cultores fortissimos habet et urbes grandes atque muratas stirpem Enach vidimus ibi
<WTH13-30> Amalech habitat in meridie Hettheus et Iebuseus et Amorreus in montanis Chananeus vero moratur iuxta mare et circa fluenta Iordanis
<WTH13-31> inter haec Chaleb conpescens murmur populi qui oriebatur contra Mosen ait ascendamus et possideamus terram quoniam poterimus obtinere eam
<WTH13-32> alii vero qui fuerant cum eo dicebant nequaquam ad hunc populum valemus ascendere quia fortior nobis est
<WTH13-33> detraxeruntque terrae quam inspexerant apud filios Israhel dicentes terram quam lustravimus devorat habitatores suos populum quem aspeximus procerae staturae est
<WTH13-34> ibi vidimus monstra quaedam filiorum Enach de genere giganteo quibus conparati quasi lucustae videbamur<CM>
igitur vociferans omnis turba flevit nocte illa
et murmurati sunt contra Mosen et Aaron cuncti filii Israhel dicentes
utinam mortui essemus in Aegypto et non in hac vasta solitudine utinam pereamus et non inducat nos Dominus in terram istam ne cadamus gladio et uxores ac liberi nostri ducantur captivi nonne melius est reverti in Aegyptum
dixeruntque alter ad alterum constituamus nobis ducem et revertamur in Aegyptum<CM>
quo audito Moses et Aaron ceciderunt proni in terram coram omni multitudine filiorum Israhel
at vero Iosue filius Nun et Chaleb filius Iepphonne qui et ipsi lustraverant terram sciderunt vestimenta sua
et ad omnem multitudinem filiorum Israhel locuti sunt terram quam circuivimus valde bona est
si propitius fuerit Dominus inducet nos in eam et tradet humum lacte et melle manantem
nolite rebelles esse contra Dominum neque timeatis populum terrae huius quia sicut panem ita eos possumus devorare recessit ab illis omne praesidium Dominus nobiscum est nolite metuere
cumque clamaret omnis multitudo et lapidibus eos vellet opprimere apparuit gloria Domini super tectum foederis cunctis filiis Israhel<CM>
et dixit Dominus ad Mosen usquequo detrahet mihi populus iste quousque non credent mihi in omnibus signis quae feci coram eis
feriam igitur eos pestilentia atque consumam te autem faciam principem super gentem magnam et fortiorem quam haec est
et ait Moses ad Dominum ut audiant Aegyptii de quorum medio eduxisti populum istum
et habitatores terrae huius qui audierunt quod tu Domine in populo isto sis et facie videaris ad faciem et nubes tua protegat illos et in columna nubis praecedas eos per diem et in columna ignis per noctem
quod occideris tantam multitudinem quasi unum hominem et dicant
non poterat introducere populum in terram pro qua iuraverat idcirco occidit eos in solitudine
magnificetur ergo fortitudo Domini sicut iurasti dicens
Dominus patiens et multae misericordiae auferens iniquitatem et scelera nullumque innoxium derelinquens qui visitas peccata patrum in filios in tertiam et quartam generationem
dimitte obsecro peccatum populi tui huius secundum magnitudinem misericordiae tuae sicut propitius fuisti egredientibus de Aegypto usque ad locum istum<CM>
dixitque Dominus dimisi iuxta verbum tuum
vivo ego et implebitur gloria Domini universa terra
attamen omnes homines qui viderunt maiestatem meam et signa quae feci in Aegypto et in solitudine et temptaverunt me iam per decem vices nec oboedierunt voci meae
non videbunt terram pro qua iuravi patribus eorum nec quisquam ex illis qui detraxit mihi intuebitur eam
servum meum Chaleb qui plenus alio spiritu secutus est me inducam in terram hanc quam circuivit et semen eius possidebit eam
quoniam Amalechites et Chananeus habitant in vallibus cras movete castra et revertimini in solitudinem per viam maris Rubri
locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
usquequo multitudo haec pessima murmurat contra me querellas filiorum Israhel audivi
dic ergo eis vivo ego ait Dominus sicut locuti estis audiente me sic faciam vobis
in solitudine hac iacebunt cadavera vestra omnes qui numerati estis a viginti annis et supra et murmurastis contra me
non intrabitis terram super quam levavi manum meam ut habitare vos facerem praeter Chaleb filium Iepphonne et Iosue filium Nun
parvulos autem vestros de quibus dixistis quod praedae hostibus forent introducam ut videant terram quae vobis displicuit
vestra cadavera iacebunt in solitudine
filii vestri erunt vagi in deserto annis quadraginta et portabunt fornicationem vestram donec consumantur cadavera patrum in deserto
iuxta numerum quadraginta dierum quibus considerastis terram annus pro die inputabitur et quadraginta annis recipietis iniquitates vestras et scietis ultionem meam
quoniam sicut locutus sum ita faciam omni multitudini huic pessimae quae consurrexit adversum me in solitudine hac deficiet et morietur<CM>
igitur omnes viri quos miserat Moses ad contemplandam terram et qui reversi murmurare fecerant contra eum omnem multitudinem detrahentes terrae quod esset mala
mortui sunt atque percussi in conspectu Domini
Iosue autem filius Nun et Chaleb filius Iepphonne vixerunt ex omnibus qui perrexerant ad considerandam terram
locutusque est Moses universa verba haec ad omnes filios Israhel et luxit populus nimis
et ecce mane primo surgentes ascenderunt verticem montis atque dixerunt parati sumus ascendere ad locum de quo Dominus locutus est quia peccavimus
quibus Moses cur inquit transgredimini verbum Domini quod vobis non cedet in prosperum
nolite ascendere non enim est Dominus vobiscum ne corruatis coram inimicis vestris
Amalechites et Chananeus ante vos sunt quorum gladio corruetis eo quod nolueritis adquiescere Domino nec erit Dominus vobiscum
at illi contenebrati ascenderunt in verticem montis arca autem testamenti Domini et Moses non recesserunt de castris
descenditque Amalechites et Chananeus qui habitabant in monte et percutiens eos atque concidens persecutus est usque Horma<CM>
locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere ad filios Israhel et dices ad eos cum ingressi fueritis terram habitationis vestrae quam ego dabo vobis
et feceritis oblationem Domino in holocaustum aut victimam vota solventes vel sponte offerentes munera aut in sollemnitatibus vestris adolentes odorem suavitatis Domino de bubus sive de ovibus
offeret quicumque immolaverit victimam sacrificium similae decimam partem oephi conspersae oleo quod mensuram habebit quartam partem hin
et vinum ad liba fundenda eiusdem mensurae dabit in holocausto sive in victima per agnos singulos
et arietis erit sacrificium similae duarum decimarum quae conspersa sit oleo tertiae partis hin
et vinum ad libamentum tertiae partis eiusdem mensurae offeret in odorem suavitatis Domino
quando vero de bubus feceris holocaustum aut hostiam ut impleas votum vel pacificas victimas
dabis per singulos boves similae tres decimas conspersae oleo quod habeat medium mensurae hin
et vinum ad liba fundenda eiusdem mensurae in oblationem suavissimi odoris Domino
sic facietis
per singulos boves et arietes et agnos et hedos
tam indigenae quam peregrini
eodem ritu offerent sacrificia
unum praeceptum erit atque iudicium tam vobis quam advenis terrae
locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere filiis Israhel et dices ad eos
cum veneritis in terram quam dabo vobis
et comederitis de panibus regionis illius separabitis primitias Domino
de cibis vestris sicut de areis primitias separatis
ita et de pulmentis dabitis primitiva Domino<CM>
quod si per ignorantiam praeterieritis quicquam horum quae locutus est Dominus ad Mosen
et mandavit per eum ad vos a die qua coepit iubere et ultra
oblitaque fuerit facere multitudo offeret vitulum de armento holocaustum in odorem suavissimum Domino et sacrificium eius ac liba ut caerimoniae postulant hircumque pro peccato
et rogabit sacerdos pro omni multitudine filiorum Israhel et dimittetur eis quoniam non sponte peccaverunt nihilominus offerentes incensum Domino pro se et pro peccato atque errore suo
et dimittetur universae plebi filiorum Israhel et advenis qui peregrinantur inter vos quoniam culpa est omnis populi per ignorantiam
quod si anima una nesciens peccaverit offeret capram anniculam pro peccato suo
et deprecabitur pro ea sacerdos quod inscia peccaverit coram Domino inpetrabitque ei veniam et dimittetur illi
tam indigenis quam advenis una lex erit omnium qui peccaverint ignorantes<CM>
anima vero quae per superbiam aliquid commiserit sive civis sit ille sive peregrinus quoniam adversum Dominum rebellis fuit peribit de populo suo
verbum enim Domini contempsit et praeceptum illius fecit irritum idcirco delebitur et portabit iniquitatem suam
factum est autem cum essent filii Israhel in solitudine et invenissent hominem colligentem ligna in die sabbati
obtulerunt eum Mosi et Aaron et universae multitudini
qui recluserunt eum in carcerem nescientes quid super eo facere deberent
dixitque Dominus ad Mosen morte moriatur homo iste obruat eum lapidibus omnis turba extra castra
cumque eduxissent eum foras obruerunt lapidibus et mortuus est sicut praeceperat Dominus<CM>
dixit quoque Dominus ad Mosen
loquere filiis Israhel et dices ad eos ut faciant sibi fimbrias per angulos palliorum ponentes in eis vittas hyacinthinas
quas cum viderint recordentur omnium mandatorum Domini nec sequantur cogitationes suas et oculos per res varias fornicantes
sed magis memores praeceptorum Domini faciant ea sintque sancti Deo suo
ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegypti ut essem vester Deus<CM>
ecce autem Core filius Isaar filii Caath filii Levi et Dathan atque Abiram filii Heliab Hon quoque filius Pheleth de filiis Ruben
surrexerunt contra Mosen aliique filiorum Israhel ducenti quinquaginta viri proceres synagogae et qui tempore concilii per nomina vocabantur
cumque stetissent adversum Mosen et Aaron dixerunt sufficiat vobis quia omnis multitudo sanctorum est et in ipsis est Dominus cur elevamini super populum Domini
quod cum audisset Moses cecidit pronus in faciem
locutusque ad Core et ad omnem multitudinem mane inquit notum faciet Dominus qui ad se pertineant et sanctos adplicabit sibi et quos elegerit adpropinquabunt ei
hoc igitur facite tollat unusquisque turibula sua tu Core et omne concilium tuum
et hausto cras igne ponite desuper thymiama coram Domino et quemcumque elegerit ipse erit sanctus multum erigimini filii Levi
dixitque rursum ad Core audite filii Levi
num parum vobis est quod separavit vos Deus Israhel ab omni populo et iunxit sibi ut serviretis ei in cultu tabernaculi et staretis coram frequentia populi et ministraretis ei
idcirco ad se fecit accedere te et omnes fratres tuos filios Levi ut vobis etiam sacerdotium vindicetis
et omnis globus tuus stet contra Dominum quid est enim Aaron ut murmuretis contra eum<CM>
misit ergo Moses ut vocaret Dathan et Abiram filios Heliab qui responderunt non venimus
numquid parum est tibi quod eduxisti nos de terra quae lacte et melle manabat ut occideres in deserto nisi et dominatus fueris nostri
re vera induxisti nos in terram quae fluit rivis lactis et mellis et dedisti nobis possessiones agrorum et vinearum an et oculos nostros vis eruere non venimus
iratusque Moses valde ait ad Dominum ne respicias sacrificia eorum tu scis quod ne asellum quidem umquam acceperim ab eis nec adflixerim quempiam eorum
dixitque ad Core tu et omnis congregatio tua state seorsum coram Domino et Aaron die crastino separatim
tollite singuli turibula vestra et ponite super ea incensum offerentes Domino ducenta quinquaginta turibula Aaron quoque teneat turibulum suum
quod cum fecissent stantibus Mosen et Aaron
et coacervassent adversum eos omnem multitudinem ad ostium tabernaculi apparuit cunctis gloria Domini
locutusque Dominus ad Mosen et Aaron ait
separamini de medio congregationis huius ut eos repente disperdam
qui ceciderunt proni in faciem atque dixerunt fortissime Deus spirituum universae carnis num uno peccante contra omnes tua ira desaeviet<CM>
et ait Dominus ad Mosen
praecipe universo populo ut separetur a tabernaculis Core et Dathan et Abiram
surrexitque Moses et abiit ad Dathan et Abiram et sequentibus eum senioribus Israhel
dixit ad turbam recedite a tabernaculis hominum impiorum et nolite tangere quae ad eos pertinent ne involvamini in peccatis eorum
cumque recessissent a tentoriis eorum per circuitum Dathan et Abiram egressi stabant in introitu papilionum suorum cum uxoribus et liberis omnique frequentia
et ait Moses in hoc scietis quod Dominus miserit me ut facerem universa quae cernitis et non ex proprio ea corde protulerim
si consueta hominum morte interierint et visitaverit eos plaga qua et ceteri visitari solent non misit me Dominus
sin autem novam rem fecerit Dominus ut aperiens terra os suum degluttiat eos et omnia quae ad illos pertinent descenderintque viventes in infernum scietis quod blasphemaverint Dominum
confestim igitur ut cessavit loqui disrupta est terra sub pedibus eorum
et aperiens os suum devoravit illos cum tabernaculis suis et universa substantia
descenderuntque vivi in infernum operti humo et perierunt de medio multitudinis
at vero omnis Israhel qui stabat per gyrum fugit ad clamorem pereuntium dicens ne forte et nos terra degluttiat<CM>
sed et ignis egressus a Domino interfecit ducentos quinquaginta viros qui offerebant incensum
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
praecipe Eleazaro filio Aaron sacerdotis ut tollat turibula quae iacent in incendio et ignem huc illucque dispergat quoniam sanctificata sunt
in mortibus peccatorum producatque ea in lamminas et adfigat altari eo quod oblatum sit in eis incensum Domino et sanctificata sint ut cernant ea pro signo et monumento filii Israhel
tulit ergo Eleazar sacerdos turibula aenea in quibus obtulerant hii quos incendium devoravit et produxit ea in lamminas adfigens altari
ut haberent postea filii Israhel quibus commonerentur ne quis accedat alienigena et qui non est de semine Aaron ad offerendum incensum Domino ne patiatur sicut passus est Core et omnis congregatio eius loquente Domino ad Mosen<CM>
murmuravit autem omnis multitudo filiorum Israhel sequenti die contra Mosen et Aaron dicens vos interfecistis populum Domini
cumque oreretur seditio et tumultus incresceret
Moses et Aaron fugerunt ad tabernaculum foederis quod postquam ingressi sunt operuit nubes et apparuit gloria Domini
dixitque Dominus ad Mosen
recedite de medio huius multitudinis etiam nunc delebo eos cumque iacerent in terra
dixit Moses ad Aaron tolle turibulum et hausto igne de altari mitte incensum desuper pergens cito ad populum ut roges pro eis iam enim egressa est ira a Domino et plaga desaevit
quod cum fecisset Aaron et cucurrisset ad mediam multitudinem quam iam vastabat incendium obtulit thymiama
et stans inter mortuos ac viventes pro populo deprecatus est et plaga cessavit
fuerunt autem qui percussi sunt quattuordecim milia hominum et septingenti absque his qui perierant in seditione Core
reversusque est Aaron ad Mosen ad ostium tabernaculi foederis postquam quievit interitus<CM>
et locutus est Dominus ad Mosen dicens
loquere ad filios Israhel et accipe ab eis virgas singulas per cognationes suas a cunctis principibus tribuum virgas duodecim et uniuscuiusque nomen superscribes virgae suae
nomen autem Aaron erit in tribu Levi et una virga cunctas eorum familias continebit
ponesque eas in tabernaculo foederis coram testimonio ubi loquar ad te
quem ex his elegero germinabit virga eius et cohibebo a me querimonias filiorum Israhel quibus contra vos murmurant
locutusque est Moses ad filios Israhel et dederunt ei omnes principes virgas per singulas tribus fueruntque virgae duodecim absque virga Aaron
quas cum posuisset Moses coram Domino in tabernaculo testimonii<CM>
sequenti die regressus invenit germinasse virgam Aaron in domo Levi et turgentibus gemmis eruperant flores qui foliis dilatatis in amigdalas deformati sunt
protulit ergo Moses omnes virgas de conspectu Domini ad cunctos filios Israhel videruntque et receperunt singuli virgas suas
dixitque Dominus ad Mosen refer virgam Aaron in tabernaculum testimonii ut servetur ibi in signum rebellium filiorum et quiescant querellae eorum a me ne moriantur
fecitque Moses sicut praeceperat Dominus
dixerunt autem filii Israhel ad Mosen ecce consumpti sumus omnes perivimus
quicumque accedit ad tabernaculum Domini moritur num usque ad internicionem cuncti delendi sumus<CM>
dixitque Dominus ad Aaron tu et filii tui et domus patris tui tecum portabitis iniquitatem sanctuarii et tu et filii tui simul sustinebitis peccata sacerdotii vestri
sed et fratres tuos de tribu Levi et sceptro patris tui sume tecum praestoque sint et ministrent tibi tu autem et filii tui ministrabitis in tabernaculo testimonii
excubabuntque Levitae ad praecepta tua et ad cuncta opera tabernaculi ita dumtaxat ut ad vasa sanctuarii et altare non accedant ne et illi moriantur et vos pereatis simul
sint autem tecum et excubent in custodiis tabernaculi et in omnibus caerimoniis eius alienigena non miscebitur vobis
excubate in custodia sanctuarii et in ministerio altaris ne oriatur indignatio super filios Israhel
ego dedi vobis fratres vestros Levitas de medio filiorum Israhel et tradidi donum Domino ut serviant in ministeriis tabernaculi eius
tu autem et filii tui custodite sacerdotium vestrum et omnia quae ad cultum altaris pertinent et intra velum sunt per sacerdotes administrabuntur si quis externus accesserit occidetur<CM>
locutus est Dominus ad Aaron ecce dedi tibi custodiam primitiarum mearum omnia quae sanctificantur a filiis Israhel tibi tradidi et filiis tuis pro officio sacerdotali legitima sempiterna
haec ergo accipies de his quae sanctificantur et oblata sunt Domino omnis oblatio et sacrificium et quicquid pro peccato atque delicto redditur mihi et cedet in sancta sanctorum tuum erit et filiorum tuorum
in sanctuario comedes illud mares tantum edent ex eo quia consecratum est tibi
primitias autem quas voverint et obtulerint filii Israhel tibi dedi et filiis ac filiabus tuis iure perpetuo qui mundus est in domo tua vescetur eis
omnem medullam olei et vini ac frumenti quicquid offerunt primitiarum Domino tibi dedi
universa frugum initia quas gignit humus et Domino deportantur cedent in usus tuos qui mundus est in domo tua vescetur eis
omne quod ex voto reddiderint filii Israhel tuum erit
quicquid primum erumpet e vulva cunctae carnis quam offerunt Domino sive ex hominibus sive de pecoribus fuerit tui iuris erit ita dumtaxat ut pro hominis primogenito pretium accipias et omne animal quod inmundum est redimi facias
cuius redemptio erit post unum mensem siclis argenti quinque pondere sanctuarii siclus viginti obolos habet
primogenitum autem bovis et ovis et caprae non facies redimi quia sanctificata sunt Domino sanguinem tantum eorum fundes super altare et adipes adolebis in suavissimum odorem Domino
carnes vero in usum tuum cedent sicut pectusculum consecratum et armus dexter tua erunt
omnes primitias sanctuarii quas offerunt filii Israhel Domino tibi dedi et filiis ac filiabus tuis iure perpetuo pactum salis est sempiternum coram Domino tibi ac filiis tuis<CM>
dixitque Dominus ad Aaron in terra eorum nihil possidebitis nec habebitis partem inter eos ego pars et hereditas tua in medio filiorum Israhel
filiis autem Levi dedi omnes decimas Israhelis in possessionem pro ministerio quo serviunt mihi in tabernaculo foederis
ut non accedant ultra filii Israhel ad tabernaculum nec committant peccatum mortiferum
solis filiis Levi mihi in tabernaculo servientibus et portantibus peccata populi legitimum sempiternum erit in generationibus vestris nihil aliud possidebunt
decimarum oblatione contenti quas in usus eorum et necessaria separavi
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
praecipe Levitis atque denuntia cum acceperitis a filiis Israhel decimas quas dedi vobis primitias earum offerte Domino id est decimam partem decimae
ut reputetur vobis in oblationem primitivorum tam de areis quam de torcularibus
et universis quorum accipitis primitias offerte Domino et date Aaron sacerdoti
omnia quae offertis ex decimis et in donaria Domini separatis optima et electa erunt
dicesque ad eos si praeclara et meliora quaeque obtuleritis ex decimis reputabitur vobis quasi de area et torculari dederitis primitias
et comedetis eas in omnibus locis vestris tam vos quam familiae vestrae quia pretium est pro ministerio quo servitis in tabernaculo testimonii
et non peccabitis super hoc egregia vobis et pinguia reservantes ne polluatis oblationes filiorum Israhel et moriamini<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
ista est religio victimae quam constituit Dominus praecipe filiis Israhel ut adducant ad te vaccam rufam aetatis integrae in qua nulla sit macula nec portaverit iugum
tradetisque eam Eleazaro sacerdoti qui eductam extra castra immolabit in conspectu omnium
et tinguens digitum in sanguine eius asperget contra fores tabernaculi septem vicibus
conburetque eam cunctis videntibus tam pelle et carnibus eius quam sanguine et fimo flammae traditis
lignum quoque cedrinum et hysopum coccumque bis tinctum sacerdos mittet in flammam quae vaccam vorat
et tunc demum lotis vestibus et corpore suo ingredietur in castra commaculatusque erit usque ad vesperam
sed et ille qui conbuserit eam lavabit vestimenta sua et corpus et inmundus erit usque ad vesperam
colliget autem vir mundus cineres vaccae et effundet eos extra castra in loco purissimo ut sint multitudini filiorum Israhel in custodiam et in aquam aspersionis quia pro peccato vacca conbusta est
cumque laverit qui vaccae portaverat cineres vestimenta sua inmundus erit usque ad vesperum habebunt hoc filii Israhel et advenae qui habitant inter eos sanctum iure perpetuo<CM>
qui tetigerit cadaver hominis et propter hoc septem diebus fuerit inmundus
aspergetur ex hac aqua die tertio et septimo et sic mundabitur si die tertio aspersus non fuerit septimo non poterit emundari
omnis qui tetigerit humanae animae morticinum et aspersus hac commixtione non fuerit polluet tabernaculum Domini et peribit ex Israhel quia aqua expiationis non est aspersus inmundus erit et manebit spurcitia eius super eum
ista est lex hominis qui moritur in tabernaculo omnes qui ingrediuntur tentorium illius et universa vasa quae ibi sunt polluta erunt septem diebus
vas quod non habuerit operculum nec ligaturam desuper inmundum erit
si quis in agro tetigerit cadaver occisi hominis aut per se mortui sive os illius vel sepulchrum inmundus erit septem diebus
tollent de cineribus conbustionis atque peccati et mittent aquas vivas super eos in vas
in quibus cum homo mundus tinxerit hysopum asperget eo omne tentorium et cunctam supellectilem et homines huiuscemodi contagione pollutos
atque hoc modo mundus lustrabit inmundum tertio et septimo die expiatusque die septimo lavabit et se et vestimenta sua et mundus erit ad vesperam
si quis hoc ritu non fuerit expiatus peribit anima illius de medio ecclesiae quia sanctuarium Domini polluit et non est aqua lustrationis aspersus
erit hoc praeceptum legitimum sempiternum ipse quoque qui aspergit aquas lavabit vestimenta sua omnis qui tetigerit aquas expiationis inmundus erit usque ad vesperam
quicquid tetigerit inmundus inmundum faciet et anima quae horum quippiam tetigerit inmunda erit usque ad vesperum<CM>
veneruntque filii Israhel et omnis multitudo in desertum Sin mense primo et mansit populus in Cades mortuaque est ibi Maria et sepulta in eodem loco
cumque indigeret aqua populus coierunt adversum Mosen et Aaron
et versi in seditionem dixerunt utinam perissemus inter fratres nostros coram Domino
cur eduxistis ecclesiam Domini in solitudinem ut et nos et nostra iumenta moriantur
quare nos fecistis ascendere de Aegypto et adduxistis in locum istum pessimum qui seri non potest qui nec ficum gignit nec vineas nec mala granata insuper et aquam non habet ad bibendum
ingressusque Moses et Aaron dimissa multitudine tabernaculum foederis corruerunt proni in terram et apparuit gloria Domini super eos
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
tolle virgam et congrega populum tu et Aaron frater tuus et loquimini ad petram coram eis et illa dabit aquas cumque eduxeris aquam de petra bibet omnis multitudo et iumenta eius
tulit igitur Moses virgam quae erat in conspectu Domini sicut praeceperat ei
congregata multitudine ante petram dixitque eis audite rebelles et increduli num de petra hac vobis aquam poterimus eicere
cumque elevasset Moses manum percutiens virga bis silicem egressae sunt aquae largissimae ita ut et populus biberet et iumenta
dixitque Dominus ad Mosen et Aaron quia non credidistis mihi ut sanctificaretis me coram filiis Israhel non introducetis hos populos in terram quam dabo eis
haec est aqua Contradictionis ubi iurgati sunt filii Israhel contra Dominum et sanctificatus est in eis<CM>
misit interea nuntios Moses de Cades ad regem Edom qui dicerent haec mandat frater tuus Israhel nosti omnem laborem qui adprehendit nos
quomodo descenderint patres nostri in Aegyptum et habitaverimus ibi multo tempore adflixerintque nos Aegyptii et patres nostros
et quomodo clamaverimus ad Dominum et exaudierit nos miseritque angelum qui eduxerit nos de Aegypto ecce in urbe Cades quae est in extremis finibus tuis positi
obsecramus ut nobis transire liceat per terram tuam non ibimus per agros nec per vineas non bibemus aquas de puteis tuis sed gradiemur via publica nec ad dextram nec ad sinistram declinantes donec transeamus terminos tuos
cui respondit Edom non transibis per me alioquin armatus occurram tibi
dixeruntque filii Israhel per tritam gradiemur viam et si biberimus aquas tuas nos et pecora nostra dabimus quod iustum est nulla erit in pretio difficultas tantum velociter transeamus
at ille respondit non transibis statimque egressus est obvius cum infinita multitudine et manu forti
nec voluit adquiescere deprecanti ut concederet transitum per fines suos quam ob rem devertit ab eo Israhel<CM>
cumque castra movissent de Cades venerunt in montem Or qui est in finibus terrae Edom
ubi locutus est Dominus ad Mosen
pergat inquit Aaron ad populos suos non enim intrabit terram quam dedi filiis Israhel eo quod incredulus fuerit ori meo ad aquas Contradictionis
tolle Aaron et filium eius cum eo et duces eos in montem Or
cumque nudaveris patrem veste sua indues ea Eleazarum filium eius et Aaron colligetur et morietur ibi
fecit Moses ut praeceperat Dominus et ascenderunt in montem Or coram omni multitudine
cumque Aaron spoliasset vestibus suis induit eis Eleazarum filium eius<WTH20-29> illo mortuo in montis supercilio descendit cum Eleazaro
<WTH20-30> omnis autem multitudo videns occubuisse Aaron flevit super eo triginta diebus per cunctas familias suas<CM>
quod cum audisset Chananeus rex Arad qui habitabat ad meridiem venisse scilicet Israhel per exploratorum viam pugnavit contra illum et victor existens duxit ex eo praedam
at Israhel voto se Domino obligans ait si tradideris populum istum in manu mea delebo urbes eius
exaudivitque Dominus preces Israhel et tradidit Chananeum quem ille interfecit subversis urbibus eius et vocavit nomen loci illius Horma id est anathema<CM>
profecti sunt autem et de monte Or per viam quae ducit ad mare Rubrum ut circumirent terram Edom et taedere coepit populum itineris ac laboris
locutusque contra Deum et Mosen ait cur eduxisti nos de Aegypto ut moreremur in solitudine deest panis non sunt aquae anima nostra iam nausiat super cibo isto levissimo
quam ob rem misit Dominus in populum ignitos serpentes ad quorum plagas et mortes plurimorum
venerunt ad Mosen atque dixerunt peccavimus quia locuti sumus contra Dominum et te ora ut tollat a nobis serpentes oravit Moses pro populo
et locutus est Dominus ad eum fac serpentem et pone eum pro signo qui percussus aspexerit eum vivet
fecit ergo Moses serpentem aeneum et posuit pro signo quem cum percussi aspicerent sanabantur<CM>
profectique filii Israhel castrametati sunt in Oboth
unde egressi fixere tentoria in Hieabarim in solitudine quae respicit Moab contra orientalem plagam
et inde moventes venerunt ad torrentem Zared
quem relinquentes castrametati sunt contra Arnon quae est in deserto et prominet in finibus Amorrei siquidem Arnon terminus est Moab dividens Moabitas et Amorreos
unde dicitur in libro bellorum Domini sicut fecit in mari Rubro sic faciet in torrentibus Arnon
scopuli torrentium inclinati sunt ut requiescerent in Ar et recumberent in finibus Moabitarum
ex eo loco apparuit puteus super quo locutus est Dominus ad Mosen congrega populum et dabo ei aquam
tunc cecinit Israhel carmen istud ascendat puteus concinebant
puteus quem foderunt principes et paraverunt duces multitudinis in datore legis et in baculis suis de solitudine Matthana
de Matthana Nahalihel de Nahalihel in Bamoth
de Bamoth vallis est in regione Moab in vertice Phasga et quod respicit contra desertum<CM>
misit autem Israhel nuntios ad Seon regem Amorreorum dicens
obsecro ut transire mihi liceat per terram tuam non declinabimus in agros et vineas non bibemus aquas ex puteis via regia gradiemur donec transeamus terminos tuos
qui concedere noluit ut transiret Israhel per fines suos quin potius exercitu congregato egressus est obviam in desertum et venit in Iasa pugnavitque contra eum
a quo percussus est in ore gladii et possessa est terra eius ab Arnon usque Iebboc et filios Ammon quia forti praesidio tenebantur termini Ammanitarum
tulit ergo Israhel omnes civitates eius et habitavit in urbibus Amorrei in Esebon scilicet et viculis eius
urbs Esebon fuit regis Seon Amorrei qui pugnavit contra regem Moab et tulit omnem terram quae dicionis illius fuerat usque Arnon
idcirco dicitur in proverbio venite in Esebon aedificetur et construatur civitas Seon
ignis egressus est de Esebon flamma de oppido Seon et devoravit Ar Moabitarum et habitatores excelsorum Arnon
vae tibi Moab peristi popule Chamos dedit filios eius in fugam et filias in captivitatem regi Amorreorum Seon
iugum ipsorum disperiit ab Esebon usque Dibon lassi pervenerunt in Nophe et usque Medaba
habitavit itaque Israhel in terra Amorrei
misitque Moses qui explorarent Iazer cuius ceperunt viculos et possederunt habitatores
verteruntque se et ascenderunt per viam Basan et occurrit eis Og rex Basan cum omni populo suo pugnaturus in Edrai
dixitque Dominus ad Mosen ne timeas eum quia in manu tua tradidi illum et omnem populum ac terram eius faciesque illi sicut fecisti Seon regi Amorreorum habitatori Esebon
percusserunt igitur et hunc cum filiis suis universumque populum eius usque ad internicionem et possederunt terram illius<CM>
profectique castrametati sunt in campestribus Moab ubi trans Iordanem Hierichus sita est
videns autem Balac filius Sepphor omnia quae fecerat Israhel Amorreo
et quod pertimuissent eum Moabitae et impetum eius ferre non possent
dixit ad maiores natu Madian ita delebit hic populus omnes qui in nostris finibus commorantur quomodo solet bos herbas usque ad radices carpere ipse erat eo tempore rex in Moab
misit ergo nuntios ad Balaam filium Beor ariolum qui habitabat super flumen terrae filiorum Ammon ut vocarent eum et dicerent ecce egressus est populus ex Aegypto qui operuit superficiem terrae sedens contra me
veni igitur et maledic populo huic quia fortior me est si quo modo possim percutere et eicere eum de terra mea novi enim quod benedictus sit cui benedixeris et maledictus in quem maledicta congesseris
perrexerunt seniores Moab et maiores natu Madian habentes divinationis pretium in manibus cumque venissent ad Balaam et narrassent ei omnia verba Balac
ille respondit manete hic nocte et respondebo quicquid mihi dixerit Dominus manentibus illis apud Balaam venit Deus et ait ad eum
quid sibi volunt homines isti apud te
respondit Balac filius Sepphor rex Moabitarum misit ad me
dicens ecce populus qui egressus est de Aegypto operuit superficiem terrae veni et maledic ei si quo modo possim pugnans abicere eum
dixitque Deus ad Balaam noli ire cum eis neque maledicas populo quia benedictus est
qui mane consurgens dixit ad principes ite in terram vestram quia prohibuit me Deus venire vobiscum
reversi principes dixerunt ad Balac noluit Balaam venire nobiscum<CM>
rursum ille multo plures et nobiliores quam ante miserat misit
qui cum venissent ad Balaam dixerunt sic dicit Balac filius Sepphor ne cuncteris venire ad me
paratum honorare te et quicquid volueris dare veni et maledic populo isti
respondit Balaam si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri non potero inmutare verbum Domini Dei mei ut vel plus vel minus loquar
obsecro ut hic maneatis etiam hac nocte et scire queam quid mihi rursum respondeat Dominus
venit ergo Deus ad Balaam nocte et ait ei si vocare te venerunt homines isti surge et vade cum eis ita dumtaxat ut quod tibi praecepero facias
surrexit Balaam mane et strata asina profectus est cum eis<CM>
et iratus est Deus stetitque angelus Domini in via contra Balaam qui sedebat asinae et duos pueros habebat secum
cernens asina angelum stantem in via evaginato gladio avertit se de itinere et ibat per agrum quam cum verberaret Balaam et vellet ad semitam reducere
stetit angelus in angustiis duarum maceriarum quibus vineae cingebantur
quem videns asina iunxit se parieti et adtrivit sedentis pedem at ille iterum verberabat
et nihilominus angelus ad locum angustum transiens ubi nec ad dextram nec ad sinistram poterat deviari obvius stetit
cumque vidisset asina stantem angelum concidit sub pedibus sedentis qui iratus vehementius caedebat fuste latera
aperuitque Dominus os asinae et locuta est quid feci tibi cur percutis me ecce iam tertio
respondit Balaam quia commeruisti et inlusisti mihi utinam haberem gladium ut te percuterem
dixit asina nonne animal tuum sum cui semper sedere consuesti usque in praesentem diem dic quid simile umquam fecerim tibi at ille ait numquam
protinus aperuit Dominus oculos Balaam et vidit angelum stantem in via evaginato gladio adoravitque eum pronus in terram
cui angelus cur inquit tertio verberas asinam tuam ego veni ut adversarer tibi quia perversa est via tua mihique contraria
et nisi asina declinasset de via dans locum resistenti te occidissem et illa viveret
dixit Balaam peccavi nesciens quod tu stares contra me et nunc si displicet tibi ut vadam revertar
ait angelus vade cum istis et cave ne aliud quam praecepero tibi loquaris ivit igitur cum principibus<CM>
quod cum audisset Balac egressus est in occursum eius in oppido Moabitarum quod situm est in extremis finibus Arnon
dixitque ad Balaam misi nuntios ut vocarent te cur non statim venisti ad me an quia mercedem adventui tuo reddere nequeo
cui ille respondit ecce adsum numquid loqui potero aliud nisi quod Deus posuerit in ore meo
perrexerunt ergo simul et venerunt in urbem quae in extremis regni eius finibus erat
cumque occidisset Balac boves et oves misit ad Balaam et principes qui cum eo erant munera
mane autem facto duxit eum ad excelsa Baal et intuitus est extremam partem populi<CM>
dixitque Balaam ad Balac aedifica mihi hic septem aras et para totidem vitulos eiusdemque numeri arietes
cumque fecisset iuxta sermonem Balaam inposuerunt simul vitulum et arietem super aram
dixitque Balaam ad Balac sta paulisper iuxta holocaustum tuum donec vadam si forte occurrat mihi Dominus et quodcumque imperaverit loquar tibi
cumque abisset velociter occurrit ei Deus locutusque ad eum Balaam septem inquit aras erexi et inposui vitulum et arietem desuper
Dominus autem posuit verbum in ore eius et ait revertere ad Balac et haec loqueris
reversus invenit stantem Balac iuxta holocaustum suum et omnes principes Moabitarum
adsumptaque parabola sua dixit de Aram adduxit me Balac rex Moabitarum de montibus orientis veni inquit et maledic Iacob propera et detestare Israhel
quomodo maledicam cui non maledixit Deus qua ratione detester quem Dominus non detestatur
de summis silicibus videbo eum et de collibus considerabo illum populus solus habitabit et inter gentes non reputabitur
quis dinumerare possit pulverem Iacob et nosse numerum stirpis Israhel moriatur anima mea morte iustorum et fiant novissima mea horum similia
dixitque Balac ad Balaam quid est hoc quod agis ut malediceres inimicis vocavi te et tu e contrario benedicis eis
cui ille respondit num aliud possum loqui nisi quod iusserit Dominus<CM>
dixit ergo Balac veni mecum in alterum locum unde partem Israhelis videas et totum videre non possis inde maledicito ei
cumque duxisset eum in locum sublimem super verticem montis Phasga aedificavit Balaam septem aras et inpositis supra vitulo atque ariete
dixit ad Balac sta hic iuxta holocaustum tuum donec ego pergam obvius
cui cum Dominus occurrisset posuissetque verbum in ore eius ait revertere ad Balac et haec loqueris ei
reversus invenit eum stantem iuxta holocaustum suum et principes Moabitarum cum eo ad quem Balac quid inquit locutus est Dominus
at ille adsumpta parabola sua ait sta Balac et ausculta audi fili Sepphor
non est Deus quasi homo ut mentiatur nec ut filius hominis ut mutetur dixit ergo et non faciet locutus est et non implebit
ad benedicendum adductus sum benedictionem prohibere non valeo
non est idolum in Iacob nec videtur simulacrum in Israhel Dominus Deus eius cum eo est et clangor victoriae regis in illo
Deus eduxit eum de Aegypto cuius fortitudo similis est rinocerotis
non est augurium in Iacob nec divinatio in Israhel temporibus suis dicetur Iacob et Israheli quid operatus sit Deus
ecce populus ut leaena consurget et quasi leo erigetur non accubabit donec devoret praedam et occisorum sanguinem bibat
dixitque Balac ad Balaam nec maledicas ei nec benedicas
et ille nonne ait dixi tibi quod quicquid mihi Deus imperaret hoc facerem
et ait Balac ad eum veni et ducam te ad alium locum si forte placeat Deo ut inde maledicas eis
cumque duxisset eum super verticem montis Phogor qui respicit solitudinem
dixit ei Balaam aedifica mihi hic septem aras et para totidem vitulos eiusdemque numeri arietes
fecit Balac ut Balaam dixerat inposuitque vitulos et arietes per singulas aras<CM>
cumque vidisset Balaam quod placeret Domino ut benediceret Israheli nequaquam abiit ut ante perrexerat ut augurium quaereret sed dirigens contra desertum vultum suum
et elevans oculos vidit Israhel in tentoriis commorantem per tribus suas et inruente in se spiritu Dei
adsumpta parabola ait dixit Balaam filius Beor dixit homo cuius obturatus est oculus
dixit auditor sermonum Dei qui visionem Omnipotentis intuitus est qui cadit et sic aperiuntur oculi eius
quam pulchra tabernacula tua Iacob et tentoria tua Israhel
ut valles nemorosae ut horti iuxta fluvios inrigui ut tabernacula quae fixit Dominus quasi cedri propter aquas
fluet aqua de situla eius et semen illius erit in aquas multas tolletur propter Agag rex eius et auferetur regnum illius
Deus eduxit illum de Aegypto cuius fortitudo similis est rinocerotis devorabunt gentes hostes illius ossaque eorum confringent et perforabunt sagittis
accubans dormivit ut leo et quasi leaena quam suscitare nullus audebit qui benedixerit tibi erit ipse benedictus qui maledixerit in maledictione reputabitur<CM>
iratusque Balac contra Balaam conplosis manibus ait ad maledicendum inimicis meis vocavi te quibus e contrario tertio benedixisti
revertere ad locum tuum decreveram quidem magnifice honorare te sed Dominus privavit te honore disposito
respondit Balaam ad Balac nonne nuntiis tuis quos misisti ad me dixi
si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri non potero praeterire sermonem Domini Dei mei ut vel boni quid vel mali proferam ex corde meo sed quicquid Dominus dixerit hoc loquar
verumtamen pergens ad populum meum dabo consilium quid populus tuus huic populo faciat extremo tempore<CM>
sumpta igitur parabola rursum ait dixit Balaam filius Beor dixit homo cuius obturatus est oculus
dixit auditor sermonum Dei qui novit doctrinam Altissimi et visiones Omnipotentis videt qui cadens apertos habet oculos
videbo eum sed non modo intuebor illum sed non prope orietur stella ex Iacob et consurget virga de Israhel et percutiet duces Moab vastabitque omnes filios Seth
et erit Idumea possessio eius hereditas Seir cedet inimicis suis Israhel vero fortiter aget
de Iacob erit qui dominetur et perdat reliquias civitatis
cumque vidisset Amalech adsumens parabolam ait principium gentium Amalech cuius extrema perdentur
vidit quoque Cineum et adsumpta parabola ait robustum est quidem habitaculum tuum sed si in petra posueris nidum tuum
et fueris electus de stirpe Cain quamdiu poteris permanere Assur enim capiet te
adsumptaque parabola iterum locutus est heu quis victurus est quando ista faciet Deus
venient in trieribus de Italia superabunt Assyrios vastabuntque Hebraeos et ad extremum etiam ipsi peribunt
surrexitque Balaam et reversus est in locum suum Balac quoque via qua venerat rediit<CM>
morabatur autem eo tempore Israhel in Setthim et fornicatus est populus cum filiabus Moab
quae vocaverunt eos ad sacrificia sua at illi comederunt et adoraverunt deos earum
initiatusque est Israhel Beelphegor et iratus Dominus
ait ad Mosen tolle cunctos principes populi et suspende eos contra solem in patibulis ut avertatur furor meus ab Israhel
dixitque Moses ad iudices Israhel occidat unusquisque proximos suos qui initiati sunt Beelphegor<CM>
et ecce unus de filiis Israhel intravit coram fratribus suis ad scortum madianitin vidente Mose et omni turba filiorum Israhel qui flebant ante fores tabernaculi
quod cum vidisset Finees filius Eleazari filii Aaron sacerdotis surrexit de medio multitudinis et arrepto pugione
ingressus est post virum israhelitem in lupanar et perfodit ambos simul virum scilicet et mulierem in locis genitalibus cessavitque plaga a filiis Israhel
et occisi sunt viginti quattuor milia homines
dixitque Dominus ad Mosen
Finees filius Eleazari filii Aaron sacerdotis avertit iram meam a filiis Israhel quia zelo meo commotus est contra eos ut non ipse delerem filios Israhel in zelo meo
idcirco loquere ad eos ecce do ei pacem foederis mei
et erit tam ipsi quam semini illius pactum sacerdotii sempiternum quia zelatus est pro Deo suo et expiavit scelus filiorum Israhel
erat autem nomen viri israhelitae qui occisus est cum Madianitide Zambri filius Salu dux de cognatione et tribu Symeonis
porro mulier madianitis quae pariter interfecta est vocabatur Chozbi filia Sur principis nobilissimi Madianitarum<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
hostes vos sentiant Madianitae et percutite eos
quia et ipsi hostiliter egerunt contra vos et decepere insidiis per idolum Phogor et Chozbi filiam ducis Madian sororem suam quae percussa est in die plagae pro sacrilegio Phogor<CM>
postquam noxiorum sanguis effusus est dixit Dominus ad Mosen et Eleazarum filium Aaron sacerdotem
numerate omnem summam filiorum Israhel a viginti annis et supra per domos et cognationes suas cunctos qui possunt ad bella procedere
locuti sunt itaque Moses et Eleazar sacerdos in campestribus Moab super Iordanem contra Hierichum ad eos qui erant
a viginti annis et supra sicut Dominus imperarat quorum iste est numerus<CM>
Ruben primogenitus Israhel huius filius Enoch a quo familia Enochitarum et Phallu a quo familia Phalluitarum
et Esrom a quo familia Esromitarum et Charmi a quo familia Charmitarum
hae sunt familiae de stirpe Ruben quarum numerus inventus est quadraginta tria milia et septingenti triginta
filius Phallu Heliab
huius filii Namuhel et Dathan et Abiram isti sunt Dathan et Abiram principes populi qui surrexerunt contra Mosen et Aaron in seditione Core quando adversum Dominum rebellaverunt
et aperiens terra os suum devoravit Core morientibus plurimis quando conbusit ignis ducentos quinquaginta viros et factum est grande miraculum
ut Core pereunte filii illius non perirent
filii Symeon per cognationes suas Namuhel ab hoc familia Namuhelitarum Iamin ab hoc familia Iaminitarum Iachin ab hoc familia Iachinitarum
Zare ab hoc familia Zareitarum Saul ab hoc familia Saulitarum
hae sunt familiae de stirpe Symeon quarum omnis numerus fuit viginti duo milia ducentorum
filii Gad per cognationes suas Sephon ab hoc familia Sephonitarum Aggi ab hoc familia Aggitarum Suni ab hoc familia Sunitarum
Ozni ab hoc familia Oznitarum Heri ab hoc familia Heritarum
Arod ab hoc familia Aroditarum Arihel ab hoc familia Arihelitarum
istae sunt familiae Gad quarum omnis numerus fuit quadraginta milia quingentorum
filii Iuda Her et Onan qui ambo mortui sunt in terra Chanaan
fueruntque filii Iuda per cognationes suas Sela a quo familia Selanitarum Phares a quo familia Pharesitarum Zare a quo familia Zareitarum
porro filii Phares Esrom a quo familia Esromitarum et Amul a quo familia Amulitarum
istae sunt familiae Iuda quarum omnis numerus fuit septuaginta milia quingentorum
filii Isachar per cognationes suas Thola a quo familia Tholaitarum Phua a quo familia Phuaitarum
Iasub a quo familia Iasubitarum Semran a quo familia Semranitarum
hae sunt cognationes Isachar quarum numerus fuit sexaginta quattuor milia trecentorum
filii Zabulon per cognationes suas Sared a quo familia Sareditarum Helon a quo familia Helonitarum Ialel a quo familia Ialelitarum
hae sunt cognationes Zabulon quarum numerus fuit sexaginta milia quingentorum
filii Ioseph per cognationes suas Manasse et Ephraim
de Manasse ortus est Machir a quo familia Machiritarum Machir genuit Galaad a quo familia Galaaditarum
Galaad habuit filios Hiezer a quo familia Hiezeritarum et Elec a quo familia Elecarum
et Asrihel a quo familia Asrihelitarum et Sechem a quo familia Sechemitarum
et Semida a quo familia Semidatarum et Epher a quo familia Epheritarum
fuit autem Epher pater Salphaad qui filios non habebat sed tantum filias quarum ista sunt nomina Maala et Noa et Egla et Melcha et Thersa
hae sunt familiae Manasse et numerus earum quinquaginta duo milia septingentorum
filii autem Ephraim per cognationes suas fuerunt hii Suthala a quo familia Suthalitarum Becher a quo familia Becheritarum Tehen a quo familia Tehenitarum
porro filius Suthala fuit Heran a quo familia Heranitarum
hae sunt cognationes filiorum Ephraim quarum numerus triginta duo milia quingentorum
isti sunt filii Ioseph per familias suas filii Beniamin in cognationibus suis Bale a quo familia Baleitarum Azbel a quo familia Azbelitarum Ahiram a quo familia Ahiramitarum
Supham a quo familia Suphamitarum Hupham a quo familia Huphamitarum
filii Bale Hered et Noeman de Hered familia Hereditarum de Noeman familia Noemitarum
hii sunt filii Beniamin per cognationes suas quorum numerus quadraginta quinque milia sescentorum
filii Dan per cognationes suas Suham a quo familia Suhamitarum hae cognationes Dan per familias suas
omnes fuere Suhamitae quorum numerus erat sexaginta quattuor milia quadringentorum
filii Aser per cognationes suas Iemna a quo familia Iemnaitarum Iessui a quo familia Iessuitarum Brie a quo familia Brieitarum
filii Brie Haber a quo familia Haberitarum et Melchihel a quo familia Melchihelitarum
nomen autem filiae Aser fuit Sara
hae cognationes filiorum Aser et numerus eorum quinquaginta tria milia quadringentorum
filii Nepthalim per cognationes suas Iessihel a quo familia Iessihelitarum Guni a quo familia Gunitarum
Iesser a quo familia Iesseritarum Sellem a quo familia Sellemitarum
hae sunt cognationes filiorum Nepthalim per familias suas quorum numerus quadraginta quinque milia quadringentorum
ista est summa filiorum Israhel qui recensiti sunt sescenta milia et mille septingenti triginta<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
istis dividetur terra iuxta numerum vocabulorum in possessiones suas
pluribus maiorem partem dabis et paucioribus minorem singulis sicut nunc recensiti sunt tradetur possessio
ita dumtaxat ut sors terram tribubus dividat et familiis
quicquid sorte contigerit hoc vel plures accipient vel pauciores<CM>
hic quoque est numerus filiorum Levi per familias suas Gerson a quo familia Gersonitarum Caath a quo familia Caathitarum Merari a quo familia Meraritarum
hae sunt familiae Levi familia Lobni familia Hebroni familia Mooli familia Musi familia Cori at vero Caath genuit Amram
qui habuit uxorem Iochabed filiam Levi quae nata est ei in Aegypto haec genuit viro suo Amram filios Aaron et Mosen et Mariam sororem eorum
de Aaron orti sunt Nadab et Abiu et Eleazar et Ithamar
quorum Nadab et Abiu mortui sunt cum obtulissent ignem alienum coram Domino
fueruntque omnes qui numerati sunt viginti tria milia generis masculini ab uno mense et supra quia non sunt recensiti inter filios Israhel nec eis cum ceteris data possessio<CM>
hic est numerus filiorum Israhel qui descripti sunt a Mosen et Eleazaro sacerdote in campestribus Moab supra Iordanem contra Hiericho
inter quos nullus fuit eorum qui ante numerati sunt a Mose et Aaron in deserto Sinai
praedixerat enim Dominus quod omnes morerentur in solitudine nullusque remansit ex eis nisi Chaleb filius Iepphonne et Iosue filius Nun<CM>
accesserunt autem filiae Salphaad filii Epher filii Galaad filii Machir filii Manasse qui fuit filius Ioseph quarum sunt nomina Maala et Noa et Egla et Melcha et Thersa
steteruntque coram Mosen et Eleazaro sacerdote et cunctis principibus populi ad ostium tabernaculi foederis atque dixerunt
pater noster mortuus est in deserto nec fuit in seditione quae concitata est contra Dominum sub Core sed in peccato suo mortuus est hic non habuit mares filios cur tollitur nomen illius de familia sua quia non habet filium date nobis possessionem inter cognatos patris nostri
rettulitque Moses causam earum ad iudicium Domini
qui dixit ad eum
iustam rem postulant filiae Salphaad da eis possessionem inter cognatos patris sui et ei in hereditate succedant
ad filios autem Israhel loqueris haec
homo cum mortuus fuerit absque filio ad filiam eius transibit hereditas
si filiam non habuerit habebit successores fratres suos
quod si et fratres non fuerint dabitis hereditatem fratribus patris eius
sin autem nec patruos habuerit dabitur hereditas his qui ei proximi sunt eritque hoc filiis Israhel sanctum lege perpetua sicut praecepit Dominus Mosi<CM>
dixit quoque Dominus ad Mosen ascende in montem istum Abarim et contemplare inde terram quam daturus sum filiis Israhel
cumque videris eam ibis et tu ad populum tuum sicut ivit frater tuus Aaron
quia offendistis me in deserto Sin in contradictione multitudinis nec sanctificare me voluistis coram ea super aquas hae sunt aquae Contradictionis in Cades deserti Sin<CM>
cui respondit Moses
provideat Dominus Deus spirituum omnis carnis hominem qui sit super multitudinem hanc
et possit exire et intrare ante eos et educere illos vel introducere ne sit populus Domini sicut oves absque pastore
dixitque Dominus ad eum tolle Iosue filium Nun virum in quo est spiritus et pone manum tuam super eum
qui stabit coram Eleazaro sacerdote et omni multitudine
et dabis ei praecepta cunctis videntibus et partem gloriae tuae ut audiat eum omnis synagoga filiorum Israhel
pro hoc si quid agendum erit Eleazar sacerdos consulet Dominum ad verbum eius egredietur et ingredietur ipse et omnes filii Israhel cum eo et cetera multitudo
fecit Moses ut praeceperat Dominus cumque tulisset Iosue statuit eum coram Eleazaro sacerdote et omni frequentia populi
et inpositis capiti eius manibus cuncta replicavit quae mandaverat Dominus<CM>
dixit quoque Dominus ad Mosen
praecipe filiis Israhel et dices ad eos oblationem meam et panes et incensum odoris suavissimi offerte per tempora sua
haec sunt sacrificia quae offerre debetis agnos anniculos inmaculatos duos cotidie in holocaustum sempiternum
unum offeretis mane et alterum ad vesperam
decimam partem oephi similae quae conspersa sit oleo purissimo et habeat quartam partem hin
holocaustum iuge est quod obtulistis in monte Sinai in odorem suavissimum incensi Domini
et libabitis vini quartam partem hin per agnos singulos in sanctuario Domini
alterumque agnum similiter offeretis ad vesperam iuxta omnem ritum sacrificii matutini et libamentorum eius oblationem suavissimi odoris Domino<CM>
die autem sabbati offeretis duos agnos anniculos inmaculatos et duas decimas similae oleo conspersae in sacrificio et liba
quae rite funduntur per singula sabbata in holocausto sempiterno
in kalendis autem id est in mensuum exordiis offeretis holocaustum Domino vitulos de armento duos arietem unum agnos anniculos septem inmaculatos
et tres decimas similae oleo conspersae in sacrificio per singulos vitulos et duas decimas similae oleo conspersae per singulos arietes
et decimam decimae similae ex oleo in sacrificio per agnos singulos holocaustum suavissimi odoris atque incensi est Domino
libamenta autem vini quae per singulas fundenda sunt victimas ista erunt media pars hin per vitulos singulos tertia per arietem quarta per agnum hoc erit holocaustum per omnes menses qui sibi anno vertente succedunt
hircus quoque offeretur Domino pro peccatis in holocaustum sempiternum cum libamentis suis<CM>
mense autem primo quartadecima die mensis phase Domini erit
et quintadecima die sollemnitas septem diebus vescentur azymis
quarum dies prima venerabilis et sancta erit omne opus servile non facietis in ea
offeretisque incensum holocaustum Domino vitulos de armento duos arietem unum agnos anniculos inmaculatos septem
et sacrificia singulorum ex simila quae conspersa sit oleo tres decimas per singulos vitulos et duas decimas per arietem
et decimam decimae per agnos singulos id est per septem agnos
et hircum pro peccato unum ut expietur pro vobis
praeter holocaustum matutinum quod semper offertis
ita facietis per singulos dies septem dierum in fomitem ignis et in odorem suavissimum Domino qui surget de holocausto et de libationibus singulorum
dies quoque septimus celeberrimus et sanctus erit vobis omne opus servile non facietis in eo
dies etiam primitivorum quando offertis novas fruges Domino expletis ebdomadibus venerabilis et sancta erit omne opus servile non facietis in ea
offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino vitulos de armento duos arietem unum et agnos anniculos inmaculatos septem
atque in sacrificiis eorum similae oleo conspersae tres decimas per singulos vitulos per arietes duas
per agnos decimam decimae qui simul sunt agni septem hircum quoque
qui mactatur pro expiatione praeter holocaustum sempiternum et liba eius
inmaculata offeretis omnia cum libationibus suis<CM>
mensis etiam septimi prima dies venerabilis et sancta erit vobis omne opus servile non facietis in ea quia dies clangoris est et tubarum
offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino vitulum de armento unum arietem unum agnos anniculos inmaculatos septem
et in sacrificiis eorum similae oleo conspersae tres decimas per singulos vitulos duas decimas per arietem
unam decimam per agnum qui simul sunt agni septem
et hircum pro peccato qui offertur in expiationem populi
praeter holocaustum kalendarum cum sacrificiis suis et holocaustum sempiternum cum libationibus solitis hisdem caerimoniis offeretis in odorem suavissimum incensum Domino
decima quoque dies mensis huius septimi erit vobis sancta atque venerabilis et adfligetis animas vestras omne opus servile non facietis in ea
offeretisque holocaustum Domino in odorem suavissimum vitulum de armento unum arietem unum agnos anniculos inmaculatos septem
et in sacrificiis eorum similae oleo conspersae tres decimas per vitulos singulos duas decimas per arietem
decimam decimae per agnos singulos qui sunt simul septem agni
et hircum pro peccato absque his quae offerri pro delicto solent in expiationem et holocaustum sempiternum in sacrificio et libaminibus eorum<CM>
quintadecima vero die mensis septimi quae vobis erit sancta atque venerabilis omne opus servile non facietis in ea sed celebrabitis sollemnitatem Domino septem diebus
offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino vitulos de armento tredecim arietes duos agnos anniculos quattuordecim inmaculatos
et in libamentis eorum similae oleo conspersae tres decimas per vitulos singulos qui sunt simul vituli tredecim et duas decimas arieti uno id est simul arietibus duobus
et decimam decimae agnis singulis qui sunt simul agni quattuordecim
et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno et sacrificio et libamine eius
in die altero offeres vitulos de armento duodecim arietes duos agnos anniculos inmaculatos quattuordecim
sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis
et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine
die tertio offeres vitulos undecim arietes duos agnos anniculos inmaculatos quattuordecim
sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis
et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno et sacrificio et libamine eius
die quarto offeres vitulos decem arietes duos agnos anniculos inmaculatos quattuordecim
sacrificiaque eorum et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis
et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine
die quinto offeres vitulos novem arietes duos agnos anniculos inmaculatos quattuordecim
sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis
et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine
die sexto offeres vitulos octo arietes duos agnos anniculos inmaculatos quattuordecim
sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis
et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine
die septimo offeres vitulos septem arietes duos agnos anniculos inmaculatos quattuordecim
sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis
et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine
die octavo qui est celeberrimus omne opus servile non facietis
offerentes holocaustum in odorem suavissimum Domino vitulum unum arietem unum agnos anniculos inmaculatos septem
sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis
et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine
haec offeretis Domino in sollemnitatibus vestris praeter vota et oblationes spontaneas in holocausto in sacrificio in libamine et in hostiis pacificis
<WTH30-1> narravitque Moses filiis Israhel omnia quae ei Dominus imperarat<CM>
<WTH30-2> et locutus est ad principes tribuum filiorum Israhel iste est sermo quem praecepit Dominus
<WTH30-3> si quis virorum votum Domino voverit aut se constrinxerit iuramento non faciet irritum verbum suum sed omne quod promisit implebit<CM>
<WTH30-4> mulier si quippiam voverit et se constrinxerit iuramento quae est in domo patris sui et in aetate adhuc puellari si cognoverit pater votum quod pollicita est et iuramentum quo obligavit animam suam et tacuerit voti rea erit
<WTH30-5> quicquid pollicita est et iuravit opere conplebit
<WTH30-6> sin autem statim ut audierit contradixerit pater et vota et iuramenta eius irrita erunt nec obnoxia tenebitur sponsioni eo quod contradixerit pater
<WTH30-7> si maritum habuerit et voverit aliquid et semel verbum de ore eius egrediens animam illius obligaverit iuramento
<WTH30-8> quo die audierit vir et non contradixerit voti rea erit reddet quodcumque promiserat
<WTH30-9> sin autem audiens statim contradixerit et irritas fecerit pollicitationes eius verbaque quibus obstrinxerat animam suam propitius ei erit Dominus
<WTH30-10> vidua et repudiata quicquid voverint reddent
<WTH30-11> uxor in domo viri cum se voto constrinxerit et iuramento
<WTH30-12> si audierit vir et tacuerit nec contradixerit sponsioni reddet quodcumque promiserat
<WTH30-13> sin autem extemplo contradixerit non tenebitur promissionis rea quia maritus contradixit et Dominus ei propitius erit
<WTH30-14> si voverit et iuramento se constrinxerit ut per ieiunium vel ceterarum rerum abstinentiam adfligat animam suam in arbitrio viri erit ut faciat sive non faciat
<WTH30-15> quod si audiens vir tacuerit et in alteram diem distulerit sententiam quicquid voverat atque promiserat reddet quia statim ut audivit tacuit
<WTH30-16> sin autem contradixerit postquam rescivit portabit ipse iniquitatem eius
<WTH30-17> istae sunt leges quas constituit Dominus Mosi inter virum et uxorem inter patrem et filiam quae in puellari adhuc aetate est vel quae manet in parentis domo<CM>
locutusque est Dominus ad Mosen dicens
ulciscere prius filios Israhel de Madianitis et sic colligeris ad populum tuum
statimque Moses armate inquit ex vobis viros ad pugnam qui possint ultionem Domini expetere de Madianitis
mille viri de singulis tribubus eligantur Israhel qui mittantur ad bellum
dederuntque millenos de cunctis tribubus id est duodecim milia expeditorum ad pugnam
quos misit Moses cum Finees filio Eleazari sacerdotis vasa quoque sancta et tubas ad clangendum tradidit ei<CM>
cumque pugnassent contra Madianitas atque vicissent omnes mares occiderunt
et reges eorum Evi et Recem et Sur et Ur et Rebe quinque principes gentis Balaam quoque filium Beor interfecerunt gladio
ceperuntque mulieres eorum et parvulos omniaque pecora et cunctam supellectilem quicquid habere potuerant depopulati sunt
tam urbes quam viculos et castella flamma consumpsit
et tulerunt praedam et universa quae ceperant tam ex hominibus quam ex iumentis
et adduxerunt ad Mosen et Eleazarum sacerdotem et ad omnem multitudinem filiorum Israhel reliqua etiam utensilia portaverunt ad castra in campestribus Moab iuxta Iordanem contra Hiericho<CM>
egressi sunt autem Moses et Eleazar sacerdos et omnes principes synagogae in occursum eorum extra castra
iratusque Moses principibus exercitus tribunis et centurionibus qui venerant de bello
ait cur feminas reservastis
nonne istae sunt quae deceperunt filios Israhel ad suggestionem Balaam et praevaricari vos fecerunt in Domino super peccato Phogor unde et percussus est populus
ergo cunctos interficite quicquid est generis masculini etiam in parvulis et mulieres quae noverunt viros in coitu iugulate
puellas autem et omnes feminas virgines reservate vobis
et manete extra castra septem diebus qui occiderit hominem vel occisum tetigerit lustrabitur die tertio et septimo
et de omni praeda sive vestimentum fuerit sive vas et aliquid in utensilia praeparatum de caprarum pellibus et pilis et ligno expiabitur
Eleazar quoque sacerdos ad viros exercitus qui pugnaverant sic locutus est hoc est praeceptum legis quod mandavit Dominus Mosi
aurum et argentum et aes et ferrum et stagnum et plumbum
et omne quod potest transire per flammas igne purgabitur quicquid autem ignem non potest sustinere aqua expiationis sanctificabitur
et lavabitis vestimenta vestra die septimo et purificati postea castra intrabitis<CM>
dixitque Dominus ad Mosen
tollite summam eorum quae capta sunt ab homine usque ad pecus tu et Eleazar sacerdos et principes vulgi
dividesque ex aequo praedam inter eos qui pugnaverunt et egressi sunt ad bellum et inter omnem reliquam multitudinem
et separabis partem Domino ab his qui pugnaverunt et fuerunt in bello unam animam de quingentis tam ex hominibus quam ex bubus et asinis et ovibus
et dabis eam Eleazaro sacerdoti quia primitiae Domini sunt
ex media quoque parte filiorum Israhel accipies quinquagesimum caput hominum et boum et asinorum et ovium cunctarumque animantium et dabis ea Levitis qui excubant in custodiis tabernaculi Domini
feceruntque Moses et Eleazar sicut praeceperat Dominus
fuit autem praeda quam exercitus ceperat ovium sescenta septuaginta quinque milia
boum septuaginta duo milia
asinorum sexaginta milia et mille
animae hominum sexus feminei quae non cognoverant viros triginta duo milia
dataque est media pars his qui in proelio fuerant ovium trecenta triginta septem milia quingenta
e quibus in partem Domini supputatae sunt oves sescentae septuaginta quinque
et de bubus triginta sex milibus boves septuaginta duo
de asinis triginta milibus quingentis asini sexaginta unus
de animabus hominum sedecim milibus cesserunt in partem Domini triginta duae animae
tradiditque Moses numerum primitiarum Domini Eleazaro sacerdoti sicut ei fuerat imperatum
ex media parte filiorum Israhel quam separaverat his qui in proelio fuerant
de media vero parte quae contigerat reliquae multitudini id est de ovium trecentis triginta septem milibus quingentis
et de bubus triginta sex milibus
et de asinis triginta milibus quingentis
et de hominibus sedecim milibus
tulit Moses quinquagesimum caput et dedit Levitis qui excubant in tabernaculo Domini sicut praeceperat Dominus<CM>
cumque accessissent principes exercitus ad Mosen et tribuni centurionesque dixerunt
nos servi tui recensuimus numerum pugnatorum quos habuimus sub manu nostra et ne unus quidem defuit
ob hanc causam offerimus in donariis Domini singuli quod in praeda auri potuimus invenire periscelides et armillas anulos et dextralia ac murenulas ut depreceris pro nobis Dominum
susceperuntque Moses et Eleazar sacerdos omne aurum in diversis speciebus
pondo sedecim milia septingentos quinquaginta siclos a tribunis et centurionibus
unusquisque enim quod in praeda rapuerat suum erat
et susceptum intulerunt in tabernaculum testimonii in monumentum filiorum Israhel coram Domino<CM>
filii autem Ruben et Gad habebant pecora multa et erat illis in iumentis infinita substantia cumque vidissent Iazer et Galaad aptas alendis animalibus
venerunt ad Mosen et ad Eleazarum sacerdotem et principes multitudinis atque dixerunt
Atharoth et Dibon et Iazer et Nemra Esbon et Eleale et Sabam et Nebo et Beon
terram quam percussit Dominus in conspectu filiorum Israhel regionis uberrimae est ad pastum animalium et nos servi tui habemus iumenta plurima
precamurque si invenimus gratiam coram te ut des nobis famulis tuis eam in possessionem ne facias nos transire Iordanem
quibus respondit Moses numquid fratres vestri ibunt ad pugnam et vos hic sedebitis
cur subvertitis mentes filiorum Israhel ne transire audeant in locum quem eis daturus est Dominus
nonne ita egerunt patres vestri quando misi de Cadesbarne ad explorandam terram
cumque venissent usque ad vallem Botri lustrata omni regione subverterunt cor filiorum Israhel ut non intrarent fines quos eis Dominus dedit
qui iratus iuravit dicens
si videbunt homines isti qui ascenderunt ex Aegypto a viginti annis et supra terram quam sub iuramento pollicitus sum Abraham Isaac et Iacob et noluerunt sequi me
praeter Chaleb filium Iepphonne Cenezeum et Iosue filium Nun isti impleverunt voluntatem meam
iratusque Dominus adversum Israhel circumduxit eum per desertum quadraginta annis donec consumeretur universa generatio quae fecerat malum in conspectu eius
et ecce inquit vos surrexistis pro patribus vestris incrementa et alumni hominum peccatorum ut augeretis furorem Domini contra Israhel
qui si nolueritis sequi eum in solitudine populum derelinquet et vos causa eritis necis omnium<CM>
at illi prope accedentes dixerunt caulas ovium fabricabimus et stabula iumentorum parvulis quoque nostris urbes munitas
nos autem ipsi armati et accincti pergemus ad proelium ante filios Israhel donec introducamus eos ad loca sua parvuli nostri et quicquid habere possumus erunt in urbibus muratis propter habitatorum insidias
non revertemur in domos nostras usquequo possideant filii Israhel hereditatem suam
nec quicquam quaeremus trans Iordanem quia iam habemus possessionem nostram in orientali eius plaga
quibus Moses ait si facitis quod promittitis expediti pergite coram Domino ad pugnam
et omnis vir bellator armatus Iordanem transeat donec subvertat Dominus inimicos suos
et subiciatur ei omnis terra tunc eritis inculpabiles et apud Dominum et apud Israhel et obtinebitis regiones quas vultis coram Domino
sin autem quod dicitis non feceritis nulli dubium quin peccetis in Dominum et scitote quoniam peccatum vestrum adprehendet vos
aedificate ergo urbes parvulis vestris et caulas ac stabula ovibus ac iumentis et quod polliciti estis implete
dixeruntque filii Gad et Ruben ad Mosen servi tui sumus faciemus quod iubet dominus noster
parvulos nostros et mulieres et pecora ac iumenta relinquemus in urbibus Galaad
nos autem famuli tui omnes expediti pergemus ad bellum sicut tu domine loqueris<CM>
praecepit ergo Moses Eleazaro sacerdoti et Iosue filio Nun et principibus familiarum per tribus Israhel et dixit ad eos
si transierint filii Gad et filii Ruben vobiscum Iordanem omnes armati ad bellum coram Domino et vobis fuerit terra subiecta date eis Galaad in possessionem
sin autem noluerint transire vobiscum in terram Chanaan inter vos habitandi accipiant loca
responderuntque filii Gad et filii Ruben sicut locutus est Dominus servis suis ita faciemus
ipsi armati pergemus coram Domino in terram Chanaan et possessionem iam suscepisse nos confitemur trans Iordanem
dedit itaque Moses filiis Gad et Ruben et dimidiae tribui Manasse filii Ioseph regnum Seon regis Amorrei et regnum Og regis Basan et terram eorum cum urbibus suis per circuitum
igitur extruxerunt filii Gad Dibon et Atharoth et Aroer
Etrothsophan et Iazer Iecbaa
et Bethnemra et Betharan urbes munitas et caulas pecoribus suis
filii vero Ruben aedificaverunt Esbon et Eleale et Cariathaim
et Nabo et Baalmeon versis nominibus Sabama quoque inponentes vocabula urbibus quas extruxerant
porro filii Machir filii Manasse perrexerunt in Galaad et vastaverunt eam interfecto Amorreo habitatore eius
dedit ergo Moses terram Galaad Machir filio Manasse qui habitavit in ea
Iair autem filius Manasse abiit et occupavit vicos eius quos appellavit Avothiair id est villas Iair
Nobe quoque perrexit et adprehendit Canath cum viculis suis vocavitque eam ex nomine suo Nobe<CM>
hae sunt mansiones filiorum Israhel qui egressi sunt de Aegypto per turmas suas in manu Mosi et Aaron
quas descripsit Moses iuxta castrorum loca quae Domini iussione mutabant
profecti igitur de Ramesse mense primo quintadecima die mensis primi altera die phase filii Israhel in manu excelsa videntibus cunctis Aegyptiis
et sepelientibus primogenitos quos percusserat Dominus nam et in diis eorum exercuerat ultionem
castrametati sunt in Soccoth
et de Soccoth venerunt in Aetham quae est in extremis finibus solitudinis
inde egressi venerunt contra Phiahiroth quae respicit Beelsephon et castrametati sunt ante Magdolum
profectique de Phiahiroth transierunt per medium mare in solitudinem et ambulantes tribus diebus per desertum Aetham castrametati sunt in Mara
profectique de Mara venerunt in Helim ubi erant duodecim fontes aquarum et palmae septuaginta ibique castrametati sunt
sed et inde egressi fixere tentoria super mare Rubrum profectique de mari Rubro
castrametati sunt in deserto Sin
unde egressi venerunt in Dephca
profectique de Dephca castrametati sunt in Alus
egressi de Alus Raphidim fixere tentoria ubi aqua populo defuit ad bibendum
profectique de Raphidim castrametati sunt in deserto Sinai
sed et de solitudine Sinai egressi venerunt ad sepulchra Concupiscentiae
profectique de sepulchris Concupiscentiae castrametati sunt in Aseroth
et de Aseroth venerunt in Rethma
profectique de Rethma castrametati sunt in Remmonphares
unde egressi venerunt in Lebna
et de Lebna castrametati sunt in Ressa
egressi de Ressa venerunt in Ceelatha
unde profecti castrametati sunt in monte Sepher
egressi de monte Sepher venerunt in Arada
inde proficiscentes castrametati sunt in Maceloth
profectique de Maceloth venerunt in Thaath
de Thaath castrametati sunt in Thare
unde egressi fixerunt tentoria in Methca
et de Methca castrametati sunt in Esmona
profectique de Esmona venerunt in Moseroth
et de Moseroth castrametati sunt in Baneiacan
egressique de Baneiacan venerunt in montem Gadgad
unde profecti castrametati sunt in Hietebatha
et de Hietebatha venerunt in Ebrona
egressique de Ebrona castrametati sunt in Asiongaber
inde profecti venerunt in desertum Sin haec est Cades
egressique de Cades castrametati sunt in monte Hor in extremis finibus terrae Edom
ascenditque Aaron sacerdos montem Hor iubente Domino et ibi mortuus est anno quadragesimo egressionis filiorum Israhel ex Aegypto mense quinto prima die mensis
cum esset annorum centum viginti trium
audivitque Chananeus rex Arad qui habitabat ad meridiem in terra Chanaan venisse filios Israhel
et profecti de monte Hor castrametati sunt in Salmona
unde egressi venerunt in Phinon
profectique de Phinon castrametati sunt in Oboth
et de Oboth venerunt in Ieabarim quae est in finibus Moabitarum
profectique de Ieabarim fixere tentoria in Dibongad
unde egressi castrametati sunt in Elmondeblathaim
egressi de Elmondeblathaim venerunt ad montes Abarim contra Nabo
profectique de montibus Abarim transierunt ad campestria Moab super Iordanem contra Hiericho
ibique castrametati sunt de Bethsimon usque ad Belsattim in planioribus locis Moabitarum<CM>
ubi locutus est Dominus ad Mosen
praecipe filiis Israhel et dic ad eos quando transieritis Iordanem intrantes terram Chanaan
disperdite cunctos habitatores regionis illius confringite titulos et statuas comminuite atque omnia excelsa vastate
mundantes terram et habitantes in ea ego enim dedi vobis illam in possessionem
quam dividetis vobis sorte pluribus dabitis latiorem et paucis angustiorem singulis ut sors ceciderit ita tribuetur hereditas per tribus et familias possessio dividetur
sin autem nolueritis interficere habitatores terrae qui remanserint erunt vobis quasi clavi in oculis et lanceae in lateribus et adversabuntur vobis in terra habitationis vestrae
et quicquid illis facere cogitaram vobis faciam<CM>
locutus est Dominus ad Mosen
praecipe filiis Israhel et dices ad eos cum ingressi fueritis terram Chanaan et in possessionem vobis sorte ceciderit his finibus terminabitur
pars meridiana incipiet a solitudine Sin quae est iuxta Edom et habebit terminos contra orientem mare Salsissimum
qui circumibunt australem plagam per ascensum Scorpionis ita ut transeant Senna et perveniant in meridiem usque ad Cadesbarne unde egredientur confinia ad villam nomine Addar et tendent usque Asemona
ibitque per gyrum terminus ab Asemona usque ad torrentem Aegypti et maris Magni litore finietur
plaga autem occidentalis a mari Magno incipiet et ipso fine cludetur
porro ad septentrionalem plagam a mari Magno termini incipient pervenientes usque ad montem Altissimum
a quo venies in Emath usque ad terminos Sedada
ibuntque confinia usque Zephrona et villam Henan hii erunt termini in parte aquilonis
inde metabuntur fines contra orientalem plagam de villa Henan usque Sephama
et de Sephama descendent termini in Rebla contra fontem inde pervenient contra orientem ad mare Chenereth
et tendent usque Iordanem et ad ultimum Salsissimo cludentur mari hanc habebitis terram per fines suos in circuitu
praecepitque Moses filiis Israhel dicens haec erit terra quam possidebitis sorte et quam iussit dari Dominus novem tribubus et dimidiae tribui
tribus enim filiorum Ruben per familias suas et tribus filiorum Gad iuxta cognationum numerum media quoque tribus Manasse
id est duae semis tribus acceperunt partem suam trans Iordanem contra Hiericho ad orientalem plagam<CM>
et ait Dominus ad Mosen
haec sunt nomina virorum qui terram vobis divident Eleazar sacerdos et Iosue filius Nun
et singuli principes de tribubus singulis
quorum ista sunt vocabula de tribu Iuda Chaleb filius Iepphonne
de tribu Symeon Samuhel filius Ammiud
de tribu Beniamin Helidad filius Chaselon
de tribu filiorum Dan Bocci filius Iogli
filiorum Ioseph de tribu Manasse Hannihel filius Ephod
de tribu Ephraim Camuhel filius Sephtan
de tribu Zabulon Elisaphan filius Pharnach
de tribu Isachar dux Faltihel filius Ozan
de tribu Aser Ahiud filius Salomi
de tribu Nepthali Phedahel filius Ameiud
hii sunt quibus praecepit Dominus ut dividerent filiis Israhel terram Chanaan<CM>
haec quoque locutus est Dominus ad Mosen in campestribus Moab super Iordanem contra Hiericho
praecipe filiis Israhel ut dent Levitis de possessionibus suis
urbes ad habitandum et suburbana earum per circuitum ut ipsi in oppidis maneant et suburbana sint pecoribus ac iumentis
quae a muris civitatum forinsecus per circuitum mille passuum spatio tendentur
contra orientem duo milia erunt cubiti et contra meridiem similiter duo milia ad mare quoque quod respicit occidentem eadem mensura erit et septentrionalis plaga aequali termino finietur eruntque urbes in medio et foris suburbana
de ipsis autem oppidis quae Levitis dabitis sex erunt in fugitivorum auxilia separata ut fugiat ad ea qui fuderit sanguinem exceptis his alia quadraginta duo oppida
id est simul quadraginta octo cum suburbanis suis
ipsaeque urbes quae dabuntur de possessionibus filiorum Israhel ab his qui plus habent plures auferentur et qui minus pauciores singuli iuxta mensuram hereditatis suae dabunt oppida Levitis<CM>
ait Dominus ad Mosen
loquere filiis Israhel et dices ad eos quando transgressi fueritis Iordanem in terram Chanaan
decernite quae urbes esse debeant in praesidia fugitivorum qui nolentes sanguinem fuderint
in quibus cum fuerit profugus cognatus occisi eum non poterit occidere donec stet in conspectu multitudinis et causa illius iudicetur
de ipsis autem urbibus quae ad fugitivorum subsidia separantur
tres erunt trans Iordanem et tres in terra Chanaan
tam filiis Israhel quam advenis atque peregrinis ut confugiat ad eas qui nolens sanguinem fuderit
si quis ferro percusserit et mortuus fuerit qui percussus est reus erit homicidii et ipse morietur
si lapidem iecerit et ictus occubuerit similiter punietur
si ligno percussus interierit percussoris sanguine vindicabitur
propinquus occisi homicidam interficiet statim ut adprehenderit eum percutiet
si per odium quis hominem inpulerit vel iecerit quippiam in eum per insidias
aut cum esset inimicus manu percusserit et ille mortuus fuerit percussor homicidii reus erit cognatus occisi statim ut invenerit eum iugulabit
quod si fortuito et absque odio
et inimicitiis quicquam horum fecerit
et hoc audiente populo fuerit conprobatum atque inter percussorem et propinquum sanguinis quaestio ventilata
liberabitur innocens de ultoris manu et reducetur per sententiam in urbem ad quam confugerat manebitque ibi donec sacerdos magnus qui oleo sancto unctus est moriatur
si interfector extra fines urbium quae exulibus deputatae sunt
fuerit inventus et percussus ab eo qui ultor est sanguinis absque noxa erit qui eum occiderit
debuerat enim profugus usque ad mortem pontificis in urbe residere postquam autem ille obierit homicida revertetur in terram suam
haec sempiterna erunt et legitima in cunctis habitationibus vestris
homicida sub testibus punietur ad unius testimonium nullus condemnabitur
non accipietis pretium ab eo qui reus est sanguinis statim et ipse morietur
exules et profugi ante mortem pontificis nullo modo in urbes suas reverti poterunt
ne polluatis terram habitationis vestrae quae insontium cruore maculatur nec aliter expiari potest nisi per eius sanguinem qui alterius sanguinem fuderit
atque ita emundabitur vestra possessio me commorante vobiscum ego enim sum Dominus qui habito inter filios Israhel<CM>
accesserunt autem et principes familiarum Galaad filii Machir filii Manasse de stirpe filiorum Ioseph locutique sunt Mosi coram principibus Israhel atque dixerunt
tibi domino nostro praecepit Dominus ut terram sorte divideres filiis Israhel et ut filiabus Salphaad fratris nostri dares possessionem debitam patri
quas si alterius tribus homines uxores acceperint sequetur possessio sua et translata ad aliam tribum de nostra hereditate minuetur
atque ita fiet ut cum iobeleus id est quinquagesimus annus remissionis advenerit confundatur sortium distributio et aliorum possessio ad alios transeat<CM>
respondit Moses filiis Israhel et Domino praecipiente ait recte tribus filiorum Ioseph locuta est
et haec lex super filiabus Salphaad a Domino promulgata est nubant quibus volunt tantum ut suae tribus hominibus
ne commisceatur possessio filiorum Israhel de tribu in tribum omnes enim viri ducent uxores de tribu et cognatione sua
et cunctae feminae maritos de eadem tribu accipient ut hereditas permaneat in familiis
nec sibi misceantur tribus sed ita maneant
ut a Domino separatae sunt feceruntque filiae Salphaad ut fuerat imperatum
et nupserunt Maala et Thersa et Egla et Melcha et Noa filiis patrui sui
de familia Manasse qui fuit filius Ioseph et possessio quae illis fuerat adtributa mansit in tribu et familia patris earum
haec sunt mandata atque iudicia quae praecepit Dominus per manum Mosi ad filios Israhel in campestribus Moab super Iordanem contra Hiericho<CM>
haec sunt verba quae locutus est Moses ad omnem Israhel trans Iordanem in solitudine campestri contra mare Rubrum inter Pharan et Thophel et Laban et Aseroth ubi auri est plurimum
undecim diebus de Horeb per viam montis Seir usque Cadesbarne
quadragesimo anno undecimo mense prima die mensis locutus est Moses ad filios Israhel omnia quae praeceperat illi Dominus ut diceret eis
postquam percussit Seon regem Amorreorum qui habitavit in Esebon et Og regem Basan qui mansit in Aseroth et in Edrai
trans Iordanem in terra Moab coepitque Moses explanare legem et dicere
Dominus Deus noster locutus est ad nos in Horeb dicens sufficit vobis quod in hoc monte mansistis
revertimini et venite ad montem Amorreorum et ad cetera quae ei proxima sunt campestria atque montana et humiliora loca contra meridiem et iuxta litus maris terram Chananeorum et Libani usque ad flumen magnum Eufraten
en inquit tradidi vobis ingredimini et possidete eam super qua iuravit Dominus patribus vestris Abraham et Isaac et Iacob ut daret illam eis et semini eorum post eos<CM>
dixique vobis illo in tempore
non possum solus sustinere vos quia Dominus Deus vester multiplicavit vos et estis hodie sicut stellae caeli plurimae
Dominus Deus patrum vestrorum addat ad hunc numerum multa milia et benedicat vobis sicut locutus est
non valeo solus vestra negotia sustinere et pondus ac iurgia
date e vobis viros sapientes et gnaros et quorum conversatio sit probata in tribubus vestris ut ponam eos vobis principes
tunc respondistis mihi bona res est quam vis facere
tulique de tribubus vestris viros sapientes et nobiles et constitui eos principes tribunos et centuriones et quinquagenarios ac decanos qui docerent vos singula
praecepique eis dicens audite illos et quod iustum est iudicate sive civis sit ille sive peregrinus
nulla erit distantia personarum ita parvum audietis ut magnum nec accipietis cuiusquam personam quia Dei iudicium est quod si difficile vobis aliquid visum fuerit referte ad me et ego audiam
praecepique omnia quae facere deberetis<CM>
profecti autem de Horeb transivimus per heremum terribilem et maximam quam vidistis per viam montis Amorrei sicut praeceperat Dominus Deus noster nobis cumque venissemus in Cadesbarne
dixi vobis venistis ad montem Amorrei quem Dominus Deus noster daturus est nobis
vide terram quam Dominus Deus tuus dat tibi ascende et posside eam sicut locutus est Dominus Deus patribus tuis noli metuere nec quicquam paveas
et accessistis ad me omnes atque dixistis mittamus viros qui considerent terram et renuntient per quod iter debeamus ascendere et ad quas pergere civitates
cumque mihi sermo placuisset misi e vobis duodecim viros singulos de tribubus suis
qui cum perrexissent et ascendissent in montana venerunt usque ad vallem Botri et considerata terra
sumentes de fructibus eius ut ostenderent ubertatem adtulerunt ad nos atque dixerunt bona est terra quam Dominus Deus noster daturus est nobis
et noluistis ascendere sed increduli ad sermonem Domini Dei nostri
murmurati estis in tabernaculis vestris atque dixistis odit nos Dominus et idcirco eduxit nos de terra Aegypti ut traderet in manu Amorrei atque deleret
quo ascendemus nuntii terruerunt cor nostrum dicentes maxima multitudo est et nobis in statura procerior urbes magnae et ad caelum usque munitae filios Enacim vidimus ibi
et dixi vobis nolite metuere nec timeatis eos
Dominus Deus qui ductor est vester pro vobis ipse pugnabit sicut fecit in Aegypto videntibus cunctis
et in solitudine ipse vidisti portavit te Dominus Deus tuus ut solet homo gestare parvulum filium suum in omni via per quam ambulasti donec veniretis ad locum istum
et nec sic quidem credidistis Domino Deo vestro
qui praecessit vos in via et metatus est locum in quo tentoria figere deberetis nocte ostendens vobis iter per ignem et die per columnam nubis
cumque audisset Dominus vocem sermonum vestrorum iratus iuravit et ait
non videbit quispiam de hominibus generationis huius pessimae terram bonam quam sub iuramento pollicitus sum patribus vestris
praeter Chaleb filium Iepphonne ipse enim videbit eam et ipsi dabo terram quam calcavit et filiis eius quia secutus est Dominum
nec miranda indignatio in populum cum mihi quoque iratus Dominus propter vos dixerit nec tu ingredieris illuc
sed Iosue filius Nun minister tuus ipse intrabit pro te hunc exhortare et robora et ipse terram sorte dividat Israheli
parvuli vestri de quibus dixistis quod captivi ducerentur et filii qui hodie boni ac mali ignorant distantiam ipsi ingredientur et ipsis dabo terram et possidebunt eam
vos autem revertimini et abite in solitudinem per viam maris Rubri
et respondistis mihi peccavimus Domino ascendemus atque pugnabimus sicut praecepit Dominus Deus noster cumque instructi armis pergeretis in montem
ait mihi Dominus dic ad eos nolite ascendere neque pugnetis non enim sum vobiscum ne cadatis coram inimicis vestris
locutus sum et non audistis sed adversantes imperio Domini et tumentes superbia ascendistis in montem
itaque egressus Amorreus qui habitabat in montibus et obviam veniens persecutus est vos sicut solent apes persequi et cecidit de Seir usque Horma
cumque reversi ploraretis coram Domino non audivit vos nec voci vestrae voluit adquiescere
sedistis ergo in Cadesbarne multo tempore<CM>
profectique inde venimus in solitudinem quae ducit ad mare Rubrum sicut mihi dixerat Dominus et circumivimus montem Seir longo tempore
dixitque Dominus ad me
sufficit vobis circumire montem istum ite contra aquilonem
et populo praecipe dicens transibitis per terminos fratrum vestrorum filiorum Esau qui habitant in Seir et timebunt vos
videte ergo diligenter ne moveamini contra eos neque enim dabo vobis de terra eorum quantum potest unius pedis calcare vestigium quia in possessionem Esau dedi montem Seir
cibos emetis ab eis pecunia et comedetis aquam emptam haurietis et bibetis
Dominus Deus tuus benedixit tibi in omni opere manuum tuarum novit iter tuum quomodo transieris solitudinem hanc magnam per quadraginta annos habitans tecum Dominus Deus tuus et nihil tibi defuit<CM>
cumque transissemus fratres nostros filios Esau qui habitabant in Seir per viam campestrem de Helath et de Asiongaber venimus ad iter quod ducit in desertum Moab
dixitque Dominus ad me non pugnes contra Moabitas nec ineas adversum eos proelium non enim dabo tibi quicquam de terra eorum quia filiis Loth tradidi Ar in possessionem
Emim primi fuerunt habitatores eius populus magnus et validus et tam excelsus ut de Enacim stirpe
quasi gigantes crederentur et essent similes filiorum Enacim denique Moabitae appellant eos Emim
in Seir autem prius habitaverunt Horim quibus expulsis atque deletis habitaverunt filii Esau sicut fecit Israhel in terra possessionis suae quam dedit ei Dominus
surgentes ergo ut transiremus torrentem Zared venimus ad eum
tempus autem quo ambulavimus de Cadesbarne usque ad transitum torrentis Zared triginta octo annorum fuit donec consumeretur omnis generatio hominum bellatorum de castris sicut iuraverat Dominus
cuius manus fuit adversum eos ut interirent de castrorum medio
postquam autem universi ceciderunt pugnatores
locutus est Dominus ad me dicens
tu transibis hodie terminos Moab urbem nomine Ar
et accedens in vicina filiorum Ammon cave ne pugnes contra eos nec movearis ad proelium non enim dabo tibi de terra filiorum Ammon quia filiis Loth dedi eam in possessionem
terra gigantum reputata est et in ipsa olim habitaverunt gigantes quos Ammanitae vocant Zomzommim
populus magnus et multus et procerae longitudinis sicut Enacim quos delevit Dominus a facie eorum et fecit illos habitare pro eis
sicut fecerat filiis Esau qui habitant in Seir delens Horreos et terram eorum illis tradens quam possident usque in praesens
Eveos quoque qui habitabant in Aserim usque Gazam Cappadoces expulerunt qui egressi de Cappadocia deleverunt eos et habitaverunt pro illis<CM>
surgite et transite torrentem Arnon ecce tradidi in manu tua Seon regem Esebon Amorreum et terram eius incipe possidere et committe adversum eum proelium
hodie incipiam mittere terrorem atque formidinem tuam in populos qui habitant sub omni caelo ut audito nomine tuo paveant et in morem parturientium contremescant et dolore teneantur
misi ergo nuntios de solitudine Cademoth ad Seon regem Esebon verbis pacificis dicens
transibimus per terram tuam publica gradiemur via non declinabimus neque ad dextram neque ad sinistram
alimenta pretio vende nobis ut vescamur aquam pecunia tribue et sic bibemus tantum est ut nobis concedas transitum
sicut fecerunt filii Esau qui habitant in Seir et Moabitae qui morantur in Ar donec veniamus ad Iordanem et transeamus in terram quam Dominus Deus noster daturus est nobis
noluitque Seon rex Esebon dare nobis transitum quia induraverat Dominus Deus tuus spiritum eius et obfirmaverat cor illius ut traderetur in manus tuas sicut nunc vides
dixitque Dominus ad me ecce coepi tradere tibi Seon et terram eius incipe possidere eam
egressusque est Seon obviam nobis cum omni populo suo ad proelium in Iesa
et tradidit eum Dominus Deus noster nobis percussimusque eum cum filiis et omni populo suo
cunctasque urbes in tempore illo cepimus interfectis habitatoribus earum viris ac mulieribus et parvulis non reliquimus in eis quicquam
absque iumentis quae in partem venere praedantium et spoliis urbium quas cepimus
ab Aroer quae est super ripam torrentis Arnon oppido quod in valle situm est usque Galaad non fuit vicus et civitas quae nostras effugeret manus omnes tradidit Dominus Deus noster nobis
absque terra filiorum Ammon ad quam non accessimus et cunctis quae adiacent torrenti Ieboc et urbibus montanis universisque locis a quibus nos prohibuit Dominus Deus noster<CM>
itaque conversi ascendimus per iter Basan egressusque est Og rex Basan in occursum nobis cum populo suo ad bellandum in Edrai
dixitque Dominus ad me ne timeas eum quia in manu tua traditus est cum omni populo ac terra sua faciesque ei sicut fecisti Seon regi Amorreorum qui habitavit in Esebon
tradidit ergo Dominus Deus noster in manibus nostris etiam Og regem Basan et universum populum eius percussimusque eos usque ad internicionem
vastantes cunctas civitates illius uno tempore non fuit oppidum quod nos effugeret sexaginta urbes omnem regionem Argob regni Og in Basan
cunctae urbes erant munitae muris altissimis portisque et vectibus absque oppidis innumeris quae non habebant muros
et delevimus eos sicut feceramus Seon regi Esebon disperdentes omnem civitatem virosque ac mulieres et parvulos
iumenta autem et spolia urbium diripuimus
tulimusque illo in tempore terram de manu duorum regum Amorreorum qui erant trans Iordanem a torrente Arnon usque ad montem Hermon
quem Sidonii Sarion vocant et Amorrei Sanir
omnes civitates quae sitae sunt in planitie et universam terram Galaad et Basan usque Selcha et Edrai civitates regni Og in Basan
solus quippe Og rex Basan restiterat de stirpe gigantum monstratur lectus eius ferreus qui est in Rabbath filiorum Ammon novem cubitos habens longitudinis et quattuor latitudinis ad mensuram cubiti virilis manus<CM>
terramque possedimus in tempore illo ab Aroer quae est super ripam torrentis Arnon usque ad mediam partem montis Galaad et civitates illius dedi Ruben et Gad
reliquam autem partem Galaad et omnem Basan regni Og tradidi mediae tribui Manasse omnem regionem Argob cuncta Basan vocatur terra gigantum
Iair filius Manasse possedit omnem regionem Argob usque ad terminos Gesuri et Machathi vocavitque ex nomine suo Basan Avothiair id est villas Iair usque in praesentem diem
Machir quoque dedi Galaad
et tribubus Ruben et Gad dedi terram Galaad usque ad torrentem Arnon medium torrentis et finium usque ad torrentem Ieboc qui est terminus filiorum Ammon
et planitiem solitudinis atque Iordanem et terminos Chenereth usque ad mare Deserti quod est Salsissimum ad radices montis Phasga contra orientem
praecepique vobis in tempore illo dicens Dominus Deus vester dat vobis terram hanc in hereditatem expediti praecedite fratres vestros filios Israhel omnes viri robusti
absque uxoribus et parvulis ac iumentis novi enim quod plura habeatis pecora et in urbibus remanere debebunt quas tradidi vobis
donec requiem tribuat Dominus fratribus vestris sicut vobis tribuit et possideant etiam ipsi terram quam daturus est eis trans Iordanem tunc revertetur unusquisque in possessionem suam quam dedi vobis<CM>
Iosue quoque in tempore illo praecepi dicens oculi tui viderunt quae fecit Dominus Deus vester duobus his regibus sic faciet omnibus regnis ad quae transiturus es
ne timeas eos Dominus enim Deus vester pugnabit pro vobis
precatusque sum Dominum in tempore illo dicens
Domine Deus tu coepisti ostendere servo tuo magnitudinem tuam manumque fortissimam neque enim est alius Deus vel in caelo vel in terra qui possit facere opera tua et conparari fortitudini tuae
transibo igitur et videbo terram hanc optimam trans Iordanem et montem istum egregium et Libanum
iratusque est Dominus mihi propter vos nec exaudivit me sed dixit mihi sufficit tibi nequaquam ultra loquaris de hac re ad me
ascende cacumen Phasgae et oculos tuos circumfer ad occidentem et aquilonem austrumque et orientem et aspice nec enim transibis Iordanem istum
praecipe Iosue et corrobora eum atque conforta quia ipse praecedet populum istum et dividet eis terram quam visurus es
mansimusque in valle contra fanum Phogor<CM>
et nunc Israhel audi praecepta et iudicia quae ego doceo te ut faciens ea vivas et ingrediens possideas terram quam Dominus Deus patrum vestrorum daturus est vobis
non addetis ad verbum quod vobis loquor neque auferetis ex eo custodite mandata Domini Dei vestri quae ego praecipio vobis
oculi vestri viderunt omnia quae fecit Dominus contra Beelphegor quomodo contriverit omnes cultores eius de medio vestri
vos autem qui adheretis Domino Deo vestro vivitis universi usque in praesentem diem
scitis quod docuerim vos praecepta atque iustitias sicut mandavit mihi Dominus Deus meus sic facietis ea in terra quam possessuri estis
et observabitis et implebitis opere haec est enim vestra sapientia et intellectus coram populis ut audientes universa praecepta haec dicant en populus sapiens et intellegens gens magna
nec est alia natio tam grandis quae habeat deos adpropinquantes sibi sicut Dominus Deus noster adest cunctis obsecrationibus nostris
quae est enim alia gens sic inclita ut habeat caerimonias iustaque iudicia et universam legem quam ego proponam hodie ante oculos vestros
custodi igitur temet ipsum et animam tuam sollicite ne obliviscaris verborum quae viderunt oculi tui et ne excedant de corde tuo cunctis diebus vitae tuae docebis ea filios ac nepotes tuos
diem in quo stetisti coram Domino Deo tuo in Horeb quando Dominus locutus est mihi dicens congrega ad me populum ut audiat sermones meos et discat timere me omni tempore quo vivit in terra doceantque filios suos
et accessistis ad radices montis qui ardebat usque ad caelum erantque in eo tenebrae nubes et caligo
locutusque est Dominus ad vos de medio ignis vocem verborum eius audistis et formam penitus non vidistis
et ostendit vobis pactum suum quod praecepit ut faceretis et decem verba quae scripsit in duabus tabulis lapideis
mihique mandavit in illo tempore ut docerem vos caerimonias et iudicia quae facere deberetis in terra quam possessuri estis
custodite igitur sollicite animas vestras non vidistis aliquam similitudinem in die qua locutus est Dominus vobis in Horeb de medio ignis
ne forte decepti faciatis vobis sculptam similitudinem aut imaginem masculi vel feminae
similitudinem omnium iumentorum quae sunt super terram vel avium sub caelo volantium
atque reptilium quae moventur in terra sive piscium qui sub terra morantur in aquis
ne forte oculis elevatis ad caelum videas solem et lunam et omnia astra caeli et errore deceptus adores ea et colas quae creavit Dominus Deus tuus in ministerium cunctis gentibus quae sub caelo sunt
vos autem tulit Dominus et eduxit de fornace ferrea Aegypti ut haberet populum hereditarium sicut est in praesenti die
iratusque est Dominus contra me propter sermones vestros et iuravit ut non transirem Iordanem nec ingrederer terram optimam quam daturus est vobis
ecce morior in hac humo non transibo Iordanem vos transibitis et possidebitis terram egregiam
cave nequando obliviscaris pacti Domini Dei tui quod pepigit tecum et facias tibi sculptam similitudinem eorum quae fieri Dominus prohibuit
quia Dominus Deus tuus ignis consumens est Deus aemulator
si genueritis filios ac nepotes et morati fueritis in terra deceptique feceritis vobis aliquam similitudinem patrantes malum coram Domino Deo vestro ut eum ad iracundiam provocetis
testes invoco hodie caelum et terram cito perituros vos esse de terra quam transito Iordane possessuri estis non habitabitis in ea longo tempore sed delebit vos Dominus
atque disperget in omnes gentes et remanebitis pauci in nationibus ad quas vos ducturus est Dominus
ibique servietis diis qui hominum manu fabricati sunt ligno et lapidi qui non vident non audiunt non comedunt non odorantur
cumque quaesieris ibi Dominum Deum tuum invenies eum si tamen toto corde quaesieris et tota tribulatione animae tuae
postquam te invenerint omnia quae praedicta sunt novissimo tempore reverteris ad Dominum Deum tuum et audies vocem eius
quia Deus misericors Dominus Deus tuus est non dimittet te nec omnino delebit neque obliviscetur pacti in quo iuravit patribus tuis
interroga de diebus antiquis qui fuerunt ante te ex die quo creavit Deus hominem super terram a summo caeli usque ad summum eius si facta est aliquando huiuscemodi res aut umquam cognitum est
ut audiret populus vocem Dei loquentis de medio ignis sicut tu audisti et vixisti
si fecit Deus ut ingrederetur et tolleret sibi gentem de medio nationum per temptationes signa atque portenta per pugnam et robustam manum extentumque brachium et horribiles visiones iuxta omnia quae fecit pro vobis Dominus Deus vester in Aegypto videntibus oculis tuis
ut scires quoniam Dominus ipse est Deus et non est alius praeter unum
de caelo te fecit audire vocem suam ut doceret te et in terra ostendit tibi ignem suum maximum et audisti verba illius de medio ignis
quia dilexit patres tuos et elegit semen eorum post eos eduxitque te praecedens in virtute sua magna ex Aegypto
ut deleret nationes maximas et fortiores te in introitu tuo et introduceret te daretque tibi terram earum in possessionem sicut cernis in praesenti die
scito ergo hodie et cogitato in corde tuo quod Dominus ipse sit Deus in caelo sursum et in terra deorsum et non sit alius
custodi praecepta eius atque mandata quae ego praecipio tibi ut bene sit tibi et filiis tuis post te et permaneas multo tempore super terram quam Dominus Deus tuus daturus est tibi<CM>
tunc separavit Moses tres civitates trans Iordanem ad orientalem plagam
ut confugiat ad eas qui occiderit nolens proximum suum nec fuerit inimicus ante unum et alterum diem et ad harum aliquam urbium possit evadere
Bosor in solitudine quae sita est in terra campestri de tribu Ruben et Ramoth in Galaad quae est in tribu Gad et Golam in Basan quae est in tribu Manasse
ista est lex quam proposuit Moses coram filiis Israhel
et haec testimonia et caerimoniae atque iudicia quae locutus est ad filios Israhel quando egressi sunt de Aegypto
trans Iordanem in valle contra fanum Phogor in terra Seon regis Amorrei qui habitavit in Esebon quem percussit Moses filii quoque Israhel egressi ex Aegypto
possederunt terram eius et terram Og regis Basan duorum regum Amorreorum qui erant trans Iordanem ad solis ortum
ab Aroer quae sita est super ripam torrentis Arnon usque ad montem Sion qui est et Hermon
omnem planitiem trans Iordanem ad orientalem plagam usque ad mare Solitudinis et usque ad radices montis Phasga<CM>
vocavitque Moses omnem Israhelem et dixit ad eum audi Israhel caerimonias atque iudicia quae ego loquor in auribus vestris hodie discite ea et opere conplete
Dominus Deus noster pepigit nobiscum foedus in Horeb
non cum patribus nostris iniit pactum sed nobiscum qui inpraesentiarum sumus et vivimus
facie ad faciem locutus est nobis in monte de medio ignis
ego sequester et medius fui inter Dominum et vos in tempore illo ut adnuntiarem vobis verba eius timuistis enim ignem et non ascendistis in montem et ait<CM>
ego Dominus Deus tuus qui eduxi te de terra Aegypti de domo servitutis
non habebis deos alienos in conspectu meo
non facies tibi sculptile nec similitudinem omnium quae in caelo sunt desuper et quae in terra deorsum et quae versantur in aquis sub terra
non adorabis ea et non coles ego enim sum Dominus Deus tuus Deus aemulator reddens iniquitatem patrum super filios in tertiam et quartam generationem his qui oderunt me
et faciens misericordiam in multa milia diligentibus me et custodientibus praecepta mea
non usurpabis nomen Domini Dei tui frustra quia non erit inpunitus qui super re vana nomen eius adsumpserit
observa diem sabbati ut sanctifices eum sicut praecepit tibi Dominus Deus tuus
sex diebus operaberis et facies omnia opera tua
septimus dies sabbati est id est requies Domini Dei tui non facies in eo quicquam operis tu et filius tuus et filia servus et ancilla et bos et asinus et omne iumentum tuum et peregrinus qui est intra portas tuas ut requiescat servus et ancilla tua sicut et tu
memento quod et ipse servieris in Aegypto et eduxerit te inde Dominus Deus tuus in manu forti et brachio extento idcirco praecepit tibi ut observares diem sabbati
honora patrem tuum et matrem sicut praecepit tibi Dominus Deus tuus ut longo vivas tempore et bene sit tibi in terra quam Dominus Deus tuus daturus est tibi
non occides
neque moechaberis
furtumque non facies
nec loqueris contra proximum tuum falsum testimonium
non concupisces uxorem proximi tui non domum non agrum non servum non ancillam non bovem non asinum et universa quae illius sunt
haec verba locutus est Dominus ad omnem multitudinem vestram in monte de medio ignis et nubis et caliginis voce magna nihil addens amplius et scripsit ea in duabus tabulis lapideis quas tradidit mihi<CM>
vos autem postquam audistis vocem de medio tenebrarum et montem ardere vidistis accessistis ad me omnes principes tribuum et maiores natu atque dixistis
ecce ostendit nobis Dominus Deus noster maiestatem et magnitudinem suam vocem eius audivimus de medio ignis et probavimus hodie quod loquente Deo cum homine vixerit homo
cur ergo morimur et devorabit nos ignis hic maximus si enim audierimus ultra vocem Domini Dei nostri moriemur
quid est omnis caro ut audiat vocem Dei viventis qui de medio ignis loquitur sicut nos audivimus et possit vivere
tu magis accede et audi cuncta quae dixerit Dominus Deus noster tibi loquerisque ad nos et nos audientes faciemus ea
quod cum audisset Dominus ait ad me audivi vocem verborum populi huius quae locuti sunt tibi bene omnia sunt locuti
quis det talem eos habere mentem ut timeant me et custodiant universa mandata mea in omni tempore ut bene sit eis et filiis eorum in sempiternum
vade et dic eis revertimini in tentoria vestra
tu vero hic sta mecum et loquar tibi omnia mandata et caerimonias atque iudicia quae docebis eos ut faciant ea in terra quam dabo illis in possessionem
custodite igitur et facite quae praecepit Dominus Deus vobis non declinabitis neque ad dextram neque ad sinistram
sed per viam quam praecepit Dominus Deus vester ambulabitis ut vivatis et bene sit vobis et protelentur dies in terra possessionis vestrae<CM>
haec sunt praecepta et caerimoniae atque iudicia quae mandavit Dominus Deus vester ut docerem vos et faciatis ea in terra ad quam transgredimini possidendam
ut timeas Dominum Deum tuum et custodias omnia mandata et praecepta eius quae ego praecipio tibi et filiis ac nepotibus tuis cunctis diebus vitae tuae ut prolongentur dies tui
audi Israhel et observa ut facias et bene sit tibi et multipliceris amplius sicut pollicitus est Dominus Deus patrum tuorum tibi terram lacte et melle manantem<CM>
audi Israhel Dominus Deus noster Dominus unus est
diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo et ex tota anima tua et ex tota fortitudine tua
eruntque verba haec quae ego praecipio tibi hodie in corde tuo
et narrabis ea filiis tuis et meditaberis sedens in domo tua et ambulans in itinere dormiens atque consurgens
et ligabis ea quasi signum in manu tua eruntque et movebuntur inter oculos tuos
scribesque ea in limine et ostiis domus tuae
cumque introduxerit te Dominus Deus tuus in terram pro qua iuravit patribus tuis Abraham Isaac et Iacob et dederit tibi civitates magnas et optimas quas non aedificasti
domos plenas cunctarum opum quas non extruxisti cisternas quas non fodisti vineta et oliveta quae non plantasti
et comederis et saturatus fueris
cave diligenter ne obliviscaris Domini qui eduxit te de terra Aegypti de domo servitutis Dominum Deum tuum timebis et ipsi servies ac per nomen illius iurabis
non ibitis post deos alienos cunctarum gentium quae in circuitu vestro sunt
quoniam Deus aemulator Dominus Deus tuus in medio tui nequando irascatur furor Domini Dei tui contra te et auferat te de superficie terrae
non temptabis Dominum Deum tuum sicut temptasti in loco temptationis<CM>
custodi praecepta Domini Dei tui ac testimonia et caerimonias quas praecepit tibi
et fac quod placitum est et bonum in conspectu Domini ut bene sit tibi et ingressus possideas terram optimam de qua iuravit Dominus patribus tuis
ut deleret omnes inimicos tuos coram te sicut locutus est
cum interrogaverit te filius tuus cras dicens quid sibi volunt testimonia haec et caerimoniae atque iudicia quae praecepit Dominus Deus noster nobis
dices ei servi eramus Pharaonis in Aegypto et eduxit nos Dominus de Aegypto in manu forti
fecitque signa atque prodigia magna et pessima in Aegypto contra Pharaonem et omnem domum illius in conspectu nostro
et eduxit nos inde ut introductis daret terram super qua iuravit patribus nostris
praecepitque nobis Dominus ut faciamus omnia legitima haec et timeamus Dominum Deum nostrum et bene sit nobis cunctis diebus vitae nostrae sicut est hodie
eritque nostri misericors si custodierimus et fecerimus omnia praecepta eius coram Domino Deo nostro sicut mandavit nobis<CM>
cum introduxerit te Dominus Deus tuus in terram quam possessurus ingredieris et deleverit gentes multas coram te Hettheum et Gergeseum et Amorreum Chananeum et Ferezeum et Eveum et Iebuseum septem gentes multo maioris numeri quam tu es et robustiores te
tradideritque eas Dominus Deus tuus tibi percuties eas usque ad internicionem non inibis cum eis foedus nec misereberis earum
neque sociabis cum eis coniugia filiam tuam non dabis filio eius nec filiam illius accipies filio tuo
quia seducet filium tuum ne sequatur me et ut magis serviat diis alienis irasceturque furor Domini et delebit te cito
quin potius haec facietis eis aras eorum subvertite confringite statuas lucosque succidite et sculptilia conburite
quia populus sanctus es Domino Deo tuo te elegit Dominus Deus tuus ut sis ei populus peculiaris de cunctis populis qui sunt super terram
non quia cunctas gentes numero vincebatis vobis iunctus est Dominus et elegit vos cum omnibus sitis populis pauciores
sed quia dilexit vos Dominus et custodivit iuramentum quod iuravit patribus vestris eduxitque vos in manu forti et redemit de domo servitutis de manu Pharaonis regis Aegypti
et scies quia Dominus Deus tuus ipse est Deus fortis et fidelis custodiens pactum et misericordiam diligentibus se et his qui custodiunt praecepta eius in mille generationes
et reddens odientibus se statim ita ut disperdat eos et ultra non differat protinus eis restituens quod merentur
custodi ergo praecepta et caerimonias atque iudicia quae ego mando tibi hodie ut facias<CM>
si postquam audieris haec iudicia custodieris ea et feceris custodiet et Dominus Deus tuus tibi pactum et misericordiam quam iuravit patribus tuis
et diliget te ac multiplicabit benedicetque fructui ventris tui et fructui terrae tuae frumento tuo atque vindemiae oleo et armentis gregibus ovium tuarum super terram pro qua iuravit patribus tuis ut daret eam tibi
benedictus eris inter omnes populos non erit apud te sterilis utriusque sexus tam in hominibus quam in gregibus tuis
auferet Dominus a te omnem languorem et infirmitates Aegypti pessimas quas novisti non inferet tibi sed cunctis hostibus tuis
devorabis omnes populos quos Dominus Deus tuus daturus est tibi non parcet eis oculus tuus nec servies diis eorum ne sint in ruinam tui
si dixeris in corde tuo plures sunt gentes istae quam ego quomodo potero delere eas
noli metuere sed recordare quae fecerit Dominus Deus tuus Pharaoni et cunctis Aegyptiis
plagas maximas quas viderunt oculi tui et signa atque portenta manumque robustam et extentum brachium ut educeret te Dominus Deus tuus sic faciet cunctis populis quos metuis
insuper et crabrones mittet Dominus Deus tuus in eos donec deleat omnes atque disperdat qui te fugerint et latere potuerint
non timebis eos quia Dominus Deus tuus in medio tui est Deus magnus et terribilis
ipse consumet nationes has in conspectu tuo paulatim atque per partes non poteris delere eas pariter ne forte multiplicentur contra te bestiae terrae
dabitque eos Dominus Deus tuus in conspectu tuo et interficiet illos donec penitus deleantur
tradet reges eorum in manus tuas et disperdes nomina eorum sub caelo nullus poterit resistere tibi donec conteras eos
sculptilia eorum igne conbures non concupisces argentum et aurum de quibus facta sunt neque adsumes ex eis tibi quicquam ne offendas propter ea quia abominatio est Domini Dei tui
nec inferes quippiam ex idolo in domum tuam ne fias anathema sicut et illud est quasi spurcitiam detestaberis et velut inquinamentum ac sordes abominationi habebis quia anathema est<CM>
omne mandatum quod ego praecipio tibi hodie cave diligenter ut facias ut possitis vivere et multiplicemini ingressique possideatis terram pro qua iuravit Dominus patribus vestris
et recordaberis cuncti itineris per quod adduxit te Dominus Deus tuus quadraginta annis per desertum ut adfligeret te atque temptaret et nota fierent quae in tuo animo versabantur utrum custodires mandata illius an non
adflixit te penuria et dedit tibi cibum manna quem ignorabas tu et patres tui ut ostenderet tibi quod non in solo pane vivat homo sed in omni verbo quod egreditur ex ore Domini
vestimentum tuum quo operiebaris nequaquam vetustate defecit et pes tuus non est subtritus en quadragesimus annus est
ut recogites in corde tuo quia sicut erudit homo filium suum sic Dominus Deus tuus erudivit te
ut custodias mandata Domini Dei tui et ambules in viis eius et timeas eum
Dominus enim Deus tuus introducet te in terram bonam terram rivorum aquarumque et fontium in cuius campis et montibus erumpunt fluviorum abyssi
terram frumenti hordei vinearum in qua ficus et mala granata et oliveta nascuntur terram olei ac mellis
ubi absque ulla penuria comedes panem tuum et rerum omnium abundantia perfrueris cuius lapides ferrum sunt et de montibus eius aeris metalla fodiuntur<CM>
ut cum comederis et satiatus fueris benedicas Domino Deo tuo pro terra optima quam dedit tibi
observa et cave nequando obliviscaris Domini Dei tui et neglegas mandata eius atque iudicia et caerimonias quas ego praecipio tibi hodie
ne postquam comederis et satiatus domos pulchras aedificaveris et habitaveris in eis
habuerisque armenta et ovium greges argenti et auri cunctarumque rerum copiam
elevetur cor tuum et non reminiscaris Domini Dei tui qui eduxit te de terra Aegypti de domo servitutis
et ductor tuus fuit in solitudine magna atque terribili in qua erat serpens flatu adurens et scorpio ac dipsas et nullae omnino aquae qui eduxit rivos de petra durissima
et cibavit te manna in solitudine quod nescierunt patres tui et postquam adflixit ac probavit ad extremum misertus est tui
ne diceres in corde tuo fortitudo mea et robur manus meae haec mihi omnia praestiterunt
sed recorderis Domini Dei tui quod ipse tibi vires praebuerit ut impleret pactum suum super quo iuravit patribus tuis sicut praesens indicat dies
sin autem oblitus Domini Dei tui secutus fueris alienos deos coluerisque illos et adoraveris ecce nunc praedico tibi quod omnino dispereas
sicut gentes quas delevit Dominus in introitu tuo ita et vos peribitis si inoboedientes fueritis voci Domini Dei vestri<CM>
audi Israhel tu transgredieris hodie Iordanem ut possideas nationes maximas et fortiores te civitates ingentes et ad caelum usque muratas
populum magnum atque sublimem filios Enacim quos ipse vidisti et audisti quibus nullus potest ex adverso resistere
scies ergo hodie quod Dominus Deus tuus ipse transibit ante te ignis devorans atque consumens qui conterat eos et deleat atque disperdat ante faciem tuam velociter sicut locutus est tibi
ne dicas in corde tuo cum deleverit eos Dominus Deus tuus in conspectu tuo propter iustitiam meam introduxit me Dominus ut terram hanc possiderem cum propter impietates suas istae deletae sint nationes
neque enim propter iustitias tuas et aequitatem cordis tui ingredieris ut possideas terras eorum sed quia illae egerunt impie te introeunte deletae sunt et ut conpleret verbum suum Dominus quod sub iuramento pollicitus est patribus tuis Abraham Isaac et Iacob
scito igitur quod non propter iustitias tuas Dominus Deus tuus dederit tibi terram hanc optimam in possessionem cum durissimae cervicis sis populus<CM>
memento et ne obliviscaris quomodo ad iracundiam provocaveris Dominum Deum tuum in solitudine ex eo die quo es egressus ex Aegypto usque ad locum istum semper adversum Dominum contendisti
nam et in Horeb provocasti eum et iratus delere te voluit
quando ascendi in montem ut acciperem tabulas lapideas tabulas pacti quod pepigit vobiscum Dominus et perseveravi in monte quadraginta diebus ac noctibus panem non comedens et aquam non bibens
deditque mihi Dominus duas tabulas lapideas scriptas digito Dei et continentes omnia verba quae vobis in monte locutus est de medio ignis quando contio populi congregata est
cumque transissent quadraginta dies et totidem noctes dedit mihi Dominus duas tabulas lapideas tabulas foederis
dixitque mihi surge et descende hinc cito quia populus tuus quos eduxisti de Aegypto deseruerunt velociter viam quam demonstrasti eis feceruntque sibi conflatile
rursumque ait Dominus ad me cerno quod populus iste durae cervicis sit
dimitte me ut conteram eum et deleam nomen eius sub caelo et constituam te super gentem quae hac maior et fortior sit
cumque de monte ardente descenderem et duas tabulas foederis utraque tenerem manu
vidissemque vos peccasse Domino Deo vestro et fecisse vobis vitulum conflatilem ac deseruisse velociter viam eius quam vobis ostenderat
proieci tabulas de manibus meis confregique eas in conspectu vestro
et procidi ante Dominum sicut prius quadraginta diebus et noctibus panem non comedens et aquam non bibens propter omnia peccata vestra quae gessistis contra Dominum et eum ad iracundiam provocastis
timui enim indignationem et iram illius qua adversum vos concitatus delere vos voluit et exaudivit me Dominus etiam hac vice
adversum Aaron quoque vehementer iratus voluit eum conterere et pro illo similiter deprecatus sum
peccatum autem vestrum quod feceratis id est vitulum arripiens igne conbusi et in frusta comminuens omninoque in pulverem redigens proieci in torrentem qui de monte descendit
in Incendio quoque et in Temptatione et in sepulchris Concupiscentiae provocastis Dominum
et quando misit vos de Cadesbarne dicens ascendite et possidete terram quam dedi vobis et contempsistis imperium Domini Dei vestri et non credidistis ei neque vocem eius audire voluistis
sed semper fuistis rebelles a die qua nosse vos coepi
et iacui coram Domino quadraginta diebus ac noctibus quibus eum suppliciter deprecabar ne deleret vos ut fuerat comminatus
et orans dixi Domine Deus ne disperdas populum tuum et hereditatem tuam quam redemisti in magnitudine tua quos eduxisti de Aegypto in manu forti
recordare servorum tuorum Abraham Isaac et Iacob ne aspicias duritiam populi huius et impietatem atque peccatum
ne forte dicant habitatores terrae de qua eduxisti nos non poterat Dominus introducere eos in terram quam pollicitus est eis et oderat illos idcirco eduxit ut interficeret eos in solitudine
qui sunt populus tuus et hereditas tua quos eduxisti in fortitudine tua magna et in brachio tuo extento<CM>
in tempore illo dixit Dominus ad me dola tibi duas tabulas lapideas sicut priores fuerunt et ascende ad me in montem faciesque arcam ligneam
et scribam in tabulis verba quae fuerunt in his quas ante confregisti ponesque eas in arca
feci igitur arcam de lignis setthim cumque dolassem duas tabulas lapideas instar priorum ascendi in montem habens eas in manibus
scripsitque in tabulis iuxta id quod prius scripserat verba decem quae locutus est Dominus ad vos in monte de medio ignis quando populus congregatus est et dedit eas mihi
reversusque de monte descendi et posui tabulas in arcam quam feceram quae hucusque ibi sunt sicut mihi praecepit Dominus
filii autem Israhel castra moverunt ex Beroth filiorum Iacan in Musera ubi Aaron mortuus ac sepultus est pro quo sacerdotio functus est filius eius Eleazar
inde venerunt in Gadgad de quo loco profecti castrametati sunt in Ietabatha in terra aquarum atque torrentium
eo tempore separavit tribum Levi ut portaret arcam foederis Domini et staret coram eo in ministerio ac benediceret in nomine illius usque in praesentem diem
quam ob rem non habuit Levi partem neque possessionem cum fratribus suis quia ipse Dominus possessio eius est sicut promisit ei Dominus Deus tuus
ego autem steti in monte sicut prius quadraginta diebus ac noctibus exaudivitque me Dominus etiam hac vice et te perdere noluit
dixitque mihi vade et praecede populum ut ingrediatur et possideat terram quam iuravi patribus eorum ut traderem eis<CM>
et nunc Israhel quid Dominus Deus tuus petit a te nisi ut timeas Dominum Deum tuum et ambules in viis eius et diligas eum ac servias Domino Deo tuo in toto corde tuo et in tota anima tua
custodiasque mandata Domini et caerimonias eius quas ego hodie praecipio ut bene sit tibi
en Domini Dei tui caelum est et caelum caeli terra et omnia quae in ea sunt
et tamen patribus tuis conglutinatus est Dominus et amavit eos elegitque semen eorum post eos id est vos de cunctis gentibus sicut hodie conprobatur
circumcidite igitur praeputium cordis vestri et cervicem vestram ne induretis amplius
quia Dominus Deus vester ipse est Deus deorum et Dominus dominantium Deus magnus et potens et terribilis qui personam non accipit nec munera
facit iudicium pupillo et viduae amat peregrinum et dat ei victum atque vestitum
et vos ergo amate peregrinos quia et ipsi fuistis advenae in terra Aegypti
Dominum Deum tuum timebis et ei servies ipsi adherebis iurabisque in nomine illius
ipse est laus tua et Deus tuus qui fecit tibi haec magnalia et terribilia quae viderunt oculi tui
in septuaginta animabus descenderunt patres tui in Aegyptum et ecce nunc multiplicavit te Dominus Deus tuus sicut astra caeli<CM>
ama itaque Dominum Deum tuum et observa praecepta eius et caerimonias iudicia atque mandata omni tempore
cognoscite hodie quae ignorant filii vestri qui non viderunt disciplinam Domini Dei vestri magnalia eius et robustam manum extentumque brachium
signa et opera quae fecit in medio Aegypti Pharaoni regi et universae terrae eius
omnique exercitui Aegyptiorum et equis ac curribus quomodo operuerint eos aquae Rubri maris cum vos persequerentur et deleverit eos Dominus usque in praesentem diem
vobisque quae fecerit in solitudine donec veniretis ad hunc locum
et Dathan atque Abiram filiis Heliab qui fuit filius Ruben quos aperto ore suo terra absorbuit cum domibus et tabernaculis et universa substantia eorum quam habebant in medio Israhelis
oculi vestri viderunt omnia opera Domini magna quae fecit<CM>
ut custodiatis universa mandata illius quae ego hodie praecipio vobis et possitis introire et possidere terram ad quam ingredimini
multoque in ea vivatis tempore quam sub iuramento pollicitus est Dominus patribus vestris et semini eorum lacte et melle manantem
terra enim ad quam ingredieris possidendam non est sicut terra Aegypti de qua existi ubi iacto semine in hortorum morem aquae ducuntur inriguae
sed montuosa est et campestris de caelo expectans pluvias
quam Dominus Deus tuus semper invisit et oculi illius in ea sunt a principio anni usque ad finem eius
si ergo oboedieritis mandatis meis quae hodie praecipio vobis ut diligatis Dominum Deum vestrum et serviatis ei in toto corde vestro et in tota anima vestra
dabo pluviam terrae vestrae temporivam et serotinam ut colligatis frumentum et vinum et oleum
faenum ex agris ad pascenda iumenta et ut ipsi comedatis ac saturemini
cavete ne forte decipiatur cor vestrum et recedatis a Domino serviatisque diis alienis et adoretis eos
iratusque Dominus claudat caelum et pluviae non descendant nec terra det germen suum pereatisque velociter de terra optima quam Dominus daturus est vobis<CM>
ponite haec verba mea in cordibus et in animis vestris et suspendite ea pro signo in manibus et inter vestros oculos conlocate
docete filios vestros ut illa meditentur quando sederis in domo tua et ambulaveris in via et accubueris atque surrexeris
scribes ea super postes et ianuas domus tuae
ut multiplicentur dies tui et filiorum tuorum in terra quam iuravit Dominus patribus tuis ut daret eis quamdiu caelum inminet terrae
si enim custodieritis mandata quae ego praecipio vobis et feceritis ea ut diligatis Dominum Deum vestrum et ambuletis in omnibus viis eius adherentes ei
disperdet Dominus omnes gentes istas ante faciem vestram et possidebitis eas quae maiores et fortiores vobis sunt
omnis locus quem calcaverit pes vester vester erit a deserto et Libano a flumine magno Eufraten usque ad mare occidentale erunt termini vestri
nullus stabit contra vos terrorem vestrum et formidinem dabit Dominus Deus vester super omnem terram quam calcaturi estis sicut locutus est vobis<CM>
en propono in conspectu vestro hodie benedictionem et maledictionem
benedictionem si oboedieritis mandatis Domini Dei vestri quae ego praecipio vobis
maledictionem si non audieritis mandata Domini Dei vestri sed recesseritis de via quam ego nunc ostendo vobis et ambulaveritis post deos alienos quos ignoratis
cum introduxerit te Dominus Deus tuus in terram ad quam pergis habitandam pones benedictionem super montem Garizim maledictionem super montem Hebal
qui sunt trans Iordanem post viam quae vergit ad solis occubitum in terra Chananei qui habitat in campestribus contra Galgalam quae est iuxta vallem tendentem et intrantem procul
vos enim transibitis Iordanem ut possideatis terram quam Dominus Deus vester daturus est vobis et habeatis ac possideatis illam
videte ergo ut impleatis caerimonias atque iudicia quae ego hodie ponam in conspectu vestro<CM>
haec sunt praecepta atque iudicia quae facere debetis in terra quam Dominus Deus patrum tuorum daturus est tibi ut possideas eam cunctis diebus quibus super humum gradieris
subvertite omnia loca in quibus coluerunt gentes quas possessuri estis deos suos super montes excelsos et colles et subter omne lignum frondosum
dissipate aras earum et confringite statuas lucos igne conburite et idola comminuite disperdite nomina eorum de locis illis
non facietis ita Domino Deo vestro<CM>
sed ad locum quem elegerit Dominus Deus vester de cunctis tribubus vestris ut ponat nomen suum ibi et habitet in eo venietis
et offeretis in illo loco holocausta et victimas vestras decimas et primitias manuum vestrarum et vota atque donaria primogenita boum et ovium
et comedetis ibi in conspectu Domini Dei vestri ac laetabimini in cunctis ad quae miseritis manum vos et domus vestrae in quibus benedixerit vobis Dominus Deus vester
non facietis ibi quae nos hic facimus hodie singuli quod sibi rectum videtur
neque enim usque in praesens tempus venistis ad requiem et possessionem quam Dominus Deus daturus est vobis
transibitis Iordanem et habitabitis in terram quam Dominus Deus vester daturus est vobis ut requiescatis a cunctis hostibus per circuitum et absque ullo timore habitetis
in loco quem elegerit Dominus Deus vester ut sit nomen eius in eo illuc omnia quae praecipio conferetis holocausta et hostias ac decimas et primitias manuum vestrarum et quicquid praecipuum est in muneribus quae vovistis Domino
ibi epulabimini coram Domino Deo vestro vos filii ac filiae vestrae famuli et famulae atque Levites qui in vestris urbibus commorantur neque enim habet aliam partem et possessionem inter vos
cave ne offeras holocausta tua in omni loco quem videris
sed in eo quem elegerit Dominus in una tribuum tuarum offeres hostias et facies quaecumque praecipio tibi
sin autem comedere volueris et te esus carnium delectarit occide et comede iuxta benedictionem Domini Dei tui quam dedit tibi in urbibus tuis sive inmundum fuerit hoc est maculatum et debile sive mundum hoc est integrum et sine macula quod offerri licet sicut capream et cervum comedes
absque esu dumtaxat sanguinis quod super terram quasi aquam effundes
non poteris comedere in oppidis tuis decimam frumenti et vini et olei tui primogenita armentorum et pecorum et omnia quae voveris et sponte offerre volueris et primitias manuum tuarum
sed coram Domino Deo tuo comedes ea in loco quem elegerit Dominus Deus tuus tu et filius tuus ac filia servus et famula atque Levites qui manet in urbibus tuis et laetaberis et reficieris coram Domino Deo tuo in cunctis ad quae extenderis manum tuam
cave ne derelinquas Leviten omni tempore quo versaris in terra
quando dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos sicut locutus est tibi et volueris vesci carnibus quas desiderat anima tua
locus autem quem elegerit Dominus Deus tuus ut sit nomen eius ibi si procul fuerit occides de armentis et pecoribus quae habueris sicut praecepi tibi et comedes in oppidis tuis ut tibi placet
sicut comeditur caprea et cervus ita vesceris eis et mundus et inmundus in commune vescentur
hoc solum cave ne sanguinem comedas sanguis enim eorum pro anima est et idcirco non debes animam comedere cum carnibus
sed super terram fundes quasi aquam
ut sit tibi bene et filiis tuis post te cum feceris quod placet in conspectu Domini
quae autem sanctificaveris et voveris Domino tolles et venies ad locum quem elegerit Dominus
et offeres oblationes tuas carnem et sanguinem super altare Domini Dei tui sanguinem hostiarum fundes in altari carnibus autem ipse vesceris
observa et audi omnia quae ego praecipio tibi ut bene sit tibi et filiis tuis post te in sempiternum cum feceris quod bonum est et placitum in conspectu Domini Dei tui
quando disperderit Dominus Deus tuus ante faciem tuam gentes ad quas ingredieris possidendas et possederis eas atque habitaveris in terra earum
cave ne imiteris eas postquam te fuerint introeunte subversae et requiras caerimonias earum dicens sicut coluerunt gentes istae deos suos ita et ego colam
non facies similiter Domino Deo tuo omnes enim abominationes quas aversatur Dominus fecerunt diis suis offerentes filios et filias et conburentes igne
quod praecipio tibi hoc tantum facito Domino nec addas quicquam nec minuas<CM>
si surrexerit in medio tui prophetes aut qui somnium vidisse se dicat et praedixerit signum atque portentum
et evenerit quod locutus est et dixerit tibi eamus et sequamur deos alienos quos ignoras et serviamus eis
non audies verba prophetae illius aut somniatoris quia temptat vos Dominus Deus vester ut palam fiat utrum diligatis eum an non in toto corde et in tota anima vestra
Dominum Deum vestrum sequimini et ipsum timete mandata illius custodite et audite vocem eius ipsi servietis et ipsi adherebitis
propheta autem ille aut fictor somniorum interficietur quia locutus est ut vos averteret a Domino Deo vestro qui eduxit vos de terra Aegypti et redemit de domo servitutis ut errare te faceret de via quam tibi praecepit Dominus Deus tuus et auferes malum de medio tui<CM>
si tibi voluerit persuadere frater tuus filius matris tuae aut filius tuus vel filia sive uxor quae est in sinu tuo aut amicus quem diligis ut animam tuam clam dicens eamus et serviamus diis alienis quos ignoras tu et patres tui
cunctarum in circuitu gentium quae iuxta vel procul sunt ab initio usque ad finem terrae
non adquiescas ei nec audias neque parcat ei oculus tuus ut miserearis et occultes eum
sed statim interficies sit primum manus tua super eum et post te omnis populus mittat manum
lapidibus obrutus necabitur quia voluit te abstrahere a Domino Deo tuo qui eduxit te de terra Aegypti de domo servitutis
ut omnis Israhel audiens timeat et nequaquam ultra faciat quippiam huius rei simile<CM>
si audieris in una urbium tuarum quas Dominus Deus tuus dabit tibi ad habitandum dicentes aliquos
egressi sunt filii Belial de medio tui et averterunt habitatores urbis tuae atque dixerunt eamus et serviamus diis alienis quos ignoratis
quaere sollicite et diligenter rei veritate perspecta si inveneris certum esse quod dicitur et abominationem hanc opere perpetratam
statim percuties habitatores urbis illius in ore gladii et delebis eam omniaque quae in illa sunt usque ad pecora
quicquid etiam supellectilis fuerit congregabis in medium platearum eius et cum ipsa civitate succendes ita ut universa consumas Domino Deo tuo et sit tumulus sempiternus non aedificabitur amplius
et non adherebit de illo anathemate quicquam in manu tua ut avertatur Dominus ab ira furoris sui et misereatur tui multiplicetque te sicut iuravit patribus tuis
quando audieris vocem Domini Dei tui custodiens omnia praecepta eius quae ego praecipio tibi hodie ut facias quod placitum est in conspectu Domini Dei tui<CM>
filii estote Domini Dei vestri non vos incidetis nec facietis calvitium super mortuo
quoniam populus sanctus es Domino Deo tuo et te elegit ut sis ei in populum peculiarem de cunctis gentibus quae sunt super terram
ne comedatis quae inmunda sunt
hoc est animal quod comedere debetis bovem et ovem et capram
cervum capream bubalum tragelaphum pygargon orygem camelopardalum
omne animal quod in duas partes ungulam findit et ruminat comedetis
de his autem quae ruminant et ungulam non findunt haec comedere non debetis camelum leporem choerogyllium quia ruminant et non dividunt ungulam inmunda erunt vobis
sus quoque quoniam dividit ungulam et non ruminat inmunda erit carnibus eorum non vescemini et cadavera non tangetis
haec comedetis ex omnibus quae morantur in aquis quae habent pinnulas et squamas comedite
quae absque pinnulis et squamis sunt ne comedatis quia inmunda sunt
omnes aves mundas comedite
inmundas ne comedatis aquilam scilicet et grypem et alietum
ixon et vulturem ac milvum iuxta genus suum
et omne corvini generis
strutionem ac noctuam et larum atque accipitrem iuxta genus suum
herodium et cycnum et ibin
ac mergulum porphirionem et nycticoracem
onocrotalum et charadrium singula in genere suo upupam quoque et vespertilionem
et omne quod reptat et pinnulas habet inmundum erit nec comedetur
omne quod mundum est comedite
quicquid morticinum est ne vescamini ex eo peregrino qui intra portas tuas est da ut comedat aut vende ei quia tu populus sanctus Domini Dei tui es non coques hedum in lacte matris suae<CM>
decimam partem separabis de cunctis frugibus tuis quae nascuntur in terra per annos singulos
et comedes in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit ut in eo nomen illius invocetur decimam frumenti tui et vini et olei et primogenita de armentis et ovibus tuis ut discas timere Dominum Deum tuum omni tempore
cum autem longior fuerit via et locus quem elegerit Dominus Deus tuus tibique benedixerit nec potueris ad eum haec cuncta portare
vendes omnia et in pretium rediges portabisque manu tua et proficisceris ad locum quem elegerit Dominus Deus tuus
et emes ex eadem pecunia quicquid tibi placuerit sive ex armentis sive ex ovibus vinum quoque et siceram et omne quod desiderat anima tua et comedes coram Domino Deo tuo et epulaberis tu et domus tua
et Levita qui intra portas tuas est cave ne derelinquas eum quia non habet aliam partem in possessione tua
anno tertio separabis aliam decimam ex omnibus quae nascuntur tibi eo tempore et repones intra ianuas tuas
venietque Levites qui aliam non habet partem nec possessionem tecum et peregrinus et pupillus ac vidua qui intra portas tuas sunt et comedent et saturabuntur ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in cunctis operibus manuum tuarum quae feceris<CM>
septimo anno facies remissionem
quae hoc ordine celebrabitur cui debetur aliquid ab amico vel proximo ac fratre suo repetere non poterit quia annus remissionis est Domini
a peregrino et advena exiges civem et propinquum repetendi non habes potestatem
et omnino indigens et mendicus non erit inter vos ut benedicat tibi Dominus in terra quam traditurus est tibi in possessionem
si tamen audieris vocem Domini Dei tui et custodieris universa quae iussit et quae ego hodie praecipio tibi benedicet tibi ut pollicitus est
fenerabis gentibus multis et ipse a nullo accipies mutuum dominaberis nationibus plurimis et tui nemo dominabitur
si unus de fratribus tuis qui morantur intra portas civitatis tuae in terra quam Dominus Deus tuus daturus est tibi ad paupertatem venerit non obdurabis cor tuum nec contrahes manum
sed aperies eam pauperi et dabis mutuum quod eum indigere perspexeris
cave ne forte subripiat tibi impia cogitatio et dicas in corde tuo adpropinquat septimus annus remissionis et avertas oculos a paupere fratre tuo nolens ei quod postulat mutuum commodare ne clamet contra te ad Dominum et fiat tibi in peccatum
sed dabis ei nec ages quippiam callide in eius necessitatibus sublevandis ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni tempore et in cunctis ad quae manum miseris
non deerunt pauperes in terra habitationis tuae idcirco ego praecipio tibi ut aperias manum fratri tuo egeno et pauperi qui tecum versatur in terra<CM>
cum tibi venditus fuerit frater tuus hebraeus aut hebraea et sex annis servierit tibi in septimo anno dimittes eum liberum
et quem libertate donaveris nequaquam vacuum abire patieris
sed dabis viaticum de gregibus et de area et torculari tuo quibus Dominus Deus tuus benedixerit tibi
memento quod et ipse servieris in terra Aegypti et liberaverit te Dominus Deus tuus et idcirco ego nunc praecipiam tibi
sin autem dixerit nolo egredi eo quod diligat te et domum tuam et bene sibi apud te esse sentiat
adsumes subulam et perforabis aurem eius in ianua domus tuae et serviet tibi usque in aeternum ancillae quoque similiter facies
non avertes ab eis oculos tuos quando dimiseris eos liberos quoniam iuxta mercedem mercennarii per sex annos servivit tibi ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in cunctis operibus quae agis<CM>
de primogenitis quae nascuntur in armentis et ovibus tuis quicquid sexus est masculini sanctificabis Domino Deo tuo non operaberis in primogenito bovis et non tondebis primogenita ovium
in conspectu Domini Dei tui comedes ea per annos singulos in loco quem elegerit Dominus tu et domus tua
sin autem habuerit maculam et vel claudum fuerit vel caecum aut in aliqua parte deforme vel debile non immolabitur Domino Deo tuo
sed intra portas urbis tuae comedes illud tam mundus quam inmundus similiter vescentur eis quasi caprea et cervo
hoc solum observabis ut sanguinem eorum non comedas sed effundas in terram quasi aquam<CM>
observa mensem novarum frugum et verni primum temporis ut facias phase Domino Deo tuo quoniam in isto mense eduxit te Dominus Deus tuus de Aegypto nocte
immolabisque phase Domino Deo tuo de ovibus et de bubus in loco quem elegerit Dominus Deus tuus ut habitet nomen eius ibi
non comedes in eo panem fermentatum septem diebus comedes absque fermento adflictionis panem quoniam in pavore egressus es de Aegypto ut memineris diei egressionis tuae de Aegypto omnibus diebus vitae tuae
non apparebit fermentum in omnibus terminis tuis septem diebus et non manebit de carnibus eius quod immolatum est vesperi in die primo mane
non poteris immolare phase in qualibet urbium tuarum quas Dominus Deus tuus daturus est tibi
sed in loco quem elegerit Dominus Deus tuus ut habitet nomen eius ibi immolabis phase vesperi ad solis occasum quando egressus es de Aegypto
et coques et comedes in loco quem elegerit Dominus Deus tuus maneque consurgens vades in tabernacula tua
sex diebus comedes azyma et in die septimo quia collecta est Domini Dei tui non facies opus
septem ebdomadas numerabis tibi ab ea die qua falcem in segetem miseris
et celebrabis diem festum ebdomadarum Domino Deo tuo oblationem spontaneam manus tuae quam offeres iuxta benedictionem Domini Dei tui
et epulaberis coram Domino Deo tuo tu et filius tuus et filia tua et servus tuus et ancilla et Levites qui est intra portas tuas et advena ac pupillus et vidua qui morantur vobiscum in loco quem elegerit Dominus Deus tuus ut habitet nomen eius ibi
et recordaberis quoniam servus fueris in Aegypto custodiesque ac facies quae praecepta sunt
sollemnitatem quoque tabernaculorum celebrabis per septem dies quando collegeris de area et torculari fruges tuas
et epulaberis in festivitate tua tu et filius tuus et filia et servus tuus et ancilla Levites quoque et advena et pupillus ac vidua qui intra portas tuas sunt
septem diebus Domino Deo tuo festa celebrabis in loco quem elegerit Dominus benedicetque tibi Dominus Deus tuus in cunctis frugibus tuis et in omni opere manuum tuarum erisque in laetitia
tribus vicibus per annum apparebit omne masculinum tuum in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit in sollemnitate azymorum et in sollemnitate ebdomadarum et in sollemnitate tabernaculorum non apparebit ante Dominum vacuus
sed offeret unusquisque secundum quod habuerit iuxta benedictionem Domini Dei sui quam dederit ei<CM>
iudices et magistros constitues in omnibus portis tuis quas Dominus Deus tuus dederit tibi per singulas tribus tuas ut iudicent populum iusto iudicio
nec in alteram partem declinent non accipies personam nec munera quia munera excaecant oculos sapientium et mutant verba iustorum
iuste quod iustum est persequeris ut vivas et possideas terram quam Dominus Deus tuus dederit tibi
non plantabis lucum et omnem arborem iuxta altare Domini Dei tui
nec facies tibi atque constitues statuam quae odit Dominus Deus tuus<CM>
non immolabis Domino Deo tuo bovem et ovem in quo est macula aut quippiam vitii quia abominatio est Domini Dei tui
cum repperti fuerint apud te intra unam portarum tuarum quas Dominus Deus tuus dabit tibi vir aut mulier qui faciant malum in conspectu Domini Dei tui et transgrediantur pactum illius
ut vadant et serviant diis alienis et adorent eos solem et lunam et omnem militiam caeli quae non praecepi
et hoc tibi fuerit nuntiatum audiensque inquisieris diligenter et verum esse reppereris et abominatio facta est in Israhel
educes virum ac mulierem qui rem sceleratissimam perpetrarunt ad portas civitatis tuae et lapidibus obruentur
in ore duorum aut trium testium peribit qui interficietur nemo occidatur uno contra se dicente testimonium
manus testium prima interficiet eum et manus reliqui populi extrema mittetur ut auferas malum de medio tui<CM>
si difficile et ambiguum apud te iudicium esse perspexeris inter sanguinem et sanguinem causam et causam lepram et non lepram et iudicum intra portas tuas videris verba variari surge et ascende ad locum quem elegerit Dominus Deus tuus
veniesque ad sacerdotes levitici generis et ad iudicem qui fuerit illo tempore quaeresque ab eis qui indicabunt tibi iudicii veritatem
et facies quodcumque dixerint qui praesunt loco quem elegerit Dominus et docuerint te
iuxta legem eius sequeris sententiam eorum nec declinabis ad dextram vel ad sinistram
qui autem superbierit nolens oboedire sacerdotis imperio qui eo tempore ministrat Domino Deo tuo et decreto iudicis morietur homo ille et auferes malum de Israhel
cunctusque populus audiens timebit ut nullus deinceps intumescat superbia<CM>
cum ingressus fueris terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi et possederis eam habitaverisque in illa et dixeris constituam super me regem sicut habent omnes per circuitum nationes
eum constitues quem Dominus Deus tuus elegerit de numero fratrum tuorum non poteris alterius gentis hominem regem facere qui non sit frater tuus
cumque fuerit constitutus non multiplicabit sibi equos nec reducet populum in Aegyptum equitatus numero sublevatus praesertim cum Dominus praeceperit vobis ut nequaquam amplius per eandem viam revertamini
non habebit uxores plurimas quae inliciant animum eius neque argenti et auri inmensa pondera
postquam autem sederit in solio regni sui describet sibi deuteronomium legis huius in volumine accipiens exemplar a sacerdotibus leviticae tribus
et habebit secum legetque illud omnibus diebus vitae suae ut discat timere Dominum Deum suum et custodire verba et caerimonias eius quae lege praecepta sunt
nec elevetur cor eius in superbiam super fratres suos neque declinet in partem dextram vel sinistram ut longo tempore regnet ipse et filii eius super Israhel<CM>
non habebunt sacerdotes et Levitae et omnes qui de eadem tribu sunt partem et hereditatem cum reliquo Israhel quia sacrificia Domini et oblationes eius comedent
et nihil aliud accipient de possessione fratrum suorum Dominus enim ipse est hereditas eorum sicut locutus est illis
hoc erit iudicium sacerdotum a populo et ab his qui offerunt victimas sive bovem sive ovem immolaverint dabunt sacerdoti armum ac ventriculum
primitias frumenti vini et olei et lanarum partem ex ovium tonsione
ipsum enim elegit Dominus Deus tuus de cunctis tribubus tuis ut stet et ministret nomini Domini ipse et filii eius in sempiternum
si exierit Levites de una urbium tuarum ex omni Israhel in qua habitat et voluerit venire desiderans locum quem elegerit Dominus
ministrabit in nomine Dei sui sicut omnes fratres eius Levitae qui stabunt eo tempore coram Domino
partem ciborum eandem accipiet quam et ceteri excepto eo quod in urbe sua ex paterna ei successione debetur<CM>
quando ingressus fueris terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi cave ne imitari velis abominationes illarum gentium
nec inveniatur in te qui lustret filium suum aut filiam ducens per ignem aut qui ariolos sciscitetur et observet somnia atque auguria ne sit maleficus
ne incantator ne pythones consulat ne divinos et quaerat a mortuis veritatem
omnia enim haec abominatur Dominus et propter istiusmodi scelera delebit eos in introitu tuo
perfectus eris et absque macula cum Domino Deo tuo
gentes istae quarum possidebis terram augures et divinos audiunt tu autem a Domino Deo tuo aliter institutus es<CM>
prophetam de gente tua et de fratribus tuis sicut me suscitabit tibi Dominus Deus tuus ipsum audies
ut petisti a Domino Deo tuo in Horeb quando contio congregata est atque dixisti ultra non audiam vocem Domini Dei mei et ignem hunc maximum amplius non videbo ne moriar
et ait Dominus mihi bene omnia sunt locuti
prophetam suscitabo eis de medio fratrum suorum similem tui et ponam verba mea in ore eius loqueturque ad eos omnia quae praecepero illi
qui autem verba eius quae loquetur in nomine meo audire noluerit ego ultor existam
propheta autem qui arrogantia depravatus voluerit loqui in nomine meo quae ego non praecepi illi ut diceret aut ex nomine alienorum deorum interficietur
quod si tacita cogitatione responderis quomodo possum intellegere verbum quod non est locutus Dominus
hoc habebis signum quod in nomine Domini propheta ille praedixerit et non evenerit hoc Dominus non locutus est sed per tumorem animi sui propheta confinxit et idcirco non timebis eum<CM>
cum disperderit Dominus Deus tuus gentes quarum tibi traditurus est terram et possederis eam habitaverisque in urbibus eius et in aedibus
tres civitates separabis tibi in medio terrae quam Dominus Deus tuus dabit tibi in possessionem
sternens diligenter viam et in tres aequaliter partes totam terrae tuae provinciam divides ut habeat e vicino qui propter homicidium profugus est quo possit evadere
haec erit lex homicidae fugientis cuius vita servanda est qui percusserit proximum suum nesciens et qui heri et nudius tertius nullum contra eum habuisse odium conprobatur
sed abisse simpliciter cum eo in silvam ad ligna caedenda et in succisione lignorum securis fugerit manu ferrumque lapsum de manubrio amicum eius percusserit et occiderit hic ad unam supradictarum urbium confugiet et vivet
ne forsitan proximus eius cuius effusus est sanguis dolore stimulatus persequatur et adprehendat eum si longior via fuerit et percutiat animam eius qui non est reus mortis quia nullum contra eum qui occisus est odium prius habuisse monstratur
idcirco praecipio tibi ut tres civitates aequalis inter se spatii dividas
cum autem dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos sicut iuravit patribus tuis et dederit tibi cunctam terram quam eis pollicitus est
si tamen custodieris mandata eius et feceris quae hodie praecipio tibi ut diligas Dominum Deum tuum et ambules in viis eius omni tempore addes tibi tres alias civitates et supradictarum trium urbium numerum duplicabis
ut non effundatur sanguis innoxius in medio terrae quam Dominus Deus tuus dabit tibi possidendam nec sis sanguinis reus
si quis autem odio habens proximum suum insidiatus fuerit vitae eius surgensque percusserit illum et mortuus fuerit fugeritque ad unam de supradictis urbibus
mittent seniores civitatis illius et arripient eum de loco effugii tradentque in manu proximi cuius sanguis effusus est et morietur
nec misereberis eius et auferes innoxium sanguinem de Israhel ut bene sit tibi<CM>
non adsumes et transferes terminos proximi tui quos fixerunt priores in possessione tua quam Dominus Deus tuus dabit tibi in terra quam acceperis possidendam
non stabit testis unus contra aliquem quicquid illud peccati et facinoris fuerit sed in ore duorum aut trium testium stabit omne verbum
si steterit testis mendax contra hominem accusans eum praevaricationis
stabunt ambo quorum causa est ante Dominum in conspectu sacerdotum et iudicum qui fuerint in diebus illis
cumque diligentissime perscrutantes invenerint falsum testem dixisse contra fratrem suum mendacium
reddent ei sicut fratri suo facere cogitavit et auferes malum de medio tui
ut audientes ceteri timorem habeant et nequaquam talia audeant facere
non misereberis eius sed animam pro anima oculum pro oculo dentem pro dente manum pro manu pedem pro pede exiges<CM>
si exieris ad bellum contra hostes tuos et videris equitatum et currus et maiorem quam tu habes adversarii exercitus multitudinem non timebis eos quia Dominus Deus tuus tecum est qui eduxit te de terra Aegypti
adpropinquante autem iam proelio stabit sacerdos ante aciem et sic loquetur ad populum
audi Israhel vos hodie contra inimicos vestros pugnam committitis non pertimescat cor vestrum nolite metuere nolite cedere nec formidetis eos
quia Dominus Deus vester in medio vestri est et pro vobis contra adversarios dimicabit ut eruat vos de periculo
duces quoque per singulas turmas audiente exercitu proclamabunt quis est homo qui aedificavit domum novam et non dedicavit eam vadat et revertatur in domum suam ne forte moriatur in bello et alius dedicet illam
quis est homo qui plantavit vineam et necdum eam fecit esse communem et de qua vesci omnibus liceat vadat et revertatur in domum suam ne forte moriatur in bello et alius homo eius fungatur officio
quis est homo qui despondit uxorem et non accepit eam vadat et revertatur in domum suam ne forte moriatur in bello et alius homo accipiat eam
his dictis addent reliqua et loquentur ad populum quis est homo formidolosus et corde pavido vadat et revertatur in domum suam ne pavere faciat corda fratrum suorum sicut ipse timore perterritus est
cumque siluerint exercitus duces et finem loquendi fecerint unusquisque suos ad bellandum cuneos praeparabit<CM>
si quando accesseris ad expugnandam civitatem offeres ei primum pacem
si receperit et aperuerit tibi portas cunctus populus qui in ea est salvabitur et serviet tibi sub tributo
sin autem foedus inire noluerint et receperint contra te bellum obpugnabis eam
cumque tradiderit Dominus Deus tuus illam in manu tua percuties omne quod in ea generis masculini est in ore gladii
absque mulieribus et infantibus iumentis et ceteris quae in civitate sunt omnem praedam exercitui divides et comedes de spoliis hostium tuorum quae Dominus Deus tuus dederit tibi
sic facies cunctis civitatibus quae a te procul valde sunt et non sunt de his urbibus quas in possessionem accepturus es
de his autem civitatibus quae dabuntur tibi nullum omnino permittes vivere
sed interficies in ore gladii Hettheum videlicet et Amorreum et Chananeum Ferezeum et Eveum et Iebuseum sicut praecepit tibi Dominus Deus tuus
ne forte doceant vos facere cunctas abominationes quas ipsi operati sunt diis suis et peccetis in Dominum Deum vestrum
quando obsederis civitatem multo tempore et munitionibus circumdederis ut expugnes eam non succides arbores de quibus vesci potest nec securibus per circuitum debes vastare regionem quoniam lignum est et non homo nec potest bellantium contra te augere numerum
si qua autem ligna non sunt pomifera sed agrestia et in ceteros apta usus succide et extrue machinas donec capias civitatem quae contra te dimicat<CM>
quando inventum fuerit in terra quam Dominus Deus tuus daturus est tibi hominis cadaver occisi et ignoratur caedis reus
egredientur maiores natu et iudices tui et metientur a loco cadaveris singularum per circuitum spatia civitatum
et quam viciniorem ceteris esse perspexerint seniores civitatis eius tollent vitulam de armento quae non traxit iugum nec terram scidit vomere
et ducent eam ad vallem asperam atque saxosam quae numquam arata est nec sementem recepit et caedent in ea cervices vitulae
accedentque sacerdotes filii Levi quos elegerit Dominus Deus tuus ut ministrent ei et benedicant in nomine eius et ad verbum eorum omne negotium et quicquid mundum vel inmundum est iudicetur
et maiores natu civitatis illius ad interfectum lavabuntque manus suas super vitulam quae in valle percussa est
et dicent manus nostrae non effuderunt hunc sanguinem nec oculi viderunt
propitius esto populo tuo Israhel quem redemisti Domine et non reputes sanguinem innocentem in medio populi tui Israhel et auferetur ab eis reatus sanguinis
tu autem alienus eris ab innocentis cruore qui fusus est cum feceris quod praecepit Dominus<CM>
si egressus fueris ad pugnam contra inimicos tuos et tradiderit eos Dominus Deus tuus in manu tua captivosque duxeris
et videris in numero captivorum mulierem pulchram et adamaveris eam voluerisque habere uxorem
introduces in domum tuam quae radet caesariem et circumcidet ungues
et deponet vestem in qua capta est sedensque in domo tua flebit patrem et matrem suam uno mense et postea intrabis ad eam dormiesque cum illa et erit uxor tua
sin autem postea non sederit animo tuo dimittes eam liberam nec vendere poteris pecunia nec opprimere per potentiam quia humiliasti eam<CM>
si habuerit homo uxores duas unam dilectam et alteram odiosam genuerintque ex eo liberos et fuerit filius odiosae primogenitus
volueritque substantiam inter filios suos dividere non poterit filium dilectae facere primogenitum et praeferre filio odiosae
sed filium odiosae agnoscet primogenitum dabitque ei de his quae habuerit cuncta duplicia iste est enim principium liberorum eius et huic debentur primogenita<CM>
si genuerit homo filium contumacem et protervum qui non audiat patris aut matris imperium et coercitus oboedire contempserit
adprehendent eum et ducent ad seniores civitatis illius et ad portam iudicii
dicentque ad eos filius noster iste protervus et contumax est monita nostra audire contemnit comesationibus vacat et luxuriae atque conviviis
lapidibus eum obruet populus civitatis et morietur ut auferatis malum de medio vestri et universus Israhel audiens pertimescat
quando peccaverit homo quod morte plectendum est et adiudicatus morti adpensus fuerit in patibulo
non permanebit cadaver eius in ligno sed in eadem die sepelietur quia maledictus a Deo est qui pendet in ligno et nequaquam contaminabis terram tuam quam Dominus Deus tuus dederit tibi in possessionem<CM>
non videbis bovem fratris tui aut ovem errantem et praeteribis sed reduces fratri tuo
etiam si non est propinquus tuus frater nec nosti eum duces in domum tuam et erunt apud te quamdiu quaerat ea frater tuus et recipiat
similiter facies de asino et de vestimento et de omni re fratris tui quae perierit si inveneris eam ne neglegas quasi alienam
si videris asinum fratris tui aut bovem cecidisse in via non despicies sed sublevabis cum eo<CM>
non induetur mulier veste virili nec vir utetur veste feminea abominabilis enim apud Deum est qui facit haec
si ambulans per viam in arbore vel in terra nidum avis inveneris et matrem pullis vel ovis desuper incubantem non tenebis eam cum filiis
sed abire patieris captos tenens filios ut bene sit tibi et longo vivas tempore
cum aedificaveris domum novam facies murum tecti per circuitum ne effundatur sanguis in domo tua et sis reus labente alio et in praeceps ruente
non seres vineam tuam altero semine ne et sementis quam sevisti et quae nascuntur ex vinea pariter sanctificentur
non arabis in bove simul et asino
non indueris vestimento quod ex lana linoque contextum est
funiculos in fimbriis facies per quattuor angulos pallii tui quo operieris<CM>
si duxerit vir uxorem et postea eam odio habuerit
quaesieritque occasiones quibus dimittat eam obiciens ei nomen pessimum et dixerit uxorem hanc accepi et ingressus ad eam non inveni virginem
tollent eam pater et mater eius et ferent secum signa virginitatis eius ad seniores urbis qui in porta sunt
et dicet pater filiam meam dedi huic uxorem quam quia odit
inponet ei nomen pessimum ut dicat non inveni filiam tuam virginem et ecce haec sunt signa virginitatis filiae meae expandent vestimentum coram senibus civitatis
adprehendentque senes urbis illius virum et verberabunt illum
condemnantes insuper centum siclis argenti quos dabit patri puellae quoniam diffamavit nomen pessimum super virginem Israhel habebitque eam uxorem et non poterit dimittere omni tempore vitae suae
quod si verum est quod obicit et non est in puella inventa virginitas
eicient eam extra fores domus patris sui et lapidibus obruent viri civitatis eius et morietur quoniam fecit nefas in Israhel ut fornicaretur in domo patris sui et auferes malum de medio tui
si dormierit vir cum uxore alterius uterque morientur id est adulter et adultera et auferes malum de Israhel
si puellam virginem desponderit vir et invenerit eam aliquis in civitate et concubuerit cum illa
educes utrumque ad portam civitatis illius et lapidibus obruentur puella quia non clamavit cum esset in civitate vir quia humiliavit uxorem proximi sui et auferes malum de medio tui
sin autem in agro reppererit vir puellam quae desponsata est et adprehendens concubuerit cum illa ipse morietur solus
puella nihil patietur nec est rea mortis quoniam sicut latro consurgit contra fratrem suum et occidit animam eius ita et puella perpessa est
sola erat in agro clamavit et nullus adfuit qui liberaret eam
si invenerit vir puellam virginem quae non habet sponsum et adprehendens concubuerit cum ea et res ad iudicium venerit
dabit qui dormivit cum ea patri puellae quinquaginta siclos argenti et habebit eam uxorem quia humiliavit illam non poterit dimittere cunctis diebus vitae suae
non accipiet homo uxorem patris sui nec revelabit operimentum eius<CM>
non intrabit eunuchus adtritis vel amputatis testiculis et absciso veretro ecclesiam Domini
non ingredietur mamzer hoc est de scorto natus in ecclesiam Domini usque ad decimam generationem
Ammanites et Moabites etiam post decimam generationem non intrabunt ecclesiam Domini in aeternum
quia noluerunt vobis occurrere cum pane et aqua in via quando egressi estis de Aegypto et quia conduxerunt contra te Balaam filium Beor de Mesopotamiam Syriae ut malediceret tibi
et noluit Dominus Deus tuus audire Balaam vertitque maledictionem eius in benedictionem tuam eo quod diligeret te
non facies cum eis pacem nec quaeres eis bona cunctis diebus vitae tuae in sempiternum
non abominaberis Idumeum quia frater tuus est nec Aegyptium quia advena fuisti in terra eius
qui nati fuerint ex eis tertia generatione intrabunt ecclesiam Domini<CM>
quando egressus fueris adversus hostes tuos in pugnam custodies te ab omni re mala
si fuerit inter vos homo qui nocturno pollutus sit somnio egredietur extra castra
et non revertetur priusquam ad vesperam lavetur aqua et post solis occasum regredietur in castra
habebis locum extra castra ad quem egrediaris ad requisita naturae
gerens paxillum in balteo cumque sederis fodies per circuitum et egesta humo operies
quo relevatus es Dominus enim Deus tuus ambulat in medio castrorum ut eruat te et tradat tibi inimicos tuos ut sint castra tua sancta et nihil in eis appareat foeditatis nec derelinquat te<CM>
non trades servum domino suo qui ad te confugerit
habitabit tecum in loco qui ei placuerit et in una urbium tuarum requiescet nec contristes eum
non erit meretrix de filiabus Israhel neque scortator de filiis Israhel
non offeres mercedem prostibuli nec pretium canis in domum Domini Dei tui quicquid illud est quod voverint quia abominatio est utrumque apud Dominum Deum tuum
non fenerabis fratri tuo ad usuram pecuniam nec fruges nec quamlibet aliam rem
sed alieno fratri autem tuo absque usura id quod indiget commodabis ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni opere tuo in terra ad quam ingredieris possidendam
cum voveris votum Domino Deo tuo non tardabis reddere quia requiret illud Dominus Deus tuus et si moratus fueris reputabit tibi in peccatum
si nolueris polliceri absque peccato eris
quod autem semel egressum est de labiis tuis observabis et facies sicut promisisti Domino Deo tuo et propria voluntate et ore tuo locutus es
ingressus vineam proximi tui comede uvas quantum tibi placuerit foras autem ne efferas tecum
si intraveris in segetem amici tui franges spicas et manu conteres falce autem non metes<CM>
si acceperit homo uxorem et habuerit eam et non invenerit gratiam ante oculos eius propter aliquam foeditatem scribet libellum repudii et dabit in manu illius et dimittet eam de domo sua
cumque egressa alterum maritum duxerit
et ille quoque oderit eam dederitque ei libellum repudii et dimiserit de domo sua vel certe mortuus fuerit
non poterit prior maritus recipere eam in uxorem quia polluta est et abominabilis facta est coram Domino ne peccare facias terram tuam quam Dominus Deus tuus tibi tradiderit possidendam<CM>
cum acceperit homo nuper uxorem non procedet ad bellum nec ei quippiam necessitatis iniungetur publicae sed vacabit absque culpa domui suae ut uno anno laetetur cum uxore sua
non accipies loco pignoris inferiorem et superiorem molam quia animam suam adposuit tibi
si deprehensus fuerit homo sollicitans fratrem suum de filiis Israhel et vendito eo accipiens pretium interficietur et auferes malum de medio tui
observa diligenter ne incurras in plagam leprae sed facies quaecumque docuerint te sacerdotes levitici generis iuxta id quod praecepi eis et imple sollicite
mementote quae fecerit Dominus Deus vester Mariae in via cum egrederemini de Aegypto
cum repetes a proximo tuo rem aliquam quam debet tibi non ingredieris domum eius ut pignus auferas
sed stabis foris et ille tibi proferet quod habuerit
sin autem pauper est non pernoctabit apud te pignus
sed statim reddes ei ante solis occasum ut dormiens in vestimento suo benedicat tibi et habeas iustitiam coram Domino Deo tuo<CM>
non negabis mercedem indigentis et pauperis fratris tui sive advenae qui tecum moratur in terra et intra portas tuas est
sed eadem die reddes ei pretium laboris sui ante solis occasum quia pauper est et ex eo sustentat animam suam ne clamet contra te ad Dominum et reputetur tibi in peccatum
non occidentur patres pro filiis nec filii pro patribus sed unusquisque pro suo peccato morietur
non pervertes iudicium advenae et pupilli nec auferes pignoris loco viduae vestimentum
memento quod servieris in Aegypto et eruerit te Dominus Deus tuus inde idcirco praecipio tibi ut facias hanc rem
quando messueris segetem in agro tuo et oblitus manipulum reliqueris non reverteris ut tollas eum sed advenam et pupillum et viduam auferre patieris ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni opere manuum tuarum
si fruges colliges olivarum quicquid remanserit in arboribus non reverteris ut colligas sed relinques advenae pupillo ac viduae
si vindemiaveris vineam tuam non colliges remanentes racemos sed cedent in usus advenae pupilli ac viduae
memento quod et tu servieris in Aegypto et idcirco praecipiam tibi ut facias hanc rem<CM>
si fuerit causa inter aliquos et interpellaverint iudices quem iustum esse perspexerint illi iustitiae palmam dabunt quem impium condemnabunt impietatis
sin autem eum qui peccavit dignum viderint plagis prosternent et coram se facient verberari pro mensura peccati erit et plagarum modus
ita dumtaxat ut quadragenarium numerum non excedant ne foede laceratus ante oculos tuos abeat frater tuus
non ligabis os bovis terentis in area fruges tuas<CM>
quando habitaverint fratres simul et unus ex eis absque liberis mortuus fuerit uxor defuncti non nubet alteri sed accipiet eam frater eius et suscitabit semen fratris sui
et primogenitum ex ea filium nomine illius appellabit ut non deleatur nomen eius ex Israhel
sin autem noluerit accipere uxorem fratris sui quae ei lege debetur perget mulier ad portam civitatis et interpellabit maiores natu dicetque non vult frater viri mei suscitare nomen fratris sui in Israhel nec me in coniugium sumere
statimque accersiri eum facient et interrogabunt si responderit nolo eam uxorem accipere
accedet mulier ad eum coram senioribus et tollet calciamentum de pede eius spuetque in faciem illius et dicet sic fit homini qui non aedificat domum fratris sui
et vocabitur nomen illius in Israhel domus Disculciati
si habuerint inter se iurgium viri et unus contra alterum rixari coeperit volensque uxor alterius eruere virum suum de manu fortioris miserit manum et adprehenderit verenda eius
abscides manum illius nec flecteris super eam ulla misericordia<CM>
non habebis in sacculo diversa pondera maius et minus
nec erit in domo tua modius maior et minor
pondus habebis iustum et verum et modius aequalis et verus erit tibi ut multo vivas tempore super terram quam Dominus Deus tuus dederit tibi
abominatur enim Dominus eum qui facit haec et aversatur omnem iniustitiam
memento quae fecerit tibi Amalech in via quando egrediebaris ex Aegypto
quomodo occurrerit tibi et extremos agminis tui qui lassi residebant ceciderit quando tu eras fame et labore confectus et non timuerit Deum
cum ergo Dominus Deus tuus dederit tibi requiem et subiecerit cunctas per circuitum nationes in terra quam tibi pollicitus est delebis nomen eius sub caelo cave ne obliviscaris<CM>
cumque intraveris terram quam Dominus Deus tuus tibi daturus est possidendam et obtinueris eam atque habitaveris in illa
tolles de cunctis frugibus primitias et pones in cartallo pergesque ad locum quem Dominus Deus tuus elegerit ut ibi invocetur nomen eius
accedesque ad sacerdotem qui fuerit in diebus illis et dices ad eum profiteor hodie coram Domino Deo tuo quod ingressus sim terram pro qua iuravit patribus nostris ut daret eam nobis
suscipiensque sacerdos cartallum de manu eius ponet ante altare Domini Dei tui
et loqueris in conspectu Domini Dei tui Syrus persequebatur patrem meum qui descendit in Aegyptum et ibi peregrinatus est in paucissimo numero crevitque in gentem magnam et robustam et infinitae multitudinis
adflixeruntque nos Aegyptii et persecuti sunt inponentes onera gravissima
et clamavimus ad Dominum Deum patrum nostrorum qui exaudivit nos et respexit humilitatem nostram et laborem atque angustias
et eduxit nos de Aegypto in manu forti et brachio extento in ingenti pavore in signis atque portentis
et introduxit ad locum istum et tradidit nobis terram lacte et melle manantem
et idcirco nunc offero primitias frugum terrae quam dedit Dominus mihi et dimittes eas in conspectu Domini Dei tui adorato Domino Deo tuo
et epulaberis in omnibus bonis quae Dominus Deus tuus dederit tibi et domui tuae tu et Levites et advena qui tecum est<CM>
quando conpleveris decimam cunctarum frugum tuarum anno decimarum tertio dabis Levitae et advenae et pupillo et viduae ut comedant intra portas tuas et saturentur
loquerisque in conspectu Domini Dei tui abstuli quod sanctificatum est de domo mea et dedi illud Levitae et advenae pupillo et viduae sicut iussisti mihi non praeterivi mandata tua nec sum oblitus imperii
non comedi ex eis in luctu meo nec separavi ea in qualibet inmunditia nec expendi ex his quicquam in re funebri oboedivi voci Domini Dei mei et feci omnia sicut praecepisti mihi
respice de sanctuario tuo de excelso caelorum habitaculo et benedic populo tuo Israhel et terrae quam dedisti nobis sicut iurasti patribus nostris terrae lacte et melle mananti<CM>
hodie Dominus Deus tuus praecepit tibi ut facias mandata haec atque iudicia et custodias et impleas ex toto corde tuo et ex tota anima tua
Dominum elegisti hodie ut sit tibi Deus et ambules in viis eius et custodias caerimonias illius et mandata atque iudicia et oboedias eius imperio
et Dominus elegit te hodie ut sis ei populus peculiaris sicut locutus est tibi et custodias omnia praecepta eius
et faciat te excelsiorem cunctis gentibus quas creavit in laudem et nomen et gloriam suam ut sis populus sanctus Domini Dei tui sicut locutus est<CM>
praecepit autem Moses et seniores Israhel populo dicentes custodite omne mandatum quod praecipio vobis hodie
cumque transieritis Iordanem in terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi eriges ingentes lapides et calce levigabis eos
ut possis in eis scribere omnia verba legis huius Iordane transmisso ut introeas terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi terram lacte et melle manantem sicut iuravit patribus tuis
quando ergo transieritis Iordanem erige lapides quos ego hodie praecipio vobis in monte Hebal et levigabis calce
et aedificabis ibi altare Domino Deo tuo de lapidibus quos ferrum non tetigit
et de saxis informibus et inpolitis et offeres super eo holocausta Domino Deo tuo
et immolabis hostias pacificas comedesque ibi et epulaberis coram Domino Deo tuo
et scribes super lapides omnia verba legis huius plane et lucide
dixeruntque Moses et sacerdotes levitici generis ad omnem Israhelem adtende et audi Israhel hodie factus es populus Domini Dei tui
audies vocem eius et facies mandata atque iustitias quas ego praecipio tibi<CM>
praecepitque Moses populo in die illo dicens
hii stabunt ad benedicendum Domino super montem Garizim Iordane transmisso Symeon Levi Iudas Isachar Ioseph et Beniamin
et e regione isti stabunt ad maledicendum in monte Hebal Ruben Gad et Aser Zabulon Dan et Nepthalim
et pronuntiabunt Levitae dicentque ad omnes viros Israhel excelsa voce
maledictus homo qui facit sculptile et conflatile abominationem Domini opus manuum artificum ponetque illud in abscondito et respondebit omnis populus et dicet amen
maledictus qui non honorat patrem suum et matrem et dicet omnis populus amen
maledictus qui transfert terminos proximi sui et dicet omnis populus amen
maledictus qui errare facit caecum in itinere et dicet omnis populus amen
maledictus qui pervertit iudicium advenae pupilli et viduae et dicet omnis populus amen
maledictus qui dormit cum uxore patris sui et revelat operimentum lectuli eius et dicet omnis populus amen
maledictus qui dormit cum omni iumento et dicet omnis populus amen
maledictus qui dormit cum sorore sua filia patris sui sive matris suae et dicet omnis populus amen
maledictus qui dormit cum socru sua et dicet omnis populus amen
maledictus qui clam percusserit proximum suum et dicet omnis populus amen
maledictus qui accipit munera ut percutiat animam sanguinis innocentis et dicet omnis populus amen
maledictus qui non permanet in sermonibus legis huius nec eos opere perficit et dicet omnis populus amen<CM>
sin autem audieris vocem Domini Dei tui ut facias atque custodias omnia mandata eius quae ego praecipio tibi hodie faciet te Dominus Deus tuus excelsiorem cunctis gentibus quae versantur in terra
venientque super te universae benedictiones istae et adprehendent te si tamen praecepta eius audieris
benedictus tu in civitate et benedictus in agro
benedictus fructus ventris tui et fructus terrae tuae fructusque iumentorum tuorum greges armentorum et caulae ovium tuarum
benedicta horrea tua et benedictae reliquiae tuae
benedictus eris et ingrediens et egrediens
dabit Dominus inimicos tuos qui consurgunt adversum te corruentes in conspectu tuo per unam viam venient contra te et per septem fugient a facie tua
emittet Dominus benedictionem super cellaria tua et super omnia opera manuum tuarum benedicetque tibi in terra quam acceperis
suscitabit te Dominus sibi in populum sanctum sicut iuravit tibi si custodieris mandata Domini Dei tui et ambulaveris in viis eius
videbuntque omnes terrarum populi quod nomen Domini invocatum sit super te et timebunt te
abundare te faciet Dominus omnibus bonis fructu uteri tui et fructu iumentorum tuorum fructu terrae tuae quam iuravit Dominus patribus tuis ut daret tibi
aperiet Dominus thesaurum suum optimum caelum ut tribuat pluviam terrae tuae in tempore suo benedicet cunctis operibus manuum tuarum et fenerabis gentibus multis et ipse a nullo fenus accipies
constituet te Dominus in caput et non in caudam et eris semper supra et non subter si audieris mandata Domini Dei tui quae ego praecipio tibi hodie et custodieris et feceris
ac non declinaveris ab eis nec ad dextram nec ad sinistram nec secutus fueris deos alienos neque colueris eos<CM>
quod si audire nolueris vocem Domini Dei tui ut custodias et facias omnia mandata eius et caerimonias quas ego praecipio tibi hodie venient super te omnes maledictiones istae et adprehendent te
maledictus eris in civitate maledictus in agro
maledictum horreum tuum et maledictae reliquiae tuae
maledictus fructus ventris tui et fructus terrae tuae armenta boum tuorum et greges ovium tuarum
maledictus eris ingrediens et maledictus egrediens
mittet Dominus super te famem et esuriem et increpationem in omnia opera tua quae facies donec conterat te et perdat velociter propter adinventiones tuas pessimas in quibus reliquisti me
adiungat Dominus tibi pestilentiam donec consumat te de terra ad quam ingredieris possidendam
percutiat te Dominus egestate febri et frigore ardore et aestu et aere corrupto ac robigine et persequatur donec pereas
sit caelum quod supra te est aeneum et terra quam calcas ferrea
det Dominus imbrem terrae tuae pulverem et de caelo descendat super te cinis donec conteraris
tradat te Dominus corruentem ante hostes tuos per unam viam egrediaris contra eos et per septem fugias et dispergaris per omnia regna terrae
sitque cadaver tuum in escam cunctis volatilibus caeli et bestiis terrae et non sit qui abigat
percutiat te Dominus ulcere Aegypti et parte corporis per quam stercora digeruntur scabie quoque et prurigine ita ut curari nequeas
percutiat te Dominus amentia et caecitate ac furore mentis
et palpes in meridie sicut palpare solet caecus in tenebris et non dirigas vias tuas omnique tempore calumniam sustineas et opprimaris violentia nec habeas qui liberet te
uxorem accipias et alius dormiat cum ea domum aedifices et non habites in ea plantes vineam et non vindemies eam
bos tuus immoletur coram te et non comedas ex eo asinus tuus rapiatur in conspectu tuo et non reddatur tibi oves tuae dentur inimicis tuis et non sit qui te adiuvet
filii tui et filiae tuae tradantur alteri populo videntibus oculis tuis et deficientibus ad conspectum eorum tota die et non sit fortitudo in manu tua
fructus terrae tuae et omnes labores tuos comedat populus quem ignoras et sis semper calumniam sustinens et oppressus cunctis diebus
et stupens ad terrorem eorum quae videbunt oculi tui
percutiat te Dominus ulcere pessimo in genibus et in suris sanarique non possis a planta pedis usque ad verticem tuum
ducet Dominus te et regem tuum quem constitueris super te in gentem quam ignoras tu et patres tui et servies ibi diis alienis ligno et lapidi
et eris perditus in proverbium ac fabulam omnibus populis ad quos te introduxerit Dominus
sementem multam iacies in terram et modicum congregabis quia lucustae omnia devorabunt
vineam plantabis et fodies et vinum non bibes nec colliges ex ea quippiam quoniam vastabitur vermibus
olivas habebis in omnibus terminis tuis et non ungueris oleo quia defluent et peribunt
filios generabis et filias et non frueris eis quoniam ducentur in captivitatem
omnes arbores tuas et fruges terrae tuae robigo consumet
advena qui tecum versatur in terra ascendet super te eritque sublimior tu autem descendes et eris inferior
ipse fenerabit tibi et tu non fenerabis ei ipse erit in caput et tu eris in caudam<CM>
et venient super te omnes maledictiones istae et persequentes adprehendent te donec intereas quia non audisti vocem Domini Dei tui nec servasti mandata eius et caerimonias quas praecepit tibi
et erunt in te signa atque prodigia et in semine tuo usque in sempiternum
eo quod non servieris Domino Deo tuo in gaudio cordisque laetitia propter rerum omnium abundantiam
servies inimico tuo quem inmittet Dominus tibi in fame et siti et nuditate et omnium penuria et ponet iugum ferreum super cervicem tuam donec te conterat
adducet Dominus super te gentem de longinquo et de extremis finibus terrae in similitudinem aquilae volantis cum impetu cuius linguam intellegere non possis
gentem procacissimam quae non deferat seni nec misereatur parvulo
et devoret fructum iumentorum tuorum ac fruges terrae tuae donec intereas et non relinquat tibi triticum vinum et oleum armenta boum et greges ovium donec te disperdat
et conterat in cunctis urbibus tuis et destruantur muri tui firmi atque sublimes in quibus habebas fiduciam in omni terra tua obsideberis intra portas tuas in omni terra quam dabit tibi Dominus Deus tuus
et comedes fructum uteri tui et carnes filiorum et filiarum tuarum quas dedit tibi Dominus Deus tuus in angustia et vastitate qua opprimet te hostis tuus
homo delicatus in te et luxuriosus valde invidebit fratri suo et uxori quae cubat in sinu suo
ne det eis de carnibus filiorum suorum quas comedet eo quod nihil habeat aliud in obsidione et penuria qua vastaverint te inimici tui intra omnes portas tuas
tenera mulier et delicata quae super terram ingredi non valebat nec pedis vestigium figere propter mollitiem et teneritudinem nimiam invidebit viro suo qui cubat in sinu eius super filii et filiae carnibus
et inluvie secundarum quae egrediuntur de medio feminum eius et super liberis qui eadem hora nati sunt comedent enim eos clam propter rerum omnium penuriam in obsidione et vastitate qua opprimet te inimicus tuus intra portas tuas
nisi custodieris et feceris omnia verba legis huius quae scripta sunt in hoc volumine et timueris nomen eius gloriosum et terribile hoc est Dominum Deum tuum
augebit Dominus plagas tuas et plagas seminis tui plagas magnas et perseverantes infirmitates pessimas et perpetuas
et convertet in te omnes adflictiones Aegypti quas timuisti et adherebunt tibi
insuper et universos languores et plagas quae non sunt scriptae in volumine legis huius inducet Dominus super te donec te conterat
et remanebitis pauci numero qui prius eratis sicut astra caeli prae multitudine quoniam non audisti vocem Domini Dei tui
et sicut ante laetatus est Dominus super vos bene vobis faciens vosque multiplicans sic laetabitur disperdens vos atque subvertens ut auferamini de terra ad quam ingredieris possidendam
disperget te Dominus in omnes populos a summitate terrae usque ad terminos eius et servies ibi diis alienis quos et tu ignoras et patres tui lignis et lapidibus
in gentibus quoque illis non quiesces neque erit requies vestigio pedis tui dabit enim tibi Dominus ibi cor pavidum et deficientes oculos et animam maerore consumptam
et erit vita tua quasi pendens ante te timebis nocte et die et non credes vitae tuae
mane dices quis mihi det vesperum et vespere quis mihi det mane propter cordis tui formidinem qua terreberis et propter ea quae tuis videbis oculis
reducet te Dominus classibus in Aegyptum per viam de qua dixi tibi ut eam amplius non videres ibi venderis inimicis tuis in servos et ancillas et non erit qui emat<CM>
haec sunt verba foederis quod praecepit Dominus Mosi ut feriret cum filiis Israhel in terra Moab praeter illud foedus quod cum eis pepigit in Horeb
vocavitque Moses omnem Israhelem et dixit ad eos vos vidistis universa quae fecit Dominus coram vobis in terra Aegypti Pharaoni et omnibus servis eius universaeque terrae illius
temptationes magnas quas viderunt oculi tui signa illa portentaque ingentia
et non dedit Dominus vobis cor intellegens et oculos videntes et aures quae possint audire usque in praesentem diem
adduxi vos quadraginta annis per desertum non sunt adtrita vestimenta vestra nec calciamenta pedum tuorum vetustate consumpta sunt
panem non comedistis vinum et siceram non bibistis ut sciretis quia ego sum Dominus Deus vester
et venistis ad locum hunc egressusque est Seon rex Esebon et Og rex Basan occurrens nobis ad pugnam et percussimus eos
et tulimus terram eorum ac tradidimus possidendam Ruben et Gad et dimidiae tribui Manasse
custodite ergo verba pacti huius et implete ea ut intellegatis universa quae facitis<CM>
vos statis hodie cuncti coram Domino Deo vestro principes vestri ac tribus et maiores natu atque doctores omnis populus Israhel
liberi et uxores vestrae et advena qui tecum moratur in castris exceptis lignorum caesoribus et his qui conportant aquas
ut transeas in foedere Domini Dei tui et in iureiurando quod hodie Dominus Deus tuus percutit tecum
ut suscitet te sibi in populum et ipse sit Deus tuus sicut locutus est tibi et sicut iuravit patribus tuis Abraham Isaac et Iacob
nec vobis solis ego hoc foedus ferio et haec iuramenta confirmo
sed cunctis praesentibus et absentibus
vos enim nostis ut habitaverimus in terra Aegypti et quomodo transierimus per medium nationum quas transeuntes
vidistis abominationes et sordes id est idola eorum lignum et lapidem argentum et aurum quae colebant
ne forte sit inter vos vir aut mulier familia aut tribus cuius cor aversum est hodie a Domino Deo vestro ut vadat et serviat diis illarum gentium et sit inter vos radix germinans fel et amaritudinem
cumque audierit verba iuramenti huius benedicat sibi in corde suo dicens pax erit mihi et ambulabo in pravitate cordis mei et adsumat ebria sitientem
et Dominus non ignoscat ei sed tunc quam maxime furor eius fumet et zelus contra hominem illum et sedeant super eo omnia maledicta quae scripta sunt in hoc volumine et deleat nomen eius sub caelo
et consumat eum in perditionem ex omnibus tribubus Israhel iuxta maledictiones quae in libro legis huius ac foederis continentur
dicetque sequens generatio et filii qui nascentur deinceps et peregrini qui de longe venerint videntes plagas terrae illius et infirmitates quibus eam adflixerit Dominus
sulphure et salis ardore conburens ita ut ultra non seratur nec virens quippiam germinet in exemplum subversionis Sodomae et Gomorrae Adamae et Seboim quas subvertit Dominus in ira et furore suo
et dicent omnes gentes quare sic fecit Dominus terrae huic quae est haec ira furoris eius inmensa
et respondebunt quia dereliquerunt pactum Domini quod pepigit cum patribus eorum quando eduxit eos de terra Aegypti
et servierunt diis alienis et adoraverunt eos quos nesciebant et quibus non fuerant adtributi
idcirco iratus est furor Domini contra terram istam ut induceret super eam omnia maledicta quae in hoc volumine scripta sunt
et eiecit eos de terra sua in ira et furore et indignatione maxima proiecitque in terram alienam sicut hodie conprobatur
abscondita Domino Deo nostro quae manifesta sunt nobis et filiis nostris usque in aeternum ut faciamus universa legis huius<CM>
cum ergo venerint super te omnes sermones isti benedictio sive maledictio quam proposui in conspectu tuo et ductus paenitudine cordis tui in universis gentibus in quas disperserit te Dominus Deus tuus
reversus fueris ad eum et oboedieris eius imperiis sicut ego hodie praecipio tibi cum filiis tuis in toto corde tuo et in tota anima tua
reducet Dominus Deus tuus captivitatem tuam ac miserebitur tui et rursum congregabit te de cunctis populis in quos te ante dispersit
si ad cardines caeli fueris dissipatus inde te retrahet Dominus Deus tuus
et adsumet atque introducet in terram quam possederunt patres tui et obtinebis eam et benedicens tibi maioris numeri esse te faciet quam fuerunt patres tui
circumcidet Dominus Deus tuus cor tuum et cor seminis tui ut diligas Dominum Deum tuum in toto corde tuo et in tota anima tua et possis vivere
omnes autem maledictiones has convertet super inimicos tuos et eos qui oderunt te et persequuntur
tu autem reverteris et audies vocem Domini Dei tui faciesque universa mandata quae ego praecipio tibi hodie
et abundare te faciet Dominus Deus tuus in cunctis operibus manuum tuarum in subole uteri tui et in fructu iumentorum tuorum in ubertate terrae tuae et in rerum omnium largitate revertetur enim Dominus ut gaudeat super te in omnibus bonis sicut gavisus est in patribus tuis
si tamen audieris vocem Domini Dei tui et custodieris praecepta eius et caerimonias quae in hac lege conscriptae sunt et revertaris ad Dominum Deum tuum in toto corde tuo et in tota anima tua<CM>
mandatum hoc quod ego praecipio tibi hodie non supra te est neque procul positum
nec in caelo situm ut possis dicere quis nostrum ad caelum valet conscendere ut deferat illud ad nos et audiamus atque opere conpleamus
neque trans mare positum ut causeris et dicas quis e nobis transfretare poterit mare et illud ad nos usque deferre ut possimus audire et facere quod praeceptum est
sed iuxta te est sermo valde in ore tuo et in corde tuo ut facias illum<CM>
considera quod hodie proposuerim in conspectu tuo vitam et bonum et e contrario mortem et malum
ut diligas Dominum Deum tuum et ambules in viis eius et custodias mandata illius et caerimonias atque iudicia et vivas ac multiplicet te benedicatque tibi in terra ad quam ingredieris possidendam
sin autem aversum fuerit cor tuum et audire nolueris atque errore deceptus adoraveris deos alienos et servieris eis
praedico tibi hodie quod pereas et parvo tempore moreris in terra ad quam Iordane transmisso ingredieris possidendam
testes invoco hodie caelum et terram quod proposuerim vobis vitam et mortem bonum et malum benedictionem et maledictionem elige ergo vitam ut et tu vivas et semen tuum
et diligas Dominum Deum tuum atque oboedias voci eius et illi adhereas ipse est enim vita tua et longitudo dierum tuorum ut habites in terra pro qua iuravit Dominus patribus tuis Abraham Isaac et Iacob ut daret eam illis<CM>
abiit itaque Moses et locutus est omnia verba haec ad universum Israhel
et dixit ad eos centum viginti annorum sum hodie non possum ultra egredi et ingredi praesertim cum et Dominus dixerit mihi non transibis Iordanem istum
Dominus ergo Deus tuus transibit ante te ipse delebit omnes gentes has in conspectu tuo et possidebis eas et Iosue iste transibit ante te sicut locutus est Dominus
facietque Dominus eis sicut fecit Seon et Og regibus Amorreorum et terrae eorum delebitque eos
cum ergo et hos tradiderit vobis similiter facietis eis sicut praecepi vobis
viriliter agite et confortamini nolite timere nec paveatis a conspectu eorum quia Dominus Deus tuus ipse est ductor tuus et non dimittet nec derelinquet te
vocavitque Moses Iosue et dixit ei coram omni Israhel confortare et esto robustus tu enim introduces populum istum in terram quam daturum se patribus eorum iuravit Dominus et tu eam sorte divides
et Dominus qui ductor vester est ipse erit tecum non dimittet nec derelinquet te noli timere nec paveas<CM>
scripsit itaque Moses legem hanc et tradidit eam sacerdotibus filiis Levi qui portabant arcam foederis Domini et cunctis senioribus Israhelis
praecepitque eis dicens post septem annos anno remissionis in sollemnitate tabernaculorum
convenientibus cunctis ex Israhel ut appareant in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit Dominus leges verba legis huius coram omni Israhel audientibus eis
et in unum omni populo congregato tam viris quam mulieribus parvulis et advenis qui sunt intra portas tuas ut audientes discant et timeant Dominum Deum vestrum et custodiant impleantque omnes sermones legis huius
filii quoque eorum qui nunc ignorant audire possint et timeant Dominum Deum suum cunctis diebus quibus versantur in terra ad quam vos Iordane transito pergitis obtinendam<CM>
et ait Dominus ad Mosen ecce prope sunt dies mortis tuae voca Iosue et state in tabernaculo testimonii ut praecipiam ei abierunt ergo Moses et Iosue et steterunt in tabernaculo testimonii
apparuitque Dominus ibi in columna nubis quae stetit in introitu tabernaculi
dixitque Dominus ad Mosen ecce tu dormies cum patribus tuis et populus iste consurgens fornicabitur post deos alienos in terra ad quam ingredietur et habitabit in ea ibi derelinquet me et irritum faciet foedus quod pepigi cum eo
et irascetur furor meus contra eum in die illo et derelinquam eum et abscondam faciem meam ab eo et erit in devorationem invenient eum omnia mala et adflictiones ita ut dicat in illo die vere quia non est Deus mecum invenerunt me haec mala
ego autem abscondam et celabo faciem meam in die illo propter omnia mala quae fecit quia secutus est deos alienos
nunc itaque scribite vobis canticum istud et docete filios Israhel ut memoriter teneant et ore decantent et sit mihi carmen istud pro testimonio inter filios Israhel
introducam enim eum in terram pro qua iuravi patribus eius lacte et melle manantem cumque comederint et saturati crassique fuerint avertentur ad deos alienos et servient eis et detrahent mihi et irritum facient pactum meum
postquam invenerint eum mala multa et adflictiones respondebit ei canticum istud pro testimonio quod nulla delebit oblivio ex ore seminis tui scio enim cogitationes eius quae facturus sit hodie antequam introducam eum in terram quam ei pollicitus sum<CM>
scripsit ergo Moses canticum et docuit filios Israhel
praecepitque Iosue filio Nun et ait confortare et esto robustus tu enim introduces filios Israhel in terram quam pollicitus sum et ego ero tecum
postquam ergo scripsit Moses verba legis huius in volumine atque conplevit
praecepit Levitis qui portabant arcam foederis Domini dicens
tollite librum istum et ponite eum in latere arcae foederis Domini Dei vestri ut sit ibi contra te in testimonio
ego enim scio contentionem tuam et cervicem tuam durissimam adhuc vivente me et ingrediente vobiscum semper contentiose egistis contra Dominum quanto magis cum mortuus fuero
congregate ad me omnes maiores natu per tribus vestras atque doctores et loquar audientibus eis sermones istos et invocabo contra eos caelum et terram
novi enim quod post mortem meam inique agetis et declinabitis cito de via quam praecepi vobis et occurrent vobis mala in extremo tempore quando feceritis malum in conspectu Domini ut inritetis eum per opera manuum vestrarum
locutus est ergo Moses audiente universo coetu Israhel verba carminis huius et ad finem usque conplevit<CM>
audite caeli quae loquor audiat terra verba oris mei
concrescat in pluvia doctrina mea fluat ut ros eloquium meum quasi imber super herbam et quasi stillae super gramina
quia nomen Domini invocabo date magnificentiam Deo nostro
Dei perfecta sunt opera et omnes viae eius iudicia Deus fidelis et absque ulla iniquitate iustus et rectus
peccaverunt ei non filii eius in sordibus generatio prava atque perversa
haecine reddis Domino popule stulte et insipiens numquid non ipse est pater tuus qui possedit et fecit et creavit te<CM>
memento dierum antiquorum cogita generationes singulas interroga patrem tuum et adnuntiabit tibi maiores tuos et dicent tibi
quando dividebat Altissimus gentes quando separabat filios Adam constituit terminos populorum iuxta numerum filiorum Israhel
pars autem Domini populus eius Iacob funiculus hereditatis eius
invenit eum in terra deserta in loco horroris et vastae solitudinis circumduxit eum et docuit et custodivit quasi pupillam oculi sui
sicut aquila provocans ad volandum pullos suos et super eos volitans expandit alas suas et adsumpsit eum atque portavit in umeris suis
Dominus solus dux eius fuit et non erat cum eo deus alienus
constituit eum super excelsam terram ut comederet fructus agrorum ut sugeret mel de petra oleumque de saxo durissimo
butyrum de armento et lac de ovibus cum adipe agnorum et arietum filiorum Basan et hircos cum medulla tritici et sanguinem uvae biberet meracissimum<CM>
incrassatus est dilectus et recalcitravit incrassatus inpinguatus dilatatus dereliquit Deum factorem suum et recessit a Deo salutari suo
provocaverunt eum in diis alienis et in abominationibus ad iracundiam concitaverunt
immolaverunt daemonibus et non Deo diis quos ignorabant novi recentesque venerunt quos non coluerunt patres eorum
Deum qui te genuit dereliquisti et oblitus es Domini creatoris tui<CM>
vidit Dominus et ad iracundiam concitatus est quia provocaverunt eum filii sui et filiae
et ait abscondam faciem meam ab eis et considerabo novissima eorum generatio enim perversa est et infideles filii
ipsi me provocaverunt in eo qui non erat Deus et inritaverunt in vanitatibus suis et ego provocabo eos in eo qui non est populus et in gente stulta inritabo illos
ignis succensus est in furore meo et ardebit usque ad inferni novissima devorabitque terram cum germine suo et montium fundamenta conburet
congregabo super eos mala et sagittas meas conplebo in eis
consumentur fame et devorabunt eos aves morsu amarissimo dentes bestiarum inmittam in eos cum furore trahentium super terram atque serpentium
foris vastabit eos gladius et intus pavor iuvenem simul ac virginem lactantem cum homine sene<CM>
dixi ubinam sunt cessare faciam ex hominibus memoriam eorum
sed propter iram inimicorum distuli ne forte superbirent hostes eorum et dicerent manus nostra excelsa et non Dominus fecit haec omnia
gens absque consilio est et sine prudentia
utinam saperent et intellegerent ac novissima providerent
quomodo persequatur unus mille et duo fugent decem milia nonne ideo quia Deus suus vendidit eos et Dominus conclusit illos
non enim est Deus noster ut deus eorum et inimici nostri sunt iudices
de vinea Sodomorum vinea eorum et de suburbanis Gomorrae uva eorum uva fellis et botri amarissimi
fel draconum vinum eorum et venenum aspidum insanabile
nonne haec condita sunt apud me et signata in thesauris meis
mea est ultio et ego retribuam in tempore ut labatur pes eorum iuxta est dies perditionis et adesse festinant tempora
iudicabit Dominus populum suum et in servis suis miserebitur videbit quod infirmata sit manus et clausi quoque defecerint residuique consumpti sint
et dicet ubi sunt dii eorum in quibus habebant fiduciam
de quorum victimis comedebant adipes et bibebant vinum libaminum surgant et opitulentur vobis et in necessitate vos protegant<CM>
videte quod ego sim solus et non sit alius deus praeter me ego occidam et ego vivere faciam percutiam et ego sanabo et non est qui de manu mea possit eruere
levabo ad caelum manum meam et dicam vivo ego in aeternum
si acuero ut fulgur gladium meum et arripuerit iudicium manus mea reddam ultionem hostibus meis et his qui oderunt me retribuam
inebriabo sagittas meas sanguine et gladius meus devorabit carnes de cruore occisorum et de captivitate nudati inimicorum capitis
laudate gentes populum eius quia sanguinem servorum suorum ulciscetur et vindictam retribuet in hostes eorum et propitius erit terrae populi sui<CM>
venit ergo Moses et locutus est omnia verba cantici huius in auribus populi ipse et Iosue filius Nun
conplevitque omnes sermones istos loquens ad universum Israhel
et dixit ad eos ponite corda vestra in omnia verba quae ego testificor vobis hodie ut mandetis ea filiis vestris custodire et facere et implere universa quae scripta sunt legis huius
quia non in cassum praecepta sunt vobis sed ut singuli in eis viverent quae facientes longo perseveretis tempore in terra ad quam Iordane transmisso ingredimini possidendam
locutusque est Dominus ad Mosen in eadem die dicens
ascende in montem istum Abarim id est transituum in montem Nebo qui est in terra Moab contra Hiericho et vide terram Chanaan quam ego tradam filiis Israhel obtinendam et morere in monte
quem conscendens iungeris populis tuis sicut mortuus est Aaron frater tuus in monte Hor et adpositus populis suis
quia praevaricati estis contra me in medio filiorum Israhel ad aquas Contradictionis in Cades deserti Sin et non sanctificastis me inter filios Israhel
e contra videbis terram et non ingredieris in eam quam ego dabo filiis Israhel<CM>
haec est benedictio qua benedixit Moses homo Dei filiis Israhel ante mortem suam
et ait Dominus de Sina venit et de Seir ortus est nobis apparuit de monte Pharan et cum eo sanctorum milia in dextera eius ignea lex
dilexit populos omnes sancti in manu illius sunt et qui adpropinquant pedibus eius accipient de doctrina illius
legem praecepit nobis Moses hereditatem multitudinis Iacob
erit apud rectissimum rex congregatis principibus populi cum tribubus Israhel<CM>
vivat Ruben et non moriatur et sit parvus in numero
haec est Iudae benedictio audi Domine vocem Iudae et ad populum suum introduc eum manus eius pugnabunt pro eo et adiutor illius contra adversarios eius erit<CM>
Levi quoque ait perfectio tua et doctrina tua viro sancto tuo quem probasti in Temptatione et iudicasti ad aquas Contradictionis
qui dixit patri suo et matri suae nescio vos et fratribus suis ignoro illos et nescierunt filios suos hii custodierunt eloquium tuum et pactum tuum servaverunt
iudicia tua o Iacob et legem tuam o Israhel ponent thymiama in furore tuo et holocaustum super altare tuum
benedic Domine fortitudini eius et opera manuum illius suscipe percute dorsa inimicorum eius et qui oderunt eum non consurgant<CM>
et Beniamin ait amantissimus Domini habitabit confidenter in eo quasi in thalamo tota die morabitur et inter umeros illius requiescet
Ioseph quoque ait de benedictione Domini terra eius de pomis caeli et rore atque abysso subiacente
de pomis fructuum solis ac lunae
de vertice antiquorum montium de pomis collium aeternorum
et de frugibus terrae et plenitudine eius benedictio illius qui apparuit in rubo veniat super caput Ioseph et super verticem nazarei inter fratres suos
quasi primogeniti tauri pulchritudo eius cornua rinocerotis cornua illius in ipsis ventilabit gentes usque ad terminos terrae hae sunt multitudines Ephraim et haec milia Manasse<CM>
et Zabulon ait laetare Zabulon in exitu tuo et Isachar in tabernaculis tuis
populos ad montem vocabunt ibi immolabunt victimas iustitiae qui inundationem maris quasi lac sugent et thesauros absconditos harenarum
et Gad ait benedictus in latitudine Gad quasi leo requievit cepitque brachium et verticem
et vidit principatum suum quod in parte sua doctor esset repositus qui fuit cum principibus populi et fecit iustitias Domini et iudicium suum cum Israhel<CM>
Dan quoque ait Dan catulus leonis fluet largiter de Basan
et Nepthalim dixit Nepthalim abundantia perfruetur et plenus erit benedictione Domini mare et meridiem possidebit
Aser quoque ait benedictus in filiis Aser sit placens fratribus suis tinguat in oleo pedem suum
ferrum et aes calciamentum eius sicut dies iuventutis tuae ita et senectus tua<CM>
non est alius ut Deus rectissimi ascensor caeli auxiliator tuus magnificentia eius discurrunt nubes
habitaculum eius sursum et subter brachia sempiterna eiciet a facie tua inimicum dicetque conterere
habitabit Israhel confidenter et solus oculus Iacob in terra frumenti et vini caelique caligabunt rore
beatus tu Israhel quis similis tui popule qui salvaris in Domino scutum auxilii tui et gladius gloriae tuae negabunt te inimici tui et tu eorum colla calcabis<CM>
ascendit ergo Moses de campestribus Moab super montem Nebo in verticem Phasga contra Hiericho ostenditque ei Dominus omnem terram Galaad usque Dan
et universum Nepthalim terramque Ephraim et Manasse et omnem terram usque ad mare Novissimum
et australem partem et latitudinem campi Hiericho civitatis Palmarum usque Segor
dixitque Dominus ad eum haec est terra pro qua iuravi Abraham Isaac et Iacob dicens semini tuo dabo eam vidisti eam oculis tuis et non transibis ad illam<CM>
mortuusque est ibi Moses servus Domini in terra Moab iubente Domino
et sepelivit eum in valle terrae Moab contra Phogor et non cognovit homo sepulchrum eius usque in praesentem diem
Moses centum et viginti annorum erat quando mortuus est non caligavit oculus eius nec dentes illius moti sunt
fleveruntque eum filii Israhel in campestribus Moab triginta diebus et conpleti sunt dies planctus lugentium Mosen<CM>
Iosue vero filius Nun repletus est spiritu sapientiae quia Moses posuit super eum manus suas et oboedierunt ei filii Israhel feceruntque sicut praecepit Dominus Mosi
et non surrexit propheta ultra in Israhel sicut Moses quem nosset Dominus facie ad faciem
in omnibus signis atque portentis quae misit per eum ut faceret in terra Aegypti Pharaoni et omnibus servis eius universaeque terrae illius
et cunctam manum robustam magnaque mirabilia quae fecit Moses coram universo Israhel<CM>
et factum est ut post mortem Mosi servi Domini loqueretur Dominus ad Iosue filium Nun ministrum Mosi et diceret ei
Moses servus meus mortuus est surge et transi Iordanem istum tu et omnis populus tecum in terram quam ego dabo filiis Israhel
omnem locum quem calcaverit vestigium pedis vestri vobis tradam sicut locutus sum Mosi
a deserto et Libano usque ad fluvium magnum Eufraten omnis terra Hettheorum usque ad mare Magnum contra solis occasum erit terminus vester
nullus vobis poterit resistere cunctis diebus vitae tuae sicut fui cum Mose ero et tecum non dimittam nec derelinquam te
confortare et esto robustus tu enim sorte divides populo huic terram pro qua iuravi patribus suis ut traderem eam illis
confortare igitur et esto robustus valde ut custodias et facias omnem legem quam praecepit tibi Moses servus meus ne declines ab ea ad dextram vel ad sinistram ut intellegas cuncta quae agis
non recedat volumen legis huius de ore tuo sed meditaberis in eo diebus ac noctibus ut custodias et facias omnia quae scripta sunt in eo tunc diriges viam tuam et intelleges eam
ecce praecipio tibi confortare et esto robustus noli metuere et noli timere quoniam tecum est Dominus Deus tuus in omnibus ad quaecumque perrexeris<CM>
praecepitque Iosue principibus populi dicens transite per medium castrorum et imperate populo ac dicite
praeparate vobis cibaria quoniam post diem tertium transibitis Iordanem et intrabitis ad possidendam terram quam Dominus Deus vester daturus est vobis
Rubenitis quoque et Gadditis et dimidiae tribui Manasse ait
mementote sermonis quem praecepit vobis Moses famulus Domini dicens Dominus Deus vester dedit vobis requiem et omnem terram
uxores vestrae et filii ac iumenta manebunt in terra quam tradidit vobis Moses trans Iordanem vos autem transite armati ante fratres vestros omnes fortes manu et pugnate pro eis
donec det requiem Dominus fratribus vestris sicut et vobis dedit et possideant ipsi quoque terram quam Dominus Deus vester daturus est eis et sic revertemini in terram possessionis vestrae et habitabitis in ea quam vobis dedit Moses famulus Domini trans Iordanem contra solis ortum<CM>
responderuntque ad Iosue atque dixerunt omnia quae praecepisti nobis faciemus et quocumque miseris ibimus
sicut oboedivimus in cunctis Mosi ita oboediemus et tibi tantum sit Dominus Deus tecum sicut fuit cum Mose
qui contradixerit ori tuo et non oboedierit cunctis sermonibus quos praeceperis ei moriatur tu tantum confortare et viriliter age<CM>
misit ergo Iosue filius Nun de Setthim duos viros exploratores abscondito et dixit eis ite et considerate terram urbemque Hiericho qui pergentes ingressi sunt domum mulieris meretricis nomine Raab et quieverunt apud eam
nuntiatumque est regi Hiericho et dictum ecce viri ingressi sunt huc per noctem de filiis Israhel ut explorarent terram
misitque rex Hiericho ad Raab dicens educ viros qui venerunt ad te et ingressi sunt domum tuam exploratores quippe sunt et omnem terram considerare venerunt
tollensque mulier viros abscondit et ait fateor venerunt ad me sed nesciebam unde essent
cumque porta clauderetur in tenebris et illi pariter exierunt nescio quo abierunt persequimini cito et conprehendetis eos
ipsa autem fecit ascendere viros in solarium domus suae operuitque eos lini stipula quae ibi erat
hii autem qui missi fuerant secuti sunt eos per viam quae ducit ad vadum Iordanis illisque egressis statim porta clausa est<CM>
necdum obdormierant qui latebant et ecce mulier ascendit ad eos et ait
novi quod tradiderit Dominus vobis terram etenim inruit in nos terror vester et elanguerunt omnes habitatores terrae
audivimus quod siccaverit Dominus aquas maris Rubri ad vestrum introitum quando egressi estis ex Aegypto et quae feceritis duobus Amorreorum regibus qui erant trans Iordanem Seon et Og quos interfecistis
et haec audientes pertimuimus et elanguit cor nostrum nec remansit in nobis spiritus ad introitum vestrum Dominus enim Deus vester ipse est Deus in caelo sursum et in terra deorsum
nunc ergo iurate mihi per Dominum ut quomodo ego feci vobiscum misericordiam ita et vos faciatis cum domo patris mei detisque mihi signum verum
et salvetis patrem meum et matrem fratres ac sorores meas et omnia quae eorum sunt et eruatis animas nostras de morte
qui responderunt ei anima nostra sit pro vobis in mortem si tamen non prodideris nos cumque tradiderit nobis Dominus terram faciemus in te misericordiam et veritatem
dimisit ergo eos per funem de fenestra domus enim eius herebat muro
dixitque ad eos ad montana conscendite ne forte occurrant vobis revertentes ibique latete diebus tribus donec redeant et sic ibitis per viam vestram
qui dixerunt ad eam innoxii erimus a iuramento hoc quo adiurasti nos
si ingredientibus nobis terram signum fuerit funiculus iste coccineus et ligaveris eum in fenestra per quam nos dimisisti et patrem tuum ac matrem fratresque et omnem cognationem tuam congregaveris in domum tuam
qui ostium domus tuae egressus fuerit sanguis ipsius erit in caput eius et nos erimus alieni cunctorum autem sanguis qui tecum fuerint in domo redundabit in caput nostrum si eos aliquis tetigerit
quod si nos prodere volueris et sermonem istum proferre in medium erimus mundi ab hoc iuramento quo adiurasti nos
et illa respondit sicut locuti estis ita fiat dimittensque eos ut pergerent adpendit funiculum coccineum in fenestra<CM>
illi vero ambulantes pervenerunt ad montana et manserunt ibi tres dies donec reverterentur qui fuerant persecuti quaerentes enim per omnem viam non reppererunt eos
quibus urbem ingressis reversi sunt et descenderunt exploratores de monte et Iordane transmisso venerunt ad Iosue filium Nun narraveruntque ei omnia quae acciderant sibi
atque dixerunt tradidit Dominus in manus nostras omnem terram hanc et timore prostrati sunt cuncti habitatores eius<CM>
igitur Iosue de nocte consurgens movit castra egredientesque de Setthim venerunt ad Iordanem ipse et omnes filii Israhel et morati sunt ibi per tres dies
quibus evolutis transierunt praecones per castrorum medium
et clamare coeperunt quando videritis arcam foederis Domini Dei vestri et sacerdotes stirpis leviticae portantes eam vos quoque consurgite et sequimini praecedentes
sitque inter vos et arcam spatium cubitorum duum milium ut procul videre possitis et nosse per quam viam ingrediamini quia prius non ambulastis per eam et cavete ne adpropinquetis ad arcam
dixitque Iosue ad populum sanctificamini cras enim faciet Dominus inter vos mirabilia
et ait ad sacerdotes tollite arcam foederis et praecedite populum qui iussa conplentes tulerunt et ambulaverunt ante eos<CM>
dixitque Dominus ad Iosue hodie incipiam exaltare te coram omni Israhel ut sciant quod sicut cum Mosi fui ita et tecum sim
tu autem praecipe sacerdotibus qui portant arcam foederis et dic eis cum ingressi fueritis partem aquae Iordanis state in ea
dixitque Iosue ad filios Israhel accedite huc et audite verba Domini Dei vestri
et rursum in hoc inquit scietis quod Dominus Deus vivens in medio vestri est et disperdat in conspectu vestro Chananeum Hettheum Eveum et Ferezeum Gergeseum quoque et Amorreum et Iebuseum
ecce arca foederis Domini omnis terrae antecedet vos per Iordanem
parate duodecim viros de tribubus Israhel singulos per singulas tribus
et cum posuerint vestigia pedum suorum sacerdotes qui portant arcam Domini Dei universae terrae in aquis Iordanis aquae quae inferiores sunt decurrent atque deficient quae autem desuper veniunt in una mole consistent<CM>
igitur egressus est populus de tabernaculis suis ut transirent Iordanem et sacerdotes qui portabant arcam foederis pergebant ante eum
ingressisque eis Iordanem et pedibus eorum tinctis in parte aquae cum Iordanis autem ripas alvei sui tempore messis impleret
steterunt aquae descendentes in uno loco et instar montis intumescentes apparebant procul ab urbe quae vocatur Adom usque ad locum Sarthan quae autem inferiores erant in mare Solitudinis quod nunc vocatur Mortuum descenderunt usquequo omnino deficerent
populus autem incedebat contra Iordanem et sacerdotes qui portabant arcam foederis Domini stabant super siccam humum in medio Iordanis accincti omnisque populus per arentem alveum transiebat<CM>
quibus transgressis dixit Dominus ad Iosue
elige duodecim viros singulos per singulas tribus
et praecipe eis ut tollant de medio Iordanis alveo ubi steterunt sacerdotum pedes duodecim durissimos lapides quos ponetis in loco castrorum ubi fixeritis hac nocte tentoria
vocavitque Iosue duodecim viros quos elegerat de filiis Israhel singulos de tribubus singulis
et ait ad eos ite ante arcam Domini Dei vestri ad Iordanis medium et portate singuli singulos lapides in umeris vestris iuxta numerum filiorum Israhel
ut sit signum inter vos et quando interrogaverint vos filii vestri cras dicentes quid sibi volunt isti lapides
respondebitis eis defecerunt aquae Iordanis ante arcam foederis Domini cum transiret eum idcirco positi sunt lapides isti in monumentum filiorum Israhel usque in aeternum
fecerunt ergo filii Israhel sicut eis praecepit Iosue portantes de medio Iordanis alveo duodecim lapides ut ei Dominus imperarat iuxta numerum filiorum Israhel usque ad locum in quo castrametati sunt ibique posuerunt eos
alios quoque duodecim lapides posuit Iosue in medio Iordanis alveo ubi steterunt sacerdotes qui portabant arcam foederis et sunt ibi usque in praesentem diem<CM>
sacerdotes autem qui portabant arcam stabant in Iordanis medio donec omnia conplerentur quae Iosue ut loqueretur ad populum praeceperat Dominus et dixerat ei Moses festinavitque populus et transiit
cumque transissent omnes transivit et arca Domini sacerdotesque pergebant ante populum
filii quoque Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse armati praecedebant filios Israhel sicut eis praeceperat Moses
et quadraginta pugnatorum milia per turmas et cuneos incedebant per plana atque campestria urbis Hiericho
in illo die magnificavit Dominus Iosue coram omni Israhel ut timerent eum sicut timuerant Mosen dum adviveret
dixitque ad eum
praecipe sacerdotibus qui portant arcam foederis ut ascendant de Iordane
qui praecepit eis dicens ascendite de Iordane
cumque ascendissent portantes arcam foederis Domini et siccam humum calcare coepissent reversae sunt aquae in alveum suum et fluebant sicut ante consueverant
populus autem ascendit de Iordane decimo mensis primi die et castrametati sunt in Galgalis contra orientalem plagam urbis Hiericho<CM>
duodecim quoque lapides quos de Iordanis alveo sumpserant posuit Iosue in Galgalis
et dixit ad filios Israhel quando interrogaverint filii vestri cras patres suos et dixerint eis quid sibi volunt isti lapides
docebitis eos atque dicetis per arentem alveum transivit Israhel Iordanem istum
siccante Domino Deo vestro aquas eius in conspectu vestro donec transiretis
sicut fecerat prius in mari Rubro quod siccavit donec transiremus<WTH4-25> ut discant omnes terrarum populi fortissimam Domini manum et ut vos timeatis Dominum Deum vestrum omni tempore<CM>
postquam ergo audierunt omnes reges Amorreorum qui habitabant trans Iordanem ad occidentalem plagam et cuncti reges Chanaan qui propinqua possidebant Magno mari loca quod siccasset Dominus fluenta Iordanis coram filiis Israhel donec transirent dissolutum est cor eorum et non remansit in eis spiritus timentium introitum filiorum Israhel
eo tempore ait Dominus ad Iosue fac tibi cultros lapideos et circumcide secundo filios Israhel
fecit quod iusserat Dominus et circumcidit filios Israhel in colle Praeputiorum
haec autem causa est secundae circumcisionis omnis populus qui egressus est ex Aegypto generis masculini universi bellatores viri mortui sunt in deserto per longissimos viae circuitus
qui omnes circumcisi erant populus autem qui natus est in deserto
per quadraginta annos itineris latissimae solitudinis incircumcisus fuit donec consumerentur qui non audierant vocem Domini et quibus ante iuraverat ut ostenderet eis terram lacte et melle manantem
horum filii in locum successerunt patrum et circumcisi sunt ab Iosue quia sicut nati fuerant in praeputio erant nec eos in via aliquis circumciderat
postquam autem omnes circumcisi sunt manserunt in eodem castrorum loco donec sanarentur
dixitque Dominus ad Iosue hodie abstuli obprobrium Aegypti a vobis vocatumque est nomen loci illius Galgala usque in praesentem diem<CM>
manseruntque filii Israhel in Galgalis et fecerunt phase quartadecima die mensis ad vesperum in campestribus Hiericho
et comederunt de frugibus terrae die altero azymos panes et pulentam eiusdem anni
defecitque manna postquam comederunt de frugibus terrae nec usi sunt ultra illo cibo filii Israhel sed comederunt de frugibus praesentis anni terrae Chanaan<CM>
cum autem esset Iosue in agro urbis Hiericho levavit oculos et vidit virum stantem contra se et evaginatum tenentem gladium perrexitque ad eum et ait noster es an adversariorum
qui respondit nequaquam sed sum princeps exercitus Domini et nunc venio<WTH5-15> cecidit Iosue pronus in terram et adorans ait quid dominus meus loquitur ad servum suum
<WTH5-16> solve inquit calciamentum de pedibus tuis locus enim in quo stas sanctus est fecitque Iosue ut sibi fuerat imperatum<CM>
Hiericho autem clausa erat atque munita timore filiorum Israhel et nullus egredi audebat aut ingredi
dixitque Dominus ad Iosue ecce dedi in manus tuas Hiericho et regem eius omnesque fortes viros
circuite urbem cuncti bellatores semel per diem sic facietis sex diebus
septimo autem die sacerdotes tollant septem bucinas quarum usus est in iobeleo et praecedant arcam foederis septiesque circuibitis civitatem et sacerdotes clangent bucinis
cumque insonuerit vox tubae longior atque concisior et in auribus vestris increpuerit conclamabit omnis populus vociferatione maxima et muri funditus corruent civitatis ingredienturque singuli per locum contra quem steterint<CM>
vocavit ergo Iosue filius Nun sacerdotes et dixit ad eos tollite arcam foederis et septem alii sacerdotes tollant septem iobeleorum bucinas et incedant ante arcam Domini
ad populum quoque ait vadite et circuite civitatem armati praecedentes arcam Domini
cumque Iosue verba finisset et septem sacerdotes septem bucinis clangerent ante arcam foederis Domini
omnisque praecederet armatus exercitus reliquum vulgus arcam sequebatur ac bucinis omnia concrepabant
praeceperat autem Iosue populo dicens non clamabitis nec audietur vox vestra neque ullus sermo ex ore vestro egredietur donec veniat dies in quo dicam vobis clamate et vociferamini
circuivit ergo arca Domini civitatem semel per diem et reversa in castra mansit ibi
igitur Iosue de nocte consurgente tulerunt sacerdotes arcam Domini
et septem ex eis septem bucinas quarum in iobeleis usus est praecedebantque arcam Domini ambulantes atque clangentes et armatus populus ibat ante eos vulgus autem reliquum sequebatur arcam et bucinis personabat
circumieruntque civitatem secundo die semel et reversi sunt in castra sic fecerunt sex diebus
die autem septimo diluculo consurgentes circumierunt urbem sicut dispositum erat septies
cumque septimo circuitu clangerent bucinis sacerdotes dixit Iosue ad omnem Israhel vociferamini tradidit enim vobis Dominus civitatem<CM>
sitque civitas haec anathema et omnia quae in ea sunt Domino sola Raab meretrix vivat cum universis qui cum ea in domo sunt abscondit enim nuntios quos direximus
vos autem cavete ne de his quae praecepta sunt quippiam contingatis et sitis praevaricationis rei et omnia castra Israhel sub peccato sint atque turbentur
quicquid autem auri et argenti fuerit et vasorum aeneorum ac ferri Domino consecretur repositum in thesauris eius
igitur omni vociferante populo et clangentibus tubis postquam in aures multitudinis vox sonitusque increpuit muri ilico corruerunt et ascendit unusquisque per locum qui contra se erat ceperuntque civitatem
et interfecerunt omnia quae erant in ea a viro usque ad mulierem ab infante usque ad senem boves quoque et oves et asinos in ore gladii percusserunt
duobus autem viris qui exploratores missi fuerant dixit Iosue ingredimini domum mulieris meretricis et producite eam omniaque quae illius sunt sicut illi iuramento firmastis
ingressique iuvenes eduxerunt Raab et parentes eius fratres quoque et cunctam supellectilem ac cognationem illius et extra castra Israhel manere fecerunt
urbem autem et omnia quae in ea sunt succenderunt absque argento et auro et vasis aeneis ac ferro quae in aerarium Domini consecrarunt
Raab vero meretricem et domum patris eius atque omnia quae habebat fecit Iosue vivere et habitaverunt in medio Israhel usque in praesentem diem eo quod absconderit nuntios quos miserat ut explorarent Hiericho in tempore illo inprecatus est Iosue dicens
maledictus vir coram Domino qui suscitaverit et aedificaverit civitatem Hiericho in primogenito suo fundamenta illius iaciat et in novissimo liberorum ponat portas eius
fuit ergo Dominus cum Iosue et nomen eius in omni terra vulgatum est<CM>
filii autem Israhel praevaricati sunt mandatum et usurpaverunt de anathemate nam Achan filius Charmi filii Zabdi filii Zare de tribu Iuda tulit aliquid de anathemate iratusque est Dominus contra filios Israhel
cumque mitteret Iosue de Hiericho viros contra Ahi quae est iuxta Bethaven ad orientalem plagam oppidi Bethel dixit eis ascendite et explorate terram qui praecepta conplentes exploraverunt Ahi
et reversi dixerunt ei non ascendat omnis populus sed duo vel tria milia virorum pergant et deleant civitatem quare omnis populus frustra vexatur contra hostes paucissimos
ascenderunt ergo tria milia pugnatores qui statim terga vertentes
percussi sunt a viris urbis Ahi et corruerunt ex eis triginta et sex homines persecutique sunt eos adversarii de porta usque Sabarim et ceciderunt per prona fugientes pertimuitque cor populi et instar aquae liquefactum est<CM>
Iosue vero scidit vestimenta sua et cecidit pronus in terram coram arca Domini usque ad vesperum tam ipse quam omnes senes Israhel miseruntque pulverem super capita sua
et dixit Iosue heu Domine Deus quid voluisti transducere populum istum Iordanem fluvium ut traderes nos in manus Amorrei et perderes utinam ut coepimus mansissemus trans Iordanem
mi Domine Deus quid dicam videns Israhelem hostibus suis terga vertentem
audient Chananei et omnes habitatores terrae ac pariter conglobati circumdabunt nos atque delebunt nomen nostrum de terra et quid facies magno nomini tuo<CM>
dixitque Dominus ad Iosue surge cur iaces pronus in terra
peccavit Israhel et praevaricatus est pactum meum tuleruntque de anathemate et furati sunt atque mentiti et absconderunt inter vasa sua
nec poterit Israhel stare ante hostes suos eosque fugiet quia pollutus est anathemate non ero ultra vobiscum donec conteratis eum qui huius sceleris reus est
surge sanctifica populum et dic eis sanctificamini in crastinum haec enim dicit Dominus Deus Israhel anathema in medio tui est Israhel non poteris stare coram hostibus tuis donec deleatur ex te qui hoc contaminatus est scelere
accedetisque mane singuli per tribus vestras et quamcumque tribum sors invenerit accedet per cognationes suas et cognatio per domos domusque per viros
et quicumque ille in hoc facinore fuerit deprehensus conburetur igni cum omni substantia sua quoniam praevaricatus est pactum Domini et fecit nefas in Israhel<CM>
surgens itaque Iosue mane adplicavit Israhel per tribus suas et inventa est tribus Iuda
quae cum iuxta familias suas esset oblata inventa est familia Zarai illam quoque per viros offerens repperit Zabdi
cuius domum in singulos dividens viros invenit Achan filium Charmi filii Zabdi filii Zare de tribu Iuda
et ait ad Achan fili mi da gloriam Domino Deo Israhel et confitere atque indica mihi quid feceris ne abscondas
responditque Achan Iosue et dixit ei vere ego peccavi Domino Deo Israhel et sic et sic feci
vidi enim inter spolia pallium coccineum valde bonum et ducentos siclos argenti regulamque auream quinquaginta siclorum et concupiscens abstuli et abscondi in terra contra medium tabernaculi mei argentumque fossa humo operui
misit ergo Iosue ministros qui currentes ad tabernaculum illius reppererunt cuncta abscondita in eodem loco et argentum simul
auferentesque de tentorio tulerunt ea ad Iosue et ad omnes filios Israhel proieceruntque ante Dominum
tollens itaque Iosue Achan filium Zare argentumque et pallium et auream regulam filiosque eius et filias boves et asinos et oves ipsumque tabernaculum et cunctam supellectilem et omnis Israhel cum eo duxerunt eos ad vallem Achor
ubi dixit Iosue quia turbasti nos exturbet te Dominus in die hac lapidavitque eum omnis Israhel et cuncta quae illius erant igne consumpta sunt
congregaverunt quoque super eum acervum magnum lapidum qui permanet usque in praesentem diem et aversus est furor Domini ab eis vocatumque est nomen loci illius vallis Achor usque hodie<CM>
dixit autem Dominus ad Iosue ne timeas neque formides tolle tecum omnem multitudinem pugnatorum et consurgens ascende in oppidum Ahi ecce tradidi in manu tua regem eius et populum urbemque et terram
faciesque urbi Ahi et regi eius sicut fecisti Hiericho et regi illius praedam vero et omnia animantia diripietis vobis pone insidias urbi post eam<CM>
surrexitque Iosue et omnis exercitus bellatorum cum eo ut ascenderent in Ahi et electa triginta milia virorum fortium misit nocte
praecepitque eis dicens ponite insidias post civitatem nec longius recedatis et eritis omnes parati
ego autem et reliqua multitudo quae mecum est accedemus ex adverso contra urbem cumque exierint contra nos sicut ante fecimus fugiemus et terga vertemus
donec persequentes ab urbe longius protrahantur putabunt enim fugere nos sicut prius
nobis ergo fugientibus et illis sequentibus consurgetis de insidiis et vastabitis civitatem tradetque eam Dominus Deus vester in manus vestras
cumque ceperitis succendite eam sic omnia facietis ut iussi
dimisitque eos et perrexerunt ad insidiarum locum sederuntque inter Bethel et Ahi ad occidentalem plagam urbis Ahi Iosue autem nocte illa in medio mansit populi
surgensque diluculo recensuit socios et ascendit cum senioribus in fronte exercitus vallatus auxilio pugnatorum
cumque venissent et ascendissent ex adverso civitatis steterunt ad septentrionalem urbis plagam inter quam et eos vallis media erat
quinque milia autem viros elegerat et posuerat in insidiis inter Bethaven et Ahi ex occidentali parte eiusdem civitatis
omnis vero reliquus exercitus ad aquilonem aciem dirigebat ita ut novissimi multitudinis occidentalem plagam urbis adtingerent abiit ergo Iosue nocte illa et stetit in vallis medio
quod cum vidisset rex Ahi festinavit mane et egressus est cum omni exercitu civitatis direxitque aciem contra desertum ignorans quod post tergum laterent insidiae
Iosue vero et omnis Israhel cesserunt loco simulantes metum et fugientes per viam solitudinis
at illi vociferantes pariter et se mutuo cohortantes persecuti sunt eos cumque recessissent a civitate
et ne unus quidem in urbe Ahi et Bethel remansisset qui non persequeretur Israhel sicut eruperant aperta oppida relinquentes
dixit Dominus ad Iosue leva clypeum qui in manu tua est contra urbem Ahi quoniam tibi tradam eam
cumque elevasset clypeum ex adverso civitatis insidiae quae latebant surrexerunt confestim et pergentes ad civitatem ceperunt et succenderunt eam
viri autem civitatis qui persequebantur Iosue respicientes et videntes fumum urbis ad caelum usque conscendere non potuerunt ultra huc illucque diffugere praesertim cum hii qui simulaverant fugam et tendebant ad solitudinem contra persequentes fortissime restitissent
vidensque Iosue et omnis Israhel quod capta esset civitas et fumus urbis ascenderet reversus percussit viros Ahi
siquidem et illi qui ceperant et succenderant civitatem egressi ex urbe contra suos medios hostium ferire coeperunt cum ergo ex utraque parte adversarii caederentur ita ut nullus de tanta multitudine salvaretur<CM>
regem quoque urbis Ahi adprehendere viventem et obtulerunt Iosue
igitur omnibus interfectis qui Israhelem ad deserta tendentem fuerant persecuti et in eodem loco gladio corruentibus reversi filii Israhel percusserunt civitatem
erant autem qui in eo die conciderant a viro usque ad mulierem duodecim milia hominum omnes urbis Ahi
Iosue vero non contraxit manum quam in sublime porrexerat tenens clypeum donec interficerentur omnes habitatores Ahi
iumenta autem et praedam civitatis diviserunt sibi filii Israhel sicut praeceperat Dominus Iosue
qui succendit urbem et fecit eam tumulum sempiternum
regem quoque eius suspendit in patibulo usque ad vesperum et solis occasum praecepitque et deposuerunt cadaver eius de cruce proieceruntque in ipso introitu civitatis congesto super eum magno acervo lapidum qui permanet usque in praesentem diem<CM>
tunc aedificavit Iosue altare Domino Deo Israhel in monte Hebal
sicut praeceperat Moses famulus Domini filiis Israhel et scriptum est in volumine legis Mosi altare de lapidibus inpolitis quos ferrum non tetigit et obtulit super eo holocausta Domino immolavitque pacificas victimas
et scripsit super lapides deuteronomium legis Mosi quod ille digesserat coram filiis Israhel
omnis autem populus et maiores natu ducesque ac iudices stabant ex utraque parte arcae in conspectu sacerdotum qui portabant arcam foederis Domini ut advena ita et indigena media eorum pars iuxta montem Garizim et media iuxta montem Hebal sicut praeceperat Moses famulus Domini et primum quidem benedixit populo Israhel
post haec legit omnia verba benedictionis et maledictionis et cuncta quae scripta erant in legis volumine
nihil ex his quae Moses iusserat reliquit intactum sed universa replicavit coram omni multitudine Israhel mulieribus ac parvulis et advenis qui inter eos morabantur<CM>
quibus auditis cuncti reges trans Iordanem qui versabantur in montanis et in campestribus in maritimis ac litore maris Magni hii quoque qui habitabant iuxta Libanum Hettheus et Amorreus et Chananeus Ferezeus et Eveus et Iebuseus
congregati sunt pariter ut pugnarent contra Iosue et Israhel uno animo eademque sententia<CM>
at hii qui habitabant in Gabaon audientes cuncta quae fecerat Iosue Hiericho et Ahi
et callide cogitantes tulerunt sibi cibaria saccos veteres asinis inponentes et utres vinarios scissos atque consutos
calciamentaque perantiqua quae ad indicium vetustatis pittaciis consuta erant induti veteribus vestimentis panes quoque quos portabant ob viaticum duri erant et in frusta comminuti
perrexeruntque ad Iosue qui tunc morabatur in castris Galgalae et dixerunt ei atque omni simul Israheli de terra longinqua venimus pacem vobiscum facere cupientes responderuntque viri Israhel ad eos atque dixerunt
ne forsitan in terra quae nobis sorte debetur habitetis et non possimus foedus inire vobiscum
at illi ad Iosue servi inquiunt tui sumus quibus Iosue quinam ait estis et unde venistis
responderunt de terra longinqua valde venerunt servi tui in nomine Domini Dei tui audivimus enim famam potentiae eius cuncta quae fecit in Aegypto
et duobus Amorreorum regibus trans Iordanem Seon regi Esebon et Og regi Basan qui erat in Astharoth
dixeruntque nobis seniores et omnes habitatores terrae nostrae tollite in manibus cibaria ob longissimam viam et occurrite eis ac dicite servi vestri sumus foedus inite nobiscum
en panes quando egressi sumus de domibus nostris ut veniremus ad vos calidos sumpsimus nunc sicci facti sunt et vetustate nimia comminuti
utres vini novos implevimus nunc rupti sunt et soluti vestes et calciamenta quibus induimur et quae habemus in pedibus ob longitudinem largioris viae trita sunt et paene consumpta
susceperunt igitur de cibariis eorum et os Domini non interrogaverunt<CM>
fecitque Iosue cum eis pacem et inito foedere pollicitus est quod non occiderentur principes quoque multitudinis iuraverunt eis
post dies autem tres initi foederis audierunt quod in vicino habitarent et inter eos futuri essent
moveruntque castra filii Israhel et venerunt in civitates eorum die tertio quarum haec vocabula sunt Gabaon et Caphira et Beroth et Cariathiarim
et non percusserunt eos eo quod iurassent eis principes multitudinis in nomine Domini Dei Israhel murmuravit itaque omne vulgus contra principes
qui responderunt eis iuravimus illis in nomine Domini Dei Israhel et idcirco non possumus eos contingere
sed hoc faciemus eis reserventur quidem ut vivant ne contra nos ira Domini concitetur si peieraverimus
sed sic vivant ut in usus universae multitudinis ligna caedant aquasque conportent quibus haec loquentibus<CM>
vocavit Gabaonitas Iosue et dixit eis cur nos decipere fraude voluistis ut diceretis procul valde habitamus a vobis cum in medio nostri sitis
itaque sub maledictione eritis et non deficiet de stirpe vestra ligna caedens aquasque conportans in domum Dei mei
qui responderunt nuntiatum est nobis servis tuis quae promisisset Dominus Deus tuus Mosi servo suo ut traderet vobis omnem terram et disperderet cunctos habitatores eius timuimus igitur valde et providimus animabus nostris vestro terrore conpulsi et hoc consilium inivimus
nunc autem in manu tua sumus quod tibi bonum et rectum videtur fac nobis
fecit ergo Iosue ut dixerat et liberavit eos de manibus filiorum Israhel ut non occiderentur
decrevitque in illo die esse eos in ministerium cuncti populi et altaris Domini caedentes ligna et aquas conportantes usque in praesens tempus in loco quem Dominus elegisset<CM>
quae cum audisset Adonisedec rex Hierusalem quod scilicet cepisset Iosue Ahi et subvertisset eam sicut enim fecerat Hiericho et regi eius sic fecit Ahi et regi illius et quod transfugissent Gabaonitae ad Israhel et essent foederati eorum
timuit valde urbs enim magna erat Gabaon et una regalium civitatum et maior oppido Ahi omnesque bellatores eius fortissimi
misit ergo Adonisedec rex Hierusalem ad Oham regem Hebron et ad Pharam regem Hieremoth ad Iaphie quoque regem Lachis et ad Dabir regem Eglon dicens
ascendite ad me et ferte praesidium ut expugnemus Gabaon quare transfugerit ad Iosue et filios Israhel
congregati igitur ascenderunt quinque reges Amorreorum rex Hierusalem rex Hebron rex Hieremoth rex Lachis rex Eglon simul cum exercitibus suis et castrametati sunt circa Gabaon obpugnantes eam
habitatores autem Gabaon urbis obsessae miserunt ad Iosue qui tunc morabatur in castris apud Galgalam et dixerunt ei ne retrahas manus tuas ab auxilio servorum tuorum ascende cito et libera nos ferque praesidium convenerunt enim adversum nos omnes reges Amorreorum qui habitant in montanis<CM>
ascenditque Iosue de Galgalis et omnis exercitus bellatorum cum eo viri fortissimi
dixitque Dominus ad Iosue ne timeas eos in manus enim tuas tradidi illos nullus tibi ex eis resistere poterit
inruit itaque Iosue super eos repente tota ascendens nocte de Galgalis
et conturbavit eos Dominus a facie Israhel contrivitque plaga magna in Gabaon ac persecutus est per viam ascensus Bethoron et percussit usque Azeca et Maceda
cumque fugerent filios Israhel et essent in descensu Bethoron Dominus misit super eos lapides magnos de caelo usque Azeca et mortui sunt multo plures lapidibus grandinis quam quos gladio percusserant filii Israhel
tunc locutus est Iosue Domino in die qua tradidit Amorreum in conspectu filiorum Israhel dixitque coram eis sol contra Gabaon ne movearis et luna contra vallem Ahialon
steteruntque sol et luna donec ulcisceretur se gens de inimicis suis nonne scriptum est hoc in libro Iustorum stetit itaque sol in medio caeli et non festinavit occumbere spatio unius diei
non fuit ante et postea tam longa dies oboediente Domino voci hominis et pugnante pro Israhel<CM>
reversusque est Iosue cum omni Israhel in castra Galgalae
fugerant enim quinque reges et se absconderant in spelunca urbis Maceda
nuntiatumque est Iosue quod inventi essent quinque reges latentes in spelunca Maceda
qui praecepit sociis et ait volvite saxa ingentia ad os speluncae et ponite viros industrios qui clausos custodiant
vos autem nolite stare sed persequimini hostes et extremos quosque fugientium caedite ne dimittatis eos urbium suarum intrare praesidia quos tradidit Dominus Deus in manus vestras
caesis igitur adversariis plaga magna et usque ad internicionem paene consumptis hii qui Israhel effugere potuerunt ingressi sunt civitates munitas
reversusque est omnis exercitus ad Iosue in Maceda ubi tunc erant castra sani et integro numero nullusque contra filios Israhel muttire ausus est
praecepitque Iosue dicens aperite os speluncae et producite ad me quinque reges qui in ea latitant
fecerunt ministri ut sibi fuerat imperatum et eduxerunt ad eum quinque reges de spelunca regem Hierusalem regem Hebron regem Hieremoth regem Lachis regem Eglon
cumque educti essent ad eum vocavit omnes viros Israhel et ait ad principes exercitus qui secum erant ite et ponite pedes super colla regum istorum qui cum perrexissent et subiectorum pedibus colla calcarent
rursum ait ad eos nolite timere nec paveatis confortamini et estote robusti sic enim faciet Dominus cunctis hostibus vestris adversum quos dimicatis
percussitque Iosue et interfecit eos atque suspendit super quinque stipites fueruntque suspensi usque ad vesperum
cumque occumberet sol praecepit sociis ut deponerent eos de patibulis qui depositos proiecerunt in speluncam in qua latuerant et posuerunt super os eius saxa ingentia quae permanent usque in praesens<CM>
eodem die Macedam quoque cepit Iosue et percussit in ore gladii regemque illius interfecit et omnes habitatores eius non dimisit in ea saltim parvas reliquias fecitque regi Maceda sicut fecerat regi Hiericho
transivit cum omni Israhel de Maceda in Lebna et pugnabat contra eam
quam tradidit Dominus cum rege suo in manu Israhel percusseruntque urbem in ore gladii et omnes habitatores eius non dimiserunt in ea ullas reliquias feceruntque regi Lebna sicut fecerant regi Hiericho
de Lebna transivit in Lachis et exercitu per gyrum disposito obpugnabat eam
tradiditque Dominus Lachis in manu Israhel et cepit eam die altero atque percussit in ore gladii omnemque animam quae fuerat in ea sicut fecerat Lebna
eo tempore ascendit Hiram rex Gazer ut auxiliaretur Lachis quem percussit Iosue cum omni populo eius usque ad internicionem
transivitque de Lachis in Eglon et circumdedit
atque expugnavit eam eadem die percussitque in ore gladii omnes animas quae erant in ea iuxta omnia quae fecerat Lachis
ascendit quoque cum omni Israhele de Eglon in Hebron et pugnavit contra eam
cepitque et percussit in ore gladii regem quoque eius et omnia oppida regionis illius universasque animas quae in ea fuerant commoratae non reliquit in ea ullas reliquias sicut fecerat Eglon sic fecit et Hebron cuncta quae in ea repperit consumens gladio
inde reversus in Dabir<WTH10-39> cepit eam atque vastavit
<WTH10-40> regem quoque eius et omnia per circuitum oppida percussit in ore gladii non dimisit in ea ullas reliquias sicut fecerat Hebron et Lebna et regibus earum sic fecit Dabir et regi illius
<WTH10-41> percussit itaque Iosue omnem terram montanam et meridianam atque campestrem et Asedoth cum regibus suis non dimisit in ea ullas reliquias sed omne quod spirare poterat interfecit sicut praeceperat ei Dominus Deus Israhel
<WTH10-42> a Cadesbarne usque Gazam omnem terram Gosen usque Gabaon
<WTH10-43> universos reges et regiones eorum uno cepit impetu atque vastavit Dominus enim Deus Israhel pugnabat pro eo
<WTH10-44> reversusque est cum omni Israhele ad locum castrorum in Galgala<CM>
quae cum audisset Iabin rex Asor misit ad Iobab regem Madon et ad regem Someron atque ad regem Acsaph
ad reges quoque aquilonis qui habitabant in montanis et in planitie contra meridiem Cheneroth in campestribus quoque et in regionibus Dor iuxta mare
Chananeumque ab oriente et occidente et Amorreum atque Hettheum ac Ferezeum et Iebuseum in montanis Eveum quoque qui habitabat ad radices Hermon in terra Masphe
egressique sunt omnes cum turmis suis populus multus nimis sicut harena quae est in litore maris equi quoque et currus inmensae multitudinis
conveneruntque omnes reges isti in unum ad aquas Merom ut pugnarent contra Israhel
dixitque Dominus ad Iosue ne timeas eos cras enim hac eadem hora ego tradam omnes istos vulnerandos in conspectu Israhel equos eorum subnervabis et currus igne conbures
venitque Iosue et omnis exercitus cum eo adversum illos ad aquas Merom subito et inruerunt super eos
tradiditque illos Dominus in manu Israhel qui percusserunt eos et persecuti sunt usque ad Sidonem magnam et aquas Maserefoth campumque Masphe qui est ad orientalem illius partem ita percussit omnes ut nullas dimitteret ex eis reliquias
fecit sicut praeceperat ei Dominus equos eorum subnervavit currusque conbusit<CM>
reversusque statim cepit Asor et regem eius percussit gladio Asor enim antiquitus inter omnia regna haec principatum tenebat
percussitque omnes animas quae ibidem morabantur non dimisit in ea ullas reliquias sed usque ad internicionem universa vastavit ipsamque urbem permisit incendio
et omnes per circuitum civitates regesque earum cepit percussit atque delevit sicut praeceperat ei Moses famulus Domini
absque urbibus quae erant in collibus et in tumulis sitae ceteras succendit Israhel unam tantum Asor munitissimam flamma consumpsit
omnemque praedam istarum urbium ac iumenta diviserunt sibi filii Israhel cunctis hominibus interfectis<CM>
sicut praeceperat Dominus Mosi servo suo ita praecepit Moses Iosue et ille universa conplevit non praeteriit de universis mandatis ne unum quidem verbum quod iusserat Dominus Mosi
cepit itaque Iosue omnem terram montanam et meridianam terramque Gosen et planitiem et occidentalem plagam montemque Israhel et campestria eius
et partem montis quae ascendit Seir usque Baalgad per planitiem Libani subter montem Hermon omnes reges eorum cepit percussit occidit
multo tempore pugnavit Iosue contra reges istos
non fuit civitas quae se non traderet filiis Israhel praeter Eveum qui habitabat in Gabaon omnes bellando cepit
Domini enim sententiae fuerat ut indurarentur corda eorum et pugnarent contra Israhel et caderent et non mererentur ullam clementiam ac perirent sicut praeceperat Dominus Mosi
in tempore illo venit Iosue et interfecit Enacim de montanis Hebron et Dabir et Anab et de omni monte Iuda et Israhel urbesque eorum delevit
non reliquit ullum de stirpe Enacim in terra filiorum Israhel absque civitatibus Gaza et Geth et Azoto in quibus solis relicti sunt
cepit ergo Iosue omnem terram sicut locutus est Dominus ad Mosen et tradidit eam in possessionem filiis Israhel secundum partes et tribus suas quievitque terra a proeliis<CM>
hii sunt reges quos percusserunt filii Israhel et possederunt terram eorum trans Iordanem ad solis ortum a torrente Arnon usque ad montem Hermon et omnem orientalem plagam quae respicit solitudinem
Seon rex Amorreorum qui habitavit in Esebon dominatus est ab Aroer quae sita est super ripam torrentis Arnon et mediae partis in valle dimidiique Galaad usque ad torrentem Iaboc qui est terminus filiorum Ammon
et a solitudine usque ad mare Cheneroth contra orientem et usque ad mare Deserti quod est mare Salsissimum ad orientalem plagam per viam quae ducit Bethesimoth et ab australi parte quae subiacent Asedothphasga
terminus Og regis Basan de reliquiis Rafaim qui habitavit in Astharoth et in Edrain et dominatus est in monte Hermon et in Salacha atque in universa Basan usque ad terminos
Gesuri et Machathi et dimidiae partis Galaad terminos Seon regis Esebon
Moses famulus Domini et filii Israhel percusserunt eos tradiditque terram eorum Moses in possessionem Rubenitis et Gadditis et dimidiae tribui Manasse<CM>
hii sunt reges terrae quos percussit Iosue et filii Israhel trans Iordanem ad occidentalem plagam a Baalgad in campo Libani usque ad montem cuius pars ascendit in Seir tradiditque eam Iosue in possessionem tribubus Israhel singulis partes suas
tam in montanis quam in planis atque campestribus in Aseroth et solitudine ac meridie Hettheus fuit et Amorreus Chananeus et Ferezeus Eveus et Iebuseus
rex Hiericho unus rex Ahi quae est ex latere Bethel unus
rex Hierusalem unus rex Hebron unus
rex Hierimoth unus rex Lachis unus
rex Eglon unus rex Gazer unus
rex Dabir unus rex Gader unus
rex Herma unus rex Hered unus
rex Lebna unus rex Odollam unus
rex Maceda unus rex Bethel unus
rex Thaffua unus rex Afer unus
rex Afec unus rex Saron unus
rex Madon unus rex Asor unus
rex Someron unus rex Acsaph unus
rex Thenach unus rex Mageddo unus
rex Cades unus rex Iachanaem Chermeli unus
rex Dor et provinciae Dor unus rex gentium Galgal unus
rex Thersa unus omnes reges triginta et unus<CM>
Iosue senex provectaeque aetatis erat et dixit Dominus ad eum senuisti et longevus es terraque latissima derelicta est quae necdum est sorte divisa
omnis videlicet Galilea Philisthim et universa Gesuri
a fluvio turbido qui inrigat Aegyptum usque ad terminos Accaron contra aquilonem terra Chanaan quae in quinque regulos Philisthim dividitur Gazeos Azotios Ascalonitas Gettheos et Accaronitas
ad meridiem vero sunt Evei omnis terra Chanaan et Maara Sidoniorum usque Afeca et terminos Amorrei
eiusque confinia Libani quoque regio contra orientem a Baalgad sub monte Hermon donec ingrediaris Emath
omnium qui habitant in monte a Libano usque ad aquas Masrefoth universique Sidonii ego sum qui delebo eos a facie filiorum Israhel veniat ergo in parte hereditatis Israhel sicut praecepi tibi<CM>
et nunc divide terram in possessionem novem tribubus et dimidiae tribui Manasse
cum qua Ruben et Gad possederunt terram quam tradidit eis Moses famulus Domini trans fluenta Iordanis ad orientalem plagam
ab Aroer quae sita est in ripa torrentis Arnon et in vallis medio universaque campestria Medaba usque Dibon
et cunctas civitates Seon regis Amorrei qui regnavit in Esebon usque ad terminos filiorum Ammon
et Galaad ac terminum Gesuri et Machathi omnemque montem Hermon et universam Basan usque Saleca
omne regnum Og in Basan qui regnavit in Astharoth et Edraim ipse fuit de reliquiis Rafaim percussitque eos Moses atque delevit
nolueruntque disperdere filii Israhel Gesuri et Machathi et habitaverunt in medio Israhel usque in praesentem diem
tribui autem Levi non dedit possessionem sed sacrificia et victimae Domini Dei Israhel ipsa est eius hereditas sicut locutus est illi
dedit ergo Moses possessionem tribui filiorum Ruben iuxta cognationes suas
fuitque terminus eorum ab Aroer quae sita est in ripa torrentis Arnon et in valle eiusdem torrentis media universam planitiem quae ducit Medaba
et Esebon cunctosque viculos earum qui sunt in campestribus Dibon quoque et Bamothbaal et oppidum Baalmaon
Iessa et Cedmoth et Mepheeth
Cariathaim et Sebama et Sarathasar in monte convallis
Bethpheor et Asedothphasga et Bethaisimoth
omnes urbes campestres universaque regna Seon regis Amorrei qui regnavit in Esebon quem percussit Moses cum principibus Madian Eveum et Recem et Sur et Ur et Rabee duces Seon habitatores terrae
et Balaam filium Beor ariolum occiderunt filii Israhel gladio cum ceteris interfectis
factusque est terminus filiorum Ruben Iordanis fluvius haec est possessio Rubenitarum per cognationes suas urbium et viculorum
deditque Moses tribui Gad et filiis eius per cognationes suas possessionem cuius haec divisio est
terminus Iazer et omnes civitates Galaad dimidiamque partem terrae filiorum Ammon usque ad Aroer quae est contra Rabba
et ab Esebon usque Ramoth Masphe et Batanim et a Manaim usque ad terminos Dabir
in valle quoque Betharaam et Bethnemra et Soccoth et Saphon reliquam partem regni Seon regis Esebon huius quoque Iordanis finis est usque ad extremam partem maris Chenereth trans Iordanem ad orientalem plagam
haec est possessio filiorum Gad per familias suas civitates et villae earum
dedit et dimidiae tribui Manasse filiisque eius iuxta cognationes suas possessionem
cuius hoc principium est a Manaim universam Basan et cuncta regna Og regis Basan omnesque vicos Air qui sunt in Basan sexaginta oppida
et dimidiam partem Galaad Astharoth et Edrai urbes regni Og in Basan filiis Machir filii Manasse dimidiae parti filiorum Machir iuxta cognationes suas
hanc possessionem divisit Moses in campestribus Moab trans Iordanem contra Hiericho ad orientalem plagam
tribui autem Levi non dedit possessionem quoniam Dominus Deus Israhel ipse est possessio eius ut locutus est illi<CM>
hoc est quod possederunt filii Israhel in terra Chanaan quam dederunt eis Eleazar sacerdos et Iosue filius Nun et principes familiarum per tribus Israhel
sorte omnia dividentes sicut praeceperat Dominus in manu Mosi novem tribubus et dimidiae tribui
duabus enim tribubus et dimidiae dederat Moses trans Iordanem possessionem absque Levitis qui nihil terrae acceperunt inter fratres suos
sed in eorum successerant locum filii Ioseph in duas divisi tribus Manasse et Ephraim nec acceperunt Levitae aliam in terra partem nisi urbes ad habitandum et suburbana earum ad alenda iumenta et pecora sua
sicut praecepit Dominus Mosi ita fecerunt filii Israhel et diviserunt terram<CM>
accesserunt itaque filii Iuda ad Iosue in Galgala locutusque est ad eum Chaleb filius Iepphonne Cenezeus nosti quid locutus sit Dominus ad Mosen hominem Dei de me et te in Cadesbarne
quadraginta annorum eram quando me misit Moses famulus Domini de Cadesbarne ut considerarem terram nuntiavique ei quod mihi verum videbatur
fratres autem mei qui ascenderant mecum dissolverunt cor populi et nihilominus ego secutus sum Dominum Deum meum
iuravitque Moses in die illo dicens terram quam calcavit pes tuus erit possessio tua et filiorum tuorum in aeternum quia secutus es Dominum Deum meum
concessit ergo Dominus vitam mihi sicut pollicitus est usque in praesentem diem quadraginta et quinque anni sunt ex quo locutus est Dominus verbum istud ad Mosen quando ambulabat Israhel per solitudinem hodie octoginta quinque annorum sum
sic valens ut eo valebam tempore quando ad explorandum missus sum illius in me temporis fortitudo usque hodie perseverat tam ad bellandum quam ad gradiendum
da ergo mihi montem istum quem pollicitus est Dominus te quoque audiente in quo Enacim sunt et urbes magnae atque munitae si forte sit Dominus mecum et potuero delere eos sicut promisit mihi
benedixitque ei Iosue et tradidit Hebron in possessionem
atque ex eo fuit Hebron Chaleb filio Iepphonne Cenezeo usque in praesentem diem quia secutus est Dominum Deum Israhel
nomen Hebron antea vocabatur Cariatharbe Adam maximus ibi inter Enacim situs est et terra cessavit a proeliis<CM>
igitur sors filiorum Iudae per cognationes suas ista fuit a termino Edom desertum Sin contra meridiem et usque ad extremam partem australis plagae
initium eius a summitate maris Salsissimi et a lingua eius quae respicit meridiem
egrediturque contra ascensum Scorpionis et pertransit in Sina ascenditque in Cadesbarne et pervenit in Esrom ascendens Addara et circumiens Caricaa
atque inde pertransiens in Asemona et perveniens ad torrentem Aegypti eruntque termini eius mare Magnum hic erit finis meridianae plagae
ab oriente vero erit initium mare Salsissimum usque ad extrema Iordanis et ea quae respiciunt aquilonem a lingua maris usque ad eundem Iordanem fluvium
ascenditque terminus in Bethagla et transit ab aquilone in Betharaba ascendens ad lapidem Boem filii Ruben
et tendens usque ad terminos Debera de valle Achor contra aquilonem respiciens Galgala quae est ex adverso ascensionis Adommim ab australi parte torrentis transitque aquas quae vocantur fons Solis et erunt exitus eius ad fontem Rogel
ascenditque per convallem filii Ennom ex latere Iebusei ad meridiem haec est Hierusalem et inde se erigens ad verticem montis qui est contra Gehennom ad occidentem in summitate vallis Rafaim contra aquilonem
pertransitque a vertice montis usque ad fontem aquae Nepthoa et pervenit usque ad vicos montis Ephron inclinaturque in Bala quae est Cariathiarim id est urbs Silvarum
et circuit de Bala contra occidentem usque ad montem Seir transitque iuxta latus montis Iarim ad aquilonem in Cheslon et descendit in Bethsames transitque in Thamna
et pervenit contra aquilonem partis Accaron ex latere inclinaturque Sechrona et transit montem Baala pervenitque in Iebnehel et maris Magni contra occidentem fine concluditur
hii sunt termini filiorum Iuda per circuitum in cognationibus suis<CM>
Chaleb vero filio Iepphonne dedit partem in medio filiorum Iuda sicut praeceperat ei Dominus Cariatharbe patris Enach ipsa est Hebron
delevitque ex ea Chaleb tres filios Enach Sesai et Ahiman et Tholmai de stirpe Enach
atque inde conscendens venit ad habitatores Dabir quae prius vocabatur Cariathsepher id est civitas Litterarum
dixitque Chaleb qui percusserit Cariathsepher et ceperit eam dabo illi Axam filiam meam uxorem
cepitque eam Othonihel filius Cenez frater Chaleb iunior deditque ei Axam filiam suam uxorem
quae cum pergerent simul suasit viro ut peteret a patre suo agrum suspiravitque ut sedebat in asino cui Chaleb quid habes inquit
at illa respondit da mihi benedictionem terram australem et arentem dedisti mihi iunge et inriguam dedit itaque ei Chaleb inriguum superius et inferius<CM>
haec est possessio tribus filiorum Iuda per cognationes suas
erantque civitates ab extremis partibus filiorum Iuda iuxta terminos Edom a meridie Cabsehel et Eder et Iagur
et Cina et Dimona Adeda
et Cedes et Asor Iethnan
Zif et Thelem Baloth
et Asor nova et Cariothesrom haec est Asor
Aman Same et Molada
et Asergadda et Asemon Bethfeleth
et Asersual et Bersabee et Baziothia
Bala et Hiim Esem
et Heltholad Exiil et Harma
Siceleg et Medemena et Sensenna
Lebaoth et Selim et Aenremmon omnes civitates viginti novem et villae earum
in campestribus vero Esthaul et Saraa et Asena
et Azanoe et Aengannim Thaffua et Aenaim
et Hierimoth Adulam Soccho et Azeca
et Saraim Adithaim et Gedera et Giderothaim urbes quattuordecim et villae earum
Sanan et Adesa et Magdalgad
Delean et Mesfa et Iecthel
Lachis et Bascath et Aglon
Thebbon et Lehemas et Chethlis
et Gideroth Bethdagon et Neema et Maceda civitates sedecim et villae earum
Labana et Aether et Asan
Ieptha et Esna et Nesib
Ceila et Achzib et Maresa civitates novem et villae earum
Accaron cum vicis et villulis suis
ab Accaron usque ad mare omnia quae vergunt ad Azotum et viculos eius
Azotus cum vicis et villulis suis Gaza cum viculis et villulis suis usque ad torrentem Aegypti mare Magnum terminus eius
et in monte Samir et Iether et Soccho
et Edenna Cariathsenna haec est Dabir
Anab et Isthemo et Anim
Gosen et Olon et Gilo civitates undecim et villae earum
Arab et Roma et Esaan
Ianum et Bethafua et Afeca
Ammatha et Cariatharbe haec est Hebron et Sior civitates novem et villae earum
Maon et Chermel et Zif et Iotae
Iezrehel et Iucadam et Zanoe
Accaim Gebaa et Thamna civitates decem et villae earum
Alul et Bethsur et Gedor
Mareth et Bethanoth et Elthecen civitates sex et villae earum
Cariathbaal haec est Cariathiarim urbs Silvarum et Arebba civitates duae et villae earum
in deserto Betharaba Meddin et Schacha
Anepsan et civitas Salis et Engaddi civitates sex et villae earum
Iebuseum autem habitatorem Hierusalem non potuerunt filii Iuda delere habitavitque Iebuseus cum filiis Iuda in Hierusalem usque in praesentem diem<CM>
cecidit quoque sors filiorum Ioseph ab Iordane contra Hiericho et aquas eius ab oriente solitudo quae ascendit de Hiericho ad montana Bethel
et egreditur de Bethel Luzam transitque terminum Archiatharoth
et descendit ad occidentem iuxta terminum Ieflethi usque ad terminos Bethoron inferioris et Gazer finiunturque regiones eius mari Magno
possederuntque filii Ioseph Manasse et Ephraim<CM>
et factus est terminus filiorum Ephraim per cognationes suas et possessio eorum contra orientem Atharothaddar usque Bethoron superiorem
egrediunturque confinia in mare Machmethath vero aquilonem respicit et circuit terminus contra orientem in Thanathselo et pertransit ab oriente Ianoe
descenditque de Ianoe in Atharoth et Noaratha et pervenit in Hiericho et egreditur ad Iordanem
de Taffua pertransitque contra mare in valle Harundineti suntque egressus eius in mare Salsissimum haec est possessio tribus filiorum Ephraim per familias suas
urbesque quae separatae sunt filiis Ephraim in medio possessionis filiorum Manasse et villae earum
et non interfecerunt filii Ephraim Chananeum qui habitabat in Gazer habitavitque Chananeus in medio Ephraim usque in diem hanc tributarius<CM>
cecidit autem sors tribui Manasse ipse est enim primogenitus Ioseph Machir primogenito Manasse patri Galaad qui fuit vir pugnator habuitque possessionem Galaad et Basan
et reliquis filiorum Manasse iuxta familias suas filiis Abiezer et filiis Elech et filiis Esrihel et filiis Sechem et filiis Epher et filiis Semida isti sunt filii Manasse filii Ioseph mares per cognationes suas
Salphaad vero filio Epher filii Galaad filii Machir filii Manasse non erant filii sed solae filiae quarum ista sunt nomina Maala et Noa Egla et Melcha et Thersa
veneruntque in conspectu Eleazari sacerdotis et Iosue filii Nun et principum dicentes Dominus praecepit per manum Mosi ut daretur nobis possessio in medio fratrum nostrorum deditque eis iuxta imperium Domini possessionem in medio fratrum patris earum
et ceciderunt funiculi Manasse decem absque terra Galaad et Basan trans Iordanem
filiae enim Manasse possederunt hereditatem in medio filiorum eius terra autem Galaad cecidit in sortem filiorum Manasse qui reliqui erant<CM>
fuitque terminus Manasse ab Aser Machmathath quae respicit Sychem et egreditur ad dextram iuxta habitatores fontis Taffuae
etenim in sorte Manasse ceciderat terra Taffuae quae est iuxta terminos Manasse filiorum Ephraim
descenditque terminus vallis Harundineti in meridiem torrentis civitatum Ephraim quae in medio sunt urbium Manasse terminus Manasse ab aquilone torrentis et exitus eius pergit ad mare
ita ut ab austro sit possessio Ephraim et ab aquilone Manasse et utramque claudat mare et coniungantur sibi in tribu Aser ab aquilone et in tribu Isachar ab oriente
fuitque hereditas Manasse in Isachar et in Aser Bethsan et viculi eius et Ieblaam cum villulis suis et habitatores Dor cum oppidis suis habitatores quoque Hendor cum villulis suis similiterque habitatores Thanach cum villulis suis et habitatores Mageddo cum viculis suis et tertia pars urbis Nofeth
nec potuerunt filii Manasse has subvertere civitates sed coepit Chananeus habitare in terra ista
postquam autem convaluerunt filii Israhel subiecerunt Chananeos et fecerunt sibi tributarios nec interfecerunt eos<CM>
locutique sunt filii Ioseph ad Iosue atque dixerunt quare dedisti mihi possessionem sortis et funiculi unius cum sim tantae multitudinis et benedixerit mihi Dominus
ad quos Iosue ait si populus multus es ascende in silvam et succide tibi spatia in terra Ferezei et Rafaim quia angusta est tibi possessio montis Ephraim
cui responderunt filii Ioseph non poterimus ad montana conscendere cum ferreis curribus utantur Chananei qui habitant in terra campestri in qua sitae sunt Bethsan cum viculis suis et Iezrahel mediam possidens vallem
dixitque Iosue ad domum Ioseph Ephraim et Manasse populus multus es et magnae fortitudinis non habebis sortem unam
sed transibis ad montem et succides tibi atque purgabis ad habitandum spatia et poteris ultra procedere cum subverteris Chananeum quem dicis ferreos habere currus et esse fortissimum<CM>
congregatique sunt omnes filii Israhel in Silo ibique fixerunt tabernaculum testimonii et fuit eis terra subiecta<CM>
remanserant autem filiorum Israhel septem tribus quae necdum acceperant possessiones suas
ad quos Iosue ait usquequo marcetis ignavia et non intratis ad possidendam terram quam Dominus Deus patrum vestrorum dedit vobis
eligite de singulis tribubus ternos viros ut mittam eos et pergant atque circumeant terram et describant eam iuxta numerum uniuscuiusque multitudinis referantque ad me quod descripserint
dividite vobis terram in septem partes Iudas sit in terminis suis ab australi plaga et domus Ioseph ab aquilone
mediam inter hos terram in septem partes describite et huc venietis ad me ut coram Domino Deo vestro mittam vobis hic sortem
quia non est inter vos pars Levitarum sed sacerdotium Domini est eorum hereditas Gad autem et Ruben et dimidia tribus Manasse iam acceperant possessiones suas trans Iordanem ad orientalem plagam quas dedit eis Moses famulus Domini
cumque surrexissent viri ut pergerent ad describendam terram praecepit eis Iosue dicens circuite terram et describite eam ac revertimini ad me ut hic coram Domino Deo in Silo mittam vobis sortem
itaque perrexerunt et lustrantes eam in septem partes diviserunt scribentes in volumine reversique sunt ad Iosue in castra Silo
qui misit sortes coram Domino in Silo divisitque terram filiis Israhel in septem partes<CM>
et ascendit sors prima filiorum Beniamin per familias suas ut possiderent terram inter filios Iuda et filios Ioseph
fuitque terminus eorum contra aquilonem ab Iordane pergens iuxta latus Hiericho septentrionalis plagae et inde contra occidentem ad montana conscendens et perveniens in solitudinem Bethaven
atque pertransiens iuxta Luzam ad meridiem ipsa est Bethel descenditque in Atharothaddar in montem qui est ad meridiem Bethoron inferioris
et inclinatur circumiens contra mare a meridie montis qui respicit Bethoron contra africum suntque exitus eius in Cariathbaal quae vocatur et Cariathiarim urbem filiorum Iuda haec est plaga contra mare et occidentem
a meridie autem ex parte Cariathiarim egreditur terminus contra mare et pervenit usque ad fontem aquarum Nepthoa
descenditque in partem montis qui respicit vallem filiorum Ennom et est contra septentrionalem plagam in extrema parte vallis Rafaim descenditque Gehennom id est vallis Ennom iuxta latus Iebusei ad austrum et pervenit ad fontem Rogel
transiens ad aquilonem et egrediens ad Aensemes id est fontem Solis
et pertransit usque ad tumulos qui sunt e regione ascensus Adommim descenditque ad Abenboen id est lapidem Boen filii Ruben et pertransit ex latere aquilonis ad campestria descenditque in planitiem
et praetergreditur contra aquilonem Bethagla suntque exitus eius contra linguam maris Salsissimi ab aquilone in fine Iordanis ad australem plagam
qui est terminus illius ab oriente haec est possessio filiorum Beniamin per terminos suos in circuitu et familias singulas
fueruntque civitates eius Hiericho et Bethagla et vallis Casis
Betharaba et Semaraim et Bethel
Avim et Affara et Ofra
villa Emona et Ofni et Gabee civitates duodecim et villae earum
Gabaon et Rama et Beroth
et Mesfe Cafera et Ammosa
et Recem Iarafel et Tharala
et Sela Eleph et Iebus quae est Hierusalem Gabaath et Cariath civitates quattuordecim et villae earum haec est possessio filiorum Beniamin iuxta familias suas<CM>
et egressa est sors secunda filiorum Symeon per cognationes suas fuitque hereditas
eorum in medio possessionis filiorum Iuda Bersabee et Sabee et Molada
et Asersual Bala et Asem
et Heltholath Bethul Arma
et Seceleg et Bethmarchaboth Asersusa
et Bethlebaoth et Saroen civitates tredecim et villae earum
Ahin et Remmon et Athar et Asan civitates quattuor et villae earum
omnes viculi per circuitum urbium istarum usque ad Balaath Berrameth contra australem plagam haec est hereditas filiorum Symeon iuxta cognationes suas
in funiculo et possessione filiorum Iuda quia maior erat et idcirco possederunt filii Symeon in medio hereditatis eorum<CM>
cecidit quoque sors tertia filiorum Zabulon per cognationes suas et factus est terminus possessionis eorum usque Sarith
ascenditque de mari et Medala ac pervenit in Debbaseth usque ad torrentem qui est contra Iecennam
et revertitur de Sarith contra orientem in fines Ceseleththabor et egreditur ad Dabereth ascenditque contra Iafie
et inde pertransit ad orientalem plagam Getthefer Etthacasin et egreditur in Remmon Ampthar et Noa
et circuit ad aquilonem et Nathon suntque egressus eius vallis Iepthahel
et Catheth et Nehalal et Semron et Iedala et Bethleem civitates duodecim et villae earum
haec est hereditas tribus filiorum Zabulon per cognationes suas urbes et viculi earum<CM>
Isachar egressa est sors quarta per cognationes suas
fuitque eius hereditas Hiezrahel et Chasaloth et Sunem
et Afaraim Seon et Anaarath
et Rabbith et Cesion Abes
et Rameth et Engannim et Enadda et Bethfeses
et pervenit terminus usque Thabor et Seesima et Bethsemes eruntque exitus eius Iordanes civitates sedecim et villae earum
haec est possessio filiorum Isachar per cognationes suas urbes et viculi earum<CM>
cecidit sors quinta tribui filiorum Aser per cognationes suas
fuitque terminus eorum Alchath et Oali et Beten et Axab
Elmelech et Amaad et Messal et pervenit usque ad Carmelum maris et Siorlabanath
ac revertitur contra orientem Bethdagon et pertransit usque Zabulon et vallem Iepthahel contra aquilonem in Bethemech et Neihel egrediturque ad levam Chabul
et Achran et Roob et Amon et Canae usque ad Sidonem magnam
revertiturque in Orma usque ad civitatem munitissimam Tyrum et usque Osa eruntque exitus eius in mare de funiculo Acziba
et Amma et Afec et Roob civitates viginti duae et villae earum
haec est possessio filiorum Aser per cognationes suas urbes et viculi earum<CM>
filiorum Nepthalim sexta pars cecidit per familias suas
et coepit terminus de Heleb et Helon in Sananim et Adami quae est Neceb et Iebnahel usque Lecum et egressus eorum usque ad Iordanem
revertiturque terminus contra occidentem in Aznoththabor atque inde egreditur in Ucoca et pertransit in Zabulon contra meridiem et in Aser contra occidentem et in Iuda ad Iordanem contra ortum solis
civitates munitissimae Aseddim Ser et Ammath et Recchath Chenereth
et Edema et Arama Asor
et Cedes et Edrai Nasor
et Ieron et Magdalel Horem et Bethanath et Bethsemes civitates decem et novem et villae earum
haec est possessio tribus filiorum Nepthali per cognationes suas urbes et viculi earum<CM>
tribui filiorum Dan per familias suas egressa est sors septima
et fuit terminus possessionis eius Saraa et Esthaol et Ahirsemes id est civitas Solis
Selebin et Ahialon et Iethela
Helon et Themna et Acron
Helthecen et Gebthon et Baalath
Iud et Benebarach et Gethremmon
aquae Hiercon et Areccon cum termino qui respicit Ioppen
et ipso fine concluditur ascenderuntque filii Dan et pugnaverunt contra Lesem ceperuntque eam et percusserunt in ore gladii ac possederunt et habitaverunt in ea vocantes nomen eius Lesemdan ex nomine Dan patris sui
haec est possessio tribus filiorum Dan per cognationes suas urbes et viculi earum<CM>
cumque conplesset terram sorte dividere singulis per tribus suas dederunt filii Israhel possessionem Iosue filio Nun in medio sui
iuxta praeceptum Domini urbem quam postulavit Thamnathseraa in monte Ephraim et aedificavit civitatem habitavitque in ea
hae sunt possessiones quas sorte diviserunt Eleazar sacerdos et Iosue filius Nun et principes familiarum ac tribuum filiorum Israhel in Silo coram Domino ad ostium tabernaculi testimonii partitique sunt terram<CM>
et locutus est Dominus ad Iosue dicens loquere filiis Israhel et dic eis
separate urbes fugitivorum de quibus locutus sum ad vos per manum Mosi
ut confugiat ad eas quicumque animam percusserit nescius et possit evadere iram proximi qui ultor est sanguinis
cum ad unam harum confugerit civitatum stabitque ante portam civitatis et loquetur senioribus urbis illius ea quae se conprobent innocentem sicque suscipient eum et dabunt ei locum ad habitandum
cumque ultor sanguinis eum fuerit persecutus non tradent in manus eius quia ignorans percussit proximum eius nec ante biduum triduumve eius probatur inimicus
et habitabit in civitate illa donec stet ante iudicium causam reddens facti sui et moriatur sacerdos magnus qui fuerit in illo tempore tunc revertetur homicida et ingredietur civitatem et domum suam de qua fugerat<CM>
decreveruntque Cedes in Galilea montis Nepthali et Sychem in monte Ephraim et Cariatharbe ipsa est Hebron in monte Iuda
et trans Iordanem contra orientalem plagam Hiericho statuerunt Bosor quae sita est in campestri solitudine de tribu Ruben et Ramoth in Galaad de tribu Gad et Gaulon in Basan de tribu Manasse
hae civitates constitutae sunt cunctis filiis Israhel et advenis qui habitant inter eos ut fugeret ad eas qui animam nescius percussisset et non moreretur in manu proximi effusum sanguinem vindicare cupientis donec staret ante populum expositurus causam suam<CM>
accesseruntque principes familiarum Levi ad Eleazar sacerdotem et Iosue filium Nun et ad duces cognationum per singulas tribus filiorum Israhel
locutique sunt ad eos in Silo terrae Chanaan atque dixerunt Dominus praecepit per manum Mosi ut darentur nobis urbes ad habitandum et suburbana earum ad alenda iumenta
dederuntque filii Israhel de possessionibus suis iuxta imperium Domini civitates et suburbana earum
egressaque est sors in familiam Caath filiorum Aaron sacerdotis de tribubus Iuda et Symeon et Beniamin civitates tredecim
et reliquis filiorum Caath id est Levitis qui superflui erant de tribubus Ephraim et Dan et dimidia tribu Manasse civitates decem
porro filiis Gerson egressa est sors ut acciperent de tribubus Isachar et Aser et Nepthalim dimidiaque tribu Manasse in Basan civitates numero tredecim
et filiis Merari per cognationes suas de tribubus Ruben et Gad et Zabulon urbes duodecim
dederuntque filii Israhel Levitis civitates et suburbana earum sicut praecepit Dominus per manum Mosi singulis sorte tribuentes<CM>
de tribubus filiorum Iuda et Symeon dedit Iosue civitates quarum ista sunt nomina
filiis Aaron per familias Caath levitici generis prima enim sors illis egressa est
Cariatharbe patris Enach quae vocatur Hebron in monte Iuda et suburbana eius per circuitum
agros vero et villas eius dederat Chaleb filio Iepphonne ad possidendum
dedit ergo filiis Aaron sacerdotis Hebron confugii civitatem ac suburbana eius et Lebnam cum suburbanis suis
et Iether et Isthimon
et Helon Dabir
et Ahin et Iethan et Bethsemes cum suburbanis suis civitates novem de tribubus ut dictum est duabus
de tribu autem filiorum Beniamin Gabaon et Gabee
et Anathoth et Almon cum suburbanis suis civitates quattuor
omnes simul civitates filiorum Aaron sacerdotis tredecim cum suburbanis suis
reliquis vero per familias filiorum Caath levitici generis haec est data possessio
de tribu Ephraim urbs confugii Sychem cum suburbanis suis in monte Ephraim et Gazer
et Cebsain et Bethoron cum suburbanis suis civitates quattuor
de tribu quoque Dan Elthece et Gebbethon
et Ahialon et Gethremmon cum suburbanis suis civitates quattuor
porro de dimidia tribu Manasse Thanach et Gethremmon cum suburbanis suis civitates duae
omnes civitates decem et suburbana earum datae sunt filiis Caath inferioris gradus
filiis quoque Gerson levitici generis dedit de dimidia tribu Manasse confugii civitatem Gaulon in Basan et Bosram cum suburbanis suis civitates duas
porro de tribu Isachar Cesion et Dabereth
et Iaramoth et Engannim cum suburbanis suis civitates quattuor
de tribu autem Aser Masal et Abdon
et Elacoth et Roob cum suburbanis suis civitates quattuor
de tribu quoque Nepthali civitatem confugii Cedes in Galilea et Ammothdor et Charthan cum suburbanis suis civitates tres
omnes urbes familiarum Gerson tredecim cum suburbanis suis
filiis autem Merari Levitis inferioris gradus per familias suas data est de tribu Zabulon Iechenam et Chartha
et Damna et Nalol civitates quattuor cum suburbanis suis
<FI> de tribu quoque Ruben ciuitates confugii Bosor in solitudine et Cedson<Fi>
<FI> et Misor et Ocho ciuitates quattuor cum suburbanis suis<Fi>
<WTH21-37> et de tribu Gad civitates confugii Ramoth in Galaad et Manaim
<WTH21-37> et Esebon et Iazer civitates quattuor cum suburbanis suis
<WTH21-38> omnes urbes filiorum Merari per familias et cognationes suas duodecim
<WTH21-39> itaque universae civitates Levitarum in medio possessionis filiorum Israhel fuerunt quadraginta octo
<WTH21-40> cum suburbanis suis singulae per familias distributae<CM>
<WTH21-41> deditque Dominus Israheli omnem terram quam traditurum se patribus eorum iuraverat et possederunt illam atque habitaverunt in ea
<WTH21-42> dataque est ab eo pax in omnes per circuitum nationes nullusque eis hostium resistere ausus est sed cuncti in eorum dicionem redacti sunt
<WTH21-43> ne unum quidem verbum quod illis praestaturum se esse promiserat irritum fuit sed rebus expleta sunt omnia<CM>
eodem tempore vocavit Iosue Rubenitas et Gadditas et dimidiam tribum Manasse
dixitque ad eos fecistis omnia quae vobis praecepit Moses famulus Domini mihi quoque in omnibus oboedistis
nec reliquistis fratres vestros longo tempore usque in praesentem diem custodientes imperium Domini Dei vestri
quia igitur dedit Dominus Deus vester fratribus vestris quietem ac pacem sicut pollicitus est revertimini et ite in tabernacula vestra et in terram possessionis quam tradidit vobis Moses famulus Domini trans Iordanem
ita dumtaxat ut custodiatis adtente et opere conpleatis mandatum et legem quam praecepit vobis Moses servus Domini ut diligatis Dominum Deum vestrum et ambuletis in omnibus viis eius et observetis mandata illius adhereatisque ei ac serviatis in omni corde et in omni anima vestra
benedixitque eis Iosue et dimisit eos qui reversi sunt in tabernacula sua
tribui autem Manasse mediae possessionem Moses dederat in Basan et idcirco mediae quae superfuit dedit Iosue sortem inter ceteros fratres suos trans Iordanem ad occidentalem eius plagam cumque dimitteret eos in tabernacula sua et benedixisset illis
dixit ad eos in multa substantia atque divitiis revertimini ad sedes vestras cum argento et auro aere ac ferro et veste multiplici dividite praedam hostium cum fratribus vestris
reversique sunt et abierunt filii Ruben et filii Gad et dimidia tribus Manasse a filiis Israhel de Silo quae sita est in Chanaan ut intrarent Galaad terram possessionis suae quam obtinuerant iuxta imperium Domini in manu Mosi<CM>
cumque venissent ad tumulos Iordanis in terra Chanaan aedificaverunt iuxta Iordanem altare infinitae magnitudinis
quod cum audissent filii Israhel et ad eos certi nuntii detulissent aedificasse filios Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse altare in terra Chanaan super Iordanis tumulos contra filios Israhel
convenerunt omnes in Silo ut ascenderent et dimicarent contra eos
et interim miserunt ad illos in terram Galaad Finees filium Eleazar sacerdotem
et decem principes cum eo singulos de tribubus singulis
qui venerunt ad filios Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse in terram Galaad dixeruntque ad eos
haec mandat omnis populus Domini quae est ista transgressio cur reliquistis Dominum Deum Israhel aedificantes altare sacrilegum et a cultu illius recedentes
an parum vobis est quod peccastis in Beelphegor et usque in praesentem diem macula huius sceleris in nobis permanet multique de populo corruerunt
et vos hodie reliquistis Dominum et cras in universum Israhel eius ira desaeviet
quod si putatis inmundam esse terram possessionis vestrae transite ad terram in qua tabernaculum Domini est et habitate inter nos tantum ut a Domino et a nostro consortio non recedatis aedificato altari praeter altare Domini Dei vestri
nonne Achan filius Zare praeteriit mandatum Domini et super omnem populum Israhel ira eius incubuit et ille erat unus homo atque utinam solus perisset in scelere suo<CM>
responderuntque filii Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse principibus legationis Israhel
fortissimus Deus Dominus fortissimus Deus Dominus ipse novit et Israhel simul intelleget si praevaricationis animo hoc altare construximus non custodiat nos sed puniat in praesenti
et si ea mente fecimus ut holocausta et sacrificium et pacificas victimas super eo inponeremus ipse quaerat et iudicet
et non ea magis cogitatione atque tractatu ut diceremus cras dicent filii vestri filiis nostris quid vobis et Domino Deo Israhel
terminum posuit Dominus inter nos et vos o filii Ruben et filii Gad Iordanem fluvium et idcirco partem non habetis in Domino et per hanc occasionem avertent filii vestri filios nostros a timore Domini putavimus itaque melius
et diximus extruamus nobis altare non in holocausta neque ad victimas offerendas
sed in testimonium inter nos et vos et subolem nostram vestramque progeniem ut serviamus Domino et iuris nostri sit offerre holocausta et victimas et pacificas hostias et nequaquam dicant cras filii vestri filiis nostris non est vobis pars in Domino
quod si voluerint dicere respondebunt eis ecce altare Domini quod fecerunt patres nostri non in holocausta neque in sacrificium sed in testimonium vestrum ac nostrum
absit a nobis hoc scelus ut recedamus a Domino et eius vestigia relinquamus extructo altari ad holocausta et sacrificia et victimas offerendas praeter altare Domini Dei nostri quod extructum est ante tabernaculum eius<CM>
quibus auditis Finees sacerdos et principes legationis Israhel qui erant cum eo placati sunt et verba filiorum Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse libentissime susceperunt
dixitque Finees filius Eleazari sacerdos ad eos nunc scimus quod nobiscum sit Dominus quoniam alieni estis a praevaricatione hac et liberastis filios Israhel de manu Domini
reversusque est cum principibus a filiis Ruben et Gad de terra Galaad finium Chanaan ad filios Israhel et rettulit eis
placuitque sermo cunctis audientibus et laudaverunt Deum filii Israhel et nequaquam ultra dixerunt ut ascenderent contra eos atque pugnarent et delerent terram possessionis eorum
vocaveruntque filii Ruben et filii Gad altare quod extruxerant Testimonium nostrum quod Dominus ipse sit Deus<CM>
evoluto autem multo tempore postquam pacem Dominus dederat Israheli subiectis in gyro nationibus universis et Iosue iam longevo et persenilis aetatis
vocavit Iosue omnem Israhelem maioresque natu et principes ac duces et magistros dixitque ad eos ego senui et progressioris aetatis sum
vosque cernitis omnia quae fecerit Dominus Deus vester cunctis per circuitum nationibus quomodo pro vobis ipse pugnaverit
et nunc quia vobis sorte divisit omnem terram ab orientali parte Iordanis usque ad mare Magnum multaeque adhuc supersunt nationes
Dominus Deus vester disperdet eas et auferet a facie vestra et possidebitis terram sicut vobis pollicitus est
tantum confortamini et estote solliciti ut custodiatis cuncta quae scripta sunt in volumine legis Mosi et non declinetis ab eis nec ad dextram nec ad sinistram
ne postquam intraveritis ad gentes quae inter vos futurae sunt iuretis in nomine deorum earum et serviatis eis et adoretis illos
sed adhereatis Domino Deo vestro quod fecistis usque in diem hanc
et tunc auferet Dominus in conspectu vestro gentes magnas et robustissimas et nullus vobis resistere poterit
unus e vobis persequetur hostium mille viros quia Dominus Deus vester pro vobis ipse pugnabit sicut pollicitus est<CM>
hoc tantum diligentissime praecavete ut diligatis Dominum Deum vestrum
quod si volueritis gentium harum quae inter vos habitant erroribus adherere et cum eis miscere conubia atque amicitias copulare
iam nunc scitote quod Dominus Deus vester non eas deleat ante faciem vestram sed sint vobis in foveam ac laqueum et offendiculum ex latere vestro et sudes in oculis vestris donec vos auferat atque disperdat de terra hac optima quam tradidit vobis
en ego hodie ingrediar viam universae terrae et toto animo cognoscetis quod de omnibus verbis quae se Dominus praestaturum nobis esse pollicitus est unum non praeterierit in cassum
sicut ergo implevit opere quod promisit et prospera cuncta venerunt sic adducet super vos quicquid malorum comminatus est donec vos auferat atque disperdat de terra hac optima quam tradidit vobis
eo quod praeterieritis pactum Domini Dei vestri quod pepigit vobiscum et servieritis diis alienis et adoraveritis eos cito atque velociter consurget in vos furor Domini et auferemini de terra hac optima quam tradidit vobis<CM>
congregavitque Iosue omnes tribus Israhel in Sychem et vocavit maiores natu ac principes et iudices et magistros steteruntque in conspectu Domini
et ad populum sic locutus est haec dicit Dominus Deus Israhel trans fluvium habitaverunt patres vestri ab initio Thare pater Abraham et Nahor servieruntque diis alienis
tuli ergo patrem vestrum Abraham de Mesopotamiae finibus et adduxi eum in terram Chanaan multiplicavique semen eius
et dedi ei Isaac illique rursum dedi Iacob et Esau e quibus Esau dedi montem Seir ad possidendum Iacob vero et filii eius descenderunt in Aegyptum
misique Mosen et Aaron et percussi Aegyptum multis signis atque portentis
eduxique vos et patres vestros de Aegypto et venistis ad mare persecutique sunt Aegyptii patres vestros cum curribus et equitatu usque ad mare Rubrum
clamaverunt autem ad Dominum filii Israhel qui posuit tenebras inter vos et Aegyptios et adduxit super eos mare et operuit illos viderunt oculi vestri cuncta quae in Aegypto fecerim et habitastis in solitudine multo tempore
et introduxi vos ad terram Amorrei qui habitabat trans Iordanem cumque pugnarent contra vos tradidi eos in manus vestras et possedistis terram eorum atque interfecistis illos
surrexit autem Balac filius Sepphor rex Moab et pugnavit contra Israhelem misitque et vocavit Balaam filium Beor ut malediceret vobis
et ego nolui audire eum sed e contrario per illum benedixi vobis et liberavi vos de manu eius
transistisque Iordanem et venistis ad Hiericho pugnaveruntque contra vos viri civitatis eius Amorreus et Ferezeus et Chananeus et Hettheus et Gergeseus et Eveus et Iebuseus et tradidi illos in manus vestras
misique ante vos crabrones et eieci eos de locis suis duos reges Amorreorum non in gladio et arcu tuo
dedique vobis terram in qua non laborastis et urbes quas non aedificastis ut habitaretis in eis vineas et oliveta quae non plantastis
nunc ergo timete Dominum et servite ei perfecto corde atque verissimo et auferte deos quibus servierunt patres vestri in Mesopotamia et in Aegypto ac servite Domino<CM>
sin autem malum vobis videtur ut Domino serviatis optio vobis datur eligite hodie quod placet cui potissimum servire debeatis utrum diis quibus servierunt patres vestri in Mesopotamia an diis Amorreorum in quorum terra habitatis ego autem et domus mea serviemus Domino
responditque populus et ait absit a nobis ut relinquamus Dominum et serviamus diis alienis
Dominus Deus noster ipse eduxit nos et patres nostros de terra Aegypti de domo servitutis fecitque videntibus nobis signa ingentia et custodivit nos in omni via per quam ambulavimus et in cunctis populis per quos transivimus
et eiecit universas gentes Amorreum habitatorem terrae quam nos intravimus serviemus igitur Domino quia ipse est Deus noster
dixitque Iosue ad populum non poteritis servire Domino Deus enim sanctus et fortis aemulator est nec ignoscet sceleribus vestris atque peccatis
si dimiseritis Dominum et servieritis diis alienis convertet se et adfliget vos atque subvertet postquam vobis praestiterit bona
dixitque populus ad Iosue nequaquam ita ut loqueris erit sed Domino serviemus
et Iosue ad populum testes inquit vos estis quia ipsi elegeritis vobis Dominum ut serviatis ei responderuntque testes
nunc ergo ait auferte deos alienos de medio vestrum et inclinate corda vestra ad Dominum Deum Israhel
dixitque populus ad Iosue Domino Deo nostro serviemus oboedientes praeceptis eius
percussit igitur Iosue in die illo foedus et proposuit populo praecepta atque iudicia in Sychem
scripsitque omnia verba haec in volumine legis Dei et tulit lapidem pergrandem posuitque eum subter quercum quae erat in sanctuario Domini
et dixit ad omnem populum en lapis iste erit vobis in testimonium quod audierit omnia verba Domini quae locutus est vobis ne forte postea negare velitis et mentiri Domino Deo vestro
dimisitque populum singulos in possessionem suam<CM>
et post haec mortuus est Iosue filius Nun servus Domini centum decem annorum
sepelieruntque eum in finibus possessionis suae in Thamnathsare quae sita est in monte Ephraim a septentrionali parte montis Gaas
servivitque Israhel Domino cunctis diebus Iosue et seniorum qui longo vixerunt tempore post Iosue et qui noverant omnia opera Domini quae fecerat in Israhel
ossa quoque Ioseph quae tulerant filii Israhel de Aegypto sepelierunt in Sychem in parte agri quem emerat Iacob a filiis Emmor patris Sychem centum novellis ovibus et fuit in possessione filiorum Ioseph
Eleazar quoque filius Aaron mortuus est et sepelierunt eum in Gaab Finees filii eius quae data est ei in monte Ephraim<CM>
post mortem Iosue consuluerunt filii Israhel Dominum dicentes quis ascendet ante nos contra Chananeum et erit dux belli
dixitque Dominus Iudas ascendet ecce tradidi terram in manus eius
et ait Iudas Symeoni fratri suo ascende mecum in sorte mea et pugna contra Chananeum ut et ego pergam tecum in sorte tua et abiit cum eo Symeon
ascenditque Iudas et tradidit Dominus Chananeum ac Ferezeum in manus eorum et percusserunt in Bezec decem milia virorum
inveneruntque Adonibezec in Bezec et pugnaverunt contra eum ac percusserunt Chananeum et Ferezeum
fugit autem Adonibezec quem secuti conprehenderunt caesis summitatibus manuum eius ac pedum
dixitque Adonibezec septuaginta reges amputatis manuum ac pedum summitatibus colligebant sub mensa mea ciborum reliquias sicut feci ita reddidit mihi Deus adduxeruntque eum in Hierusalem et ibi mortuus est
obpugnantes ergo filii Iuda Hierusalem ceperunt eam et percusserunt in ore gladii tradentes cunctam incendio civitatem<CM>
et postea descendentes pugnaverunt contra Chananeum qui habitabat in montanis et ad meridiem et in campestribus
pergensque Iudas contra Chananeum qui habitabat in Hebron cui nomen fuit antiquitus Cariatharbe percussit Sisai et Ahiman et Tholmai
atque inde profectus abiit ad habitatores Dabir cuius nomen vetus erat Cariathsepher id est civitas Litterarum
dixitque Chaleb qui percusserit Cariathsepher et vastaverit eam dabo ei Axam filiam meam uxorem
cumque cepisset eam Othonihel filius Cenez frater Chaleb minor dedit ei filiam suam coniugem
quam pergentem in itinere monuit vir suus ut peteret a patre suo agrum quae cum suspirasset sedens asino dixit ei Chaleb quid habes
at illa respondit da mihi benedictionem quia terram arentem dedisti mihi da et inriguam aquis dedit ergo ei Chaleb inriguum superius et inriguum inferius
filii autem Cinei cognati Mosi ascenderunt de civitate Palmarum cum filiis Iuda in desertum sortis eius quod est ad meridiem Arad et habitaverunt cum eo
abiit autem Iudas cum Symeone fratre suo et percusserunt simul Chananeum qui habitabat in Sephath et interfecerunt eum vocatumque est nomen urbis Horma id est anathema
cepitque Iudas Gazam cum finibus suis et Ascalonem atque Accaron cum terminis suis
fuitque Dominus cum Iuda et montana possedit nec potuit delere habitatores vallis quia falcatis curribus abundabant
dederuntque Chaleb Hebron sicut dixerat Moses qui delevit ex ea tres filios Enach<CM>
Iebuseum autem habitatorem Hierusalem non deleverunt filii Beniamin habitavitque Iebuseus cum filiis Beniamin in Hierusalem usque in praesentem diem
domus quoque Ioseph ascendit in Bethel fuitque Dominus cum eis
nam cum obsiderent urbem quae prius Luza vocabatur
viderunt hominem egredientem de civitate dixeruntque ad eum ostende nobis introitum civitatis et faciemus tecum misericordiam
qui cum ostendisset eis percusserunt urbem in ore gladii hominem autem illum et omnem cognationem eius dimiserunt
qui dimissus abiit in terram Etthim et aedificavit ibi civitatem vocavitque eam Luzam quae ita appellatur usque in praesentem diem
Manasses quoque non delevit Bethsan et Thanach cum viculis suis et habitatores Dor et Ieblaam et Mageddo cum viculis suis coepitque Chananeus habitare cum eis
postquam autem confortatus est Israhel fecit eos tributarios et delere noluit
Ephraim etiam non interfecit Chananeum qui habitabat in Gazer sed habitavit cum eo
Zabulon non delevit habitatores Cetron et Naalon sed habitavit Chananeus in medio eius factusque est ei tributarius
Aser quoque non delevit habitatores Achcho et Sidonis Alab et Achazib et Alba et Afec et Roob
habitavitque in medio Chananei habitatoris illius terrae nec interfecit eum
Nepthali non delevit habitatores Bethsemes et Bethanath et habitavit inter Chananeum habitatorem terrae fueruntque ei Bethsemitae et Bethanitae tributarii
artavitque Amorreus filios Dan in monte nec dedit eis locum ut ad planiora descenderent
habitavitque in monte Hares quod interpretatur testaceo in Ahilon et Salabim et adgravata est manus domus Ioseph factusque est ei tributarius
fuit autem terminus Amorrei ab ascensu Scorpionis Petra et superiora loca<CM>
ascenditque angelus Domini de Galgal ad locum Flentium et ait eduxi vos de Aegypto et introduxi in terram pro qua iuravi patribus vestris et pollicitus sum ut non facerem irritum pactum meum vobiscum in sempiternum
ita dumtaxat ut non feriretis foedus cum habitatoribus terrae huius et aras eorum subverteretis et noluistis audire vocem meam cur hoc fecistis
quam ob rem nolui delere eos a facie vestra ut habeatis hostes et dii eorum sint vobis in ruinam
cumque loqueretur angelus Domini verba haec ad omnes filios Israhel elevaverunt vocem suam et fleverunt
et vocatum est nomen loci illius Flentium sive Lacrimarum immolaveruntque ibi hostias Domino<CM>
dimisit ergo Iosue populum et abierunt filii Israhel unusquisque in possessionem suam ut obtinerent eam
servieruntque Domino cunctis diebus eius et seniorum qui longo post eum vixerunt tempore et noverant omnia opera Domini quae fecerat cum Israhel
mortuus est autem Iosue filius Nun famulus Domini centum et decem annorum
et sepelierunt eum in finibus possessionis suae in Thamnathsare in monte Ephraim a septentrionali plaga montis Gaas
omnisque illa generatio congregata est ad patres suos et surrexerunt alii qui non noverant Dominum et opera quae fecerat cum Israhel
feceruntque filii Israhel malum in conspectu Domini et servierunt Baalim
ac dimiserunt Dominum Deum patrum suorum qui eduxerat eos de terra Aegypti et secuti sunt deos alienos deos quoque populorum qui habitabant in circuitu eorum et adoraverunt eos et ad iracundiam concitaverunt Dominum
dimittentes eum et servientes Baal et Astharoth
iratusque Dominus contra Israhel tradidit eos in manibus diripientium qui ceperunt eos et vendiderunt hostibus qui habitabant per gyrum nec potuerunt resistere adversariis suis
sed quocumque pergere voluissent manus Domini erat super eos sicut locutus est et iuravit eis et vehementer adflicti sunt
suscitavitque Dominus iudices qui liberarent eos de vastantium manibus sed nec illos audire voluerunt
fornicantes cum diis alienis et adorantes eos cito deseruerunt viam per quam ingressi fuerant patres eorum et audientes mandata Domini omnia fecere contraria
cumque Dominus iudices suscitaret in diebus eorum flectebatur misericordia et audiebat adflictorum gemitus et liberabat eos de caede vastantium
postquam autem mortuus esset iudex revertebantur et multo maiora faciebant quam fecerant patres sui sequentes deos alienos et servientes eis et adorantes illos non dimiserunt adinventiones suas et viam durissimam per quam ambulare consueverant
iratusque est furor Domini in Israhel et ait quia irritum fecit gens ista pactum meum quod pepigeram cum patribus eorum et vocem meam audire contempsit
et ego non delebo gentes quas dimisit Iosue et mortuus est
ut in ipsis experiar Israhel utrum custodiant viam Domini et ambulent in ea sicut custodierunt patres eorum an non
dimisit ergo Dominus omnes has nationes et cito subvertere noluit nec tradidit in manibus Iosue<CM>
hae sunt gentes quas Dominus dereliquit ut erudiret in eis Israhelem et omnes qui non noverant bella Chananeorum
et postea discerent filii eorum certare cum hostibus et habere consuetudinem proeliandi
quinque satrapas Philisthinorum omnemque Chananeum et Sidonium atque Eveum qui habitabat in monte Libano de monte Baalhermon usque ad introitum Emath
dimisitque eos ut in ipsis experiretur Israhelem utrum audiret mandata Domini quae praeceperat patribus eorum per manum Mosi an non
itaque filii Israhel habitaverunt in medio Chananei et Hetthei et Amorrei et Ferezei et Evei et Iebusei
et duxerunt uxores filias eorum ipsique filias suas eorum filiis tradiderunt et servierunt diis eorum
feceruntque malum in conspectu Domini et obliti sunt Dei sui servientes Baalim et Astharoth<CM>
iratusque Dominus contra Israhel tradidit eos in manus Chusanrasathaim regis Mesopotamiae servieruntque ei octo annis
et clamaverunt ad Dominum qui suscitavit eis salvatorem et liberavit eos Othonihel videlicet filium Cenez fratrem Chaleb minorem
fuitque in eo spiritus Domini et iudicavit Israhel egressusque est ad pugnam et tradidit Dominus in manu eius Chusanrasathaim regem Syriae et oppressit eum
quievitque terra quadraginta annis et mortuus est Othonihel filius Cenez<CM>
addiderunt autem filii Israhel facere malum in conspectu Domini qui confortavit adversum eos Eglon regem Moab quia fecerunt malum in conspectu eius
et copulavit ei filios Ammon et Amalech abiitque et percussit Israhel atque possedit urbem Palmarum
servieruntque filii Israhel Eglon regi Moab decem et octo annis
et postea clamaverunt ad Dominum qui suscitavit eis salvatorem vocabulo Ahoth filium Gera filii Iemini qui utraque manu utebatur pro dextera miseruntque filii Israhel per illum munera Eglon regi Moab
qui fecit sibi gladium ancipitem habentem in medio capulum longitudinis palmae manus et accinctus est eo subter sagum in dextro femore
obtulitque munera Eglon regi Moab erat autem Eglon crassus nimis
cumque obtulisset ei munera prosecutus est socios qui cum eo venerant
et reversus de Galgalis ubi erant idola dixit ad regem verbum secretum habeo ad te o rex et ille imperavit silentium egressisque omnibus qui circa eum erant
ingressus est Ahoth ad eum sedebat autem in aestivo cenaculo solus dixitque verbum Dei habeo ad te qui statim surrexit de throno
extenditque Ahoth manum sinistram et tulit sicam de dextro femore suo infixitque eam in ventre eius
tam valide ut capulus ferrum sequeretur in vulnere ac pinguissimo adipe stringeretur nec eduxit gladium sed ita ut percusserat reliquit in corpore statimque per secreta naturae alvi stercora proruperunt
Ahoth autem clausis diligentissime ostiis cenaculi et obfirmatis sera
per posticam egressus est servique regis ingressi viderunt clausas fores cenaculi atque dixerunt forsitan purgat alvum in aestivo cubiculo
expectantesque diu donec erubescerent et videntes quod nullus aperiret tulerunt clavem et aperientes invenerunt dominum suum iacentem in terra mortuum
Ahoth autem dum illi turbarentur effugit et pertransiit locum Idolorum unde reversus fuerat venitque in Seirath
et statim insonuit bucina in monte Ephraim descenderuntque cum eo filii Israhel ipso in fronte gradiente
qui dixit ad eos sequimini me tradidit enim Dominus inimicos nostros Moabitas in manus nostras descenderuntque post eum et occupaverunt vada Iordanis quae transmittunt in Moab et non dimiserunt transire quemquam
sed percusserunt Moabitas in tempore illo circiter decem milia omnes robustos et fortes viros nullus eorum evadere potuit
humiliatusque est Moab die illo sub manu Israhel et quievit terra octoginta annis<CM>
post hunc fuit Samgar filius Anath qui percussit de Philisthim sescentos viros vomere et ipse quoque defendit Israhel<CM>
addideruntque filii Israhel facere malum in conspectu Domini post mortem Ahoth
et tradidit illos Dominus in manu Iabin regis Chanaan qui regnavit in Asor habuitque ducem exercitus sui nomine Sisaram ipse autem habitabat in Aroseth gentium
clamaveruntque filii Israhel ad Dominum nongentos enim habebat falcatos currus et per viginti annos vehementer oppresserat eos<CM>
erat autem Debbora prophetis uxor Lapidoth quae iudicabat populum in illo tempore
et sedebat sub palma quae nomine illius vocabatur inter Rama et Bethel in monte Ephraim ascendebantque ad eam filii Israhel in omne iudicium
quae misit et vocavit Barac filium Abinoem de Cedes Nepthalim dixitque ad eum praecepit tibi Dominus Deus Israhel vade et duc exercitum in montem Thabor tollesque tecum decem milia pugnatorum de filiis Nepthalim et de filiis Zabulon
ego autem ducam ad te in loco torrentis Cison Sisaram principem exercitus Iabin et currus eius atque omnem multitudinem et tradam eos in manu tua
dixitque ad eam Barac si venis mecum vadam si nolueris venire non pergam
quae dixit ad eum ibo quidem tecum sed in hac vice tibi victoria non reputabitur quia in manu mulieris tradetur Sisara surrexit itaque Debbora et perrexit cum Barac in Cedes<CM>
qui accitis Zabulon et Nepthalim ascendit cum decem milibus pugnatorum habens Debboram in comitatu suo
Aber autem Cineus recesserat quondam a ceteris Cineis fratribus suis filiis Obab cognati Mosi et tetenderat tabernacula usque ad vallem quae vocatur Sennim et erat iuxta Cedes
nuntiatumque est Sisarae quod ascendisset Barac filius Abinoem in montem Thabor
et congregavit nongentos falcatos currus omnemque exercitum de Aroseth gentium ad torrentem Cison
dixitque Debbora ad Barac surge haec est enim dies in qua tradidit Dominus Sisaram in manus tuas en ipse ductor est tuus descendit itaque Barac de monte Thabor et decem milia pugnatorum cum eo
perterruitque Dominus Sisaram et omnes currus eius universamque multitudinem in ore gladii ad conspectum Barac in tantum ut Sisara de curru desiliens pedibus fugeret
et Barac persequeretur fugientes currus et exercitum usque ad Aroseth gentium et omnis hostium multitudo usque ad internicionem caderet<CM>
Sisara autem fugiens pervenit ad tentorium Iahel uxoris Aber Cinei erat enim pax inter Iabin regem Asor et domum Aber Cinei
egressa igitur Iahel in occursum Sisarae dixit ad eum intra ad me domine mi intra ne timeas qui ingressus tabernaculum eius et opertus ab ea pallio
dixit ad eam da mihi obsecro paululum aquae quia valde sitio quae aperuit utrem lactis et dedit ei bibere et operuit illum
dixitque Sisara ad eam sta ante ostium tabernaculi et cum venerit aliquis interrogans te et dicens numquid hic est aliquis respondebis nullus est
tulit itaque Iahel uxor Aber clavum tabernaculi adsumens pariter malleum et ingressa abscondite et cum silentio posuit supra tempus capitis eius clavum percussumque malleo defixit in cerebrum usque ad terram qui soporem morti socians defecit et mortuus est
et ecce Barac sequens Sisaram veniebat egressaque Iahel in occursum eius dixit ei veni et ostendam tibi virum quem quaeris qui cum intrasset ad eam vidit Sisaram iacentem mortuum et clavum infixum in tempore eius
humiliavit ergo Deus in die illo Iabin regem Chanaan coram filiis Israhel
qui crescebant cotidie et forti manu opprimebant Iabin regem Chanaan donec delerent eum<CM>
cecineruntque Debbora et Barac filius Abinoem in die illo dicentes
qui sponte obtulistis de Israhel animas vestras ad periculum benedicite Domino
audite reges percipite auribus principes ego sum ego sum quae Domino canam psallam Domino Deo Israhel
Domine cum exires de Seir et transires per regiones Edom terra mota est caelique ac nubes stillaverunt aquis
montes fluxerunt a facie Domini et Sinai a facie Domini Dei Israhel<CM>
in diebus Samgar filii Anath in diebus Iahel quieverunt semitae et qui ingrediebantur per eas ambulaverunt per calles devios
cessaverunt fortes in Israhel et quieverunt donec surgeret Debbora surgeret mater in Israhel
nova bella elegit Dominus et portas hostium ipse subvertit clypeus et hasta si apparuerint in quadraginta milibus Israhel
cor meum diligit principes Israhel qui propria voluntate obtulistis vos discrimini benedicite Domino
qui ascenditis super nitentes asinos et sedetis in iudicio et ambulatis in via loquimini
ubi conlisi sunt currus et hostium est suffocatus exercitus ibi narrentur iustitiae Domini et clementia in fortes Israhel tunc descendit populus Domini ad portas et obtinuit principatum<CM>
surge surge Debbora surge surge et loquere canticum surge Barac et adprehende captivos tuos fili Abinoem
salvatae sunt reliquiae populi Dominus in fortibus dimicavit
ex Ephraim delevit eos in Amalech et post eum ex Beniamin in populos tuos o Amalech de Machir principes descenderunt et de Zabulon qui exercitum ducerent ad bellandum
duces Isachar fuere cum Debbora et Barac vestigia sunt secuti qui quasi in praeceps ac baratrum se discrimini dedit diviso contra se Ruben magnanimorum repperta contentio est
quare habitas inter duos terminos ut audias sibilos gregum diviso contra se Ruben magnanimorum repperta contentio est
Galaad trans Iordanem quiescebat et Dan vacabat navibus Aser habitabat in litore maris et in portibus morabatur
Zabulon vero et Nepthalim obtulerunt animas suas morti in regione Merome
venerunt reges et pugnaverunt pugnaverunt reges Chanaan in Thanach iuxta aquas Mageddo et tamen nihil tulere praedantes
de caelo dimicatum est contra eos stellae manentes in ordine et cursu suo adversum Sisaram pugnaverunt
torrens Cison traxit cadavera eorum torrens Cadumim torrens Cison conculca anima mea robustos
ungulae equorum ceciderunt fugientibus impetu et per praeceps ruentibus fortissimis hostium
maledicite terrae Meroz dixit angelus Domini maledicite habitatoribus eius quia non venerunt ad auxilium Domini in adiutorium fortissimorum eius<CM>
benedicta inter mulieres Iahel uxor Aber Cinei benedicatur in tabernaculo suo
aquam petenti lac dedit et in fiala principum obtulit butyrum
sinistram manum misit ad clavum et dexteram ad fabrorum malleos percussitque Sisaram quaerens in capite vulneri locum et tempus valide perforans
inter pedes eius ruit defecit et mortuus est ante pedes illius volvebatur et iacebat exanimis et miserabilis
per fenestram prospiciens ululabat mater eius et de cenaculo loquebatur cur moratur regredi currus eius quare tardaverunt pedes quadrigarum illius
una sapientior ceteris uxoribus eius haec socrui verba respondit
forsitan nunc dividit spolia et pulcherrima feminarum eligitur ei vestes diversorum colorum Sisarae traduntur in praedam et supellex varia ad ornanda colla congeritur
sic pereant omnes inimici tui Domine qui autem diligunt te sicut sol in ortu suo splendet ita rutilent<WTH5-32> quievitque terra per quadraginta annos<CM>
fecerunt autem filii Israhel malum in conspectu Domini qui tradidit eos in manu Madian septem annis
et oppressi sunt valde ab eis feceruntque sibi antra et speluncas in montibus et munitissima ad repugnandum loca
cumque sevisset Israhel ascendebat Madian et Amalech et ceteri orientalium nationum
et apud eos figentes tentoria sicut erant in herbis cuncta vastabant usque ad introitum Gazae nihilque omnino ad vitam pertinens relinquebant in Israhel non oves non boves non asinos
ipsi enim et universi greges eorum veniebant cum tabernaculis et instar lucustarum universa conplebant innumera multitudo hominum et camelorum quicquid tetigerant devastantes
humiliatusque est Israhel valde in conspectu Madian<CM>
et clamavit ad Dominum postulans auxilium contra Madianitas
qui misit ad eos virum prophetam et locutus est haec dicit Dominus Deus Israhel ego vos feci conscendere de Aegypto et eduxi de domo servitutis
et liberavi de manu Aegyptiorum et omnium inimicorum qui adfligebant vos eiecique eos ad introitum vestrum et tradidi vobis terram eorum
et dixi ego Dominus Deus vester ne timeatis deos Amorreorum in quorum terra habitatis et noluistis audire vocem meam<CM>
venit autem angelus Domini et sedit sub quercu quae erat in Ephra et pertinebat ad Ioas patrem familiae Ezri cumque Gedeon filius eius excuteret atque purgaret frumenta in torculari ut fugeret Madian
apparuit ei et ait Dominus tecum virorum fortissime
dixitque ei Gedeon obsecro Domine si Dominus nobiscum est cur adprehenderunt nos haec omnia ubi sunt mirabilia eius quae narraverunt patres nostri atque dixerunt de Aegypto eduxit nos Dominus nunc autem dereliquit nos et tradidit in manibus Madian
respexitque ad eum Dominus et ait vade in hac fortitudine tua et liberabis Israhel de manu Madian scito quod miserim te
qui respondens ait obsecro Domine mi in quo liberabo Israhel ecce familia mea infima est in Manasse et ego minimus in domo patris mei
dixitque ei Dominus ego ero tecum et percuties Madian quasi unum virum
et ille si inveni inquit gratiam coram te da mihi signum quod tu sis qui loquaris ad me
ne recedas hinc donec revertar ad te portans sacrificium et offerens tibi qui respondit ego praestolabor adventum tuum
ingressus est itaque Gedeon et coxit hedum et de farinae modio azymos panes carnesque ponens in canistro et ius carnium mittens in ollam tulit omnia sub quercum et obtulit ei
cui dixit angelus Domini tolle carnes et panes azymos et pone super petram illam et ius desuper funde cumque fecisset ita
extendit angelus Domini summitatem virgae quam tenebat in manu et tetigit carnes et azymos panes ascenditque ignis de petra et carnes azymosque consumpsit angelus autem Domini evanuit ex oculis eius
vidensque Gedeon quod esset angelus Domini ait heu mihi Domine Deus quia vidi angelum Domini facie ad faciem
dixitque ei Dominus pax tecum ne timeas non morieris
aedificavit ergo ibi Gedeon altare Domino vocavitque illud Domini pax usque in praesentem diem cum adhuc esset in Ephra quae est familiae Ezri<CM>
nocte illa dixit Dominus ad eum tolle taurum patris tui et alterum taurum annorum septem destruesque aram Baal quae est patris tui et nemus quod circa aram est succide
et aedificabis altare Domino Deo tuo in summitate petrae huius super quam sacrificium ante posuisti tollesque taurum secundum et offeres holocaustum super lignorum struem quae de nemore succideris
adsumptis igitur Gedeon decem viris de servis suis fecit sicut praeceperat Dominus timens autem domum patris sui et homines illius civitatis per diem facere noluit sed omnia nocte conplevit
cumque surrexissent viri oppidi eius mane viderunt destructam aram Baal lucumque succisum et taurum alterum inpositum super altare quod tunc aedificatum erat
dixeruntque ad invicem quis hoc fecit cumque perquirerent auctorem facti dictum est Gedeon filius Ioas fecit haec omnia
et dixerunt ad Ioas produc filium tuum ut moriatur quia destruxit aram Baal et succidit nemus
quibus ille respondit numquid ultores estis Baal et pugnatis pro eo qui adversarius eius est moriatur antequam lux crastina veniat si deus est vindicet se de eo qui suffodit aram eius
ex illo die vocatus est Gedeon Hierobbaal eo quod dixisset Ioas ulciscatur se de eo Baal qui suffodit altare eius<CM>
igitur omnis Madian et Amalech et orientales populi congregati sunt simul et transeuntes Iordanem castrametati sunt in valle Iezrahel
spiritus autem Domini induit Gedeon qui clangens bucina convocavit domum Abiezer ut sequeretur
misitque nuntios in universum Manassen qui et ipse secutus est eum et alios nuntios in Aser et Zabulon et Nepthalim qui occurrerunt ei
dixitque Gedeon ad Dominum si salvum facis per manum meam Israhel sicut locutus es
ponam vellus hoc lanae in area si ros in solo vellere fuerit et in omni terra siccitas sciam quod per manum meam sicut locutus es liberabis Israhel
factumque est ita et de nocte consurgens expresso vellere concam rore conplevit
dixitque rursus ad Dominum ne irascatur furor tuus contra me si adhuc semel temptavero signum quaerens in vellere oro ut solum vellus siccum sit et omnis terra rore madens
fecitque Dominus nocte illa ut postulaverat et fuit siccitas in solo vellere et ros in omni terra<CM>
igitur Hierobbaal qui est et Gedeon de nocte consurgens et omnis populus cum eo venit ad fontem qui vocatur Arad erant autem castra Madian in valle ad septentrionalem plagam collis Excelsi
dixitque Dominus ad Gedeon multus tecum est populus nec tradetur Madian in manus eius ne glorietur contra me Israhel et dicat meis viribus liberatus sum
loquere ad populum et cunctis audientibus praedica qui formidolosus et timidus est revertatur recesseruntque de monte Galaad et reversa sunt ex populo viginti duo milia virorum et tantum decem milia remanserunt
dixitque Dominus ad Gedeon adhuc populus multus est duc eos ad aquas et ibi probabo illos et de quo dixero tibi ut tecum vadat ipse pergat quem ire prohibuero revertatur
cumque descendisset populus ad aquas dixit Dominus ad Gedeon qui lingua lambuerint aquas sicut solent canes lambere separabis eos seorsum qui autem curvatis genibus biberint in altera parte erunt
fuit itaque numerus eorum qui manu ad os proiciente aquas lambuerant trecenti viri omnis autem reliqua multitudo flexo poplite biberat
et ait Dominus ad Gedeon in trecentis viris qui lambuerunt aquas liberabo vos et tradam Madian in manu tua omnis autem reliqua multitudo revertatur in locum suum
sumptis itaque pro numero cibariis et tubis omnem reliquam multitudinem abire praecepit ad tabernacula sua et ipse cum trecentis viris se certamini dedit castra autem Madian erant subter in valle<CM>
eadem nocte dixit Dominus ad eum surge et descende in castra quia tradidi eos in manu tua
sin autem solus ire formidas descendat tecum Phara puer tuus
et cum audieris quid loquantur tunc confortabuntur manus tuae et securior ad hostium castra descendes descendit ergo ipse et Phara puer eius in partem castrorum ubi erant armatorum vigiliae
Madian autem et Amalech et omnes orientales populi fusi iacebant in valle ut lucustarum multitudo cameli quoque innumerabiles erant sicut harena quae iacet in litoribus maris
cumque venisset Gedeon narrabat aliquis somnium proximo suo et in hunc modum referebat quod viderat vidi somnium et videbatur mihi quasi subcinericius panis ex hordeo volvi et in Madian castra descendere cumque pervenisset ad tabernaculum percussit illud atque subvertit et terrae funditus coaequavit
respondit is cui loquebatur non est hoc aliud nisi gladius Gedeonis filii Ioas viri Israhelitae tradidit Deus in manu eius Madian et omnia castra eius
cumque audisset Gedeon somnium et interpretationem eius adoravit et reversus ad castra Israhel ait surgite tradidit enim Dominus in manus nostras castra Madian<CM>
divisitque trecentos viros in tres partes et dedit tubas in manibus eorum lagoenasque vacuas ac lampadas in medio lagoenarum
et dixit ad eos quod me facere videritis hoc facite ingrediar partem castrorum et quod fecero sectamini
quando personaverit tuba in manu mea vos quoque per castrorum circuitum clangite et conclamate Domino et Gedeoni
ingressusque est Gedeon et trecenti viri qui erant cum eo in parte castrorum incipientibus vigiliis noctis mediae et custodibus suscitatis coeperunt bucinis clangere et conplodere inter se lagoenas
cumque per gyrum castrorum in tribus personarent locis et hydrias confregissent tenuerunt sinistris manibus lampadas et dextris sonantes tubas clamaveruntque gladius Domini et Gedeonis
stantes singuli in loco suo per circuitum castrorum hostilium omnia itaque castra turbata sunt et vociferantes ululantesque fugerunt
et nihilominus insistebant trecenti viri bucinis personantes inmisitque Dominus gladium in omnibus castris et mutua se caede truncabant<CM>
fugientes usque Bethseta et crepidinem Abelmeula in Tebbath conclamantes autem viri Israhel de Nepthali et Aser et omni Manasse persequebantur Madian
misitque Gedeon nuntios in omnem montem Ephraim dicens descendite in occursum Madian et occupate aquas usque Bethbera atque Iordanem clamavitque omnis Ephraim et praeoccupavit aquas atque Iordanem usque Bethbera
adprehensosque duos viros Madian Oreb et Zeb interfecit Oreb in petra Oreb Zeb vero in torculari Zeb et persecuti sunt Madian capita Oreb et Zeb portantes ad Gedeon trans fluenta Iordanis<CM>
dixeruntque ad eum viri Ephraim quid est hoc quod facere voluisti ut non nos vocares cum ad pugnam pergeres contra Madian iurgantes fortiter et prope vim inferentes
quibus ille respondit quid enim tale facere potui quale vos fecistis nonne melior est racemus Ephraim vindemiis Abiezer
in manus vestras tradidit Dominus principes Madian Oreb et Zeb quid tale facere potui quale vos fecistis quod cum locutus esset requievit spiritus eorum quo tumebant contra eum<CM>
cumque venisset Gedeon ad Iordanem transivit eum cum trecentis viris qui secum erant et prae lassitudine fugientes persequi non poterant
dixitque ad viros Soccoth date obsecro panes populo qui mecum est quia valde defecerunt ut possimus persequi Zebee et Salmana reges Madian
responderunt principes Soccoth forsitan palmae manuum Zebee et Salmana in manu tua sunt et idcirco postulas ut demus exercitui tuo panes
quibus ille ait cum ergo tradiderit Dominus Zebee et Salmana in manus meas conteram carnes vestras cum spinis tribulisque deserti
et inde conscendens venit in Phanuhel locutusque est ad viros eius loci similia cui et illi responderunt sicut responderant viri Soccoth
dixit itaque et eis cum reversus fuero victor in pace destruam turrem hanc
Zebee autem et Salmana requiescebant cum omni exercitu suo quindecim milia enim viri remanserant ex omnibus turmis orientalium populorum caesis centum viginti milibus bellatorum et educentium gladium
ascendensque Gedeon per viam eorum qui in tabernaculis morabantur ad orientalem partem Nobee et Iecbaa percussit castra hostium qui securi erant et nihil adversi suspicabantur
fugeruntque Zebee et Salmana quos persequens Gedeon conprehendit turbato omni exercitu eorum
revertensque de bello ante solis ortum
adprehendit puerum de viris Soccoth interrogavitque eum nomina principum et seniorum Soccoth et descripsit septuaginta septem viros
venitque ad Soccoth et dixit eis en Zebee et Salmana super quibus exprobrastis mihi dicentes forsitan manus Zebee et Salmana in manibus tuis sunt et idcirco postulas ut demus viris qui lassi sunt et defecerunt panes
tulit ergo seniores civitatis et spinas deserti ac tribulos et contrivit cum eis atque comminuit viros Soccoth
turrem quoque Phanuhel subvertit occisis habitatoribus civitatis<CM>
dixitque ad Zebee et Salmana quales fuerunt viri quos occidistis in Thabor qui responderunt similes tui et unus ex eis quasi filius regis
quibus ille ait fratres mei fuerunt filii matris meae vivit Dominus si servassetis eos non vos occiderem
dixitque Ietther primogenito suo surge et interfice eos qui non eduxit gladium timebat enim quia adhuc puer erat
dixeruntque Zebee et Salmana tu surge et inrue in nos quia iuxta aetatem robur est hominis surrexit Gedeon et interfecit Zebee et Salmana et tulit ornamenta ac bullas quibus colla regalium camelorum decorari solent<CM>
dixeruntque omnes viri Israhel ad Gedeon dominare nostri tu et filius tuus et filius filii tui quia liberasti nos de manu Madian
quibus ille ait non dominabor vestri nec dominabitur in vos filius meus sed dominabitur Dominus
dixitque ad eos unam petitionem postulo a vobis date mihi inaures ex praeda vestra inaures enim aureas Ismahelitae habere consuerant
qui responderunt libentissime dabimus expandentesque super terram pallium proiecerunt in eo inaures de praeda
et fuit pondus postulatarum inaurium mille septingenti auri sicli absque ornamentis et monilibus et veste purpurea quibus Madian reges uti soliti erant et praeter torques aureos camelorum
fecitque ex eo Gedeon ephod et posuit illud in civitate sua Ephra fornicatusque est omnis Israhel in eo et factum est Gedeoni et omni domui eius in ruinam
humiliatus est autem Madian coram filiis Israhel nec potuerunt ultra elevare cervices sed quievit terra per quadraginta annos quibus praefuit Gedeon<CM>
abiit itaque Hierobbaal filius Ioas et habitavit in domo sua
habuitque septuaginta filios qui egressi sunt de femore eius eo quod plures haberet uxores
concubina autem illius quam habebat in Sychem genuit ei filium nomine Abimelech
mortuusque est Gedeon filius Ioas in senectute bona et sepultus in sepulchro Ioas patris sui in Ephra de familia Ezri
postquam autem mortuus est Gedeon aversi sunt filii Israhel et fornicati cum Baalim percusseruntque cum Baal foedus ut esset eis in deum
nec recordati sunt Domini Dei sui qui eruit eos de manu omnium inimicorum suorum per circuitum
nec fecerunt misericordiam cum domo Hierobbaal Gedeon iuxta omnia bona quae fecerat Israheli<CM>
abiit autem Abimelech filius Hierobbaal in Sychem ad fratres matris suae et locutus est ad eos et ad omnem cognationem domus patris matris suae dicens
loquimini ad omnes viros Sychem quid vobis est melius ut dominentur vestri septuaginta viri omnes filii Hierobbaal an ut dominetur vobis unus vir simulque considerate quia os vestrum et caro vestra sum
locutique sunt fratres matris eius de eo ad omnes viros Sychem universos sermones istos et inclinaverunt cor eorum post Abimelech dicentes frater noster est
dederuntque illi septuaginta pondo argenti de fano Baalbrith qui conduxit sibi ex eo viros inopes et vagos secutique sunt eum
et venit in domum patris sui Ephra et occidit fratres suos filios Hierobbaal septuaginta viros super lapidem unum remansitque Ioatham filius Hierobbaal minimus et absconditus est
congregati sunt autem omnes viri Sychem et universae familiae urbis Mello abieruntque et constituerunt regem Abimelech iuxta quercum quae stabat in Sychem<CM>
quod cum nuntiatum esset Ioatham ivit et stetit in vertice montis Garizim elevataque voce clamavit et dixit audite me viri Sychem ita audiat vos Deus
ierunt ligna ut unguerent super se regem dixeruntque olivae impera nobis
quae respondit numquid possum deserere pinguedinem meam qua et dii utuntur et homines et venire ut inter ligna promovear
dixeruntque ligna ad arborem ficum veni et super nos regnum accipe
quae respondit eis numquid possum deserere dulcedinem meam fructusque suavissimos et ire ut inter cetera ligna commovear
locuta sunt quoque ligna ad vitem veni et impera nobis
quae respondit numquid possum deserere vinum meum quod laetificat Deum et homines et inter ligna cetera commoveri
dixeruntque omnia ligna ad ramnum veni et impera super nos
quae respondit eis si vere me regem vobis constituitis venite et sub mea umbra requiescite sin autem non vultis egrediatur ignis de ramno et devoret cedros Libani
nunc igitur si recte et absque peccato constituistis super vos regem Abimelech et bene egistis cum Hierobbaal et cum domo eius et reddidistis vicem beneficiis eius qui pugnavit pro vobis
et animam suam dedit periculis ut erueret vos de manu Madian
qui nunc surrexistis contra domum patris mei et interfecistis filios eius septuaginta viros super unum lapidem et constituistis regem Abimelech filium ancillae eius super habitatores Sychem eo quod frater vester sit
si ergo recte et absque vitio egistis cum Hierobbaal et domo eius hodie laetamini in Abimelech et ille laetetur in vobis
sin autem perverse egrediatur ignis ex eo et consumat habitatores Sychem et oppidum Mello egrediaturque ignis de viris Sychem et de oppido Mello et devoret Abimelech
quae cum dixisset fugit et abiit in Bera habitavitque ibi metu Abimelech fratris sui<CM>
regnavit itaque Abimelech super Israhel tribus annis
misitque Deus spiritum pessimum inter Abimelech et habitatores Sychem qui coeperunt eum detestari
et scelus interfectionis septuaginta filiorum Hierobbaal et effusionem sanguinis eorum conferre in Abimelech fratrem suum et in ceteros Sycimarum principes qui eum adiuverant
posueruntque insidias adversum eum in montium summitate et dum illius praestolantur adventum exercebant latrocinia agentes praedas de praetereuntibus nuntiatumque est Abimelech
venit autem Gaal filius Obed cum fratribus suis et transivit in Sycimam ad cuius adventum erecti habitatores Sychem
egressi sunt in agros vastantes vineas uvasque calcantes et factis cantantium choris ingressi sunt fanum dei sui et inter epulas et pocula maledicebant Abimelech
clamante Gaal filio Obed quis est Abimelech et quae est Sychem ut serviamus ei numquid non est filius Hierobbaal et constituit principem Zebul servum suum super viros Emmor patris Sychem cur igitur servimus ei
utinam daret aliquis populum istum sub manu mea ut auferrem de medio Abimelech dictumque est Abimelech congrega exercitus multitudinem et veni
Zebul enim princeps civitatis auditis sermonibus Gaal filii Obed iratus est valde
et misit clam ad Abimelech nuntios dicens ecce Gaal filius Obed venit in Sycimam cum fratribus suis et obpugnat adversum te civitatem
surge itaque nocte cum populo qui tecum est et latita in agro
et primo mane oriente sole inrue super civitatem illo autem egrediente adversum te cum populo suo fac ei quod potueris
surrexit itaque Abimelech cum omni exercitu suo nocte et tetendit insidias iuxta Sycimam in quattuor locis
egressusque est Gaal filius Obed et stetit in introitu portae civitatis surrexit autem Abimelech et omnis exercitus cum eo de insidiarum loco
cumque vidisset populum Gaal dixit ad Zebul ecce de montibus multitudo descendit cui ille respondit umbras montium vides quasi hominum capita et hoc errore deciperis
rursumque Gaal ait ecce populus de umbilico terrae descendit et unus cuneus venit per viam quae respicit quercum
cui dixit Zebul ubi est nunc os tuum quo loquebaris quis est Abimelech ut serviamus ei nonne iste est populus quem despiciebas egredere et pugna contra eum
abiit ergo Gaal spectante Sycimarum populo et pugnavit contra Abimelech
qui persecutus est eum fugientem et in urbem conpulit cecideruntque ex parte eius plurimi usque ad portam civitatis
et Abimelech sedit in Ruma Zebul autem Gaal et socios eius expulit de urbe nec in ea passus est commorari
sequenti ergo die egressus est populus in campum quod cum nuntiatum esset Abimelech
tulit exercitum suum et divisit in tres turmas tendens insidias in agris vidensque quod egrederetur populus de civitate surrexit et inruit in eos
cum cuneo suo obpugnans et obsidens civitatem duae autem turmae palantes per campum adversarios sequebantur
porro Abimelech omni illo die obpugnabat urbem quam cepit interfectis habitatoribus eius ipsaque destructa ita ut sal in ea dispergeret
quod cum audissent qui habitabant in turre Sycimorum ingressi sunt fanum dei sui Berith ubi foedus cum eo pepigerant et ex eo locus nomen acceperat qui erat valde munitus
Abimelech quoque audiens viros turris Sycimorum pariter conglobatos
ascendit in montem Selmon cum omni populo suo et arrepta securi praecidit arboris ramum inpositumque ferens umero dixit ad socios quod me vidistis facere cito facite
igitur certatim ramos de arboribus praecidentes sequebantur ducem quos circumdantes praesidio succenderunt atque ita factum est ut fumo et igne mille hominum necarentur viri pariter ac mulieres habitatorum turris Sychem<CM>
Abimelech autem inde proficiscens venit ad oppidum Thebes quod circumdans obsidebat exercitu
erat autem turris excelsa in media civitate ad quam confugerant viri simul ac mulieres et omnes principes civitatis clausa firmissime ianua et super turris tectum stantes per propugnacula
accedensque Abimelech iuxta turrem pugnabat fortiter et adpropinquans ostio ignem subponere nitebatur
et ecce una mulier fragmen molae desuper iaciens inlisit capiti Abimelech et confregit cerebrum eius
qui vocavit cito armigerum suum et ait ad eum evagina gladium tuum et percute me ne forte dicatur quod a femina interfectus sim qui iussa perficiens interfecit eum
illoque mortuo omnes qui cum eo erant de Israhel reversi sunt in sedes suas
et reddidit Deus malum quod fecerat Abimelech contra patrem suum interfectis septuaginta fratribus suis
Sycimitis quoque quod operati erant retributum est et venit super eos maledictio Ioatham filii Hierobbaal<CM>
post Abimelech surrexit dux in Israhel Thola filius Phoa patrui Abimelech vir de Isachar qui habitavit in Sanir montis Ephraim
et iudicavit Israhel viginti et tribus annis mortuusque ac sepultus est in Sanir
huic successit Iair Galaadites qui iudicavit Israhel per viginti et duos annos
habens triginta filios sedentes super triginta pullos asinarum et principes triginta civitatum quae ex nomine eius appellatae sunt Avothiair id est oppida Iair usque in praesentem diem in terra Galaad
mortuusque est Iair ac sepultus in loco cui est vocabulum Camon<CM>
filii autem Israhel peccatis veteribus iungentes nova fecerunt malum in conspectu Domini et servierunt idolis Baalim et Astharoth et diis Syriae ac Sidonis et Moab et filiorum Ammon et Philisthim dimiseruntque Dominum et non colebant eum
contra quos iratus tradidit eos in manu Philisthim et filiorum Ammon
adflictique sunt et vehementer oppressi per annos decem et octo omnes qui habitabant trans Iordanem in terra Amorrei quae est in Galaad
in tantum ut filii Ammon Iordane transmisso vastarent Iudam et Beniamin et Ephraim adflictusque est Israhel nimis<CM>
et clamantes ad Dominum dixerunt peccavimus tibi quia dereliquimus Deum nostrum et servivimus Baalim
quibus locutus est Dominus numquid non Aegyptii et Amorrei filiique Ammon et Philisthim
Sidonii quoque et Amalech et Chanaan oppresserunt vos et clamastis ad me et erui vos de manu eorum
et tamen reliquistis me et coluistis deos alienos idcirco non addam ut ultra vos liberem
ite et invocate deos quos elegistis ipsi vos liberent in tempore angustiae
dixeruntque filii Israhel ad Dominum peccavimus redde tu nobis quicquid tibi placet tantum nunc libera nos
quae dicentes omnia de finibus suis alienorum deorum idola proiecerunt et servierunt Deo qui doluit super miseriis eorum
itaque filii Ammon conclamantes in Galaad fixere tentoria contra quos congregati filii Israhel in Maspha castrametati sunt
dixeruntque principes Galaad singuli ad proximos suos qui primus e nobis contra filios Ammon coeperit dimicare erit dux populi Galaad<CM>
fuit illo tempore Iepthae Galaadites vir fortissimus atque pugnator filius meretricis mulieris qui natus est de Galaad
habuit autem Galaad uxorem de qua suscepit filios qui postquam creverant eiecerunt Iepthae dicentes heres in domo patris nostri esse non poteris quia de altera matre generatus es
quos ille fugiens atque devitans habitavit in terra Tob congregatique sunt ad eum viri inopes et latrocinantes et quasi principem sequebantur<CM>
in illis diebus pugnabant filii Ammon contra Israhel
quibus acriter instantibus perrexerunt maiores natu de Galaad ut tollerent in auxilium sui Iepthae de terra Tob
dixeruntque ad eum veni et esto princeps noster et pugna contra filios Ammon
quibus ille respondit nonne vos estis qui odistis me et eiecistis de domo patris mei et nunc venistis ad me necessitate conpulsi
dixeruntque principes Galaad ad Iepthae ob hanc igitur causam nunc ad te venimus ut proficiscaris nobiscum et pugnes contra filios Ammon sisque dux omnium qui habitant in Galaad
Iepthae quoque dixit eis si vere venistis ad me ut pugnem pro vobis contra filios Ammon tradideritque eos Dominus in manus meas ego ero princeps vester
qui responderunt ei Dominus qui haec audit ipse mediator ac testis est quod nostra promissa faciamus
abiit itaque Iepthae cum principibus Galaad fecitque eum omnis populus principem sui locutusque est Iepthae omnes sermones suos coram Domino in Maspha<CM>
et misit nuntios ad regem filiorum Ammon qui ex persona sua dicerent quid mihi et tibi est quia venisti contra me ut vastares terram meam
quibus ille respondit quia tulit Israhel terram meam quando ascendit de Aegypto a finibus Arnon usque Iaboc atque Iordanem nunc igitur cum pace redde mihi eam
per quos rursum mandavit Iepthae et imperavit eis ut dicerent regi Ammon
haec dicit Iepthae non tulit Israhel terram Moab nec terram filiorum Ammon
sed quando de Aegypto conscenderunt ambulavit per solitudinem usque ad mare Rubrum et venit in Cades
misitque nuntios ad regem Edom dicens dimitte ut transeam per terram tuam qui noluit adquiescere precibus eius misit quoque et ad regem Moab qui et ipse transitum praebere contempsit mansit itaque in Cades
et circuivit ex latere terram Edom et terram Moab venitque contra orientalem plagam terrae Moab et castrametatus est trans Arnon nec voluit intrare terminos Moab Arnon quippe confinium est terrae Moab
misit itaque Israhel nuntios ad Seon regem Amorreorum qui habitabat in Esebon et dixerunt ei dimitte ut transeam per terram tuam usque ad fluvium
qui et ipse Israhel verba despiciens non dimisit eum transire per terminos suos sed infinita multitudine congregata egressus est contra eum in Iassa et fortiter resistebat
tradiditque eum Dominus in manu Israhel cum omni exercitu suo qui percussit eum et possedit omnem terram Amorrei habitatoris regionis illius
et universos fines eius de Arnon usque Iaboc et de solitudine usque ad Iordanem
Dominus ergo Deus Israhel subvertit Amorreum pugnante contra illum populo suo Israhel et tu nunc vis possidere terram eius
nonne ea quae possedit Chamos deus tuus tibi iure debentur quae autem Dominus Deus noster victor obtinuit in nostram cedent possessionem
nisi forte melior es Balac filio Sepphor rege Moab aut docere potes quod iurgatus sit contra Israhel et pugnaverit contra eum
quando habitavit in Esebon et viculis eius et in Aroer et villis illius vel in cunctis civitatibus iuxta Iordanem per trecentos annos quare tanto tempore nihil super hac repetitione temptastis
igitur non ego pecco in te sed tu contra me male agis indicens mihi bella non iusta iudicet Dominus arbiter huius diei inter Israhel et inter filios Ammon
noluitque adquiescere rex filiorum Ammon verbis Iepthae quae per nuntios mandaverat<CM>
factus est ergo super Iepthae spiritus Domini et circumiens Galaad et Manasse Maspha quoque Galaad et inde transiens ad filios Ammon
votum vovit Domino dicens si tradideris filios Ammon in manus meas
quicumque primus fuerit egressus de foribus domus meae mihique occurrerit revertenti cum pace a filiis Ammon eum holocaustum offeram Domino
transivitque Iepthae ad filios Ammon ut pugnaret contra eos quos tradidit Dominus in manus eius
percussitque ab Aroer usque dum venias in Mennith viginti civitates et usque ad Abel quae est vineis consita plaga magna nimis humiliatique sunt filii Ammon a filiis Israhel
revertenti autem Iepthae in Maspha domum suam occurrit unigenita filia cum tympanis et choris non enim habebat alios liberos
qua visa scidit vestimenta sua et ait heu filia mi decepisti me et ipsa decepta es aperui enim os meum ad Dominum et aliud facere non potero
cui illa respondit pater mi si aperuisti os tuum ad Dominum fac mihi quodcumque pollicitus es concessa tibi ultione atque victoria de hostibus tuis
dixitque ad patrem hoc solum mihi praesta quod deprecor dimitte me ut duobus mensibus circumeam montes et plangam virginitatem meam cum sodalibus meis
cui ille respondit vade et dimisit eam duobus mensibus cumque abisset cum sociis ac sodalibus suis flebat virginitatem suam in montibus
expletisque duobus mensibus reversa est ad patrem suum et fecit ei sicut voverat quae ignorabat virum exinde mos increbuit in Israhel et consuetudo servata est
ut post anni circulum conveniant in unum filiae Israhel et plangant filiam Iepthae Galaaditae diebus quattuor<CM>
ecce autem in Ephraim orta seditio est nam transeuntes contra aquilonem dixerunt ad Iepthae quare vadens ad pugnam contra filios Ammon vocare nos noluisti ut pergeremus tecum igitur incendimus domum tuam
quibus ille respondit disceptatio erat mihi et populo meo contra filios Ammon vehemens vocavique vos ut mihi praeberetis auxilium et facere noluistis
quod cernens posui in manibus meis animam meam transivique ad filios Ammon et tradidit eos Dominus in manus meas quid commerui ut adversum me consurgatis in proelium
vocatis itaque ad se cunctis viris Galaad pugnabat contra Ephraim percusseruntque viri Galaad Ephraim quia dixerat fugitivus est Galaad de Ephraim et habitat in medio Ephraim et Manasse
occupaveruntque Galaaditae vada Iordanis per quae Ephraim reversurus erat cumque venisset ad ea de Ephraim numero fugiens atque dixisset obsecro ut me transire permittas dicebant ei Galaaditae numquid Ephrateus es quo dicente non sum
interrogabant eum dic ergo sebboleth quod interpretatur spica qui respondebat tebboleth eadem littera spicam exprimere non valens statimque adprehensum iugulabant in ipso Iordanis transitu et ceciderunt in illo tempore de Ephraim quadraginta duo milia
iudicavitque Iepthae Galaadites Israhel sex annis et mortuus est ac sepultus in civitate sua Galaad<CM>
post hunc iudicavit Israhel Abessan de Bethleem
qui habuit triginta filios et totidem filias quas emittens foras maritis dedit et eiusdem numeri filiis suis accepit uxores introducens in domum suam qui septem annis iudicavit Israhel
mortuusque est ac sepultus in Bethleem
cui successit Ahialon Zabulonites et iudicavit Israhelem decem annis
mortuusque est ac sepultus in Zabulon
post hunc iudicavit in Israhel Abdon filius Hellel Farathonites
qui habuit quadraginta filios et triginta ex eis nepotes ascendentes super septuaginta pullos asinarum et iudicavit in Israhel octo annis
mortuusque est ac sepultus in Farathon terrae Ephraim in monte Amalech<CM>
rursumque filii Israhel fecerunt malum in conspectu Domini qui tradidit eos in manus Philisthinorum quadraginta annis
erat autem vir quidam de Saraa et de stirpe Dan nomine Manue habens uxorem sterilem
cui apparuit angelus Domini et dixit ad eam sterilis es et absque liberis sed concipies et paries filium
cave ergo ne vinum bibas ac siceram ne inmundum quicquam comedas
quia concipies et paries filium cuius non tanget caput novacula erit enim nazareus Dei ab infantia sua et ex matris utero et ipse incipiet liberare Israhel de manu Philisthinorum
quae cum venisset ad maritum dixit ei vir Dei venit ad me habens vultum angelicum terribilis nimis quem cum interrogassem quis esset et unde venisset et quo nomine vocaretur noluit mihi dicere
sed hoc respondit ecce concipies et paries filium cave ne vinum bibas et siceram et ne aliquo vescaris inmundo erit enim puer nazareus Dei ab infantia sua et ex utero matris usque ad diem mortis suae<CM>
oravit itaque Manue Deum et ait obsecro Domine ut vir Dei quem misisti veniat iterum et doceat nos quid debeamus facere de puero qui nasciturus est
exaudivitque Dominus precantem Manue et apparuit rursum angelus Domini uxori eius sedenti in agro Manue autem maritus eius non erat cum ea quae cum vidisset angelum
festinavit et cucurrit ad virum suum nuntiavitque ei dicens ecce apparuit mihi vir quem ante videram
qui surrexit et secutus est uxorem suam veniensque ad virum dixit ei tu es qui locutus es mulieri et ille respondit ego sum
cui Manue quando inquit sermo tuus fuerit expletus quid vis ut faciat puer aut a quo se observare debebit
dixitque angelus Domini ad Manue ab omnibus quae locutus sum uxori tuae abstineat se
et quicquid ex vinea nascitur non comedat vinum et siceram non bibat nullo vescatur inmundo et quod ei praecepi impleat atque custodiat<CM>
dixitque Manue ad angelum Domini obsecro te ut adquiescas precibus meis et faciamus tibi hedum de capris
cui respondit angelus si me cogis non comedam panes tuos sin autem vis holocaustum facere offer illud Domino et nesciebat Manue quod angelus Dei esset
dixitque ad eum quod est tibi nomen ut si sermo tuus fuerit expletus honoremus te
cui ille respondit cur quaeris nomen meum quod est mirabile
tulit itaque Manue hedum de capris et libamenta et posuit super petram offerens Domino qui facit mirabilia ipse autem et uxor eius intuebantur
cumque ascenderet flamma altaris in caelum angelus Domini in flamma pariter ascendit quod cum vidisset Manue et uxor eius proni ceciderunt in terram
et ultra non eis apparuit angelus Domini statimque intellexit Manue angelum esse Domini
et dixit ad uxorem suam morte moriemur quia vidimus Deum
cui respondit mulier si Dominus nos vellet occidere de manibus nostris holocaustum et libamenta non suscepisset nec ostendisset nobis haec omnia neque ea quae sunt ventura dixisset<CM>
peperit itaque filium et vocavit nomen eius Samson crevitque puer et benedixit ei Dominus
coepitque spiritus Domini esse cum eo in castris Dan inter Saraa et Esthaol<CM>
descendit igitur Samson in Thamnatha vidensque ibi mulierem de filiabus Philisthim
ascendit et nuntiavit patri suo et matri dicens vidi mulierem in Thamnatha de filiabus Philisthinorum quam quaeso ut mihi accipiatis uxorem
cui dixerunt pater et mater sua numquid non est mulier in filiabus fratrum tuorum et in omni populo meo quia vis accipere uxorem de Philisthim qui incircumcisi sunt dixitque Samson ad patrem suum hanc mihi accipe quia placuit oculis meis
parentes autem eius nesciebant quod res a Domino fieret et quaereret occasionem contra Philisthim eo enim tempore Philisthim dominabantur Israheli
descendit itaque Samson cum patre suo et matre in Thamnatha cumque venissent ad vineas oppidi apparuit catulus leonis saevus rugiens et occurrit ei
inruit autem spiritus Domini in Samson et dilaceravit leonem quasi hedum in frusta concerperet nihil omnino habens in manu et hoc patri et matri noluit indicare
descenditque et locutus est mulieri quae placuerat oculis eius
et post aliquot dies revertens ut acciperet eam declinavit ut videret cadaver leonis et ecce examen apium in ore leonis erat ac favus mellis
quem cum sumpsisset in manibus comedebat in via veniensque ad patrem suum et matrem dedit eis partem qui et ipsi comederunt nec tamen eis voluit indicare quod mel de corpore leonis adsumpserat<CM>
descendit itaque pater eius ad mulierem et fecit filio suo Samson convivium sic enim iuvenes facere consuerant
cum igitur cives loci vidissent eum dederunt ei sodales triginta qui essent cum eo
quibus locutus est Samson proponam vobis problema quod si solveritis mihi intra septem dies convivii dabo vobis triginta sindones et totidem tunicas
sin autem non potueritis solvere vos dabitis mihi triginta sindones et eiusdem numeri tunicas qui responderunt ei propone problema ut audiamus
dixitque eis de comedente exivit cibus et de forte est egressa dulcedo nec potuerunt per tres dies propositionem solvere
cumque adesset dies septimus dixerunt ad uxorem Samson blandire viro tuo et suade ei ut indicet tibi quid significet problema quod si facere nolueris incendimus et te et domum patris tui an idcirco nos vocastis ad nuptias ut spoliaretis
quae fundebat apud Samson lacrimas et querebatur dicens odisti me et non diligis idcirco problema quod proposuisti filiis populi mei non vis mihi exponere at ille respondit patri meo et matri nolui dicere et tibi indicare potero
septem igitur diebus convivii flebat apud eum tandemque die septimo cum ei molesta esset exposuit quae statim indicavit civibus suis
et illi dixerunt ei die septimo ante solis occubitum quid dulcius melle et quid leone fortius qui ait ad eos si non arassetis in vitula mea non invenissetis propositionem meam
inruit itaque in eo spiritus Domini descenditque Ascalonem et percussit ibi triginta viros quorum ablatas vestes dedit his qui problema solverant iratusque nimis ascendit in domum patris sui
uxor autem eius accepit maritum unum de amicis eius et pronubis<CM>
post aliquantum autem temporis cum dies triticeae messis instarent venit Samson invisere volens uxorem suam et adtulit ei hedum de capris cumque cubiculum eius solito vellet intrare prohibuit eum pater illius dicens
putavi quod odisses eam et ideo tradidi illam amico tuo sed habet sororem quae iunior et pulchrior illa est sit tibi pro ea uxor
cui respondit Samson ab hac die non erit culpa in me contra Philistheos faciam enim vobis mala
perrexitque et cepit trecentas vulpes caudasque earum iunxit ad caudas et faces ligavit in medio
quas igne succendens dimisit ut huc illucque discurrerent quae statim perrexerunt in segetes Philisthinorum quibus succensis et conportatae iam fruges et adhuc stantes in stipula concrematae sunt in tantum ut vineas quoque et oliveta flamma consumeret
dixeruntque Philisthim quis fecit hanc rem quibus dictum est Samson gener Thamnathei quia tulit uxorem eius et alteri tradidit haec operatus est ascenderuntque Philisthim et conbuserunt tam mulierem quam patrem eius
quibus ait Samson licet haec feceritis tamen adhuc ex vobis expetam ultionem et tunc quiescam
percussitque eos ingenti plaga ita ut stupentes suram femori inponerent et descendens habitavit in spelunca petrae Aetham<CM>
igitur ascendentes Philisthim in terra Iuda castrametati sunt et in loco qui postea vocatus est Lehi id est Maxilla eorum est fusus exercitus
dixeruntque ad eos de tribu Iuda cur ascendistis adversum nos qui responderunt ut ligemus Samson venimus et reddamus ei quae in nos operatus est
descenderunt ergo tria milia virorum de Iuda ad specum silicis Aetham dixeruntque ad Samson nescis quod Philisthim imperent nobis quare hoc facere voluisti quibus ille ait sicut fecerunt mihi feci eis
ligare inquiunt te venimus et tradere in manus Philisthinorum iurate respondit mihi quod non me occidatis
dixerunt non te occidimus sed vinctum tradimus ligaveruntque eum duobus novis funibus et tulerunt de petra Aetham
qui cum venisset ad locum Maxillae et Philisthim vociferantes occurrissent ei inruit spiritus Domini in eum et sicut solent ad odorem ignis lina consumi ita vincula quibus ligatus erat dissipata sunt et soluta
inventamque maxillam id est mandibulam asini quae iacebat arripiens interfecit in ea mille viros
et ait in maxilla asini in mandibula pulli asinarum delevi eos et percussi mille viros
cumque haec canens verba conplesset proiecit mandibulam de manu et vocavit nomen loci illius Ramathlehi quod interpretatur elevatio Maxillae<CM>
sitiensque valde clamavit ad Dominum et ait tu dedisti in manu servi tui salutem hanc maximam atque victoriam et en siti morior incidamque in manus incircumcisorum
aperuit itaque Dominus molarem dentem in maxilla asini et egressae sunt ex eo aquae quibus haustis refocilavit spiritum et vires recepit idcirco appellatum est nomen loci illius Fons invocantis de maxilla usque in praesentem diem
iudicavitque Israhel in diebus Philisthim viginti annis<CM>
abiit quoque in Gazam et vidit ibi meretricem mulierem ingressusque est ad eam
quod cum audissent Philisthim et percrebruisset apud eos intrasse urbem Samson circumdederunt eum positis in porta civitatis custodibus et ibi tota nocte cum silentio praestolantes ut facto mane exeuntem occiderent
dormivit autem Samson usque ad noctis medium et inde consurgens adprehendit ambas portae fores cum postibus suis et sera inpositasque umeris portavit ad verticem montis qui respicit Hebron<CM>
post haec amavit mulierem quae habitabat in valle Sorech et vocabatur Dalila
veneruntque ad eam principes Philisthinorum atque dixerunt decipe eum et disce ab illo in quo tantam habeat fortitudinem et quomodo eum superare valeamus et vinctum adfligere quod si feceris dabimus tibi singuli mille centum argenteos
locuta est ergo Dalila ad Samson dic mihi obsecro in quo sit tua maxima fortitudo et quid sit quo ligatus erumpere nequeas
cui respondit Samson si septem nervicis funibus necdum siccis et adhuc humentibus ligatus fuero infirmus ero ut ceteri homines
adtuleruntque ad eam satrapae Philisthinorum septem funes ut dixerat quibus vinxit eum
latentibus apud se insidiis et in cubiculo finem rei expectantibus clamavitque ad eum Philisthim super te Samson qui rupit vincula quomodo si rumpat quis filum de stuppae tortum putamine cum odorem ignis acceperit et non est cognitum in quo esset fortitudo eius
dixitque ad eum Dalila ecce inlusisti mihi et falsum locutus es saltim nunc indica quo ligari debeas
cui ille respondit si ligatus fuero novis funibus qui numquam fuerunt in opere infirmus ero et aliorum hominum similis
quibus rursum Dalila vinxit eum et clamavit Philisthim super te Samson in cubiculo insidiis praeparatis qui ita rupit vincula quasi fila telarum
dixitque Dalila rursum ad eum usquequo decipis me et falsum loqueris ostende quo vinciri debeas si inquit septem crines capitis mei cum licio plexueris et clavum his circumligatum terrae fixeris infirmus ero
quod cum fecisset Dalila dixit ad eum Philisthim super te Samson qui consurgens de somno extraxit clavum cum crinibus et licio
dixitque ad eum Dalila quomodo dicis quod ames me cum animus tuus non sit mecum per tres vices mentitus es mihi et noluisti dicere in quo sit tua maxima fortitudo
cumque molesta ei esset et per multos dies iugiter adhereret spatium ad quietem non tribuens defecit anima eius et ad mortem usque lassata est
tunc aperiens veritatem rei dixit ad eam ferrum numquam ascendit super caput meum quia nazareus id est consecratus Deo sum de utero matris meae si rasum fuerit caput meum recedet a me fortitudo mea et deficiam eroque ut ceteri homines<CM>
videns illa quod confessus ei esset omnem animum suum misit ad principes Philisthinorum atque mandavit ascendite adhuc semel quia nunc mihi aperuit cor suum qui ascenderunt adsumpta pecunia quam promiserant
at illa dormire eum fecit super genua sua et in sinu suo reclinare caput vocavitque tonsorem et rasit septem crines eius et coepit abicere eum et a se repellere statim enim ab eo fortitudo discessit
dixitque Philisthim super te Samson qui de somno consurgens dixit in animo suo egrediar sicut ante feci et me excutiam nesciens quod Dominus recessisset ab eo
quem cum adprehendissent Philisthim statim eruerunt oculos eius et duxerunt Gazam vinctum catenis et clausum in carcere molere fecerunt<CM>
iamque capilli eius renasci coeperant
et principes Philisthinorum convenerunt in unum ut immolarent hostias magnificas Dagon deo suo et epularentur dicentes tradidit deus noster inimicum nostrum Samson in manus nostras
quod etiam populus videns laudabat deum suum eademque dicebat tradidit deus noster in manus nostras adversarium qui delevit terram nostram et occidit plurimos
laetantesque per convivia sumptis iam epulis praeceperunt ut vocaretur Samson et ante eos luderet qui adductus de carcere ludebat ante eos feceruntque eum stare inter duas columnas
qui dixit puero regenti gressus suos dimitte me ut tangam columnas quibus omnis inminet domus ut recliner super eas et paululum requiescam
domus autem plena erat virorum ac mulierum et erant ibi omnes principes Philisthinorum ac de tecto et solario circiter tria milia utriusque sexus spectabant ludentem Samson
at ille invocato Domino ait Domine Deus memento mei et redde nunc mihi pristinam fortitudinem Deus meus ut ulciscar me de hostibus meis et pro amissione duorum luminum unam ultionem recipiam
et adprehendens ambas columnas quibus innitebatur domus alteramque earum dextera et alteram leva tenens
ait moriatur anima mea cum Philisthim concussisque fortiter columnis cecidit domus super omnes principes et ceteram multitudinem quae ibi erat multoque plures interfecit moriens quam ante vivus occiderat
descendentes autem fratres eius et universa cognatio tulerunt corpus eius et sepelierunt inter Saraa et Esthaol in sepulchro patris Manue iudicavitque Israhel viginti annis<CM>
fuit eo tempore vir quidam de monte Ephraim nomine Michas
qui dixit matri suae mille centum argenteos quos separaveras tibi et super quibus me audiente iuraveras ecce ego habeo et apud me sunt cui illa respondit benedictus filius meus Domino
reddidit ergo eos matri suae quae dixerat ei consecravi et vovi argentum hoc Domino ut de manu mea suscipiat filius meus et faciat sculptile atque conflatile et nunc trado illud tibi
reddidit igitur matri suae quae tulit ducentos argenteos et dedit eos argentario ut faceret ex eis sculptile atque conflatile quod fuit in domo Micha
qui aediculam quoque in ea Deo separavit et fecit ephod ac therafin id est vestem sacerdotalem et idola implevitque unius filiorum suorum manum et factus est ei sacerdos
in diebus illis non erat rex in Israhel sed unusquisque quod sibi rectum videbatur hoc faciebat<CM>
fuit quoque alter adulescens de Bethleem Iuda et cognatione eius eratque ipse Levites et habitabat ibi
egressusque de civitate Bethleem peregrinari voluit ubicumque sibi commodum repperisset cumque venisset in monte Ephraim iter faciens et declinasset parumper in domum Micha
interrogatus est ab eo unde venis qui respondit Levita sum de Bethleem Iuda et vado ut habitem ubi potuero et utile mihi esse perspexero
mane inquit apud me et esto mihi parens ac sacerdos daboque tibi per annos singulos decem argenteos ac vestem duplicem et quae ad victum necessaria sunt
adquievit et mansit apud hominem fuitque illi quasi unus de filiis
implevitque Micha manum eius et habuit apud se puerum sacerdotem
nunc scio dicens quod bene mihi faciat Deus habenti levitici generis sacerdotem<CM>
in diebus illis non erat rex in Israhel et tribus Dan quaerebat possessionem sibi ut habitaret in ea usque ad illum enim diem inter ceteras tribus sortem non acceperat
miserunt igitur filii Dan stirpis et familiae suae quinque viros fortissimos de Saraa et Esthaol ut explorarent terram et diligenter inspicerent dixeruntque eis ite et considerate terram qui cum pergentes venissent in montem Ephraim et intrassent domum Micha requieverunt ibi
et agnoscentes vocem adulescentis Levitae utentesque illius diversorio dixerunt ad eum quis te huc adduxit quid hic agis quam ob causam huc venire voluisti
qui respondit eis haec et haec praestitit mihi Michas et me mercede conduxit ut sim ei sacerdos
rogaveruntque eum ut consuleret Dominum et scire possent an prospero itinere pergerent et res haberet effectum
qui respondit eis ite cum pace Dominus respicit viam vestram et iter quo pergitis<CM>
euntes itaque quinque viri venerunt Lais videruntque populum habitantem in ea absque ullo timore iuxta Sidoniorum consuetudinem securum et quietum nullo eis penitus resistente magnarumque opum et procul a Sidone atque a cunctis hominibus separatum
reversique ad fratres suos in Saraa et Esthaol et quid egissent sciscitantibus responderunt
surgite et ascendamus ad eos vidimus enim terram valde opulentam et uberem nolite neglegere nolite cessare eamus et possideamus eam nullus erit labor
intrabimus ad securos in regionem latissimam tradetque nobis Dominus locum in quo nullius rei est penuria eorum quae gignuntur in terra
profecti igitur sunt de cognatione Dan id est de Saraa et Esthaol sescenti viri accincti armis bellicis
ascendentesque manserunt in Cariathiarim Iudae qui locus ex eo tempore castrorum Dan nomen accepit et est post tergum Cariathiarim
inde transierunt in montem Ephraim cumque venissent ad domum Micha<CM>
dixerunt quinque viri qui prius missi fuerant ad considerandam terram Lais ceteris fratribus suis nostis quod in domibus istis sit ephod et therafin et sculptile atque conflatile videte quid vobis placeat
et cum paululum declinassent ingressi sunt domum adulescentis Levitae qui erat in domo Micha salutaveruntque eum verbis pacificis
sescenti autem viri ita ut erant armati stabant ante ostium
at illi qui ingressi fuerant domum iuvenis sculptile et ephod et therafin atque conflatile tollere nitebantur et sacerdos stabat ante ostium sescentis viris fortissimis haut procul expectantibus
tulerunt igitur qui intraverant sculptile ephod et idola atque conflatile quibus dixit sacerdos quid facitis
cui responderunt tace et pone digitum super os tuum venique nobiscum ut habeamus te patrem et sacerdotem quid tibi melius est ut sis sacerdos in domo unius viri an in una tribu et familia in Israhel
quod cum audisset adquievit sermonibus eorum et tulit ephod et idola ac sculptile et cum eis profectus est
qui cum pergerent et ante se ire fecissent parvulos et iumenta et omne quod erat pretiosum
iamque a domo Michae essent procul viri qui habitabant in aedibus Michae conclamantes secuti sunt
et post tergum clamare coeperunt qui cum respexissent dixerunt ad Micham quid tibi vis cur clamas
qui respondit deos meos quos mihi feci tulistis et sacerdotem et omnia quae habeo et dicitis quid tibi est
dixeruntque ei filii Dan cave ne ultra loquaris ad nos et veniant ad te viri animo concitati et ipse cum omni domo tua pereas
et sic coepto itinere perrexerunt videns autem Micha quod fortiores se essent reversus est in domum suam<CM>
sescenti autem viri tulerunt sacerdotem et quae supra diximus veneruntque in Lais ad populum quiescentem atque securum et percusserunt eos in ore gladii urbemque incendio tradiderunt
nullo penitus ferente praesidium eo quod procul habitarent a Sidone et cum nullo hominum haberent quicquam societatis ac negotii erat autem civitas sita in regione Roob quam rursum extruentes habitaverunt in ea
vocato nomine civitatis Dan iuxta vocabulum patris sui quem genuerat Israhel quae prius Lais dicebatur
posueruntque sibi sculptile et Ionathan filium Gersan filii Mosi ac filios eius sacerdotes in tribu Dan usque ad diem captivitatis suae
mansitque apud eos idolum Michae omni tempore quo fuit domus Dei in Silo in diebus illis non erat rex in Israhel<CM>
fuit quidam vir Levites habitans in latere montis Ephraim qui accepit uxorem de Bethleem Iuda
quae reliquit eum et reversa est in domum patris sui Bethleem mansitque apud eum quattuor mensibus
secutusque est eam vir suus volens ei reconciliari atque blandiri et secum reducere habens in comitatu puerum et duos asinos quae suscepit eum et introduxit in domum patris sui quod cum audisset socer eius eumque vidisset occurrit ei laetus
et amplexatus est hominem mansitque gener in domo soceri tribus diebus comedens cum eo et bibens familiariter
die autem quarto de nocte consurgens proficisci voluit quem tenuit socer et ait ad eum gusta prius pauxillum panis et conforta stomachum et sic proficisceris
sederuntque simul et comederunt ac biberunt dixitque pater puellae ad generum suum quaeso te ut hodie hic maneas pariterque laetemur
at ille consurgens coepit velle proficisci et nihilominus obnixe eum socer tenuit et apud se fecit manere
mane facto parabat Levites iter cui rursum socer oro te inquit ut paululum cibi capias et adsumptis viribus donec increscat dies postea proficiscaris comederunt ergo simul
surrexitque adulescens ut pergeret cum uxore sua et puero cui rursum locutus est socer considera quod dies ad occasum declivior sit et propinquet ad vesperum mane apud me etiam hodie et duc laetum diem et cras proficisceris ut vadas in domum tuam
noluit gener adquiescere sermonibus eius sed statim perrexit et venit contra Iebus quae altero nomine vocabatur Hierusalem ducens secum duos asinos onustos et concubinam
iamque aderant iuxta Iebus et dies mutabatur in noctem dixitque puer ad dominum suum veni obsecro declinemus ad urbem Iebuseorum et maneamus in ea
cui respondit dominus non ingrediar oppidum gentis alienae quae non est de filiis Israhel sed transibo usque Gabaa
et cum illuc pervenero manebimus in ea aut certe in urbe Rama
transierunt igitur Iebus et coeptum carpebant iter occubuitque eis sol iuxta Gabaa quae est in tribu Beniamin
deverteruntque ad eam ut manerent ibi quo cum intrassent sedebant in platea civitatis et nullus eos recipere volebat hospitio<CM>
et ecce apparuit homo senex revertens de agro et de opere suo vespere qui et ipse erat de monte Ephraim et peregrinus habitabat in Gabaa homines autem regionis illius erant filii Iemini
elevatisque oculis vidit senex sedentem hominem cum sarcinulis suis in platea civitatis et dixit ad eum unde venis et quo vadis
qui respondit ei profecti sumus de Bethleem Iuda et pergimus ad locum nostrum qui est in latere montis Ephraim unde ieramus Bethleem et nunc vadimus ad domum Dei nullusque nos sub tectum suum vult recipere
habentes paleas et faenum in asinorum pabulum et panem ac vinum in meos et ancillae tuae usus et pueri qui mecum est nulla re indigemus nisi hospitio
cui respondit senex pax tecum sit ego praebebo omnia quae necessaria sunt tantum quaeso ne in platea maneas
introduxitque eum in domum suam et pabulum asinis praebuit ac postquam laverunt pedes suos recepit eos in convivium<CM>
illis epulantibus et post laborem itineris cibo ac potu reficientibus corpora venerunt viri civitatis illius filii Belial id est absque iugo et circumdantes domum senis fores pulsare coeperunt clamantes ad dominum domus atque dicentes educ virum qui ingressus est domum tuam ut abutamur eo
egressusque est ad eos senex et ait nolite fratres nolite facere malum hoc quia ingressus est homo hospitium meum et cessate ab hac stultitia
habeo filiam virginem et hic homo habet concubinam educam eas ad vos ut humilietis eas et vestram libidinem conpleatis tantum obsecro ne scelus hoc contra naturam operemini in virum
nolebant adquiescere sermonibus eius quod cernens homo eduxit ad eos concubinam suam et eis tradidit inludendam qua cum tota nocte abusi essent dimiserunt eam mane
at mulier recedentibus tenebris venit ad ostium domus ubi manebat dominus suus et ibi corruit
mane facto surrexit homo et aperuit ostium ut coeptam expleret viam et ecce concubina eius iacebat ante ostium sparsis in limine manibus
cui ille putans eam quiescere loquebatur surge ut ambulemus qua nihil respondente intellegens quod erat tulit eam et inposuit asino reversusque est in domum suam
quam cum esset ingressus arripuit gladium et cadaver uxoris cum ossibus suis in duodecim partes ac frusta concidens misit in omnes terminos Israhel
quod cum vidissent singuli conclamabant numquam res talis facta est in Israhel ex eo die quo ascenderunt patres nostri de Aegypto usque in praesens tempus ferte sententiam et in commune decernite quid facto opus sit<CM>
egressi sunt itaque omnes filii Israhel et pariter congregati quasi vir unus de Dan usque Bersabee et terra Galaad ad Dominum in Maspha
omnesque anguli populorum et cunctae tribus Israhel in ecclesiam populi Dei convenerunt quadringenta milia peditum pugnatorum
nec latuit filios Beniamin quod ascendissent filii Israhel in Maspha interrogatusque Levita maritus mulieris interfectae quomodo tantum scelus perpetratum esset
respondit veni in Gabaa Beniamin cum uxore mea illucque deverti
et ecce homines civitatis illius circumdederunt nocte domum in qua manebam volentes me occidere et uxorem meam incredibili libidinis furore vexantes denique mortua est
quam arreptam in frusta concidi misique partes in omnes terminos possessionis vestrae quia numquam tantum nefas et tam grande piaculum factum est in Israhel
adestis omnes filii Israhel decernite quid facere debeatis
stansque omnis populus quasi unius hominis sermone respondit non recedemus in tabernacula nostra nec suam quisquam intrabit domum
sed hoc contra Gabaa in commune faciemus
decem viri eligantur e centum ex omnibus tribubus Israhel et centum de mille et mille de decem milibus ut conportent exercitui cibaria et possimus pugnantes contra Gabaa Beniamin reddere ei pro scelere quod meretur
convenitque universus Israhel ad civitatem quasi unus homo eadem mente unoque consilio<CM>
et miserunt nuntios ad omnem tribum Beniamin qui dicerent cur tantum nefas in vobis reppertum est
tradite homines de Gabaa qui hoc flagitium perpetrarunt ut moriantur et auferatur malum de Israhel qui noluerunt fratrum suorum filiorum Israhel audire mandatum
sed ex cunctis urbibus quae suae sortis erant convenerunt in Gabaa ut illis ferrent auxilium et contra universum Israhel populum dimicarent
inventique sunt viginti quinque milia de Beniamin educentium gladium praeter habitatores Gabaa
qui septingenti erant viri fortissimi ita sinistra ut dextra proeliantes et sic fundis ad certum iacientes lapides ut capillum quoque possent percutere et nequaquam in alteram partem ictus lapidis deferretur
virorum quoque Israhel absque filiis Beniamin inventa sunt quadringenta milia educentium gladios et paratorum ad pugnam<CM>
qui surgentes venerunt in domum Dei hoc est in Silo consulueruntque eum atque dixerunt quis erit in exercitu nostro princeps certaminis contra filios Beniamin quibus respondit Dominus Iudas sit dux vester
statimque filii Israhel surgentes mane castrametati sunt iuxta Gabaa
et inde procedentes ad pugnam contra Beniamin urbem obpugnare coeperunt
egressique filii Beniamin de Gabaa occiderunt de filiis Israhel die illo viginti duo milia viros
rursum filii Israhel et fortitudine et numero confidentes in eodem loco in quo prius certaverant aciem direxerunt
ita tamen ut prius ascenderent et flerent coram Domino usque ad noctem consulerentque eum et dicerent debeo ultra procedere ad dimicandum contra filios Beniamin fratres meos an non quibus ille respondit ascendite ad eum et inite certamen
cumque filii Israhel altero die contra Beniamin ad proelium processissent
eruperunt filii Beniamin de portis Gabaa et occurrentes eis tanta in illos caede baccati sunt ut decem et octo milia virorum educentium gladium prosternerent<CM>
quam ob rem omnes filii Israhel venerunt in domum Dei et sedentes flebant coram Domino ieiunaveruntque illo die usque ad vesperam et obtulerunt ei holocausta et pacificas victimas
et super statu suo interrogaverunt eo tempore ibi erat arca foederis Dei
et Finees filius Eleazari filii Aaron praepositus domus consuluerunt igitur Dominum atque dixerunt exire ultra debemus ad pugnam contra filios Beniamin fratres nostros an quiescere quibus ait Dominus ascendite cras enim tradam eos in manus vestras
posueruntque filii Israhel insidias per circuitum urbis Gabaa
et tertia vice sicut semel et bis contra Beniamin exercitum produxerunt
sed et filii Beniamin audacter eruperunt de civitate et fugientes adversarios longius persecuti sunt ita ut vulnerarent ex eis sicut primo et secundo die et caederent per duas semitas terga vertentes quarum una ferebat in Bethel altera in Gabaa atque prosternerent triginta circiter viros
putaverunt enim solito eos more cedere qui fugam arte simulantes iniere consilium ut abstraherent eos de civitate et quasi fugientes ad supradictas semitas perducerent
omnes itaque filii Israhel surgentes de sedibus suis tetenderunt aciem in loco qui vocatur Baalthamar insidiae quoque quae circa urbem erant paulatim se aperire coeperunt
et ab occidentali urbis parte procedere sed et alia decem milia virorum de universo Israhel habitatores urbis ad certamina provocabant ingravatumque est bellum contra filios Beniamin et non intellexerunt quod ex omni parte illis instaret interitus
percussitque eos Dominus in conspectu filiorum Israhel et interfecerunt ex eis in illo die viginti quinque milia et centum viros omnes bellatores et educentes gladium
filii autem Beniamin cum se inferiores esse vidissent coeperunt fugere quod cernentes filii Israhel dederunt eis ad fugiendum locum ut ad praeparatas insidias devenirent quas iuxta urbem posuerant
qui cum repente de latibulis surrexissent et Beniamin terga caedentibus daret ingressi sunt civitatem et percusserunt eam in ore gladii
signum autem dederant filii Israhel his quos in insidiis conlocaverant ut postquam urbem cepissent ignem accenderent et ascendente in altum fumo captam urbem demonstrarent
quod cum cernerent filii Israhel in ipso certamine positi putaverunt enim filii Beniamin eos fugere et instantius sequebantur caesis de exercitu eorum triginta viris
et viderent quasi columnam fumi de civitate conscendere Beniamin quoque retro aspiciens captam cerneret civitatem et flammas in sublime ferri
qui prius simulaverant fugam versa facie fortius resistebant quod cum vidissent filii Beniamin in fugam versi sunt
et ad viam deserti ire coeperunt illuc quoque eos adversariis persequentibus sed et hii qui urbem succenderant occurrerunt eis
atque ita factum est ut ex utraque parte ab hostibus caederentur nec erat ulla morientium requies ceciderunt atque prostrati sunt ad orientalem plagam urbis Gabaa
fuerunt autem qui in eodem loco interfecti sunt decem et octo milia virorum omnes robustissimi pugnatores
quod cum vidissent qui remanserant de Beniamin fugerunt in solitudinem et pergebant ad petram cuius vocabulum est Remmon in illa quoque fuga palantes et in diversa tendentes occiderunt quinque milia viros et cum ultra tenderent persecuti sunt eos et interfecerunt etiam alios duo milia
et sic factum est ut omnes qui ceciderant de Beniamin in diversis locis essent viginti quinque milia pugnatores ad bella promptissimi
remanserunt itaque de omni numero Beniamin qui evadere potuerant et fugere in solitudinem sescenti viri sederuntque in petra Remmon mensibus quattuor
regressi autem filii Israhel omnes reliquias civitatis a viris usque ad iumenta gladio percusserunt cunctasque urbes et viculos Beniamin vorax flamma consumpsit<CM>
iuraverunt quoque filii Israhel in Maspha et dixerunt nullus nostrum dabit filiis Beniamin de filiabus suis uxorem
veneruntque omnes ad domum Dei in Silo et in conspectu eius sedentes usque ad vesperam levaverunt vocem et magno ululatu coeperunt flere dicentes
quare Domine Deus Israhel factum est hoc malum in populo tuo ut hodie una tribus auferretur ex nobis
altera autem die diluculo consurgentes extruxerunt altare obtuleruntque ibi holocausta et pacificas victimas et dixerunt
quis non ascendit in exercitu Domini de universis tribubus Israhel grandi enim se iuramento constrinxerant cum essent in Maspha interfici eos qui defuissent
ductique paenitentia filii Israhel super fratre suo Beniamin coeperunt dicere ablata est una tribus de Israhel
unde uxores accipient omnes enim in commune iuravimus non daturos nos his filias nostras
idcirco dixerunt quis est de universis tribubus Israhel qui non ascendit ad Dominum in Maspha et ecce inventi sunt habitatores Iabisgalaad in illo exercitu non fuisse
eo quoque tempore cum essent in Silo nullus ex eis ibi reppertus est
miserunt itaque decem milia viros robustissimos et praeceperunt eis ite et percutite habitatores Iabisgalaad in ore gladii tam uxores quam parvulos eorum
et hoc erit quod observare debetis omne generis masculini et mulieres quae cognoverunt viros interficite
inventaeque sunt de Iabisgalaad quadringentae virgines quae nescierunt viri torum et adduxerunt eas in castra in Silo in terra Chanaan
miseruntque nuntios ad filios Beniamin qui erant in petra Remmon et praeceperunt eis ut eos in pace susciperent
veneruntque filii Beniamin in illo tempore et datae sunt eis uxores de filiabus Iabisgalaad alias autem non reppererunt quas simili modo traderent
universusque Israhel valde doluit et egit paenitudinem super interfectione unius tribus ex Israhel<CM>
dixeruntque maiores natu quid faciemus reliquis qui non acceperunt uxores omnes in Beniamin feminae conciderunt
et magna nobis cura ingentique studio providendum est ne una tribus deleatur ex Israhel
filias nostras eis dare non possumus constricti iuramento et maledictione qua diximus maledictus qui dederit de filiabus suis uxorem Beniamin
ceperuntque consilium atque dixerunt ecce sollemnitas Domini est in Silo anniversaria quae sita est ad septentrionem urbis Bethel et ad orientalem plagam viae quae de Bethel tendit ad Sycimam et ad meridiem oppidi Lebona
praeceperuntque filiis Beniamin atque dixerunt ite et latete in vineis
cumque videritis filias Silo ad ducendos choros ex more procedere exite repente de vineis et rapite eas singuli uxores singulas et pergite in terram Beniamin
cumque venerint patres earum ac fratres et adversum vos queri coeperint atque iurgari dicemus eis miseremini eorum non enim rapuerunt eas iure bellantium atque victorum sed rogantibus ut acciperent non dedistis et a vestra parte peccatum est
feceruntque filii Beniamin ut sibi fuerat imperatum et iuxta numerum suum rapuerunt sibi de his quae ducebant choros uxores singulas abieruntque in possessionem suam aedificantes urbes et habitantes in eis
filii quoque Israhel reversi sunt per tribus et familias in tabernacula sua
<WTH21:24> in diebus illis non erat rex in Israhel sed unusquisque quod sibi rectum videbatur hoc faciebat<CM>
in diebus unius iudicis quando iudices praeerant facta est fames in terra abiitque homo de Bethleem Iuda ut peregrinaretur in regione moabitide cum uxore sua ac duobus liberis
ipse vocabatur Helimelech uxor eius Noemi e duobus filiis alter Maalon et alter Chellion Ephrathei de Bethleem Iuda ingressique regionem moabitidem morabantur ibi
et mortuus est Helimelech maritus Noemi remansitque ipsa cum filiis
qui acceperunt uxores moabitidas quarum una vocabatur Orpha altera Ruth manseruntque ibi decem annis
et ambo mortui sunt Maalon videlicet et Chellion remansitque mulier orbata duobus liberis ac marito<CM>
et surrexit ut in patriam pergeret cum utraque nuru sua de regione moabitide audierat enim quod respexisset Dominus populum suum et dedisset eis escas
egressa est itaque de loco peregrinationis suae cum utraque nuru et iam in via posita revertendi in terram Iuda
dixit ad eas ite in domum matris vestrae faciat Dominus vobiscum misericordiam sicut fecistis cum mortuis et mecum
det vobis invenire requiem in domibus virorum quos sortiturae estis et osculata est eas quae elevata voce flere coeperunt
et dicere tecum pergemus ad populum tuum
quibus illa respondit revertimini filiae mi cur venitis mecum num ultra habeo filios in utero meo ut viros ex me sperare possitis
revertimini filiae mi abite iam enim senectute confecta sum nec apta vinculo coniugali etiam si possem hac nocte concipere et parere filios
si eos expectare velitis donec crescant et annos impleant pubertatis ante eritis vetulae quam nubatis nolite quaeso filiae mi quia vestra angustia me magis premit et egressa est manus Domini contra me
elevata igitur voce rursum flere coeperunt Orpha osculata socrum est ac reversa Ruth adhesit socrui suae
cui dixit Noemi en reversa est cognata tua ad populum suum et ad deos suos vade cum ea
quae respondit ne adverseris mihi ut relinquam te et abeam quocumque perrexeris pergam ubi morata fueris et ego pariter morabor populus tuus populus meus et Deus tuus Deus meus
quae te morientem terra susceperit in ea moriar ibique locum accipiam sepulturae haec mihi faciat Deus et haec addat si non sola mors me et te separaverit
videns ergo Noemi quod obstinato Ruth animo decrevisset secum pergere adversari noluit nec ultra ad suos reditum persuadere<CM>
profectaeque sunt simul et venerunt in Bethleem quibus urbem ingressis velox apud cunctos fama percrebuit dicebantque mulieres haec est illa Noemi
quibus ait ne vocetis me Noemi id est pulchram sed vocate me Mara hoc est amaram quia valde me amaritudine replevit Omnipotens
egressa sum plena et vacuam reduxit me Dominus cur igitur vocatis me Noemi quam humiliavit Dominus et adflixit Omnipotens
venit ergo Noemi cum Ruth Moabitide nuru sua de terra peregrinationis suae ac reversa est in Bethleem quando primum hordea metebantur<CM>
erat autem vir Helimelech consanguineus homo potens et magnarum opum nomine Booz
dixitque Ruth Moabitis ad socrum suam si iubes vadam in agrum et colligam spicas quae metentium fugerint manus ubicumque clementis in me patris familias repperero gratiam cui illa respondit vade filia mi
abiit itaque et colligebat spicas post terga metentium accidit autem ut ager ille haberet dominum Booz qui erat de cognatione Helimelech<CM>
et ecce ipse veniebat de Bethleem dixitque messoribus Dominus vobiscum qui responderunt ei benedicat tibi Dominus
dixitque Booz iuveni qui messoribus praeerat cuius est haec puella
qui respondit haec est Moabitis quae venit cum Noemi de regione moabitide
et rogavit ut spicas colligeret remanentes sequens messorum vestigia et de mane usque nunc stat in agro et ne ad momentum quidem domum reversa est
et ait Booz ad Ruth audi filia ne vadas ad colligendum in alterum agrum nec recedas ab hoc loco sed iungere puellis meis
et ubi messuerint sequere mandavi enim pueris meis ut nemo tibi molestus sit sed etiam si sitieris vade ad sarcinulas et bibe aquas de quibus et pueri bibunt
quae cadens in faciem suam et adorans super terram dixit ad eum unde mihi hoc ut invenirem gratiam ante oculos tuos et nosse me dignareris peregrinam mulierem
cui ille respondit nuntiata sunt mihi omnia quae feceris socrui tuae post mortem viri tui et quod dereliqueris parentes tuos et terram in qua nata es et veneris ad populum quem ante nesciebas
reddat tibi Dominus pro opere tuo et plenam mercedem recipias a Domino Deo Israhel ad quem venisti et sub cuius confugisti alas
quae ait inveni gratiam ante oculos tuos domine mi qui consolatus es me et locutus es ad cor ancillae tuae quae non sum similis unius puellarum tuarum
dixitque ad eam Booz quando hora vescendi fuerit veni huc et comede panem et intingue buccellam tuam in aceto sedit itaque ad messorum latus et congessit pulentam sibi comeditque et saturata est et tulit reliquias
atque inde surrexit ut spicas ex more colligeret praecepit autem Booz pueris suis dicens etiam si vobiscum metere voluerit ne prohibeatis eam
et de vestris quoque manipulis proicite de industria et remanere permittite ut absque rubore colligat et colligentem nemo corripiat<CM>
collegit ergo in agro usque ad vesperam et quae collegerat virga caedens et excutiens invenit hordei quasi oephi mensuram id est tres modios
quos portans reversa est in civitatem et ostendit socrui suae insuper protulit et dedit ei de reliquiis cibi sui quo saturata fuerat
dixitque ei socrus ubi hodie collegisti et ubi fecisti opus sit benedictus qui misertus est tui indicavitque ei apud quem esset operata et nomen dixit viri quod Booz vocaretur
cui respondit Noemi benedictus sit a Domino quoniam eandem gratiam quam praebuerat vivis servavit et mortuis rursumque propinquus ait noster est homo
et Ruth hoc quoque inquit praecepit mihi ut tamdiu messoribus eius iungerer donec omnes segetes meterentur
cui dixit socrus melius est filia mi ut cum puellis eius exeas ad metendum ne in alieno agro quispiam resistat tibi
iuncta est itaque puellis Booz et tamdiu cum eis messuit donec hordea et triticum in horreis conderentur<CM>
postquam autem reversa est ad socrum suam audivit ab ea filia mi quaeram tibi requiem et providebo ut bene sit tibi
Booz iste cuius puellis in agro iuncta es propinquus est noster et hac nocte aream hordei ventilat
lava igitur et unguere et induere cultioribus vestimentis ac descende in aream non te videat homo donec esum potumque finierit
quando autem ierit ad dormiendum nota locum in quo dormiat veniesque et discoperies pallium quo operitur a parte pedum et proicies te et ibi iacebis ipse autem dicet tibi quid agere debeas
quae respondit quicquid praeceperis faciam<CM>
descenditque in aream et fecit omnia quae sibi imperaverat socrus
cumque comedisset Booz et bibisset et factus esset hilarior issetque ad dormiendum iuxta acervum manipulorum venit abscondite et discoperto a pedibus eius pallio se proiecit
et ecce nocte iam media expavit homo et conturbatus est viditque mulierem iacentem ad pedes suos
et ait illi quae es illaque respondit ego sum Ruth ancilla tua expande pallium tuum super famulam tuam quia propinquus es
et ille benedicta inquit es Domino filia et priorem misericordiam posteriore superasti quia non es secuta iuvenes pauperes sive divites
noli ergo metuere sed quicquid dixeris mihi faciam tibi scit enim omnis populus qui habitat intra portas urbis meae mulierem te esse virtutis
nec abnuo me propinquum sed est alius me propinquior
quiesce hac nocte et facto mane si te voluerit propinquitatis iure retinere bene res acta est sin autem ille noluerit ego te absque ulla dubitatione suscipiam vivit Dominus dormi usque mane<CM>
dormivit itaque ad pedes eius usque ad noctis abscessum surrexitque antequam homines se cognoscerent mutuo et dixit Booz cave ne quis noverit quod huc veneris
et rursum expande inquit palliolum tuum quo operiris et tene utraque manu qua extendente et tenente mensus est sex modios hordei et posuit super eam quae portans ingressa est civitatem
et venit ad socrum suam quae dixit ei quid egisti filia narravitque ei omnia quae sibi fecisset homo
et ait ecce sex modios hordei dedit mihi et ait nolo vacuam te reverti ad socrum tuam
dixitque Noemi expecta filia donec videamus quem res exitum habeat neque enim cessabit homo nisi conpleverit quod locutus est<CM>
ascendit ergo Booz ad portam et sedit ibi cumque vidisset propinquum praeterire de quo prius sermo habitus est dixit ad eum declina paulisper et sede hic vocans eum nomine suo qui devertit et sedit
tollens autem Booz decem viros de senioribus civitatis dixit ad eos sedete hic
quibus residentibus locutus est ad propinquum partem agri fratris nostri Helimelech vendit Noemi quae reversa est de regione moabitide
quod audire te volui et tibi dicere coram cunctis sedentibus et maioribus natu de populo meo si vis possidere iure propinquitatis eme et posside sin autem tibi displicet hoc ipsum indica mihi ut sciam quid facere debeam nullus est enim propinquus excepto te qui prior es et me qui secundus sum at ille respondit ego agrum emam
cui dixit Booz quando emeris agrum de manu mulieris Ruth quoque Moabitidem quae uxor defuncti fuit debes accipere ut suscites nomen propinqui tui in hereditate sua
qui respondit cedo iure propinquitatis neque enim posteritatem familiae meae delere debeo tu meo utere privilegio quo me libenter carere profiteor
hic autem erat mos antiquitus in Israhel inter propinquos et si quando alter alteri suo iure cedebat ut esset firma concessio solvebat homo calciamentum suum et dabat proximo suo hoc erat testimonium cessionis in Israhel
dixit ergo propinquus Booz tolle calciamentum quod statim solvit de pede suo<CM>
at ille maioribus natu et universo populo testes inquit vos estis hodie quod possederim omnia quae fuerunt Helimelech et Chellion et Maalon tradente Noemi
et Ruth Moabitidem uxorem Maalon in coniugium sumpserim ut suscitem nomen defuncti in hereditate sua ne vocabulum eius de familia sua ac fratribus et populo deleatur vos inquam huius rei testes estis
respondit omnis populus qui erat in porta et maiores natu nos testes sumus faciat Dominus hanc mulierem quae ingreditur domum tuam sicut Rachel et Liam quae aedificaverunt domum Israhel ut sit exemplum virtutis in Ephrata et habeat celebre nomen in Bethleem
fiatque domus tua sicut domus Phares quem Thamar peperit Iudae de semine quod dederit Dominus tibi ex hac puella<CM>
tulit itaque Booz Ruth et accepit uxorem ingressusque est ad eam et dedit illi Dominus ut conciperet et pareret filium
dixeruntque mulieres ad Noemi benedictus Dominus qui non est passus ut deficeret successor familiae tuae et vocaretur nomen eius in Israhel
et habeas qui consoletur animam tuam et enutriat senectutem de nuru enim tua natus est quae te diligit et multo tibi est melior quam si septem haberes filios
susceptumque Noemi puerum posuit in sinu suo et nutricis ac gerulae officio fungebatur
vicinae autem mulieres congratulantes ei et dicentes natus est filius Noemi vocaverunt nomen eius Obed hic est pater Isai patris David
hae sunt generationes Phares Phares genuit Esrom
Esrom genuit Aram Aram genuit Aminadab
Aminadab genuit Naasson Naasson genuit Salma
Salma genuit Booz Booz genuit Obed
Obed genuit Isai Isai genuit David<CM>
fuit vir unus de Ramathaimsophim de monte Ephraim et nomen eius Helcana filius Hieroam filii Heliu filii Thau filii Suph Ephratheus
et habuit duas uxores nomen uni Anna et nomen secundae Fenenna fueruntque Fenennae filii Annae autem non erant liberi
et ascendebat vir ille de civitate sua statutis diebus ut adoraret et sacrificaret Domino exercituum in Silo erant autem ibi duo filii Heli Ofni et Finees sacerdotes Domini
venit ergo dies et immolavit Helcana deditque Fenennae uxori suae et cunctis filiis eius et filiabus partes
Annae autem dedit partem unam tristis quia Annam diligebat Dominus autem concluserat vulvam eius
adfligebat quoque eam aemula eius et vehementer angebat in tantum ut exprobraret quod conclusisset Dominus vulvam eius
sicque faciebat per singulos annos cum redeunte tempore ascenderent templum Domini et sic provocabat eam porro illa flebat et non capiebat cibum
dixit ergo ei Helcana vir suus Anna cur fles et quare non comedis et quam ob rem adfligitur cor tuum numquid non ego melior sum tibi quam decem filii<CM>
surrexit autem Anna postquam comederat in Silo et biberat et Heli sacerdote sedente super sellam ante postes templi Domini
cum esset amaro animo oravit Dominum flens largiter
et votum vovit dicens Domine exercituum si respiciens videris adflictionem famulae tuae et recordatus mei fueris nec oblitus ancillae tuae dederisque servae tuae sexum virilem dabo eum Domino omnes dies vitae eius et novacula non ascendet super caput eius
factum est ergo cum illa multiplicaret preces coram Domino ut Heli observaret os eius
porro Anna loquebatur in corde suo tantumque labia illius movebantur et vox penitus non audiebatur aestimavit igitur eam Heli temulentam
dixitque ei usquequo ebria eris digere paulisper vinum quo mades
respondens Anna nequaquam inquit domine mi nam mulier infelix nimis ego sum vinumque et omne quod inebriare potest non bibi sed effudi animam meam in conspectu Domini
ne reputes ancillam tuam quasi unam de filiabus Belial quia ex multitudine doloris et maeroris mei locuta sum usque in praesens
tunc Heli ait ei vade in pace et Deus Israhel det tibi petitionem quam rogasti eum
et illa dixit utinam inveniat ancilla tua gratiam in oculis tuis et abiit mulier in viam suam et comedit vultusque eius non sunt amplius in diversa mutati<CM>
et surrexerunt mane et adoraverunt coram Domino reversique sunt et venerunt in domum suam Ramatha cognovit autem Helcana Annam uxorem suam et recordatus est eius Dominus
et factum est post circulum dierum concepit Anna et peperit filium vocavitque nomen eius Samuhel eo quod a Domino postulasset eum
ascendit autem vir Helcana et omnis domus eius ut immolaret Domino hostiam sollemnem et votum suum
et Anna non ascendit dixit enim viro suo non vadam donec ablactetur infans et ducam eum et appareat ante conspectum Domini et maneat ibi iugiter
et ait ei Helcana vir suus fac quod bonum tibi videtur et mane donec ablactes eum precorque ut impleat Dominus verbum suum mansit ergo mulier et lactavit filium suum donec amoveret eum a lacte
et adduxit eum secum postquam ablactaverat in vitulis tribus et tribus modiis farinae et amphora vini et adduxit eum ad domum Domini in Silo puer autem erat adhuc infantulus
et immolaverunt vitulum et obtulerunt puerum Heli
et ait obsecro mi domine vivit anima tua domine ego sum illa mulier quae steti coram te hic orans Dominum
pro puero isto oravi et dedit Dominus mihi petitionem meam quam postulavi eum
idcirco et ego commodavi eum Domino cunctis diebus quibus fuerit accommodatus Domino et adoraverunt ibi Dominum et oravit Anna et ait<CM>
exultavit cor meum in Domino exaltatum est cornu meum in Domino dilatatum est os meum super inimicos meos quia laetata sum in salutari tuo
non est sanctus ut est Dominus neque enim est alius extra te et non est fortis sicut Deus noster
nolite multiplicare loqui sublimia gloriantes recedant vetera de ore vestro quoniam Deus scientiarum Dominus est et ipsi praeparantur cogitationes
arcus fortium superatus est et infirmi accincti sunt robore
saturati prius pro pane se locaverunt et famelici saturati sunt donec sterilis peperit plurimos et quae multos habebat filios infirmata est
Dominus mortificat et vivificat deducit ad infernum et reducit
Dominus pauperem facit et ditat humiliat et sublevat
suscitat de pulvere egenum et de stercore elevat pauperem ut sedeat cum principibus et solium gloriae teneat Domini enim sunt cardines terrae et posuit super eos orbem
pedes sanctorum suorum servabit et impii in tenebris conticescent quia non in fortitudine roborabitur vir
Dominum formidabunt adversarii eius super ipsos in caelis tonabit Dominus iudicabit fines terrae et dabit imperium regi suo et sublimabit cornu christi sui<CM>
et abiit Helcana Ramatha in domum suam puer autem erat minister in conspectu Domini ante faciem Heli sacerdotis
porro filii Heli filii Belial nescientes Dominum
neque officium sacerdotum ad populum sed quicumque immolasset victimam veniebat puer sacerdotis dum coquerentur carnes et habebat fuscinulam tridentem in manu sua
et mittebat eam in lebetem vel in caldariam aut in ollam sive in caccabum et omne quod levabat fuscinula tollebat sacerdos sibi sic faciebant universo Israheli venientium in Silo
etiam antequam adolerent adipem veniebat puer sacerdotis et dicebat immolanti da mihi carnem ut coquam sacerdoti non enim accipiam a te carnem coctam sed crudam
dicebatque illi immolans incendatur primum iuxta morem hodie adeps et tolle tibi quantumcumque desiderat anima tua qui respondens aiebat ei nequaquam nunc enim dabis alioquin tollam vi
erat ergo peccatum puerorum grande nimis coram Domino quia detrahebant homines sacrificio Domini
Samuhel autem ministrabat ante faciem Domini puer accinctus ephod lineo
et tunicam parvam faciebat ei mater sua quam adferebat statutis diebus ascendens cum viro suo ut immolaret hostiam sollemnem
et benedixit Heli Helcanae et uxori eius dixitque reddat Dominus tibi semen de muliere hac pro fenore quod commodasti Domino et abierunt in locum suum
visitavit ergo Dominus Annam et concepit et peperit tres filios et duas filias et magnificatus est puer Samuhel apud Dominum
Heli autem erat senex valde et audivit omnia quae faciebant filii sui universo Israheli et quomodo dormiebant cum mulieribus quae observabant ad ostium tabernaculi
et dixit eis quare facitis res huiuscemodi quas ego audio res pessimas ab omni populo
nolite filii mi non enim est bona fama quam ego audio ut transgredi faciatis populum Domini
si peccaverit vir in virum placari ei potest Deus si autem in Domino peccaverit vir quis orabit pro eo et non audierunt vocem patris sui quia voluit Dominus occidere eos
puer autem Samuhel proficiebat atque crescebat et placebat tam Deo quam hominibus<CM>
venit autem vir Dei ad Heli et ait ad eum haec dicit Dominus numquid non aperte revelatus sum domui patris tui cum essent in Aegypto in domo Pharaonis
et elegi eum ex omnibus tribubus Israhel mihi in sacerdotem ut ascenderet altare meum et adoleret mihi incensum et portaret ephod coram me et dedi domui patris tui omnia de sacrificiis filiorum Israhel
quare calce abicitis victimam meam et munera mea quae praecepi ut offerrentur in templo et magis honorasti filios tuos quam me ut comederetis primitias omnis sacrificii Israhel populi mei
propterea ait Dominus Deus Israhel loquens locutus sum ut domus tua et domus patris tui ministraret in conspectu meo usque in sempiternum nunc autem dicit Dominus absit hoc a me sed quicumque glorificaverit me glorificabo eum qui autem contemnunt me erunt ignobiles
ecce dies veniunt et praecidam brachium tuum et brachium domus patris tui ut non sit senex in domo tua
et videbis aemulum tuum in templo in universis prosperis Israhel et non erit senex in domo tua omnibus diebus
verumtamen non auferam penitus virum ex te ab altari meo sed ut deficiant oculi tui et tabescat anima tua et pars magna domus tuae morietur cum ad virilem aetatem venerit
hoc autem erit tibi signum quod venturum est duobus filiis tuis Ofni et Finees in die uno morientur ambo
et suscitabo mihi sacerdotem fidelem qui iuxta cor meum et animam meam faciat et aedificabo ei domum fidelem et ambulabit coram christo meo cunctis diebus
futurum est autem ut quicumque remanserit in domo tua veniat ut oretur pro eo et offerat nummum argenteum et tortam panis dicatque dimitte me obsecro ad unam partem sacerdotalem ut comedam buccellam panis<CM>
puer autem Samuhel ministrabat Domino coram Heli et sermo Domini erat pretiosus in diebus illis non erat visio manifesta
factum est ergo in die quadam Heli iacebat in loco suo et oculi eius caligaverant nec poterat videre
lucerna Dei antequam extingueretur Samuhel autem dormiebat in templo Domini ubi erat arca Dei
et vocavit Dominus Samuhel qui respondens ait ecce ego
et cucurrit ad Heli et dixit ecce ego vocasti enim me qui dixit non vocavi revertere dormi et abiit et dormivit
et adiecit Dominus vocare rursum Samuhel consurgensque Samuhel abiit ad Heli et dixit ecce ego quia vocasti me qui respondit non vocavi te fili mi revertere et dormi
porro Samuhel necdum sciebat Dominum neque revelatus fuerat ei sermo Domini
et adiecit Dominus et vocavit adhuc Samuhel tertio qui consurgens abiit ad Heli
et ait ecce ego quia vocasti me intellexit igitur Heli quia Dominus vocaret puerum et ait ad Samuhel vade et dormi et si deinceps vocaverit te dices loquere Domine quia audit servus tuus abiit ergo Samuhel et dormivit in loco suo
et venit Dominus et stetit et vocavit sicut vocaverat secundo Samuhel Samuhel et ait Samuhel loquere quia audit servus tuus<CM>
et dixit Dominus ad Samuhel ecce ego facio verbum in Israhel quod quicumque audierit tinnient ambae aures eius
in die illo suscitabo adversum Heli omnia quae locutus sum super domum eius incipiam et conplebo
praedixi enim ei quod iudicaturus essem domum eius in aeternum propter iniquitatem eo quod noverat indigne agere filios suos et non corripuit eos
idcirco iuravi domui Heli quod non expietur iniquitas domus eius victimis et muneribus usque in aeternum
dormivit autem Samuhel usque mane aperuitque ostia domus Domini et Samuhel timebat indicare visionem Heli
vocavit ergo Heli Samuhelem et dixit Samuhel fili mi qui respondens ait praesto sum
et interrogavit eum quis est sermo quem locutus est ad te oro te ne celaveris me haec faciat tibi Deus et haec addat si absconderis a me sermonem ex omnibus verbis quae dicta sunt tibi
indicavit itaque ei Samuhel universos sermones et non abscondit ab eo et ille respondit Dominus est quod bonum est in oculis suis faciat<CM>
crevit autem Samuhel et Dominus erat cum eo et non cecidit ex omnibus verbis eius in terram
et cognovit universus Israhel a Dan usque Bersabee quod fidelis Samuhel propheta esset Domini
et addidit Dominus ut appareret in Silo quoniam revelatus fuerat Dominus Samuheli in Silo iuxta verbum Domini et evenit sermo Samuhelis universo Israheli<CM>
egressus est namque Israhel obviam Philisthim in proelium et castrametatus est iuxta lapidem Adiutorii porro Philisthim venerunt in Afec
et instruxerunt aciem contra Israhel inito autem certamine terga vertit Israhel Philistheis et caesa sunt in illo certamine passim per agros quasi quattuor milia virorum
et reversus est populus ad castra dixeruntque maiores natu de Israhel quare percussit nos Dominus hodie coram Philisthim adferamus ad nos de Silo arcam foederis Domini et veniat in medium nostri ut salvet nos de manu inimicorum nostrorum
misit ergo populus in Silo et tulerunt inde arcam foederis Domini exercituum sedentis super cherubin erantque duo filii Heli cum arca foederis Domini Ofni et Finees
cumque venisset arca foederis Domini in castra vociferatus est omnis Israhel clamore grandi et personuit terra
et audierunt Philisthim vocem clamoris dixeruntque quaenam haec est vox clamoris magni in castris Hebraeorum et cognoverunt quod arca Domini venisset in castra
timueruntque Philisthim dicentes venit Deus in castra et ingemuerunt
vae nobis non enim fuit tanta exultatio heri et nudius tertius vae nobis quis nos servabit de manu deorum sublimium istorum hii sunt dii qui percusserunt Aegyptum omni plaga in deserto
confortamini et estote viri Philisthim ne serviatis Hebraeis sicut illi servierunt vobis confortamini et bellate<CM>
pugnaverunt ergo Philisthim et caesus est Israhel et fugit unusquisque in tabernaculum suum et facta est plaga magna nimis et ceciderunt de Israhel triginta milia peditum
et arca Dei capta est duoque filii Heli mortui sunt Ofni et Finees<CM>
currens autem vir de Beniamin ex acie venit in Silo in die illo scissa veste et conspersus pulvere caput
cumque ille venisset Heli sedebat super sellam contra viam aspectans erat enim cor eius pavens pro arca Domini vir autem ille postquam ingressus est nuntiavit urbi et ululavit omnis civitas
et audivit Heli sonitum clamoris dixitque quis est hic sonitus tumultus huius at ille festinavit et venit et adnuntiavit Heli
Heli autem erat nonaginta et octo annorum et oculi eius caligaverant et videre non poterat
et dixit ad Heli ego sum qui veni de proelio et ego qui de acie fugi hodie cui ille ait quid actum est fili mi
respondens autem qui nuntiabat fugit inquit Israhel coram Philisthim et ruina magna facta est in populo insuper et duo filii tui mortui sunt Ofni et Finees et arca Dei capta est
cumque ille nominasset arcam Dei cecidit de sella retrorsum iuxta ostium et fractis cervicibus mortuus est senex enim erat vir et grandevus et ipse iudicavit Israhel quadraginta annis<CM>
nurus autem eius uxor Finees praegnans erat vicinaque partui et audito nuntio quod capta esset arca Dei et mortuus socer suus et vir suus incurvavit se et peperit inruerant enim in eam dolores subiti
in ipso autem momento mortis eius dixerunt ei quae stabant circa eam ne timeas quia filium peperisti quae non respondit eis neque animadvertit
et vocavit puerum Hicabod dicens translata est gloria de Israhel quia capta est arca Dei et pro socero suo et pro viro suo
et ait translata est gloria ab Israhel eo quod capta esset arca Dei<CM>
Philisthim autem tulerunt arcam Dei et asportaverunt eam a lapide Adiutorii in Azotum
tulerunt Philisthim arcam Dei et intulerunt eam in templum Dagon et statuerunt eam iuxta Dagon
cumque surrexissent diluculo Azotii altera die ecce Dagon iacebat pronus in terram ante arcam Domini et tulerunt Dagon et restituerunt eum in loco suo
rursumque mane die alio consurgentes invenerunt Dagon iacentem super faciem suam in terram coram arca Domini caput autem Dagon et duae palmae manuum eius abscisae erant super limen
porro Dagon truncus solus remanserat in loco suo propter hanc causam non calcant sacerdotes Dagon et omnes qui ingrediuntur templum eius super limen Dagon in Azoto usque in hodiernum diem<CM>
adgravata autem est manus Domini super Azotios et demolitus est eos et percussit in secretiori parte natium Azotum et fines eius
videntes autem viri azotii huiuscemodi plagam dixerunt non maneat arca Dei Israhel apud nos quoniam dura est manus eius super nos et super Dagon deum nostrum
et mittentes congregaverunt omnes satrapas Philisthinorum ad se et dixerunt quid faciemus de arca Dei Israhel responderuntque Getthei circumducatur arca Dei Israhel et circumduxerunt arcam Dei Israhel
illis autem circumducentibus eam fiebat manus Dei per singulas civitates interfectionis magnae nimis et percutiebat viros uniuscuiusque urbis a parvo usque ad maiorem et conputrescebant prominentes extales eorum
miserunt ergo arcam Dei in Accaron cumque venisset arca Dei in Accaron exclamaverunt Accaronitae dicentes adduxerunt ad nos arcam Dei Israhel ut interficiat nos et populum nostrum
miserunt itaque et congregaverunt omnes satrapas Philisthinorum qui dixerunt dimittite arcam Dei Israhel et revertatur in locum suum et non interficiat nos cum populo nostro
fiebat enim pavor mortis in singulis urbibus et gravissima valde manus Dei viri quoque qui mortui non fuerant percutiebantur in secretiori parte natium et ascendebat ululatus uniuscuiusque civitatis in caelum<CM>
fuit ergo arca Domini in regione Philisthinorum septem mensibus
et vocaverunt Philisthim sacerdotes et divinos dicentes quid faciemus de arca Dei indicate nobis quomodo remittemus eam in locum suum qui dixerunt
si remittitis arcam Dei Israhel nolite dimittere eam vacuam sed quod debetis reddite ei pro peccato et tunc curabimini et scietis quare non recedat manus eius a vobis
qui dixerunt quid est quod pro delicto reddere debeamus ei responderuntque illi
iuxta numerum provinciarum Philisthim quinque anos aureos facietis et quinque mures aureos quia plaga una fuit omnibus vobis et satrapis vestris facietisque similitudines anorum vestrorum et similitudines murium qui demoliti sunt terram et dabitis Deo Israhel gloriam si forte relevet manum suam a vobis et a diis vestris et a terra vestra
quare gravatis corda vestra sicut adgravavit Aegyptus et Pharao cor suum nonne postquam percussus est tunc dimisit eos et abierunt
nunc ergo arripite et facite plaustrum novum unum et duas vaccas fetas quibus non est inpositum iugum iungite in plaustro et recludite vitulos earum domi
tolletisque arcam Domini et ponetis in plaustro et vasa aurea quae exsolvistis ei pro delicto ponetis in capsella ad latus eius et dimittite eam ut vadat
et aspicietis et si quidem per viam finium suorum ascenderit contra Bethsames ipse fecit nobis malum hoc grande sin autem minime sciemus quia nequaquam manus eius tetigit nos sed casu accidit<CM>
fecerunt ergo illi hoc modo et tollentes duas vaccas quae lactabant vitulos iunxerunt ad plaustrum vitulosque earum concluserunt domi
et posuerunt arcam Dei super plaustrum et capsellam quae habebat mures aureos et similitudinem anorum
ibant autem in directum vaccae per viam quae ducit Bethsames et itinere uno gradiebantur pergentes et mugientes et non declinabant neque ad dextram neque ad sinistram sed et satrapae Philisthinorum sequebantur usque ad terminos Bethsames
porro Bethsamitae metebant triticum in valle et elevantes oculos viderunt arcam et gavisi sunt cum vidissent
et plaustrum venit in agrum Iosue Bethsamitae et stetit ibi erat autem ibi lapis magnus et conciderunt ligna plaustri vaccasque inposuerunt super ea holocaustum Domino
Levitae autem deposuerunt arcam Dei et capsellam quae erat iuxta eam in qua erant vasa aurea et posuerunt super lapidem grandem viri autem bethsamitae obtulerunt holocausta et immolaverunt victimas in die illa Domino
et quinque satrapae Philisthinorum viderunt et reversi sunt in Accaron in die illa
hii sunt autem ani aurei quos reddiderunt Philisthim pro delicto Domino Azotus unum Gaza unum Ascalon unum Geth unum Accaron unum
et mures aureos secundum numerum urbium Philisthim quinque provinciarum ab urbe murata usque ad villam quae erat absque muro et usque ad Abel magnum super quem posuerunt arcam Domini quae erat usque in illa die in agro Iosue Bethsamitis<CM>
percussit autem de viris bethsamitibus eo quod vidissent arcam Domini et percussit de populo septuaginta viros et quinquaginta milia plebis luxitque populus quod percussisset Dominus plebem plaga magna
et dixerunt viri bethsamitae quis poterit stare in conspectu Domini Dei sancti huius et ad quem ascendet a nobis
miseruntque nuntios ad habitatores Cariathiarim dicentes reduxerunt Philisthim arcam Domini descendite et ducite eam ad vos<CM>
venerunt ergo viri Cariathiarim et duxerunt arcam Domini et intulerunt eam in domum Abinadab in Gabaa Eleazarum autem filium eius sanctificaverunt ut custodiret arcam Domini
et factum est ex qua die mansit arca in Cariathiarim multiplicati sunt dies erat quippe iam annus vicesimus et requievit omnis domus Israhel post Dominum<CM>
ait autem Samuhel ad universam domum Israhel dicens si in toto corde vestro revertimini ad Dominum auferte deos alienos de medio vestrum et Astharoth et praeparate corda vestra Domino et servite ei soli et eruet vos de manu Philisthim
abstulerunt ergo filii Israhel Baalim et Astharoth et servierunt Domino soli
dixit autem Samuhel congregate universum Israhel in Masphat ut orem pro vobis Dominum
et convenerunt in Masphat hauseruntque aquam et effuderunt in conspectu Domini et ieiunaverunt in die illa et dixerunt ibi peccavimus Domino iudicavitque Samuhel filios Israhel in Masphat<CM>
et audierunt Philisthim quod congregati essent filii Israhel in Masphat et ascenderunt satrapae Philisthinorum ad Israhel quod cum audissent filii Israhel timuerunt a facie Philisthinorum
dixeruntque ad Samuhel ne cesses pro nobis clamare ad Dominum Deum nostrum ut salvet nos de manu Philisthinorum
tulit autem Samuhel agnum lactantem unum et obtulit illum holocaustum integrum Domino et clamavit Samuhel ad Dominum pro Israhel et exaudivit eum Dominus
factum est ergo cum Samuhel offerret holocaustum Philistheos inire proelium contra Israhel intonuit autem Dominus fragore magno in die illa super Philisthim et exterruit eos et caesi sunt a filiis Israhel
egressique viri Israhel de Masphat persecuti sunt Philistheos et percusserunt eos usque ad locum qui erat subter Bethchar
tulit autem Samuhel lapidem unum et posuit eum inter Masphat et inter Sen et vocavit nomen eius lapis Adiutorii dixitque hucusque auxiliatus est nobis Dominus<CM>
et humiliati sunt Philisthim nec adposuerunt ultra ut venirent in terminos Israhel facta est itaque manus Domini super Philistheos cunctis diebus Samuhel
et redditae sunt urbes quas tulerant Philisthim ab Israhel Israheli ab Accaron usque Geth et terminos suos liberavit Israhel de manu Philisthinorum eratque pax inter Israhel et Amorreum
iudicabat quoque Samuhel Israhel cunctis diebus vitae suae
et ibat per singulos annos circumiens Bethel et Galgal et Masphat et iudicabat Israhelem in supradictis locis
revertebaturque in Ramatha ibi enim erat domus eius et ibi iudicabat Israhelem aedificavit etiam ibi altare Domino<CM>
factum est autem cum senuisset Samuhel posuit filios suos iudices Israhel
fuitque nomen filii eius primogeniti Iohel et nomen secundi Abia iudicum in Bersabee
et non ambulaverunt filii illius in viis eius sed declinaverunt post avaritiam acceperuntque munera et perverterunt iudicium<CM>
congregati ergo universi maiores natu Israhel venerunt ad Samuhel in Ramatha
dixeruntque ei ecce tu senuisti et filii tui non ambulant in viis tuis constitue nobis regem ut iudicet nos sicut universae habent nationes
displicuitque sermo in oculis Samuhelis eo quod dixissent da nobis regem ut iudicet nos et oravit Samuhel Dominum
dixit autem Dominus ad Samuhel audi vocem populi in omnibus quae loquuntur tibi non enim te abiecerunt sed me ne regnem super eos
iuxta omnia opera sua quae fecerunt a die qua eduxi eos de Aegypto usque ad diem hanc sicut dereliquerunt me et servierunt diis alienis sic faciunt etiam tibi
nunc ergo audi vocem eorum verumtamen contestare eos et praedic eis ius regis qui regnaturus est super eos
dixit itaque Samuhel omnia verba Domini ad populum qui petierat a se regem
et ait hoc erit ius regis qui imperaturus est vobis filios vestros tollet et ponet in curribus suis facietque sibi equites et praecursores quadrigarum suarum
et constituet sibi tribunos et centuriones et aratores agrorum suorum et messores segetum et fabros armorum et curruum suorum
filias quoque vestras faciet sibi unguentarias et focarias et panificas
agros quoque vestros et vineas et oliveta optima tollet et dabit servis suis
sed et segetes vestras et vinearum reditus addecimabit ut det eunuchis et famulis suis
servos etiam vestros et ancillas et iuvenes optimos et asinos auferet et ponet in opere suo
greges vestros addecimabit vosque eritis ei servi
et clamabitis in die illa a facie regis vestri quem elegistis vobis et non exaudiet vos Dominus in die illa
noluit autem populus audire vocem Samuhel sed dixerunt nequaquam rex enim erit super nos
et erimus nos quoque sicut omnes gentes et iudicabit nos rex noster et egredietur ante nos et pugnabit bella nostra pro nobis
et audivit Samuhel omnia verba populi et locutus est ea in auribus Domini
dixit autem Dominus ad Samuhel audi vocem eorum et constitue super eos regem et ait Samuhel ad viros Israhel vadat unusquisque in civitatem suam<CM>
et erat vir de Beniamin nomine Cis filius Abihel filii Seror filii Bechoreth filii Afia filii viri Iemini fortis robore
et erat ei filius vocabulo Saul electus et bonus et non erat vir de filiis Israhel melior illo ab umero et sursum eminebat super omnem populum<CM>
perierant autem asinae Cis patris Saul et dixit Cis ad Saul filium suum tolle tecum unum de pueris et consurgens vade et quaere asinas qui cum transissent per montem Ephraim
et per terram Salisa et non invenissent transierunt etiam per terram Salim et non erant sed et per terram Iemini et minime reppererunt
cum autem venissent in terram Suph dixit Saul ad puerum suum qui erat cum eo veni et revertamur ne forte dimiserit pater meus asinas et sollicitus sit pro nobis
qui ait ei ecce est vir Dei in civitate hac vir nobilis omne quod loquitur absque ambiguitate venit nunc ergo eamus illuc si forte indicet nobis de via nostra propter quam venimus
dixitque Saul ad puerum suum ecce ibimus quid feremus ad virum panis defecit in sitarciis nostris et sportulam non habemus ut demus homini Dei nec quicquam aliud
rursum puer respondit Sauli et ait ecce inventa est in manu mea quarta pars stateris argenti demus homini Dei ut indicet nobis viam nostram
olim in Israhel sic loquebatur unusquisque vadens consulere Deum venite et eamus ad videntem qui enim propheta dicitur hodie vocabatur olim videns
et dixit Saul ad puerum suum optimus sermo tuus veni eamus et ierunt in civitatem in qua erat vir Dei<CM>
cumque ascenderent clivum civitatis invenerunt puellas egredientes ad hauriendam aquam et dixerunt eis num hic est videns
quae respondentes dixerunt illis hic est ecce ante te festina nunc hodie enim venit in civitate quia sacrificium est hodie populo in excelso
ingredientes urbem statim invenietis eum antequam ascendat excelsum ad vescendum neque enim comesurus est populus donec ille veniat quia ipse benedicit hostiae et deinceps comedunt qui vocati sunt nunc ergo conscendite quia hodie repperietis eum
et ascenderunt in civitatem cumque illi ambularent in medio urbis apparuit Samuhel egrediens obviam eis ut ascenderet in excelsum
Dominus autem revelaverat auriculam Samuhel ante unam diem quam veniret Saul dicens
hac ipsa quae nunc est hora cras mittam ad te virum de terra Beniamin et ungues eum ducem super populum meum Israhel et salvabit populum meum de manu Philisthinorum quia respexi populum meum venit enim clamor eorum ad me
cumque aspexisset Samuhel Saulem Dominus ait ei ecce vir quem dixeram tibi iste dominabitur populo meo<CM>
accessit autem Saul ad Samuhelem in medio portae et ait indica oro mihi ubi est domus videntis
et respondit Samuhel Sauli dicens ego sum videns ascende ante me in excelsum ut comedatis mecum hodie et dimittam te mane et omnia quae sunt in corde tuo indicabo tibi
et de asinis quas perdidisti nudius tertius ne sollicitus sis quia inventae sunt et cuius erunt optima quaeque Israhel nonne tibi et omni domui patris tui
respondens autem Saul ait numquid non filius Iemini ego sum de minima tribu Israhel et cognatio mea novissima inter omnes familias de tribu Beniamin quare ergo locutus es mihi sermonem istum
adsumens itaque Samuhel Saulem et puerum eius introduxit eos in triclinium et dedit eis locum in capite eorum qui fuerant invitati erant enim quasi triginta viri
dixitque Samuhel coco da partem quam dedi tibi et praecepi ut reponeres seorsum apud te
levavit autem cocus armum et posuit ante Saul dixitque Samuhel ecce quod remansit pone ante te et comede quia de industria servatum est tibi quando populum vocavi et comedit Saul cum Samuhel in die illa
et descenderunt de excelso in oppidum et locutus est cum Saul in solario
cumque mane surrexissent et iam dilucesceret vocavit Samuhel Saul in solarium dicens surge ut dimittam te et surrexit Saul egressique sunt ambo ipse videlicet et Samuhel
cumque descenderent in extrema parte civitatis Samuhel dixit ad Saul dic puero ut antecedat nos et transeat tu autem subsiste paulisper ut indicem tibi verbum Domini<CM>
tulit autem Samuhel lenticulam olei et effudit super caput eius et deosculatus eum ait ecce unxit te Dominus super hereditatem suam in principem
cum abieris hodie a me invenies duos viros iuxta sepulchrum Rachel in finibus Beniamin in meridie dicentque tibi inventae sunt asinae ad quas ieras perquirendas et intermissis pater tuus asinis sollicitus est pro vobis et dicit quid faciam de filio meo
cumque abieris inde et ultra transieris et veneris ad quercum Thabor invenient te ibi tres viri ascendentes ad Deum in Bethel unus portans tres hedos et alius tres tortas panis et alius portans lagoenam vini
cumque te salutaverint dabunt tibi duos panes et accipies de manu eorum
post haec venies in collem Domini ubi est statio Philisthinorum et cum ingressus fueris ibi urbem obviam habebis gregem prophetarum descendentium de excelso et ante eos psalterium et tympanum et tibiam et citharam ipsosque prophetantes
et insiliet in te spiritus Domini et prophetabis cum eis et mutaberis in virum alium
quando ergo evenerint signa haec omnia tibi fac quaecumque invenerit manus tua quia Dominus tecum est
et descendes ante me in Galgala ego quippe descendam ad te ut offeras oblationem et immoles victimas pacificas septem diebus expectabis donec veniam ad te et ostendam tibi quae facias<CM>
itaque cum avertisset umerum suum ut abiret a Samuhele inmutavit ei Deus cor aliud et venerunt omnia signa haec in die illa
veneruntque ad praedictum collem et ecce cuneus prophetarum obvius ei et insilivit super eum spiritus Dei et prophetavit in medio eorum
videntes autem omnes qui noverant eum heri et nudius tertius quod esset cum prophetis et prophetaret dixerunt ad invicem quaenam res accidit filio Cis num et Saul in prophetis
responditque alius ad alterum dicens et quis pater eorum propterea versum est in proverbium num et Saul inter prophetas
cessavit autem prophetare et venit ad excelsum
dixitque patruus Saul ad eum et ad puerum eius quo abistis qui responderunt quaerere asinas quas cum non repperissemus venimus ad Samuhelem
et dixit ei patruus suus indica mihi quid dixerit tibi Samuhel
et ait Saul ad patruum suum indicavit nobis quia inventae essent asinae de sermone autem regni non indicavit ei quem locutus illi fuerat Samuhel<CM>
et convocavit Samuhel populum ad Dominum in Maspha
et ait ad filios Israhel haec dicit Dominus Deus Israhel ego eduxi Israhel de Aegypto et erui vos de manu Aegyptiorum et de manu omnium regum qui adfligebant vos
vos autem hodie proiecistis Deum vestrum qui solus salvavit vos de universis malis et tribulationibus vestris et dixistis nequaquam sed regem constitue super nos nunc ergo state coram Domino per tribus vestras et per familias
et adplicuit Samuhel omnes tribus Israhel et cecidit sors tribus Beniamin
et adplicuit tribum Beniamin et cognationes eius et cecidit cognatio Metri et pervenit usque ad Saul filium Cis quaesierunt ergo eum et non est inventus
et consuluerunt post haec Dominum utrumnam venturus esset illuc responditque Dominus ecce absconditus est domi
cucurrerunt itaque et tulerunt eum inde stetitque in medio populi et altior fuit universo populo ab umero et sursum
et ait Samuhel ad omnem populum certe videtis quem elegit Dominus quoniam non sit similis ei in omni populo et clamavit cunctus populus et ait vivat rex
locutus est autem Samuhel ad populum legem regni et scripsit in libro et reposuit coram Domino et dimisit Samuhel omnem populum singulos in domum suam
sed et Saul abiit in domum suam in Gabaath et abiit cum eo pars exercitus quorum tetigerat Deus corda
filii vero Belial dixerunt num salvare nos poterit iste et despexerunt eum et non adtulerunt ei munera ille vero dissimulabat se audire<CM>
ascendit autem Naas Ammonites et pugnare coepit adversus Iabesgalaad dixeruntque omnes viri Iabes ad Naas habeto nos foederatos et serviemus tibi
et respondit ad eos Naas Ammonites in hoc feriam vobiscum foedus ut eruam omnium vestrum oculos dextros ponamque vos obprobrium in universo Israhel
et dixerunt ad eum seniores Iabes concede nobis septem dies ut mittamus nuntios in universos terminos Israhel et si non fuerit qui defendat nos egrediemur ad te
venerunt ergo nuntii in Gabaath Saulis et locuti sunt verba audiente populo et levavit omnis populus vocem suam et flevit<CM>
et ecce Saul veniebat sequens boves de agro et ait quid habet populus quod plorat et narraverunt ei verba virorum Iabes
et insilivit spiritus Domini in Saul cum audisset verba haec et iratus est furor eius nimis
et adsumens utrumque bovem concidit in frusta misitque in omnes terminos Israhel per manum nuntiorum dicens quicumque non exierit secutusque fuerit Saul et Samuhelem sic fiet bubus eius invasit ergo timor Domini populum et egressi sunt quasi vir unus
et recensuit eos in Bezec fueruntque filiorum Israhel trecenta milia virorum autem Iuda triginta milia
et dixerunt nuntiis qui venerant sic dicetis viris qui sunt in Iabesgalaad cras erit vobis salus cum incaluerit sol venerunt ergo nuntii et adnuntiaverunt viris Iabes qui laetati sunt
et dixerunt mane exibimus ad vos et facietis nobis omne quod placuerit vobis
et factum est cum venisset dies crastinus constituit Saul populum in tres partes et ingressus est media castra in vigilia matutina et percussit Ammon usque dum incalesceret dies reliqui autem dispersi sunt ita ut non relinquerentur in eis duo pariter<CM>
et ait populus ad Samuhel quis est iste qui dixit Saul non regnabit super nos date viros et interficiemus eos
et ait Saul non occidetur quisquam in die hac quia hodie fecit Dominus salutem in Israhel
dixit autem Samuhel ad populum venite et eamus in Galgala et innovemus ibi regnum
et perrexit omnis populus in Galgala et fecerunt ibi regem Saul coram Domino in Galgala et immolaverunt ibi victimas pacificas coram Domino et laetatus est ibi Saul et cuncti viri Israhel nimis<CM>
dixit autem Samuhel ad universum Israhel ecce audivi vocem vestram iuxta omnia quae locuti estis ad me et constitui super vos regem
et nunc rex graditur ante vos ego autem senui et incanui porro filii mei vobiscum sunt itaque conversatus coram vobis ab adulescentia mea usque ad diem hanc ecce praesto sum
loquimini de me coram Domino et coram christo eius utrum bovem cuiusquam tulerim an asinum si quempiam calumniatus sum si oppressi aliquem si de manu cuiusquam munus accepi et contemnam illud hodie restituamque vobis
et dixerunt non es calumniatus nos neque oppressisti neque tulisti de manu alicuius quippiam
dixitque ad eos testis Dominus adversus vos et testis christus eius in die hac quia non inveneritis in manu mea quippiam et dixerunt testis<CM>
et ait Samuhel ad populum Dominus qui fecit Mosen et Aaron et eduxit patres nostros de terra Aegypti
nunc ergo state ut iudicio contendam adversum vos coram Domino de omnibus misericordiis Domini quas fecit vobiscum et cum patribus vestris
quomodo ingressus est Iacob in Aegyptum et clamaverunt patres vestri ad Dominum et misit Dominus Mosen et Aaron et eduxit patres vestros ex Aegypto et conlocavit eos in loco hoc
qui obliti sunt Domini Dei sui et tradidit eos in manu Sisarae magistri militiae Asor et in manu Philisthinorum et in manu regis Moab et pugnaverunt adversum eos
postea autem clamaverunt ad Dominum et dixerunt peccavimus quia dereliquimus Dominum et servivimus Baalim et Astharoth nunc ergo erue nos de manu inimicorum nostrorum et serviemus tibi
et misit Dominus Hierobaal et Bedan et Ieptha et Samuhel et eruit vos de manu inimicorum vestrorum per circuitum et habitastis confidenter
videntes autem quod Naas rex filiorum Ammon venisset adversum vos dixistis mihi nequaquam sed rex imperabit nobis cum Dominus Deus vester regnaret in vobis
nunc ergo praesto est rex vester quem elegistis et petistis ecce dedit vobis Dominus regem
si timueritis Dominum et servieritis ei et audieritis vocem eius et non exasperaveritis os Domini eritis et vos et rex qui imperat vobis sequentes Dominum Deum vestrum
si autem non audieritis vocem Domini sed exasperaveritis sermonem Domini erit manus Domini super vos et super patres vestros<CM>
sed et nunc state et videte rem istam grandem quam facturus est Dominus in conspectu vestro
numquid non messis tritici est hodie invocabo Dominum et dabit voces et pluvias et scietis et videbitis quia grande malum feceritis vobis in conspectu Domini petentes super vos regem
et clamavit Samuhel ad Dominum et dedit Dominus voces et pluviam in die illa
et timuit omnis populus nimis Dominum et Samuhelem dixitque universus populus ad Samuhel ora pro servis tuis ad Dominum Deum tuum ut non moriamur addidimus enim universis peccatis nostris malum ut peteremus nobis regem
dixit autem Samuhel ad populum nolite timere vos fecistis universum malum hoc verumtamen nolite recedere a tergo Domini et servite Domino in omni corde vestro
et nolite declinare post vana quae non proderunt vobis neque eruent vos quia vana sunt
et non derelinquet Dominus populum suum propter nomen suum magnum quia iuravit Dominus facere vos sibi populum
absit autem a me hoc peccatum in Domino ut cessem orare pro vobis et docebo vos viam bonam et rectam
igitur timete Dominum et servite ei in veritate et ex toto corde vestro vidistis enim magnifica quae in vobis gesserit
quod si perseveraveritis in malitia et vos et rex vester pariter peribitis<CM>
filius unius anni Saul cum regnare coepisset duobus autem annis regnavit super Israhel
et elegit sibi Saul tria milia de Israhel et erant cum Saul duo milia in Machmas et in monte Bethel mille autem cum Ionathan in Gabaath Beniamin porro ceterum populum remisit unumquemque in tabernacula sua
et percussit Ionathan stationem Philisthim quae erat in Gabaa quod cum audissent Philisthim Saul cecinit bucina in omni terra dicens audiant Hebraei
et universus Israhel audivit huiuscemodi famam percussit Saul stationem Philisthinorum et erexit se Israhel adversum Philisthim clamavit ergo populus post Saul in Galgala
et Philisthim congregati sunt ad proeliandum contra Israhel triginta milia curruum et sex milia equitum et reliquum vulgus sicut harena quae est in litore maris plurima et ascendentes castrametati sunt in Machmas ad orientem Bethaven
quod cum vidissent viri Israhel se in arto sitos adflictus est enim populus absconderunt se in speluncis et in abditis in petris quoque et in antris et in cisternis
Hebraei autem transierunt Iordanem terram Gad et Galaad cumque adhuc esset Saul in Galgal universus populus perterritus est qui sequebatur eum<CM>
et expectavit septem diebus iuxta placitum Samuhel et non venit Samuhel in Galgala dilapsusque est populus ab eo
ait ergo Saul adferte mihi holocaustum et pacifica et obtulit holocaustum
cumque conplesset offerens holocaustum ecce Samuhel veniebat et egressus est Saul obviam ei ut salutaret eum
locutusque est ad eum Samuhel quid fecisti respondit Saul quia vidi quod dilaberetur populus a me et tu non veneras iuxta placitos dies porro Philisthim congregati fuerant in Machmas
dixi nunc descendent Philisthim ad me in Galgala et faciem Domini non placavi necessitate conpulsus obtuli holocaustum
dixitque Samuhel ad Saul stulte egisti nec custodisti mandata Domini Dei tui quae praecepit tibi quod si non fecisses iam nunc praeparasset Dominus regnum tuum super Israhel in sempiternum
sed nequaquam regnum tuum ultra consurget quaesivit sibi Dominus virum iuxta cor suum et praecepit ei Dominus ut esset dux super populum suum eo quod non servaveris quae praecepit Dominus<CM>
surrexit autem Samuhel et ascendit de Galgalis in Gabaa Beniamin et recensuit Saul populum qui inventi fuerant cum eo quasi sescentos viros
et Saul et Ionathan filius eius populusque qui inventus fuerat cum eis erat in Gabaa Beniamin porro Philisthim consederant in Machmas
et egressi sunt ad praedandum de castris Philisthim tres cunei unus cuneus pergebat contra viam Ephra ad terram Saul
porro alius ingrediebatur per viam Bethoron tertius autem verterat se ad iter termini inminentis valli Seboim contra desertum
porro faber ferrarius non inveniebatur in omni terra Israhel caverant enim Philisthim ne forte facerent Hebraei gladium aut lanceam
descendebat ergo omnis Israhel ad Philisthim ut exacueret unusquisque vomerem suum et ligonem et securim et sarculum
retunsae itaque erant acies vomerum et ligonum et tridentum et securium usque ad stimulum corrigendum
cumque venisset dies proelii non est inventus ensis et lancea in manu totius populi qui erat cum Saul et cum Ionathan excepto Saul et Ionathan filio eius
egressa est autem statio Philisthim ut transcenderet in Machmas<CM>
et accidit quadam die ut diceret Ionathan filius Saul ad adulescentem armigerum suum veni et transeamus ad stationem Philisthim quae est trans locum illum patri autem suo hoc ipsum non indicavit
porro Saul morabatur in extrema parte Gabaa sub malogranato quae erat in Magron et erat populus cum eo quasi sescentorum virorum
et Ahias filius Achitob fratris Ichabod filii Finees qui ortus fuerat ex Heli sacerdote Domini in Silo portabat ephod sed et populus ignorabat quod isset Ionathan
erant autem inter ascensus per quos nitebatur Ionathan transire ad stationem Philisthinorum eminentes petrae ex utraque parte et quasi in modum dentium scopuli hinc inde praerupti nomen uni Boses et nomen alteri Sene
unus scopulus prominens ad aquilonem ex adverso Machmas et alter a meridie contra Gabaa
dixit autem Ionathan ad adulescentem armigerum suum veni transeamus ad stationem incircumcisorum horum si forte faciat Dominus pro nobis quia non est Domino difficile salvare vel in multitudine vel in paucis
dixitque ei armiger suus fac omnia quae placent animo tuo perge quo cupis ero tecum ubicumque volueris
et ait Ionathan ecce nos transimus ad viros istos cumque apparuerimus eis
si taliter locuti fuerint ad nos manete donec veniamus ad vos stemus in loco nostro nec ascendamus ad eos
si autem dixerint ascendite ad nos ascendamus quia tradidit eos Dominus in manibus nostris hoc erit nobis signum
apparuit igitur uterque stationi Philisthinorum dixeruntque Philisthim en Hebraei egrediuntur de cavernis in quibus absconditi fuerant
et locuti sunt viri de statione ad Ionathan et ad armigerum eius dixeruntque ascendite ad nos et ostendimus vobis rem et ait Ionathan ad armigerum suum ascendamus sequere me tradidit enim eos Dominus in manu Israhel
ascendit autem Ionathan reptans manibus et pedibus et armiger eius post eum itaque alii cadebant ante Ionathan alios armiger eius interficiebat sequens eum
et facta est plaga prima quam percussit Ionathan et armiger eius quasi viginti virorum in media parte iugeri quam par boum in die arare consuevit
et factum est miraculum in castris per agros sed et omnis populus stationis eorum qui ierant ad praedandum obstipuit et conturbata est terra et accidit quasi miraculum a Deo<CM>
et respexerunt speculatores Saul qui erant in Gabaa Beniamin et ecce multitudo prostrata et huc illucque diffugiens
et ait Saul populo qui erat cum eo requirite et videte quis abierit ex nobis cumque requisissent reppertum est non adesse Ionathan et armigerum eius
et ait Saul ad Ahiam adplica arcam Dei erat enim ibi arca Dei in die illa cum filiis Israhel
cumque loqueretur Saul ad sacerdotem tumultus magnus exortus est in castris Philisthinorum crescebatque paulatim et clarius reboabat et ait Saul ad sacerdotem contrahe manum tuam
conclamavit ergo Saul et omnis populus qui erat cum eo et venerunt usque ad locum certaminis et ecce versus fuerat gladius uniuscuiusque ad proximum suum et caedes magna nimis
sed et Hebraei qui fuerant cum Philisthim heri et nudius tertius ascenderantque cum eis in castris reversi sunt ut essent cum Israhele qui erant cum Saul et Ionathan
omnes quoque Israhelitae qui se absconderant in monte Ephraim audientes quod fugissent Philisthim sociaverunt se cum suis in proelio
et salvavit Dominus in die illa Israhel pugna autem pervenit usque Bethaven<CM>
et vir Israhel sociatus sibi est in die illa adiuravit autem Saul populum dicens maledictus vir qui comederit panem usque ad vesperam donec ulciscar de inimicis meis et non manducavit universus populus panem
omneque terrae vulgus venit in saltum in quo erat mel super faciem agri
ingressus est itaque populus saltum et apparuit fluens mel nullusque adplicuit manum ad os suum timebat enim populus iuramentum
porro Ionathan non audierat cum adiuraret pater eius populum extenditque summitatem virgae quam habebat in manu et intinxit in favo mellis et convertit manum suam ad os suum et inluminati sunt oculi eius
respondensque unus de populo ait iureiurando constrinxit pater tuus populum dicens maledictus qui comederit panem hodie defecerat autem populus
dixitque Ionathan turbavit pater meus terram vidistis ipsi quia inluminati sunt oculi mei eo quod gustaverim paululum de melle isto
quanto magis si comedisset populus de praeda inimicorum suorum quam repperit nonne maior facta fuisset plaga in Philisthim
percusserunt ergo in die illa Philistheos a Machmis usque in Ahialon defatigatus est autem populus nimis
et versus ad praedam tulit oves et boves et vitulos et mactaverunt in terra comeditque populus cum sanguine
nuntiaverunt autem Saul dicentes quod populus peccasset Domino comedens cum sanguine qui ait praevaricati estis volvite ad me iam nunc saxum grande
et dixit Saul dispergimini in vulgus et dicite eis ut adducat ad me unusquisque bovem suum et arietem et occidite super istud et vescimini et non peccabitis Domino comedentes cum sanguine adduxit itaque omnis populus unusquisque bovem in manu sua usque ad noctem et occiderunt ibi
aedificavit autem Saul altare Domini tuncque primum coepit aedificare altare Domini<CM>
et dixit Saul inruamus super Philisthim nocte et vastemus eos usque dum inlucescat mane nec relinquamus de eis virum dixitque populus omne quod bonum videtur in oculis tuis fac et ait sacerdos accedamus huc ad Deum
et consuluit Saul Deum num persequar Philisthim si trades eos in manu Israhel et non respondit ei in die illa
dixitque Saul adplicate huc universos angulos populi et scitote et videte per quem acciderit peccatum hoc hodie
vivit Dominus salvator Israhel quia si per Ionathan filium meum factum est absque retractatione morietur ad quod nullus contradixit ei de omni populo
et ait ad universum Israhel separamini vos in partem unam et ego cum Ionathan filio meo ero in parte una respondit populus ad Saul quod bonum videtur in oculis tuis fac
et dixit Saul ad Dominum Deum Israhel da indicium et deprehensus est Ionathan et Saul populus autem exivit
et ait Saul mittite sortem inter me et inter Ionathan filium meum et captus est Ionathan
dixit autem Saul ad Ionathan indica mihi quid feceris et indicavit ei Ionathan et ait gustans gustavi in summitate virgae quae erat in manu mea paululum mellis et ecce ego morior
et ait Saul haec faciat mihi Deus et haec addat quia morte morieris Ionathan
dixitque populus ad Saul ergone Ionathan morietur qui fecit salutem hanc magnam in Israhel hoc nefas est vivit Dominus si ceciderit capillus de capite eius in terram quia cum Deo operatus est hodie liberavit ergo populus Ionathan ut non moreretur
recessitque Saul nec persecutus est Philisthim porro Philisthim abierunt in loca sua<CM>
at Saul confirmato regno super Israhel pugnabat per circuitum adversum omnes inimicos eius contra Moab et filios Ammon et Edom et reges Suba et Philistheos et quocumque se verterat superabat
congregatoque exercitu percussit Amalech et eruit Israhel de manu vastatorum eius
fuerunt autem filii Saul Ionathan et Iesui et Melchisua nomina duarum filiarum eius nomen primogenitae Merob et nomen minoris Michol
et nomen uxoris Saul Ahinoem filia Ahimaas et nomina principum militiae eius Abner filius Ner patruelis Saul
Cis fuerat pater Saul et Ner pater Abner filius Abihel
erat autem bellum potens adversum Philistheos omnibus diebus Saul nam quemcumque viderat Saul virum fortem et aptum ad proelium sociabat eum sibi<CM>
et dixit Samuhel ad Saul me misit Dominus ut unguerem te in regem super populum eius Israhel nunc ergo audi vocem Domini
haec dicit Dominus exercituum recensui quaecumque fecit Amalech Israheli quomodo restitit ei in via cum ascenderet de Aegypto
nunc igitur vade et percute Amalech et demolire universa eius non parcas ei sed interfice a viro usque ad mulierem et parvulum atque lactantem bovem et ovem camelum et asinum
praecepit itaque Saul populo et recensuit eos quasi agnos ducenta milia peditum et decem milia virorum Iuda
cumque venisset Saul usque ad civitatem Amalech tetendit insidias in torrente
dixitque Saul Cineo abite recedite atque descendite ab Amalech ne forte involvam te cum eo tu enim fecisti misericordiam cum omnibus filiis Israhel cum ascenderent de Aegypto et recessit Cineus de medio Amalech
percussitque Saul Amalech ab Evila donec venias Sur quae est e regione Aegypti
et adprehendit Agag regem Amalech vivum omne autem vulgus interfecit in ore gladii
et pepercit Saul et populus Agag et optimis gregibus ovium et armentorum et vestibus et arietibus et universis quae pulchra erant nec voluerunt disperdere ea quicquid vero vile fuit et reprobum hoc demoliti sunt<CM>
factum est autem verbum Domini ad Samuhel dicens
paenitet me quod constituerim Saul regem quia dereliquit me et verba mea opere non implevit contristatusque est Samuhel et clamavit ad Dominum tota nocte
cumque de nocte surrexisset Samuhel ut iret ad Saul mane nuntiatum est Samuheli eo quod venisset Saul in Carmelum et erexisset sibi fornicem triumphalem et reversus transisset descendissetque in Galgala venit ergo Samuhel ad Saul et
dixit ei Saul benedictus tu Domino implevi verbum Domini
dixitque Samuhel et quae est haec vox gregum quae resonat in auribus meis et armentorum quam ego audio
et ait Saul de Amalech adduxerunt ea pepercit enim populus melioribus ovibus et armentis ut immolarentur Domino Deo tuo reliqua vero occidimus
dixit autem Samuhel ad Saul sine me et indicabo tibi quae locutus sit Dominus ad me nocte dixitque ei loquere
et ait Samuhel nonne cum parvulus esses in oculis tuis caput in tribubus Israhel factus es unxitque te Dominus regem super Israhel
et misit te Dominus in via et ait vade et interfice peccatores Amalech et pugnabis contra eos usque ad internicionem eorum
quare ergo non audisti vocem Domini sed versus ad praedam es et fecisti malum in oculis Domini
et ait Saul ad Samuhelem immo audivi vocem Domini et ambulavi in via per quam misit me Dominus et adduxi Agag regem Amalech et Amalech interfeci
tulit autem populus de praeda oves et boves primitias eorum quae caesa sunt ut immolet Domino Deo suo in Galgalis
et ait Samuhel numquid vult Dominus holocausta aut victimas et non potius ut oboediatur voci Domini melior est enim oboedientia quam victimae et auscultare magis quam offerre adipem arietum
quoniam quasi peccatum ariolandi est repugnare et quasi scelus idolatriae nolle adquiescere pro eo ergo quod abiecisti sermonem Domini abiecit te ne sis rex<CM>
dixitque Saul ad Samuhel peccavi quia praevaricatus sum sermonem Domini et verba tua timens populum et oboediens voci eorum
sed nunc porta quaeso peccatum meum et revertere mecum ut adorem Dominum
et ait Samuhel ad Saul non revertar tecum quia proiecisti sermonem Domini et proiecit te Dominus ne sis rex super Israhel
et conversus est Samuhel ut abiret ille autem adprehendit summitatem pallii eius quae et scissa est
et ait ad eum Samuhel scidit Dominus regnum Israhel a te hodie et tradidit illud proximo tuo meliori te
porro Triumphator in Israhel non parcet et paenitudine non flectetur neque enim homo est ut agat paenitentiam
at ille ait peccavi sed nunc honora me coram senibus populi mei et coram Israhel et revertere mecum ut adorem Dominum Deum tuum
reversus ergo Samuhel secutus est Saulem et adoravit Saul Dominum<CM>
dixitque Samuhel adducite ad me Agag regem Amalech et oblatus est ei Agag pinguissimus et dixit Agag sicine separat amara mors
et ait Samuhel sicut fecit absque liberis mulieres gladius tuus sic absque liberis erit inter mulieres mater tua et in frusta concidit Samuhel Agag coram Domino in Galgalis
abiit autem Samuhel in Ramatha Saul vero ascendit in domum suam in Gabaath
et non vidit Samuhel ultra Saul usque ad diem mortis suae verumtamen lugebat Samuhel Saul quoniam Dominum paenitebat quod constituisset regem Saul super Israhel<CM>
dixitque Dominus ad Samuhel usquequo tu luges Saul cum ego proiecerim eum ne regnet super Israhel imple cornu tuum oleo et veni ut mittam te ad Isai Bethleemitem providi enim in filiis eius mihi regem
et ait Samuhel quomodo vadam audiet enim Saul et interficiet me et ait Dominus vitulum de armento tolles in manu tua et dices ad immolandum Domino veni
et vocabis Isai ad victimam et ego ostendam tibi quid facias et ungues quemcumque monstravero tibi
fecit ergo Samuhel sicut locutus est ei Dominus venitque in Bethleem et admirati sunt seniores civitatis occurrentes ei dixeruntque pacificus ingressus tuus
et ait pacificus ad immolandum Domino veni sanctificamini et venite mecum ut immolem sanctificavit ergo Isai et filios eius et vocavit eos ad sacrificium<CM>
cumque ingressi essent vidit Heliab et ait num coram Domino est christus eius
et dixit Dominus ad Samuhel ne respicias vultum eius neque altitudinem staturae eius quoniam abieci eum nec iuxta intuitum hominis iudico homo enim videt ea quae parent Dominus autem intuetur cor
et vocavit Isai Abinadab et adduxit eum coram Samuhel qui dixit nec hunc elegit Dominus
adduxit autem Isai Samma de quo ait etiam hunc non elegit Dominus
adduxit itaque Isai septem filios suos coram Samuhel et ait Samuhel ad Isai non elegit Dominus ex istis
dixitque Samuhel ad Isai numquid iam conpleti sunt filii qui respondit adhuc reliquus est parvulus et pascit oves et ait Samuhel ad Isai mitte et adduc eum nec enim discumbemus priusquam ille huc venerit
misit ergo et adduxit eum erat autem rufus et pulcher aspectu decoraque facie et ait Dominus surge ungue eum ipse est enim
tulit igitur Samuhel cornu olei et unxit eum in medio fratrum eius et directus est spiritus Domini in David a die illa et in reliquum surgensque Samuhel abiit in Ramatha<CM>
spiritus autem Domini recessit a Saul et exagitabat eum spiritus nequam a Domino
dixeruntque servi Saul ad eum ecce spiritus Dei malus exagitat te
iubeat dominus noster et servi tui qui coram te sunt quaerant hominem scientem psallere cithara ut quando arripuerit te spiritus Dei malus psallat manu sua et levius feras
et ait Saul ad servos suos providete mihi aliquem bene psallentem et adducite eum ad me
et respondens unus de pueris ait ecce vidi filium Isai Bethleemitem scientem psallere et fortissimum robore et virum bellicosum et prudentem in verbis et virum pulchrum et Dominus est cum eo
misit ergo Saul nuntios ad Isai dicens mitte ad me David filium tuum qui est in pascuis
tulitque Isai asinum plenum panibus et lagoenam vini et hedum de capris unum et misit per manum David filii sui Saul
et venit David ad Saul et stetit coram eo at ille dilexit eum nimis et factus est eius armiger
misitque Saul ad Isai dicens stet David in conspectu meo invenit enim gratiam in oculis meis
igitur quandocumque spiritus Dei arripiebat Saul tollebat David citharam et percutiebat manu sua et refocilabatur Saul et levius habebat recedebat enim ab eo spiritus malus<CM>
congregantes vero Philisthim agmina sua in proelium convenerunt in Soccho Iudae et castrametati sunt inter Soccho et Azeca in finibus Dommim
porro Saul et viri Israhel congregati venerunt in valle Terebinthi et direxerunt aciem ad pugnandum contra Philisthim
et Philisthim stabant super montem ex hac parte et Israhel stabat super montem ex altera parte vallisque erat inter eos
et egressus est vir spurius de castris Philisthinorum nomine Goliath de Geth altitudinis sex cubitorum et palmo
et cassis aerea super caput eius et lorica hamata induebatur porro pondus loricae eius quinque milia siclorum aeris
et ocreas aereas habebat in cruribus et clypeus aereus tegebat umeros eius
hastile autem hastae eius erat quasi liciatorium texentium ipsum autem ferrum hastae eius sescentos siclos habebat ferri et armiger eius antecedebat eum
stansque clamabat adversum falangas Israhel et dicebat eis quare venitis parati ad proelium numquid ego non sum Philistheus et vos servi Saul eligite ex vobis virum et descendat ad singulare certamen
si quiverit pugnare mecum et percusserit me erimus vobis servi si autem ego praevaluero et percussero eum vos servi eritis et servietis nobis
et aiebat Philistheus ego exprobravi agminibus Israhelis hodie date mihi virum et ineat mecum singulare certamen
audiens autem Saul et omnes viri israhelitae sermones Philisthei huiuscemodi stupebant et metuebant nimis<CM>
David autem erat filius viri ephrathei de quo supra dictum est de Bethleem Iuda cui erat nomen Isai qui habebat octo filios et erat vir in diebus Saul senex et grandevus inter viros
abierunt autem tres filii eius maiores post Saul in proelium et nomina trium filiorum eius qui perrexerant ad bellum Heliab primogenitus et secundus Abinadab tertiusque Samma
David autem erat minimus tribus ergo maioribus secutis Saulem
abiit David et reversus est a Saul ut pasceret gregem patris sui in Bethleem
procedebat vero Philistheus mane et vespere et stabat quadraginta diebus
dixit autem Isai ad David filium suum accipe fratribus tuis oephi pulentae et decem panes istos et curre in castra ad fratres tuos
et decem formellas casei has deferes ad tribunum et fratres tuos visitabis si recte agant et cum quibus ordinati sint disce
Saul autem et illi et omnes filii Israhel in valle Terebinthi pugnabant adversum Philisthim
surrexit itaque David mane et commendavit gregem custodi et onustus abiit sicut praeceperat ei Isai et venit ad locum Magala et ad exercitum qui egressus ad pugnam vociferatus erat in certamine
direxerat enim aciem Israhel sed et Philisthim ex adverso fuerant praeparati
derelinquens ergo David vasa quae adtulerat sub manu custodis ad sarcinas cucurrit ad locum certaminis et interrogabat si omnia recte agerentur erga fratres suos
cumque adhuc ille loqueretur eis apparuit vir ille spurius ascendens Goliath nomine Philistheus de Geth ex castris Philisthinorum et loquente eo haec eadem verba audivit David
omnes autem Israhelitae cum vidissent virum fugerunt a facie eius timentes eum valde
et dixit unus quispiam de Israhel num vidisti virum hunc qui ascendit ad exprobrandum enim Israheli ascendit virum ergo qui percusserit eum ditabit rex divitiis magnis et filiam suam dabit ei et domum patris eius faciet absque tributo in Israhel
et ait David ad viros qui stabant secum dicens quid dabitur viro qui percusserit Philistheum hunc et tulerit obprobrium de Israhel quis est enim hic Philistheus incircumcisus qui exprobravit acies Dei viventis
referebat autem ei populus eundem sermonem dicens haec dabuntur viro qui percusserit eum
quod cum audisset Heliab frater eius maior loquente eo cum aliis iratus est contra David et ait quare venisti et quare dereliquisti pauculas oves illas in deserto ego novi superbiam tuam et nequitiam cordis tui quia ut videres proelium descendisti
et dixit David quid feci numquid non verbum est
et declinavit paululum ab eo ad alium dixitque eundem sermonem et respondit ei populus verbum sicut et prius<CM>
audita sunt autem verba quae locutus est David et adnuntiata in conspectu Saul
ad quem cum fuisset adductus locutus est ei non concidat cor cuiusquam in eo ego servus tuus vadam et pugnabo adversus Philistheum
et ait Saul ad David non vales resistere Philistheo isti nec pugnare adversum eum quia puer es hic autem vir bellator ab adulescentia sua
dixitque David ad Saul pascebat servus tuus patris sui gregem et veniebat leo vel ursus tollebatque arietem de medio gregis
et sequebar eos et percutiebam eruebamque de ore eorum et illi consurgebant adversum me et adprehendebam mentum eorum et suffocabam interficiebamque eos
nam et leonem et ursum interfeci ego servus tuus erit igitur et Philistheus hic incircumcisus quasi unus ex eis quia ausus est maledicere exercitum Dei viventis
et ait David Dominus qui eruit me de manu leonis et de manu ursi ipse liberabit me de manu Philisthei huius dixit autem Saul ad David vade et Dominus tecum sit
et induit Saul David vestimentis suis et inposuit galeam aeream super caput eius et vestivit eum lorica
accinctus ergo David gladio eius super veste sua coepit temptare si armatus posset incedere non enim habebat consuetudinem dixitque David ad Saul non possum sic incedere quia nec usum habeo et deposuit ea<CM>
et tulit baculum suum quem semper habebat in manibus et elegit sibi quinque limpidissimos lapides de torrente et misit eos in peram pastoralem quam habebat secum et fundam manu tulit et processit adversum Philistheum
ibat autem Philistheus incedens et adpropinquans adversum David et armiger eius ante eum
cumque inspexisset Philistheus et vidisset David despexit eum erat enim adulescens rufus et pulcher aspectu
et dixit Philistheus ad David numquid ego canis sum quod tu venis ad me cum baculo et maledixit Philistheus David in diis suis
dixitque ad David veni ad me et dabo carnes tuas volatilibus caeli et bestiis terrae
dixit autem David ad Philistheum tu venis ad me cum gladio et hasta et clypeo ego autem venio ad te in nomine Domini exercituum Dei agminum Israhel quibus exprobrasti
hodie et dabit te Dominus in manu mea et percutiam te et auferam caput tuum a te et dabo cadaver castrorum Philisthim hodie volatilibus caeli et bestiis terrae ut sciat omnis terra quia est Deus in Israhel
et noverit universa ecclesia haec quia non in gladio nec in hasta salvat Dominus ipsius est enim bellum et tradet vos in manus nostras<CM>
cum ergo surrexisset Philistheus et veniret et adpropinquaret contra David festinavit David et cucurrit ad pugnam ex adverso Philisthei
et misit manum suam in peram tulitque unum lapidem et funda iecit et percussit Philistheum in fronte et infixus est lapis in fronte eius et cecidit in faciem suam super terram
praevaluitque David adversus Philistheum in funda et in lapide percussumque Philistheum interfecit cumque gladium non haberet in manu David
cucurrit et stetit super Philistheum et tulit gladium eius et eduxit de vagina sua et interfecit eum praeciditque caput eius videntes autem Philisthim quod mortuus esset fortissimus eorum fugerunt
et consurgentes viri Israhel et Iuda vociferati sunt et persecuti Philistheos usque dum venirent in vallem et usque ad portas Accaron cecideruntque vulnerati de Philisthim in via Sarim usque ad Geth et usque Accaron
et revertentes filii Israhel postquam persecuti fuerant Philistheos invaserunt castra eorum
adsumens autem David caput Philisthei adtulit illud in Hierusalem arma vero eius posuit in tabernaculo suo
eo autem tempore quo viderat Saul David egredientem contra Philistheum ait ad Abner principem militiae de qua stirpe descendit hic adulescens Abner dixitque Abner vivit anima tua rex si novi
et ait rex interroga tu cuius filius sit iste puer
cumque regressus esset David percusso Philistheo tulit eum Abner et introduxit coram Saul caput Philisthei habentem in manu
et ait ad eum Saul de qua progenie es o adulescens dixitque David filius servi tui Isai Bethleemitae ego sum<CM>
et factum est cum conplesset loqui ad Saul anima Ionathan conligata est animae David et dilexit eum Ionathan quasi animam suam
tulitque eum Saul in die illa et non concessit ei ut reverteretur in domum patris sui
inierunt autem Ionathan et David foedus diligebat enim eum quasi animam suam
nam expoliavit se Ionathan tunicam qua erat vestitus et dedit eam David et reliqua vestimenta sua usque ad gladium et arcum suum et usque ad balteum
egrediebatur quoque David ad omnia quaecumque misisset eum Saul et prudenter se agebat posuitque eum Saul super viros belli et acceptus erat in oculis universi populi maximeque in conspectu famulorum Saul<CM>
porro cum reverteretur percusso Philistheo David egressae sunt mulieres de universis urbibus Israhel cantantes chorosque ducentes in occursum Saul regis in tympanis laetitiae et in sistris
et praecinebant mulieres ludentes atque dicentes percussit Saul mille et David decem milia
iratus est autem Saul nimis et displicuit in oculis eius iste sermo dixitque dederunt David decem milia et mihi dederunt mille quid ei superest nisi solum regnum
non rectis ergo oculis Saul aspiciebat David ex die illa et deinceps
post diem autem alteram invasit spiritus Dei malus Saul et prophetabat in medio domus suae David autem psallebat manu sua sicut per singulos dies tenebatque Saul lanceam
et misit eam putans quod configere posset David cum pariete et declinavit David a facie eius secundo<CM>
et timuit Saul David eo quod esset Dominus cum eo et a se recessisset
amovit ergo eum Saul a se et fecit eum tribunum super mille viros et egrediebatur et intrabat in conspectu populi
in omnibus quoque viis suis David prudenter agebat et Dominus erat cum eo
vidit itaque Saul quod prudens esset nimis et coepit cavere eum
omnis autem Israhel et Iuda diligebat David ipse enim egrediebatur et ingrediebatur ante eos
dixit autem Saul ad David ecce filia mea maior Merob ipsam dabo tibi uxorem tantummodo esto vir fortis et proeliare bella Domini Saul autem reputabat dicens non sit manus mea in eo sed sit super illum manus Philisthinorum
ait autem David ad Saul quis ego sum aut quae est vita mea aut cognatio patris mei in Israhel ut fiam gener regis
factum est autem tempus cum deberet dari Merob filia Saul David data est Hadrihel Molathitae uxor
dilexit autem Michol filia Saul altera David et nuntiatum est Saul et placuit ei
dixitque Saul dabo eam illi ut fiat ei in scandalum et sit super eum manus Philisthinorum dixit ergo Saul ad David in duabus rebus gener meus eris hodie
et mandavit Saul servis suis loquimini ad David clam me dicentes ecce places regi et omnes servi eius diligunt te nunc ergo esto gener regis
et locuti sunt servi Saul in auribus David omnia verba haec et ait David num parum vobis videtur generum esse regis ego autem sum vir pauper et tenuis
et renuntiaverunt servi Saul dicentes huiuscemodi verba locutus est David
dixit autem Saul sic loquimini ad David non habet necesse rex sponsalia nisi tantum centum praeputia Philisthinorum ut fiat ultio de inimicis regis porro Saul cogitabat tradere David in manibus Philisthinorum
cumque renuntiassent servi eius David verba quae diximus placuit sermo in oculis David ut fieret gener regis
et post dies paucos surgens David abiit cum viris qui sub eo erant et percussis Philisthim ducentis viris adtulit praeputia eorum et adnumeravit ea regi ut esset gener eius dedit itaque ei Saul Michol filiam suam uxorem
et vidit Saul et intellexit quia Dominus esset cum David Michol autem filia Saul diligebat eum
et Saul magis coepit timere David factusque est Saul inimicus David cunctis diebus
et egressi sunt principes Philisthinorum a principio autem egressionis eorum prudentius se gerebat David quam omnes servi Saul et celebre factum est nomen eius nimis<CM>
locutus est autem Saul ad Ionathan filium suum et ad omnes servos suos ut occiderent David porro Ionathan filius Saul diligebat David valde
et indicavit Ionathan David dicens quaerit Saul pater meus occidere te quapropter observa te quaeso mane et manebis clam et absconderis
ego autem egrediens stabo iuxta patrem meum in agro ubicumque fueris et ego loquar de te ad patrem meum et quodcumque videro nuntiabo tibi
locutus est ergo Ionathan de David bona ad Saul patrem suum dixitque ad eum ne pecces rex in servum tuum David quia non peccavit tibi et opera eius bona sunt tibi valde
et posuit animam suam in manu sua et percussit Philistheum et fecit Dominus salutem magnam universo Israhel vidisti et laetatus es quare ergo peccas in sanguine innoxio interficiens David qui est absque culpa
quod cum audisset Saul placatus voce Ionathae iuravit vivit Dominus quia non occidetur
vocavit itaque Ionathan David et indicavit ei omnia verba haec et introduxit Ionathan David ad Saul et fuit ante eum sicut fuerat heri et nudius tertius<CM>
motum est autem rursus bellum et egressus David pugnavit adversus Philisthim percussitque eos plaga magna et fugerunt a facie eius
et factus est spiritus Domini malus in Saul sedebat autem in domo sua et tenebat lanceam porro David psallebat in manu sua
nisusque est Saul configere lancea David in pariete et declinavit David a facie Saul lancea autem casso vulnere perlata est in parietem et David fugit et salvatus est nocte illa<CM>
misit ergo Saul satellites suos in domum David ut custodirent eum et interficeretur mane quod cum adnuntiasset David Michol uxor sua dicens nisi salvaveris te nocte hac cras morieris
deposuit eum per fenestram porro ille abiit et aufugit atque salvatus est
tulit autem Michol statuam et posuit eam super lectum et pellem pilosam caprarum posuit ad caput eius et operuit eam vestimentis
misit autem Saul apparitores qui raperent David et responsum est quod aegrotaret
rursumque misit Saul nuntios ut viderent David dicens adferte eum ad me in lecto ut occidatur
cumque venissent nuntii inventum est simulacrum super lectum et pellis caprarum ad caput eius
dixitque Saul ad Michol quare sic inlusisti mihi et dimisisti inimicum meum ut fugeret et respondit Michol ad Saul quia ipse locutus est mihi dimitte me alioquin interficiam te<CM>
David autem fugiens salvatus est et venit ad Samuhel in Ramatha et nuntiavit ei omnia quae fecerat sibi Saul et abierunt ipse et Samuhel et morati sunt in Nahioth
nuntiatum est autem Sauli a dicentibus ecce David in Nahioth in Rama
misit ergo Saul lictores ut raperent David qui cum vidissent cuneum prophetarum vaticinantium et Samuhel stantem super eos factus est etiam in illis spiritus Domini et prophetare coeperunt etiam ipsi
quod cum nuntiatum esset Sauli misit alios nuntios prophetaverunt autem et illi et rursum Saul misit tertios nuntios qui et ipsi prophetaverunt
abiit autem etiam ipse in Ramatha et venit usque ad cisternam magnam quae est in Soccho et interrogavit et dixit in quo loco sunt Samuhel et David dictumque est ei ecce in Nahioth sunt in Rama
et abiit in Nahioth in Rama et factus est etiam super eum spiritus Dei et ambulabat ingrediens et prophetabat usque dum veniret in Nahioth in Rama
et expoliavit se etiam ipse vestimentis suis et prophetavit cum ceteris coram Samuhel et cecidit nudus tota die illa et nocte unde et exivit proverbium num et Saul inter prophetas<CM>
fugit autem David de Nahioth quae erat in Rama veniensque locutus est coram Ionathan quid feci quae est iniquitas mea et quod peccatum meum in patrem tuum quia quaerit animam meam
qui dixit ei absit non morieris neque enim faciet pater meus quicquam grande vel parvum nisi prius indicaverit mihi hunc ergo celavit me pater meus sermonem tantummodo nequaquam erit istud
et iuravit rursum David et ille ait scit profecto pater tuus quia inveni gratiam in oculis tuis et dicet nesciat hoc Ionathan ne forte tristetur quinimmo vivit Dominus et vivit anima tua quia uno tantum ut ita dicam gradu ego morsque dividimur
et ait Ionathan ad David quodcumque dixerit mihi anima tua faciam tibi
dixit autem David ad Ionathan ecce kalendae sunt crastino et ego ex more sedere soleo iuxta regem ad vescendum dimitte ergo me ut abscondar in agro usque ad vesperam diei tertiae
si requisierit me pater tuus respondebis ei rogavit me David ut iret celeriter in Bethleem civitatem suam quia victimae sollemnes ibi sunt universis contribulibus eius
si dixerit bene pax erit servo tuo si autem fuerit iratus scito quia conpleta est malitia eius
fac ergo misericordiam in servum tuum quia foedus Domini me famulum tuum tecum inire fecisti si autem est in me aliqua iniquitas tu me interfice et ad patrem tuum ne introducas me<CM>
et ait Ionathan absit hoc a te neque enim fieri potest ut si certo cognovero conpletam patris mei esse malitiam contra te non adnuntiem tibi
responditque David ad Ionathan quis nuntiabit mihi si quid forte responderit tibi pater tuus dure
et ait Ionathan ad David veni egrediamur in agrum cumque exissent ambo in agrum
ait Ionathan ad David Domine Deus Israhel si investigavero sententiam patris mei crastino vel perendie et aliquid boni fuerit super David et non statim misero ad te et notum tibi fecero
haec faciat Dominus Ionathan et haec augeat si autem perseveraverit patris mei malitia adversum te revelabo aurem tuam et dimittam te ut vadas in pace et sit Dominus tecum sicut fuit cum patre meo
et si vixero facies mihi misericordiam Domini si vero mortuus fuero
non auferas misericordiam tuam a domo mea usque in sempiternum quando eradicaverit Dominus inimicos David unumquemque de terra
pepigit ergo foedus Ionathan cum domo David et requisivit Dominus de manu inimicorum David
et addidit Ionathan deierare David eo quod diligeret illum sicut animam enim suam ita diligebat eum
dixitque ad eum Ionathan cras kalendae sunt et requireris
requiretur enim sessio tua usque perendie descendes ergo festinus et venies in locum ubi celandus es in die qua operari licet et sedebis iuxta lapidem cui est nomen Ezel
et ego tres sagittas mittam iuxta eum et iaciam quasi exercens me ad signum
mittam quoque et puerum dicens ei vade et adfer mihi sagittas
si dixero puero ecce sagittae intra te sunt tolle eas tu veni ad me quia pax tibi est et nihil est mali vivit Dominus si autem sic locutus fuero puero ecce sagittae ultra te sunt vade quia dimisit te Dominus
de verbo autem quod locuti fuimus ego et tu sit Dominus inter me et te usque in sempiternum<CM>
absconditus est ergo David in agro et venerunt kalendae et sedit rex ad comedendum panem
cumque sedisset rex super cathedram suam secundum consuetudinem quae erat iuxta parietem surrexit Ionathan et sedit Abner ex latere Saul vacuusque apparuit locus David
et non est locutus Saul quicquam in die illa cogitabat enim quod forte evenisset ei ut non esset mundus nec purificatus
cumque inluxisset dies secunda post kalendas rursum vacuus apparuit locus David dixitque Saul ad Ionathan filium suum cur non venit filius Isai nec heri nec hodie ad vescendum
et respondit Ionathan Sauli rogavit me obnixe ut iret in Bethleem
et ait dimitte me quoniam sacrificium sollemne est in civitate unus de fratribus meis accersivit me nunc ergo si inveni gratiam in oculis tuis vadam cito et videbo fratres meos ob hanc causam non venit ad mensam regis
iratus autem Saul adversus Ionathan dixit ei fili mulieris virum ultro rapientis numquid ignoro quia diligis filium Isai in confusionem tuam et in confusionem ignominiosae matris tuae
omnibus enim diebus quibus filius Isai vixerit super terram non stabilieris tu neque regnum tuum itaque iam nunc mitte et adduc eum ad me quia filius mortis est
respondens autem Ionathan Sauli patri suo ait quare moritur quid fecit
et arripuit Saul lanceam ut percuteret eum et intellexit Ionathan quod definitum esset patri suo ut interficeret David
surrexit ergo Ionathan a mensa in ira furoris et non comedit in die kalendarum secunda panem contristatus est enim super David eo quod confudisset eum pater suus<CM>
cumque inluxisset mane venit Ionathan in agrum iuxta placitum David et puer parvulus cum eo
et ait ad puerum suum vade et adfer mihi sagittas quas ego iacio cumque puer cucurrisset iecit aliam sagittam trans puerum
venit itaque puer ad locum iaculi quod miserat Ionathan et clamavit Ionathan post tergum pueri et ait ecce ibi est sagitta porro ultra te
clamavitque Ionathan post tergum pueri festina velociter ne steteris collegit autem puer Ionathae sagittas et adtulit ad dominum suum
et quid ageretur penitus ignorabat tantummodo enim Ionathan et David rem noverant
dedit igitur Ionathan arma sua puero et dixit ei vade defer in civitatem
cumque abisset puer surrexit David de loco qui vergebat ad austrum et cadens pronus in terram adoravit tertio et osculantes alterutrum fleverunt pariter David autem amplius
dixit ergo Ionathan ad David vade in pace quaecumque iuravimus ambo in nomine Domini dicentes Dominus sit inter me et te et inter semen meum et semen tuum usque in sempiternum<WTH20-43> et surrexit et abiit sed et Ionathan ingressus est civitatem<CM>
venit autem David in Nobe ad Ahimelech sacerdotem et obstipuit Ahimelech eo quod venisset David et dixit ei quare tu solus et nullus est tecum
et ait David ad Ahimelech sacerdotem rex praecepit mihi sermonem et dixit nemo sciat rem propter quam a me missus es et cuiusmodi tibi praecepta dederim nam et pueris condixi in illum et illum locum
nunc igitur si quid habes ad manum vel quinque panes da mihi aut quicquid inveneris
et respondens sacerdos David ait ei non habeo panes laicos ad manum sed tantum panem sanctum si mundi sunt pueri maxime a mulieribus
et respondit David sacerdoti et dixit ei equidem si de mulieribus agitur continuimus nos ab heri et nudius tertius quando egrediebamur et fuerunt vasa puerorum sancta porro via haec polluta est sed et ipsa hodie sanctificabitur in vasis
dedit ergo ei sacerdos sanctificatum panem neque enim erat ibi panis nisi tantum panes propositionis qui sublati fuerant a facie Domini ut ponerentur panes calidi
erat autem ibi vir de servis Saul in die illa intus in tabernaculo Domini et nomen eius Doec Idumeus potentissimus pastorum Saul
dixit autem David ad Ahimelech si habes hic ad manum hastam aut gladium quia gladium meum et arma mea non tuli mecum sermo enim regis urguebat
et dixit sacerdos gladius Goliath Philisthei quem percussisti in valle Terebinthi est involutus pallio post ephod si istum vis tollere tolle neque enim est alius hic absque eo et ait David non est huic alter similis da mihi eum<CM>
surrexit itaque David et fugit in die illa a facie Saul et venit ad Achis regem Geth
dixeruntque ei servi Achis numquid non iste est David rex terrae nonne huic cantabant per choros dicentes percussit Saul mille et David decem milia
posuit autem David sermones istos in corde suo et extimuit valde a facie Achis regis Geth
et inmutavit os suum coram eis et conlabebatur inter manus eorum et inpingebat in ostia portae defluebantque salivae eius in barbam
et ait Achis ad servos suos vidistis hominem insanum quare adduxistis eum ad me
an desunt nobis furiosi quod introduxistis istum ut fureret me praesente hicine ingredietur domum meam<CM>
abiit ergo inde David et fugit in speluncam Odollam quod cum audissent fratres eius et omnis domus patris eius descenderunt ad eum illuc
et convenerunt ad eum omnes qui erant in angustia constituti et oppressi aere alieno et amaro animo et factus est eorum princeps fueruntque cum eo quasi quadringenti viri
et profectus est David inde in Maspha quae est Moab et dixit ad regem Moab maneat oro pater meus et mater mea vobiscum donec sciam quid faciat mihi Deus
et reliquit eos ante faciem regis Moab manseruntque apud eum cunctis diebus quibus David fuit in praesidio
dixitque Gad propheta ad David noli manere in praesidio proficiscere et vade in terram Iuda et profectus David venit in saltum Hareth<CM>
et audivit Saul quod apparuisset David et viri qui erant cum eo Saul autem cum maneret in Gabaa et esset in nemore quod est in Rama hastam manu tenens cunctique socii eius circumstarent eum
ait ad servos suos qui adsistebant ei audite filii Iemini numquid omnibus vobis dabit filius Isai agros et vineas et universos vos faciet tribunos et centuriones
quoniam coniurastis omnes adversum me et non est qui mihi renuntiet maxime cum et filius meus foedus iunxerit cum filio Isai non est qui vicem meam doleat ex vobis nec qui adnuntiet mihi eo quod suscitaverit filius meus servum meum adversum me insidiantem mihi usque hodie
respondens autem Doec Idumeus qui adsistebat et erat primus inter servos Saul vidi inquit filium Isai in Nobe apud Ahimelech filium Achitob
qui consuluit pro eo Dominum et cibaria dedit ei sed et gladium Goliath Philisthei dedit illi
misit ergo rex ad accersiendum Ahimelech filium Achitob sacerdotem et omnem domum patris eius sacerdotum qui erant in Nobe qui venerunt universi ad regem
et ait Saul audi fili Achitob qui respondit praesto sum domine
dixitque ad eum Saul quare coniurastis adversum me tu et filius Isai et dedisti ei panes et gladium et consuluisti pro eo Deum ut consurgeret adversum me insidiator usque hodie permanens
respondensque Ahimelech regi ait et quis in omnibus servis tuis sicut David fidelis et gener regis et pergens ad imperium tuum et gloriosus in domo tua
num hodie coepi consulere pro eo Deum absit hoc a me ne suspicetur rex adversus servum suum rem huiuscemodi in universa domo patris mei non enim scivit servus tuus quicquam super hoc negotio vel modicum vel grande
dixitque rex morte morieris Ahimelech tu et omnis domus patris tui
et ait rex emissariis qui circumstabant eum convertimini et interficite sacerdotes Domini nam manus eorum cum David est scientes quod fugisset non indicaverunt mihi noluerunt autem servi regis extendere manum suam in sacerdotes Domini
et ait rex Doec convertere tu et inrue in sacerdotes conversusque Doec Idumeus inruit in sacerdotes et trucidavit in die illa octoginta quinque viros vestitos ephod lineo
Nobe autem civitatem sacerdotum percussit in ore gladii viros et mulieres parvulos et lactantes bovem et asinum et ovem in ore gladii<CM>
evadens autem unus filius Ahimelech filii Achitob cuius nomen erat Abiathar fugit ad David
et adnuntiavit ei quod occidisset Saul sacerdotes Domini
et ait David ad Abiathar sciebam in die illa quod cum ibi esset Doec Idumeus procul dubio adnuntiaret Saul ego sum reus omnium animarum patris tui
mane mecum ne timeas si quis quaesierit animam meam quaeret et animam tuam mecumque servaberis<CM>
et nuntiaverunt David dicentes ecce Philisthim obpugnant Ceila et diripiunt areas
consuluit igitur David Dominum dicens num vadam et percutiam Philistheos istos et ait Dominus ad David vade et percuties Philistheos et salvabis Ceila
et dixerunt viri qui erant cum David ad eum ecce nos hic in Iudaea consistentes timemus quanto magis si ierimus in Ceila adversum agmina Philisthinorum
rursum ergo David consuluit Dominum qui respondens ei ait surge et vade in Ceila ego enim tradam Philistheos in manu tua
abiit David et viri eius in Ceila et pugnavit adversum Philistheos et abegit iumenta eorum et percussit eos plaga magna et salvavit David habitatores Ceilae
porro eo tempore quo fugiebat Abiathar filius Ahimelech ad David in Ceila ephod secum habens descenderat<CM>
nuntiatum est autem Saul quod venisset David in Ceila et ait Saul tradidit eum Deus in manus meas conclususque est introgressus urbem in qua portae et serae
et praecepit Saul omni populo ut ad pugnam descenderet in Ceila et obsideret David et viros eius
quod cum rescisset David quia praepararet ei Saul clam malum dixit ad Abiathar sacerdotem adplica ephod
et ait David Domine Deus Israhel audivit famam servus tuus quod disponat Saul venire ad Ceila ut evertat urbem propter me
si tradent me viri Ceila in manus eius et si descendet Saul sicut audivit servus tuus Domine Deus Israhel indica servo tuo et ait Dominus descendet
dixitque David si tradent viri Ceilae me et viros qui sunt mecum in manu Saul et dixit Dominus tradent
surrexit ergo David et viri eius quasi sescenti et egressi de Ceila huc atque illuc vagabantur incerti nuntiatumque est Saul quod fugisset David de Ceila quam ob rem dissimulavit exire<CM>
morabatur autem David in deserto in locis firmissimis mansitque in monte solitudinis Ziph quaerebat tamen eum Saul cunctis diebus et non tradidit eum Deus in manus eius
et vidit David quod egressus esset Saul ut quaereret animam eius porro David erat in deserto Ziph in silva
et surrexit Ionathan filius Saul et abiit ad David in silva et confortavit manus eius in Deo dixitque ei
ne timeas neque enim inveniet te manus Saul patris mei et tu regnabis super Israhel et ego ero tibi secundus sed et Saul pater meus scit hoc
percussit igitur uterque foedus coram Domino mansitque David in silva Ionathas autem reversus est in domum suam<CM>
ascenderunt autem Ziphei ad Saul in Gabaa dicentes nonne David latitat apud nos in locis tutissimis silvae in colle Achilae quae est ad dexteram deserti
nunc ergo sicut desideravit anima tua ut descenderes descende nostrum autem erit ut tradamus eum in manus regis
dixitque Saul benedicti vos a Domino quia doluistis vicem meam
abite oro et diligentius praeparate et curiosius agite et considerate locum ubi sit pes eius vel quis viderit eum ibi recogitat enim de me quod callide insidier ei
considerate et videte omnia latibula eius in quibus absconditur et revertimini ad me ad rem certam ut vadam vobiscum quod si etiam in terra se abstruserit perscrutabor eum in cunctis milibus Iuda
at illi surgentes abierunt in Ziph ante Saul David autem et viri eius erant in deserto Maon in campestribus ad dextram Iesimuth
ivit ergo Saul et socii eius ad quaerendum et nuntiatum est David statimque descendit ad petram et versabatur in deserto Maon quod cum audisset Saul persecutus est David in deserto Maon
et ibat Saul ad latus montis ex parte una David autem et viri eius erant in latere montis ex parte altera porro David desperabat se posse evadere a facie Saul itaque Saul et viri eius in modum coronae cingebant David et viros eius ut caperent eos
et nuntius venit ad Saul dicens festina et veni quoniam infuderunt se Philisthim super terram
reversus est ergo Saul desistens persequi David et perrexit in occursum Philisthinorum propter hoc vocaverunt locum illum petram Dividentem
<WTH24-1> ascendit ergo David inde et habitavit in locis tutissimis Engaddi<CM>
<WTH24-2> cumque reversus esset Saul postquam persecutus est Philistheos nuntiaverunt ei dicentes ecce David in deserto est Engaddi
<WTH24-3> adsumens ergo Saul tria milia electorum virorum ex omni Israhel perrexit ad investigandum David et viros eius etiam super abruptissimas petras quae solis hibicibus perviae sunt
<WTH24-4> et venit ad caulas quoque ovium quae se offerebant vianti eratque ibi spelunca quam ingressus est Saul ut purgaret ventrem porro David et viri eius in interiori parte speluncae latebant
<WTH24-5> et dixerunt servi David ad eum ecce dies de qua locutus est Dominus ad te ego tradam tibi inimicum tuum ut facias ei sicut placuerit in oculis tuis surrexit ergo David et praecidit oram clamydis Saul silenter
<WTH24-6> post haec percussit cor suum David eo quod abscidisset oram clamydis Saul
<WTH24-7> dixitque ad viros suos propitius mihi sit Dominus ne faciam hanc rem domino meo christo Domini ut mittam manum meam in eum quoniam christus Domini est
<WTH24-8> et confregit David viros suos sermonibus et non permisit eos ut consurgerent in Saul porro Saul exsurgens de spelunca pergebat coepto itinere
<WTH24-9> surrexit autem et David post eum et egressus de spelunca clamavit post tergum Saul dicens domine mi rex et respexit Saul post se et inclinans se David pronus in terram adoravit<CM>
<WTH24-10> dixitque ad Saul quare audis verba hominum loquentium David quaerit malum adversum te
<WTH24-11> ecce hodie viderunt oculi tui quod tradiderit te Dominus in manu mea in spelunca et cogitavi ut occiderem te sed pepercit tibi oculus meus dixi enim non extendam manum meam in domino meo quia christus Domini est
<WTH24-12> quin potius pater mi vide et cognosce oram clamydis tuae in manu mea quoniam cum praeciderem summitatem clamydis tuae nolui extendere manum meam in te animadverte et vide quoniam non est in manu mea malum neque iniquitas neque peccavi in te tu autem insidiaris animae meae ut auferas eam
<WTH24-13> iudicet Dominus inter me et te et ulciscatur me Dominus ex te manus autem mea non sit in te
<WTH24-14> sicut et in proverbio antiquo dicitur ab impiis egredietur impietas manus ergo mea non sit in te
<WTH24-15> quem sequeris rex Israhel quem persequeris canem mortuum sequeris et pulicem unum
<WTH24-16> sit Dominus iudex et iudicet inter me et te et videat et diiudicet causam meam et eruat me de manu tua<CM>
<WTH24-17> cum autem conplesset David loquens sermones huiuscemodi ad Saul dixit Saul numquid vox haec tua est fili mi David et levavit Saul vocem suam et flevit
<WTH24-18> dixitque ad David iustior tu es quam ego tu enim tribuisti mihi bona ego autem reddidi tibi mala
<WTH24-19> et tu indicasti hodie quae feceris mihi bona quomodo tradiderit me Dominus in manu tua et non occideris me
<WTH24-20> quis enim cum invenerit inimicum suum dimittet eum in via bona sed Dominus reddat tibi vicissitudinem hanc pro eo quod hodie operatus es in me
<WTH24-21> et nunc quia scio quod certissime regnaturus sis et habiturus in manu tua regnum Israhel
<WTH24-22> iura mihi in Domino ne deleas semen meum post me neque auferas nomen meum de domo patris mei
<WTH24-23> et iuravit David Sauli abiit ergo Saul in domum suam et David et viri eius ascenderunt ad tutiora loca<CM>
mortuus est autem Samuhel et congregatus est universus Israhel et planxerunt eum et sepelierunt in domo sua in Rama consurgensque David descendit in desertum Pharan<CM>
erat autem vir quispiam in solitudine Maon et possessio eius in Carmelo et homo ille magnus nimis erantque ei oves tria milia et mille caprae et accidit ut tonderetur grex eius in Carmelo
nomen autem viri illius erat Nabal et nomen uxoris eius Abigail eratque mulier illa prudentissima et speciosa porro vir eius durus et pessimus et malitiosus erat autem de genere Chaleb
cum ergo audisset David in deserto quod tonderet Nabal gregem suum
misit decem iuvenes et dixit eis ascendite in Carmelum et venietis ad Nabal et salutabitis eum ex nomine meo pacifice
et dicetis sic fratribus meis et tibi pax et domui tuae pax et omnibus quaecumque habes sit pax
audivi quod tonderent pastores tui qui erant nobiscum in deserto numquam eis molesti fuimus nec aliquando defuit eis quicquam de grege omni tempore quo fuerunt nobiscum in Carmelo
interroga pueros tuos et indicabunt tibi nunc ergo inveniant pueri gratiam in oculis tuis in die enim bona venimus quodcumque invenerit manus tua da servis tuis et filio tuo David
cumque venissent pueri David locuti sunt ad Nabal omnia verba haec ex nomine David et siluerunt
respondens autem Nabal pueris David ait quis est David et quis est filius Isai hodie increverunt servi qui fugiunt dominos suos
tollam ergo panes meos et aquas meas et carnes pecorum quae occidi tonsoribus meis et dabo viris quos nescio unde sint<CM>
regressi sunt itaque pueri David per viam suam et reversi venerunt et nuntiaverunt ei omnia verba quae dixerat
tunc David ait viris suis accingatur unusquisque gladio suo et accincti sunt singuli gladio suo accinctusque est et David ense suo et secuti sunt David quasi quadringenti viri porro ducenti remanserunt ad sarcinas
Abigail autem uxori Nabal nuntiavit unus de pueris dicens ecce misit David nuntios de deserto ut benedicerent domino nostro et aversus est eos
homines isti boni satis fuerunt nobis et non molesti nec quicquam aliquando periit omni tempore quo sumus conversati cum eis in deserto
pro muro erant nobis tam in nocte quam in die omnibus diebus quibus pavimus apud eos greges
quam ob rem considera et recogita quid facias quoniam conpleta est malitia adversum virum tuum et adversus domum tuam et ipse filius est Belial ita ut nemo ei possit loqui<CM>
festinavit igitur Abigail et tulit ducentos panes et duos utres vini et quinque arietes coctos et quinque sata pulentae et centum ligaturas uvae passae et ducentas massas caricarum et inposuit super asinos
dixitque pueris suis praecedite me ecce ego post tergum sequar vos viro autem suo Nabal non indicavit
cum ergo ascendisset asinum et descenderet ad radices montis David et viri eius descendebant in occursum eius quibus et illa occurrit
et ait David vere frustra servavi omnia quae huius erant in deserto et non periit quicquam de cunctis quae ad eum pertinebant et reddidit mihi malum pro bono
haec faciat Deus inimicis David et haec addat si reliquero de omnibus quae ad eum pertinent usque mane mingentem ad parietem
cum autem vidisset Abigail David festinavit et descendit de asino et procidit coram David super faciem suam et adoravit super terram
et cecidit ad pedes eius et dixit in me sit domine mi haec iniquitas loquatur obsecro ancilla tua in auribus tuis et audi verba famulae tuae
ne ponat oro dominus meus rex cor suum super virum istum iniquum Nabal quia secundum nomen suum stultus est et est stultitia cum eo ego autem ancilla tua non vidi pueros tuos domine mi quos misisti
nunc ergo domine mi vivit Dominus et vivit anima tua qui prohibuit te ne venires in sanguine et salvavit manum tuam tibi et nunc fiant sicut Nabal inimici tui et qui quaerunt domino meo malum
quapropter suscipe benedictionem hanc quam adtulit ancilla tua tibi domino meo et da pueris qui sequuntur te dominum meum
aufer iniquitatem famulae tuae faciens enim faciet tibi Dominus domino meo domum fidelem quia proelia Domini domine mi tu proeliaris malitia ergo non inveniatur in te omnibus diebus vitae tuae
si enim surrexerit aliquando homo persequens te et quaerens animam tuam erit anima domini mei custodita quasi in fasciculo viventium apud Dominum Deum tuum porro anima inimicorum tuorum rotabitur quasi in impetu et circulo fundae
cum ergo fecerit tibi Dominus domino meo omnia quae locutus est bona de te et constituerit te ducem super Israhel
non erit tibi hoc in singultum et in scrupulum cordis domino meo quod effuderis sanguinem innoxium aut ipse te ultus fueris et cum benefecerit Dominus domino meo recordaberis ancillae tuae<CM>
et ait David ad Abigail benedictus Dominus Deus Israhel qui misit te hodie in occursum meum et benedictum eloquium tuum
et benedicta tu quae prohibuisti me hodie ne irem ad sanguinem et ulciscerer me manu mea
alioquin vivit Dominus Deus Israhel qui prohibuit me malum facere tibi nisi cito venisses in occursum mihi non remansisset Nabal usque ad lucem matutinam mingens ad parietem
suscepit ergo David de manu eius omnia quae adtulerat ei dixitque ei vade pacifice in domum tuam ecce audivi vocem tuam et honoravi faciem tuam<CM>
venit autem Abigail ad Nabal et ecce erat ei convivium in domo eius quasi convivium regis et cor Nabal iucundum erat enim ebrius nimis et non indicavit ei verbum pusillum aut grande usque in mane
diluculo autem cum digessisset vinum Nabal indicavit ei uxor sua verba haec et emortuum est cor eius intrinsecus et factus est quasi lapis
cumque pertransissent decem dies percussit Dominus Nabal et mortuus est
quod cum audisset David mortuum Nabal ait benedictus Dominus qui iudicavit causam obprobrii mei de manu Nabal et servum suum custodivit a malo et malitiam Nabal reddidit Dominus in caput eius misit ergo David et locutus est ad Abigail ut sumeret eam sibi in uxorem
et venerunt pueri David ad Abigail in Carmelum et locuti sunt ad eam dicentes David misit nos ad te ut accipiat te sibi in uxorem
quae consurgens adoravit prona in terram et ait ecce famula tua sit in ancillam ut lavet pedes servorum domini mei
et festinavit et surrexit Abigail et ascendit super asinum et quinque puellae ierunt cum ea pedisequae eius et secuta est nuntios David et facta est illi uxor
sed et Ahinoem accepit David de Iezrahel et fuit utraque uxor eius
Saul autem dedit Michol filiam suam uxorem David Falti filio Lais qui erat de Gallim<CM>
et venerunt Ziphei ad Saul in Gabaa dicentes ecce David absconditus est in colle Achilae quae est ex adverso solitudinis
et surrexit Saul et descendit in desertum Ziph et cum eo tria milia virorum de electis Israhel ut quaereret David in deserto Ziph
et castrametatus est Saul in Gabaa Achilae quae erat ex adverso solitudinis in via David autem habitabat in deserto videns autem quod venisset Saul post se in desertum
misit exploratores et didicit quod venisset certissime
et surrexit David et venit ad locum ubi erat Saul cumque vidisset locum in quo dormiebat Saul et Abner filius Ner princeps militiae eius Saulem dormientem in tentorio et reliquum vulgus per circuitum eius<CM>
ait David ad Ahimelech Cettheum et Abisai filium Sarviae fratrem Ioab dicens quis descendet mecum ad Saul in castra dixitque Abisai ego descendam tecum
venerunt ergo David et Abisai ad populum nocte et invenerunt Saul iacentem et dormientem in tentorio et hastam fixam in terra ad caput eius Abner autem et populum dormientes in circuitu eius
dixitque Abisai ad David conclusit Deus hodie inimicum tuum in manus tuas nunc ergo perfodiam eum lancea in terra semel et secundo opus non erit
et dixit David ad Abisai ne interficias eum quis enim extendit manum suam in christum Domini et innocens erit
et dixit David vivit Dominus quia nisi Dominus percusserit eum aut dies eius venerit ut moriatur aut in proelium descendens perierit
propitius mihi sit Dominus ne extendam manum meam in christum Domini nunc igitur tolle hastam quae est ad caput eius et scyphum aquae et abeamus
tulit ergo David hastam et scyphum aquae qui erat ad caput Saul et abierunt et non erat quisquam qui videret et intellegeret et vigilaret sed omnes dormiebant quia sopor Domini inruerat super eos<CM>
cumque transisset David ex adverso et stetisset in vertice montis de longe et esset grande intervallum inter eos
clamavit David ad populum et ad Abner filium Ner dicens nonne respondebis Abner et respondens Abner ait quis es tu qui clamas et inquietas regem
et ait David ad Abner numquid non vir tu es et quis alius similis tui in Israhel quare ergo non custodisti dominum tuum regem ingressus est enim unus de turba ut interficeret regem dominum tuum
non est bonum hoc quod fecisti vivit Dominus quoniam filii mortis estis vos qui non custodistis dominum vestrum christum Domini nunc ergo vide ubi sit hasta regis et ubi scyphus aquae qui erat ad caput eius
cognovit autem Saul vocem David et dixit num vox tua est haec fili mi David et David vox mea domine mi rex
et ait quam ob causam dominus meus persequitur servum suum quid feci aut quod est in manu mea malum
nunc ergo audi oro domine mi rex verba servi tui si Dominus incitat te adversum me odoretur sacrificium si autem filii hominum maledicti sunt in conspectu Domini qui eiecerunt me hodie ut non habitem in hereditate Domini dicentes vade servi diis alienis
et nunc non effundatur sanguis meus in terra coram Domino quia egressus est rex Israhel ut quaerat pulicem unum sicut persequitur perdix in montibus<CM>
et ait Saul peccavi revertere fili mi David nequaquam enim ultra male tibi faciam eo quod pretiosa fuerit anima mea in oculis tuis hodie apparet quod stulte egerim et ignoraverim multa nimis
et respondens David ait ecce hasta regis transeat unus de pueris et tollat eam
Dominus autem retribuet unicuique secundum iustitiam suam et fidem tradidit enim te Dominus hodie in manu mea et nolui levare manum meam in christum Domini
et sicuti magnificata est anima tua hodie in oculis meis sic magnificetur anima mea in oculis Domini et liberet me de omni angustia
ait ergo Saul ad David benedictus tu fili mi David et quidem faciens facies et potens poteris abiit autem David in viam suam et Saul reversus est in locum suum<CM>
et ait David in corde suo aliquando incidam in uno die in manu Saul nonne melius est ut fugiam et salver in terra Philisthinorum ut desperet Saul cessetque me quaerere in cunctis finibus Israhel fugiam ergo manus eius
et surrexit David et abiit ipse et sescenti viri cum eo ad Achis filium Mahoc regem Geth
et habitavit David cum Achis in Geth ipse et viri eius vir et domus eius David et duae uxores eius Ahinoem Iezrahelites et Abigail uxor Nabal Carmeli
et nuntiatum est Saul quod fugisset David in Geth et non addidit ultra ut quaereret eum
dixit autem David ad Achis si inveni gratiam in oculis tuis detur mihi locus in una urbium regionis huius ut habitem ibi cur enim manet servus tuus in civitate regis tecum
dedit itaque ei Achis in die illa Siceleg propter quam causam facta est Siceleg regum Iuda usque in diem hanc
fuit autem numerus dierum quibus habitavit David in regione Philisthinorum quattuor mensuum<CM>
et ascendit David et viri eius et agebant praedas de Gesuri et de Gedri et de Amalechitis hii enim pagi habitabantur in terra antiquitus euntibus Sur usque ad terram Aegypti
et percutiebat David omnem terram nec relinquebat viventem virum et mulierem tollensque oves et boves et asinos et camelos et vestes revertebatur et veniebat ad Achis
dicebat autem ei Achis in quem inruisti hodie respondebatque David contra meridiem Iudae et contra meridiem Hiramel et contra meridiem Ceni
virum et mulierem non vivificabat David nec adducebat in Geth dicens ne forte loquantur adversum nos haec fecit David et hoc erat decretum illi omnibus diebus quibus habitavit in regione Philisthinorum
credidit ergo Achis David dicens multa mala operatus est contra populum suum Israhel erit igitur mihi servus sempiternus<CM>
factum est autem in diebus illis congregaverunt Philisthim agmina sua ut praepararentur ad bellum contra Israhel dixitque Achis ad David sciens nunc scito quoniam mecum egredieris in castris tu et viri tui
dixitque David ad Achis nunc scies quae facturus est servus tuus et ait Achis ad David et ego custodem capitis mei ponam te cunctis diebus
Samuhel autem mortuus est planxitque eum omnis Israhel et sepelierunt eum in Rama urbe sua et Saul abstulit magos et ariolos de terra
congregatique sunt Philisthim et venerunt et castrametati sunt in Sunam congregavit autem et Saul universum Israhel et venit in Gelboe
et vidit Saul castra Philisthim et timuit et expavit cor eius nimis
consuluitque Dominum et non respondit ei neque per somnia neque per sacerdotes neque per prophetas<CM>
dixitque Saul servis suis quaerite mihi mulierem habentem pythonem et vadam ad eam et sciscitabor per illam et dixerunt servi eius ad eum est mulier habens pythonem in Aendor
mutavit ergo habitum suum vestitusque est aliis vestimentis abiit ipse et duo viri cum eo veneruntque ad mulierem nocte et ait divina mihi in pythone et suscita mihi quem dixero tibi
et ait mulier ad eum ecce tu nosti quanta fecerit Saul et quomodo eraserit magos et ariolos de terra quare ergo insidiaris animae meae ut occidar
et iuravit ei Saul in Domino dicens vivit Dominus quia non veniet tibi quicquam mali propter hanc rem
dixitque ei mulier quem suscitabo tibi qui ait Samuhelem suscita mihi
cum autem vidisset mulier Samuhelem exclamavit voce magna et dixit ad Saul quare inposuisti mihi tu es enim Saul
dixitque ei rex noli timere quid vidisti et ait mulier ad Saul deos vidi ascendentes de terra
dixitque ei qualis est forma eius quae ait vir senex ascendit et ipse amictus est pallio intellexit Saul quod Samuhel esset et inclinavit se super faciem suam in terra et adoravit<CM>
dixit autem Samuhel ad Saul quare inquietasti me ut suscitarer et ait Saul coartor nimis siquidem Philisthim pugnant adversum me et Deus recessit a me et exaudire me noluit neque in manu prophetarum neque per somnia vocavi ergo te ut ostenderes mihi quid faciam
et ait Samuhel quid interrogas me cum Dominus recesserit a te et transierit ad aemulum tuum
faciet enim Dominus tibi sicut locutus est in manu mea et scindet regnum de manu tua et dabit illud proximo tuo David
quia non oboedisti voci Domini neque fecisti iram furoris eius in Amalech idcirco quod pateris fecit tibi Dominus hodie
et dabit Dominus etiam Israhel tecum in manu Philisthim cras autem tu et filii tui mecum eritis sed et castra Israhel tradet Dominus in manu Philisthim<CM>
statimque Saul cecidit porrectus in terram extimuerat enim verba Samuhel et robur non erat in eo quia non comederat panem tota die illa
ingressa est itaque mulier ad Saul et ait conturbatus enim erat valde dixitque ad eum ecce oboedivit ancilla tua voci tuae et posui animam meam in manu mea et audivi sermones tuos quos locutus es ad me
nunc igitur audi et tu vocem ancillae tuae ut ponam coram te buccellam panis et comedens convalescas ut possis iter facere
qui rennuit et ait non comedam coegerunt autem eum servi sui et mulier et tandem audita voce eorum surrexit de terra et sedit super lectum
mulier autem illa habebat vitulum pascualem in domo et festinavit et occidit eum tollensque farinam miscuit eam et coxit azyma
et posuit ante Saul et ante servos eius qui cum comedissent surrexerunt et ambulaverunt per totam noctem illam<CM>
congregata sunt ergo Philisthim universa agmina in Afec sed et Israhel castrametatus est super fontem qui erat in Iezrahel
et satrapae quidem Philisthim incedebant in centuriis et milibus David autem et viri eius erant in novissimo agmine cum Achis
dixeruntque principes Philisthim quid sibi volunt Hebraei isti et ait Achis ad principes Philisthim num ignoratis David qui fuit servus Saul regis Israhel et est apud me multis diebus vel annis et non inveni in eo quicquam ex die qua transfugit ad me usque ad diem hanc
irati sunt autem adversus eum principes Philisthim et dixerunt ei revertatur vir et sedeat in loco suo in quo constituisti eum et non descendat nobiscum in proelium ne fiat nobis adversarius cum proeliari coeperimus quomodo enim aliter placare poterit dominum suum nisi in capitibus nostris
nonne iste est David cui cantabant in choro dicentes percussit Saul in milibus suis et David in decem milibus suis<CM>
vocavit ergo Achis David et ait ei vivit Dominus quia rectus es tu et bonus in conspectu meo et exitus tuus et introitus tuus mecum est in castris et non inveni in te quicquam mali ex die qua venisti ad me usque ad diem hanc sed satrapis non places
revertere ergo et vade in pace et non offendes oculos satraparum Philisthim
dixitque David ad Achis quid enim feci et quid invenisti in me servo tuo a die qua fui in conspectu tuo usque in diem hanc ut non veniam et pugnem contra inimicos domini mei regis
respondens autem Achis locutus est ad David scio quia bonus es tu in oculis meis sicut angelus Dei sed principes Philisthim dixerunt non ascendet nobiscum in proelium
igitur consurge mane tu et servi domini tui qui venerunt tecum et cum de nocte surrexeritis et coeperit dilucescere pergite
surrexit itaque de nocte David ipse et viri eius ut proficiscerentur mane et reverterentur ad terram Philisthim Philisthim autem ascenderunt in Iezrahel<CM>
cumque venissent David et viri eius in Siceleg die tertia Amalechitae impetum fecerant ex parte australi in Siceleg et percusserant Siceleg et succenderant eam igni
et captivas duxerant mulieres ex ea et a minimo usque ad magnum et non interfecerant quemquam sed secum duxerant et pergebant in itinere suo
cum ergo venisset David et viri eius ad civitatem et invenissent eam succensam igni et uxores suas et filios suos et filias ductas esse captivas
levaverunt David et populus qui erat cum eo voces suas et planxerunt donec deficerent in eis lacrimae
siquidem et duae uxores David captivae ductae fuerant Ahinoem Iezrahelites et Abigail uxor Nabal Carmeli
et contristatus est David valde volebat enim eum populus lapidare quia amara erat anima uniuscuiusque viri super filiis suis et filiabus confortatus est autem David in Domino Deo suo<CM>
et ait ad Abiathar sacerdotem filium Ahimelech adplica ad me ephod et adplicuit Abiathar ephod ad David
et consuluit David Dominum dicens persequar an non latrunculos hos et conprehendam eos dixitque ei persequere absque dubio enim conprehendes eos et excuties praedam
abiit ergo David ipse et sescenti viri qui erant cum eo et venerunt usque ad torrentem Besor et lassi quidam substiterunt
persecutus est autem David ipse et quadringenti viri substiterant enim ducenti qui lassi transire non poterant torrentem Besor
et invenerunt virum aegyptium in agro et adduxerunt eum ad David dederuntque ei panem ut comederet et ut biberet aquam
sed et fragmen massae caricarum et duas ligaturas uvae passae quae cum comedisset reversus est spiritus eius et refocilatus est non enim comederat panem neque biberat aquam tribus diebus et tribus noctibus
dixit itaque ei David cuius es tu vel unde quo pergis qui ait ei puer aegyptius ego sum servus viri amalechitae dereliquit autem me dominus meus quia aegrotare coepi nudius tertius
siquidem nos erupimus ad australem partem Cerethi et contra Iudam et ad meridiem Chaleb et Siceleg succendimus igni
dixitque ei David potes me ducere ad istum cuneum qui ait iura mihi per Deum quod non occidas me et non tradas me in manu domini mei et ducam te ad cuneum istum
qui cum duxisset eum ecce illi discumbebant super faciem universae terrae comedentes et bibentes et quasi festum celebrantes diem pro cuncta praeda et spoliis quae ceperant de terra Philisthim et de terra Iuda
et percussit eos David a vespere usque ad vesperam alterius diei et non evasit ex eis quisquam nisi quadringenti viri adulescentes qui ascenderant camelos et fugerant
eruit ergo David omnia quae tulerant Amalechitae et duas uxores suas eruit
nec defuit quicquam a parvo usque ad magnum tam de filiis quam de filiabus et de spoliis et quaecumque rapuerant omnia reduxit David
et tulit universos greges et armenta et minavit ante faciem suam dixeruntque haec est praeda David<CM>
venit autem David ad ducentos viros qui lassi substiterant nec sequi potuerant David et residere eos iusserat in torrente Besor qui egressi sunt obviam David et populo qui erat cum eo accedens autem David ad populum salutavit eos pacifice
respondensque omnis vir pessimus et iniquus de viris qui ierant cum David dixit quia non venerunt nobiscum non dabimus eis quicquam de praeda quam eruimus sed sufficiat unicuique uxor sua et filii quos cum acceperint recedant
dixit autem David non sic facietis fratres mei de his quae tradidit Dominus nobis et custodivit nos et dedit latrunculos qui eruperant adversum nos in manu nostra
nec audiet vos quisquam super sermone hoc aequa enim pars erit descendentis ad proelium et remanentis ad sarcinas et similiter divident
et factum est hoc ex die illa et deinceps constitutum et praefinitum et quasi lex in Israhel usque ad diem hanc
venit ergo David in Siceleg et misit dona de praeda senioribus Iuda proximis suis dicens accipite benedictionem de praeda hostium Domini
his qui erant in Bethel et qui in Ramoth ad meridiem et qui in Iether
et qui in Aroer et qui in Sefamoth et qui in Esthama
et qui in Rachal et qui in urbibus Ierameli et qui in urbibus Ceni
et qui in Arama et qui in lacu Asan et qui in Athac
et qui in Hebron et reliquis qui erant in his locis in quibus commoratus fuerat David ipse et viri eius<CM>
Philisthim autem pugnabant adversum Israhel et fugerunt viri Israhel ante faciem Philisthim et ceciderunt interfecti in monte Gelboe
inrueruntque Philisthim in Saul et filios eius et percusserunt Ionathan et Abinadab et Melchisue filios Saul
totumque pondus proelii versum est in Saul et consecuti sunt eum viri sagittarii et vulneratus est vehementer a sagittariis
dixitque Saul ad armigerum suum evagina gladium tuum et percute me ne forte veniant incircumcisi isti et interficiant me inludentes mihi et noluit armiger eius fuerat enim nimio timore perterritus arripuit itaque Saul gladium et inruit super eum
quod cum vidisset armiger eius videlicet quod mortuus esset Saul inruit etiam ipse super gladium suum et mortuus est cum eo
mortuus est ergo Saul et tres filii eius et armiger illius et universi viri eius in die illa pariter
videntes autem viri Israhel qui erant trans vallem et trans Iordanem quod fugissent viri israhelitae et quod mortuus esset Saul et filii eius reliquerunt civitates suas et fugerunt veneruntque Philisthim et habitaverunt ibi<CM>
facta autem die altera venerunt Philisthim ut spoliarent interfectos et invenerunt Saul et tres filios eius iacentes in monte Gelboe
et praeciderunt caput Saul et expoliaverunt eum armis et miserunt in terram Philisthinorum per circuitum ut adnuntiaretur in templo idolorum et in populis
et posuerunt arma eius in templo Astharoth corpus vero eius suspenderunt in muro Bethsan
quod cum audissent habitatores Iabesgalaad quaecumque fecerant Philisthim Saul
surrexerunt omnes viri fortissimi et ambulaverunt tota nocte et tulerunt cadaver Saul et cadavera filiorum eius de muro Bethsan veneruntque Iabes et conbuserunt ea ibi
et tulerunt ossa eorum et sepelierunt in nemore Iabes et ieiunaverunt septem diebus<CM>
factum est autem postquam mortuus est Saul ut David reverteretur a caede Amalech et maneret in Siceleg dies duos
in die autem tertia apparuit homo veniens de castris Saul veste conscissa et pulvere aspersus caput et ut venit ad David cecidit super faciem suam et adoravit
dixitque ad eum David unde venis qui ait ad eum de castris Israhel fugi
et dixit ad eum David quod est verbum quod factum est indica mihi qui ait fugit populus e proelio et multi corruentes e populo mortui sunt sed et Saul et Ionathan filius eius interierunt
dixitque David ad adulescentem qui nuntiabat unde scis quia mortuus est Saul et Ionathan filius eius
ait adulescens qui narrabat ei casu veni in montem Gelboe et Saul incumbebat super hastam suam porro currus et equites adpropinquabant ei
et conversus post tergum suum vidensque me vocavit cui cum respondissem adsum
dixit mihi quisnam es tu et aio ad eum Amalechites sum
et locutus est mihi sta super me et interfice me quoniam tenent me angustiae et adhuc tota anima in me est
stansque super eum occidi illum sciebam enim quod vivere non poterat post ruinam et tuli diadema quod erat in capite eius et armillam de brachio illius et adtuli ad te dominum meum huc<CM>
adprehendens autem David vestimenta sua scidit omnesque viri qui erant cum eo
et planxerunt et fleverunt et ieiunaverunt usque ad vesperam super Saul et super Ionathan filium eius et super populum Domini et super domum Israhel quod corruissent gladio
dixitque David ad iuvenem qui nuntiaverat ei unde es qui respondit filius hominis advenae amalechitae ego sum
et ait ad eum David quare non timuisti mittere manum tuam ut occideres christum Domini
vocansque David unum de pueris ait accedens inrue in eum qui percussit illum et mortuus est
et ait ad eum David sanguis tuus super caput tuum os enim tuum locutum est adversum te dicens ego interfeci christum Domini<CM>
planxit autem David planctum huiuscemodi super Saul et super Ionathan filium eius
et praecepit ut docerent filios Iuda arcum sicut scriptum est in libro Iustorum
incliti Israhel super montes tuos interfecti sunt quomodo ceciderunt fortes
nolite adnuntiare in Geth neque adnuntietis in conpetis Ascalonis ne forte laetentur filiae Philisthim ne exultent filiae incircumcisorum
montes Gelboe nec ros nec pluviae veniant super vos neque sint agri primitiarum quia ibi abiectus est clypeus fortium clypeus Saul quasi non esset unctus oleo
a sanguine interfectorum ab adipe fortium sagitta Ionathan numquam rediit retrorsum et gladius Saul non est reversus inanis
Saul et Ionathan amabiles et decori in vita sua in morte quoque non sunt divisi aquilis velociores leonibus fortiores
filiae Israhel super Saul flete qui vestiebat vos coccino in deliciis qui praebebat ornamenta aurea cultui vestro
quomodo ceciderunt fortes in proelio Ionathan in excelsis tuis occisus est
doleo super te frater mi Ionathan decore nimis et amabilis super amorem mulierum
quomodo ceciderunt robusti et perierunt arma bellica<CM>
igitur post haec consuluit David Dominum dicens num ascendam in unam de civitatibus Iuda et ait Dominus ad eum ascende dixitque David quo ascendam et respondit ei in Hebron
ascendit ergo David et duae uxores eius Ahinoem Iezrahelites et Abigail uxor Nabal Carmeli
sed et viros qui erant cum eo duxit David singulos cum domo sua et manserunt in oppidis Hebron
veneruntque viri Iuda et unxerunt ibi David ut regnaret super domum Iuda et nuntiatum est David quod viri Iabesgalaad sepelissent Saul
misit ergo David nuntios ad viros Iabesgalaad dixitque ad eos benedicti vos Domino qui fecistis misericordiam hanc cum domino vestro Saul et sepelistis eum
et nunc retribuet quidem vobis Dominus misericordiam et veritatem sed et ego reddam gratiam eo quod feceritis verbum istud
confortentur manus vestrae et estote filii fortitudinis licet enim mortuus sit dominus vester Saul tamen me unxit domus Iuda regem sibi<CM>
Abner autem filius Ner princeps exercitus Saul tulit Hisboseth filium Saul et circumduxit eum per Castra
regemque constituit super Galaad et super Gesuri et super Iezrahel et super Ephraim et super Beniamin et super Israhel universum
quadraginta annorum erat Hisboseth filius Saul cum regnare coepisset super Israhel et duobus annis regnavit sola autem domus Iuda sequebatur David
et fuit numerus dierum quos commoratus est David imperans in Hebron super domum Iuda septem annorum et sex mensuum
egressusque Abner filius Ner et pueri Hisboseth filii Saul de Castris in Gabaon
porro Ioab filius Sarviae et pueri David egressi sunt et occurrerunt eis iuxta piscinam Gabaon et cum in unum convenissent e regione sederunt hii ex una parte piscinae et illi ex altera
dixitque Abner ad Ioab surgant pueri et ludant coram nobis et respondit Ioab surgant
surrexerunt ergo et transierunt numero duodecim de Beniamin ex parte Hisboseth filii Saul et duodecim de pueris David
adprehensoque unusquisque capite conparis sui defixit gladium in latus contrarii et ceciderunt simul vocatumque est nomen loci illius ager Robustorum in Gabaon
et ortum est bellum durum satis in die illa fugatusque est Abner et viri Israhel a pueris David<CM>
erant autem ibi tres filii Sarviae Ioab et Abisai et Asahel porro Asahel cursor velocissimus fuit quasi unus ex capreis quae morantur in silvis
persequebatur autem Asahel Abner et non declinavit ad dexteram sive ad sinistram omittens persequi Abner
respexit itaque Abner post tergum suum et ait tune es Asahel qui respondit ego sum
dixitque ei Abner vade ad dextram sive ad sinistram et adprehende unum de adulescentibus et tolle tibi spolia eius noluit autem Asahel omittere quin urgueret eum
rursumque locutus est Abner ad Asahel recede noli me sequi ne conpellar confodere te in terra et levare non potero faciem meam ad Ioab fratrem tuum
qui audire contempsit et noluit declinare percussit ergo eum Abner aversa hasta in inguine et transfodit et mortuus est in eodem loco omnesque qui transiebant per locum in quo ceciderat Asahel et mortuus erat subsistebant
persequentibus autem Ioab et Abisai fugientem Abner sol occubuit et venerunt usque ad collem Aquaeductus qui est ex adverso vallis et itineris deserti in Gabaon<CM>
congregatique sunt filii Beniamin ad Abner et conglobati in unum cuneum steterunt in summitate tumuli unius
et exclamavit Abner ad Ioab et ait num usque ad internicionem tuus mucro desaeviet an ignoras quod periculosa sit desperatio usquequo non dicis populo ut omittat persequi fratres suos
et ait Ioab vivit Dominus si locutus fuisses mane recessisset populus persequens fratrem suum
insonuit ergo Ioab bucina et stetit omnis exercitus nec persecuti sunt ultra Israhel neque iniere certamen
Abner autem et viri eius abierunt per campestria tota nocte illa et transierunt Iordanem et lustrata omni Bethoron venerunt ad Castra
porro Ioab reversus omisso Abner congregavit omnem populum et defuerunt de pueris David decem et novem viri excepto Asahele
servi autem David percusserunt de Beniamin et de viris qui erant cum Abner trecentos sexaginta qui et mortui sunt
tuleruntque Asahel et sepelierunt eum in sepulchro patris sui in Bethleem et ambulaverunt tota nocte Ioab et viri qui erant cum eo et in ipso crepusculo pervenerunt in Hebron<CM>
facta est ergo longa concertatio inter domum Saul et inter domum David David proficiens et semper se ipso robustior domus autem Saul decrescens cotidie
nati quoque sunt filii David in Hebron fuitque primogenitus eius Amnon de Ahinoem Iezrahelitide
et post eum Chelaab de Abigail uxore Nabal Carmeli porro tertius Absalom filius Maacha filiae Tholomai regis Gessur
quartus autem Adonias filius Aggith et quintus Safathia filius Abital
sextus quoque Iethraam de Agla uxore David hii nati sunt David in Hebron
cum ergo esset proelium inter domum Saul et domum David Abner filius Ner regebat domum Saul<CM>
fuerat autem Sauli concubina nomine Respha filia Ahia dixitque Hisboseth ad Abner
quare ingressus es ad concubinam patris mei qui iratus nimis propter verba Hisboseth ait numquid caput canis ego sum adversum Iuda hodie qui fecerim misericordiam super domum Saul patris tui et super fratres et proximos eius et non tradidi te in manu David et tu requisisti in me quod argueres pro muliere hodie
haec faciat Deus Abner et haec addat ei nisi quomodo iuravit Dominus David sic faciam cum eo
ut transferatur regnum de domo Saul et elevetur thronus David super Israhel et super Iudam a Dan usque Bersabee
et non potuit respondere ei quicquam quia metuebat illum
misit ergo Abner nuntios ad David pro se dicentes cuius est terra et loquerentur fac mecum amicitias et erit manus mea tecum et reducam ad te universum Israhel
qui ait optime ego faciam tecum amicitias sed unam rem peto a te dicens non videbis faciem meam antequam adduxeris Michol filiam Saul et sic venies et videbis me
misit autem David nuntios ad Hisboseth filium Saul dicens redde uxorem meam Michol quam despondi mihi centum praeputiis Philisthim
misit ergo Hisboseth et tulit eam a viro suo Faltihel filio Lais
sequebaturque eam vir suus plorans usque Baurim et dixit ad eum Abner vade revertere qui reversus est
sermonem quoque intulit Abner ad seniores Israhel dicens tam heri quam nudius tertius quaerebatis David ut regnaret super vos
nunc ergo facite quoniam Dominus locutus est ad David dicens in manu servi mei David salvabo populum meum Israhel de manu Philisthim et omnium inimicorum eius
locutus est autem Abner etiam ad Beniamin et abiit ut loqueretur ad David in Hebron omnia quae placuerant Israhel et universo Beniamin
venitque ad David in Hebron cum viginti viris et fecit David Abner et viris eius qui venerant cum eo convivium
et dixit Abner ad David surgam ut congregem ad te dominum meum regem omnem Israhel et ineam tecum foedus et imperes omnibus sicut desiderat anima tua cum ergo deduxisset David Abner et ille isset in pace<CM>
statim pueri David et Ioab venerunt caesis latronibus cum praeda magna nimis Abner autem non erat cum David in Hebron quia iam dimiserat eum et profectus fuerat in pace
et Ioab et omnis exercitus qui erat cum eo postea venerant nuntiatum est itaque Ioab a narrantibus venit Abner filius Ner ad regem et dimisit eum et abiit in pace
et ingressus est Ioab ad regem et ait quid fecisti ecce venit Abner ad te quare dimisisti eum et abiit et recessit
ignoras Abner filium Ner quoniam ad hoc venit ut deciperet te et sciret exitum tuum et introitum tuum et nosset omnia quae agis
egressus itaque Ioab a David misit nuntios post Abner et reduxit eum a cisterna Sira ignorante David
cumque redisset Abner in Hebron seorsum abduxit eum Ioab ad medium portae ut loqueretur ei in dolo et percussit illum ibi in inguine et mortuus est in ultionem sanguinis Asahel fratris eius
quod cum audisset David rem iam gestam ait mundus ego sum et regnum meum apud Dominum usque in sempiternum a sanguine Abner filii Ner
et veniat super caput Ioab et super omnem domum patris eius nec deficiat de domo Ioab fluxum seminis sustinens et leprosus tenens fusum et cadens gladio et indigens pane
igitur Ioab et Abisai frater eius interfecerunt Abner eo quod occidisset Asahel fratrem eorum in Gabaon in proelio
dixit autem David ad Ioab et ad omnem populum qui erat cum eo scindite vestimenta vestra et accingimini saccis et plangite ante exequias Abner porro rex David sequebatur feretrum
cumque sepelissent Abner in Hebron levavit rex vocem suam et flevit super tumulum Abner flevit autem et omnis populus
plangensque rex Abner ait nequaquam ut mori solent ignavi mortuus est Abner
manus tuae non sunt ligatae et pedes tui non sunt conpedibus adgravati sed sicut solent cadere coram filiis iniquitatis corruisti congeminansque omnis populus flevit super eum
cumque venisset universa multitudo cibum capere cum David clara adhuc die iuravit David dicens haec faciat mihi Deus et haec addat si ante occasum solis gustavero panem vel aliud quicquam
omnisque populus audivit et placuerunt eis cuncta quae fecit rex in conspectu totius populi
et cognovit omne vulgus et universus Israhel in die illa quoniam non actum fuisset a rege ut occideretur Abner filius Ner
dixit quoque rex ad servos suos num ignoratis quoniam princeps et maximus cecidit hodie in Israhel
ego autem adhuc delicatus et unctus rex porro viri isti filii Sarviae duri mihi sunt retribuat Dominus facienti malum iuxta malitiam suam<CM>
audivit autem filius Saul quod cecidisset Abner in Hebron et dissolutae sunt manus eius omnisque Israhel perturbatus est
duo autem viri principes latronum erant filio Saul nomen uni Baana et nomen alteri Rechab filii Remmon Berothitae de filiis Beniamin siquidem et Beroth reputata est in Beniamin
et fugerunt Berothitae in Getthaim fueruntque ibi advenae usque in tempus illud
erat autem Ionathan filio Saul filius debilis pedibus quinquennis enim fuit quando venit nuntius de Saul et Ionathan ex Iezrahel tollens itaque eum nutrix sua fugit cumque festinaret ut fugeret cecidit et claudus effectus est habuitque vocabulum Mifiboseth
venientes igitur filii Remmon Berothitae Rechab et Baana ingressi sunt fervente die domum Hisboseth qui dormiebat super stratum suum meridie
ingressi sunt autem domum adsumentes spicas tritici et percusserunt eum in inguine Rechab et Baana frater eius et fugerunt
cum autem ingressi fuissent domum ille dormiebat super lectulum suum in conclavi et percutientes interfecerunt eum sublatoque capite eius abierunt per viam deserti tota nocte
et adtulerunt caput Hisboseth ad David in Hebron dixeruntque ad regem ecce caput Hisboseth filii Saul inimici tui qui quaerebat animam tuam et dedit Dominus domino meo regi ultiones hodie de Saul et de semine eius<CM>
respondens autem David Rechab et Baana fratri eius filiis Remmon Berothei dixit ad eos vivit Dominus qui eruit animam meam de omni angustia
quoniam eum qui adnuntiaverat mihi et dixerat mortuus est Saul qui putabat se prospera nuntiare tenui et occidi in Siceleg cui oportebat me dare mercedem pro nuntio
quanto magis nunc cum homines impii interfecerint virum innoxium in domo sua super lectulum suum non quaeram sanguinem eius de manu vestra et auferam vos de terra
praecepit itaque David pueris et interfecerunt eos praecidentesque manus et pedes eorum suspenderunt eos super piscinam in Hebron caput autem Hisboseth tulerunt et sepelierunt in sepulchro Abner in Hebron<CM>
et venerunt universae tribus Israhel ad David in Hebron dicentes ecce nos os tuum et caro tua sumus
sed et heri et nudius tertius cum esset Saul rex super nos tu eras educens et reducens Israhel dixit autem Dominus ad te tu pasces populum meum Israhel et tu eris dux super Israhel
venerunt quoque et senes de Israhel ad regem in Hebron et percussit cum eis rex David foedus in Hebron coram Domino unxeruntque David in regem super Israhel
filius triginta annorum erat David cum regnare coepisset et quadraginta annis regnavit
in Hebron regnavit super Iudam septem annis et sex mensibus in Hierusalem autem regnavit triginta tribus annis super omnem Israhel et Iudam<CM>
et abiit rex et omnes viri qui erant cum eo in Hierusalem ad Iebuseum habitatorem terrae dictumque est ad David ab eis non ingredieris huc nisi abstuleris caecos et claudos dicentes non ingredietur David huc
cepit autem David arcem Sion haec est civitas David
proposuerat enim in die illa praemium qui percussisset Iebuseum et tetigisset domatum fistulas et claudos et caecos odientes animam David idcirco dicitur in proverbio caecus et claudus non intrabunt templum
habitavit autem David in arce et vocavit eam civitatem David et aedificavit per gyrum a Mello et intrinsecus
et ingrediebatur proficiens atque succrescens et Dominus Deus exercituum erat cum eo<CM>
misit quoque Hiram rex Tyri nuntios ad David et ligna cedrina et artifices lignorum artificesque lapidum ad parietes et aedificaverunt domum David
et cognovit David quoniam confirmasset eum Dominus regem super Israhel et quoniam exaltasset regnum eius super populum suum Israhel
accepit ergo adhuc concubinas et uxores de Hierusalem postquam venerat de Hebron natique sunt David et alii filii et filiae
et haec nomina eorum qui nati sunt ei in Hierusalem Samua et Sobab et Nathan et Salomon
et Ibaar et Helisua et Nepheg
et Iafia et Helisama et Helida et Helifeleth<CM>
audierunt vero Philisthim quod unxissent David regem super Israhel et ascenderunt universi ut quaererent David quod cum audisset David descendit in praesidium
Philisthim autem venientes diffusi sunt in valle Raphaim
et consuluit David Dominum dicens si ascendam ad Philisthim et si dabis eos in manu mea et dixit Dominus ad David ascende quia tradens dabo Philisthim in manu tua
venit ergo David in Baalpharasim et percussit eos ibi et dixit divisit Dominus inimicos meos coram me sicut dividuntur aquae propterea vocatum est nomen loci illius Baalpharasim
et reliquerunt ibi sculptilia sua quae tulit David et viri eius
et addiderunt adhuc Philisthim ut ascenderent et diffusi sunt in valle Raphaim
consuluit autem David Dominum qui respondit non ascendas sed gyra post tergum eorum et venies ad eos ex adverso pirorum
et cum audieris sonitum gradientis in cacumine pirorum tunc inibis proelium quia tunc egredietur Dominus ante faciem tuam ut percutiat castra Philisthim
fecit itaque David sicut ei praeceperat Dominus et percussit Philisthim de Gabee usque dum venias Gezer<CM>
congregavit autem rursum David omnes electos ex Israhel triginta milia
surrexitque et abiit et universus populus qui erat cum eo de viris Iuda ut adducerent arcam Dei super quam invocatum est nomen Domini exercituum sedentis in cherubin super eam
et inposuerunt arcam Domini super plaustrum novum tuleruntque eam de domo Abinadab qui erat in Gabaa Oza autem et Haio filii Abinadab minabant plaustrum novum
cumque tulissent eam de domo Abinadab qui erat in Gabaa custodiens arcam Dei Haio praecedebat arcam
David autem et omnis Israhel ludebant coram Domino in omnibus lignis fabrefactis et citharis et lyris et tympanis et sistris et cymbalis<CM>
postquam autem venerunt ad aream Nachon extendit manum Oza ad arcam Dei et tenuit eam quoniam calcitrabant boves
iratusque est indignatione Dominus contra Ozam et percussit eum super temeritate qui mortuus est ibi iuxta arcam Dei
contristatus autem est David eo quod percussisset Dominus Ozam et vocatum est nomen loci illius Percussio Oza usque in diem hanc
et extimuit David Dominum in die illa dicens quomodo ingredietur ad me arca Domini
et noluit devertere ad se arcam Domini in civitate David sed devertit eam in domo Obededom Getthei
et habitavit arca Domini in domo Obededom Getthei tribus mensibus et benedixit Dominus Obededom et omnem domum eius<CM>
nuntiatumque est regi David benedixit Dominus Obededom et omnia eius propter arcam Dei abiit ergo David et adduxit arcam Dei de domo Obededom in civitatem David cum gaudio
cumque transcendissent qui portabant arcam Domini sex passus immolabat bovem et arietem
et David saltabat totis viribus ante Dominum porro David erat accinctus ephod lineo
et David et omnis domus Israhel ducebant arcam testamenti Domini in iubilo et in clangore bucinae
cumque intrasset arca Domini civitatem David Michol filia Saul prospiciens per fenestram vidit regem David subsilientem atque saltantem coram Domino et despexit eum in corde suo
et introduxerunt arcam Domini et posuerunt eam in loco suo in medio tabernaculi quod tetenderat ei David et obtulit David holocausta coram Domino et pacifica
cumque conplesset offerens holocaustum et pacifica benedixit populo in nomine Domini exercituum
et partitus est multitudini universae Israhel tam viro quam mulieri singulis collyridam panis unam et assaturam bubulae carnis unam et similam frixam oleo et abiit omnis populus unusquisque in domum suam<CM>
reversusque est et David ut benediceret domui suae et egressa Michol filia Saul in occursum David ait quam gloriosus fuit hodie rex Israhel discoperiens se ante ancillas servorum suorum et nudatus est quasi si nudetur unus de scurris
dixitque David ad Michol ante Dominum qui elegit me potius quam patrem tuum et quam omnem domum eius et praecepit mihi ut essem dux super populum Domini Israhel
et ludam et vilior fiam plus quam factus sum et ero humilis in oculis meis et cum ancillis de quibus locuta es gloriosior apparebo
igitur Michol filiae Saul non est natus filius usque ad diem mortis suae<CM>
factum est autem cum sedisset rex in domo sua et Dominus dedisset ei requiem undique ab universis inimicis suis
dixit ad Nathan prophetam videsne quod ego habitem in domo cedrina et arca Dei posita sit in medio pellium
dixitque Nathan ad regem omne quod est in corde tuo vade fac quia Dominus tecum est<CM>
factum est autem in nocte illa et ecce sermo Domini ad Nathan dicens
vade et loquere ad servum meum David haec dicit Dominus numquid tu aedificabis mihi domum ad habitandum
neque enim habitavi in domo ex die qua eduxi filios Israhel de terra Aegypti usque in diem hanc sed ambulans ambulabam in tabernaculo et in tentorio
per cuncta loca quae transivi cum omnibus filiis Israhel numquid loquens locutus sum ad unam de tribubus Israhel cui praecepi ut pasceret populum meum Israhel dicens quare non aedificastis mihi domum cedrinam
et nunc haec dices servo meo David haec dicit Dominus exercituum ego tuli te de pascuis sequentem greges ut esses dux super populum meum Israhel
et fui tecum in omnibus ubicumque ambulasti et interfeci universos inimicos tuos a facie tua fecique tibi nomen grande iuxta nomen magnorum qui sunt in terra
et ponam locum populo meo Israhel et plantabo eum et habitabit sub eo et non turbabitur amplius nec addent filii iniquitatis ut adfligant eum sicut prius
ex die qua constitui iudices super populum meum Israhel et requiem dabo tibi ab omnibus inimicis tuis praedicitque tibi Dominus quod domum faciat tibi Dominus
cumque conpleti fuerint dies tui et dormieris cum patribus tuis suscitabo semen tuum post te quod egredietur de utero tuo et firmabo regnum eius
ipse aedificabit domum nomini meo et stabiliam thronum regni eius usque in sempiternum
ego ero ei in patrem et ipse erit mihi in filium qui si inique aliquid gesserit arguam eum in virga virorum et in plagis filiorum hominum
misericordiam autem meam non auferam ab eo sicut abstuli a Saul quem amovi a facie tua
et fidelis erit domus tua et regnum tuum usque in aeternum ante faciem tuam et thronus tuus erit firmus iugiter
secundum omnia verba haec et iuxta universam visionem istam sic locutus est Nathan ad David<CM>
ingressus est autem rex David et sedit coram Domino et dixit quis ego sum Domine Deus et quae domus mea quia adduxisti me hucusque
sed et hoc parum visum est in conspectu tuo Domine Deus nisi loquereris etiam de domo servi tui in longinquum ista est enim lex Adam Domine Deus
quid ergo addere poterit adhuc David ut loquatur ad te tu enim scis servum tuum Domine Deus
propter verbum tuum et secundum cor tuum fecisti omnia magnalia haec ita ut notum faceres servo tuo
idcirco magnificatus es Domine Deus quia non est similis tui neque est deus extra te in omnibus quae audivimus auribus nostris
quae est autem ut populus tuus Israhel gens in terra propter quam ivit Deus ut redimeret eam sibi in populum et poneret sibi nomen faceretque eis magnalia et horribilia super terram a facie populi tui quem redemisti tibi ex Aegypto gentem et deum eius
et firmasti tibi populum tuum Israhel in populum sempiternum et tu Domine factus es eis in Deum
nunc ergo Domine Deus verbum quod locutus es super servum tuum et super domum eius suscita in sempiternum et fac sicut locutus es
et magnificetur nomen tuum usque in sempiternum atque dicatur Dominus exercituum Deus super Israhel et domus servi tui David erit stabilita coram Domino
quia tu Domine exercituum Deus Israhel revelasti aurem servi tui dicens domum aedificabo tibi propterea invenit servus tuus cor suum ut oraret te oratione hac
nunc ergo Domine Deus tu es Deus et verba tua erunt vera locutus es enim ad servum tuum bona haec
incipe igitur et benedic domui servi tui ut sit in sempiternum coram te quia tu Domine Deus locutus es et benedictione tua benedicetur domus servi tui in sempiternum<CM>
factum est autem post haec percussit David Philisthim et humiliavit eos et tulit David frenum tributi de manu Philisthim
et percussit Moab et mensus est eos funiculo coaequans terrae mensus est autem duos funiculos unum ad occidendum et unum ad vivificandum factusque est Moab David serviens sub tributo
et percussit David Adadezer filium Roob regem Soba quando profectus est ut dominaretur super flumen Eufraten
et captis David ex parte eius mille septingentis equitibus et viginti milibus peditum subnervavit omnes iugales curruum dereliquit autem ex eis centum currus
venit quoque Syria Damasci ut praesidium ferret Adadezer regi Soba et percussit David de Syria viginti duo milia virorum
et posuit David praesidium in Syria Damasci factaque est Syria David serviens sub tributo servavit Dominus David in omnibus ad quaecumque profectus est
et tulit David arma aurea quae habebant servi Adadezer et detulit ea in Hierusalem
et de Bete et de Beroth civitatibus Adadezer tulit rex David aes multum nimis<CM>
audivit autem Thou rex Emath quod percussisset David omne robur Adadezer
et misit Thou Ioram filium suum ad regem David ut salutaret eum congratulans et gratias ageret eo quod expugnasset Adadezer et percussisset eum hostis quippe erat Thou Adadezer et in manu eius erant vasa argentea et vasa aurea et vasa aerea
quae et ipsa sanctificavit rex David Domino cum argento et auro quae sanctificaverat de universis gentibus quas subegerat
de Syria et Moab et filiis Ammon et Philisthim et Amalech et de manubiis Adadezer filii Roob regis Soba
fecit quoque sibi David nomen cum reverteretur capta Syria in valle Salinarum caesis duodecim milibus
et posuit in Idumea custodes statuitque praesidium et facta est universa Idumea serviens David et servavit Dominus David in omnibus ad quaecumque profectus est<CM>
et regnavit David super omnem Israhel faciebat quoque David iudicium et iustitiam omni populo suo
Ioab autem filius Sarviae erat super exercitum porro Iosaphat filius Ahilud erat a commentariis
et Sadoc filius Achitob et Ahimelech filius Abiathar sacerdotes et Saraias scriba
Banaias autem filius Ioiada super Cherethi et Felethi filii autem David sacerdotes erant<CM>
et dixit David putasne est aliquis qui remanserit de domo Saul ut faciam cum eo misericordiam propter Ionathan
erat autem de domo Saul servus nomine Siba quem cum vocasset rex ad se dixit ei tune es Siba et ille respondit ego sum servus tuus
et ait rex num superest aliquis de domo Saul ut faciam cum eo misericordiam Dei dixitque Siba regi superest filius Ionathan debilis pedibus
ubi inquit est et Siba ad regem ecce ait in domo est Machir filii Amihel in Lodabar
misit ergo rex David et tulit eum de domo Machir filii Amihel de Lodabar
cum autem venisset Mifiboseth filius Ionathan filii Saul ad David corruit in faciem suam et adoravit dixitque David Mifiboseth qui respondit adsum servus tuus
et ait ei David ne timeas quia faciens faciam in te misericordiam propter Ionathan patrem tuum et restituam tibi omnes agros Saul patris tui et tu comedes panem in mensa mea semper
qui adorans eum dixit quis ego sum servus tuus quoniam respexisti super canem mortuum similem mei<CM>
vocavit itaque rex Sibam puerum Saul et dixit ei omnia quaecumque fuerunt Saul et universam domum eius dedi filio domini tui
operare igitur ei terram tu et filii tui et servi tui et inferes filio domini tui cibos ut alatur Mifiboseth autem filius domini tui comedet semper panem super mensam meam erant autem Sibae quindecim filii et viginti servi
dixitque Siba ad regem sicut iussisti domine mi rex servo tuo sic faciet servus tuus et Mifiboseth comedet super mensam tuam quasi unus de filiis regis
habebat autem Mifiboseth filium parvulum nomine Micha omnis vero cognatio domus Siba serviebat Mifiboseth
porro Mifiboseth habitabat in Hierusalem quia de mensa regis iugiter vescebatur et erat claudus utroque pede<CM>
factum est autem post haec ut moreretur rex filiorum Ammon et regnaret Anon filius eius pro eo
dixitque David faciam misericordiam cum Anon filio Naas sicut fecit pater eius mecum misericordiam misit ergo David consolans eum per servos suos super patris interitu cum autem venissent servi David in terram filiorum Ammon
dixerunt principes filiorum Ammon ad Anon dominum suum putas quod propter honorem patris tui David miserit ad te consolatores et non ideo ut investigaret et exploraret civitatem et everteret eam misit David servos suos ad te
tulit itaque Anon servos David rasitque dimidiam partem barbae eorum et praecidit vestes eorum medias usque ad nates et dimisit eos
quod cum nuntiatum esset David misit in occursum eorum erant enim viri confusi turpiter valde et mandavit eis David manete Hiericho donec crescat barba vestra et tunc revertimini<CM>
videntes autem filii Ammon quod iniuriam fecissent David miserunt et conduxerunt mercede Syrum Roob et Syrum Soba viginti milia peditum et a rege Maacha mille viros et ab Histob duodecim milia virorum
quod cum audisset David misit Ioab et omnem exercitum bellatorum
egressi sunt ergo filii Ammon et direxerunt aciem ante ipsum introitum portae Syrus autem Soba et Roob et Histob et Maacha seorsum erant in campo
videns igitur Ioab quod praeparatum esset adversum se proelium et ex adverso et post tergum elegit ex omnibus electis Israhel et instruxit aciem contra Syrum
reliquam autem partem populi tradidit Abisai fratri suo qui direxit aciem adversum filios Ammon
et ait Ioab si praevaluerint adversum me Syri eris mihi in adiutorium si autem filii Ammon praevaluerint adversum te auxiliabor tibi
esto vir fortis et pugnemus pro populo nostro et civitate Dei nostri Dominus autem faciet quod bonum est in conspectu suo
iniit itaque Ioab et populus qui erat cum eo certamen contra Syros qui statim fugerunt a facie eius
filii autem Ammon videntes quod fugissent Syri fugerunt et ipsi a facie Abisai et ingressi sunt civitatem reversusque est Ioab a filiis Ammon et venit Hierusalem<CM>
videntes igitur Syri quoniam corruissent coram Israhel congregati sunt pariter
misitque Adadezer et eduxit Syros qui erant trans Fluvium et adduxit exercitum eorum Sobach autem magister militiae Adadezer erat princeps eorum
quod cum nuntiatum esset David contraxit omnem Israhelem et transivit Iordanem venitque in Helema et direxerunt aciem Syri ex adverso David et pugnaverunt contra eum
fugeruntque Syri a facie Israhel et occidit David de Syris septingentos currus et quadraginta milia equitum et Sobach principem militiae percussit qui statim mortuus est
videntes autem universi reges qui erant in praesidio Adadezer victos se ab Israhel fecerunt pacem cum Israhel et servierunt eis timueruntque Syri auxilium praebere filiis Ammon<CM>
factum est ergo vertente anno eo tempore quo solent reges ad bella procedere misit David Ioab et servos suos cum eo et universum Israhel et vastaverunt filios Ammon et obsederunt Rabba David autem remansit in Hierusalem
dum haec agerentur accidit ut surgeret David de stratu suo post meridiem et deambularet in solario domus regiae viditque mulierem se lavantem ex adverso super solarium suum erat autem mulier pulchra valde
misit ergo rex et requisivit quae esset mulier nuntiatumque ei est quod ipsa esset Bethsabee filia Heliam uxor Uriae Hetthei
missis itaque David nuntiis tulit eam quae cum ingressa esset ad illum dormivit cum ea statimque sanctificata est ab inmunditia sua
et reversa est domum suam concepto fetu mittensque nuntiavit David et ait concepi<CM>
misit autem David ad Ioab dicens mitte ad me Uriam Hettheum misitque Ioab Uriam ad David
et venit Urias ad David quaesivitque David quam recte ageret Ioab et populus et quomodo administraretur bellum
et dixit David ad Uriam vade in domum tuam et lava pedes tuos egressus est Urias de domo regis secutusque est eum cibus regius
dormivit autem Urias ante portam domus regiae cum aliis servis domini sui et non descendit ad domum suam
nuntiatumque est David a dicentibus non ivit Urias ad domum suam et ait David ad Uriam numquid non de via venisti quare non descendisti ad domum tuam
et ait Urias ad David arca et Israhel et Iuda habitant in papilionibus et dominus meus Ioab et servi domini mei super faciem terrae manent et ego ingrediar domum meam ut comedam et bibam et dormiam cum uxore mea per salutem tuam et per salutem animae tuae quod non faciam rem hanc
ait ergo David ad Uriam mane hic etiam hodie et cras dimittam te mansit Urias in Hierusalem die illa et altera
et vocavit eum David ut comederet coram se et biberet et inebriavit eum qui egressus vespere dormivit in stratu suo cum servis domini sui et in domum suam non descendit<CM>
factum est ergo mane et scripsit David epistulam ad Ioab misitque per manum Uriae
scribens in epistula ponite Uriam ex adverso belli ubi fortissimum proelium est et derelinquite eum ut percussus intereat
igitur cum Ioab obsideret urbem posuit Uriam in loco quo sciebat viros esse fortissimos
egressique viri de civitate bellabant adversum Ioab et ceciderunt de populo servorum David et mortuus est etiam Urias Hettheus
misit itaque Ioab et nuntiavit David omnia verba proelii
praecepitque nuntio dicens cum conpleveris universos sermones belli ad regem
si eum videris indignari et dixerit quare accessistis ad murum ut proeliaremini an ignorabatis quod multa desuper ex muro tela mittantur
quis percussit Abimelech filium Hieroboseth nonne mulier misit super eum fragmen molae de muro et interfecit eum in Thebes quare iuxta murum accessistis dices etiam servus tuus Urias Hettheus occubuit
abiit ergo nuntius et venit et narravit David omnia quae ei praeceperat Ioab
et dixit nuntius ad David praevaluerunt adversum nos viri et egressi sunt ad nos in agrum nos autem facto impetu persecuti eos sumus usque ad portam civitatis
et direxerunt iacula sagittarii ad servos tuos ex muro desuper mortuique sunt de servis regis quin etiam servus tuus Urias Hettheus mortuus est
et dixit David ad nuntium haec dices Ioab non te frangat ista res varius enim eventus est proelii et nunc hunc nunc illum consumit gladius conforta bellatores tuos adversum urbem ut destruas eam et exhortare eos
audivit autem uxor Uriae quod mortuus esset Urias vir suus et planxit eum
transactoque luctu misit David et introduxit eam domum suam et facta est ei uxor peperitque ei filium et displicuit verbum hoc quod fecerat David coram Domino<CM>
misit ergo Dominus Nathan ad David qui cum venisset ad eum dixit ei duo viri erant in civitate una unus dives et alter pauper
dives habebat oves et boves plurimos valde
pauper autem nihil habebat omnino praeter ovem unam parvulam quam emerat et nutrierat et quae creverat apud eum cum filiis eius simul de pane illius comedens et de calice eius bibens et in sinu illius dormiens eratque illi sicut filia
cum autem peregrinus quidam venisset ad divitem parcens ille sumere de ovibus et de bubus suis ut exhiberet convivium peregrino illi qui venerat ad se tulit ovem viri pauperis et praeparavit cibos homini qui venerat ad se
iratus autem indignatione David adversus hominem illum nimis dixit ad Nathan vivit Dominus quoniam filius mortis est vir qui fecit hoc
ovem reddet in quadruplum eo quod fecerit verbum istud et non pepercerit
dixit autem Nathan ad David tu es ille vir haec dicit Dominus Deus Israhel ego unxi te in regem super Israhel et ego erui te de manu Saul
et dedi tibi domum domini tui et uxores domini tui in sinu tuo dedique tibi domum Israhel et Iuda et si parva sunt ista adiciam tibi multo maiora
quare ergo contempsisti verbum Domini ut faceres malum in conspectu meo Uriam Hettheum percussisti gladio et uxorem illius accepisti uxorem et interfecisti eum gladio filiorum Ammon
quam ob rem non recedet gladius de domo tua usque in sempiternum eo quod despexeris me et tuleris uxorem Uriae Hetthei ut esset uxor tua
itaque haec dicit Dominus ecce ego suscitabo super te malum de domo tua et tollam uxores tuas in oculis tuis et dabo proximo tuo et dormiet cum uxoribus tuis in oculis solis huius
tu enim fecisti abscondite ego vero faciam verbum istud in conspectu omnis Israhel et in conspectu solis
et dixit David ad Nathan peccavi Domino dixitque Nathan ad David Dominus quoque transtulit peccatum tuum non morieris
verumtamen quoniam blasphemare fecisti inimicos Domini propter verbum hoc filius qui natus est tibi morte morietur<CM>
et reversus est Nathan domum suam percussitque Dominus parvulum quem pepererat uxor Uriae David et desperatus est
deprecatusque est David Dominum pro parvulo et ieiunavit David ieiunio et ingressus seorsum iacuit super terram
venerunt autem seniores domus eius cogentes eum ut surgeret de terra qui noluit neque comedit cum eis cibum
accidit autem die septima ut moreretur infans timueruntque servi David nuntiare ei quod mortuus esset parvulus dixerunt enim ecce cum parvulus adhuc viveret loquebamur ad eum et non audiebat vocem nostram quanto magis si dixerimus mortuus est puer se adfliget
cum ergo vidisset David servos suos musitantes intellexit quod mortuus esset infantulus dixitque ad servos suos num mortuus est puer qui responderunt ei mortuus est
surrexit igitur David de terra et lotus unctusque est cumque mutasset vestem ingressus est domum Domini et adoravit et venit in domum suam petivitque ut ponerent ei panem et comedit
dixerunt autem ei servi sui quis est sermo quem fecisti propter infantem cum adhuc viveret ieiunasti et flebas mortuo autem puero surrexisti et comedisti panem
qui ait propter infantem dum adhuc viveret ieiunavi et flevi dicebam enim quis scit si forte donet eum mihi Dominus et vivet infans
nunc autem quia mortuus est quare ieiuno numquid potero revocare eum amplius ego vadam magis ad eum ille vero non revertetur ad me
et consolatus est David Bethsabee uxorem suam ingressusque ad eam dormivit cum ea quae genuit filium et vocavit nomen eius Salomon et Dominus dilexit eum
misitque in manu Nathan prophetae et vocavit nomen eius Amabilis Domino eo quod diligeret eum Dominus<CM>
igitur pugnabat Ioab contra Rabbath filiorum Ammon et expugnabat urbem regiam
misitque Ioab nuntios ad David dicens dimicavi adversum Rabbath et capienda est urbs Aquarum
nunc igitur congrega reliquam partem populi et obside civitatem et cape eam ne cum a me vastata fuerit urbs nomini meo adscribatur victoria
congregavit itaque David omnem populum et profectus est adversum Rabbath cumque dimicasset cepit eam
et tulit diadema regis eorum de capite eius pondo auri talentum habens gemmas pretiosissimas et inpositum est super caput David sed et praedam civitatis asportavit multam valde
populum quoque eius adducens serravit et circumegit super eos ferrata carpenta divisitque cultris et transduxit in typo laterum sic fecit universis civitatibus filiorum Ammon et reversus est David et omnis exercitus Hierusalem<CM>
factum est autem post haec ut Absalom filii David sororem speciosissimam vocabulo Thamar adamaret Amnon filius David
et deperiret eam valde ita ut aegrotaret propter amorem eius quia cum esset virgo difficile ei videbatur ut quippiam inhoneste ageret cum ea
erat autem Amnonis amicus nomine Ionadab filius Semaa fratris David vir prudens valde
qui dixit ad eum quare sic adtenuaris macie fili regis per singulos dies cur non indicas mihi dixitque ei Amnon Thamar sororem Absalom fratris mei amo
cui respondit Ionadab cuba super lectulum tuum et languorem simula cumque venerit pater tuus ut visitet te dic ei veniat oro Thamar soror mea ut det mihi cibum et faciat pulmentum ut comedam de manu eius
accubuit itaque Amnon et quasi aegrotare coepit cumque venisset rex ad visitandum eum ait Amnon ad regem veniat obsecro Thamar soror mea ut faciat in oculis meis duas sorbitiunculas et cibum capiam de manu eius
misit ergo David ad Thamar domum dicens veni in domum Amnon fratris tui et fac ei pulmentum
venitque Thamar in domum Amnon fratris sui ille autem iacebat quae tollens farinam commiscuit et liquefaciens in oculis eius coxit sorbitiunculas
tollensque quod coxerat effudit et posuit coram eo et noluit comedere dixitque Amnon eicite universos a me cumque eiecissent omnes
dixit Amnon ad Thamar infer cibum in conclave ut vescar de manu tua tulit ergo Thamar sorbitiunculas quas fecerat et intulit ad Amnon fratrem suum in conclave
cumque obtulisset ei cibum adprehendit eam et ait veni cuba mecum soror mea
quae respondit ei noli frater mi noli opprimere me neque enim hoc fas est in Israhel noli facere stultitiam hanc
et ego enim ferre non potero obprobrium meum et tu eris quasi unus de insipientibus in Israhel quin potius loquere ad regem et non negabit me tibi
noluit autem adquiescere precibus eius sed praevalens viribus oppressit eam et cubavit cum illa
et exosam eam habuit Amnon magno odio nimis ita ut maius esset odium quo oderat eam amore quo ante dilexerat dixitque ei Amnon surge vade
quae respondit ei maius est hoc malum quod nunc agis adversum me quam quod ante fecisti expellens me et noluit audire eam
sed vocato puero qui ministrabat ei dixit eice hanc a me foras et claude ostium post eam
quae induta erat talari tunica huiuscemodi enim filiae regis virgines vestibus utebantur eiecit itaque eam minister illius foras clausitque fores post eam
quae aspergens cinerem capiti suo scissa talari tunica inpositisque manibus super caput suum ibat ingrediens et clamans
dixit autem ei Absalom frater suus num Amnon frater tuus concubuit tecum sed nunc soror tace frater tuus est neque adfligas cor tuum pro re hac mansit itaque Thamar contabescens in domo Absalom fratris sui<CM>
cum autem audisset rex David verba haec contristatus est valde
porro non est locutus Absalom ad Amnon nec malum nec bonum oderat enim Absalom Amnon eo quod violasset Thamar sororem suam
factum est autem post tempus biennii ut tonderentur oves Absalom in Baalasor quae est iuxta Ephraim et vocavit Absalom omnes filios regis
venitque ad regem et ait ad eum ecce tondentur oves servi tui veniat oro rex cum servis suis ad servum suum
dixitque rex ad Absalom noli fili mi noli rogare ut veniamus omnes et gravemus te cum autem cogeret eum et noluisset ire benedixit ei
et ait Absalom si non vis venire veniat obsecro nobiscum saltem Amnon frater meus dixitque ad eum rex non est necesse ut vadat tecum
coegit itaque eum Absalom et dimisit cum eo Amnon et universos filios regis
praeceperat autem Absalom pueris suis dicens observate cum temulentus fuerit Amnon vino et dixero vobis percutite eum et interficite nolite timere ego enim sum qui praecepi vobis roboramini et estote viri fortes
fecerunt ergo pueri Absalom adversum Amnon sicut praeceperat eis Absalom surgentesque omnes filii regis ascenderunt singuli mulas suas et fugerunt<CM>
cumque adhuc pergerent in itinere fama praevenit ad David dicens percussit Absalom omnes filios regis et non remansit ex eis saltem unus
surrexit itaque rex et scidit vestimenta sua et cecidit super terram et omnes servi ipsius qui adsistebant ei sciderunt vestimenta sua
respondens autem Ionadab filius Samaa fratris David dixit ne aestimet dominus meus quod omnes pueri filii regis occisi sint Amnon solus mortuus est quoniam in ore Absalom erat positus ex die qua oppressit Thamar sororem eius
nunc ergo ne ponat dominus meus rex super cor suum verbum istud dicens omnes filii regis occisi sunt quoniam Amnon solus mortuus est
fugit autem Absalom et levavit puer speculator oculos suos et aspexit et ecce populus multus veniebat per iter devium ex latere montis
dixit autem Ionadab ad regem ecce filii regis adsunt iuxta verbum servi tui sic factum est
cumque cessasset loqui apparuerunt et filii regis et intrantes levaverunt vocem suam et fleverunt sed et rex et omnes servi eius fleverunt ploratu magno nimis
porro Absalom fugiens abiit ad Tholomai filium Amiur regem Gessur luxit ergo David filium suum cunctis diebus
Absalom autem cum fugisset et venisset in Gessur fuit ibi tribus annis
cessavitque David rex persequi Absalom eo quod consolatus esset super Amnon interitu<CM>
intellegens autem Ioab filius Sarviae quod cor regis versum esset ad Absalom
misit Thecuam et tulit inde mulierem sapientem dixitque ad eam lugere te simula et induere veste lugubri et ne unguaris oleo ut sis quasi mulier plurimo iam tempore lugens mortuum
et ingredieris ad regem et loqueris ad eum sermones huiuscemodi posuit autem Ioab verba in ore eius
itaque cum ingressa fuisset mulier thecuites ad regem cecidit coram eo super terram et adoravit et dixit serva me rex
et ait ad eam rex quid causae habes quae respondit heu mulier vidua ego sum mortuus est enim vir meus
et ancillae tuae erant duo filii qui rixati sunt adversum se in agro nullusque erat qui eos prohibere posset et percussit alter alterum et interfecit eum
et ecce consurgens universa cognatio adversum ancillam tuam dicit trade eum qui percussit fratrem suum ut occidamus eum pro anima fratris sui quem interfecit et deleamus heredem et quaerunt extinguere scintillam meam quae relicta est ut non supersit viro meo nomen et reliquiae super terram
et ait rex ad mulierem vade in domum tuam et ego iubebo pro te
dixitque mulier thecuites ad regem in me domine mi rex iniquitas et in domum patris mei rex autem et thronus eius sit innocens
et ait rex qui contradixerit tibi adduc eum ad me et ultra non addet ut tangat te
quae ait recordetur rex Domini Dei sui ut non multiplicentur proximi sanguinis ad ulciscendum et nequaquam interficient filium meum qui ait vivit Dominus quia non cadet de capillis filii tui super terram
dixit ergo mulier loquatur ancilla tua ad dominum meum regem verbum et ait loquere
dixitque mulier quare cogitasti istiusmodi rem contra populum Dei et locutus est rex verbum istud ut peccet et non reducat eiectum suum
omnes morimur et quasi aquae delabimur in terram quae non revertuntur nec vult perire Deus animam sed retractat cogitans ne penitus pereat qui abiectus est
nunc igitur veni ut loquar ad regem dominum meum verbum hoc praesente populo et dixit ancilla tua loquar ad regem si quo modo faciat rex verbum ancillae suae
et audivit rex ut liberaret ancillam suam de manu omnium qui volebant delere me et filium meum simul de hereditate Dei
dicat ergo ancilla tua ut fiat verbum domini mei regis quasi sacrificium sicut enim angelus Dei sic est dominus meus rex ut nec benedictione nec maledictione moveatur unde et Dominus Deus tuus est tecum
et respondens rex dixit ad mulierem ne abscondas a me verbum quod te interrogo dixitque mulier loquere domine mi rex
et ait rex numquid manus Ioab tecum est in omnibus istis respondit mulier et ait per salutem animae tuae domine mi rex nec ad dextram nec ad sinistram est ex omnibus his quae locutus est dominus meus rex servus enim tuus Ioab ipse praecepit mihi et ipse posuit in os ancillae tuae omnia verba haec
ut verterem figuram sermonis huius servus tuus Ioab praecepit istud tu autem domine mi sapiens es sicut habet sapientiam angelus Dei ut intellegas omnia super terram<CM>
et ait rex ad Ioab ecce placatus feci verbum tuum vade igitur et revoca puerum Absalom
cadensque Ioab super faciem suam in terram adoravit et benedixit regi et dixit Ioab hodie intellexit servus tuus quia inveni gratiam in oculis tuis domine mi rex fecisti enim sermonem servi tui
surrexit ergo Ioab et abiit in Gessur et adduxit Absalom in Hierusalem
dixit autem rex revertatur in domum suam et faciem meam non videat reversus est itaque Absalom in domum suam et faciem regis non vidit
porro sicut Absalom vir non erat pulcher in omni Israhel et decorus nimis a vestigio pedis usque ad verticem non erat in eo ulla macula
et quando tondebatur capillum semel autem in anno tondebatur quia gravabat eum caesaries ponderabat capillos capitis sui ducentis siclis pondere publico
nati sunt autem Absalom filii tres et filia una nomine Thamar eleganti forma<CM>
mansitque Absalom Hierusalem duobus annis et faciem regis non vidit
misit itaque ad Ioab ut mitteret eum ad regem qui noluit venire ad eum cumque secundo misisset et ille noluisset venire
dixit servis suis scitis agrum Ioab iuxta agrum meum habentem messem hordei ite igitur et succendite eum igni succenderunt ergo servi Absalom segetem igni
surrexitque Ioab et venit ad Absalom in domum eius et dixit quare succenderunt servi tui segetem meam igni
et respondit Absalom ad Ioab misi ad te obsecrans ut venires ad me et mitterem te ad regem ut diceres ei quare veni de Gessur melius mihi erat ibi esse obsecro ergo ut videam faciem regis quod si memor est iniquitatis meae interficiat me
ingressus Ioab ad regem nuntiavit ei vocatusque Absalom intravit ad regem et adoravit super faciem terrae coram eo osculatusque est rex Absalom<CM>
igitur post haec fecit sibi Absalom currum et equites et quinquaginta viros qui praecederent eum
et mane consurgens Absalom stabat iuxta introitum portae et omnem virum qui habebat negotium ut veniret ad regis iudicium vocabat Absalom ad se et dicebat de qua civitate es tu qui respondens aiebat ex una tribu Israhel ego sum servus tuus
respondebatque ei Absalom videntur mihi sermones tui boni et iusti sed non est qui te audiat constitutus a rege dicebatque Absalom
quis me constituat iudicem super terram ut ad me veniant omnes qui habent negotium et iuste iudicem
sed et cum accederet ad eum homo ut salutaret illum extendebat manum suam et adprehendens osculabatur eum
faciebatque hoc omni Israhel qui veniebat ad iudicium ut audiretur a rege et sollicitabat corda virorum Israhel<CM>
post quattuor autem annos dixit Absalom ad regem vadam et reddam vota mea quae vovi Domino in Hebron
vovens enim vovit servus tuus cum esset in Gessur Syriae dicens si reduxerit me Dominus in Hierusalem sacrificabo Domino
dixitque ei rex vade in pace et surrexit et abiit in Hebron
misit autem Absalom exploratores in universas tribus Israhel dicens statim ut audieritis clangorem bucinae dicite regnavit Absalom in Hebron
porro cum Absalom ierunt ducenti viri de Hierusalem vocati euntes simplici corde et causam penitus ignorantes
accersivit quoque Absalom Ahitofel Gilonitem consiliarium David de civitate sua Gilo cum immolaret victimas et facta est coniuratio valida populusque concurrens augebatur cum Absalom<CM>
venit igitur nuntius ad David dicens toto corde universus Israhel sequitur Absalom
et ait David servis suis qui erant cum eo in Hierusalem surgite fugiamus neque enim erit nobis effugium a facie Absalom festinate egredi ne forte veniens occupet nos et inpellat super nos ruinam et percutiat civitatem in ore gladii
dixeruntque servi regis ad eum omnia quaecumque praeceperit dominus noster rex libenter exsequimur servi tui
egressus est ergo rex et universa domus eius pedibus suis et dereliquit rex decem mulieres concubinas ad custodiendam domum
egressusque rex et omnis Israhel pedibus suis stetit procul a domo
et universi servi eius ambulabant iuxta eum et legiones Cherethi et Felethi et omnes Getthei sescenti viri qui secuti eum fuerant de Geth praecedebant regem
dixit autem rex ad Ethai Gettheum cur venis nobiscum revertere et habita cum rege quia peregrinus es et egressus de loco tuo
heri venisti et hodie inpelleris nobiscum egredi ego autem vadam quo iturus sum revertere et reduc tecum fratres tuos ostendisti gratiam et fidem
et respondit Ethai regi dicens vivit Dominus et vivit dominus meus rex quoniam in quocumque loco fueris domine mi rex sive in morte sive in vita ibi erit servus tuus
et ait David Ethai veni et transi et transivit Ethai Gettheus et omnes viri qui cum eo erant et reliqua multitudo
omnesque flebant voce magna et universus populus transiebat rex quoque transgrediebatur torrentem Cedron et cunctus populus incedebat contra viam quae respicit ad desertum<CM>
venit autem et Sadoc et universi Levitae cum eo portantes arcam foederis Dei et deposuerunt arcam Dei et ascendit Abiathar donec expletus est omnis populus qui egressus fuerat de civitate
et dixit rex ad Sadoc reporta arcam Dei in urbem si invenero gratiam in oculis Domini reducet me et ostendet mihi eam et tabernaculum suum
si autem dixerit non places praesto sum faciat quod bonum est coram se
et dixit rex ad Sadoc sacerdotem o videns revertere in civitatem in pace et Achimaas filius tuus et Ionathan filius Abiathar duo filii vestri sint vobiscum
ecce ego abscondar in campestribus deserti donec veniat sermo a vobis indicans mihi
reportaverunt igitur Sadoc et Abiathar arcam Dei Hierusalem et manserunt ibi
porro David ascendebat clivum Olivarum scandens et flens operto capite et nudis pedibus incedens sed et omnis populus qui erat cum eo operto capite ascendebat plorans<CM>
nuntiatum est autem David quod et Ahitofel esset in coniuratione cum Absalom dixitque David infatua quaeso consilium Ahitofel Domine
cumque ascenderet David summitatem montis in quo adoraturus erat Dominum ecce occurrit ei Husai Arachites scissa veste et terra pleno capite
et dixit ei David si veneris mecum eris mihi oneri
si autem in civitatem revertaris et dixeris Absalom servus tuus sum rex sicut fui servus patris tui sic ero servus tuus dissipabis consilium Ahitofel
habes autem tecum Sadoc et Abiathar sacerdotes et omne verbum quodcumque audieris de domo regis indicabis Sadoc et Abiathar sacerdotibus
sunt autem cum eis duo filii eorum Achimaas Sadoc et Ionathan Abiathar et mittetis per eos ad me omne verbum quod audieritis
veniente ergo Husai amico David in civitatem Absalom quoque ingressus est Hierusalem<CM>
cumque David transisset paululum montis verticem apparuit Siba puer Mifiboseth in occursum eius cum duobus asinis qui onerati erant ducentis panibus et centum alligaturis uvae passae et centum massis palatarum et utribus vini
et dixit rex Sibae quid sibi volunt haec responditque Siba asini domestici regis ut sedeant et panes et palatae ad vescendum pueris tuis vinum autem ut bibat si quis defecerit in deserto
et ait rex ubi est filius domini tui responditque Siba regi remansit in Hierusalem dicens hodie restituet mihi domus Israhel regnum patris mei
et ait rex Sibae tua sint omnia quae fuerunt Mifiboseth dixitque Siba adoro inveniam gratiam coram te domine mi rex<CM>
venit ergo rex David usque Baurim et ecce egrediebatur inde vir de cognatione domus Saul nomine Semei filius Gera procedebat egrediens et maledicebat
mittebatque lapides contra David et contra universos servos regis David omnis autem populus et universi bellatores a dextro et sinistro latere regis incedebant
ita autem loquebatur Semei cum malediceret regi egredere egredere vir sanguinum et vir Belial
reddidit tibi Dominus universum sanguinem domus Saul quoniam invasisti regnum pro eo et dedit Dominus regnum in manu Absalom filii tui et ecce premunt te mala tua quoniam vir sanguinum es
dixit autem Abisai filius Sarviae regi quare maledicit canis hic moriturus domino meo regi vadam et amputabo caput eius
et ait rex quid mihi et vobis filii Sarviae dimittite eum maledicat Dominus enim praecepit ei ut malediceret David et quis est qui audeat dicere quare sic fecerit
et ait rex Abisai et universis servis suis ecce filius meus qui egressus est de utero meo quaerit animam meam quanto magis nunc filius Iemini dimittite eum ut maledicat iuxta praeceptum Domini
si forte respiciat Dominus adflictionem meam et reddat mihi bonum pro maledictione hac hodierna
ambulabat itaque David et socii eius per viam cum eo Semei autem per iugum montis ex latere contra illum gradiebatur maledicens et mittens lapides adversum eum terramque spargens
venit itaque rex et universus populus cum eo lassus et refocilati sunt ibi<CM>
Absalom autem et omnis populus Israhel ingressi sunt Hierusalem sed et Ahitofel cum eo
cum autem venisset Husai Arachites amicus David ad Absalom locutus est ad eum salve rex salve rex
ad quem Absalom haec est inquit gratia tua ad amicum tuum quare non isti cum amico tuo
responditque Husai ad Absalom nequaquam quia illius ero quem elegit Dominus et omnis hic populus et universus Israhel et cum eo manebo
sed ut et hoc inferam cui ego serviturus sum nonne filio regis sicut parui patri tuo sic parebo et tibi
dixit autem Absalom ad Ahitofel inite consilium quid agere debeamus
et ait Ahitofel ad Absalom ingredere ad concubinas patris tui quas dimisit ad custodiendam domum ut cum audierit omnis Israhel quod foedaveris patrem tuum roborentur manus eorum tecum
tetenderunt igitur Absalom tabernaculum in solario ingressusque est ad concubinas patris sui coram universo Israhel
consilium autem Ahitofel quod dabat in diebus illis quasi si quis consuleret Deum sic erat omne consilium Ahitofel et cum esset cum David et cum esset cum Absalom<CM>
dixit igitur Ahitofel ad Absalom eligam mihi duodecim milia virorum et consurgens persequar David hac nocte
et inruens super eum quippe qui lassus est et solutis manibus percutiam eum cumque fugerit omnis populus qui cum eo est percutiam regem desolatum
et reducam universum populum quomodo omnis reverti solet unum enim virum tu quaeris et omnis populus erit in pace
placuitque sermo eius Absalom et cunctis maioribus natu Israhel
ait autem Absalom vocate et Husai Arachiten et audiamus quid etiam ipse dicat
cumque venisset Husai ad Absalom ait Absalom ad eum huiuscemodi sermonem locutus est Ahitofel facere debemus an non quod das consilium
et dixit Husai ad Absalom non bonum consilium quod dedit Ahitofel hac vice
et rursum intulit Husai tu nosti patrem tuum et viros qui cum eo sunt esse fortissimos et amaro animo veluti si ursa raptis catulis in saltu saeviat sed et pater tuus vir bellator est nec morabitur cum populo
forsitan nunc latitat in foveis aut in uno quo voluerit loco et cum ceciderit unus quilibet in principio audiet quicumque audierit et dicet facta est plaga in populo qui sequebatur Absalom
et fortissimus quoque cuius cor est quasi leonis pavore solvetur scit enim omnis populus Israhel fortem esse patrem tuum et robustos omnes qui cum eo sunt
sed hoc mihi videtur rectum esse consilium congregetur ad te universus Israhel a Dan usque Bersabee quasi harena maris innumerabilis et tu eris in medio eorum
et inruemus super eum in quocumque loco fuerit inventus et operiemus eum sicut cadere solet ros super terram et non relinquemus de viris qui cum eo sunt ne unum quidem
quod si urbem aliquam fuerit ingressus circumdabit omnis Israhel civitati illi funes et trahemus eam in torrentem ut non repperiatur nec calculus quidem ex ea
dixitque Absalom et omnis vir Israhel melius consilium Husai Arachitae consilio Ahitofel Domini autem nutu dissipatum est consilium Ahitofel utile ut induceret Dominus super Absalom malum<CM>
et ait Husai Sadoc et Abiathar sacerdotibus hoc et hoc modo consilium dedit Ahitofel Absalom et senibus Israhel et ego tale et tale dedi consilium
nunc ergo mittite cito et nuntiate David dicentes ne moremini nocte hac in campestribus deserti sed absque dilatione transgredere ne forte absorbeatur rex et omnis populus qui cum eo est
Ionathan autem et Achimaas stabant iuxta fontem Rogel abiit ancilla et nuntiavit eis et illi profecti sunt ut referrent ad regem David nuntium non enim poterant videri aut introire civitatem
vidit autem eos quidam puer et indicavit Absalom illi vero concito gradu ingressi sunt domum cuiusdam viri in Baurim qui habebat puteum in vestibulo suo et descenderunt in eum
tulit autem mulier et expandit velamen super os putei quasi siccans ptisanas et sic res latuit
cumque venissent servi Absalom ad mulierem in domum dixerunt ubi est Achimaas et Ionathan et respondit eis mulier transierunt gustata paululum aqua at hii qui quaerebant cum non repperissent reversi sunt Hierusalem
cumque abissent ascenderunt illi de puteo et pergentes nuntiaverunt regi David atque dixerunt surgite transite cito fluvium quoniam huiuscemodi dedit consilium contra vos Ahitofel<CM>
surrexit ergo David et omnis populus qui erat cum eo et transierunt Iordanem donec dilucesceret et ne unus quidem residuus fuit qui non transisset fluvium
porro Ahitofel videns quod non fuisset factum consilium suum stravit asinum suum et surrexit et abiit in domum suam et in civitatem suam et disposita domo sua suspendio interiit et sepultus est in sepulchro patris sui
David autem venit in Castra et Absalom transivit Iordanem ipse et omnis vir Israhel cum eo
Amasam vero constituit Absalom pro Ioab super exercitum Amasa autem erat filius viri qui vocabatur Iethra de Hiesreli qui ingressus est ad Abigail filiam Naas sororem Sarviae quae fuit mater Ioab
et castrametatus est Israhel cum Absalom in terra Galaad
cumque venisset David in Castra Sobi filius Naas de Rabbath filiorum Ammon et Machir filius Ammihel de Lodabar et Berzellai Galaadites de Rogelim
obtulerunt ei stratoria et tappetia et vasa fictilia frumentum et hordeum et farinam pulentam et fabam et lentem frixum cicer
et mel et butyrum oves et pingues vitulos dederuntque David et populo qui cum eo erat ad vescendum suspicati enim sunt populum fame et siti fatigari in deserto<CM>
igitur considerato David populo suo constituit super eum tribunos et centuriones
et dedit populi tertiam partem sub manu Ioab et tertiam in manu Abisai filii Sarviae fratris Ioab et tertiam sub manu Ethai qui erat de Geth dixitque rex ad populum egrediar et ego vobiscum
et respondit populus non exibis sive enim fugerimus non magnopere ad eos de nobis pertinebit sive media pars ceciderit e nobis non satis curabunt quia tu unus pro decem milibus conputaris melius est igitur ut sis nobis in urbe praesidio
ad quos rex ait quod vobis rectum videtur hoc faciam stetit ergo rex iuxta portam egrediebaturque populus per turmas suas centeni et milleni
et praecepit rex Ioab et Abisai et Ethai dicens servate mihi puerum Absalom et omnis populus audiebat praecipientem regem cunctis principibus pro Absalom
itaque egressus est populus in campum contra Israhel et factum est proelium in saltu Ephraim
et caesus est ibi populus Israhel ab exercitu David factaque est ibi plaga magna in die illa viginti milium
fuit autem ibi proelium dispersum super faciem omnis terrae et multo plures erant quos saltus consumpserat de populo quam hii quos voraverat gladius in die illa<CM>
accidit autem ut occurreret Absalom servis David sedens mulo cumque ingressus fuisset mulus subter condensam quercum et magnam adhesit caput eius quercui et illo suspenso inter caelum et terram mulus cui sederat pertransivit
vidit autem hoc quispiam et nuntiavit Ioab dicens vidi Absalom pendere de quercu
et ait Ioab viro qui nuntiaverat ei si vidisti quare non confodisti eum cum terra et ego dedissem tibi decem argenti siclos et unum balteum
qui dixit ad Ioab si adpenderes in manibus meis mille argenteos nequaquam mitterem manum meam in filium regis audientibus enim nobis praecepit rex tibi et Abisai et Ethai dicens custodite mihi puerum Absalom
sed et si fecissem contra animam meam audacter nequaquam hoc regem latere potuisset et tu stares ex adverso
et ait Ioab non sicut tu vis sed adgrediar eum coram te tulit ergo tres lanceas in manu sua et infixit eas in corde Absalom cumque adhuc palpitaret herens in quercu
cucurrerunt decem iuvenes armigeri Ioab et percutientes interfecerunt eum
cecinit autem Ioab bucina et retinuit populum ne persequeretur fugientem Israhel volens parcere multitudini
et tulerunt Absalom et proiecerunt eum in saltu in foveam grandem et conportaverunt super eum acervum lapidum magnum nimis omnis autem Israhel fugit in tabernacula sua
porro Absalom erexerat sibi cum adhuc viveret titulum qui est in valle Regis dixerat enim non habeo filium et hoc erit monumentum nominis mei vocavitque titulum nomine suo et appellatur manus Absalom usque ad hanc diem<CM>
Achimaas autem filius Sadoc ait curram et nuntiabo regi quia iudicium fecerit ei Dominus de manu inimicorum eius
ad quem Ioab dixit non eris nuntius in hac die sed nuntiabis in alia hodie nolo te nuntiare filius enim regis est mortuus
et ait Ioab Chusi vade et nuntia regi quae vidisti adoravit Chusi Ioab et cucurrit
rursum autem Achimaas filius Sadoc dixit ad Ioab quid inpedit si etiam ego curram post Chusi dixitque Ioab quid vis currere fili mi non eris boni nuntii baiulus
qui respondit quid enim si cucurrero et ait ei curre currens ergo Achimaas per viam conpendii transivit Chusi
David autem sedebat inter duas portas speculator vero qui erat in fastigio portae super murum elevans oculos vidit hominem currentem solum
et exclamans indicavit regi dixitque rex si solus est bonus est nuntius in ore eius properante autem illo et accedente propius
vidit speculator hominem alterum currentem et vociferans in culmine ait apparet mihi homo currens solus dixitque rex et iste bonus est nuntius
speculator autem contemplor ait cursum prioris quasi cursum Achimaas filii Sadoc et ait rex vir bonus est et nuntium portans bonum venit
clamans autem Achimaas dixit ad regem salve et adorans regem coram eo pronus in terram ait benedictus Dominus Deus tuus qui conclusit homines qui levaverunt manus suas contra dominum meum regem
et ait rex estne pax puero Absalom dixitque Achimaas vidi tumultum magnum cum mitteret Ioab servus tuus o rex me servum tuum nescio aliud
ad quem rex transi ait et sta hic cumque ille transisset et staret
apparuit Chusi et veniens ait bonum adporto nuntium domine mi rex iudicavit enim pro te Dominus hodie de manu omnium qui surrexerunt contra te
dixit autem rex ad Chusi estne pax puero Absalom cui respondens Chusi fiant inquit sicut puer inimici domini mei regis et universi qui consurgunt adversum eum in malum
contristatus itaque rex ascendit cenaculum portae et flevit et sic loquebatur vadens fili mi Absalom fili mi Absalom quis mihi tribuat ut ego moriar pro te Absalom fili mi fili mi<CM>
nuntiatum est autem Ioab quod rex fleret et lugeret filium suum
et versa est victoria in die illa in luctum omni populo audivit enim populus in die illa dici dolet rex super filio suo
et declinabat populus in die illa ingredi civitatem quomodo declinare solet populus versus et fugiens de proelio
porro rex operuit caput suum et clamabat voce magna fili mi Absalom Absalom fili mi fili mi
ingressus ergo Ioab ad regem in domo dixit confudisti hodie vultus omnium servorum tuorum qui salvam fecerunt animam tuam et animam filiorum tuorum et filiarum tuarum et animam uxorum tuarum et animam concubinarum tuarum
diligis odientes te et odio habes diligentes te et ostendisti hodie quia non curas de ducibus tuis et de servis tuis et vere cognovi modo quia si Absalom viveret et nos omnes occubuissemus tunc placeret tibi
nunc igitur surge et procede et adloquens satisfac servis tuis iuro enim tibi per Dominum quod si non exieris ne unus quidem remansurus sit tecum nocte hac et peius erit hoc tibi quam omnia mala quae venerunt super te ab adulescentia tua usque in praesens
surrexit ergo rex et sedit in porta et omni populo nuntiatum est quod rex sederet in porta venitque universa multitudo coram rege Israhel autem fugit in tabernacula sua<CM>
omnis quoque populus certabat in cunctis tribubus Israhel dicens rex liberavit nos de manu inimicorum nostrorum ipse salvavit nos de manu Philisthinorum et nunc fugit de terra propter Absalom
Absalom autem quem unximus super nos mortuus est in bello usquequo siletis et non reducitis regem
rex vero David misit ad Sadoc et ad Abiathar sacerdotes dicens loquimini ad maiores natu Iuda dicentes cur venitis novissimi ad reducendum regem in domum suam sermo autem omnis Israhel pervenerat ad regem in domo eius
fratres mei vos os meum et caro mea vos quare novissimi reducitis regem
et Amasae dicite nonne os meum es et caro mea haec faciat mihi Deus et haec addat si non magister militiae fueris coram me omni tempore pro Ioab
et inclinavit cor omnium virorum Iuda quasi viri unius miseruntque ad regem dicentes revertere tu et omnes servi tui
et reversus est rex et venit usque ad Iordanem et Iuda venit in Galgala ut occurreret regi et transduceret eum Iordanem<CM>
festinavit autem Semei filius Gera filii Iemini de Baurim et descendit cum viris Iuda in occursum regis David
cum mille viris de Beniamin et Siba puer de domo Saul et quindecim filii eius ac viginti servi erant cum eo et inrumpentes Iordanem ante regem
transierunt vada ut transducerent domum regis et facerent iuxta iussionem eius Semei autem filius Gera prostratus coram rege cum iam transisset Iordanem
dixit ad eum ne reputes mihi domine mi iniquitatem neque memineris iniuriam servi tui in die qua egressus es domine mi rex de Hierusalem neque ponas rex in corde tuo
agnosco enim servus tuus peccatum meum et idcirco hodie primus veni de omni domo Ioseph descendique in occursum domini mei regis
respondens vero Abisai filius Sarviae dixit numquid pro his verbis non occidetur Semei quia maledixit christo Domini
et ait David quid mihi et vobis filii Sarviae cur efficimini mihi hodie in Satan ergone hodie interficietur vir in Israhel an ignoro hodie me factum regem super Israhel
et ait rex Semei non morieris iuravitque ei<CM>
Mifiboseth quoque filius Saul descendit in occursum regis inlotis pedibus et intonsa barba vestesque suas non laverat a die qua egressus fuerat rex usque ad diem reversionis eius in pace
cumque Hierusalem occurrisset regi dixit ei rex quare non venisti mecum Mifiboseth
qui respondens ait domine mi rex servus meus contempsit me dixi ei ego famulus tuus ut sterneret mihi asinum et ascendens abirem cum rege claudus enim sum servus tuus
insuper et accusavit me servum tuum ad te dominum meum regem tu autem domine mi rex sicut angelus Dei fac quod placitum est tibi
neque enim fuit domus patris mei nisi morti obnoxia domino meo regi tu autem posuisti me servum tuum inter convivas mensae tuae quid igitur habeo iustae querellae aut quid possum ultra vociferari ad regem
ait ergo ei rex quid ultra loqueris fixum est quod locutus sum tu et Siba dividite possessiones
responditque Mifiboseth regi etiam cuncta accipiat postquam reversus est dominus meus rex pacifice in domum suam<CM>
Berzellai quoque Galaadites descendens de Rogelim transduxit regem Iordanem paratus etiam ultra fluvium prosequi eum
erat autem Berzellai Galaadites senex valde id est octogenarius et ipse praebuit alimenta regi cum moraretur in Castris fuit quippe vir dives nimis
dixit itaque rex ad Berzellai veni mecum ut requiescas secure mecum in Hierusalem
et ait Berzellai ad regem quot sunt dies annorum vitae meae ut ascendam cum rege Hierusalem
octogenarius sum hodie numquid vigent sensus mei ad discernendum suave aut amarum aut delectare potest servum tuum cibus et potus vel audire ultra possum vocem cantorum atque cantricum quare servus tuus fit oneri domino meo regi
paululum procedam famulus tuus ab Iordane tecum nec indigeo hac vicissitudine
sed obsecro ut revertar servus tuus et moriar in civitate mea iuxta sepulchrum patris mei et matris meae est autem servus tuus Chamaam ipse vadat tecum domine mi rex et fac ei quod tibi bonum videtur
dixitque rex mecum transeat Chamaam et ego faciam ei quicquid tibi placuerit et omne quod petieris a me inpetrabis
cumque transisset universus populus et rex Iordanem osculatus est rex Berzellai et benedixit ei et ille reversus est in locum suum<CM>
transivit ergo rex in Galgalam et Chamaam cum eo omnis autem populus Iuda transduxerat regem et media tantum pars adfuerat de populo Israhel
itaque omnes viri Israhel concurrentes ad regem dixerunt ei quare te furati sunt fratres nostri viri Iuda et transduxerunt regem et domum eius Iordanem omnesque viros David cum eo
et respondit omnis vir Iuda ad viros Israhel quia propior mihi est rex cur irasceris super hac re numquid comedimus aliquid ex rege aut munera nobis data sunt
et respondit vir Israhel ad viros Iuda et ait decem partibus maior ego sum apud regem magisque ad me pertinet David quam ad te cur mihi fecisti iniuriam et non mihi nuntiatum est priori ut reducerem regem meum durius autem responderunt viri Iuda viris Israhel<CM>
accidit quoque ut ibi esset vir Belial nomine Seba filius Bochri vir iemineus et cecinit bucina et ait non est nobis pars in David neque hereditas in filio Isai vir in tabernacula tua Israhel
et separatus est omnis Israhel a David secutusque est Seba filium Bochri viri autem Iuda adheserunt regi suo a Iordane usque Hierusalem
cumque venisset rex in domum suam Hierusalem tulit decem mulieres concubinas quas dereliquerat ad custodiendam domum et tradidit eas in custodiam alimenta eis praebens et non est ingressus ad eas sed erant clausae usque ad diem mortis suae in viduitate viventes<CM>
dixit autem rex Amasae convoca mihi omnes viros Iuda in diem tertium et tu adesto praesens
abiit ergo Amasa ut convocaret Iudam et moratus est extra placitum quod ei constituerat
ait autem David ad Abisai nunc magis adflicturus est nos Seba filius Bochri quam Absalom tolle igitur servos domini tui et persequere eum ne forte inveniat civitates munitas et effugiat nos
egressi sunt ergo cum eo viri Ioab Cherethi quoque et Felethi et omnes robusti exierunt de Hierusalem ad persequendum Seba filium Bochri
cumque illi essent iuxta lapidem grandem qui est in Gabaon Amasa veniens occurrit eis porro Ioab vestitus erat tunica stricta ad mensuram habitus sui et desuper accinctus gladio dependente usque ad ilia in vagina qui fabrefactus levi motu egredi poterat et percutere
dixit itaque Ioab ad Amasa salve mi frater et tenuit manu dextra mentum Amasae quasi osculans eum
porro Amasa non observavit gladium quem habebat Ioab qui percussit eum in latere et effudit intestina eius in terram nec secundum vulnus adposuit Ioab autem et Abisai frater eius persecuti sunt Seba filium Bochri
interea quidam viri cum stetissent iuxta cadaver Amasae de sociis Ioab dixerunt ecce qui esse voluit pro Ioab comes David pro Ioab
Amasa autem conspersus sanguine iacebat in media via vidit hoc quidam vir quod subsisteret omnis populus ad videndum eum et amovit Amasam de via in agrum operuitque eum vestimento ne subsisterent transeuntes propter eum
amoto igitur illo de via transiebat omnis vir sequens Ioab ad persequendum Seba filium Bochri<CM>
porro ille transierat per omnes tribus Israhel in Abelam et in Bethmacha omnesque electi congregati fuerant ad eum
venerunt itaque et obpugnabant eum in Abela et in Bethmacha et circumdederunt munitionibus civitatem et obsessa est urbs omnis autem turba quae erat cum Ioab moliebatur destruere muros
et exclamavit mulier sapiens de civitate audite audite dicite Ioab adpropinqua huc et loquar tecum
qui cum accessisset ad eam ait illi tu es Ioab et ille respondit ego ad quem sic locuta est audi sermones ancillae tuae qui respondit audio
rursumque illa sermo inquit dicebatur in veteri proverbio qui interrogant interrogent in Abela et sic perficiebant
nonne ego sum quae respondeo veritatem Israhel et tu quaeris subruere civitatem et evertere matrem in Israhel quare praecipitas hereditatem Domini
respondensque Ioab ait absit absit hoc a me non praecipito neque demolior
non se sic habet res sed homo de monte Ephraim Seba filius Bochri cognomine levavit manum contra regem David tradite illum solum et recedemus a civitate et ait mulier ad Ioab ecce caput eius mittetur ad te per murum
ingressa est ergo ad omnem populum et locuta est eis sapienter qui abscisum caput Seba filii Bochri proiecerunt ad Ioab et ille cecinit tuba et recesserunt ab urbe unusquisque in tabernacula sua Ioab autem reversus est Hierusalem ad regem<CM>
fuit ergo Ioab super omnem exercitum Israhel Banaias autem filius Ioiadae super Cheretheos et Feletheos
Aduram vero super tributa porro Iosaphat filius Ahilud a commentariis
Sia autem scriba Sadoc vero et Abiathar sacerdotes
Hira autem Hiaiarites erat sacerdos David<CM>
facta est quoque fames in diebus David tribus annis iugiter et consuluit David oraculum Domini dixitque Dominus propter Saul et domum eius et sanguinem quia occidit Gabaonitas
vocatis ergo Gabaonitis rex dixit ad eos porro Gabaonitae non sunt de filiis Israhel sed reliquiae Amorreorum filii quippe Israhel iuraverant eis et voluit Saul percutere eos zelo quasi pro filiis Israhel et Iuda
dixit ergo David ad Gabaonitas quid faciam vobis et quod erit vestri piaculum ut benedicatis hereditati Domini
dixeruntque ei Gabaonitae non est nobis super argento et auro quaestio contra Saul et contra domum eius neque volumus ut interficiatur homo de Israhel ad quos ait quid ergo vultis ut faciam vobis
qui dixerunt regi virum qui adtrivit nos et oppressit inique ita delere debemus ut ne unus quidem residuus sit de stirpe eius in cunctis finibus Israhel
dentur nobis septem viri de filiis eius et crucifigamus eos Domino in Gabaath Saul quondam electi Domini et ait rex ego dabo
pepercitque rex Mifiboseth filio Ionathan filii Saul propter iusiurandum Domini quod fuerat inter David et inter Ionathan filium Saul
tulit itaque rex duos filios Respha filiae Ahia quos peperit Saul Armoni et Mifiboseth et quinque filios Michol filiae Saul quos genuerat Hadriheli filio Berzellai qui fuit de Molathi
et dedit eos in manu Gabaonitarum qui crucifixerunt illos in monte coram Domino et ceciderunt hii septem simul occisi in diebus messis primis incipiente messione hordei<CM>
tollens autem Respha filia Ahia cilicium substravit sibi super petram ab initio messis donec stillaret aqua super eos de caelo et non dimisit aves lacerare eos per diem neque bestias per noctem
et nuntiata sunt David quae fecerat Respha filia Ahia concubina Saul
et abiit David et tulit ossa Saul et ossa Ionathan filii eius a viris Iabesgalaad qui furati fuerant ea de platea Bethsan in qua suspenderant eos Philisthim cum interfecissent Saul in Gelboe
et asportavit inde ossa Saul et ossa Ionathan filii eius et colligentes ossa eorum qui adfixi fuerant
sepelierunt ea cum ossibus Saul et Ionathan filii eius in terra Beniamin in latere in sepulchro Cis patris eius feceruntque omnia quae praeceperat rex et repropitiatus est Deus terrae post haec<CM>
factum est autem rursum proelium Philisthinorum adversum Israhel et descendit David et servi eius cum eo et pugnabant contra Philisthim deficiente autem David
Iesbidenob qui fuit de genere Arafa cuius ferrum hastae trecentas uncias adpendebat et accinctus erat ense novo nisus est percutere David
praesidioque ei fuit Abisai filius Sarviae et percussum Philistheum interfecit tunc iuraverunt viri David dicentes non egredieris nobiscum in bellum ne extinguas lucernam Israhel
secundum quoque fuit bellum in Gob contra Philistheos tunc percussit Sobbochai de Usathi Seph de stirpe Arafa
tertium quoque fuit bellum in Gob contra Philistheos in quo percussit Adeodatus filius Saltus polymitarius bethleemites Goliath Gettheum cuius hastile hastae erat quasi liciatorium texentium
quartum bellum fuit in Geth in quo vir excelsus qui senos in manibus pedibusque habebat digitos id est viginti et quattuor et erat de origine Arafa
blasphemavit Israhel percussit autem eum Ionathan filius Sammaa fratris David
hii quattuor nati sunt de Arafa in Geth et ceciderunt in manu David et servorum eius<CM>
locutus est autem David Domino verba carminis huius in die qua liberavit eum Dominus de manu omnium inimicorum suorum et de manu Saul<CM>
et ait Dominus petra mea et robur meum et salvator meus
Deus meus fortis meus sperabo in eum scutum meum et cornu salutis meae elevator meus et refugium meum salvator meus de iniquitate liberabis me
laudabilem invocabo Dominum et ab inimicis meis salvus ero
quia circumdederunt me contritiones mortis torrentes Belial terruerunt me
funes inferi circumdederunt me praevenerunt me laquei mortis
in tribulatione mea invocabo Dominum et ad Deum meum clamabo et exaudiet de templo suo vocem meam et clamor meus veniet ad aures eius
commota est et contremuit terra fundamenta montium concussa sunt et conquassata quoniam iratus est
ascendit fumus de naribus eius et ignis de ore eius voravit carbones incensi sunt ab eo
et inclinavit caelos et descendit et caligo sub pedibus eius
et ascendit super cherubin et volavit et lapsus est super pinnas venti
posuit tenebras in circuitu suo latibulum cribrans aquas de nubibus caelorum
prae fulgore in conspectu eius succensi sunt carbones ignis
tonabit de caelis Dominus et Excelsus dabit vocem suam
misit sagittas et dissipavit eos fulgur et consumpsit eos
et apparuerunt effusiones maris et revelata sunt fundamenta orbis ab increpatione Domini ab inspiratione spiritus furoris eius
misit de excelso et adsumpsit me extraxit me de aquis multis
liberavit me ab inimico meo potentissimo ab his qui oderant me quoniam robustiores me erant
praevenit me in die adflictionis meae et factus est Dominus firmamentum meum
et eduxit me in latitudinem liberavit me quia placuit ei
retribuet mihi Dominus secundum iustitiam meam et secundum munditiam manuum mearum reddet mihi
quia custodivi vias Domini et non egi impie a Deo meo
omnia enim iudicia eius in conspectu meo et praecepta eius non amovi a me
et ero perfectus cum eo et custodiam me ab iniquitate mea
et restituet Dominus mihi secundum iustitiam meam et secundum munditiam manuum mearum in conspectu oculorum suorum
cum sancto sanctus eris et cum robusto perfectus
cum electo electus eris et cum perverso perverteris
et populum pauperem salvum facies oculisque tuis excelsos humiliabis
quia tu lucerna mea Domine et Domine inluminabis tenebras meas
in te enim curram accinctus in Deo meo transiliam murum
Deus inmaculata via eius eloquium Domini igne examinatum scutum est omnium sperantium in se
quis est deus praeter Dominum et quis fortis praeter Deum nostrum
Deus qui accingit me fortitudine et conplanavit perfectam viam meam
coaequans pedes meos cervis et super excelsa mea statuens me
docens manus meas ad proelium et conponens quasi arcum aereum brachia mea
dedisti mihi clypeum salutis tuae et mansuetudo mea multiplicavit me
dilatabis gressus meos subtus me et non deficient tali mei
persequar inimicos meos et conteram et non revertar donec consumam eos
consumam eos et confringam ut non consurgant cadent sub pedibus meis
accinxisti me fortitudine ad proelium incurvabis resistentes mihi sub me
inimicos meos dedisti mihi dorsum odientes me et disperdam eos
clamabunt et non erit qui salvet ad Dominum et non exaudiet eos
delebo eos ut pulverem terrae quasi lutum platearum comminuam eos atque conpingam
salvabis me a contradictionibus populi mei custodies in caput gentium populus quem ignoro serviet mihi
filii alieni resistent mihi auditu auris oboedient mihi
filii alieni defluxerunt et contrahentur in angustiis suis
vivit Dominus et benedictus Deus meus et exaltabitur Deus fortis salutis meae
Deus qui das vindictas mihi et deicis populos sub me
qui educis me ab inimicis meis et a resistentibus mihi elevas me a viro iniquo liberabis me
propterea confitebor tibi Domine in gentibus et nomini tuo cantabo
magnificanti salutes regis sui et facienti misericordiam christo suo David et semini eius in sempiternum<CM>
haec autem sunt verba novissima quae dixit David filius Isai dixit vir cui constitutum est de christo Dei Iacob egregius psalta Israhel
spiritus Domini locutus est per me et sermo eius per linguam meam
dixit Deus Israhel mihi locutus est Fortis Israhel dominator hominum iustus dominator in timore Dei
sicut lux aurorae oriente sole mane absque nubibus rutilat et sicut pluviis germinat herba de terra
nec tanta est domus mea apud Deum ut pactum aeternum iniret mecum firmum in omnibus atque munitum cuncta enim salus mea et omnis voluntas nec est quicquam ex ea quod non germinet
praevaricatores autem quasi spinae evellentur universi quae non tolluntur manibus
et si quis tangere voluerit eas armabitur ferro et ligno lanceato igneque succensae conburentur usque ad nihilum<CM>
haec nomina fortium David Sedens in cathedra sapientissimus princeps inter tres ipse est quasi tenerrimus ligni vermiculus qui octingentos interfecit impetu uno
post hunc Eleazar filius patrui eius Ahoi inter tres fortes qui erant cum David quando exprobraverunt Philisthim et congregati sunt illuc in proelium
cumque ascendissent viri Israhel ipse stetit et percussit Philistheos donec deficeret manus eius et obrigesceret cum gladio fecitque Dominus salutem magnam in die illa et populus qui fugerat reversus est ad caesorum spolia detrahenda
et post hunc Semma filius Age de Arari et congregati sunt Philisthim in statione erat quippe ibi ager plenus lente cumque fugisset populus a facie Philisthim
stetit ille in medio agri et tuitus est eum percussitque Philistheos et fecit Dominus salutem magnam
necnon ante descenderant tres qui erant principes inter triginta et venerant tempore messis ad David in speluncam Odollam castra autem Philisthim erant posita in valle Gigantum
et David erat in praesidio porro statio Philisthinorum tunc erat in Bethleem
desideravit igitur David et ait si quis mihi daret potum aquae de cisterna quae est in Bethleem iuxta portam
inruperunt ergo tres fortes castra Philisthinorum et hauserunt aquam de cisterna Bethleem quae erat iuxta portam et adtulerunt ad David at ille noluit bibere sed libavit illam Domino
dicens propitius mihi sit Dominus ne faciam hoc num sanguinem hominum istorum qui profecti sunt et animarum periculum bibam noluit ergo bibere haec fecerunt tres robustissimi
Abisai quoque frater Ioab filius Sarviae princeps erat de tribus ipse est qui elevavit hastam suam contra trecentos quos interfecit nominatus in tribus
et inter tres nobilior eratque eorum princeps sed usque ad tres primos non pervenerat
et Banaias filius Ioiada viri fortissimi magnorum operum de Capsehel ipse percussit duos leones Moab et ipse descendit et percussit leonem in media cisterna diebus nivis
ipse quoque interfecit virum aegyptium virum dignum spectaculo habentem in manu hastam itaque cum descendisset ad eum in virga vi extorsit hastam de manu Aegyptii et interfecit eum hasta sua
haec fecit Banaias filius Ioiadae
et ipse nominatus inter tres robustos qui erant inter triginta nobiliores verumtamen usque ad tres non pervenerat fecitque eum David sibi auricularium a secreto
Asahel frater Ioab inter triginta Eleanan filius patrui eius de Bethleem
Semma de Arari Helica de Arodi
Helas de Felthi Hira filius Aces de Thecua
Abiezer de Anathoth Mobonnai de Usathi
Selmon Aohites Maharai Netophathites
Heled filius Banaa et ipse Netophathites Hithai filius Ribai de Gebeeth filiorum Beniamin
Banahi Aufrathonites Heddai de torrente Gaas
Abialbon Arbathites Azmaveth de Beromi
Eliaba de Salboni filii Iasen Ionathan
Semma de Horodi Haiam filius Sarar Arorites
Elifeleth filius Aasbai filii Maachathi Heliam filius Ahitofel Gelonites
Esrai de Carmelo Farai de Arbi
Igaal filius Nathan de Soba Bonni de Gaddi
Selech de Ammoni Naharai Berothites armiger Ioab filii Sarviae
Hira Hiethrites Gareb et ipse Hiethrites
Urias Hettheus omnes triginta septem<CM>
et addidit furor Domini irasci contra Israhel commovitque David in eis dicentem vade numera Israhel et Iudam
dixitque rex ad Ioab principem exercitus sui perambula omnes tribus Israhel a Dan usque Bersabee et numerate populum ut sciam numerum eius
dixitque Ioab regi adaugeat Dominus Deus tuus ad populum quantus nunc est iterumque centuplicet in conspectu domini mei regis sed quid sibi dominus meus rex vult in re huiuscemodi
obtinuit autem sermo regis verba Ioab et principum exercitus egressusque est Ioab et principes militum a facie regis ut numerarent populum Israhel
cumque pertransissent Iordanem venerunt in Aroer ad dextram urbis quae est in valle Gad
et per Iazer transierunt in Galaad et in terram inferiorem Hodsi et venerunt in Dan silvestria circumeuntesque iuxta Sidonem
transierunt propter moenia Tyri et omnem terram Hevei et Chananei veneruntque ad meridiem Iuda in Bersabee
et lustrata universa terra adfuerunt post novem menses et viginti dies in Hierusalem
dedit ergo Ioab numerum descriptionis populi regi et inventa sunt de Israhel octingenta milia virorum fortium qui educerent gladium et de Iuda quingenta milia pugnatorum<CM>
percussit autem cor David eum postquam numeratus est populus et dixit David ad Dominum peccavi valde in hoc facto sed precor Domine ut transferas iniquitatem servi tui quia stulte egi nimis
surrexit itaque David mane et sermo Domini factus est ad Gad propheten et videntem David dicens
vade et loquere ad David haec dicit Dominus trium tibi datur optio elige unum quod volueris ex his ut faciam tibi
cumque venisset Gad ad David nuntiavit ei dicens aut septem annis veniet tibi fames in terra tua aut tribus mensibus fugies adversarios tuos et illi persequentur aut certe tribus diebus erit pestilentia in terra tua nunc ergo delibera et vide quem respondeam ei qui me misit sermonem
dixit autem David ad Gad artor nimis sed melius est ut incidam in manu Domini multae enim misericordiae eius sunt quam in manu hominis
inmisitque Dominus pestilentiam in Israhel de mane usque ad tempus constitutum et mortui sunt ex populo a Dan usque Bersabee septuaginta milia virorum
cumque extendisset manum angelus Dei super Hierusalem ut disperderet eam misertus est Dominus super adflictione et ait angelo percutienti populum sufficit nunc contine manum tuam erat autem angelus Domini iuxta aream Areuna Iebusei
dixitque David ad Dominum cum vidisset angelum caedentem populum ego sum qui peccavi ego inique egi isti qui oves sunt quid fecerunt vertatur obsecro manus tua contra me et contra domum patris mei<CM>
venit autem Gad ad David in die illa et dixit ei ascende constitue Domino altare in area Areuna Iebusei
et ascendit David iuxta sermonem Gad quem praeceperat ei Dominus
conspiciensque Areuna animadvertit regem et servos eius transire ad se
et egressus adoravit regem prono vultu in terra et ait quid causae est ut veniat dominus meus rex ad servum suum cui David ait ut emam a te aream et aedificem altare Domino et cesset interfectio quae grassatur in populo
et ait Areuna ad David accipiat et offerat dominus meus rex sicut ei placet habes boves in holocaustum et plaustrum et iuga boum in usum lignorum
omnia dedit Areuna rex regi dixitque Areuna ad regem Dominus Deus tuus suscipiat votum tuum
cui respondens rex ait nequaquam ut vis sed emam pretio a te et non offeram Domino Deo meo holocausta gratuita emit ergo David aream et boves argenti siclis quinquaginta
et aedificavit ibi David altare Domino et obtulit holocausta et pacifica et repropitiatus est Dominus terrae et cohibita est plaga ab Israhel<CM>
et rex David senuerat habebatque aetatis plurimos dies cumque operiretur vestibus non calefiebat
dixerunt ergo ei servi sui quaeramus domino nostro regi adulescentulam virginem et stet coram rege et foveat eum dormiatque in sinu tuo et calefaciat dominum nostrum regem
quaesierunt igitur adulescentulam speciosam in omnibus finibus Israhel et invenerunt Abisag Sunamitin et adduxerunt eam ad regem
erat autem puella pulchra nimis dormiebatque cum rege et ministrabat ei rex vero non cognovit eam<CM>
Adonias autem filius Aggith elevabatur dicens ego regnabo fecitque sibi currum et equites et quinquaginta viros qui ante eum currerent
nec corripuit eum pater suus aliquando dicens quare hoc fecisti erat autem et ipse pulcher valde secundus natu post Absalom
et sermo ei cum Ioab filio Sarviae et cum Abiathar sacerdote qui adiuvabant partes Adoniae
Sadoc vero sacerdos et Banaias filius Ioiadae et Nathan propheta et Semei et Rhei et robur exercitus David non erat cum Adonia
immolatis ergo Adonias arietibus et vitulis et universis pinguibus iuxta lapidem Zoheleth qui erat vicinus fonti Rogel vocavit universos fratres suos filios regis et omnes viros Iuda servos regis
Nathan autem prophetam et Banaiam et robustos quosque et Salomonem fratrem suum non vocavit<CM>
dixit itaque Nathan ad Bethsabee matrem Salomonis num audisti quod regnaverit Adonias filius Aggith et dominus noster David hoc ignorat
nunc ergo veni accipe a me consilium et salva animam tuam filiique tui Salomonis
vade et ingredere ad regem David et dic ei nonne tu domine mi rex iurasti mihi ancillae tuae dicens quod Salomon filius tuus regnabit post me et ipse sedebit in solio meo quare ergo regnavit Adonias
et adhuc ibi te loquente cum rege ego veniam post te et conplebo sermones tuos
ingressa est itaque Bethsabee ad regem in cubiculo rex autem senuerat nimis et Abisag Sunamitis ministrabat ei
inclinavit se Bethsabee et adoravit regem ad quam rex quid tibi inquit vis
quae respondens ait domine mi tu iurasti per Dominum Deum tuum ancillae tuae Salomon filius tuus regnabit post me et ipse sedebit in solio meo
et ecce nunc Adonias regnavit te domine mi rex ignorante
mactavit boves et pinguia quaeque et arietes plurimos et vocavit omnes filios regis Abiathar quoque sacerdotem et Ioab principem militiae Salomonem autem servum tuum non vocavit
verumtamen domine mi rex in te oculi respiciunt totius Israhel ut indices eis qui sedere debeat in solio tuo domine mi rex post te
eritque cum dormierit dominus meus rex cum patribus suis erimus ego et filius meus Salomon peccatores
adhuc illa loquente cum rege Nathan prophetes venit
et nuntiaverunt regi dicentes adest Nathan propheta cumque introisset ante conspectum regis et adorasset eum pronus in terram
dixit Nathan domine mi rex tu dixisti Adonias regnet post me et ipse sedeat super thronum meum
quia descendit hodie et immolavit boves et pinguia et arietes plurimos et vocavit universos filios regis et principes exercitus Abiathar quoque sacerdotem illisque vescentibus et bibentibus coram eo et dicentibus vivat rex Adonias
me servum tuum et Sadoc sacerdotem et Banaiam filium Ioiadae et Salomonem famulum tuum non vocavit
numquid a domino meo rege exivit hoc verbum et mihi non indicasti servo tuo qui sessurus esset super thronum domini mei regis post eum
et respondit rex David dicens vocate ad me Bethsabee quae cum fuisset ingressa coram rege et stetisset ante eum
iuravit rex et ait vivit Dominus qui eruit animam meam de omni angustia
quia sicut iuravi tibi per Dominum Deum Israhel dicens Salomon filius tuus regnabit post me et ipse sedebit super solium meum pro me sic faciam hodie
submissoque Bethsabee in terram vultu adoravit regem dicens vivat dominus meus rex David in aeternum<CM>
dixit quoque rex David vocate mihi Sadoc sacerdotem et Nathan propheten et Banaiam filium Ioiadae qui cum ingressi fuissent coram rege
dixit ad eos tollite vobiscum servos domini vestri et inponite Salomonem filium meum super mulam meam et ducite eum in Gion
et unguat eum ibi Sadoc sacerdos et Nathan propheta in regem super Israhel et canetis bucina atque dicetis vivat rex Salomon
et ascendetis post eum et veniet et sedebit super solium meum et ipse regnabit pro me illique praecipiam ut sit dux super Israhel et super Iudam
et respondit Banaias filius Ioiadae regi dicens amen sic loquatur Dominus Deus domini mei regis
quomodo fuit Dominus cum domino meo rege sic sit cum Salomone et sublimius faciat solium eius a solio domini mei regis David
descendit ergo Sadoc sacerdos et Nathan propheta et Banaias filius Ioiadae et Cherethi et Felethi et inposuerunt Salomonem super mulam regis David et adduxerunt eum in Gion
sumpsitque Sadoc sacerdos cornu olei de tabernaculo et unxit Salomonem et cecinerunt bucina et dixit omnis populus vivat rex Salomon
et ascendit universa multitudo post eum et populus canentium tibiis et laetantium gaudio magno et insonuit terra ad clamorem eorum<CM>
audivit autem Adonias et omnes qui invitati fuerant ab eo iamque convivium finitum erat sed et Ioab audita voce tubae ait quid sibi vult clamor civitatis tumultuantis
adhuc illo loquente Ionathan filius Abiathar sacerdotis venit cui dixit Adonias ingredere quia vir fortis es et bona nuntians
responditque Ionathan Adoniae nequaquam dominus enim noster rex David regem constituit Salomonem
misitque cum eo Sadoc sacerdotem et Nathan prophetam et Banaiam filium Ioiadae et Cherethi et Felethi et inposuerunt eum super mulam regis
unxeruntque eum Sadoc sacerdos et Nathan propheta regem in Gion et ascenderunt inde laetantes et insonuit civitas haec est vox quam audistis
sed et Salomon sedit super solio regni
et ingressi servi regis benedixerunt domino nostro regi David dicentes amplificet Deus nomen Salomonis super nomen tuum et magnificet thronum eius super thronum tuum et adoravit rex in lectulo suo
insuper et haec locutus est benedictus Dominus Deus Israhel qui dedit hodie sedentem in solio meo videntibus oculis meis
territi sunt ergo et surrexerunt omnes qui invitati fuerant ab Adonia et ivit unusquisque in viam suam
Adonias autem timens Salomonem surrexit et abiit tenuitque cornu altaris
et nuntiaverunt Salomoni dicentes ecce Adonias timens regem Salomonem tenuit cornu altaris dicens iuret mihi hodie rex Salomon quod non interficiat servum suum gladio
dixitque Salomon si fuerit vir bonus non cadet ne unus quidem capillus eius in terram sin autem malum inventum fuerit in eo morietur
misit ergo rex Salomon et eduxit eum ab altari et ingressus adoravit regem Salomonem dixitque ei Salomon vade in domum tuam<CM>
adpropinquaverant autem dies David ut moreretur praecepitque Salomoni filio suo dicens
ego ingredior viam universae terrae confortare et esto vir
et observa custodias Domini Dei tui ut ambules in viis eius et custodias caerimonias eius et praecepta eius et iudicia et testimonia sicut scriptum est in lege Mosi ut intellegas universa quae facis et quocumque te verteris
ut confirmet Dominus sermones suos quos locutus est de me dicens si custodierint filii tui viam suam et ambulaverint coram me in veritate in omni corde suo et in omni anima sua non auferetur tibi vir de solio Israhel
tu quoque nosti quae fecerit mihi Ioab filius Sarviae quae fecerit duobus principibus exercitus Israhel Abner filio Ner et Amasa filio Iether quos occidit et effudit sanguinem belli in pace et posuit cruorem proelii in balteo suo qui erat circa lumbos eius et in calciamento suo quod erat in pedibus eius
facies ergo iuxta sapientiam tuam et non deduces canitiem eius pacifice ad inferos
sed et filiis Berzellai Galaaditis reddes gratiam eruntque comedentes in mensa tua occurrerunt enim mihi quando fugiebam a facie Absalom fratris tui
habes quoque apud te Semei filium Gera filii Iemini de Baurim qui maledixit mihi maledictione pessima quando ibam ad Castra sed quia descendit mihi in occursum cum transirem Iordanem et iuravi ei per Dominum dicens non te interficiam gladio
tu noli pati esse eum innoxium vir autem sapiens es et scies quae facias ei deducesque canos eius cum sanguine ad infernum
dormivit igitur David cum patribus suis et sepultus est in civitate David
dies autem quibus regnavit David super Israhel quadraginta anni sunt in Hebron regnavit septem annis in Hierusalem triginta tribus<CM>
Salomon autem sedit super thronum David patris sui et firmatum est regnum eius nimis
et ingressus est Adonias filius Aggith ad Bethsabee matrem Salomonis quae dixit ei pacificusne ingressus tuus qui respondit pacificus
addiditque sermo mihi est ad te cui ait loquere et ille
tu inquit nosti quia meum erat regnum et me proposuerat omnis Israhel sibi in regem sed translatum est regnum et factum est fratris mei a Domino enim constitutum est ei
nunc ergo petitionem unam deprecor a te ne confundas faciem meam quae dixit ad eum loquere
et ille ait precor ut dicas Salomoni regi neque enim negare tibi quicquam potest ut det mihi Abisag Sunamitin uxorem
et ait Bethsabee bene ego loquar pro te regi
venit ergo Bethsabee ad regem Salomonem ut loqueretur ei pro Adonia et surrexit rex in occursum eius adoravitque eam et sedit super thronum suum positus quoque est thronus matri regis quae sedit ad dexteram eius
dixitque ei petitionem unam parvulam ego deprecor a te ne confundas faciem meam dixit ei rex pete mater mi neque enim fas est ut avertam faciem tuam
quae ait detur Abisag Sunamitis Adoniae fratri tuo uxor
responditque rex Salomon et dixit matri suae quare postulas Abisag Sunamitin Adoniae postula ei et regnum ipse est enim frater meus maior me et habet Abiathar sacerdotem et Ioab filium Sarviae
iuravit itaque rex Salomon per Dominum dicens haec faciat mihi Deus et haec addat quia contra animam suam locutus est Adonias verbum hoc
et nunc vivit Dominus qui firmavit me et conlocavit super solium David patris mei et qui fecit mihi domum sicut locutus est quia hodie occidetur Adonias
misitque rex Salomon per manum Banaiae filii Ioiadae qui interfecit eum et mortuus est<CM>
Abiathar quoque sacerdoti dixit rex vade in Anathot ad agrum tuum es quidem vir mortis sed hodie te non interficiam quia portasti arcam Domini Dei coram David patre meo et sustinuisti laborem in omnibus in quibus laboravit pater meus
eiecit ergo Salomon Abiathar ut non esset sacerdos Domini ut impleretur sermo Domini quem locutus est super domum Heli in Silo
venit autem nuntius ad Ioab quod Ioab declinasset post Adoniam et post Absalom non declinasset fugit ergo Ioab in tabernaculum Domini et adprehendit cornu altaris
nuntiatumque est regi Salomoni quod fugisset Ioab in tabernaculum Domini et esset iuxta altare misitque Salomon Banaiam filium Ioiadae dicens vade interfice eum
venit Banaias ad tabernaculum Domini et dixit ei haec dicit rex egredere qui ait non egrediar sed hic moriar renuntiavit Banaias regi sermonem dicens haec locutus est Ioab et haec respondit mihi
dixitque ei rex fac sicut locutus est et interfice eum et sepeli et amovebis sanguinem innocentem qui effusus est a Ioab a me et a domo patris mei
et reddat Dominus sanguinem eius super caput eius quia interfecit duos viros iustos melioresque se et occidit eos gladio patre meo David ignorante Abner filium Ner principem militiae Israhel et Amasa filium Iether principem exercitus Iuda
et revertetur sanguis illorum in caput Ioab et in caput seminis eius in sempiternum David autem et semini eius et domui et throno illius sit pax usque in aeternum a Domino
ascendit itaque Banaias filius Ioiadae et adgressus eum interfecit sepultusque est in domo sua in deserto<CM>
et constituit rex Banaiam filium Ioiadae pro eo super exercitum et Sadoc sacerdotem posuit pro Abiathar
misit quoque rex et vocavit Semei dixitque ei aedifica tibi domum in Hierusalem et habita ibi et non egredieris inde huc atque illuc
quacumque autem die egressus fueris et transieris torrentem Cedron scito te interficiendum sanguis tuus erit super caput tuum
dixitque Semei regi bonus sermo sicut locutus est dominus meus rex sic faciet servus tuus habitavit itaque Semei in Hierusalem diebus multis
factum est autem post annos tres ut fugerent servi Semei ad Achis filium Maacha regem Geth nuntiatumque est Semei quod servi eius essent in Geth
et surrexit Semei et stravit asinum suum ivitque in Geth ad Achis ad requirendos servos suos et adduxit eos de Geth
nuntiatum est autem Salomoni quod isset Semei in Geth de Hierusalem et redisset
et mittens vocavit eum dixitque illi nonne testificatus sum tibi per Dominum et praedixi tibi quacumque die egressus ieris huc et illuc scito te esse moriturum et respondisti mihi bonus sermo audivi
quare ergo non custodisti iusiurandum Domini et praeceptum quod praeceperam tibi
dixitque rex ad Semei tu nosti omne malum cuius tibi conscium est cor tuum quod fecisti David patri meo reddidit Dominus malitiam tuam in caput tuum
et rex Salomon benedictus et thronus David erit stabilis coram Domino usque in sempiternum
iussit itaque rex Banaiae filio Ioiadae qui egressus percussit eum et mortuus est<CM>
confirmatum est igitur regnum in manu Salomonis et adfinitate coniunctus est Pharaoni regi Aegypti accepit namque filiam eius et adduxit in civitatem David donec conpleret aedificans domum suam et domum Domini et murum Hierusalem per circuitum
et tamen populus immolabat in excelsis non enim aedificatum erat templum nomini Domini usque in die illo
dilexit autem Salomon Dominum ambulans in praeceptis David patris sui excepto quod in excelsis immolabat et accendebat thymiama
abiit itaque in Gabaon ut immolaret ibi illud quippe erat excelsum maximum mille hostias in holocaustum obtulit Salomon super altare illud in Gabaon<CM>
apparuit Dominus Salomoni per somnium nocte dicens postula quod vis ut dem tibi
et ait Salomon tu fecisti cum servo tuo David patre meo misericordiam magnam sicut ambulavit in conspectu tuo in veritate et iustitia et recto corde tecum custodisti ei misericordiam tuam grandem et dedisti ei filium sedentem super thronum eius sicut et hodie
et nunc Domine Deus tu regnare fecisti servum tuum pro David patre meo ego autem sum puer parvus et ignorans egressum et introitum meum
et servus tuus in medio est populi quem elegisti populi infiniti qui numerari et supputari non potest prae multitudine
dabis ergo servo tuo cor docile ut iudicare possit populum tuum et discernere inter malum et bonum quis enim potest iudicare populum istum populum tuum hunc multum
placuit ergo sermo coram Domino quod Salomon rem huiuscemodi postulasset
et dixit Deus Salomoni quia postulasti verbum hoc et non petisti tibi dies multos nec divitias aut animam inimicorum tuorum sed postulasti tibi sapientiam ad discernendum iudicium
ecce feci tibi secundum sermones tuos et dedi tibi cor sapiens et intellegens in tantum ut nullus ante te similis tui fuerit nec post te surrecturus sit
sed et haec quae non postulasti dedi tibi divitias scilicet et gloriam ut nemo fuerit similis tui in regibus cunctis retro diebus
si autem ambulaveris in viis meis et custodieris praecepta mea et mandata mea sicut ambulavit pater tuus longos faciam dies tuos
igitur evigilavit Salomon et intellexit quod esset somnium cumque venisset Hierusalem stetit coram arca foederis Domini et obtulit holocausta et fecit victimas pacificas et grande convivium universis famulis suis<CM>
tunc venerunt duae mulieres meretrices ad regem steteruntque coram eo
quarum una ait obsecro mi domine ego et mulier haec habitabamus in domo una et peperi apud eam in cubiculo
tertia vero die postquam ego peperi peperit et haec et eramus simul nullusque alius in domo nobiscum exceptis nobis duabus
mortuus est autem filius mulieris huius nocte dormiens quippe oppressit eum
et consurgens intempesta nocte silentio tulit filium meum de latere meo ancillae tuae dormientis et conlocavit in sinu suo suum autem filium qui erat mortuus posuit in sinu meo
cumque surrexissem mane ut darem lac filio meo apparuit mortuus quem diligentius intuens clara luce deprehendi non esse meum quem genueram
responditque altera mulier non est ita sed filius tuus mortuus est meus autem vivit e contrario illa dicebat mentiris filius quippe meus vivit et filius tuus mortuus est atque in hunc modum contendebant coram rege
tunc rex ait haec dicit filius meus vivit et filius tuus mortuus est et ista respondit non sed filius tuus mortuus est et filius meus vivit
dixit ergo rex adferte mihi gladium cumque adtulissent gladium coram rege
dividite inquit infantem vivum in duas partes et date dimidiam partem uni et dimidiam partem alteri
dixit autem mulier cuius filius erat vivus ad regem commota sunt quippe viscera eius super filio suo obsecro domine date illi infantem vivum et nolite interficere eum contra illa dicebat nec mihi nec tibi sit dividatur
respondens rex ait date huic infantem vivum et non occidatur haec est mater eius
audivit itaque omnis Israhel iudicium quod iudicasset rex et timuerunt regem videntes sapientiam Dei esse in eo ad faciendum iudicium<CM>
erat autem rex Salomon regnans super omnem Israhel
et hii principes quos habebat Azarias filius Sadoc sacerdos
Helioreph et Ahia filii Sesa scribae Iosaphat filius Ahilud a commentariis
Banaias filius Ioiadae super exercitum Sadoc autem et Abiathar sacerdotes
Azarias filius Nathan super eos qui adsistebant regi Zabud filius Nathan sacerdos amicus regis
et Ahisar praepositus domus et Adoniram filius Abda super tributa
habebat autem Salomon duodecim praefectos super omnem Israhel qui praebebant annonam regi et domui eius per singulos enim menses in anno singuli necessaria ministrabant
et haec nomina eorum Benhur in monte Ephraim
Bendecar in Macces et in Salebbim et in Bethsemes et Helon Bethanan
Benesed in Araboth ipsius erat Soccho et omnis terra Epher
Benabinadab cuius omnis Nepthad Dor Tapheth filiam Salomonis habebat uxorem
Bana filius Ahilud regebat Thanac et Mageddo et universam Bethsan quae est iuxta Sarthana subter Hiezrahel a Bethsan usque Abelmeula e regione Iecmaan
Bengaber in Ramoth Galaad habebat Avothiair filii Manasse in Galaad ipse praeerat in omni regione Argob quae est in Basan sexaginta civitatibus magnis atque muratis quae habebant seras aereas
Ahinadab filius Addo praeerat in Manaim
Ahimaas in Nepthali sed et ipse habebat Basmath filiam Salomonis in coniugio
Baana filius Usi in Aser et in Balod
Iosaphat filius Pharue in Isachar
Semei filius Hela in Beniamin
Gaber filius Uri in terra Galaad in terra Seon regis Amorrei et Og regis Basan super omnia quae erant in illa terra<CM>
Iuda et Israhel innumerabiles sicut harena maris in multitudine comedentes et bibentes atque laetantes
Salomon autem erat in dicione sua habens omnia regna sicut a flumine terrae Philisthim usque ad terminum Aegypti offerentium sibi munera et servientium ei cunctis diebus vitae eius
erat autem cibus Salomonis per dies singulos triginta chori similae et sexaginta chori farinae
decem boves pingues et viginti boves pascuales et centum arietes excepta venatione cervorum caprearum atque bubalorum et avium altilium
ipse enim obtinebat omnem regionem quae erat trans flumen quasi a Thapsa usque Gazam et cunctos reges illarum regionum et habebat pacem ex omni parte in circuitu
habitabatque Iudas et Israhel absque timore ullo unusquisque sub vite sua et sub ficu sua a Dan usque Bersabee cunctis diebus Salomonis
et habebat Salomon quadraginta milia praesepia equorum currulium et duodecim milia equestrium
nutriebantque eos supradicti regis praefecti sed et necessaria mensae regis Salomonis cum ingenti cura praebebant in tempore suo
hordeum quoque et paleas equorum et iumentorum deferebant in locum ubi erat rex iuxta constitutum sibi<CM>
dedit quoque Deus sapientiam Salomoni et prudentiam multam nimis et latitudinem cordis quasi harenam quae est in litore maris
et praecedebat sapientia Salomonis sapientiam omnium Orientalium et Aegyptiorum
et erat sapientior cunctis hominibus sapientior Aethan Ezraita et Heman et Chalcal et Dorda filiis Maol et erat nominatus in universis gentibus per circuitum
locutus est quoque Salomon tria milia parabolas et fuerunt carmina eius quinque et mille
et disputavit super lignis a cedro quae est in Libano usque ad hysopum quae egreditur de pariete et disseruit de iumentis et volucribus et reptilibus et piscibus
et veniebant de cunctis populis ad audiendam sapientiam Salomonis et ab universis regibus terrae qui audiebant sapientiam eius<CM>
misit quoque Hiram rex Tyri servos suos ad Salomonem audivit enim quod ipsum unxissent regem pro patre eius quia amicus fuerat Hiram David omni tempore
misit autem et Salomon ad Hiram dicens
tu scis voluntatem David patris mei et quia non potuerit aedificare domum nomini Domini Dei sui propter bella inminentia per circuitum donec daret Dominus eos sub vestigio pedum eius
nunc autem requiem dedit Deus meus mihi per circuitum non est Satan neque occursus malus
quam ob rem cogito aedificare templum nomini Domini Dei mei sicut locutus est Dominus David patri meo dicens filius tuus quem dabo pro te super solium tuum ipse aedificabit domum nomini meo
praecipe igitur ut praecidant mihi cedros de Libano et servi mei sint cum servis tuis mercedem autem servorum tuorum dabo tibi quamcumque praeceperis scis enim quoniam non est in populo meo vir qui noverit ligna caedere sicut Sidonii
cum ergo audisset Hiram verba Salomonis laetatus est valde et ait benedictus Dominus hodie qui dedit David filium sapientissimum super populum hunc plurimum
et misit Hiram ad Salomonem dicens audivi quaecumque mandasti mihi ego faciam omnem voluntatem tuam in lignis cedrinis et abiegnis
servi mei deponent ea de Libano ad mare et ego conponam ea in ratibus in mari usque ad locum quem significaveris mihi et adplicabo ea ibi et tu tolles ea praebebisque necessaria mihi ut detur cibus domui meae<CM>
itaque Hiram dabat Salomoni ligna cedrina et ligna abiegna iuxta omnem voluntatem eius
Salomon autem praebebat Hiram viginti milia chororum tritici in cibum domui eius et viginti choros purissimi olei haec tribuebat Salomon Hiram per annos singulos
dedit quoque Dominus sapientiam Salomoni sicut locutus est ei et erat pax inter Hiram et Salomonem et percusserunt foedus ambo
legitque rex Salomon operas de omni Israhel et erat indictio triginta milia virorum
mittebatque eos in Libanum decem milia per menses singulos vicissim ita ut duobus mensibus essent in domibus suis et Adoniram erat super huiuscemodi indictione
fuerunt itaque Salomoni septuaginta milia eorum qui onera portabant et octoginta milia latomorum in monte
absque praepositis qui praeerant singulis operibus numero trium milium et trecentorum praecipientium populo et his qui faciebant opus
praecepitque rex ut tollerent lapides grandes lapides pretiosos in fundamentum templi et quadrarent eos
quos dolaverunt cementarii Salomonis et cementarii Hiram porro Biblii praeparaverunt ligna et lapides ad aedificandam domum<CM>
factum est igitur quadringentesimo et octogesimo anno egressionis filiorum Israhel de terra Aegypti in anno quarto mense zio ipse est mensis secundus regis Salomonis super Israhel aedificare coepit domum Domino
domus autem quam aedificabat rex Salomon Domino habebat sexaginta cubitos in longitudine et viginti cubitos in latitudine et triginta cubitos in altitudine
et porticus erat ante templum viginti cubitorum longitudinis iuxta mensuram latitudinis templi et habebat decem cubitos latitudinis ante faciem templi
fecitque in templo fenestras obliquas
et aedificavit super parietem templi tabulata per gyrum in parietibus domus per circuitum templi et oraculi et fecit latera in circuitu
tabulatum quod subter erat quinque cubitos habebat latitudinis et medium tabulatum sex cubitorum latitudinis et tertium tabulatum septem habens cubitos latitudinis trabes autem posuit in domo per circuitum forinsecus ut non hererent muris templi
domus autem cum aedificaretur lapidibus dedolatis atque perfectis aedificata est et malleus et securis et omne ferramentum non sunt audita in domo cum aedificaretur
ostium lateris medii in parte erat domus dexterae et per cocleam ascendebant in medium cenaculum et a medio in tertium
et aedificavit domum et consummavit eam texit quoque domum laquearibus cedrinis
et aedificavit tabulatum super omnem domum quinque cubitis altitudinis et operuit domum lignis cedrinis<CM>
et factus est sermo Domini ad Salomonem dicens
domus haec quam aedificas si ambulaveris in praeceptis meis et iudicia mea feceris et custodieris omnia mandata mea gradiens per ea firmabo sermonem meum tibi quem locutus sum ad David patrem tuum
et habitabo in medio filiorum Israhel et non derelinquam populum meum Israhel
igitur aedificavit Salomon domum et consummavit eam<CM>
et aedificavit parietes domus intrinsecus tabulatis cedrinis a pavimento domus usque ad summitatem parietum et usque ad laquearia operuit lignis intrinsecus et texit pavimentum domus tabulis abiegnis
aedificavitque viginti cubitorum ad posteriorem partem templi tabulata cedrina a pavimento usque ad superiora et fecit interiorem domum oraculi in sanctum sanctorum
porro quadraginta cubitorum erat ipsum templum pro foribus oraculi
et cedro omnis domus intrinsecus vestiebatur habens tornaturas suas et iuncturas fabrefactas et celaturas eminentes omnia cedrinis tabulis vestiebantur nec omnino lapis apparere poterat in pariete
oraculum autem in medio domus in interiori parte fecerat ut poneret ibi arcam foederis Domini
porro oraculum habebat viginti cubitos longitudinis et viginti cubitos latitudinis et viginti cubitos altitudinis et operuit illud atque vestivit auro purissimo sed et altare vestivit cedro
domum quoque ante oraculum operuit auro purissimo et adfixit lamminas clavis aureis
nihilque erat in templo quod non auro tegeretur sed et totum altare oraculi texit auro
et fecit in oraculo duo cherubin de lignis olivarum decem cubitorum altitudinis
quinque cubitorum ala cherub una et quinque cubitorum ala cherub altera id est decem cubitos habentes a summitate alae usque ad alae alterius summitatem
decem quoque cubitorum erat cherub secundus mensura pari et opus unum erat in duobus cherubin
id est altitudinem habebat unus cherub decem cubitorum et similiter cherub secundus
posuitque cherubin in medio templi interioris extendebant autem alas suas cherubin et tangebat ala una parietem et ala cherub secundi tangebat parietem alterum alae autem alterae in media parte templi se invicem contingebant
texit quoque cherubin auro
et omnes parietes templi per circuitum scalpsit variis celaturis et torno et fecit in eis cherubin et palmas et picturas varias quasi prominentes de pariete et egredientes
sed et pavimentum domus texit auro intrinsecus et extrinsecus
et in ingressu oraculi fecit ostiola de lignis olivarum postesque angulorum quinque
et duo ostia de lignis olivarum et scalpsit in eis picturam cherubin et palmarum species et anaglyfa valde prominentia et texit ea auro et operuit tam cherubin quam palmas et cetera auro
fecitque in introitum templi postes de lignis olivarum quadrangulatos
et duo ostia de lignis abiegnis altrinsecus et utrumque ostium duplex erat et se invicem tenens aperiebatur
et scalpsit cherubin et palmas et celaturas valde eminentes operuitque omnia lamminis aureis opere quadro ad regulam
et aedificavit atrium interius tribus ordinibus lapidum politorum et uno ordine lignorum cedri
anno quarto fundata est domus Domini in mense zio
et in anno undecimo mense bul ipse est mensis octavus perfecta est domus in omni opere suo et in universis utensilibus aedificavitque eam annis septem<CM>
domum autem suam aedificavit Salomon tredecim annis et ad perfectum usque perduxit
aedificavit quoque domum saltus Libani centum cubitorum longitudinis et quinquaginta cubitorum latitudinis et triginta cubitorum altitudinis et quattuor deambulacra inter columnas cedrinas ligna quippe cedrina exciderat in columnas
et tabulatis cedrinis vestivit totam cameram quae quadraginta quinque columnis sustentabatur unus autem ordo habebat columnas quindecim
contra se invicem positas
et e regione se respicientes aequali spatio inter columnas et super columnas quadrangulata ligna in cunctis aequalia
et porticum columnarum fecit quinquaginta cubitorum longitudinis et triginta cubitorum latitudinis et alteram porticum in facie maioris porticus et columnas et epistylia super columnas
porticum quoque solii in qua tribunal est fecit et texit lignis cedrinis a pavimento usque ad summitatem
et domuncula in qua sedetur ad iudicandum erat in media porticu simili opere domum quoque fecit filiae Pharaonis quam uxorem duxerat Salomon tali opere quali et hanc porticum
omnia lapidibus pretiosis qui ad normam quandam atque mensuram tam intrinsecus quam extrinsecus serrati erant a fundamento usque ad summitatem parietum et intrinsecus usque ad atrium maius
fundamenta autem de lapidibus pretiosis lapidibus magnis decem sive octo cubitorum
et desuper lapides pretiosi aequalis mensurae secti erant similiterque de cedro
et atrium maius rotundum trium ordinum de lapidibus sectis et unius ordinis dolata cedro necnon et in atrio domus Domini interiori et in porticu domus<CM>
misit quoque rex Salomon et tulit Hiram de Tyro
filium mulieris viduae de tribu Nepthali patre Tyrio artificem aerarium et plenum sapientia et intellegentia et doctrina ad faciendum omne opus ex aere qui cum venisset ad regem Salomonem fecit omne opus eius
et finxit duas columnas aereas decem et octo cubitorum altitudinis columnam unam et linea duodecim cubitorum ambiebat columnam utramque
duo quoque capitella fecit quae ponerentur super capita columnarum fusili aere quinque cubitorum altitudinis capitellum unum et quinque cubitorum altitudinis capitellum alterum
et quasi in modum retis et catenarum sibi invicem miro opere contextarum utrumque capitellum columnarum fusile erat septena versuum retiacula in capitello uno et septena retiacula in capitello altero
et perfecit columnas et duos ordines per circuitum retiaculorum singulorum ut tegerent capitella quae erant super summitatem malogranatorum eodem modo fecit et capitello secundo
capitella autem quae erant super capita columnarum quasi opere lilii fabricata erant in porticu quattuor cubitorum
et rursum alia capitella in summitate columnarum desuper iuxta mensuram columnae contra retiacula malogranatorum autem ducenti ordines erant in circuitu capitelli secundi
et statuit duas columnas in porticum templi cumque statuisset columnam dexteram vocavit eam nomine Iachin similiter erexit columnam secundam et vocavit nomen eius Booz
et super capita columnarum opus in modum lilii posuit perfectumque est opus columnarum
fecit quoque mare fusile decem cubitorum a labio usque ad labium rotundum in circuitu quinque cubitorum altitudo eius et resticula triginta cubitorum cingebat illud per circuitum
et scalptura subter labium circumibat illud decem cubitis ambiens mare duo ordines scalpturarum histriatarum erant fusiles
et stabat super duodecim boves e quibus tres respiciebant ad aquilonem et tres ad occidentem et tres ad meridiem et tres ad orientem et mare super eos desuper erat quorum posteriora universa intrinsecus latitabant
grossitudo autem luteris trium unciarum erat labiumque eius quasi labium calicis et folium repandi lilii duo milia batos capiebat
et fecit bases decem aereas quattuor cubitorum longitudinis bases singulas et quattuor cubitorum latitudinis et trium cubitorum altitudinis
et ipsum opus basium interrasile erat et scalpturae inter iuncturas
et inter coronulas et plectas leones et boves et cherubin et in iuncturis similiter desuper et subter leones et boves quasi lora ex aere dependentia
et quattuor rotae per bases singulas et axes aerei et per quattuor partes quasi umeruli subter luterem fusiles contra se invicem respectantes
os quoque luteris intrinsecus erat in capitis summitate et quod forinsecus apparebat unius cubiti erat totum rotundum pariterque habebat unum cubitum et dimidium in angulis autem columnarum variae celaturae erant et media intercolumnia quadrata non rotunda
quattuor quoque rotae quae per quattuor angulos basis erant coherebant subter basi una rota habebat altitudinis cubitum et semis
tales autem rotae erant quales solent in curru fieri et axes earum et radii et canti et modioli omnia fusilia
nam et umeruli illi quattuor per singulos angulos basis unius ex ipsa basi fusiles et coniuncti erant
in summitate autem basis erat quaedam rotunditas dimidii cubiti ita fabrefacta ut luter desuper possit inponi habens celaturas suas et scalpturas varias ex semet ipso
scalpsit quoque in tabulatis illis quae erant ex aere et in angulis cherubin et leones et palmas quasi in similitudinem stantis hominis ut non celata sed adposita per circuitum viderentur
in hunc modum fecit decem bases fusura una et mensura scalpturaque consimili
fecit quoque decem luteres aereos quadraginta batos capiebat luter unus eratque quattuor cubitorum singulosque luteres per singulas id est decem bases posuit
et constituit decem bases quinque ad dexteram partem templi et quinque ad sinistram mare autem posuit ad dexteram partem templi contra orientem ad meridiem
fecit ergo Hiram lebetas et scutras et amulas et perfecit omne opus regis Salomonis in templo Domini
columnas duas et funiculos capitulorum super capitella columnarum duos et retiacula duo ut operirent duos funiculos qui erant super capita columnarum
et malogranata quadringenta in duobus retiaculis duos versus malogranatorum in retiaculis singulis ad operiendos funiculos capitellorum qui erant super capita columnarum
et bases decem et luteres decem super bases
et mare unum et boves duodecim subter mare
et lebetas et scutras et amulas omnia vasa quae fecit Hiram regi Salomoni in domo Domini de aurichalco erant
in campestri regione Iordanis fudit ea rex in argillosa terra inter Socchoth et Sarthan
et posuit Salomon omnia vasa propter multitudinem autem nimiam non erat pondus aeris<CM>
fecitque Salomon omnia vasa in domo Domini altare aureum et mensam super quam ponerentur panes propositionis auream
et candelabra aurea quinque ad dexteram et quinque ad sinistram contra oraculum ex auro primo et quasi lilii flores et lucernas desuper aureas et forcipes aureos
et hydrias et fuscinulas et fialas et mortariola et turibula de auro purissimo et cardines ostiorum domus interioris sancti sanctorum et ostiorum domus templi ex auro erant
et perfecit omne opus quod faciebat Salomon in domo Domini et intulit quae sanctificaverat David pater suus argentum et aurum et vasa reposuitque in thesauris domus Domini<CM>
tunc congregavit omnes maiores natu Israhel cum principibus tribuum et duces familiarum filiorum Israhel ad regem Salomonem in Hierusalem ut deferrent arcam foederis Domini de civitate David id est de Sion
convenitque ad regem Salomonem universus Israhel in mense hethanim in sollemni die ipse est mensis septimus
veneruntque cuncti senes ex Israhel et tulerunt sacerdotes arcam
et portaverunt arcam Domini et tabernaculum foederis et omnia vasa sanctuarii quae erant in tabernaculo et ferebant ea sacerdotes et Levitae
rex autem Salomon et omnis multitudo Israhel quae convenerat ad eum gradiebatur cum illo ante arcam et immolabant oves et boves absque aestimatione et numero
et intulerunt sacerdotes arcam foederis Domini in locum suum in oraculum templi in sanctum sanctorum subter alas cherubin
siquidem cherubin expandebant alas super locum arcae et protegebant arcam et vectes eius desuper
cumque eminerent vectes et apparerent summitates eorum foris sanctuarium ante oraculum non apparebant ultra extrinsecus qui et fuerunt ibi usque in praesentem diem
in arca autem non est aliud nisi duae tabulae lapideae quas posuerat in ea Moses in Horeb quando pepigit foedus Dominus cum filiis Israhel cum egrederentur de terra Aegypti
factum est autem cum exissent sacerdotes de sanctuario nebula implevit domum Domini
et non poterant sacerdotes stare et ministrare propter nebulam impleverat enim gloria Domini domum Domini<CM>
tunc ait Salomon Dominus dixit ut habitaret in nebula
aedificans aedificavi domum in habitaculum tuum firmissimum solium tuum in sempiternum
convertitque rex faciem suam et benedixit omni ecclesiae Israhel omnis enim ecclesia Israhel stabat
et ait benedictus Dominus Deus Israhel qui locutus est ore suo ad David patrem meum et in manibus eius perfecit dicens
a die qua eduxi populum meum Israhel de Aegypto non elegi civitatem de universis tribubus Israhel ut aedificaretur domus et esset nomen meum ibi sed elegi David ut esset super populum meum Israhel
voluitque David pater meus aedificare domum nomini Domini Dei Israhel
et ait Dominus ad David patrem meum quod cogitasti in corde tuo aedificare domum nomini meo bene fecisti hoc ipsum mente tractans
verumtamen tu non aedificabis domum sed filius tuus qui egredietur de renibus tuis ipse aedificabit domum nomini meo
confirmavit Dominus sermonem suum quem locutus est stetique pro David patre meo et sedi super thronum Israhel sicut locutus est Dominus et aedificavi domum nomini Domini Dei Israhel
et constitui ibi locum arcae in qua foedus est Domini quod percussit cum patribus nostris quando egressi sunt de terra Aegypti<CM>
stetit autem Salomon ante altare Domini in conspectu ecclesiae Israhel et expandit manus suas in caelum
et ait Domine Deus Israhel non est similis tui Deus in caelo desuper et super terra deorsum qui custodis pactum et misericordiam servis tuis qui ambulant coram te in toto corde suo
qui custodisti servo tuo David patri meo quae locutus es ei ore locutus es et manibus perfecisti ut et haec dies probat
nunc igitur Domine Deus Israhel conserva famulo tuo David patri meo quae locutus es ei dicens non auferetur de te vir coram me qui sedeat super thronum Israhel ita tamen si custodierint filii tui viam suam ut ambulent coram me sicut tu ambulasti in conspectu meo
et nunc Deus Israhel firmentur verba tua quae locutus es servo tuo David patri meo
ergone putandum est quod vere Deus habitet super terram si enim caelum et caeli caelorum te capere non possunt quanto magis domus haec quam aedificavi
sed respice ad orationem servi tui et ad preces eius Domine Deus meus audi hymnum et orationem quam servus tuus orat coram te hodie
ut sint oculi tui aperti super domum hanc nocte et die super domum de qua dixisti erit nomen meum ibi ut exaudias orationem qua orat te servus tuus in loco isto
ut exaudias deprecationem servi tui et populi tui Israhel quodcumque oraverint in loco isto et exaudies in loco habitaculi tui in caelo et cum exaudieris propitius eris
si peccaverit homo in proximum suum et habuerit aliquod iuramentum quo teneatur adstrictus et venerit propter iuramentum coram altari tuo in domum tuam
tu exaudies in caelo et facies et iudicabis servos tuos condemnans impium et reddens viam suam super caput eius iustificansque iustum et retribuens ei secundum iustitiam suam
si fugerit populus tuus Israhel inimicos suos quia peccaturus est tibi et agentes paenitentiam et confitentes nomini tuo venerint et oraverint et deprecati te fuerint in domo hac
exaudi in caelo et dimitte peccatum populi tui Israhel et reduces eos in terram quam dedisti patribus eorum
si clausum fuerit caelum et non pluerit propter peccata eorum et orantes in loco isto paenitentiam egerint nomini tuo et a peccatis suis conversi fuerint propter adflictionem suam
exaudi eos in caelo et dimitte peccata servorum tuorum et populi tui Israhel et ostende eis viam bonam per quam ambulent et da pluviam super terram tuam quam dedisti populo tuo in possessionem
fames si oborta fuerit in terra aut pestilentia aut corruptus aer aurugo lucusta rubigo et adflixerit eum et inimicus eius portas obsidens omnis plaga universa infirmitas
cuncta devotatio et inprecatio quae acciderit omni homini de populo tuo Israhel si quis cognoverit plagam cordis sui et expanderit manus suas in domo hac
tu audies in caelo in loco habitationis tuae et repropitiaberis et facies ut des unicuique secundum omnes vias suas sicut videris cor eius quia tu nosti solus cor omnium filiorum hominum
ut timeant te cunctis diebus quibus vivunt super faciem terrae quam dedisti patribus nostris
insuper et alienigena qui non est de populo tuo Israhel cum venerit de terra longinqua propter nomen tuum audietur enim nomen tuum magnum et manus tua fortis et brachium tuum
extentum ubique cum venerit ergo et oraverit in loco hoc
tu exaudies in caelo in firmamento habitaculi tui et facies omnia pro quibus invocaverit te alienigena ut discant universi populi terrarum nomen tuum timere sicut populus tuus Israhel et probent quia nomen tuum invocatum est super domum hanc quam aedificavi
si egressus fuerit populus tuus ad bellum contra inimicos suos per viam quocumque miseris eos orabunt te contra viam civitatis quam elegisti et contra domum quam aedificavi nomini tuo
et exaudies in caelo orationem eorum et preces eorum et facies iudicium eorum
quod si peccaverint tibi non est enim homo qui non peccet et iratus tradideris eos inimicis suis et capti ducti fuerint in terram inimicorum longe vel prope
et egerint paenitentiam in corde suo in loco captivitatis et conversi deprecati te fuerint in captivitate sua dicentes peccavimus inique egimus impie gessimus
et reversi fuerint ad te in universo corde suo et tota anima sua in terra inimicorum suorum ad quam captivi ducti sunt et oraverint te contra viam terrae suae quam dedisti patribus eorum et civitatis quam elegisti et templi quod aedificavi nomini tuo
exaudies in caelo in firmamento solii tui orationem eorum et preces et facies iudicium eorum
et propitiaberis populo tuo qui peccavit tibi et omnibus iniquitatibus eorum quibus praevaricati sunt in te et dabis misericordiam coram eis qui eos captivos habuerint ut misereantur eis
populus enim tuus est et hereditas tua quos eduxisti de terra Aegypti de medio fornacis ferreae
ut sint oculi tui aperti ad deprecationem servi tui et populi tui Israhel et exaudias eos in universis pro quibus invocaverint te
tu enim separasti eos tibi in hereditatem de universis populis terrae sicut locutus es per Mosen servum tuum quando eduxisti patres nostros de Aegypto Domine Deus<CM>
factum est autem cum conplesset Salomon orans Dominum omnem orationem et deprecationem hanc surrexit de conspectu altaris Domini utrumque enim genu in terram fixerat et manus expanderat ad caelum
stetit ergo et benedixit omni ecclesiae Israhel voce magna dicens
benedictus Dominus qui dedit requiem populo suo Israhel iuxta omnia quae locutus est non cecidit ne unus quidem sermo ex omnibus bonis quae locutus est per Mosen servum suum
sit Dominus Deus noster nobiscum sicut fuit cum patribus nostris non derelinquens nos neque proiciens
sed inclinet corda nostra ad se ut ambulemus in universis viis eius et custodiamus mandata eius et caerimonias et iudicia quaecumque mandavit patribus nostris
et sint sermones mei isti quibus deprecatus sum coram Domino adpropinquantes Domino Deo nostro die et nocte ut faciat iudicium servo suo et populo suo Israhel per singulos dies
et sciant omnes populi terrae quia Dominus ipse est Deus et non est ultra absque eo
sit quoque cor nostrum perfectum cum Domino Deo nostro ut ambulemus in decretis eius et custodiamus mandata eius sicut et hodie<CM>
igitur rex et omnis Israhel cum eo immolabant victimas coram Domino
mactavitque Salomon hostias pacificas quas immolavit Domino boum viginti duo milia ovium centum viginti milia et dedicaverunt templum Domini rex et filii Israhel
in die illa sanctificavit rex medium atrii quod erat ante domum Domini fecit quippe ibi holocaustum et sacrificium et adipem pacificorum quia altare aereum quod erat coram Domino minus erat et capere non poterat holocausta et sacrificium et adipem pacificorum
fecit ergo Salomon in tempore illo festivitatem celebrem et omnis Israhel cum eo multitudo magna ab introitu Emath usque ad rivum Aegypti coram Domino Deo nostro septem diebus et septem diebus id est quattuordecim diebus
et in die octava dimisit populos qui benedicentes regi profecti sunt in tabernacula sua laetantes et alacri corde super omnibus bonis quae fecerat Dominus David servo suo et Israhel populo suo<CM>
factum est autem cum perfecisset Salomon aedificium domus Domini et aedificium regis et omne quod optaverat et voluerat facere
apparuit Dominus ei secundo sicut apparuerat ei in Gabaon
dixitque Dominus ad eum exaudivi orationem tuam et deprecationem tuam qua deprecatus es coram me sanctificavi domum hanc quam aedificasti ut ponerem nomen meum ibi in sempiternum et erunt oculi mei et cor meum ibi cunctis diebus
tu quoque si ambulaveris coram me sicut ambulavit pater tuus in simplicitate cordis et in aequitate et feceris omnia quae praecepi tibi et legitima mea et iudicia mea servaveris
ponam thronum regni tui super Israhel in sempiternum sicut locutus sum David patri tuo dicens non auferetur de genere tuo vir de solio Israhel
si autem aversione aversi fueritis vos et filii vestri non sequentes me nec custodientes mandata mea et caerimonias quas proposui vobis sed abieritis et colueritis deos alienos et adoraveritis eos
auferam Israhel de superficie terrae quam dedi eis et templum quod sanctificavi nomini meo proiciam a conspectu meo eritque Israhel in proverbium et in fabulam cunctis populis
et domus haec erit in exemplum omnis qui transierit per eam stupebit et sibilabit et dicet quare fecit Dominus sic terrae huic et domui huic
et respondebunt quia dereliquerunt Dominum Deum suum qui eduxit patres eorum de terra Aegypti et secuti sunt deos alienos et adoraverunt eos et coluerunt idcirco induxit Dominus super eos omne malum hoc<CM>
expletis autem annis viginti postquam aedificaverat Salomon duas domos id est domum Domini et domum regis
Hiram rege Tyri praebente Salomoni ligna cedrina et abiegna et aurum iuxta omne quod opus habuerat tunc dedit Salomon Hiram viginti oppida in terra Galileae
egressusque est Hiram de Tyro ut videret oppida quae dederat ei Salomon et non placuerunt ei
et ait haecine sunt civitates quas dedisti mihi frater et appellavit eas terram Chabul usque in diem hanc
misit quoque Hiram ad regem centum viginti talenta auri<CM>
haec est summa expensarum quam obtulit rex Salomon ad aedificandam domum Domini et domum suam et Mello et murum Hierusalem et Eser et Mageddo et Gazer
Pharao rex Aegypti ascendit et cepit Gazer succenditque eam igni et Chananeum qui habitabat in civitate interfecit et dedit eam in dote filiae suae uxori Salomonis
aedificavit ergo Salomon Gazer et Bethoron inferiorem
et Baalath et Palmyram in terra solitudinis
et omnes vicos qui ad se pertinebant et erant absque muro munivit et civitates curruum et civitates equitum et quodcumque ei placuit ut aedificaret in Hierusalem et in Libano et in omni terra potestatis suae
universum populum qui remanserat de Amorreis et Hettheis et Ferezeis et Eveis et Iebuseis qui non sunt de filiis Israhel
horum filios qui remanserant in terra quos scilicet non potuerant filii Israhel exterminare fecit Salomon tributarios usque ad diem hanc
de filiis autem Israhel non constituit Salomon servire quemquam sed erant viri bellatores et ministri eius et principes et duces et praefecti curruum et equorum
erant autem principes super omnia opera Salomonis praepositi quingenti quinquaginta qui habebant subiectum populum et statutis operibus imperabant
filia autem Pharaonis ascendit de civitate David in domum suam quam aedificaverat ei tunc aedificavit Mello
offerebat quoque Salomon tribus vicibus per annos singulos holocausta et pacificas victimas super altare quod aedificaverat Domino et adolebat thymiama coram Domino perfectumque est templum
classem quoque fecit rex Salomon in Asiongaber quae est iuxta Ahilam in litore maris Rubri in terra Idumea
misitque Hiram in classe illa servos suos viros nauticos et gnaros maris cum servis Salomonis
qui cum venissent in Ophir sumptum inde aurum quadringentorum viginti talentorum detulerunt ad regem Salomonem<CM>
sed et regina Saba audita fama Salomonis in nomine Domini venit temptare eum in enigmatibus
et ingressa Hierusalem multo comitatu et divitiis camelis portantibus aromata et aurum infinitum nimis et gemmas pretiosas venit ad Salomonem et locuta est ei universa quae habebat in corde suo
et docuit eam Salomon omnia verba quae proposuerat non fuit sermo qui regem posset latere et non responderet ei
videns autem regina Saba omnem sapientiam Salomonis et domum quam aedificaverat
et cibos mensae eius et habitacula servorum et ordinem ministrantium vestesque eorum et pincernas et holocausta quae offerebat in domo Domini non habebat ultra spiritum
dixitque ad regem verus est sermo quem audivi in terra mea
super sermonibus tuis et super sapientia tua et non credebam narrantibus mihi donec ipsa veni et vidi oculis meis et probavi quod media pars mihi nuntiata non fuerit maior est sapientia et opera tua quam rumor quem audivi
beati viri tui et beati servi tui hii qui stant coram te semper et audiunt sapientiam tuam
sit Dominus Deus tuus benedictus cui placuisti et posuit te super thronum Israhel eo quod dilexerit Dominus Israhel in sempiternum et constituit te regem ut faceres iudicium et iustitiam
dedit ergo regi centum viginti talenta auri et aromata multa nimis et gemmas pretiosas non sunt adlata ultra aromata tam multa quam ea quae dedit regina Saba regi Salomoni
sed et classis Hiram quae portabat aurum de Ophir adtulit ex Ophir ligna thyina multa nimis et gemmas pretiosas
fecitque rex de lignis thyinis fulchra domus Domini et domus regiae et citharas lyrasque cantoribus non sunt adlata huiuscemodi ligna thyina neque visa usque in praesentem diem
rex autem Salomon dedit reginae Saba omnia quae voluit et petivit ab eo exceptis his quae ultro obtulerat ei munere regio quae reversa est et abiit in terram suam cum servis suis<CM>
erat autem pondus auri quod adferebatur Salomoni per annos singulos sescentorum sexaginta sex talentorum auri
excepto eo quod offerebant viri qui super vectigalia erant et negotiatores universique scruta vendentes et omnes reges Arabiae ducesque terrae
fecit quoque rex Salomon ducenta scuta de auro puro sescentos auri siclos dedit in lamminas scuti unius
et trecentas peltas ex auro probato trecentae minae auri unam peltam vestiebant posuitque ea rex in domo silvae Libani
fecit etiam rex Salomon thronum de ebore grandem et vestivit eum auro fulvo nimis
qui habebat sex gradus et summitas throni rotunda erat in parte posteriori et duae manus hinc atque inde tenentes sedile et duo leones stabant iuxta manus singulas
et duodecim leunculi stantes super sex gradus hinc atque inde non est factum tale opus in universis regnis
sed et omnia vasa de quibus potabat rex Salomon erant aurea et universa supellex domus saltus Libani de auro purissimo non erat argentum nec alicuius pretii putabatur in diebus Salomonis
quia classis regis per mare cum classe Hiram semel per tres annos ibat in Tharsis deferens inde aurum et argentum dentes elefantorum et simias et pavos
magnificatus est ergo rex Salomon super omnes reges terrae divitiis et sapientia
et universa terra desiderabat vultum Salomonis ut audiret sapientiam eius quam dederat Deus in corde eius
et singuli deferebant ei munera vasa argentea et aurea vestes et arma bellica aromata quoque et equos et mulos per annos singulos
congregavitque Salomon currus et equites et facti sunt ei mille quadringenti currus et duodecim milia equitum et disposuit eos per civitates munitas et cum rege in Hierusalem
fecitque ut tanta esset abundantia argenti in Hierusalem quanta lapidum et cedrorum praebuit multitudinem quasi sycomoros quae nascuntur in campestribus
et educebantur equi Salomoni de Aegypto et de Coa negotiatores enim regis emebant de Coa et statuto pretio perducebant
egrediebatur autem quadriga ex Aegypto sescentis siclis argenti et equus centum quinquaginta atque in hunc modum cuncti reges Hettheorum et Syriae equos venundabant<CM>
rex autem Salomon amavit mulieres alienigenas multas filiam quoque Pharaonis et Moabitidas et Ammanitidas Idumeas et Sidonias et Chettheas
de gentibus super quibus dixit Dominus filiis Israhel non ingrediemini ad eas neque de illis ingredientur ad vestras certissimo enim avertent corda vestra ut sequamini deos earum his itaque copulatus est Salomon ardentissimo amore
fueruntque ei uxores quasi reginae septingentae et concubinae trecentae et averterunt mulieres cor eius
cumque iam esset senex depravatum est per mulieres cor eius ut sequeretur deos alienos nec erat cor eius perfectum cum Domino Deo suo sicut cor David patris eius
sed colebat Salomon Astharthen deam Sidoniorum et Moloch idolum Ammanitarum
fecitque Salomon quod non placuerat coram Domino et non adimplevit ut sequeretur Dominum sicut pater eius
tunc aedificavit Salomon fanum Chamos idolo Moab in monte qui est contra Hierusalem et Moloch idolo filiorum Ammon
atque in hunc modum fecit universis uxoribus suis alienigenis quae adolebant tura et immolabant diis suis<CM>
igitur iratus est Dominus Salomoni quod aversa esset mens eius a Domino Deo Israhel qui apparuerat ei secundo
et praeceperat de verbo hoc ne sequeretur deos alienos et non custodivit quae mandavit ei Dominus
dixit itaque Dominus Salomoni quia habuisti hoc apud te et non custodisti pactum meum et praecepta mea quae mandavi tibi disrumpens scindam regnum tuum et dabo illud servo tuo
verumtamen in diebus tuis non faciam propter David patrem tuum de manu filii tui scindam illud
nec totum regnum auferam sed tribum unam dabo filio tuo propter David servum meum et Hierusalem quam elegi<CM>
suscitavit autem Dominus adversarium Salomoni Adad Idumeum de semine regio qui erat in Edom
cum enim esset David in Idumea et ascendisset Ioab princeps militiae ad sepeliendos eos qui fuerant interfecti et occidisset omne masculinum in Idumea
sex enim mensibus ibi moratus est Ioab et omnis Israhel donec interimerent omne masculinum in Idumea
fugit Adad ipse et viri idumei de servis patris eius cum eo ut ingrederetur Aegyptum erat autem Adad puer parvulus
cumque surrexissent de Madian venerunt in Pharan tuleruntque secum viros de Pharan et introierunt Aegyptum ad Pharaonem regem Aegypti qui dedit ei domum et cibos constituit et terram delegavit
et invenit Adad gratiam coram Pharao valde in tantum ut daret ei uxorem sororem uxoris suae germanam Tafnes reginae
genuitque ei soror Tafnes Genebath filium et nutrivit eum Tafnes in domo Pharaonis eratque Genebath habitans apud Pharaonem cum filiis eius
cumque audisset Adad in Aegypto dormisse David cum patribus suis et mortuum esse Ioab principem militiae dixit Pharaoni dimitte me ut vadam in terram meam
dixitque ei Pharao qua enim re apud me indiges ut quaeras ire ad terram tuam at ille respondit nulla sed obsecro ut dimittas me
suscitavit quoque ei Deus adversarium Razon filium Heliada qui fugerat Adadezer regem Soba dominum suum
et congregavit contra eum viros et factus est princeps latronum cum interficeret eos David abieruntque Damascum et habitaverunt ibi et constituerunt eum regem in Damasco
eratque adversarius Israhel cunctis diebus Salomonis et hoc est malum Adad et odium contra Israhel regnavitque in Syria<CM>
Hieroboam quoque filius Nabath Ephratheus de Sareda cuius mater erat nomine Sarva mulier vidua servus Salomonis levavit manum contra regem
et haec causa rebellionis adversus eum quia Salomon aedificavit Mello et coaequavit voraginem civitatis David patris sui
erat autem Hieroboam vir fortis et potens vidensque Salomon adulescentem bonae indolis et industrium constituerat eum praefectum super tributa universae domus Ioseph
factum est igitur in tempore illo ut Hieroboam egrederetur de Hierusalem et inveniret eum Ahias Silonites propheta in via opertus pallio novo erant autem duo tantum in agro
adprehendensque Ahia pallium suum novum quo opertus erat scidit in duodecim partes
et ait ad Hieroboam tolle tibi decem scissuras haec enim dicit Dominus Deus Israhel ecce ego scindam regnum de manu Salomonis et dabo tibi decem tribus
porro una tribus remanebit ei propter servum meum David et Hierusalem civitatem quam elegi ex omnibus tribubus Israhel
eo quod dereliquerint me et adoraverint Astharoth deam Sidoniorum et Chamos deum Moab et Melchom deum filiorum Ammon et non ambulaverint in viis meis ut facerent iustitiam coram me et praecepta mea et iudicia sicut David pater eius
nec auferam omne regnum de manu eius sed ducem ponam eum cunctis diebus vitae suae propter David servum meum quem elegi qui custodivit mandata mea et praecepta mea
auferam autem regnum de manu filii eius et dabo tibi decem tribus
filio autem eius dabo tribum unam ut remaneat lucerna David servo meo cunctis diebus coram me in Hierusalem civitatem quam elegi ut esset nomen meum ibi
te autem adsumam et regnabis super omnia quae desiderat anima tua erisque rex super Israhel
si igitur audieris omnia quae praecepero tibi et ambulaveris in viis meis et feceris quod rectum est coram me custodiens mandata mea et praecepta mea sicut fecit David servus meus ero tecum et aedificabo tibi domum fidelem quomodo aedificavi David et tradam tibi Israhel
et adfligam semen David super hoc verumtamen non cunctis diebus
voluit ergo Salomon interficere Hieroboam qui surrexit et aufugit in Aegyptum ad Susac regem Aegypti et fuit in Aegypto usque ad mortem Salomonis<CM>
reliquum autem verborum Salomonis et omnia quae fecit et sapientia eius ecce universa scripta sunt in libro verborum Salomonis
dies autem quos regnavit Salomon in Hierusalem super omnem Israhel quadraginta anni sunt
dormivitque Salomon cum patribus suis et sepultus est in civitate David patris sui regnavitque Roboam filius eius pro eo<CM>
venit autem Roboam in Sychem illuc enim congregatus erat omnis Israhel ad constituendum eum regem
at Hieroboam filius Nabath cum adhuc esset in Aegypto profugus a facie regis Salomonis audita morte eius reversus est de Aegypto
miseruntque et vocaverunt eum venit ergo Hieroboam et omnis multitudo Israhel et locuti sunt ad Roboam dicentes
pater tuus durissimum iugum inposuit nobis tu itaque nunc inminue paululum de imperio patris tui durissimo et de iugo gravissimo quod inposuit nobis et serviemus tibi
qui ait eis ite usque ad tertium diem et revertimini ad me cumque abisset populus
iniit consilium rex Roboam cum senibus qui adsistebant coram Salomone patre eius dum adviveret et ait quod mihi datis consilium ut respondeam populo
qui dixerunt ei si hodie oboedieris populo huic et servieris et petitioni eorum cesseris locutusque fueris ad eos verba lenia erunt tibi servi cunctis diebus
qui dereliquit consilium senum quod dederant ei et adhibuit adulescentes qui nutriti fuerant cum eo et adsistebant illi
dixitque ad eos quod mihi datis consilium ut respondeam populo huic qui dixerunt mihi levius fac iugum quod inposuit pater tuus super nos
et dixerunt ei iuvenes qui nutriti fuerant cum eo sic loquere populo huic qui locuti sunt ad te dicentes pater tuus adgravavit iugum nostrum tu releva nos sic loqueris ad eos minimus digitus meus grossior est dorso patris mei
et nunc pater meus posuit super vos iugum grave ego autem addam super iugum vestrum pater meus cecidit vos flagellis ego autem caedam scorpionibus
venit ergo Hieroboam et omnis populus ad Roboam die tertia sicut locutus fuerat rex dicens revertimini ad me die tertia
responditque rex populo dura derelicto consilio seniorum quod ei dederant
et locutus est eis secundum consilium iuvenum dicens pater meus adgravavit iugum vestrum ego autem addam iugo vestro pater meus cecidit vos flagellis et ego caedam scorpionibus
et non adquievit rex populo quoniam aversatus eum fuerat Dominus ut suscitaret verbum suum quod locutus fuerat in manu Ahiae Silonitae ad Hieroboam filium Nabath<CM>
videns itaque populus quod noluisset eos audire rex respondit ei dicens quae nobis pars in David vel quae hereditas in filio Isai in tabernacula tua Israhel nunc vide domum tuam David et abiit Israhel in tabernacula sua
super filios autem Israhel quicumque habitabant in civitatibus Iuda regnavit Roboam
misit igitur rex Roboam Aduram qui erat super tributum et lapidavit eum omnis Israhel et mortuus est porro rex Roboam festinus ascendit currum et fugit in Hierusalem
recessitque Israhel a domo David usque in praesentem diem
factum est autem cum audisset omnis Israhel quod reversus esset Hieroboam miserunt et vocaverunt eum congregato coetu et constituerunt regem super omnem Israhel nec secutus est quisquam domum David praeter tribum Iuda solam
venit autem Roboam Hierusalem et congregavit universam domum Iuda et tribum Beniamin centum octoginta milia electorum virorum et bellatorum ut pugnaret contra domum Israhel et reduceret regnum Roboam filio Salomonis
factus est vero sermo Domini ad Semeiam virum Dei dicens
loquere ad Roboam filium Salomonis regem Iuda et ad omnem domum Iuda et Beniamin et reliquos de populo dicens
haec dicit Dominus non ascendetis nec bellabitis contra fratres vestros filios Israhel revertatur vir in domum suam a me enim factum est verbum hoc audierunt sermonem Domini et reversi sunt de itinere sicut eis praeceperat Dominus<CM>
aedificavit autem Hieroboam Sychem in monte Ephraim et habitavit ibi et egressus inde aedificavit Phanuhel
dixitque Hieroboam in corde suo nunc revertetur regnum ad domum David
si ascenderit populus iste ut faciat sacrificia in domo Domini in Hierusalem et convertetur cor populi huius ad dominum suum Roboam regem Iuda interficientque me et revertentur ad eum
et excogitato consilio fecit duos vitulos aureos et dixit eis nolite ultra ascendere Hierusalem ecce dii tui Israhel qui eduxerunt te de terra Aegypti
posuitque unum in Bethel et alterum in Dan
et factum est verbum hoc in peccatum ibat enim populus ad adorandum vitulum usque in Dan
et fecit fana in excelsis et sacerdotes de extremis populi qui non erant de filiis Levi
constituitque diem sollemnem in mense octavo quintadecima die mensis in similitudinem sollemnitatis quae celebratur in Iuda et ascendens altare similiter fecit in Bethel ut immolaret vitulis quos fabricatus erat constituitque in Bethel sacerdotes excelsorum quae fecerat
et ascendit super altare quod extruxerat in Bethel quintadecima die mensis octavi quem finxerat de corde suo et fecit sollemnitatem filiis Israhel et ascendit super altare ut adoleret incensum<CM>
et ecce vir Dei venit de Iuda in sermone Domini in Bethel Hieroboam stante super altare et tus iaciente
et exclamavit contra altare in sermone Domini et ait altare altare haec dicit Dominus ecce filius nascetur domui David Iosias nomine et immolabit super te sacerdotes excelsorum qui nunc in te tura succendunt et ossa hominum incendet super te
deditque in die illa signum dicens hoc erit signum quod locutus est Dominus ecce altare scinditur et effunditur cinis qui in eo est
cumque audisset rex sermonem hominis Dei quem inclamaverat contra altare in Bethel extendit manum suam de altari dicens adprehendite eum et exaruit manus eius quam extenderat contra eum nec valuit retrahere eam ad se
altare quoque scissum est et effusus cinis de altari iuxta signum quod praedixerat vir Dei in sermone Domini
et ait rex ad virum Dei deprecare faciem Domini Dei tui et ora pro me ut restituatur manus mea mihi oravit vir Dei faciem Domini et reversa est manus regis ad eum et facta est sicut prius fuerat
locutus est autem rex ad virum Dei veni mecum domum ut prandeas et dabo tibi munera
responditque vir Dei ad regem si dederis mihi mediam partem domus tuae non veniam tecum nec comedam panem neque bibam aquam in loco isto
sic enim mandatum est mihi in sermone Domini praecipientis non comedes panem neque bibes aquam nec reverteris per viam qua venisti
abiit ergo per aliam viam et non est reversus per iter quo venerat in Bethel<CM>
prophetes autem quidam senex habitabat in Bethel ad quem venit filius suus et narravit ei omnia opera quae fecerat vir Dei illa die in Bethel et verba quae locutus fuerat ad regem et narraverunt patri suo
et dixit eis pater eorum per quam viam abiit ostenderunt ei filii sui viam per quam abierat vir Dei qui venerat de Iuda
et ait filiis suis sternite mihi asinum qui cum stravissent ascendit
et abiit post virum Dei et invenit eum sedentem subtus terebinthum et ait illi tune es vir Dei qui venisti de Iuda respondit ille ego sum
dixit ad eum veni mecum domum ut comedas panem
qui ait non possum reverti neque venire tecum nec comedam panem nec bibam aquam in loco isto
quia locutus est Dominus ad me in sermone Domini dicens non comedes panem et non bibes ibi aquam nec reverteris per viam qua ieris
qui ait illi et ego propheta sum similis tui et angelus locutus est mihi in sermone Domini dicens reduc eum tecum in domum tuam et comedat panem et bibat aquam fefellit eum
et reduxit secum comedit ergo panem in domo eius et bibit aquam
cumque sederent ad mensam factus est sermo Domini ad prophetam qui reduxerat eum
et exclamavit ad virum Dei qui venerat de Iuda dicens haec dicit Dominus quia inoboediens fuisti ori Domini et non custodisti mandatum quod praecepit tibi Dominus Deus tuus
et reversus es et comedisti panem et bibisti aquam in loco in quo praecepit tibi ne comederes panem neque biberes aquam non inferetur cadaver tuum in sepulchrum patrum tuorum<CM>
cumque comedisset et bibisset stravit asinum prophetae quem reduxerat
qui cum abisset invenit eum leo in via et occidit et erat cadaver eius proiectum in itinere asinus autem stabat iuxta illum et leo stabat iuxta cadaver
et ecce viri transeuntes viderunt cadaver proiectum in via et leonem stantem iuxta cadaver et venerunt et divulgaverunt in civitate in qua prophetes senex ille habitabat
quod cum audisset propheta ille qui reduxerat eum de via ait vir Dei est qui inoboediens fuit ori Domini et tradidit eum Dominus leoni et confregit eum et occidit iuxta verbum Domini quod locutus est ei
dixitque ad filios suos sternite mihi asinum qui cum stravissent
et ille abisset invenit cadaver eius proiectum in via et asinum et leonem stantes iuxta cadaver non comedit leo de cadavere nec laesit asinum
tulit ergo prophetes cadaver viri Dei et posuit illud super asinum et reversus intulit in civitatem prophetae senis ut plangerent eum
et posuit cadaver eius in sepulchro suo et planxerunt eum heu frater
cumque planxissent eum dixit ad filios suos cum mortuus fuero sepelite me in sepulchro in quo vir Dei sepultus est iuxta ossa eius ponite ossa mea
profecto enim veniet sermo quem praedixit in sermone Domini contra altare quod est in Bethel et contra omnia fana excelsorum quae sunt in urbibus Samariae
post verba haec non est reversus Hieroboam de via sua pessima sed e contrario fecit de novissimis populi sacerdotes excelsorum quicumque volebat implebat manum suam et fiebat sacerdos excelsorum
et propter hanc causam peccavit domus Hieroboam et eversa est et deleta de superficie terrae<CM>
in tempore illo aegrotavit Abia filius Hieroboam
dixitque Hieroboam uxori suae surge et commuta habitum ne cognoscaris quod sis uxor Hieroboam et vade in Silo ubi est Ahia propheta qui locutus est mihi quod regnaturus essem super populum hunc
tolle quoque in manu tua decem panes et crustula et vas mellis et vade ad illum ipse indicabit tibi quid eventurum sit huic puero
fecit ut dixerat uxor Hieroboam et consurgens abiit in Silo et venit in domum Ahia at ille non poterat videre quia caligaverant oculi eius prae senectute
dixit autem Dominus ad Ahiam ecce uxor Hieroboam ingreditur ut consulat te super filio suo qui aegrotat haec et haec loqueris ei cum ergo illa intraret et dissimularet se esse quae erat
audivit Ahias sonitum pedum eius introeuntis per ostium et ait ingredere uxor Hieroboam quare aliam esse te simulas ego autem missus sum ad te durus nuntius<CM>
vade et dic Hieroboam haec dicit Dominus Deus Israhel quia exaltavi te de medio populi et dedi te ducem super populum meum Israhel
et scidi regnum domus David et dedi illud tibi et non fuisti sicut servus meus David qui custodivit mandata mea et secutus est me in toto corde suo faciens quod placitum esset in conspectu meo
sed operatus es male super omnes qui fuerunt ante te et fecisti tibi deos alienos et conflatiles ut me ad iracundiam provocares me autem proiecisti post corpus tuum
idcirco ecce ego inducam mala super domum Hieroboam et percutiam de Hieroboam mingentem ad parietem et clausum et novissimum in Israhel et mundabo reliquias domus Hieroboam sicut mundari solet fimus usque ad purum
qui mortui fuerint de Hieroboam in civitate comedent eos canes qui autem mortui fuerint in agro vorabunt eos aves caeli quia Dominus locutus est
tu igitur surge et vade in domum tuam et in ipso introitu pedum tuorum in urbem morietur puer
et planget eum omnis Israhel et sepeliet iste enim solus infertur de Hieroboam in sepulchrum quia inventus est super eo sermo bonus ad Dominum Deum Israhel in domo Hieroboam
constituet autem sibi Dominus regem super Israhel qui percutiat domum Hieroboam in hac die et in hoc tempore
et percutiet Dominus Israhel sicut moveri solet harundo in aqua et evellet Israhel de terra bona hac quam dedit patribus eorum et ventilabit eos trans Flumen quia fecerunt sibi lucos ut inritarent Dominum
et tradet Dominus Israhel propter peccata Hieroboam qui peccavit et peccare fecit Israhel
surrexit itaque uxor Hieroboam et abiit et venit in Thersa cumque illa ingrederetur limen domus puer mortuus est
et sepelierunt eum et planxit illum omnis Israhel iuxta sermonem Domini quem locutus est in manu servi sui Ahiae prophetae
reliqua autem verborum Hieroboam quomodo pugnaverit et quomodo regnaverit ecce scripta sunt in libro verborum dierum regum Israhel
dies autem quibus regnavit Hieroboam viginti duo anni sunt et dormivit cum patribus suis regnavitque Nadab filius eius pro eo<CM>
porro Roboam filius Salomonis regnavit in Iuda quadraginta et unius anni erat Roboam cum regnare coepisset et decem et septem annis regnavit in Hierusalem civitatem quam elegit Dominus ut poneret nomen suum ibi ex omnibus tribubus Israhel nomen autem matris eius Naama Ammanites
et fecit Iudas malum coram Domino et inritaverunt eum super omnibus quae fecerant patres eorum in peccatis suis quae peccaverant
aedificaverunt enim et ipsi sibi aras et statuas et lucos super omnem collem excelsum et subter omnem arborem frondosam
sed et effeminati fuerunt in terra feceruntque omnes abominationes gentium quas adtrivit Dominus ante faciem filiorum Israhel
in quinto autem anno regni Roboam ascendit Sesac rex Aegypti in Hierusalem
et tulit thesauros domus Domini et thesauros regios et universa diripuit scuta quoque aurea quae fecerat Salomon
pro quibus fecit rex Roboam scuta aerea et tradidit ea in manu ducum scutariorum et eorum qui excubabant ante ostium domus regis
cumque ingrederetur rex in domum Domini portabant ea qui praeeundi habebant officium et postea reportabant ad armamentarium scutariorum
reliqua autem sermonum Roboam et omnium quae fecit ecce scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda
fuitque bellum inter Roboam et Hieroboam cunctis diebus
dormivit itaque Roboam cum patribus suis et sepultus est cum eis in civitate David nomen autem matris eius Naama Ammanites et regnavit Abiam filius eius pro eo<CM>
igitur in octavodecimo anno regni Hieroboam filii Nabath regnavit Abiam super Iudam
tribus annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Maacha filia Absalom
ambulavitque in omnibus peccatis patris sui quae fecerat ante eum nec erat cor eius perfectum cum Domino Deo suo sicut cor David patris eius
sed propter David dedit ei Dominus Deus suus lucernam in Hierusalem ut suscitaret filium eius post eum et staret Hierusalem
eo quod fecisset David rectum in oculis Domini et non declinasset ab omnibus quae praeceperat ei cunctis diebus vitae suae excepto sermone Uriae Hetthei
attamen bellum fuit inter Roboam et inter Hieroboam omni tempore vitae eius
reliqua autem sermonum Abiam et omnia quae fecit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda fuitque proelium inter Abiam et inter Hieroboam
et dormivit Abiam cum patribus suis et sepelierunt eum in civitate David regnavitque Asa filius eius pro eo<CM>
in anno ergo vicesimo Hieroboam regis Israhel regnavit Asa rex Iuda
et quadraginta uno anno regnavit in Hierusalem nomen matris eius Maacha filia Absalom
et fecit Asa rectum ante conspectum Domini sicut David pater eius
et abstulit effeminatos de terra purgavitque universas sordes idolorum quae fecerant patres eius
insuper et Maacham matrem suam amovit ne esset princeps in sacris Priapi et in luco eius quem consecraverat subvertitque specum eius et confregit simulacrum turpissimum et conbusit in torrente Cedron
excelsa autem non abstulit verumtamen cor Asa perfectum erat cum Deo cunctis diebus suis
et intulit ea quae sanctificaverat pater suus et voverat in domum Domini argentum et aurum et vasa
bellum autem erat inter Asa et Baasa regem Israhel cunctis diebus eorum
ascendit quoque Baasa rex Israhel in Iudam et aedificavit Rama ut non possit quispiam egredi vel ingredi de parte Asa regis Iudae
tollens itaque Asa omne argentum et aurum quod remanserat in thesauris domus Domini et in thesauris domus regiae dedit illud in manu servorum suorum et misit ad Benadad filium Tabremmon filii Ezion regem Syriae qui habitabat in Damasco dicens
foedus est inter me et te et inter patrem meum et patrem tuum ideo misi tibi munera argentum et aurum et peto ut venias et irritum facias foedus quod habes cum Baasa rege Israhel et recedat a me
adquiescens Benadad regi Asa misit principes exercitus sui in civitates Israhel et percusserunt Ahion et Dan et Abel domum Maacha et universam Cenneroth omnem scilicet terram Nepthalim
quod cum audisset Baasa intermisit aedificare Rama et reversus est in Thersa
rex autem Asa nuntium misit in omnem Iudam nemo sit excusatus et tulerunt lapides Rama et ligna eius quibus aedificaverat Baasa et extruxit de eis rex Asa Gaba Beniamin et Maspha
reliqua autem omnium sermonum Asa et universae fortitudines eius et cuncta quae fecit et civitates quas extruxit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda verumtamen in tempore senectutis suae doluit pedes
et dormivit cum patribus suis et sepultus est cum eis in civitate David patris sui regnavitque Iosaphat filius eius pro eo<CM>
Nadab vero filius Hieroboam regnavit super Israhel anno secundo Asa regis Iuda regnavitque super Israhel duobus annis
et fecit quod malum est in conspectu Domini et ambulavit in viis patris sui et in peccatis eius quibus peccare fecit Israhel
insidiatus est autem ei Baasa filius Ahia de domo Isachar et percussit eum in Gebbethon quae est urbs Philisthinorum siquidem Nadab et omnis Israhel obsidebant Gebbethon
interfecit igitur illum Baasa in anno tertio Asa regis Iuda et regnavit pro eo
cumque regnasset percussit omnem domum Hieroboam non dimisit ne unam quidem animam de semine eius donec deleret eum iuxta verbum Domini quod locutus fuerat in manu servi sui Ahiae Silonitis
propter peccata Hieroboam quae peccaverat et quibus peccare fecerat Israhel et propter delictum quo inritaverat Dominum Deum Israhel
reliqua autem sermonum Nadab et omnia quae operatus est nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Israhel
fuitque bellum inter Asa et Baasa regem Israhel cunctis diebus eorum
anno tertio Asa regis Iuda regnavit Baasa filius Ahia super omnem Israhel in Thersa viginti quattuor annis
et fecit malum coram Domino ambulavitque in via Hieroboam et in peccatis eius quibus peccare fecit Israhel<CM>
factus est autem sermo Domini ad Hieu filium Anani contra Baasa dicens
pro eo quod exaltavi te de pulvere et posui ducem super populum meum Israhel tu autem ambulasti in via Hieroboam et peccare fecisti populum meum Israhel ut me inritares in peccatis eorum
ecce ego demetam posteriora Baasa et posteriora domus eius et faciam domum tuam sicut domum Hieroboam filii Nabath
qui mortuus fuerit de Baasa in civitate comedent eum canes et qui mortuus fuerit ex eo in regione comedent eum volucres caeli
reliqua autem sermonum Baasa et quaecumque fecit et proelia eius nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Israhel
dormivit ergo Baasa cum patribus suis sepultusque est in Thersa et regnavit Hela filius eius pro eo
cum autem in manu Hieu filii Anani prophetae verbum Domini factum esset contra Baasa et contra domum eius et contra omne malum quod fecerat coram Domino ad inritandum eum in operibus manuum suarum ut fieret sicut domus Hieroboam ob hanc causam occidit eum
anno vicesimo sexto Asa regis Iuda regnavit Hela filius Baasa super Israhel in Thersa duobus annis
et rebellavit contra eum servus suus Zamri dux mediae partis equitum erat autem Hela in Thersa bibens et temulentus in domo Arsa praefecti Thersa
inruens ergo Zamri percussit et occidit eum anno vicesimo septimo Asa regis Iuda et regnavit pro eo
cumque regnasset et sedisset super solium eius percussit omnem domum Baasa et non dereliquit ex eo mingentem ad parietem et propinquos et amicos eius
delevitque Zamri omnem domum Baasa iuxta verbum Domini quod locutus fuerat ad Baasa in manu Hieu prophetae
propter universa peccata Baasa et peccata Hela filii eius qui peccaverunt et peccare fecerunt Israhel provocantes Dominum Deum Israhel in vanitatibus suis
reliqua autem sermonum Hela et omnia quae fecit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Israhel<CM>
anno vicesimo et septimo Asa regis Iuda regnavit Zamri septem diebus in Thersa porro exercitus obsidebat Gebbethon urbem Philisthinorum
cumque audisset rebellasse Zamri et occidisse regem fecit sibi regem omnis Israhel Amri qui erat princeps militiae super Israhel in die illa in castris
ascendit ergo Amri et omnis Israhel cum eo de Gebbethon et obsidebant Thersa
videns autem Zamri quod expugnanda esset civitas ingressus est palatium et succendit secum domum regiam et mortuus est
in peccatis suis quae peccaverat faciens malum coram Domino et ambulans in via Hieroboam et in peccato eius quo fecit peccare Israhel
reliqua autem sermonum Zamri et insidiarum eius et tyrannidis nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Israhel
tunc divisus est populus Israhel in duas partes media pars populi sequebatur Thebni filium Gineth ut constitueret eum regem et media pars Amri
praevaluit autem populus qui erat cum Amri populo qui sequebatur Thebni filium Gineth mortuusque est Thebni et regnavit Amri
anno tricesimo primo Asa regis Iuda regnavit Amri super Israhel duodecim annis in Thersa regnavit sex annis
emitque montem Samariae a Somer duobus talentis argenti et aedificavit eam et vocavit nomen civitatis quam extruxerat nomine Somer domini montis Samariae
fecit autem Amri malum in conspectu Domini et operatus est nequiter super omnes qui fuerant ante eum
ambulavitque in omni via Hieroboam filii Nabath et in peccatis eius quibus peccare fecerat Israhel ut inritaret Dominum Deum Israhel in vanitatibus suis
reliqua autem sermonum Amri et proelia eius quae gessit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Israhel
et dormivit Amri cum patribus suis et sepultus est in Samaria regnavitque Ahab filius eius pro eo<CM>
Ahab vero filius Amri regnavit super Israhel anno tricesimo octavo Asa regis Iuda et regnavit Ahab filius Amri super Israhel in Samaria viginti et duobus annis
et fecit Ahab filius Amri malum in conspectu Domini super omnes qui fuerunt ante eum
nec suffecit ei ut ambularet in peccatis Hieroboam filii Nabath insuper duxit uxorem Hiezabel filiam Ethbaal regis Sidoniorum et abiit et servivit Baal et adoravit eum
et posuit aram Baal in templo Baal quod aedificaverat in Samaria
et plantavit lucum et addidit Ahab in opere suo inritans Dominum Deum Israhel super omnes reges Israhel qui fuerant ante eum
in diebus eius aedificavit Ahiel de Bethel Hiericho in Abiram primitivo suo fundavit eam et in Segub novissimo suo posuit portas eius iuxta verbum Domini quod locutus fuerat in manu Iosue filii Nun<CM>
et dixit Helias Thesbites de habitatoribus Galaad ad Ahab vivit Dominus Deus Israhel in cuius conspectu sto si erit annis his ros et pluvia nisi iuxta oris mei verba
et factum est verbum Domini ad eum dicens
recede hinc et vade contra orientem et abscondere in torrente Charith qui est contra Iordanem
et ibi de torrente bibes corvisque praecepi ut pascant te ibi
abiit ergo et fecit iuxta verbum Domini cumque abisset sedit in torrente Charith qui est contra Iordanem
corvi quoque deferebant panem et carnes mane similiter panem et carnes vesperi et bibebat de torrente
post dies autem siccatus est torrens non enim pluerat super terram<CM>
factus est igitur sermo Domini ad eum dicens
surge et vade in Sareptha Sidoniorum et manebis ibi praecepi enim ibi mulieri viduae ut pascat te
surrexit et abiit Sareptham cumque venisset ad portam civitatis apparuit ei mulier vidua colligens ligna et vocavit eam dixitque da mihi paululum aquae in vase ut bibam
cumque illa pergeret ut adferret clamavit post tergum eius dicens adfer mihi obsecro et buccellam panis in manu tua
quae respondit vivit Dominus Deus tuus quia non habeo panem nisi quantum pugillus capere potest farinae in hydria et paululum olei in lecytho en colligo duo ligna ut ingrediar et faciam illud mihi et filio meo ut comedamus et moriamur
ad quam Helias ait noli timere sed vade et fac sicut dixisti verumtamen mihi primum fac de ipsa farinula subcinericium panem parvulum et adfer ad me tibi autem et filio tuo facies postea
haec autem dicit Dominus Deus Israhel hydria farinae non deficiet nec lecythus olei minuetur usque ad diem in qua daturus est Dominus pluviam super faciem terrae
quae abiit et fecit iuxta verbum Heliae et comedit ipse et illa et domus eius et ex illa die
hydria farinae non defecit et lecythus olei non est inminutus iuxta verbum Domini quod locutus fuerat in manu Heliae<CM>
factum est autem post verba haec aegrotavit filius mulieris matris familiae et erat languor fortis nimis ita ut non remaneret in eo halitus
dixit ergo ad Heliam quid mihi et tibi vir Dei ingressus es ad me ut rememorarentur iniquitates meae et interficeres filium meum
et ait ad eam da mihi filium tuum tulitque eum de sinu illius et portavit in cenaculum ubi ipse manebat et posuit super lectulum suum
et clamavit ad Dominum et dixit Domine Deus meus etiamne viduam apud quam ego utcumque sustentor adflixisti ut interficeres filium eius
et expandit se atque mensus est super puerum tribus vicibus clamavitque ad Dominum et ait Domine Deus meus revertatur oro anima pueri huius in viscera eius
exaudivit Dominus vocem Heliae et reversa est anima pueri intra eum et revixit
tulitque Helias puerum et deposuit eum de cenaculo in inferiorem domum et tradidit matri suae et ait illi en vivit filius tuus
dixitque mulier ad Heliam nunc in isto cognovi quoniam vir Dei es tu et verbum Domini in ore tuo verum est<CM>
post dies multos verbum Domini factum est ad Heliam in anno tertio dicens vade et ostende te Ahab ut dem pluviam super faciem terrae
ivit ergo Helias ut ostenderet se Ahab erat autem fames vehemens in Samaria
vocavitque Ahab Abdiam dispensatorem domus suae Abdias autem timebat Dominum valde
nam cum interficeret Hiezabel prophetas Domini tulit ille centum prophetas et abscondit eos quinquagenos in speluncis et pavit eos pane et aqua
dixit ergo Ahab ad Abdiam vade in terram ad universos fontes aquarum et in cunctas valles si forte invenire possimus herbam et salvare equos et mulos et non penitus iumenta intereant
diviseruntque sibi regiones ut circuirent eas Ahab ibat per viam unam et Abdias per viam alteram seorsum
cumque esset Abdias in via Helias occurrit ei qui cum cognovisset eum cecidit super faciem suam et ait num tu es domine mi Helias
cui ille respondit ego vade dic domino tuo adest Helias
et ille quid peccavi inquit quoniam trades me servum tuum in manu Ahab ut interficiat me
vivit Dominus Deus tuus non est gens aut regnum quo non miserit dominus meus te requirens et respondentibus cunctis non est hic adiuravit regna singula et gentes eo quod minime repperireris
et nunc dicis mihi vade et dic domino tuo adest Helias
cumque recessero a te spiritus Domini asportabit te in locum quem ego ignoro ingressus nuntiabo Ahab et non inveniet te et interficiet me servus autem tuus timet Dominum ab infantia sua
numquid non indicatum est tibi domino meo quid fecerim cum interficeret Hiezabel prophetas Domini quod absconderim de prophetis Domini centum viros quinquagenos et quinquagenos in speluncis et paverim eos pane et aqua
et nunc tu dicis vade et dic domino tuo adest Helias ut interficiat me
dixit Helias vivit Dominus exercituum ante cuius vultum sto quia hodie apparebo ei
abiit ergo Abdias in occursum Ahab et indicavit ei venitque Ahab in occursum Heliae<CM>
et cum vidisset eum ait tune es ille qui conturbas Israhel
et ille ait non turbavi Israhel sed tu et domus patris tui qui dereliquistis mandata Domini et secuti estis Baalim
verumtamen nunc mitte et congrega ad me universum Israhel in monte Carmeli et prophetas Baal quadringentos quinquaginta prophetasque lucorum quadringentos qui comedunt de mensa Hiezabel
misit Ahab ad omnes filios Israhel et congregavit prophetas in monte Carmeli<CM>
accedens autem Helias ad omnem populum ait usquequo claudicatis in duas partes si Dominus est Deus sequimini eum si autem Baal sequimini illum et non respondit ei populus verbum
et ait rursum Helias ad populum ego remansi propheta Domini solus prophetae autem Baal quadringenti et quinquaginta viri sunt
dentur nobis duo boves et illi eligant bovem unum et in frusta caedentes ponant super ligna ignem autem non subponant et ego faciam bovem alterum et inponam super ligna ignemque non subponam
invocate nomina deorum vestrorum et ego invocabo nomen Domini et deus qui exaudierit per ignem ipse sit Deus respondens omnis populus ait optima propositio
dixit ergo Helias prophetis Baal eligite vobis bovem unum et facite primi quia vos plures estis et invocate nomina deorum vestrorum ignemque non subponatis
qui cum tulissent bovem quem dederat eis fecerunt et invocabant nomen Baal de mane usque ad meridiem dicentes Baal exaudi nos et non erat vox nec qui responderet transiliebantque altare quod fecerant
cumque esset iam meridies inludebat eis Helias dicens clamate voce maiore deus enim est et forsitan loquitur aut in diversorio est aut in itinere aut certe dormit ut excitetur
clamabant ergo voce magna et incidebant se iuxta ritum suum cultris et lanceolis donec perfunderentur sanguine
postquam autem transiit meridies et illis prophetantibus venerat tempus quo sacrificium offerri solet nec audiebatur vox neque aliquis respondebat nec adtendebat orantes
dixit Helias omni populo venite ad me et accedente ad se populo curavit altare Domini quod destructum fuerat
et tulit duodecim lapides iuxta numerum tribuum filiorum Iacob ad quem factus est sermo Domini dicens Israhel erit nomen tuum
et aedificavit lapidibus altare in nomine Domini fecitque aquaeductum quasi per duas aratiunculas in circuitu altaris
et conposuit ligna divisitque per membra bovem et posuit super ligna
et ait implete quattuor hydrias aqua et fundite super holocaustum et super ligna rursumque dixit etiam secundo hoc facite qui cum fecissent et secundo ait etiam tertio id ipsum facite feceruntque et tertio
et currebant aquae circa altare et fossa aquaeductus repleta est
cumque iam tempus esset ut offerretur holocaustum accedens Helias propheta ait Domine Deus Abraham Isaac et Israhel hodie ostende quia tu es Deus Israhel et ego servus tuus et iuxta praeceptum tuum feci omnia verba haec
exaudi me Domine exaudi me ut discat populus iste quia tu es Dominus Deus et tu convertisti cor eorum iterum
cecidit autem ignis Domini et voravit holocaustum et ligna et lapides pulverem quoque et aquam quae erat in aquaeductu lambens
quod cum vidisset omnis populus cecidit in faciem suam et ait Dominus ipse est Deus Dominus ipse est Deus
dixitque Helias ad eos adprehendite prophetas Baal et ne unus quidem fugiat ex eis quos cum conprehendissent duxit eos Helias ad torrentem Cison et interfecit eos ibi<CM>
et ait Helias ad Ahab ascende comede et bibe quia sonus multae pluviae est
ascendit Ahab ut comederet et biberet Helias autem ascendit in vertice Carmeli et pronus in terram posuit faciem inter genua sua
et dixit ad puerum suum ascende et prospice contra mare qui cum ascendisset et contemplatus esset ait non est quicquam et rursum ait illi revertere septem vicibus
in septima autem vice ecce nubicula parva quasi vestigium hominis ascendebat de mari qui ait ascende et dic Ahab iunge et descende ne occupet te pluvia
cumque se verterent huc atque illuc ecce caeli contenebrati sunt et nubes et ventus et facta est pluvia grandis ascendens itaque Ahab abiit in Hiezrahel
et manus Domini facta est super Heliam accinctisque lumbis currebat ante Ahab donec veniret in Hiezrahel<CM>
nuntiavit autem Ahab Hiezabel omnia quae fecerat Helias et quomodo occidisset universos prophetas gladio
misitque Hiezabel nuntium ad Heliam dicens haec mihi faciant dii et haec addant nisi hac hora cras posuero animam tuam sicut animam unius ex illis
timuit ergo Helias et surgens abiit quocumque eum ferebat voluntas venitque in Bersabee Iuda et dimisit ibi puerum suum
et perrexit in desertum via unius diei cumque venisset et sederet subter unam iuniperum petivit animae suae ut moreretur et ait sufficit mihi Domine tolle animam meam neque enim melior sum quam patres mei
proiecitque se et obdormivit in umbra iuniperi et ecce angelus tetigit eum et dixit illi surge comede
respexit et ecce ad caput suum subcinericius panis et vas aquae comedit ergo et bibit et rursum obdormivit
reversusque est angelus Domini secundo et tetigit eum dixitque illi surge comede grandis enim tibi restat via
qui cum surrexisset comedit et bibit et ambulavit in fortitudine cibi illius quadraginta diebus et quadraginta noctibus usque ad montem Dei Horeb<CM>
cumque venisset illuc mansit in spelunca et ecce sermo Domini ad eum dixitque illi quid hic agis Helia
at ille respondit zelo zelatus sum pro Domino Deo exercituum quia dereliquerunt pactum Domini filii Israhel altaria tua destruxerunt et prophetas tuos occiderunt gladio et derelictus sum ego solus et quaerunt animam meam ut auferant eam
et ait ei egredere et sta in monte coram Domino et ecce Dominus transit et spiritus grandis et fortis subvertens montes et conterens petras ante Dominum non in spiritu Dominus et post spiritum commotio non in commotione Dominus
et post commotionem ignis non in igne Dominus et post ignem sibilus aurae tenuis
quod cum audisset Helias operuit vultum suum pallio et egressus stetit in ostio speluncae et ecce vox ad eum dicens quid agis hic Helia
et ille respondit zelo zelatus sum pro Domino Deo exercituum quia dereliquerunt pactum tuum filii Israhel altaria tua destruxerunt et prophetas tuos occiderunt gladio et derelictus sum ego solus et quaerunt animam meam ut auferant eam
et ait Dominus ad eum vade et revertere in viam tuam per desertum in Damascum cumque perveneris ungues Azahel regem super Syriam
et Hieu filium Namsi ungues regem super Israhel Heliseum autem filium Saphat qui est de Abelmaula ungues prophetam pro te
et erit quicumque fugerit gladium Azahel occidet eum Hieu et qui fugerit gladium Hieu interficiet eum Heliseus
et derelinquam mihi in Israhel septem milia universorum genua quae non sunt incurvata Baal et omne os quod non adoravit eum osculans manum<CM>
profectus ergo inde repperit Heliseum filium Saphat arantem duodecim iugis boum et ipse in duodecim arantibus unus erat cumque venisset Helias ad eum misit pallium suum super illum
qui statim relictis bubus cucurrit post Heliam et ait osculer oro te patrem meum et matrem meam et sic sequar te dixitque ei vade et revertere quod enim meum erat feci tibi
reversus autem ab eo tulit par boum et mactavit illud et in aratro boum coxit carnes et dedit populo et comederunt consurgensque abiit et secutus est Heliam et ministrabat ei<CM>
porro Benadad rex Syriae congregavit omnem exercitum suum et triginta et duos reges secum et equos et currus et ascendens pugnabat contra Samariam et obsidebat eam
mittensque nuntios ad Ahab regem Israhel in civitatem
ait haec dicit Benadad argentum tuum et aurum tuum meum est et uxores tuae et filii tui optimi mei sunt
responditque rex Israhel iuxta verbum tuum domine mi rex tuus sum ego et omnia mea
revertentesque nuntii dixerunt haec dicit Benadad qui misit nos ad te argentum tuum et aurum tuum et uxores tuas et filios tuos dabis mihi
cras igitur hac eadem hora mittam servos meos ad te et scrutabuntur domum tuam et domum servorum tuorum et omne quod eis placuerit ponent in manibus suis et auferent
vocavit autem rex Israhel omnes seniores terrae et ait animadvertite et videte quoniam insidietur nobis misit enim ad me pro uxoribus meis et filiis et pro argento et auro et non abnui
dixeruntque omnes maiores natu et universus populus ad eum non audias neque adquiescas illi
respondit itaque nuntiis Benadad dicite domino meo regi omnia propter quae misisti ad me servum tuum initio faciam hanc autem rem facere non possum
reversique nuntii rettulerunt ei qui remisit et ait haec faciant mihi dii et haec addant si suffecerit pulvis Samariae pugillis omnis populi qui sequitur me
et respondens rex Israhel ait dicite ei ne glorietur accinctus aeque ut discinctus<CM>
factum est autem cum audisset verbum istud bibebat ipse et reges in umbraculis et ait servis suis circumdate civitatem et circumdederunt eam
et ecce propheta unus accedens ad Ahab regem Israhel ait haec dicit Dominus certe vidisti omnem multitudinem hanc nimiam ecce ego tradam eam in manu tua hodie ut scias quia ego sum Dominus
et ait Ahab per quem dixitque ei haec dicit Dominus per pedisequos principum provinciarum et ait quis incipiet proeliari et ille dixit tu
recensuit ergo pueros principum provinciarum et repperit numerum ducentorum triginta duum et post eos recensuit populum omnes filios Israhel septem milia
et egressi sunt meridie Benadad autem bibebat temulentus in umbraculo suo et reges triginta duo cum eo qui ad auxilium eius venerant
egressi sunt autem pueri principum provinciarum in prima fronte misit itaque Benadad qui nuntiaverunt ei dicentes viri egressi sunt de Samaria
at ille sive ait pro pace veniunt adprehendite eos vivos sive ut proelientur vivos eos capite
egressi sunt ergo pueri principum provinciarum ac reliquus exercitus sequebatur
et percussit unusquisque virum qui contra se venerat fugeruntque Syri et persecutus est eos Israhel fugit quoque Benadad rex Syriae in equo cum equitibus
necnon et egressus rex Israhel percussit equos et currus et percussit Syriam plaga magna<CM>
accedens autem propheta ad regem Israhel dixit ei vade et confortare et scito et vide quid facias sequenti enim anno rex Syriae ascendet contra te
servi vero regis Syriae dixerunt ei dii montium sunt dii eorum ideo superaverunt nos sed melius est ut pugnemus contra eos in campestribus et obtinebimus eos
tu ergo verbum hoc fac amove reges singulos ab exercitu suo et pone principes pro eis
et instaura numerum militum qui ceciderunt de tuis et equos secundum equos pristinos et currus secundum currus quos ante habuisti et pugnabimus contra eos in campestribus et videbis quod obtinebimus eos credidit consilio eorum et fecit ita
igitur postquam annus transierat recensuit Benadad Syros et ascendit in Afec ut pugnaret contra Israhel
porro filii Israhel recensiti sunt et acceptis cibariis profecti ex adverso castraque metati contra eos quasi duo parvi greges caprarum Syri autem repleverunt terram
et accedens unus vir Dei dixit ad regem Israhel haec dicit Dominus quia dixerunt Syri deus montium est Dominus et non est deus vallium dabo omnem multitudinem grandem hanc in manu tua et scietis quia ego Dominus
dirigebant septem diebus ex adverso hii atque illi acies septima autem die commissum est bellum percusseruntque filii Israhel de Syris centum milia peditum in die una
fugerunt autem qui remanserant in Afec in civitatem et cecidit murus super viginti septem milia hominum qui remanserant porro Benadad fugiens ingressus est civitatem in cubiculum quod erat intra cubiculum<CM>
dixeruntque ei servi sui ecce audivimus quod reges domus Israhel clementes sint ponamus itaque saccos in lumbis nostris et funiculos in capitibus nostris et egrediamur ad regem Israhel forsitan salvabit animas nostras
accinxerunt saccis lumbos suos et posuerunt funes in capitibus veneruntque ad regem Israhel et dixerunt servus tuus Benadad dicit vivat oro te anima mea et ille ait si adhuc vivit frater meus est
quod acceperunt viri pro omine et festinantes rapuerunt verbum ex ore eius atque dixerunt frater tuus Benadad et dixit eis ite et adducite eum egressus est ergo ad eum Benadad et levavit eum in currum suum
qui dixit ei civitates quas tulit pater meus a patre tuo reddam et plateas fac tibi in Damasco sicut fecit pater meus in Samaria et ego foederatus recedam a te pepigit ergo foedus et dimisit eum
tunc vir quidam de filiis prophetarum dixit ad socium suum in sermone Domini percute me at ille noluit percutere
cui ait quia noluisti audire vocem Domini ecce recedes a me et percutiet te leo cumque paululum recessisset ab eo invenit eum leo atque percussit
sed et alterum conveniens virum dixit ad eum percute me qui percussit eum et vulneravit
abiit ergo propheta et occurrit regi in via et mutavit aspersione pulveris os et oculos suos
cumque rex transiret clamavit ad regem et ait servus tuus egressus est ad proeliandum comminus cumque fugisset vir unus adduxit eum quidam ad me et ait custodi virum istum qui si lapsus fuerit erit anima tua pro anima eius aut talentum argenti adpendes
dum autem ego turbatus huc illucque me verterem subito non conparuit et ait rex Israhel ad eum hoc est iudicium tuum quod ipse decrevisti
at ille statim abstersit pulverem de facie sua et cognovit eum rex Israhel quod esset de prophetis
qui ait ad eum haec dicit Dominus quia dimisisti virum dignum morte de manu tua erit anima tua pro anima eius et populus tuus pro populo eius
reversus est igitur rex Israhel in domum suam audire contemnens et furibundus venit Samariam<CM>
post verba autem haec vinea erat Naboth Hiezrahelitae qui erat in Hiezrahel iuxta palatium Ahab regis Samariae
locutus est ergo Ahab ad Naboth dicens da mihi vineam tuam ut faciam mihi hortum holerum quia vicina est et prope domum meam daboque tibi pro ea vineam meliorem aut si tibi commodius putas argenti pretium quanto digna est
cui respondit Naboth propitius mihi sit Dominus ne dem hereditatem patrum meorum tibi
venit ergo Ahab in domum suam indignans et frendens super verbo quod locutus fuerat ad eum Naboth Hiezrahelites dicens non do tibi hereditatem patrum meorum et proiciens se in lectulum suum avertit faciem ad parietem et non comedit panem<CM>
ingressa est autem ad eum Hiezabel uxor sua dixitque ei quid est hoc unde anima tua contristata est et quare non comedis panem
qui respondit ei locutus sum Naboth Hiezrahelitae et dixi ei da mihi vineam tuam accepta pecunia aut si tibi placet dabo tibi vineam pro ea et ille ait non do tibi vineam meam
dixit ergo ad eum Hiezabel uxor eius grandis auctoritatis es et bene regis regnum Israhel surge et comede panem et aequo esto animo ego dabo tibi vineam Naboth Hiezrahelitae
scripsit itaque litteras ex nomine Ahab et signavit eas anulo eius et misit ad maiores natu et ad optimates qui erant in civitate eius et habitabant cum Naboth
litterarum autem erat ista sententia praedicate ieiunium et sedere facite Naboth inter primos populi
et submittite duos viros filios Belial contra eum et falsum testimonium dicant benedixit Deum et regem et educite eum et lapidate sicque moriatur
fecerunt ergo cives eius maiores natu et optimates qui habitabant cum eo in urbe sicut praeceperat eis Hiezabel et sicut scriptum erat in litteris quas miserat ad eos
praedicaverunt ieiunium et sedere fecerunt Naboth inter primos populi
et adductis duobus viris filiis diaboli fecerunt eos sedere contra eum at illi scilicet ut viri diabolici dixerunt contra eum testimonium coram multitudine benedixit Naboth Deo et regi quam ob rem eduxerunt eum extra civitatem et lapidibus interfecerunt
miseruntque ad Hiezabel dicentes lapidatus est Naboth et mortuus est
factum est autem cum audisset Hiezabel lapidatum Naboth et mortuum locuta est ad Ahab surge posside vineam Naboth Hiezrahelitae qui noluit tibi adquiescere et dare eam accepta pecunia non enim vivit Naboth sed mortuus est
quod cum audisset Ahab mortuum videlicet Naboth surrexit et descendebat in vineam Naboth Hiezrahelitae ut possideret eam<CM>
factus est igitur sermo Domini ad Heliam Thesbiten dicens
surge et descende in occursum Ahab regis Israhel qui est in Samaria ecce ad vineam Naboth descendit ut possideat eam
et loqueris ad eum dicens haec dicit Dominus occidisti insuper et possedisti et post haec addes haec dicit Dominus in loco hoc in quo linxerunt canes sanguinem Naboth lambent tuum quoque sanguinem
et ait Ahab ad Heliam num invenisti me inimice mee qui dixit inveni eo quod venundatus sis ut faceres malum in conspectu Domini
ecce ego inducam super te malum et demetam posteriora tua et interficiam de Ahab mingentem ad parietem et clausum et ultimum in Israhel
et dabo domum tuam sicut domum Hieroboam filii Nabath et sicut domum Baasa filii Ahia quia egisti ut me ad iracundiam provocares et peccare fecisti Israhel
sed et de Hiezabel locutus est Dominus dicens canes comedent Hiezabel in agro Hiezrahel
si mortuus fuerit Ahab in civitate comedent eum canes si autem mortuus fuerit in agro comedent eum volucres caeli
igitur non fuit alter talis ut Ahab qui venundatus est ut faceret malum in conspectu Domini concitavit enim eum Hiezabel uxor sua
et abominabilis effectus est in tantum ut sequeretur idola quae fecerant Amorrei quos consumpsit Dominus a facie filiorum Israhel
itaque cum audisset Ahab sermones istos scidit vestem suam et operuit cilicio carnem suam ieiunavitque et dormivit in sacco et ambulabat dimisso capite
factus est autem sermo Domini ad Heliam Thesbiten dicens
nonne vidisti humiliatum Ahab coram me quia igitur humiliatus est mei causa non inducam malum in diebus eius sed in diebus filii sui inferam malum domui eius<CM>
transierunt igitur tres anni absque bello inter Syriam et Israhel
in anno autem tertio descendit Iosaphat rex Iuda ad regem Israhel
dixitque rex Israhel ad servos suos ignoratis quod nostra sit Ramoth Galaad et neglegimus tollere eam de manu regis Syriae
et ait ad Iosaphat veniesne mecum ad proeliandum in Ramoth Galaad
dixitque Iosaphat ad regem Israhel sicut ego sum ita et tu populus meus et populus tuus unum sunt et equites mei et equites tui dixitque Iosaphat ad regem Israhel quaere oro te hodie sermonem Domini
congregavit ergo rex Israhel prophetas quadringentos circiter viros et ait ad eos ire debeo in Ramoth Galaad ad bellandum an quiescere qui responderunt ascende et dabit Dominus in manu regis
dixit autem Iosaphat non est hic propheta Domini quispiam ut interrogemus per eum
et ait rex Israhel ad Iosaphat remansit vir unus per quem possimus interrogare Dominum sed ego odi eum quia non prophetat mihi bonum sed malum Micheas filius Hiemla cui Iosaphat ait ne loquaris ita rex
vocavit ergo rex Israhel eunuchum quendam et dixit ei festina adducere Micheam filium Hiemla
rex autem Israhel et Iosaphat rex Iuda sedebat unusquisque in solio suo vestiti cultu regio in area iuxta ostium portae Samariae et universi prophetae prophetabant in conspectu eorum
fecit quoque sibi Sedecias filius Chanaan cornua ferrea et ait haec dicit Dominus his ventilabis Syriam donec deleas eam
omnesque prophetae similiter prophetabant dicentes ascende in Ramoth Galaad et vade prospere et tradet Dominus in manu regis
nuntius vero qui ierat ut vocaret Micheam locutus est ad eum dicens ecce sermones prophetarum ore uno bona regi praedicant sit ergo et sermo tuus similis eorum et loquere bona
cui Micheas ait vivit Dominus quia quodcumque dixerit mihi Dominus hoc loquar<CM>
venit itaque ad regem et ait illi rex Michea ire debemus in Ramoth Galaad ad proeliandum an cessare cui ille respondit ascende et vade prospere et tradet Dominus in manu regis
dixit autem rex ad eum iterum atque iterum adiuro te ut non loquaris mihi nisi quod verum est in nomine Domini
et ille ait vidi cunctum Israhel dispersum in montibus quasi oves non habentes pastorem et ait Dominus non habent dominum isti revertatur unusquisque in domum suam in pace
dixit ergo rex Israhel ad Iosaphat numquid non dixi tibi quia non prophetat mihi bonum sed semper malum
ille vero addens ait propterea audi sermonem Domini vidi Dominum sedentem super solium suum et omnem exercitum caeli adsistentem ei a dextris et a sinistris
et ait Dominus quis decipiet Ahab regem Israhel ut ascendat et cadat in Ramoth Galaad et dixit unus verba huiuscemodi et alius aliter
egressus est autem spiritus et stetit coram Domino et ait ego decipiam illum cui locutus est Dominus in quo
et ille ait egrediar et ero spiritus mendax in ore omnium prophetarum eius et dixit Dominus decipies et praevalebis egredere et fac ita
nunc igitur ecce dedit Dominus spiritum mendacii in ore omnium prophetarum tuorum qui hic sunt et Dominus locutus est contra te malum
accessit autem Sedecias filius Chanaan et percussit Micheam in maxillam et dixit mene ergo dimisit spiritus Domini et locutus est tibi
et ait Micheas visurus es in die illa quando ingredieris cubiculum intra cubiculum ut abscondaris
et ait rex Israhel tollite Micheam et maneat apud Amon principem civitatis et apud Ioas filium Ammelech
et dicite eis haec dicit rex mittite virum istum in carcerem et sustentate eum pane tribulationis et aqua angustiae donec revertar in pace
dixitque Micheas si reversus fueris in pace non est locutus Dominus in me et ait audite populi omnes<CM>
ascendit itaque rex Israhel et Iosaphat rex Iuda in Ramoth Galaad
dixitque rex Israhel ad Iosaphat sume arma et ingredere proelium et induere vestibus tuis porro rex Israhel mutavit habitum et ingressus est bellum
rex autem Syriae praeceperat principibus curruum triginta duobus dicens non pugnabitis contra minorem et maiorem quempiam nisi contra regem Israhel solum
cum ergo vidissent principes curruum Iosaphat suspicati sunt quod ipse esset rex Israhel et impetu facto pugnabant contra eum et exclamavit Iosaphat
intellexeruntque principes curruum quod non esset rex Israhel et cessaverunt ab eo
unus autem quidam tetendit arcum in incertum sagittam dirigens et casu percussit regem Israhel inter pulmonem et stomachum at ille dixit aurigae suo verte manum tuam et eice me de exercitu quia graviter vulneratus sum
commissum est ergo proelium in die illa et rex Israhel stabat in curru suo contra Syros et mortuus est vesperi fluebat autem sanguis plagae in sinum currus
et praeco personuit in universo exercitu antequam sol occumberet dicens unusquisque revertatur in civitatem et in terram suam
mortuus est autem rex et perlatus est Samariam sepelieruntque regem in Samaria
et laverunt currum in piscina Samariae et linxerunt canes sanguinem eius et habenas laverunt iuxta verbum Domini quod locutus fuerat
reliqua vero sermonum Ahab et universa quae fecit et domus eburneae quam aedificavit cunctarumque urbium quas extruxit nonne scripta sunt haec in libro verborum dierum regum Israhel
dormivit ergo Ahab cum patribus suis et regnavit Ohozias filius eius pro eo<CM>
Iosaphat filius Asa regnare coeperat super Iudam anno quarto Ahab regis Israhel
triginta quinque annorum erat cum regnare coepisset et viginti et quinque annos regnavit in Hierusalem nomen matris eius Azuba filia Salai
et ambulavit in omni via Asa patris sui et non declinavit ex ea fecitque quod rectum est in conspectu Domini<WTH22-44> verumtamen excelsa non abstulit adhuc enim populus sacrificabat et adolebat incensum in excelsis
<WTH22-45> pacemque habuit Iosaphat cum rege Israhel
<WTH22-46> reliqua autem verborum Iosaphat et opera eius quae gessit et proelia nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda
<WTH22-47> sed et reliquias effeminatorum qui remanserant in diebus Asa patris eius abstulit de terra
<WTH22-48> nec erat tunc rex constitutus in Edom
<WTH22-49> rex vero Iosaphat fecerat classes in mari quae navigarent in Ophir propter aurum et ire non potuerunt quia confractae sunt in Asiongaber
<WTH22-50> tunc ait Ohozias filius Ahab ad Iosaphat vadant servi mei cum servis tuis in navibus et noluit Iosaphat
<WTH22-51> dormivitque cum patribus suis et sepultus est cum eis in civitate David patris sui regnavitque Ioram filius eius pro eo
<WTH22-52> Ohozias autem filius Ahab regnare coeperat super Israhel in Samaria anno septimodecimo Iosaphat regis Iuda regnavitque super Israhel duobus annis
<WTH22-53> et fecit malum in conspectu Domini et ambulavit in via patris sui et matris suae et in via Hieroboam filii Nabath qui peccare fecit Israhel
<WTH22-54> servivit quoque Baal et adoravit eum et inritavit Dominum Deum Israhel iuxta omnia quae fecerat pater eius<CM>
praevaricatus est autem Moab in Israhel postquam mortuus est Ahab
ceciditque Ohozias per cancellos cenaculi sui quod habebat in Samaria et aegrotavit misitque nuntios dicens ad eos ite consulite Beelzebub deum Accaron utrum vivere queam de infirmitate mea hac
angelus autem Domini locutus est ad Heliam Thesbiten surge ascende in occursum nuntiorum regis Samariae et dices ad eos numquid non est Deus in Israhel ut eatis ad consulendum Beelzebub deum Accaron
quam ob rem haec dicit Dominus de lectulo super quem ascendisti non descendes sed morte morieris et abiit Helias
reversique sunt nuntii ad Ohoziam qui dixit eis quare reversi estis
at illi responderunt ei vir occurrit nobis et dixit ad nos ite revertimini ad regem qui misit vos et dicetis ei haec dicit Dominus numquid quia non erat Deus in Israhel mittis ut consulatur Beelzebub deus Accaron idcirco de lectulo super quem ascendisti non descendes sed morte morieris
qui dixit eis cuius figurae et habitu est vir qui occurrit vobis et locutus est verba haec
at illi dixerunt vir pilosus et zona pellicia accinctis renibus qui ait Helias Thesbites est<CM>
misitque ad eum quinquagenarium principem et quinquaginta qui erant sub eo qui ascendit ad eum sedentique in vertice montis ait homo Dei rex praecepit ut descendas
respondensque Helias dixit quinquagenario si homo Dei sum descendat ignis e caelo et devoret te et quinquaginta tuos descendit itaque ignis e caelo et devoravit eum et quinquaginta qui erant cum eo
rursum misit ad eum principem quinquagenarium alterum et quinquaginta cum eo qui locutus est illi homo Dei haec dicit rex festina descende
respondens Helias ait si homo Dei ego sum descendat ignis e caelo et devoret te et quinquaginta tuos descendit ergo ignis Dei e caelo et devoravit illum et quinquaginta eius
iterum misit principem quinquagenarium tertium et quinquaginta qui erant cum eo qui cum venisset curvavit genua contra Heliam et precatus est eum et ait homo Dei noli despicere animam meam et animam servorum tuorum qui mecum sunt
ecce descendit ignis de caelo et devoravit duos principes quinquagenarios primos et quinquagenos qui cum eis erant sed nunc obsecro ut miserearis animae meae
locutus est autem angelus Domini ad Heliam dicens descende cum eo ne timeas surrexit igitur et descendit cum eo ad regem
et locutus est ei haec dicit Dominus quia misisti nuntios ad consulendum Beelzebub deum Accaron quasi non esset Deus in Israhel a quo possis interrogare sermonem ideo de lectulo super quem ascendisti non descendes sed morte morieris
mortuus est ergo iuxta sermonem Domini quem locutus est Helias et regnavit Ioram frater eius pro eo anno secundo Ioram filii Iosaphat regis Iudae non enim habebat filium
reliqua autem verborum Ohoziae quae operatus est nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israhel<CM>
factum est autem cum levare vellet Dominus Heliam per turbinem in caelum ibant Helias et Heliseus de Galgalis
dixitque Helias ad Heliseum sede hic quia Dominus misit me usque Bethel cui ait Heliseus vivit Dominus et vivit anima tua quia non derelinquam te cumque descendissent Bethel
egressi sunt filii prophetarum qui erant Bethel ad Heliseum et dixerunt ei numquid nosti quia hodie Dominus tollat dominum tuum a te qui respondit et ego novi silete
dixit autem Helias ad Heliseum sede hic quia Dominus misit me in Hiericho et ille ait vivit Dominus et vivit anima tua quia non derelinquam te cumque venissent Hierichum
accesserunt filii prophetarum qui erant in Hiericho ad Heliseum et dixerunt ei numquid nosti quia hodie Dominus tollet dominum tuum a te et ait et ego novi silete
dixit autem ei Helias sede hic quia Dominus misit me ad Iordanem qui ait vivit Dominus et vivit anima tua quia non derelinquam te ierunt igitur ambo pariter
et quinquaginta viri de filiis prophetarum secuti sunt qui et steterunt e contra longe illi autem ambo stabant super Iordanem
tulitque Helias pallium suum et involvit illud et percussit aquas quae divisae sunt in utramque partem et transierunt ambo per siccum<CM>
cumque transissent Helias dixit ad Heliseum postula quod vis ut faciam tibi antequam tollar a te dixitque Heliseus obsecro ut fiat duplex spiritus tuus in me
qui respondit rem difficilem postulasti attamen si videris me quando tollor a te erit quod petisti si autem non videris non erit
cumque pergerent et incedentes sermocinarentur ecce currus igneus et equi ignei diviserunt utrumque et ascendit Helias per turbinem in caelum
Heliseus autem videbat et clamabat pater mi pater mi currus Israhel et auriga eius et non vidit eum amplius adprehenditque vestimenta sua et scidit illa in duas partes<CM>
et levavit pallium Heliae quod ceciderat ei reversusque stetit super ripam Iordanis
et pallio Heliae quod ceciderat ei percussit aquas et dixit ubi est Deus Heliae etiam nunc percussitque aquas et divisae sunt huc atque illuc et transiit Heliseus
videntes autem filii prophetarum qui erant in Hiericho de contra dixerunt requievit spiritus Heliae super Heliseum et venientes in occursum eius adoraverunt eum proni in terram
dixeruntque illi ecce cum servis tuis sunt quinquaginta viri fortes qui possint ire et quaerere dominum tuum ne forte tulerit eum spiritus Domini et proiecerit in uno montium aut in una vallium qui ait nolite mittere
coegeruntque eum donec adquiesceret et diceret mittite et miserunt quinquaginta viros qui cum quaesissent tribus diebus non invenerunt
et reversi sunt ad eum at ille habitabat in Hiericho dixitque eis numquid non dixi vobis nolite ire<CM>
dixerunt quoque viri civitatis ad Heliseum ecce habitatio civitatis huius optima est sicut tu ipse domine perspicis sed aquae pessimae sunt et terra sterilis
at ille ait adferte mihi vas novum et mittite in illud sal qui cum adtulissent
egressus ad fontem aquarum misit in eum sal et ait haec dicit Dominus sanavi aquas has et non erit ultra in eis mors neque sterilitas
sanatae sunt ergo aquae usque ad diem hanc iuxta verbum Helisei quod locutus est
ascendit autem inde Bethel cumque ascenderet per viam pueri parvi egressi sunt de civitate et inludebant ei dicentes ascende calve ascende calve
qui cum se respexisset vidit eos et maledixit eis in nomine Domini egressique sunt duo ursi de saltu et laceraverunt ex eis quadraginta duos pueros
abiit autem inde in montem Carmeli et inde reversus est Samariam<CM>
Ioram vero filius Ahab regnavit super Israhel in Samaria anno octavodecimo Iosaphat regis Iudae regnavitque duodecim annis
et fecit malum coram Domino sed non sicut pater suus et mater tulit enim statuas Baal quas fecerat pater eius
verumtamen in peccatis Hieroboam filii Nabath qui peccare fecit Israhel adhesit nec recessit ab eis
porro Mesa rex Moab nutriebat pecora multa et solvebat regi Israhel centum milia agnorum et centum milia arietum cum velleribus suis
cumque mortuus fuisset Ahab praevaricatus est foedus quod habebat cum rege Israhel<CM>
egressus est igitur rex Ioram in die illa de Samaria et recensuit universum Israhel
misitque ad Iosaphat regem Iuda dicens rex Moab recessit a me veni mecum contra Moab ad proelium qui respondit ascendam qui meus est tuus est populus meus populus tuus equi mei equi tui
dixitque per quam viam ascendemus at ille respondit per desertum Idumeae
perrexerunt igitur rex Israhel et rex Iuda et rex Edom et circumierunt per viam septem dierum nec erat aqua exercitui et iumentis quae sequebantur eos
dixitque rex Israhel eheu eheu eheu congregavit nos Dominus tres reges ut traderet in manu Moab
et ait Iosaphat estne hic propheta Domini ut deprecemur Dominum per eum et respondit unus de servis regis Israhel est hic Heliseus filius Saphat qui fundebat aquam super manus Heliae
et ait Iosaphat est apud eum sermo Domini descenditque ad eum rex Israhel et Iosaphat et rex Edom
dixit autem Heliseus ad regem Israhel quid mihi et tibi est vade ad prophetas patris tui et matris tuae et ait illi rex Israhel quare congregavit Dominus tres reges hos ut traderet eos in manu Moab
dixit autem Heliseus vivit Dominus exercituum in cuius conspectu sto quod si non vultum Iosaphat regis Iudae erubescerem ne adtendissem quidem te nec respexissem
nunc autem adducite mihi psalten cumque caneret psaltes facta est super eum manus Domini et ait
haec dicit Dominus facite alveum torrentis huius fossas et fossas
haec enim dicit Dominus non videbitis ventum neque pluviam et alveus iste replebitur aquis et bibetis vos et familiae vestrae et iumenta vestra
parumque hoc est in conspectu Domini insuper tradet etiam Moab in manu vestra
et percutietis omnem civitatem munitam et omnem urbem electam et universum lignum fructiferum succidetis cunctosque fontes aquarum obturabitis et omnem agrum egregium operietis lapidibus<CM>
factum est igitur mane quando sacrificium offerri solet et ecce aquae veniebant per viam Edom et repleta est terra aquis
universi autem Moabitae audientes quod ascendissent reges ut pugnarent adversum eos convocaverunt omnes qui accincti erant balteo desuper et steterunt in terminis
primoque mane surgentes et orto iam sole ex adverso aquarum viderunt Moabitae contra aquas rubras quasi sanguinem
dixeruntque sanguis est gladii pugnaverunt reges contra se et caesi sunt mutuo nunc perge ad praedam Moab
perrexeruntque in castra Israhel porro consurgens Israhel percussit Moab at illi fugerunt coram eis venerunt igitur qui vicerant et percusserunt Moab
et civitates destruxerunt et omnem agrum optimum mittentes singuli lapides repleverunt et universos fontes aquarum obturaverunt et omnia ligna fructifera succiderunt ita ut muri tantum fictiles remanerent et circumdata est civitas a fundibalariis et magna ex parte percussa
quod cum vidisset rex Moab praevaluisse scilicet hostes tulit secum septingentos viros educentes gladium ut inrumperet ad regem Edom et non potuerunt
arripiensque filium suum primogenitum qui regnaturus erat pro eo obtulit holocaustum super murum et facta est indignatio magna in Israhel statimque recesserunt ab eo et reversi sunt in terram suam<CM>
mulier autem quaedam de uxoribus prophetarum clamabat ad Heliseum dicens servus tuus vir meus mortuus est et tu nosti quia servus tuus fuit timens Dominum et ecce creditor venit ut tollat duos filios meos ad serviendum sibi
cui dixit Heliseus quid vis ut faciam tibi dic mihi quid habes in domo tua at illa respondit non habeo ancilla tua quicquam in domo mea nisi parum olei quo unguear
cui ait vade pete mutuo ab omnibus vicinis tuis vasa vacua non pauca
et ingredere et claude ostium cum intrinsecus fueris tu et filii tui et mitte inde in omnia vasa haec et cum plena fuerint tolles
ivit itaque mulier et clusit ostium super se et super filios suos illi offerebant vasa et illa infundebat
cumque plena fuissent vasa dixit ad filium suum adfer mihi adhuc vas et ille respondit non habeo stetitque oleum
venit autem illa et indicavit homini Dei et ille vade inquit vende oleum et redde creditori tuo tu autem et filii tui vivite de reliquo<CM>
facta est autem quaedam dies et transiebat Heliseus per Sunam erat autem ibi mulier magna quae tenuit eum ut comederet panem cumque frequenter inde transiret devertebat ad eam ut comederet panem
quae dixit ad virum suum animadverto quod vir Dei sanctus est iste qui transit per nos frequenter
faciamus ergo cenaculum parvum et ponamus ei in eo lectulum et mensam et sellam et candelabrum ut cum venerit ad nos maneat ibi
facta est igitur dies quaedam et veniens devertit in cenaculum et requievit ibi
dixitque ad Giezi puerum suum voca Sunamitin istam qui cum vocasset eam et illa stetisset coram eo
dixit ad puerum loquere ad eam ecce sedule in omnibus ministrasti nobis quid vis ut faciam tibi numquid habes negotium et vis ut loquar regi sive principi militiae quae respondit in medio populi mei habito
et ait quid ergo vult ut faciam ei dixitque Giezi ne quaeras filium enim non habet et vir eius senex est
praecepit itaque ut vocaret eam quae cum vocata fuisset et stetisset ad ostium
dixit ad eam in tempore isto et in hac eadem hora si vita comes fuerit habebis in utero filium at illa respondit noli quaeso domine mi vir Dei noli mentiri ancillae tuae
et concepit mulier et peperit filium in tempore et in hora eadem quam dixerat Heliseus<CM>
crevit autem puer et cum esset quaedam dies et egressus isset ad patrem suum ad messores
ait patri suo caput meum caput meum at ille dixit puero tolle et duc eum ad matrem suam
qui cum tulisset et adduxisset eum ad matrem suam posuit eum illa super genua sua usque ad meridiem et mortuus est
ascendit autem et conlocavit eum super lectulum hominis Dei et clusit ostium et egressa
vocavit virum suum et ait mitte mecum obsecro unum de pueris et asinam ut excurram usque ad hominem Dei et revertar
qui ait illi quam ob causam vadis ad eum hodie non sunt kalendae neque sabbatum quae respondit vale
stravitque asinam et praecepit puero mina et propera ne mihi moram facias in eundo et hoc age quod praecipio tibi
profecta est igitur et venit ad virum Dei in montem Carmeli cumque vidisset eam vir Dei de contra ait ad Giezi puerum suum ecce Sunamitis illa
vade ergo in occursum eius et dic ei rectene agitur circa te et circa virum tuum et circa filium tuum quae respondit recte
cumque venisset ad virum Dei in monte adprehendit pedes eius et accessit Giezi ut amoveret eam et ait homo Dei dimitte illam anima enim eius in amaritudine est et Dominus celavit me et non indicavit mihi
quae dixit illi numquid petivi filium a domino meo numquid non dixi tibi ne inludas me
et ille ait ad Giezi accinge lumbos tuos et tolle baculum meum in manu tua et vade si occurrerit tibi homo non salutes eum et si salutaverit te quispiam non respondeas illi et pones baculum meum super faciem pueri
porro mater pueri ait vivit Dominus et vivit anima tua non dimittam te surrexit ergo et secutus est eam
Giezi autem praecesserat eos et posuerat baculum super faciem pueri et non erat vox neque sensus reversusque est in occursum eius et nuntiavit ei dicens non surrexit puer
ingressus est ergo Heliseus domum et ecce puer mortuus iacebat in lectulo eius
ingressusque clusit ostium super se et puerum et oravit ad Dominum
et ascendit et incubuit super puerum posuitque os suum super os eius et oculos suos super oculos eius et manus suas super manus eius et incurvavit se super eum et calefacta est caro pueri
at ille reversus deambulavit in domo semel huc et illuc et ascendit et incubuit super eum et oscitavit puer septies aperuitque oculos
et ille vocavit Giezi et dixit ei voca Sunamitin hanc quae vocata ingressa est ad eum qui ait tolle filium tuum
venit illa et corruit ad pedes eius et adoravit super terram tulitque filium suum et egressa est<CM>
et Heliseus reversus est in Galgala erat autem fames in terra et filii prophetarum habitabant coram eo dixitque uni de pueris suis pone ollam grandem et coque pulmentum filiis prophetarum
et egressus est unus in agrum ut colligeret herbas agrestes invenitque quasi vitem silvestrem et collegit ex ea colocyntidas agri et implevit pallium suum et reversus concidit in ollam pulmenti nesciebat enim quid esset
infuderunt ergo sociis ut comederent cumque gustassent de coctione exclamaverunt dicentes mors in olla vir Dei et non potuerunt comedere
at ille adferte inquit farinam et misit in ollam et ait infunde turbae et comedat et non fuit amplius quicquam amaritudinis in olla
vir autem quidam venit de Balsalisa deferens viro Dei panes primitiarum et viginti panes hordiacios et frumentum novum in pera sua at ille dixit da populo ut comedat
responditque ei minister eius quantum est hoc ut adponam coram centum viris rursum ille da ait populo ut comedat haec enim dicit Dominus comedent et supererit
posuit itaque coram eis qui comederunt et superfuit iuxta verbum Domini<CM>
Naaman princeps militiae regis Syriae erat vir magnus apud dominum suum et honoratus per illum enim dedit Dominus salutem Syriae erat autem vir fortis et dives sed leprosus
porro de Syria egressi fuerant latrunculi et captivam duxerant de terra Israhel puellam parvulam quae erat in obsequio uxoris Naaman
quae ait ad dominam suam utinam fuisset dominus meus ad prophetam qui est in Samaria profecto curasset eum a lepra quam habet
ingressus est itaque Naaman ad dominum suum et nuntiavit ei dicens sic et sic locuta est puella de terra Israhel
dixitque ei rex Syriae vade et mittam litteras ad regem Israhel qui cum profectus esset et tulisset secum decem talenta argenti et sex milia aureos et decem mutatoria vestimentorum
detulit litteras ad regem Israhel in haec verba cum acceperis epistulam hanc scito quod miserim ad te Naaman servum meum ut cures eum a lepra sua
cumque legisset rex Israhel litteras scidit vestimenta sua et ait numquid Deus sum ut occidere possim et vivificare quia iste misit ad me ut curem hominem a lepra sua animadvertite et videte quod occasiones quaerat adversum me
quod cum audisset Heliseus vir Dei scidisse videlicet regem Israhel vestimenta sua misit ad eum dicens quare scidisti vestimenta tua veniat ad me et sciat esse prophetam in Israhel<CM>
venit ergo Naaman cum equis et curribus et stetit ad ostium domus Helisei
misitque ad eum Heliseus nuntium dicens vade et lavare septies in Iordane et recipiet sanitatem caro tua atque mundaberis
iratus Naaman recedebat dicens putabam quod egrederetur ad me et stans invocaret nomen Domini Dei sui et tangeret manu sua locum leprae et curaret me
numquid non meliores sunt Abana et Pharphar fluvii Damasci omnibus aquis Israhel ut laver in eis et munder cum ergo vertisset se et abiret indignans
accesserunt ad eum servi sui et locuti sunt ei pater si rem grandem dixisset tibi propheta certe facere debueras quanto magis quia nunc dixit tibi lavare et mundaberis
descendit et lavit in Iordane septies iuxta sermonem viri Dei et restituta est caro eius sicut caro pueri parvuli et mundatus est<CM>
reversusque ad virum Dei cum universo comitatu suo venit et stetit coram eo et ait vere scio quod non sit Deus in universa terra nisi tantum in Israhel obsecro itaque ut accipias benedictionem a servo tuo
at ille respondit vivit Dominus ante quem sto quia non accipiam cumque vim faceret penitus non adquievit
dixitque Naaman ut vis sed obsecro concede mihi servo tuo ut tollam onus duorum burdonum de terra non enim faciet ultra servus tuus holocaustum aut victimam diis alienis nisi Domino
hoc autem solum est de quo depreceris Dominum pro servo tuo quando ingreditur dominus meus templum Remmon ut adoret et illo innitente super manum meam si adoravero in templo Remmon adorante me in eodem loco ut ignoscat mihi Dominus servo tuo pro hac re
qui dixit ei vade in pace abiit ergo ab eo electo terrae tempore<CM>
dixitque Giezi puer viri Dei pepercit dominus meus Naaman Syro isti ut non acciperet ab eo quae adtulit vivit Dominus quia curram post eum et accipiam ab eo aliquid
et secutus est Giezi post tergum Naaman quem cum vidisset ille currentem ad se desilivit de curru in occursum eius et ait rectene sunt omnia
et ille ait recte dominus meus misit me dicens modo venerunt ad me duo adulescentes de monte Ephraim ex filiis prophetarum da eis talentum argenti et vestes mutatorias duplices
dixitque Naaman melius est ut accipias duo talenta et coegit eum ligavitque duo talenta argenti in duobus saccis et duplicia vestimenta et inposuit duobus pueris suis qui et portaverunt coram eo
cumque venisset iam vesperi tulit de manu eorum et reposuit in domo dimisitque viros et abierunt
ipse autem ingressus stetit coram domino suo et dixit Heliseus unde venis Giezi qui respondit non ivit servus tuus quoquam
at ille nonne ait cor meum in praesenti erat quando reversus est homo de curru suo in occursum tui nunc igitur accepisti argentum et accepisti vestes ut emas oliveta et vineta et oves et boves et servos et ancillas
sed et lepra Naaman adherebit tibi et semini tuo in sempiternum et egressus est ab eo leprosus quasi nix<CM>
dixerunt autem filii prophetarum ad Heliseum ecce locus in quo habitamus coram te angustus est nobis
eamus usque ad Iordanem et tollant singuli de silva materias singulas ut aedificemus nobis ibi locum ad habitandum qui dixit ite
et ait unus ex illis veni ergo et tu cum servis tuis respondit ego veniam
et abiit cum eis cumque venissent ad Iordanem caedebant ligna
accidit autem ut cum unus materiem succidisset caderet ferrum securis in aquam exclamavitque ille et ait eheu eheu eheu domine mi et hoc ipsum mutuo acceperam
dixit autem homo Dei ubi cecidit at ille monstravit ei locum praecidit ergo lignum et misit illuc natavitque ferrum
et ait tolle qui extendit manum et tulit illud<CM>
rex autem Syriae pugnabat contra Israhel consiliumque iniit cum servis suis dicens in loco illo et illo ponamus insidias
misit itaque vir Dei ad regem Israhel dicens cave ne transeas in loco illo quia ibi Syri in insidiis sunt
misit rex Israhel ad locum quem dixerat ei vir Dei et praeoccupavit eum et observavit se ibi non semel neque bis
conturbatumque est cor regis Syriae pro hac re et convocatis servis suis ait quare non indicastis mihi quis proditor mei sit apud regem Israhel
dixitque unus servorum eius nequaquam domine mi rex sed Heliseus propheta qui est in Israhel indicat regi Israhel omnia verba quaecumque locutus fueris in conclavi tuo<CM>
dixit eis ite et videte ubi sit ut mittam et capiam eum adnuntiaveruntque ei dicentes ecce in Dothan
misit ergo illuc equos et currus et robur exercitus qui cum venissent nocte circumdederunt civitatem
consurgens autem diluculo minister viri Dei egressus est viditque exercitum in circuitu civitatis et equos et currus nuntiavitque ei dicens eheu eheu domine mi quid faciemus
at ille respondit noli timere plures enim nobiscum sunt quam cum illis
cumque orasset Heliseus ait Domine aperi oculos huius ut videat et aperuit Dominus oculos pueri et vidit et ecce mons plenus equorum et curruum igneorum in circuitu Helisei
hostes vero descenderunt ad eum porro Heliseus oravit Dominum dicens percute obsecro gentem hanc caecitate percussitque eos Dominus ne viderent iuxta verbum Helisei
dixit autem ad eos Heliseus non est haec via nec ista est civitas sequimini me et ostendam vobis virum quem quaeritis duxit ergo eos in Samariam
cumque ingressi fuissent in Samaria dixit Heliseus Domine aperi oculos istorum ut videant aperuitque Dominus oculos eorum et viderunt esse se in medio Samariae
dixitque rex Israhel ad Heliseum cum vidisset eos numquid percutiam eos pater mi
at ille ait non percuties neque enim cepisti eos gladio et arcu tuo ut percutias pone panem et aquam coram eis ut comedant et bibant et vadant ad dominum suum
adpositaque est eis ciborum magna praeparatio et comederunt et biberunt et dimisit eos abieruntque ad dominum suum et ultra non venerunt latrones Syriae in terram Israhel<CM>
factum est autem post haec congregavit Benadad rex Syriae universum exercitum suum et ascendit et obsidebat Samariam
factaque est fames magna in Samaria et tamdiu obsessa est donec venundaretur caput asini octoginta argenteis et quarta pars cabi stercoris columbarum quinque argenteis
cumque rex Israhel transiret per murum mulier exclamavit ad eum dicens salva me domine mi rex
qui ait non te salvet Dominus unde salvare te possum de area an de torculari dixitque ad eam rex quid tibi vis quae respondit
mulier ista dixit mihi da filium tuum ut comedamus eum hodie et filium meum comedemus cras
coximus ergo filium meum et comedimus dixique ei die altera da filium tuum ut comedamus eum quae abscondit filium suum
quod cum audisset rex scidit vestimenta sua et transiebat super murum viditque omnis populus cilicium quo vestitus erat ad carnem intrinsecus
et ait haec mihi faciat Deus et haec addat si steterit caput Helisei filii Saphat super eum hodie
Heliseus autem sedebat in domo sua et senes sedebant cum eo praemisit itaque virum et antequam veniret nuntius ille dixit ad senes numquid scitis quod miserit filius homicidae hic ut praecidatur caput meum videte ergo cum venerit nuntius cludite ostium et non sinatis eum introire ecce enim sonitus pedum domini eius post eum est
et adhuc illo loquente eis apparuit nuntius qui veniebat ad eum et ait ecce tantum malum a Domino est quid amplius expectabo a Domino<CM>
dixit autem Heliseus audite verbum Domini haec dicit Dominus in tempore hoc cras modius similae uno statere erit et duo modii hordei statere uno in porta Samariae
respondens unus de ducibus super cuius manum rex incumbebat homini Dei ait si Dominus fecerit etiam cataractas in caelo numquid poterit esse quod loqueris qui ait videbis oculis tuis et inde non comedes<CM>
quattuor ergo viri erant leprosi iuxta introitum portae qui dixerunt ad invicem quid hic esse volumus donec moriamur
sive ingredi voluerimus civitatem fame moriemur sive manserimus hic moriendum nobis est venite igitur et transfugiamus ad castra Syriae si pepercerint nobis vivemus si autem occidere voluerint nihilominus moriemur
surrexerunt igitur vesperi ut venirent ad castra Syriae cumque venissent ad principium castrorum Syriae nullum ibidem reppererunt
siquidem Dominus sonitum audiri fecerat in castris Syriae curruum et equorum et exercitus plurimi dixeruntque ad invicem ecce mercede conduxit adversum nos rex Israhel reges Hettheorum et Aegyptiorum et venerunt super nos
surrexerunt ergo et fugerunt in tenebris et dereliquerunt tentoria sua et equos et asinos in castris fugeruntque animas tantum suas salvare cupientes
igitur cum venissent leprosi illi ad principium castrorum ingressi sunt unum tabernaculum et comederunt et biberunt tuleruntque inde argentum et aurum et vestes et abierunt et absconderunt et rursum reversi sunt ad aliud tabernaculum et inde similiter auferentes absconderunt
dixeruntque ad invicem non recte facimus haec enim dies boni nuntii est si tacuerimus et noluerimus nuntiare usque mane sceleris arguemur venite eamus et nuntiemus in aula regis
cumque venissent ad portam civitatis narraverunt eis dicentes ivimus ad castra Syriae et nullum ibidem repperimus hominum nisi equos et asinos alligatos et fixa tentoria
ierunt ergo portarii et nuntiaverunt in palatio regis intrinsecus<CM>
qui surrexit nocte et ait ad servos suos dico vobis quid fecerint nobis Syri sciunt quia fame laboramus et idcirco egressi sunt de castris et latitant in agris dicentes cum egressi fuerint de civitate capiemus eos viventes et tunc civitatem ingredi poterimus
respondit autem unus servorum eius tollamus quinque equos qui remanserunt in urbe quia ipsi tantum sunt in universa multitudine Israhel alii enim consumpti sunt et mittentes explorare poterimus
adduxerunt ergo duos equos misitque rex ad castra Syrorum dicens ite videte
qui abierunt post eos usque ad Iordanem ecce autem omnis via plena erat vestibus et vasis quae proiecerant Syri cum turbarentur reversique nuntii indicaverunt regi
et egressus populus diripuit castra Syriae factusque est modius similae statere uno et duo modii hordei statere uno iuxta verbum Domini
porro rex ducem illum in cuius manu incubuerat constituit ad portam quem conculcavit turba in introitu et mortuus est iuxta quod locutus fuerat vir Dei quando descenderat rex ad eum
factumque est secundum sermonem viri Dei quem dixerat regi quando ait duo modii hordei statere uno erunt et modius similae statere uno hoc eodem tempore cras in porta Samariae
quando responderat dux ille viro Dei et dixerat etiam si Dominus fecerit cataractas in caelo numquid fieri poterit quod loqueris et dixit ei videbis oculis tuis et inde non comedes
evenit ergo ei sicut praedictum erat et conculcavit eum populus in porta et mortuus est<CM>
Heliseus autem locutus est ad mulierem cuius vivere fecerat filium dicens surge vade tu et domus tua et peregrinare ubicumque reppereris vocavit enim Dominus famem et veniet super terram septem annis
quae surrexit et fecit iuxta verbum hominis Dei et vadens cum domo sua peregrinata est in terra Philisthim diebus multis
cumque finiti essent anni septem reversa est mulier de terra Philisthim et egressa est ut interpellaret regem pro domo sua et agris suis
rex autem loquebatur cum Giezi puero viri Dei dicens narra mihi omnia magnalia quae fecit Heliseus
cumque ille narraret regi quomodo mortuum suscitasset apparuit mulier cuius vivificaverat filium clamans ad regem pro domo sua et pro agris suis dixitque Giezi domine mi rex haec est mulier et hic filius eius quem suscitavit Heliseus
et interrogavit rex mulierem quae narravit ei deditque ei rex eunuchum unum dicens restitue ei omnia quae sua sunt et universos reditus agrorum a die qua reliquit terram usque ad praesens<CM>
venit quoque Heliseus Damascum et Benadad rex Syriae aegrotabat nuntiaveruntque ei dicentes venit vir Dei huc
et ait rex ad Azahel tolle tecum munera et vade in occursum viri Dei et consule Dominum per eum dicens si evadere potero de infirmitate mea hac
ivit igitur Azahel in occursum eius habens secum munera et omnia bona Damasci onera quadraginta camelorum cumque stetisset coram eo ait filius tuus Benadad rex Syriae misit me ad te dicens si sanari potero de infirmitate mea hac
dixitque ei Heliseus vade dic ei sanaberis porro ostendit mihi Dominus quia morte morietur
stetitque cum eo et conturbatus est usque ad suffusionem vultus flevitque vir Dei
cui Azahel ait quare dominus meus flet at ille respondit quia scio quae facturus sis filiis Israhel mala civitates eorum munitas igne succendes et iuvenes eorum interficies gladio et parvulos eorum elides et praegnantes divides
dixitque Azahel quid enim sum servus tuus canis ut faciam rem istam magnam et ait Heliseus ostendit mihi Dominus te regem Syriae fore
qui cum recessisset ab Heliseo venit ad dominum suum qui ait ei quid tibi dixit Heliseus at ille respondit dixit mihi recipiet sanitatem
cumque venisset dies altera tulit sagulum et infudit aqua et expandit super faciem eius quo mortuo regnavit Azahel pro eo<CM>
anno quinto Ioram filii Ahab regis Israhel et Iosaphat regis Iuda regnavit Ioram filius Iosaphat rex Iuda
triginta duorum erat annorum cum regnare coepisset et octo annis regnavit in Hierusalem
ambulavitque in viis regum Israhel sicut ambulaverat domus Ahab filia enim Ahab erat uxor eius et fecit quod malum est coram Domino
noluit autem Dominus disperdere Iudam propter David servum suum sicut promiserat ei ut daret illi lucernam et filiis eius cunctis diebus
in diebus eius recessit Edom ne esset sub Iuda et constituit sibi regem
venitque Ioram Seira et omnis currus cum eo et surrexit nocte percussitque Idumeos qui eum circumdederant et principes curruum populus autem fugit in tabernacula sua
recessit ergo Edom ne esset sub Iuda usque ad diem hanc tunc recessit et Lobna in tempore illo
reliqua autem sermonum Ioram et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda
et dormivit Ioram cum patribus suis sepultusque est cum eis in civitate David et regnavit Ahazias filius eius pro eo<CM>
anno duodecimo Ioram filii Ahab regis Israhel regnavit Ahazias filius Ioram regis Iudae
viginti duorum annorum erat Ahazias cum regnare coepisset et uno anno regnavit in Hierusalem nomen matris eius Athalia filia Amri regis Israhel
et ambulavit in viis domus Ahab et fecit quod malum est coram Domino sicut domus Ahab gener enim domus Ahab fuit
abiit quoque cum Ioram filio Ahab ad proeliandum contra Azahel regem Syriae in Ramoth Galaad et vulneraverunt Syri Ioram
qui reversus est ut curaretur in Hiezrahel quia vulneraverant eum Syri in Rama proeliantem contra Azahel regem Syriae porro Ahazias filius Ioram rex Iuda descendit invisere Ioram filium Ahab in Hiezrahel quia aegrotabat<CM>
Heliseus autem prophetes vocavit unum de filiis prophetarum et ait illi accinge lumbos tuos et tolle lenticulam olei hanc in manu tua et vade in Ramoth Galaad
cumque veneris illuc videbis Hieu filium Iosaphat filii Namsi et ingressus suscitabis eum de medio fratrum suorum et introduces interius cubiculum
tenensque lenticulam olei fundes super caput eius et dices haec dicit Dominus unxi te regem super Israhel aperiesque ostium et fugies et non ibi subsistes
abiit ergo adulescens puer prophetae Ramoth Galaad
et ingressus est ecce autem principes exercitus sedebant et ait verbum mihi ad te princeps dixitque Hieu ad quem ex omnibus nobis at ille dixit ad te o princeps
et surrexit et ingressus est cubiculum at ille fudit oleum super caput eius et ait haec dicit Dominus Deus Israhel unxi te regem super populum Domini Israhel
et percuties domum Ahab domini tui ut ulciscar sanguinem servorum meorum prophetarum et sanguinem omnium servorum Domini de manu Hiezabel
perdamque omnem domum Ahab et interficiam de Ahab mingentem ad parietem et clausum et novissimum in Israhel
et dabo domum Ahab sicut domum Hieroboam filii Nabath et sicut domum Baasa filii Ahia
Hiezabel quoque comedent canes in agro Hiezrahel nec erit qui sepeliat eam aperuitque ostium et fugit<CM>
Hieu autem egressus est ad servos domini sui qui dixerunt ei rectene sunt omnia quid venit insanus iste ad te qui ait eis nostis hominem et quid locutus sit
at illi responderunt falsum est sed magis narra nobis qui ait eis haec et haec locutus est mihi et ait haec dicit Dominus unxi te regem super Israhel
festinaverunt itaque et unusquisque tollens pallium suum posuerunt sub pedibus eius in similitudinem tribunalis et cecinerunt tuba atque dixerunt regnavit Hieu
coniuravit ergo Hieu filius Iosaphat filii Namsi contra Ioram porro Ioram obsederat Ramoth Galaad ipse et omnis Israhel contra Azahel regem Syriae
et reversus fuerat ut curaretur in Hiezrahel propter vulnera quia percusserant eum Syri proeliantem contra Azahel regem Syriae dixitque Hieu si placet vobis nemo egrediatur profugus de civitate ne vadat et nuntiet in Hiezrahel<CM>
et ascendit et profectus est in Hiezrahel Ioram enim aegrotabat ibi et Ahazia rex Iuda descenderat ad visitandum Ioram
igitur speculator qui stabat super turrem Hiezrahel vidit globum Hieu venientis et ait video ego globum dixitque Ioram tolle currum et mitte in occursum eorum et dicat vadens rectene sunt omnia
abiit igitur qui ascenderat currum in occursum eius et ait haec dicit rex pacata sunt omnia dixitque ei Hieu quid tibi et paci transi et sequere me nuntiavit quoque speculator dicens venit nuntius ad eos et non revertitur
misit etiam currum equorum secundum venitque ad eos et ait haec dicit rex num pax est et ait Hieu quid tibi et paci transi et sequere me
nuntiavit autem speculator dicens venit usque ad eos et non revertitur est autem incessus quasi incessus Hieu filii Namsi praeceps enim graditur
et ait Ioram iunge currum iunxeruntque currum eius et egressus est Ioram rex Israhel et Ahazias rex Iuda singuli in curribus suis egressique sunt in occursum Hieu et invenerunt eum in agro Naboth Hiezrahelitis
cumque vidisset Ioram Hieu dixit pax est Hieu at ille respondit quae pax adhuc fornicationes Hiezabel matris tuae et veneficia eius multa vigent
convertit autem Ioram manum suam et fugiens ait ad Ahaziam insidiae Ahazia
porro Hieu tetendit arcum manu et percussit Ioram inter scapulas et egressa est sagitta per cor eius statimque corruit in curru suo
dixitque Hieu ad Baddacer ducem tolle proice eum in agro Naboth Hiezrahelitae memini enim quando ego et tu sedentes in curru sequebamur Ahab patrem huius quod Dominus onus hoc levaverit super eum dicens
si non pro sanguine Naboth et pro sanguine filiorum eius quem vidi heri ait Dominus reddam tibi in agro isto dicit Dominus nunc igitur tolle proice eum in agro iuxta verbum Domini
Ahazias autem rex Iuda videns hoc fugit per viam domus horti persecutusque est eum Hieu et ait etiam hunc percutite in curru suo in ascensu Gaber qui est iuxta Ieblaam qui fugit in Mageddo et mortuus est ibi
et inposuerunt eum servi eius super currum suum et tulerunt Hierusalem sepelieruntque in sepulchro cum patribus suis in civitate David
anno undecimo Ioram filii Ahab rege Ahazia super Iudam<CM>
venit Hieu Hiezrahel porro Hiezabel introitu eius audito depinxit oculos suos stibio et ornavit caput suum et respexit per fenestram
ingredientem Hieu per portam et ait numquid pax esse potest Zamri qui interfecit dominum suum
levavitque Hieu faciem suam ad fenestram et ait quae est ista et inclinaverunt se ad eum duo vel tres eunuchi
at ille dixit eis praecipitate eam deorsum et praecipitaverunt eam aspersusque est sanguine paries et equorum ungulae qui conculcaverunt eam
cumque ingressus esset et comederet bibissetque ait ite videte maledictam illam et sepelite eam quia filia regis est
cumque issent ut sepelirent eam non invenerunt nisi calvariam et pedes et summas manus
reversique nuntiaverunt ei et ait Hieu sermo Domini est quem locutus est per servum suum Heliam Thesbiten dicens in agro Hiezrahel comedent canes carnes Hiezabel
et erunt carnes Hiezabel sicut stercus super faciem terrae in agro Hiezrahel ita ut praetereuntes dicant haecine est illa Hiezabel<CM>
erant autem Ahab septuaginta filii in Samaria scripsit ergo Hieu litteras et misit in Samariam ad optimates civitatis et ad maiores natu et ad nutricios Ahab dicens
statim ut acceperitis litteras has qui habetis filios domini vestri et currus et equos et civitates firmas et arma
eligite meliorem et eum qui vobis placuerit de filiis domini vestri et ponite eum super solium patris sui et pugnate pro domo domini vestri
timuerunt illi vehementer et dixerunt ecce duo reges non potuerunt stare coram eo et quomodo nos valebimus resistere
miserunt ergo praepositus domus et praefectus civitatis et maiores natu et nutricii ad Hieu dicentes servi tui sumus quaecumque iusseris faciemus nec constituemus regem quodcumque tibi placet fac
rescripsit autem eis litteras secundo dicens si mei estis et oboeditis mihi tollite capita filiorum domini vestri et venite ad me hac eadem hora cras in Hiezrahel porro filii regis septuaginta viri apud optimates civitatis nutriebantur
cumque venissent litterae ad eos tulerunt filios regis et occiderunt septuaginta viros et posuerunt capita eorum in cofinis et miserunt ad eum in Hiezrahel
venit autem nuntius et indicavit ei dicens adtulerunt capita filiorum regis qui respondit ponite ea duos acervos iuxta introitum portae usque mane
cumque diluxisset egressus est et stans dixit ad omnem populum iusti estis si ego coniuravi contra dominum meum et interfeci eum quis percussit omnes hos
videte ergo nunc quoniam non cecidit de sermonibus Domini in terram quos locutus est Dominus super domum Ahab et Dominus fecit quod locutus est in manu servi sui Heliae
percussit igitur Hieu omnes qui reliqui erant de domo Ahab in Hiezrahel et universos optimates eius et notos et sacerdotes donec non remanerent ex eo reliquiae
et surrexit et venit in Samariam cumque venisset ad Camaram pastorum in via
invenit fratres Ahaziae regis Iuda dixitque ad eos quinam estis vos at illi responderunt fratres Ahaziae sumus et descendimus ad salutandos filios regis et filios reginae
qui ait conprehendite eos vivos quos cum conprehendissent vivos iugulaverunt eos in cisterna iuxta Camaram quadraginta duos viros et non reliquit ex eis quemquam<CM>
cumque abisset inde invenit Ionadab filium Rechab in occursum sibi et benedixit ei et ait ad eum numquid est cor tuum rectum sicut cor meum cum corde tuo et ait Ionadab est si est inquit da manum tuam qui dedit manum suam at ille levavit eum ad se in curru
dixitque ad eum veni mecum et vide zelum meum pro Domino et inpositum currui suo
duxit in Samariam et percussit omnes qui reliqui fuerant de Ahab in Samaria usque ad unum iuxta verbum Domini quod locutus est per Heliam
congregavit ergo Hieu omnem populum et dixit ad eos Ahab coluit Baal parum ego autem colam eum amplius
nunc igitur omnes prophetas Baal et universos servos eius et cunctos sacerdotes ipsius vocate ad me nullus sit qui non veniat sacrificium enim grande est mihi Baal quicumque defuerit non vivet porro Hieu faciebat hoc insidiose ut disperderet cultores Baal
dixit sanctificate diem sollemnem Baal vocavitque
et misit in universos terminos Israhel et venerunt cuncti servi Baal non fuit residuus ne unus quidem qui non veniret et ingressi sunt templum Baal et repleta est domus Baal a summo usque ad summum
dixitque his qui erant super vestes proferte vestimenta universis servis Baal et protulerunt eis vestes
ingressusque Hieu et Ionadab filius Rechab templum Baal et ait cultoribus Baal perquirite et videte ne quis forte vobiscum sit de servis Domini sed ut sint soli servi Baal
ingressi sunt igitur ut facerent victimas et holocausta Hieu autem praeparaverat sibi foris octoginta viros et dixerat eis quicumque fugerit de hominibus his quos ego adduxero in manus vestras anima eius erit pro anima illius
factum est ergo cum conpletum esset holocaustum praecepit Hieu militibus et ducibus suis ingredimini et percutite eos nullus evadat percusseruntque eos ore gladii et proiecerunt milites et duces et ierunt in civitatem templi Baal
et protulerunt statuam de fano Baal et conbuserunt
et comminuerunt eam destruxerunt quoque aedem Baal et fecerunt pro ea latrinas usque ad diem hanc
delevit itaque Hieu Baal de Israhel<CM>
verumtamen a peccatis Hieroboam filii Nabath qui peccare fecerat Israhel non recessit nec dereliquit vitulos aureos qui erant in Bethel et in Dan
dixit autem Dominus ad Hieu quia studiose fecisti quod rectum erat et placebat in oculis meis et omnia quae erant in corde meo fecisti contra domum Ahab filii tui usque ad quartam generationem sedebunt super thronum Israhel
porro Hieu non custodivit ut ambularet in lege Domini Dei Israhel in toto corde suo non enim recessit a peccatis Hieroboam qui peccare fecerat Israhel
in diebus illis coepit Dominus taedere super Israhel percussitque eos Azahel in universis finibus Israhel
a Iordane contra orientalem plagam omnem terram Galaad et Gad et Ruben et Manasse ab Aroer quae est super torrentem Arnon et Galaad et Basan
reliqua autem verborum Hieu et universa quae fecit et fortitudo eius nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Israhel
et dormivit Hieu cum patribus suis sepelieruntque eum in Samaria et regnavit Ioachaz filius eius pro eo
dies autem quos regnavit Hieu super Israhel viginti et octo anni sunt in Samaria<CM>
Athalia vero mater Ahaziae videns mortuum filium suum surrexit et interfecit omne semen regium
tollens autem Iosaba filia regis Ioram soror Ahaziae Ioas filium Ahaziae furata est eum de medio filiorum regis qui interficiebantur et nutricem eius de triclinio et abscondit eum a facie Athaliae ut non interficeretur
eratque cum ea in domo Domini clam sex annis porro Athalia regnavit super terram<CM>
anno autem septimo misit Ioiada et adsumens centuriones et milites introduxit ad se in templum Domini pepigitque cum eis foedus et adiurans eos in domo Domini ostendit eis filium regis
et praecepit illis dicens iste sermo quem facere debetis
tertia pars vestrum introeat sabbato et observet excubitum domus regis tertia autem pars sit ad portam Sir et tertia pars ad portam quae est post habitaculum scutariorum et custodietis excubitum domus Messa
duae vero partes e vobis omnes egredientes sabbato custodiant excubias domus Domini circum regem
et vallabitis eum habentes arma in manibus vestris si quis autem ingressus fuerit septum templi interficiatur eritisque cum rege introeunte et egrediente
et fecerunt centuriones iuxta omnia quae praeceperat eis Ioiada sacerdos et adsumentes singuli viros suos qui ingrediebantur sabbatum cum his qui egrediebantur e sabbato venerunt ad Ioiada sacerdotem
qui dedit eis hastas et arma regis David quae erant in domo Domini
et steterunt singuli habentes arma in manu sua a parte templi dextra usque ad partem sinistram altaris et aedis circum regem
produxitque filium regis et posuit super eum diadema et testimonium feceruntque eum regem et unxerunt et plaudentes manu dixerunt vivat rex<CM>
audivit Athalia vocem currentis populi et ingressa ad turbas in templum Domini
vidit regem stantem super tribunal iuxta morem et cantores et tubas propter eum omnemque populum terrae laetantem et canentem tubis et scidit vestimenta sua clamavitque coniuratio coniuratio
praecepit autem Ioiada centurionibus qui erant super exercitum et ait eis educite eam extra consepta templi et quicumque secutus eam fuerit feriatur gladio dixerat enim sacerdos non occidatur in templo Domini
inposueruntque ei manus et inpegerunt eam per viam introitus equorum iuxta palatium et interfecta est ibi<CM>
pepigit igitur Ioiada foedus inter Dominum et inter regem et inter populum ut esset populus Domini et inter regem et populum
ingressusque est omnis populus terrae templum Baal et destruxerunt aras eius et imagines contriverunt valide Matthan quoque sacerdotem Baal occiderunt coram altari et posuit sacerdos custodias in domo Domini
tulitque centuriones et Cherethi et Felethi legiones et omnem populum terrae deduxeruntque regem de domo Domini et venerunt per viam portae scutariorum in palatium et sedit super thronum regum
laetatusque est omnis populus terrae et civitas conquievit Athalia autem occisa est gladio in domo regis
septemque annorum erat Ioas cum regnare coepisset<CM>
anno septimo Hieu regnavit Ioas quadraginta annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Sebia de Bersabee
fecitque Ioas rectum coram Domino cunctis diebus quibus docuit eum Ioiada sacerdos
verumtamen excelsa non abstulit adhuc populus immolabat et adolebat in excelsis incensum<CM>
dixitque Ioas ad sacerdotes omnem pecuniam sanctorum quae inlata fuerit in templum Domini a praetereuntibus quae offertur pro pretio animae et quam sponte et arbitrio cordis sui inferunt in templum Domini
accipiant illam sacerdotes iuxta ordinem suum et instaurent sarta tecta domus si quid necessarium viderint instauratione
igitur usque ad vicesimum tertium annum regis Ioas non instauraverunt sacerdotes sarta tecta templi
vocavitque rex Ioas Ioiada pontificem et sacerdotes dicens eis quare sarta tecta non instaurastis templi nolite ergo amplius accipere pecuniam iuxta ordinem vestrum sed ad instaurationem templi reddite eam
prohibitique sunt sacerdotes ultra accipere pecuniam a populo et instaurare sarta tecta domus
et tulit Ioiada pontifex gazofilacium unum aperuitque foramen desuper et posuit illud iuxta altare ad dexteram ingredientium domum Domini mittebantque in eo sacerdotes qui custodiebant ostia omnem pecuniam quae deferebatur ad templum Domini
cumque viderent nimiam pecuniam esse in gazofilacio ascendebat scriba regis et pontifex effundebantque et numerabant pecuniam quae inveniebatur in domo Domini
et dabant eam iuxta numerum atque mensuram in manu eorum qui praeerant cementariis domus Domini qui inpendebant eam in fabris lignorum et in cementariis his qui operabantur in domo Domini
et sarta tecta faciebant et in his qui caedebant saxa et ut emerent ligna et lapides qui excidebantur ita ut impleretur instauratio domus Domini in universis quae indigebant expensa ad muniendam domum
verumtamen non fiebant ex eadem pecunia hydriae templi Domini et fuscinulae et turibula et tubae omne vas aureum et argenteum de pecunia quae inferebatur in templum Domini
his enim qui faciebant opus dabatur ut instauraretur templum Domini
et non fiebat ratio his hominibus qui accipiebant pecuniam ut distribuerent eam artificibus sed in fide tractabant eam
pecuniam vero pro delicto et pecuniam pro peccatis non inferebant in templum Domini quia sacerdotum erat<CM>
tunc ascendit Azahel rex Syriae et pugnabat contra Geth cepitque eam et direxit faciem suam ut ascenderet in Hierusalem
quam ob rem tulit Ioas rex Iuda omnia sanctificata quae consecraverant Iosaphat et Ioram et Ahazia patres eius reges Iuda et quae ipse obtulerat et universum argentum quod inveniri potuit in thesauris templi Domini et in palatio regis misitque Azaheli regi Syriae et recessit ab Hierusalem
reliqua autem sermonum Ioas et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda
surrexerunt autem servi eius et coniuraverunt inter se percusseruntque Ioas in domo Mello in descensu Sela
Iozachar namque filius Semath et Iozabad filius Somer servi eius percusserunt eum et mortuus est et sepelierunt eum cum patribus suis in civitate David regnavitque Amasias filius eius pro eo<CM>
anno vicesimo tertio Ioas filii Ahaziae regis Iudae regnavit Ioachaz filius Hieu super Israhel in Samaria decem et septem annis
et fecit malum coram Domino secutusque est peccata Hieroboam filii Nabath qui peccare fecit Israhel non declinavit ab eis
iratusque est furor Domini contra Israhel et tradidit eos in manu Azahelis regis Syriae et in manu Benadad filii Azahel cunctis diebus
deprecatus est autem Ioachaz faciem Domini et audivit eum Dominus vidit enim angustiam Israhel qua adtriverat eos rex Syriae
et dedit Dominus Israheli salvatorem et liberatus est de manu Syriae habitaveruntque filii Israhel in tabernaculis suis sicut heri et nudius tertius
verumtamen non recesserunt a peccatis domus Hieroboam qui peccare fecit Israhel in ipsis ambulaverunt siquidem et lucus permansit in Samaria
et non sunt derelicti Ioachaz de populo nisi quinquaginta equites et decem currus et decem milia peditum interfecerat enim eos rex Syriae et redegerat quasi pulverem in tritura areae
reliqua autem sermonum Ioachaz et universa quae fecit sed et fortitudo eius nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israhel
dormivitque Ioachaz cum patribus suis et sepelierunt eum in Samaria regnavitque Ioas filius eius pro eo<CM>
anno tricesimo septimo Ioas regis Iuda regnavit Ioas filius Ioachaz super Israhel in Samaria sedecim annis
et fecit quod malum est in conspectu Domini non declinavit ab omnibus peccatis Hieroboam filii Nabath qui peccare fecit Israhel in ipsis ambulavit
reliqua autem sermonum Ioas et universa quae fecit sed et fortitudo eius quomodo pugnaverit contra Amasiam regem Iuda nonne haec scripta sunt in libro sermonum regum Israhel
et dormivit Ioas cum patribus suis Hieroboam autem sedit super solium eius porro Ioas sepultus est in Samaria cum regibus Israhel
Heliseus autem aegrotabat infirmitate qua et mortuus est descenditque ad eum Ioas rex Israhel et flebat coram eo dicebatque pater mi pater mi currus Israhel et auriga eius
et ait illi Heliseus adfer arcum et sagittas cumque adtulisset ad eum arcum et sagittas
dixit ad regem Israhel pone manum tuam super arcum et cum posuisset ille manum suam superposuit Heliseus manus suas manibus regis
et ait aperi fenestram orientalem cumque aperuisset dixit Heliseus iace sagittam et iecit et ait Heliseus sagitta salutis Domini et sagitta salutis contra Syriam percutiesque Syriam in Afec donec consumas eam
et ait tolle sagittas qui cum tulisset rursum dixit ei percute iaculo terram et cum percussisset tribus vicibus et stetisset
iratus est contra eum vir Dei et ait si percussisses quinquies aut sexies sive septies percussisses Syriam usque ad consummationem nunc autem tribus vicibus percuties eam<CM>
mortuus est ergo Heliseus et sepelierunt eum latrunculi quoque de Moab venerunt in terra in ipso anno
quidam autem sepelientes hominem viderunt latrunculos et proiecerunt cadaver in sepulchro Helisei quod ambulavit et tetigit ossa Helisei et revixit homo et stetit super pedes suos
igitur Azahel rex Syriae adflixit Israhel cunctis diebus Ioachaz
et misertus est Dominus eorum et reversus est ad eos propter pactum suum quod habebat cum Abraham Isaac et Iacob et noluit disperdere eos neque proicere penitus usque in praesens tempus
mortuus est autem Azahel rex Syriae et regnavit Benadad filius eius pro eo
porro Ioas filius Ioachaz tulit urbes de manu Benadad filii Azahel quas tulerat de manu Ioachaz patris sui iure proelii tribus vicibus percussit eum Ioas et reddidit civitates Israheli<CM>
anno secundo Ioas filii Ioachaz regis Israhel regnavit Amasias filius Ioas regis Iuda
viginti quinque annorum erat cum regnare coepisset viginti autem et novem annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Ioaden de Hierusalem
et fecit rectum coram Domino verumtamen non ut David pater eius iuxta omnia quae fecit Ioas pater suus fecit
nisi hoc tantum quod excelsa non abstulit adhuc enim populus immolabat et adolebat in excelsis
cumque obtinuisset regnum percussit servos suos qui interfecerant regem patrem suum
filios autem eorum qui occiderant non occidit iuxta quod scriptum est in libro legis Mosi sicut praecepit Dominus dicens non morientur patres pro filiis neque filii morientur pro patribus sed unusquisque in peccato suo morietur
ipse percussit Edom in valle Salinarum decem milia et adprehendit Petram in proelio vocavitque nomen eius Iecethel usque in praesentem diem<CM>
tunc misit Amasias nuntios ad Ioas filium Ioachaz filii Hieu regis Israhel dicens veni et videamus nos
remisitque Ioas rex Israhel ad Amasiam regem Iuda dicens carduus Libani misit ad cedrum quae est in Libano dicens da filiam tuam filio meo uxorem transieruntque bestiae saltus quae sunt in Libano et conculcaverunt carduum
percutiens invaluisti super Edom et sublevavit te cor tuum contentus esto gloria et sede in domo tua quare provocas malum ut cadas tu et Iuda tecum
et non adquievit Amasias ascenditque Ioas rex Israhel et viderunt se ipse et Amasias rex Iuda in Bethsames oppido Iudae
percussusque est Iuda coram Israhel et fugerunt unusquisque in tabernacula sua
Amasiam vero regem Iuda filium Ioas filii Ahaziae cepit Ioas rex Israhel in Bethsames et adduxit eum in Hierusalem et interrupit murum Hierusalem a porta Ephraim usque ad portam Anguli quadringentis cubitis
tulitque omne aurum et argentum et universa vasa quae inventa sunt in domo Domini et in thesauris regis et obsides et reversus est Samariam<CM>
reliqua autem verborum Ioas quae fecit et fortitudo eius qua pugnavit contra Amasiam regem Iuda nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israhel
dormivitque Ioas cum patribus suis et sepultus est in Samaria cum regibus Israhel et regnavit Hieroboam filius eius pro eo
vixit autem Amasias filius Ioas rex Iuda postquam mortuus est Ioas filius Ioachaz regis Israhel viginti quinque annis
reliqua autem sermonum Amasiae nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Iuda
factaque est contra eum coniuratio in Hierusalem at ille fugit in Lachis miseruntque post eum in Lachis et interfecerunt eum ibi
et asportaverunt in equis sepultusque est in Hierusalem cum patribus suis in civitate David
tulit autem universus populus Iudae Azariam annos natum sedecim et constituerunt eum regem pro patre eius Amasia
ipse aedificavit Ahilam et restituit eam Iudae postquam dormivit rex cum patribus suis<CM>
anno quintodecimo Amasiae filii Ioas regis Iuda regnavit Hieroboam filius Ioas regis Israhel in Samaria quadraginta et uno anno
et fecit quod malum est coram Domino non recessit ab omnibus peccatis Hieroboam filii Nabath qui peccare fecit Israhel
ipse restituit terminos Israhel ab introitu Emath usque ad mare Solitudinis iuxta sermonem Domini Dei Israhel quem locutus est per servum suum Ionam filium Amathi prophetam qui erat de Geth quae est in Opher
vidit enim Dominus adflictionem Israhel amaram nimis et quod consumpti essent usque ad clausos carcere et extremos et non esset qui auxiliaretur Israhel
nec locutus est Dominus ut deleret nomen Israhel sub caelo sed salvavit eos in manu Hieroboam filii Ioas
reliqua autem sermonum Hieroboam et universa quae fecit et fortitudo eius qua proeliatus est et quomodo restituit Damascum et Emath Iudae in Israhel nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israhel
dormivitque Hieroboam cum patribus suis regibus Israhel et regnavit Zaccharias filius eius pro eo<CM>
anno vicesimo septimo Hieroboam regis Israhel regnavit Azarias filius Amasiae regis Iudae
sedecim annorum erat cum regnare coepisset et quinquaginta duobus annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Iecelia de Hierusalem
fecitque quod erat placitum coram Domino iuxta omnia quae fecit Amasias pater eius
verumtamen excelsa non est demolitus adhuc populus sacrificabat et adolebat incensum in excelsis
percussit autem Dominus regem et fuit leprosus usque in diem mortis suae et habitabat in domo libera seorsum Ioatham vero filius regis gubernabat palatium et iudicabat populum terrae
reliqua autem sermonum Azariae et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda
et dormivit Azarias cum patribus suis sepelieruntque eum cum maioribus suis in civitate David et regnavit Ioatham filius eius pro eo<CM>
anno tricesimo octavo Azariae regis Iudae regnavit Zaccharias filius Hieroboam super Israhel in Samaria sex mensibus
et fecit quod malum est coram Domino sicut fecerant patres eius non recessit a peccatis Hieroboam filii Nabath qui peccare fecit Israhel
coniuravit autem contra eum Sellum filius Iabes percussitque eum palam et interfecit regnavitque pro eo
reliqua autem verborum Zacchariae nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israhel
ipse est sermo Domini quem locutus est ad Hieu dicens filii usque ad quartam generationem sedebunt de te super thronum Israhel factumque est ita
Sellum filius Iabes regnavit tricesimo nono anno Azariae regis Iudae regnavit autem uno mense in Samaria
et ascendit Manahem filius Gaddi de Thersa venitque Samariam et percussit Sellum filium Iabes in Samaria et interfecit eum regnavitque pro eo
reliqua autem verborum Sellum et coniuratio eius per quam tetendit insidias nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israhel
tunc percussit Manahem Thapsam et omnes qui erant in ea et terminos eius de Thersa noluerant enim aperire ei et interfecit omnes praegnantes eius et scidit eas
anno tricesimo nono Azariae regis Iuda regnavit Manahem filius Gaddi super Israhel decem annis in Samaria
fecitque quod erat malum coram Domino non recessit a peccatis Hieroboam filii Nabath qui peccare fecit Israhel cunctis diebus eius
veniebat Phul rex Assyriorum in terram et dabat Manahem Phul mille talenta argenti ut esset ei in auxilio et firmaret regnum eius
indixitque Manahem argentum super Israhel cunctis potentibus et divitibus ut daret regi Assyriorum quinquaginta siclos argenti per singulos reversusque est rex Assyriorum et non est moratus in terra
reliqua autem sermonum Manahem et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israhel
et dormivit Manahem cum patribus suis regnavitque Phaceia filius eius pro eo
anno quinquagesimo Azariae regis Iudae regnavit Phaceia filius Manahem super Israhel in Samaria biennio
et fecit quod erat malum coram Domino non recessit a peccatis Hieroboam filii Nabath qui peccare fecit Israhel
coniuravit autem adversum eum Phacee filius Romeliae dux eius et percussit eum in Samaria in turre domus regiae iuxta Argob et iuxta Ari et cum eo quinquaginta viros de filiis Galaaditarum et interfecit eum regnavitque pro eo
reliqua autem sermonum Phaceia et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israhel
anno quinquagesimo secundo Azariae regis Iudae regnavit Phacee filius Romeliae super Israhel in Samaria viginti annis
et fecit quod malum erat coram Domino non recessit a peccatis Hieroboam filii Nabath qui peccare fecit Israhel
in diebus Phacee regis Israhel venit Theglathfalassar rex Assur et cepit Aiom et Abel domum Maacha et Ianoe et Cedes et Asor et Galaad et Galileam universam terram Nepthalim et transtulit eos in Assyrios
coniuravit autem et tetendit insidias Osee filius Hela contra Phacee filium Romeliae et percussit eum et interfecit regnavitque pro eo vicesimo anno Ioatham filii Oziae
reliqua autem sermonum Phacee et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israhel<CM>
anno secundo Phacee filii Romeliae regis Israhel regnavit Ioatham filius Oziae regis Iuda
viginti quinque annorum erat cum regnare coepisset et sedecim annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Hierusa filia Sadoc
fecitque quod erat placitum coram Domino iuxta omnia quae fecerat Ozias pater suus operatus est
verumtamen excelsa non abstulit adhuc populus immolabat et adolebat incensum in excelsis ipse aedificavit portam domus Domini sublimissimam
reliqua autem sermonum Ioatham et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda
in diebus illis coepit Dominus mittere in Iudam Rasin regem Syriae et Phacee filium Romeliae
et dormivit Ioatham cum patribus suis sepultusque est cum eis in civitate David patris sui et regnavit Ahaz filius eius pro eo<CM>
anno septimodecimo Phacee filii Romeliae regnavit Ahaz filius Ioatham regis Iuda
viginti annorum erat Ahaz cum regnare coepisset et sedecim annis regnavit in Hierusalem non fecit quod erat placitum in conspectu Domini Dei sui sicut David pater eius
sed ambulavit in via regum Israhel insuper et filium suum consecravit transferens per ignem secundum idola gentium quae dissipavit Dominus coram filiis Israhel
immolabat quoque victimas et adolebat incensum in excelsis et in collibus et sub omni ligno frondoso<CM>
tunc ascendit Rasin rex Syriae et Phacee filius Romeliae rex Israhel in Hierusalem ad proeliandum cumque obsiderent Ahaz non valuerunt superare eum
in tempore illo restituit Rasin rex Syriae Ahilam Syriae et eiecit Iudaeos de Ahilam et Idumei venerunt in Ahilam et habitaverunt ibi usque in diem hanc
misit autem Ahaz nuntios ad Theglathfalassar regem Assyriorum dicens servus tuus et filius tuus ego sum ascende et salvum me fac de manu regis Syriae et de manu regis Israhel qui consurrexerunt adversum me
et cum collegisset argentum et aurum quod invenire potuit in domo Domini et in thesauris regis misit regi Assyriorum munera
qui et adquievit voluntati eius ascendit enim rex Assyriorum in Damascum et vastavit eam et transtulit habitatores eius Cyrenen Rasin autem interfecit<CM>
perrexitque rex Ahaz in occursum Theglathfalassar regis Assyriorum in Damascum cumque vidisset altare Damasci misit rex Ahaz ad Uriam sacerdotem exemplar eius et similitudinem iuxta omne opus eius
extruxitque Urias sacerdos altare iuxta omnia quae praeceperat rex Ahaz de Damasco ita fecit Urias sacerdos donec veniret rex Ahaz de Damasco
cumque venisset rex de Damasco vidit altare et veneratus est illud ascenditque et immolavit holocausta et sacrificium suum
et libavit libamina et fudit sanguinem pacificorum quae obtulerat super altare
porro altare aeneum quod erat coram Domino transtulit de facie templi et de loco altaris et de loco templi Domini posuitque illud ex latere altaris ad aquilonem
praecepit quoque rex Ahaz Uriae sacerdoti dicens super altare maius offer holocaustum matutinum et sacrificium vespertinum et holocaustum regis et sacrificium eius et holocaustum universi populi terrae et sacrificia eorum et libamina eorum et omnem sanguinem holocausti et universum sanguinem victimae super illud effundes altare vero aeneum erit paratum ad voluntatem meam
fecit igitur Urias sacerdos iuxta omnia quae praeceperat rex Ahaz<CM>
tulit autem rex Ahaz celatas bases et luterem qui erat desuper et mare deposuit de bubus aeneis qui sustentabant illud et posuit super pavimentum stratum lapide
Musach quoque sabbati quod aedificaverat in templo et ingressum regis exterius convertit in templo Domini propter regem Assyriorum
reliqua autem verborum Ahaz quae fecit nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Iuda
dormivitque Ahaz cum patribus suis et sepultus est cum eis in civitate David et regnavit Ezechias filius eius pro eo<CM>
anno duodecimo Ahaz regis Iuda regnavit Osee filius Hela in Samaria super Israhel novem annis
fecitque malum coram Domino sed non sicut reges Israhel qui ante eum fuerant
contra hunc ascendit Salmanassar rex Assyriorum et factus est ei Osee servus reddebatque illi tributa
cumque deprehendisset rex Assyriorum Osee quod rebellare nitens misisset nuntios ad Sua regem Aegypti ne praestaret tributa regi Assyriorum sicut singulis annis solitus erat obsedit eum et vinctum misit in carcerem
pervagatusque est omnem terram et ascendens Samariam obsedit eam tribus annis
anno autem nono Osee cepit rex Assyriorum Samariam et transtulit Israhel in Assyrios posuitque eos in Ala et in Habor iuxta fluvium Gozan in civitatibus Medorum<CM>
factum est enim cum peccassent filii Israhel Domino Deo suo qui eduxerat eos de terra Aegypti de manu Pharaonis regis Aegypti coluerunt deos alienos
et ambulaverunt iuxta ritum gentium quas consumpserat Dominus in conspectu filiorum Israhel et regum Israhel quia similiter fecerant
et operuerunt filii Israhel verbis non rectis Dominum Deum suum et aedificaverunt sibi excelsa in cunctis urbibus suis a turre custodum usque ad civitatem munitam
feceruntque sibi statuas et lucos in omni colle sublimi et subter omne lignum nemorosum
et adolebant ibi incensum super aras in more gentium quas transtulerat Dominus a facie eorum feceruntque verba pessima inritantes Dominum
et coluerunt inmunditias de quibus praecepit Dominus eis ne facerent verbum hoc
et testificatus est Dominus in Israhel et in Iuda per manum omnium prophetarum et videntum dicens revertimini a viis vestris pessimis et custodite praecepta mea et caerimonias iuxta omnem legem quam praecepi patribus vestris et sicut misi ad vos in manu servorum meorum prophetarum
qui non audierunt sed induraverunt cervicem suam iuxta cervicem patrum suorum qui noluerunt oboedire Domino Deo suo
et abiecerunt legitima eius et pactum quod pepigit cum patribus eorum et testificationes quibus contestatus est eos secutique sunt vanitates et vane egerunt et secuti sunt gentes quae erant per circuitum eorum super quibus praeceperat Dominus eis ut non facerent sicut et illae faciebant
et dereliquerunt omnia praecepta Domini Dei sui feceruntque sibi conflatiles duos vitulos et lucos et adoraverunt universam militiam caeli servieruntque Baal
et consecrabant ei filios suos et filias suas per ignem et divinationibus inserviebant et auguriis et tradiderunt se ut facerent malum coram Domino et inritarent eum
iratusque est Dominus vehementer Israhel et abstulit eos de conspectu suo et non remansit nisi tribus Iuda tantummodo
sed nec ipse Iuda custodivit mandata Domini Dei sui verum ambulavit in erroribus Israhel quos operatus fuerat
proiecitque Dominus omne semen Israhel et adflixit eos et tradidit in manu diripientium donec proiceret eos a facie sua
ex eo iam tempore quo scissus est Israhel a domo David et constituerunt sibi regem Hieroboam filium Nabath separavit enim Hieroboam Israhel a Domino et peccare eos fecit peccatum magnum
et ambulaverunt filii Israhel in universis peccatis Hieroboam quae fecerat non recesserunt ab eis
usquequo auferret Dominus Israhel a facie sua sicut locutus fuerat in manu omnium servorum suorum prophetarum translatusque est Israhel de terra sua in Assyrios usque in diem hanc<CM>
adduxit autem rex Assyriorum de Babylone et de Chutha et de Haiath et de Emath et de Sepharvaim et conlocavit eos in civitatibus Samariae pro filiis Israhel qui possederunt Samariam et habitaverunt in urbibus eius
cumque ibi habitare coepissent non timebant Dominum et inmisit eis Dominus leones qui interficiebant eos
nuntiatumque est regi Assyriorum et dictum gentes quas transtulisti et habitare fecisti in civitatibus Samariae ignorant legitima Dei terrae et inmisit in eos Dominus leones et ecce interficiunt eos eo quod ignorent ritum Dei terrae
praecepit autem rex Assyriorum dicens ducite illuc unum de sacerdotibus quos inde captivos adduxistis et vadat et habitet cum eis et doceat eos legitima Dei terrae
igitur cum venisset unus de sacerdotibus his qui captivi ducti fuerant de Samaria habitavit in Bethel et docebat eos quomodo colerent Dominum
et unaquaeque gens fabricata est deum suum posueruntque eos in fanis excelsis quae fecerant Samaritae gens et gens in urbibus suis in quibus habitabant
viri enim babylonii fecerunt Socchothbenoth viri autem chutheni fecerunt Nergel et viri de Emath fecerunt Asima
porro Evei fecerunt Nebaaz et Tharthac hii autem qui erant de Sepharvaim conburebant filios suos igni Adramelech et Anamelech diis Sepharvaim
et nihilominus colebant Dominum fecerunt autem sibi de novissimis sacerdotes excelsorum et ponebant eos in fanis sublimibus
et cum Dominum colerent diis quoque suis serviebant iuxta consuetudinem gentium de quibus translati fuerant Samariam
usque in praesentem diem morem sequuntur antiquum non timent Dominum neque custodiunt caerimonias eius et iudicia et legem et mandatum quod praeceperat Dominus filiis Iacob quem cognominavit Israhel
et percusserat cum eis pactum et mandaverat eis dicens nolite timere deos alienos et non adoretis eos neque colatis et non immoletis eis
sed Dominum Deum vestrum qui eduxit vos de terra Aegypti in fortitudine magna et in brachio extento ipsum timete illum adorate et ipsi immolate
caerimonias quoque et iudicia et legem et mandatum quod scripsit vobis custodite ut faciatis cunctis diebus et non timeatis deos alienos
et pactum quod percussi vobiscum nolite oblivisci nec colatis deos alienos
sed Dominum Deum vestrum timete et ipse eruet vos de manu omnium inimicorum vestrorum
illi vero non audierunt sed iuxta consuetudinem suam pristinam perpetrabant
fuerunt igitur gentes istae timentes quidem Dominum sed nihilominus et idolis suis servientes nam et filii eorum et nepotes sicut fecerunt parentes sui ita faciunt usque in praesentem diem<CM>
anno tertio Osee filii Hela regis Israhel regnavit Ezechias filius Ahaz regis Iuda
viginti quinque annorum erat cum regnare coepisset et viginti et novem annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Abi filia Zacchariae
fecitque quod erat bonum coram Domino iuxta omnia quae fecerat David pater suus
ipse dissipavit excelsa et contrivit statuas et succidit lucos confregitque serpentem aeneum quem fecerat Moses siquidem usque ad illud tempus filii Israhel adolebant ei incensum vocavitque eum Naasthan
in Domino Deo Israhel speravit itaque post eum non fuit similis ei de cunctis regibus Iuda sed neque in his qui ante eum fuerunt
et adhesit Domino et non recessit a vestigiis eius fecitque mandata eius quae praeceperat Dominus Mosi
unde et erat Dominus cum eo et in cunctis ad quae procedebat sapienter se agebat rebellavit quoque contra regem Assyriorum et non servivit ei
ipse percussit Philistheos usque Gazam et omnes terminos eorum a turre custodum usque ad civitatem muratam<CM>
anno quarto regis Ezechiae qui erat annus septimus Osee filii Hela regis Israhel ascendit Salmanassar rex Assyriorum Samariam et obpugnavit eam
et cepit nam post annos tres anno sexto Ezechiae id est nono anno Osee regis Israhel capta est Samaria
et transtulit rex Assyriorum Israhel in Assyrios conlocavitque eos in Ala et in Habor fluviis Gozan in civitatibus Medorum
quia non audierunt vocem Domini Dei sui sed praetergressi sunt pactum eius omnia quae praeceperat Moses servus Domini non audierunt neque fecerunt
anno quartodecimo regis Ezechiae ascendit Sennacherib rex Assyriorum ad universas civitates Iuda munitas et cepit eas
tunc misit Ezechias rex Iuda nuntios ad regem Assyriorum Lachis dicens peccavi recede a me et omne quod inposueris mihi feram indixit itaque rex Assyriorum Ezechiae regi Iudae trecenta talenta argenti et triginta talenta auri
deditque Ezechias omne argentum quod reppertum fuerat in domo Domini et in thesauris regis
in tempore illo confregit Ezechias valvas templi Domini et lamminas auri quas ipse adfixerat et dedit eas regi Assyriorum<CM>
misit autem rex Assyriorum Tharthan et Rabsaris et Rabsacen de Lachis ad regem Ezechiam cum manu valida Hierusalem qui cum ascendissent venerunt in Hierusalem et steterunt iuxta aquaeductum piscinae superioris quae est in via agri Fullonis
vocaveruntque regem egressus est autem ad eos Eliachim filius Helciae praepositus domus et Sobna scriba et Ioahe filius Asaph a commentariis
dixitque ad eos Rabsaces loquimini Ezechiae haec dicit rex magnus rex Assyriorum quae est ista fiducia qua niteris
forsitan inisti consilium ut praepares te ad proelium in quo confidis ut audeas rebellare
an speras in baculo harundineo atque confracto Aegypto super quem si incubuerit homo comminutus ingreditur manum eius et perforabit eam sic est Pharao rex Aegypti omnibus qui confidunt in se
quod si dixeritis mihi in Domino Deo nostro habemus fiduciam nonne iste est cuius abstulit Ezechias excelsa et altaria et praecepit Iudae et Hierusalem ante altare hoc adorabitis in Hierusalem
nunc igitur transite ad dominum meum regem Assyriorum et dabo vobis duo milia equorum et videte an habere valeatis ascensores eorum
et quomodo potestis resistere ante unum satrapam de servis domini mei minimis an fiduciam habes in Aegypto propter currus et equites
numquid sine Domini voluntate ascendi ad locum istum ut demolirer eum Dominus dixit mihi ascende ad terram hanc et demolire eam
dixerunt autem Eliachim filius Helciae et Sobna et Ioahe Rabsaci precamur ut loquaris nobis servis tuis syriace siquidem intellegimus hanc linguam et non loquaris nobis iudaice audiente populo qui est super murum
responditque eis Rabsaces numquid ad dominum tuum et ad te misit me dominus meus ut loquerer sermones hos et non ad viros qui sedent super murum ut comedant stercora sua et bibant urinam suam vobiscum
stetit itaque Rabsaces et clamavit voce magna iudaice et ait audite verba regis magni regis Assyriorum
haec dicit rex non vos seducat Ezechias non enim poterit eruere vos de manu mea
neque fiduciam vobis tribuat super Domino dicens eruens liberabit nos Dominus et non tradetur civitas haec in manu regis Assyriorum
nolite audire Ezechiam haec enim dicit rex Assyriorum facite mecum quod vobis est utile et egredimini ad me et comedet unusquisque de vinea sua et de ficu sua et bibetis aquas de cisternis vestris
donec veniam et transferam vos in terram quae similis terrae vestrae est in terram fructiferam et fertilem vini terram panis et vinearum terram olivarum et olei ac mellis et vivetis et non moriemini nolite audire Ezechiam qui vos decipit dicens Dominus liberabit nos
numquid liberaverunt dii gentium terram suam de manu regis Assyriorum
ubi est deus Emath et Arfad ubi est deus Sepharvaim Ana et Ava numquid liberaverunt Samariam de manu mea
quinam illi sunt in universis diis terrarum qui eruerunt regionem suam de manu mea ut possit eruere Dominus Hierusalem de manu mea
tacuit itaque populus et non respondit ei quicquam siquidem praeceptum regis acceperant ut non responderent ei
venitque Eliachim filius Helciae praepositus domus et Sobna scriba et Ioahe filius Asaph a commentariis ad Ezechiam scissis vestibus et nuntiaverunt ei verba Rabsacis<CM>
quae cum audisset rex Ezechias scidit vestimenta sua et opertus est sacco ingressusque est domum Domini
et misit Eliachim praepositum domus et Sobnam scribam et senes de sacerdotibus opertos saccis ad Esaiam prophetam filium Amos
qui dixerunt haec dicit Ezechias dies tribulationis et increpationis et blasphemiae dies iste venerunt filii usque ad partum et vires non habet parturiens
si forte audiat Dominus Deus tuus universa verba Rabsacis quem misit rex Assyriorum dominus suus ut exprobraret Deum viventem et argueret verbis quae audivit Dominus Deus tuus et fac orationem pro reliquiis quae reppertae sunt
venerunt ergo servi regis Ezechiae ad Esaiam
dixitque eis Esaias haec dicetis domino vestro haec dicit Dominus noli timere a facie sermonum quos audisti quibus blasphemaverunt pueri regis Assyriorum me
ecce ego inmittam ei spiritum et audiet nuntium et revertetur in terram suam et deiciam eum gladio in terra sua<CM>
reversus est igitur Rabsaces et invenit regem Assyriorum expugnantem Lobnam audierat enim quod recessisset de Lachis
cumque audisset de Tharaca rege Aethiopiae dicentes ecce egressus est ut pugnet adversum te et iret contra eum misit nuntios ad Ezechiam dicens
haec dicite Ezechiae regi Iudae non te seducat Deus tuus in quo habes fiduciam neque dicas non tradetur Hierusalem in manu regis Assyriorum
tu enim ipse audisti quae fecerint reges Assyriorum universis terris quomodo vastaverint eas num ergo solus poteris liberari
numquid liberaverunt dii gentium singulos quos vastaverunt patres mei Gozan videlicet et Aran et Reseph et filios Eden qui erant in Thelassar
ubi est rex Emath et rex Arfad et rex civitatis Sepharvaim Ana et Ava
itaque cum accepisset Ezechias litteras de manu nuntiorum et legisset eas ascendit in domum Domini et expandit eas coram Domino
et oravit in conspectu eius dicens Domine Deus Israhel qui sedes super cherubin tu es Deus solus regum omnium terrae tu fecisti caelum et terram
inclina aurem tuam et audi aperi Domine oculos tuos et vide et audi omnia verba Sennacherib qui misit ut exprobraret nobis Deum viventem
vere Domine dissipaverunt reges Assyriorum gentes et terras omnium
et miserunt deos eorum in ignem non enim erant dii sed opera manuum hominum e ligno et lapide et perdiderunt eos
nunc igitur Domine Deus noster salvos nos fac de manu eius ut sciant omnia regna terrae quia tu es Dominus Deus solus<CM>
misit autem Esaias filius Amos ad Ezechiam dicens haec dicit Dominus Deus Israhel quae deprecatus es me super Sennacherib rege Assyriorum audivi
iste est sermo quem locutus est Dominus de eo sprevit te et subsannavit virgo filia Sion post tergum tuum caput movit filia Hierusalem
cui exprobrasti et quem blasphemasti contra quem exaltasti vocem et elevasti in excelsum oculos tuos contra Sanctum Israhel
per manum servorum tuorum exprobrasti Domino et dixisti in multitudine curruum meorum ascendi excelsa montium in summitate Libani et succidi sublimes cedros eius electas abietes eius et ingressus sum usque ad terminos eius saltum Carmeli eius
ego succidi et bibi aquas alienas et siccavi vestigiis pedum meorum omnes aquas clausas
numquid non audisti quid ab initio fecerim ex diebus antiquis plasmavi illud et nunc adduxi eruntque in ruinam collium pugnantium civitates munitae
et qui sedent in eis humiles manu contremuerunt et confusi sunt facti sunt quasi faenum agri et virens herba tectorum quae arefacta est antequam veniret ad maturitatem
habitaculum tuum et egressum tuum et viam tuam ego praescivi et furorem tuum contra me
insanisti in me et superbia tua ascendit in aures meas ponam itaque circulum in naribus tuis et camum in labris tuis et reducam te in viam per quam venisti
tibi autem Ezechia hoc erit signum comede hoc anno quod reppereris in secundo autem anno quae sponte nascuntur porro in anno tertio seminate et metite plantate vineas et comedite fructum earum
et quodcumque reliquum fuerit de domo Iuda mittet radicem deorsum et faciet fructum sursum
de Hierusalem quippe egredientur reliquiae et quod salvetur de monte Sion zelus Domini exercituum faciet hoc
quam ob rem haec dicit Dominus de rege Assyriorum non ingredietur urbem hanc nec mittet in eam sagittam nec occupabit eam clypeus nec circumdabit eam munitio
per viam qua venit revertetur et civitatem hanc non ingredietur dicit Dominus
protegamque urbem hanc et salvabo eam propter me et propter David servum meum<CM>
factum est igitur in nocte illa venit angelus Domini et percussit castra Assyriorum centum octoginta quinque milia cumque diluculo surrexisset vidit omnia corpora mortuorum et recedens abiit
et reversus est Sennacherib rex Assyriorum et mansit in Nineve
cumque adoraret in templo Neserach deum suum Adramelech et Sarasar filii eius percusserunt eum gladio fugeruntque in terram Armeniorum et regnavit Eseraddon filius eius pro eo<CM>
in diebus illis aegrotavit Ezechias usque ad mortem et venit ad eum Esaias filius Amos prophetes dixitque ei haec dicit Dominus Deus praecipe domui tuae morieris enim et non vives
qui convertit faciem suam ad parietem et oravit Dominum dicens
obsecro Domine memento quomodo ambulaverim coram te in veritate et in corde perfecto et quod placitum est coram te fecerim flevit itaque Ezechias fletu magno
et antequam egrederetur Esaias mediam partem atrii factus est sermo Domini ad eum dicens
revertere et dic Ezechiae duci populi mei haec dicit Dominus Deus David patris tui audivi orationem tuam vidi lacrimam tuam et ecce sanavi te die tertio ascendes templum Domini
et addam diebus tuis quindecim annos sed et de manu regis Assyriorum liberabo te et civitatem hanc et protegam urbem istam propter me et propter David servum meum
dixitque Esaias adferte massam ficorum quam cum adtulissent et posuissent super ulcus eius curatus est
dixerat autem Ezechias ad Esaiam quod erit signum quia Dominus me sanabit et quia ascensurus sum die tertio templum Domini
cui ait Esaias hoc erit signum a Domino quod facturus sit Dominus sermonem quem locutus est vis ut accedat umbra decem lineis an ut revertatur totidem gradibus
et ait Ezechias facile est umbram crescere decem lineis nec hoc volo ut fiat sed ut revertatur retrorsum decem gradibus
invocavit itaque Esaias propheta Dominum et reduxit umbram per lineas quibus iam descenderat in horologio Ahaz retrorsum decem gradibus<CM>
in tempore illo misit Berodach Baladan filius Baladan rex Babyloniorum litteras et munera ad Ezechiam audierat enim quod aegrotasset Ezechias
laetatus est autem in adventum eorum Ezechias et ostendit eis domum aromatum et aurum et argentum et pigmenta varia unguenta quoque et domum vasorum suorum et omnia quae habere potuerat in thesauris suis non fuit quod non monstraret eis Ezechias in domo sua et in omni potestate sua
venit autem Esaias propheta ad regem Ezechiam dixitque ei quid dixerunt viri isti aut unde venerunt ad te cui ait Ezechias de terra longinqua venerunt de Babylone
at ille respondit quid viderunt in domo tua ait Ezechias omnia quae sunt in domo mea viderunt nihil est quod non monstraverim eis in thesauris meis
dixit itaque Esaias Ezechiae audi sermonem Domini
ecce dies venient et auferentur omnia quae sunt in domo tua et quae condiderunt patres tui usque in diem hanc in Babylone non remanebit quicquam ait Dominus
sed et de filiis tuis qui egredientur ex te quos generabis tollentur et erunt eunuchi in palatio regis Babylonis
dixit Ezechias ad Esaiam bonus sermo Domini quem locutus est sit pax et veritas in diebus meis
reliqua autem sermonum Ezechiae et omnis fortitudo eius et quomodo fecerit piscinam et aquaeductum et introduxerit aquas in civitatem nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Iuda
dormivitque Ezechias cum patribus suis et regnavit Manasses filius eius pro eo<CM>
duodecim annorum erat Manasses cum regnare coepisset et quinquaginta quinque annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Aphsiba
fecitque malum in conspectu Domini iuxta idola gentium quas delevit Dominus a facie filiorum Israhel
conversusque est et aedificavit excelsa quae dissipaverat Ezechias pater eius et erexit aras Baal et fecit lucos sicut fecerat Ahab rex Israhel et adoravit omnem militiam caeli et coluit eam
extruxitque aras in domo Domini de qua dixit Dominus in Hierusalem ponam nomen meum
et extruxit altaria universae militiae caeli in duobus atriis templi Domini
et transduxit filium suum per ignem et ariolatus est et observavit auguria et fecit pythones et aruspices multiplicavit ut faceret malum coram Domino et inritaret eum
posuit quoque idolum luci quem fecerat in templo Domini super quo locutus est Dominus ad David et ad Salomonem filium eius in templo hoc et in Hierusalem quam elegi de cunctis tribubus Israhel ponam nomen meum in sempiternum
et ultra non faciam commoveri pedem Israhel de terra quam dedi patribus eorum sic tamen si custodierint opere omnia quae praecepi eis et universam legem quam mandavit eis servus meus Moses
illi vero non audierunt sed seducti sunt a Manasse ut facerent malum super gentes quas contrivit Dominus a facie filiorum Israhel<CM>
locutusque est Dominus in manu servorum suorum prophetarum dicens
quia fecit Manasses rex Iuda abominationes istas pessimas super omnia quae fecerunt Amorrei ante eum et peccare fecit etiam Iudam in inmunditiis suis
propterea haec dicit Dominus Deus Israhel ecce ego inducam mala super Hierusalem et Iudam ut quicumque audierit tinniant ambae aures eius
et extendam super Hierusalem funiculum Samariae et pondus domus Ahab et delebo Hierusalem sicut deleri solent tabulae delens vertam et ducam crebrius stilum super faciem eius
dimittam vero reliquias hereditatis meae et tradam eas in manu inimicorum eius eruntque in vastitate et rapina cunctis adversariis suis
eo quod fecerint malum coram me et perseveraverint inritantes me ex die qua egressi sunt patres eorum ex Aegypto usque ad diem hanc
insuper et sanguinem innoxium fudit Manasses multum nimis donec impleret Hierusalem usque ad os absque peccatis suis quibus peccare fecit Iudam ut faceret malum coram Domino
reliqua autem sermonum Manasse et universa quae fecit et peccatum eius quod peccavit nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Iuda
dormivitque Manasses cum patribus suis et sepultus est in horto domus suae in horto Aza et regnavit Amon filius eius pro eo<CM>
viginti et duo annorum erat Amon cum regnare coepisset duobusque annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Mesallemeth filia Arus de Iethba
fecitque malum in conspectu Domini sicut fecerat Manasses pater eius
et ambulavit in omni via per quam ambulaverat pater eius servivitque inmunditiis quibus servierat pater suus et adoravit eas
et dereliquit Dominum Deum patrum suorum et non ambulavit in via Domini
tetenderuntque ei insidias servi sui et interfecerunt regem in domo sua
percussit autem populus terrae omnes qui coniuraverant contra regem Amon et constituerunt sibi regem Iosiam filium eius pro eo
reliqua autem sermonum Amon quae fecit nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Iuda
sepelieruntque eum in sepulchro suo in horto Aza et regnavit Iosias filius eius pro eo<CM>
octo annorum erat Iosias cum regnare coepisset et triginta uno anno regnavit in Hierusalem nomen matris eius Idida filia Phadaia de Besecath
fecitque quod placitum erat coram Domino et ambulavit per omnes vias David patris sui non declinavit ad dextram sive ad sinistram
anno autem octavodecimo regis Iosiae misit rex Saphan filium Aslia filii Mesullam scribam templi Domini dicens ei
vade ad Helciam sacerdotem magnum ut confletur pecunia quae inlata est in templum Domini quam collegerunt ianitores a populo
deturque fabris per praepositos in domo Domini qui et distribuent eam his qui operantur in templo Domini ad instauranda sarta tecta templi
tignariis videlicet et cementariis et his qui interrupta conponunt et ut emantur ligna et lapides de lapidicinis ad instaurandum templum
verumtamen non supputetur eis argentum quod accipiunt sed in potestate habeant et in fide
dixit autem Helcias pontifex ad Saphan scribam librum legis repperi in domo Domini deditque Helcias volumen Saphan qui et legit illud
venit quoque Saphan scriba ad regem et renuntiavit ei quod praeceperat et ait conflaverunt servi tui pecuniam quae repperta est in domo Domini et dederunt ut distribueretur fabris a praefectis operum templi Domini
narravitque Saphan scriba regi dicens librum dedit mihi Helcias sacerdos quem cum legisset Saphan coram rege<CM>
et audisset rex verba libri legis Domini scidit vestimenta sua
et praecepit Helciae sacerdoti et Ahicham filio Saphan et Achobor filio Micha et Saphan scribae et Asaiae servo regis dicens
ite et consulite Dominum super me et super populo et super omni Iuda de verbis voluminis istius quod inventum est magna enim ira Domini succensa est contra nos quia non audierunt patres nostri verba libri huius ut facerent omne quod scriptum est nobis
ierunt itaque Helcias sacerdos et Ahicham et Achobor et Saphan et Asaia ad Oldam propheten uxorem Sellum filii Thecue filii Araas custodis vestium quae habitabat in Hierusalem in secunda locutique sunt ad eam
et illa respondit eis haec dicit Dominus Deus Israhel dicite viro qui misit vos ad me
haec dicit Dominus ecce ego adducam mala super locum hunc et super habitatores eius omnia verba legis quae legit rex Iuda
quia dereliquerunt me et sacrificaverunt diis alienis inritantes me in cunctis operibus manuum suarum et succendetur indignatio mea in loco hoc et non extinguetur
regi autem Iuda qui misit vos ut consuleretis Dominum sic dicetis haec dicit Dominus Deus Israhel pro eo quod audisti verba voluminis
et perterritum est cor tuum et humiliatus es coram Domino auditis sermonibus contra locum istum et habitatores eius quo videlicet fierent in stuporem et in maledictum et scidisti vestimenta tua et flevisti coram me et ego audivi ait Dominus
idcirco colligam te ad patres tuos et colligeris ad sepulchrum tuum in pace ut non videant oculi tui omnia mala quae inducturus sum super locum istum<CM>
et renuntiaverunt regi quod dixerat qui misit et congregati sunt ad eum omnes senes Iuda et Hierusalem
ascenditque rex templum Domini et omnes viri Iuda universique qui habitant in Hierusalem cum eo sacerdotes et prophetae et omnis populus a parvo usque ad magnum legitque cunctis audientibus omnia verba libri foederis qui inventus est in domo Domini
stetitque rex super gradum et percussit foedus coram Domino ut ambularent post Dominum et custodirent praecepta eius et testimonia et caerimonias in omni corde et in tota anima et suscitarent verba foederis huius quae scripta erant in libro illo adquievitque populus pacto<CM>
et praecepit rex Helciae pontifici et sacerdotibus secundi ordinis et ianitoribus ut proicerent de templo Domini omnia vasa quae facta fuerant Baal et in luco et universae militiae caeli et conbusit ea foris Hierusalem in convalle Cedron et tulit pulverem eorum in Bethel
et delevit aruspices quos posuerant reges Iuda ad sacrificandum in excelsis per civitates Iuda et in circuitu Hierusalem et eos qui adolebant incensum Baal et soli et lunae et duodecim signis et omni militiae caeli
et efferri fecit lucum de domo Domini foras Hierusalem in convalle Cedron et conbusit eum ibi et redegit in pulverem et proiecit super sepulchrum vulgi
destruxit quoque aediculas effeminatorum quae erant in domo Domini pro quibus mulieres texebant quasi domunculas luci
congregavitque omnes sacerdotes de civitatibus Iuda et contaminavit excelsa ubi sacrificabant sacerdotes de Gabaa usque Bersabee et destruxit aras portarum in introitu ostii Iosue principis civitatis quod erat ad sinistram portae civitatis
verumtamen non ascendebant sacerdotes excelsorum ad altare Domini in Hierusalem sed tantum comedebant azyma in medio fratrum suorum
contaminavit quoque Thafeth quod est in convalle filii Ennom ut nemo consecraret filium suum aut filiam per ignem Moloch
abstulit quoque equos quos dederant reges Iudae soli in introitu templi Domini iuxta exedram Nathanmelech eunuchi qui erat in Farurim currus autem solis conbusit igni
altaria quoque quae erant super tecta cenaculi Ahaz quae fecerant reges Iuda et altaria quae fecerat Manasses in duobus atriis templi Domini destruxit rex et cucurrit inde et dispersit cinerem eorum in torrentem Cedron
excelsa quoque quae erant in Hierusalem ad dexteram partem montis Offensionis quae aedificaverat Salomon rex Israhel Astharoth idolo Sidoniorum et Chamos offensioni Moab et Melchom abominationi filiorum Ammon polluit rex
et contrivit statuas et succidit lucos replevitque loca eorum ossibus mortuorum
insuper et altare quod erat in Bethel excelsum quod fecerat Hieroboam filius Nabath qui peccare fecit Israhel et altare illud et excelsum destruxit atque conbusit et comminuit in pulverem succenditque etiam lucum
et conversus Iosias vidit ibi sepulchra quae erant in monte misitque et tulit ossa de sepulchris et conbusit ea super altare et polluit illud iuxta verbum Domini quod locutus est vir Dei qui praedixerat verba haec
et ait quis est titulus ille quem video responderuntque ei cives illius urbis sepulchrum est hominis Dei qui venit de Iuda et praedixit verba haec quae fecisti super altare Bethel
et ait dimittite eum nemo commoveat ossa eius et intacta manserunt ossa illius cum ossibus prophetae qui venerat de Samaria
insuper et omnia fana excelsorum quae erant in civitatibus Samariae quae fecerant reges Israhel ad inritandum Dominum abstulit Iosias et fecit eis secundum omnia opera quae fecerat in Bethel
et occidit universos sacerdotes excelsorum qui erant ibi super altaria et conbusit ossa humana super ea reversusque est Hierusalem
et praecepit omni populo dicens facite phase Domino Deo vestro secundum quod scriptum est in libro foederis huius
nec enim factum est phase tale a diebus iudicum qui iudicaverunt Israhel et omnium dierum regum Israhel et regum Iuda
sicut in octavodecimo anno regis Iosiae factum est phase istud Domino in Hierusalem
sed et pythones et ariolos et figuras idolorum et inmunditias abominationesque quae fuerant in terra Iuda et in Hierusalem abstulit Iosias ut statueret verba legis quae scripta sunt in libro quem invenit Helcias sacerdos in templo Domini<CM>
similis illi non fuit ante eum rex qui reverteretur ad Dominum in omni corde suo et in tota anima sua et in universa virtute sua iuxta omnem legem Mosi neque post eum surrexit similis illi
verumtamen non est aversus Dominus ab ira furoris sui magni quo iratus est furor eius contra Iudam propter inritationes quibus provocaverat eum Manasses
dixit itaque Dominus etiam Iudam auferam a facie mea sicut abstuli Israhel et proiciam civitatem hanc quam elegi Hierusalem et domum de qua dixi erit nomen meum ibi
reliqua autem verba Iosiae et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda
in diebus eius ascendit Pharao Necho rex Aegypti contra regem Assyriorum ad flumen Eufraten et abiit Iosias rex in occursum eius et occisus est in Mageddo cum vidisset eum
et portaverunt eum servi sui mortuum de Mageddo et pertulerunt in Hierusalem et sepelierunt eum in sepulchro suo tulitque populus terrae Ioahaz filium Iosiae et unxerunt eum et constituerunt eum regem pro patre suo<CM>
viginti trium annorum erat Ioahaz cum regnare coepisset et tribus mensibus regnavit in Hierusalem nomen matris eius Amithal filia Hieremiae de Lobna
et fecit malum coram Domino iuxta omnia quae fecerant patres eius
vinxitque eum Pharao Necho in Rebla quae est in terra Emath ne regnaret in Hierusalem et inposuit multam terrae centum talentis argenti et talento auri
regemque constituit Pharao Necho Eliachim filium Iosiae pro Iosia patre eius vertitque nomen eius Ioiachim porro Ioahaz tulit et duxit in Aegyptum
argentum autem et aurum dedit Ioiachim Pharaoni cum indixisset terrae per singulos ut conferretur iuxta praeceptum Pharaonis et unumquemque secundum vires suas exegit tam argentum quam aurum de populo terrae ut daret Pharaoni Necho
viginti quinque annorum erat Ioiachim cum regnare coepisset et undecim annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Zebida filia Phadaia de Ruma
et fecit malum coram Domino iuxta omnia quae fecerant patres eius<CM>
in diebus eius ascendit Nabuchodonosor rex Babylonis et factus est ei Ioiachim servus tribus annis et rursum rebellavit contra eum
inmisitque ei Dominus latrunculos Chaldeorum et latrunculos Syriae latrunculos Moab et latrunculos filiorum Ammon et inmisit eos in Iudam ut disperderent eum iuxta verbum Domini quod locutus erat per servos suos prophetas
factum est autem hoc per verbum Domini contra Iudam ut auferret eum coram se propter peccata Manasse universa quae fecit
et propter sanguinem innoxium quem effudit et implevit Hierusalem cruore innocentium et ob hanc rem noluit Dominus propitiari
reliqua autem sermonum Ioiachim et universa quae fecit nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Iuda et dormivit Ioiachim cum patribus suis
regnavitque Ioiachin filius eius pro eo
et ultra non addidit rex Aegypti ut egrederetur de terra sua tulerat enim rex Babylonis a rivo Aegypti usque ad fluvium Eufraten omnia quae fuerant regis Aegypti<CM>
decem et octo annorum erat Ioiachin cum regnare coepisset et tribus mensibus regnavit in Hierusalem nomen matris eius Naestha filia Helnathan de Hierusalem
et fecit malum coram Domino iuxta omnia quae fecerat pater eius
in tempore illo ascenderunt servi Nabuchodonosor regis Babylonis in Hierusalem et circumdata est urbs munitionibus
venitque Nabuchodonosor rex Babylonis ad civitatem cum servi eius obpugnarent eam
egressusque est Ioiachin rex Iuda ad regem Babylonis ipse et mater eius et servi eius et principes eius et eunuchi eius et suscepit eum rex Babylonis anno octavo regni sui
et protulit inde omnes thesauros domus Domini et thesauros domus regiae et concidit universa vasa aurea quae fecerat Salomon rex Israhel in templo Domini iuxta verbum Domini
et transtulit omnem Hierusalem et universos principes et omnes fortes exercitus decem milia in captivitatem et omnem artificem et clusorem nihilque relictum est exceptis pauperibus populi terrae
transtulit quoque Ioiachin in Babylonem et matrem regis et uxores regis et eunuchos eius et iudices terrae duxit in captivitatem de Hierusalem in Babylonem
et omnes viros robustos septem milia et artifices et clusores mille omnes viros fortes et bellatores duxitque eos rex Babylonis captivos in Babylonem
et constituit Matthaniam patruum eius pro eo inposuitque nomen ei Sedeciam
vicesimum et primum annum aetatis habebat Sedecias cum regnare coepisset et undecim annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius erat Amithal filia Hieremiae de Lobna
et fecit malum coram Domino iuxta omnia quae fecerat Ioiachim
irascebatur enim Dominus contra Hierusalem et contra Iudam donec proiceret eos a facie sua recessitque Sedecias a rege Babylonis<CM>
factum est autem anno nono regni eius mense decimo decima die mensis venit Nabuchodonosor rex Babylonis ipse et omnis exercitus eius in Hierusalem et circumdederunt eam et extruxerunt in circuitu eius munitiones
et clausa est civitas atque vallata usque ad undecimum annum regis Sedeciae
nona die mensis praevaluitque fames in civitate nec erat panis populo terrae
et interrupta est civitas et omnes viri bellatores nocte fugerunt per viam portae quae est inter duplicem murum ad hortum regis porro Chaldei obsidebant in circuitu civitatem fugit itaque per viam quae ducit ad campestria solitudinis
et persecutus est exercitus Chaldeorum regem conprehenditque eum in planitie Hiericho et omnes bellatores qui erant cum eo dispersi sunt et reliquerunt eum
adprehensum ergo regem duxerunt ad regem Babylonis in Reblatha qui locutus est cum eo iudicium
filios autem Sedeciae occidit coram eo et oculos eius effodit vinxitque eum catenis et adduxit in Babylonem<CM>
mense quinto septima die mensis ipse est annus nonusdecimus regis Babylonis venit Nabuzardan princeps exercitus servus regis Babylonis Hierusalem
et succendit domum Domini et domum regis et domos Hierusalem omnemque domum conbusit igni
et muros Hierusalem in circuitu destruxit omnis exercitus Chaldeorum qui erat cum principe militum
reliquam autem populi partem qui remanserat in civitate et perfugas qui transfugerant ad regem Babylonis et reliquum vulgus transtulit Nabuzardan princeps militiae
et de pauperibus terrae reliquit vinitores et agricolas
columnas autem aereas quae erant in templo Domini et bases et mare aereum quod erat in domo Domini confregerunt Chaldei et transtulerunt aes omnium in Babylonem
ollas quoque aereas et trullas et tridentes et scyphos et omnia vasa aerea in quibus ministrabant tulerunt
necnon turibula et fialas quae aurea aurea et quae argentea argentea tulit princeps militiae
id est columnas duas mare unum et bases quas fecerat Salomon in templo Domini non erat pondus aeris omnium vasorum
decem et octo cubitos altitudinis habebat columna una et capitellum aereum super se altitudinis trium cubitorum et reticulum et malogranata super capitellum columnae omnia aerea similem et columna secunda habebat ornatum
tulit quoque princeps militiae Seraian sacerdotem primum et Sophoniam sacerdotem secundum et tres ianitores
et de civitate eunuchum unum qui erat praefectus super viros bellatores et quinque viros de his qui steterant coram rege quos repperit in civitate et Sopher principem exercitus qui probabat tirones de populo terrae et sex viros e vulgo qui inventi fuerant in civitate
quos tollens Nabuzardan princeps militum duxit ad regem Babylonis in Reblatha
percussitque eos rex Babylonis et interfecit in Reblatha in terra Emath et translatus est Iuda de terra sua<CM>
populo autem qui relictus erat in terra Iuda quem dimiserat Nabuchodonosor rex Babylonis praefecit Godoliam filium Ahicham filii Saphan
quod cum audissent omnes duces militum ipsi et viri qui erant cum eis videlicet quod constituisset rex Babylonis Godoliam venerunt ad Godoliam in Maspha Ismahel filius Nathaniae et Iohanan filius Caree et Sareia filius Thenaameth Nethophathites et Iezonias filius Maachathi ipsi et socii eorum
iuravitque eis Godolias et sociis eorum dicens nolite timere servire Chaldeis manete in terra et servite regi Babylonis et bene erit vobis
factum est autem in mense septimo venit Ismahel filius Nathaniae filii Elisama de semine regio et decem viri cum eo percusseruntque Godoliam qui mortuus est sed et Iudaeos et Chaldeos qui erant cum eo in Maspha
consurgens autem omnis populus a parvo usque ad magnum et principes militum venerunt in Aegyptum timentes Chaldeos
factum est vero anno tricesimo septimo transmigrationis Ioiachin regis Iudae mense duodecimo vicesima septima die mensis sublevavit Evilmerodach rex Babylonis anno quo regnare coeperat caput Ioiachin regis Iuda de carcere
et locutus est ei benigna et posuit thronum eius super thronum regum qui erant cum eo in Babylone
et mutavit vestes eius quas habuerat in carcere et comedebat panem semper in conspectu eius cunctis diebus vitae suae
annonam quoque constituit ei absque intermissione quae et dabatur ei a rege per singulos dies omnibus diebus vitae suae<CM>
Adam Seth Enos
Cainan Malelehel Iared
Enoch Matusale Lamech
Noe Sem Ham et Iafeth
filii Iafeth Gomer Magog Madai et Iavan Thubal Mosoch Thiras
porro filii Gomer Aschenez et Rifath et Thogorma
filii autem Iavan Elisa et Tharsis Cetthim et Dodanim
filii Ham Chus et Mesraim Phut et Chanaan
filii autem Chus Saba et Evila Sabatha et Rechma et Sabathaca porro filii Rechma Saba et Dadan
Chus autem genuit Nemrod iste coepit esse potens in terra
Mesraim vero genuit Ludim et Anamim et Laabim et Nepthuim
Phethrosim quoque et Chasluim de quibus egressi sunt Philisthim et Capthurim
Chanaan vero genuit Sidonem primogenitum et Heth
Iebuseum quoque et Amorreum et Gergeseum
Evheumque et Aruceum et Asineum
Aradium quoque et Samareum et Ematheum
filii Sem Aelam et Assur et Arfaxad et Lud et Aram et Us et Hul et Gothor et Mosoch
Arfaxad autem genuit Sala qui et ipse genuit Heber
porro Heber nati sunt duo filii nomen uni Phaleg quia in diebus eius divisa est terra et nomen fratris eius Iectan
Iectan autem genuit Helmodad et Saleph et Asermoth et Iare
Aduram quoque et Uzal et Decla
Ebal etiam et Abimahel et Saba necnon
et Ophir et Evila et Iobab omnes isti filii Iectan
Sem Arfaxad Sale
Heber Phaleg Raau
Serug Nahor Thare
Abram iste est Abraham<CM>
filii autem Abraham Isaac et Ismahel
et hae generationes eorum primogenitus Ismahelis Nabaioth et Cedar et Adbeel et Mabsam
Masma et Duma Massa Adad et Thema
Iathur Naphis Cedma hii sunt filii Ismahelis
filii autem Cetthurae concubinae Abraham quos genuit Zamram Iecsan Madan Madian Iesboc Sue porro filii Iecsan Saba et Dadan
filii autem Madian Epha et Apher et Enoch et Abida et Eldaa omnes hii filii Cetthurae
generavit autem Abraham Isaac cuius fuerunt filii Esau et Israhel
filii Esau Eliphaz Rauhel Iaus Ialam Core
filii Eliphaz Theman Omer Sepphu Gethem Cenez Thamna Amalech
filii Rauhel Naath Zara Samma Maza
filii Seir Lothan Sobal Sebeon Ana Dison Eser Disan
filii Lothan Horri Humam soror autem Lothan fuit Thamna
filii Sobal Alian et Manaath et Ebal et Sepphi et Onam filii Sebeon Aia et Ana filii Ana Dison
filii Dison Amaran et Eseban et Iethran et Charan
filii Eser Balaan et Zaban et Iacan filii Dison Us et Aran
isti sunt reges qui imperaverunt in terra Edom antequam esset rex super filios Israhel Bale filius Beor et nomen civitatis eius Denaba
mortuus est autem Bale et regnavit pro eo Iobab filius Zare de Bosra
cumque et Iobab fuisset mortuus regnavit pro eo Husam de terra Themanorum
obiit quoque et Husam et regnavit pro eo Adad filius Badad qui percussit Madian in terra Moab et nomen civitatis eius Avith
cumque et Adad fuisset mortuus regnavit pro eo Semla de Masreca
sed et Semla mortuus est et regnavit pro eo Saul de Rooboth quae iuxta amnem sita est
mortuo quoque Saul regnavit pro eo Baalanan filius Achobor
sed et hic mortuus est et regnavit pro eo Adad cuius urbis fuit nomen Phou et appellata est uxor eius Mehetabel filia Matred filiae Mezaab
Adad autem mortuo duces pro regibus in Edom esse coeperunt dux Thamna dux Alva dux Ietheth
dux Oolibama dux Hela dux Phinon
dux Cenez dux Theman dux Mabsar
dux Magdihel dux Iram hii duces Edom<CM>
filii autem Israhel Ruben Symeon Levi Iuda Isachar et Zabulon
Dan Ioseph Beniamin Nepthali Gad Aser
filii Iuda Her Aunan Sela tres nati sunt ei de filia Sue Chananitidis fuit autem Her primogenitus Iuda malus coram Domino et occidit eum
Thamar autem nurus eius peperit ei Phares et Zara omnes ergo filii Iuda quinque
filii autem Phares Esrom et Hamul
filii quoque Zarae Zamri et Ethan et Eman Chalchal quoque et Darda simul quinque
filii Carmi Achar qui turbavit Israhel et peccavit in furto anathematis
filii Ethan Azarias
filii autem Esrom qui nati sunt ei Ieremahel et Ram et Chalubi
porro Ram genuit Aminadab Aminadab autem genuit Naasson principem filiorum Iuda
Naasson quoque genuit Salma de quo ortus est Boez
Boez vero genuit Obed qui et ipse genuit Isai
Isai autem genuit primogenitum Heliab secundum Abinadab tertium Samaa
quartum Nathanahel quintum Raddai
sextum Asom septimum David
quorum sorores fuerunt Sarvia et Abigail filii Sarviae Abisai Ioab et Asahel tres
Abigail autem genuit Amasa cuius pater fuit Iether Ismahelites<CM>
Chaleb vero filius Esrom accepit uxorem nomine Azuba de qua genuit Ierioth fueruntque filii eius Iesar et Sobab et Ardon
cumque mortua fuisset Azuba accepit uxorem Chaleb Ephrath quae peperit ei Ur
porro Ur genuit Uri et Uri genuit Beselehel
post haec ingressus est Esrom ad filiam Machir patris Galaad et accepit eam cum esset annorum sexaginta quae peperit ei Segub
sed et Segub genuit Iair et possedit viginti tres civitates in terra Galaad
cepitque Gessur et Aram oppida Iair et Canath et viculos eius sexaginta civitatum omnes isti filii Machir patris Galaad
cum autem mortuus esset Esrom ingressus est Chaleb ad Ephrata habuit quoque Esrom uxorem Abia quae peperit ei Assur patrem Thecue
nati sunt autem filii Hieramehel primogeniti Esrom Ram primogenitus eius et Buna et Aran et Asom et Ahia
duxit quoque uxorem alteram Hieramehel nomine Atara quae fuit mater Onam
sed et filii Ram primogeniti Hieramehel fuerunt Moos et Iamin et Achar
Onam autem habuit filios Semmei et Iada filii autem Semmei Nadab et Abisur
nomen vero uxoris Abisur Abiail quae peperit Ahobban et Molid
filii autem Nadab fuerunt Saled et Apphaim mortuus est autem Saled absque liberis
filius vero Apphaim Iesi qui Iesi genuit Sesan porro Sesan genuit Oholi
filii autem Iada fratris Semmei Iether et Ionathan sed et Iether mortuus est absque liberis
porro Ionathan genuit Phaleth et Ziza isti fuerunt filii Hieramehel
Sesan autem non habuit filios sed filias et servum aegyptium nomine Ieraa
deditque ei filiam suam uxorem quae peperit ei Eththei
Eththei autem genuit Nathan et Nathan genuit Zabad
Zabad quoque genuit Ophlal et Ophlal genuit Obed
Obed genuit Ieu Ieu genuit Azariam
Azarias genuit Helles Helles genuit Elasa
Elasa genuit Sisamoi Sisamoi genuit Sellum
Sellum genuit Icamian Icamian genuit Elisama
filii autem Chaleb fratris Hieramehel Mosa primogenitus eius ipse est pater Ziph et filii Maresa patris Hebron
porro filii Hebron Core et Thapphu et Recem et Samma
Samma autem genuit Raam patrem Iercaam et Recem genuit Semmei
filius Semmei Maon et Maon pater Bethsur
Epha autem concubina Chaleb peperit Arran et Musa et Gezez porro Arran genuit Gezez
filii Iadai Regom et Iotham et Gesum et Phaleth et Epha et Saaph
concubina Chaleb Maacha peperit Saber et Tharana
genuit autem Saaph pater Madmena Sue patrem Machbena et patrem Gabaa filia vero Chaleb fuit Achsa
hii erant filii Chaleb filii Ur primogeniti Ephrata Sobal pater Cariathiarim
Salma pater Bethleem Ariph pater Bethgader
fuerunt autem filii Sobal patris Cariathiarim qui videbat dimidium requietionum
et de cognatione Cariathiarim Iethrei et Apphutei et Semathei et Maserei ex his egressi sunt Saraitae et Esthaolitae
filii Salma Bethleem et Netophathi coronae domus Ioab et dimidium requietionis Sarai
cognationes quoque scribarum habitantium in Iabis canentes atque resonantes et in tabernaculis commorantes hii sunt Cinei qui venerunt de calore patris domus Rechab<CM>
David vero hos habuit filios qui ei nati sunt in Hebron primogenitum Amnon ex Achinaam Iezrahelitide secundum Danihel de Abigail Carmelitide
tertium Absalom filium Maacha filiae Tholmei regis Gessur quartum Adoniam filium Aggith
quintum Saphatiam ex Abital sextum Iethraam de Egla uxore sua
sex ergo nati sunt ei in Hebron ubi regnavit septem annis et sex mensibus triginta autem et tribus annis regnavit in Hierusalem
porro in Hierusalem nati sunt ei filii Samaa et Sobab et Nathan et Salomon quattuor de Bethsabee filia Amihel
Iebaar quoque et Elisama
et Eliphalet et Noge et Napheg et Iaphie
necnon Elisama et Heliade et Eliphalet novem
omnes hii filii David absque filiis concubinarum habuerunt sororem Thamar<CM>
filius autem Salomonis Roboam cuius Abia filius genuit Asa de hoc quoque natus est Iosaphat
pater Ioram qui Ioram genuit Ohoziam ex quo ortus est Ioas
et huius Amasias filius genuit Azariam porro Azariae filius Ioatham
procreavit Achaz patrem Ezechiae de quo natus est Manasses
sed et Manasses genuit Amon patrem Iosiae
filii autem Iosiae fuerunt primogenitus Iohanan secundus Ioacim tertius Sedecias quartus Sellum
de Ioacim natus est Iechonias et Sedecias
filii Iechoniae fuerunt Asir Salathihel
Melchiram Phadaia Sennaser et Iecemia Sama et Nadabia
de Phadaia orti sunt Zorobabel et Semei Zorobabel genuit Mosollam Ananiam et Salomith sororem eorum
Asabamque et Ohol et Barachiam et Asadiam Iosabesed quinque
filius autem Ananiae Phaltias pater Ieseiae cuius filius Raphaia huius quoque filius Arnam de quo natus est Obdia cuius filius fuit Sechenia
filius Secheniae Semeia cuius filii Attus et Iegal et Baria et Naaria et Saphat sex numero
filius Naariae Helioenai et Ezechias et Ezricam tres
filii Helioenai Oduia et Heliasub et Pheleia et Accub et Iohanan et Dalaia et Anani septem<CM>
filii Iuda Phares Esrom et Carmi et Ur et Subal
Reaia vero filius Subal genuit Ieth de quo nati sunt Ahimai et Laed hae cognationes Sarathi
ista quoque stirps Hetam Iezrahel et Iesema et Iedebos nomenque sororis eorum Asalelphuni
Phunihel autem pater Gedor et Ezer pater Osa isti sunt filii Ur primogeniti Ephrata patris Bethleem
Asur vero patris Thecue erant duae uxores Halaa et Naara
peperit autem ei Naara Oozam et Epher et Themani et Asthari isti sunt filii Naara
porro filii Halaa Sereth Isaar et Ethnan
Cos autem genuit Anob et Sobaba et cognationem Aral filii Arum
fuit autem Iabes inclitus prae fratribus suis et mater eius vocavit nomen illius Iabes dicens quia peperi eum in dolore
invocavit vero Iabes Deum Israhel dicens si benedicens benedixeris mihi et dilataveris terminos meos et fuerit manus tua mecum et feceris me a malitia non opprimi et praestitit Deus quae precatus est<CM>
Chaleb autem frater Suaa genuit Machir qui fuit pater Esthon
porro Esthon genuit Bethrapha et Phesse et Thena patrem urbis Naas hii sunt viri Recha
filii autem Cenez Othonihel et Saraia porro filii Othonihel Athath
et Maonathi genuit Ophra Saraias autem genuit Ioab patrem vallis Artificum ibi quippe artifices erant
filii vero Chaleb filii Iephonne Hir et Hela et Nahem filiique Hela et Cenez
filii quoque Iallelel Ziph et Zipha Thiria et Asrahel
et filii Ezra Iether et Mered et Epher et Ialon genuitque Mariam et Sammai et Iesba patrem Esthamo
uxor quoque eius Iudaia peperit Iared patrem Gedor et Heber patrem Soccho et Hicuthihel patrem Zano hii autem filii Beththiae filiae Pharaonis quam accepit Mered
et filii uxoris Odaiae sororis Naham patris Ceila Garmi et Esthamo qui fuit de Machathi
filii quoque Simon Amnon et Rena filius Anan et Thilon et filii Iesi Zoeth et Benzoeth
filii Sela filii Iuda Her pater Lecha et Laada pater Maresa et cognationes Domus operantium byssum in domo Iuramenti
et Qui stare fecit solem virique Mendacii et Securus et Incendens qui principes fuerunt in Moab et qui reversi sunt in Leem haec autem verba vetera
hii sunt figuli habitantes in plantationibus et in praesepibus apud regem in operibus eius commoratique sunt ibi<CM>
filii Symeon Namuhel et Iamin Iarib Zara Saul
Sellum filius eius Mabsam filius eius Masma filius eius
filii Masma Amuhel filius eius Zacchur filius eius Semei filius eius
filii Semei sedecim et filiae sex fratres autem eius non habuerunt filios multos et universa cognatio non potuit adaequare summam filiorum Iuda
habitaverunt autem in Bersabee et Molada et Asarsual
et in Ballaa et in Asom et in Tholad
et in Bathuhel et in Orma et in Siceleg
et in Bethmarchaboth et in Asarsusim et in Bethberai et in Saarim hae civitates eorum usque ad regem David
villae quoque eorum Etham et Aen et Remmon et Thochen et Asan civitates quinque
et universi viculi eorum per circuitum civitatum istarum usque ad Baal haec est habitatio eorum et sedum distributio
Masobab quoque et Iemlech et Iosa filius Amasiae
et Iohel et Ieu filius Iosabiae filii Saraiae filii Asihel
et Helioenai et Iacoba et Isuaia et Asaia et Adihel et Isimihel et Banaia
Ziza quoque filius Sephei filii Allon filii Idaia filii Semri filii Samaia
isti sunt nominati principes in cognationibus suis et in domo adfinitatum suarum multiplicati sunt vehementer
et profecti sunt ut ingrederentur in Gador usque ad orientem vallis et ut quaererent pascua gregibus suis
inveneruntque pascuas uberes et valde bonas et terram latissimam et quietam et fertilem in qua ante habitaverunt de stirpe Ham
hii ergo venerunt quos supra descripsimus nominatim in diebus Ezechiae regis Iuda et percusserunt tabernacula eorum et habitatores qui inventi fuerant ibi et deleverunt eos usque in praesentem diem habitaveruntque pro eis quoniam uberrimas ibidem pascuas reppererunt
de filiis quoque Symeon abierunt in montem Seir viri quingenti habentes principes Phaltiam et Nahariam et Raphaiam et Ozihel filios Iesi
et percusserunt reliquias quae evadere potuerant Amalechitarum et habitaverunt ibi pro eis usque ad diem hanc<CM>
filii quoque Ruben primogeniti Israhel ipse quippe fuit primogenitus eius sed cum violasset torum patris sui data sunt primogenita eius filiis Ioseph filii Israhel et non est ille reputatus in primogenitum
porro Iudas qui erat fortissimus inter fratres suos de stirpe eius principes germinati sunt primogenita autem reputata sunt Ioseph
filii ergo Ruben primogeniti Israhel Enoch et Phallu Esrom et Charmi
filii Iohel Samaia filius eius Gog filius eius Semei filius eius
Micha filius eius Reeia filius eius Baal filius eius
Beera filius eius quem captivum duxit Theglathphalnasar rex Assyriorum et fuit princeps in tribu Ruben
fratres autem eius et universa cognatio quando numerabantur per familias suas habuerunt principes Ieihel et Zacchariam
porro Bala filius Azaz filii Samma filii Iohel ipse habitavit in Aroer usque ad Nebo et Beelmeon
contra orientalem quoque plagam habitavit usque ad introitum heremi et flumen Eufraten multum quippe iumentorum numerum possidebat in terra Galaad
in diebus autem Saul proeliati sunt contra Agareos et interfecerunt illos habitaveruntque pro eis in tabernaculis eorum in omni plaga quae respicit ad orientem Galaad
filii vero Gad e regione eorum habitaverunt in terra Basan usque Selcha
Iohel in capite et Saphan secundus Ianai autem et Saphat in Basan
fratres vero eorum secundum domos cognationum suarum Michahel et Mosollam et Sebe et Iori et Iachan et Zie et Heber septem
hii filii Abiahil filii Uri filii Iaro filii Galaad filii Michahel filii Iesesi filii Ieddo filii Buz
fratres quoque filii Abdihel filii Guni princeps domus in familiis suis
et habitaverunt in Galaad et in Basan et in viculis eius et in cunctis suburbanis Saron usque ad terminos
omnes hii numerati sunt in diebus Ioatham regis Iuda et in diebus Hieroboam regis Israhel<CM>
filii Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse viri bellatores scuta portantes et gladios et tendentes arcum eruditique ad proelia quadraginta quattuor milia et septingenti sexaginta procedentes ad pugnam
dimicaverunt contra Agarenos Iturei vero et Naphei et Nodab
praebuerunt eis auxilium traditique sunt in manus eorum Agareni et universi qui fuerant cum eis quia Deum invocaverunt cum proeliarentur et exaudivit eos eo quod credidissent in eum
ceperuntque omnia quae possederant camelorum quinquaginta milia et ovium ducenta quinquaginta milia asinos duo milia et animas hominum centum milia
vulnerati autem multi corruerunt fuit enim bellum Domini habitaveruntque pro eis usque ad transmigrationem
filii quoque dimidiae tribus Manasse possederunt terram a finibus Basan usque Baalhermon et Sanir et montem Hermon ingens quippe numerus erat
et hii fuerunt principes domus cognationis eorum Epher et Iesi et Helihel Ezrihel et Hieremia et Odoia et Iedihel viri fortissimi et potentes et nominati duces in familiis suis
reliquerunt autem Deum patrum suorum et fornicati sunt post deos populorum terrae quos abstulit Dominus coram eis
et suscitavit Deus Israhel spiritum Ful regis Assyriorum et spiritum Theglathphalnasar regis Assur et transtulit Ruben et Gad et dimidium tribus Manasse et adduxit eos in Alae et Abor et Ara et fluvium Gozan usque ad diem hanc<CM>
filii Levi Gersom Caath Merari
filii Caath Amram Isaar Hebron et Ozihel
filii Amram Aaron Moses et Maria filii Aaron Nadab et Abiu Eleazar et Ithamar
Eleazar genuit Finees et Finees genuit Abisue
Abisue vero genuit Bocci et Bocci genuit Ozi
Ozi genuit Zaraiam et Zaraias genuit Meraioth
porro Meraioth genuit Amariam et Amarias genuit Ahitob
Ahitob genuit Sadoc Sadoc genuit Achimaas
Achimaas genuit Azariam Azarias genuit Iohanan
Iohanan genuit Azariam ipse est qui sacerdotio functus est in domo quam aedificavit Salomon in Hierusalem
genuit autem Azarias Amariam et Amarias genuit Ahitob
Ahitob genuit Sadoc et Sadoc genuit Sellum
Sellum genuit Helciam et Helcias genuit Azariam
Azarias genuit Saraiam et Saraias genuit Iosedec
porro Iosedec egressus est quando transtulit Dominus Iudam et Hierusalem per manus Nabuchodonosor
filii ergo Levi Gersom Caath et Merari
et haec nomina filiorum Gersom Lobeni et Semei
filii Caath Amram et Isaar et Hebron et Ozihel
filii Merari Mooli et Musi hae autem cognationes Levi secundum familias eorum
Gersom Lobeni filius eius Iaath filius eius Zamma filius eius
Ioaa filius eius Addo filius eius Zara filius eius Iethrai filius eius
filii Caath Aminadab filius eius Core filius eius Asir filius eius
Helcana filius eius Abiasaph filius eius Asir filius eius
Thaath filius eius Urihel filius eius Ozias filius eius Saul filius eius
filii Helcana Amasai et Ahimoth
Helcana filii Helcana Sophai filius eius Naath filius eius
Heliab filius eius Hieroam filius eius Helcana filius eius
filii Samuhel primogenitus Vasseni et Abia
filii autem Merari Mooli Lobeni filius eius Semei filius eius Oza filius eius
Samaa filius eius Aggia filius eius Asaia filius eius<CM>
isti sunt quos constituit David super cantores domus Domini ex quo conlocata est arca
et ministrabant coram tabernaculo testimonii canentes donec aedificaret Salomon domum Domini in Hierusalem stabant autem iuxta ordinem suum in ministerio
hii vero sunt qui adsistebant cum filiis suis de filiis Caath Heman cantor filius Iohel filii Samuhel
filii Helcana filii Hieroam filii Helihel filii Thou
filii Suph filii Helcana filii Maath filii Amasai
filii Helcana filii Iohel filii Azariae filii Sophoniae
filii Thaath filii Asir filii Abiasaph filii Core
filii Isaar filii Caath filii Levi filii Israhel
et fratres eius Asaph qui stabat a dextris eius Asaph filius Barachiae filii Samaa
filii Michahel filii Basiae filii Melchiae
filii Athnai filii Zara filii Adaia
filii Ethan filii Zamma filii Semei
filii Ieth filii Gersom filii Levi
filii autem Merari fratres eorum ad sinistram Ethan filius Cusi filii Abdi filii Maloch
filii Asabiae filii Amasiae filii Helciae
filii Amasai filii Bonni filii Somer
filii Mooli filii Musi filii Merari filii Levi
fratres quoque eorum Levitae qui ordinati sunt in cunctum ministerium tabernaculi domus Domini
Aaron vero et filii eius adolebant incensum super altare holocausti et super altare thymiamatis in omne opus sancti sanctorum et ut precarentur pro Israhel iuxta omnia quae praecepit Moses servus Dei
hii sunt autem filii Aaron Eleazar filius eius Finees filius eius Abisue filius eius
Bocci filius eius Ozi filius eius Zaraia filius eius
Meraioth filius eius Amaria filius eius Ahitob filius eius
Sadoc filius eius Achimaas filius eius<CM>
et haec habitacula eorum per vicos atque confinia filiorum scilicet Aaron iuxta cognationes Caathitarum ipsis enim sorte contigerat
dederunt igitur eis Hebron in terra Iuda et suburbana eius per circuitum
agros autem civitatis et villas Chaleb filio Iephonne
porro filiis Aaron dederunt civitates ad confugiendum Hebron et Lobna et suburbana eius
Iether quoque et Esthmo cum suburbanis suis sed et Helon et Dabir cum suburbanis suis
Asan quoque et Bethsemes et suburbana eorum
de tribu autem Beniamin Gabee et suburbana eius et Almath cum suburbanis suis Anathoth quoque cum suburbanis suis omnes civitates tredecim per cognationes suas
filiis autem Caath residuis de cognatione sua dederunt ex dimidia tribu Manasse in possessionem urbes decem
porro filiis Gersom per cognationes suas de tribu Isachar et de tribu Aser et de tribu Nepthali et de tribu Manasse in Basan urbes tredecim
filiis autem Merari per cognationes suas de tribu Ruben et de tribu Gad et de tribu Zabulon dederunt sorte civitates duodecim
dederunt quoque filii Israhel Levitis civitates et suburbana earum
dederuntque per sortem ex tribu filiorum Iuda et ex tribu filiorum Symeon et ex tribu filiorum Beniamin urbes has quas vocaverunt nominibus suis
et his qui erant ex cognatione filiorum Caath fueruntque civitates in terminis eorum de tribu Ephraim
dederunt ergo eis urbes ad confugiendum Sychem cum suburbanis suis in monte Ephraim et Gazer cum suburbanis suis
Hicmaam quoque cum suburbanis suis et Bethoron similiter
necnon et Helon cum suburbanis suis et Gethremmon in eundem modum
porro ex dimidia tribu Manasse Aner et suburbana eius Balaam et suburbana eius his videlicet qui de cognatione filiorum Caath reliqui erant
filiis autem Gersom de cognatione dimidiae tribus Manasse Gaulon in Basan et suburbana eius et Astharoth cum suburbanis suis
de tribu Isachar Cedes et suburbana eius et Dabereth cum suburbanis suis
Ramoth quoque et suburbana illius et Anem cum suburbanis suis
de tribu vero Aser Masal cum suburbanis suis et Abdon similiter
Acac quoque et suburbana eius et Roob cum suburbanis suis
porro de tribu Nepthali Cedes in Galilea et suburbana eius Amon cum suburbanis suis et Cariathaim et suburbana eius
filiis autem Merari residuis de tribu Zabulon Remmono et suburbana eius et Thabor cum suburbanis suis
trans Iordanem quoque ex adverso Hiericho contra orientem Iordanis de tribu Ruben Bosor in solitudine cum suburbanis suis et Iasa cum suburbanis suis
Cademoth quoque et suburbana eius et Miphaath cum suburbanis suis
necnon de tribu Gad Ramoth in Galaad et suburbana eius et Manaim cum suburbanis suis
sed et Esbon cum suburbanis eius et Iezer cum suburbanis suis<CM>
porro filii Isachar Thola et Phua Iasub et Samaron quattuor
filii Thola Ozi et Raphaia et Ierihel et Iemai et Iebsem et Samuhel principes per domos cognationum suarum de stirpe Thola viri fortissimi numerati sunt in diebus David viginti duo milia sescenti
filii Ozi Iezraia de quo nati sunt Michahel et Obadia et Iohel et Iesia quinque omnes principes
cumque eis per familias et populos suos accincti ad proelium viri fortissimi triginta sex milia multas enim habuere uxores et filios
fratresque eorum per omnem cognationem Isachar robustissimi ad pugnandum octoginta septem milia numerati sunt
Beniamin Bale et Bochor et Iadihel tres
filii Bale Esbon et Ozi et Ozihel et Ierimoth et Urai quinque principes familiarum et ad pugnandum robustissimi numerus autem eorum viginti duo milia et triginta quattuor
porro filii Bochor Zamira et Ioas et Eliezer et Helioenai et Amri et Ierimoth et Abia et Anathoth et Almathan omnes hii filii Bochor
numerati sunt autem per familias suas principes cognationum ad bella fortissimi viginti milia et ducenti
porro filii Iadihel Balan filii autem Balan Hieus et Beniamin et Ahoth et Chanana et Iothan et Tharsis et Haisaar
omnes hii filii Iadihel principes cognationum suarum viri fortissimi decem et septem milia et ducenti ad proelium procedentes
Sephan quoque et Apham filii Hir et Asim filii Aer
filii autem Nepthali Iasihel et Guni et Asar et Sellum filii Balaa
porro filius Manasse Esrihel concubinaque eius syra peperit Machir patrem Galaad
Machir autem accepit uxores filiis suis Happhim et Sepham et habuit sororem nomine Maacha nomen autem secundi Salphaad nataeque sunt Salphaad filiae
et peperit Maacha uxor Machir filium vocavitque nomen eius Phares porro nomen fratris eius Sares et filii eius Ulam et Recem
filius autem Ulam Badan hii sunt filii Galaad filii Machir filii Manasse
soror autem eius Regina peperit virum Decorum et Abiezer et Moola
erant autem filii Semida Ahin et Sechem et Leci et Aniam<CM>
filii autem Ephraim Suthala Bareth filius eius Thaath filius eius Elada filius eius Thaath filius eius et huius filius Zabad
et huius filius Suthala et huius filius Ezer et Elad occiderunt autem eos viri Geth indigenae quia descenderant ut invaderent possessiones eorum
luxit igitur Ephraim pater eorum multis diebus et venerunt fratres eius ut consolarentur eum
ingressusque est ad uxorem suam quae concepit et peperit filium et vocavit nomen eius Beria eo quod in malis domus eius ortus esset
filia autem eius fuit Sara quae aedificavit Bethoron inferiorem et superiorem et Ozensara
porro filius eius Rapha et Reseph et Thale de quo natus est Thaan
qui genuit Laadan huius quoque filius Ammiud genuit Elisama
de quo ortus est Nun qui habuit filium Iosue
possessio autem eorum et habitatio Bethel cum filiabus suis et contra orientem Noran ad occidentalem plagam Gazer et filiae eius Sychem quoque cum filiabus suis usque Aza et filias eius
iuxta filios quoque Manasse Bethsan et filias eius Thanach et filias eius Mageddo et filias eius Dor et filias eius in his habitaverunt filii Ioseph filii Israhel
filii Aser Iomna et Iesua et Isui et Baria et Sara soror eorum
filii autem Baria Heber et Melchihel ipse est pater Barzaith
Heber autem genuit Iephlat et Somer et Otham et Suaa sororem eorum
filii Iephlat Phosech et Chamaal et Asoth hii filii Iephlat
porro filii Somer Ahi et Roaga et Iaba et Aram
filii autem Helem fratris eius Supha et Iemna et Selles et Amal
filii Supha Sue Arnaphed et Sual et Beri et Iamra
Bosor et Od et Samma et Salusa et Iethran et Bera
filii Iether Iephonne et Phaspha et Ara
filii autem Olla Aree et Anihel et Resia
omnes hii filii Aser principes cognationum electi atque fortissimi duces ducum numerus autem eorum aetatis quae apta esset ad bellum viginti sex milia<CM>
Beniamin autem genuit Bale primogenitum suum Asbal secundum Ohora tertium
Nuaha quartum et Rapha quintum
fueruntque filii Bale Addaor et Gera et Abiud
Abisue quoque et Neman et Ahoe
sed et Gera et Sephuphan et Uram
hii sunt filii Aod principes cognationum habitantium in Gabaa qui translati sunt in Manath
Nooman autem et Achia et Gera ipse transtulit eos et genuit Oza et Ahiud
porro Saarim genuit in regione Moab postquam dimisit Usim et Bara uxores suas
genuit autem de Edes uxore sua Iobab et Sebia et Mosa et Molchom
Iehus quoque et Sechia et Marma hii sunt filii eius principes in familiis suis
Meusim vero genuit Abitob et Elphaal
porro filii Elphaal Heber et Misaam et Samad hic aedificavit Ono et Lod et filias eius
Bara autem et Samma principes cognationum habitantium in Aialon hii fugaverunt habitatores Geth
et Haio et Sesac et Ierimoth
et Zabadia et Arod et Eder
Michahel quoque et Iespha et Ioaa filii Baria
et Zabadia et Mosollam et Ezeci et Heber
et Iesamari et Iezlia et Iobab filii Elphaal
et Iacim et Zechri et Zabdi
et Helioenai et Selethai et Helihel
et Adaia et Baraia et Samarath filii Semei
et Iesphan et Heber et Helihel
et Abdon et Zechri et Hanan
et Anania et Ailam et Anathothia
et Iephdaia et Phanuhel filii Sesac
et Samsari et Sooria et Otholia
et Iersia et Helia et Zechri filii Ieroam
hii patriarchae et cognationum principes qui habitaverunt in Hierusalem
in Gabaon autem habitaverunt Abigabaon et nomen uxoris eius Maacha
filiusque eius primogenitus Abdon et Sur et Cis et Baal et Nadab
Gedor quoque et Ahio et Zacher
et Macelloth genuit Samaa habitaveruntque ex adverso fratrum suorum in Hierusalem cum fratribus suis<CM>
Ner autem genuit Cis et Cis genuit Saul porro Saul genuit Ionathan et Melchisuae et Abinadab et Esbaal
filius autem Ionathan Meribbaal et Meribbaal genuit Micha
filii Micha Phithon et Melech et Thara et Ahaz
et Ahaz genuit Ioada et Ioada genuit Almoth et Azmoth et Zamari porro Zamari genuit Mosa
et Mosa genuit Baana cuius filius fuit Rapha de quo ortus est Elasa qui genuit Asel
porro Asel sex filii fuere his nominibus Ezricam Bochru Ismahel Saria Abadia Anan omnes hii filii Asel
filii autem Esec fratris eius Ulam primogenitus et Us secundus et Eliphalet tertius
fueruntque filii Ulam viri robustissimi et magno robore tendentes arcum et multos habentes filios ac nepotes usque ad centum quinquaginta omnes hii filii Beniamin<CM>
universus ergo Israhel dinumeratus est et summa eorum scripta est in libro regum Israhel et Iuda translatique sunt in Babylonem propter delictum suum
qui autem habitaverunt primi in possessionibus et in urbibus suis Israhel et sacerdotes Levitae et Nathinnei
commorati sunt in Hierusalem de filiis Iuda et de filiis Beniamin de filiis quoque Ephraim et Manasse
Othei filius Amiud filius Emri filii Omrai filii Bonni de filiis Phares filii Iuda
et de Siloni Asaia primogenitus et filii eius
de filiis autem Zara Ieuhel et fratres eorum sescenti nonaginta
porro de filiis Beniamin Salo filius Mosollam filii Oduia filii Asana
et Iobania filius Hieroam et Hela filius Ozi filii Mochori et Mosollam filius Saphatiae filii Rahuhel filii Iebaniae
et fratres eorum per familias suas nongenti quinquaginta sex omnes hii principes cognationum per domos patrum suorum
de sacerdotibus autem Iedaia Ioiarib et Iachin
Azarias quoque filius Helciae filii Mosollam filii Sadoc filii Maraioth filii Ahitob pontifex domus Dei
porro Adaias filius Hieroam filii Phasor filii Melchia et Masaia filius Adihel filii Iezra filii Mosollam filii Mosollamoth filii Emmer
fratres quoque eorum principes per familias suas mille septingenti sexaginta fortissimi robore ad faciendum opus ministerii in domo Dei<CM>
de Levitis autem Semeia filius Assub filii Ezricam filii Asebiu de filiis Merari
Bacbacar quoque carpentarius et Galal et Mathania filius Micha filii Zechri filii Asaph
et Obdia filius Semeiae filii Galal filii Idithun et Barachia filius Asa filii Helcana qui habitavit in atriis Netophathi
ianitores autem Sellum et Acub et Telmon et Ahiman et frater eorum Sellum princeps
usque ad illud tempus in porta Regis ad orientem observabant per vices suas de filiis Levi
Sellum vero filius Core filii Abiasaph filii Core cum fratribus suis et domo patris sui hii sunt Coritae super opera ministerii custodes vestibulorum tabernaculi et familiae eorum per vices castrorum Domini custodientes introitum
Finees autem filius Eleazar erat dux eorum coram Domino
porro Zaccharias filius Mosollamia ianitor portae tabernaculi testimonii
omnes hii electi in ostiarios per portas ducenti duodecim et descripti in villis propriis quos constituerunt David et Samuhel videns in fide sua
tam ipsos quam filios eorum in ostiis domus Domini et in tabernaculo vicibus suis
per quattuor ventos erant ostiarii id est ad orientem et ad occidentem ad aquilonem et ad austrum
fratres autem eorum in viculis morabantur et veniebant in sabbatis suis de tempore usque ad tempus
his quattuor Levitis creditus erat omnis numerus ianitorum et erant super exedras et thesauros domus Domini
per gyrum quoque templi Domini morabantur in custodiis suis ut cum tempus fuisset ipsi mane aperirent fores
de horum grege erant et super vasa ministerii ad numerum enim et inferebantur vasa et efferebantur
de ipsis et qui credita habebant utensilia sanctuarii praeerant similae et vino et oleo et turi et aromatibus
filii autem sacerdotum unguenta ex aromatibus conficiebant
et Matthathias Levites primogenitus Sellum Coritae praefectus erat eorum quae in sartagine frigebantur
porro de filiis Caath fratribus eorum super panes erant propositionis ut semper novos per singula sabbata praepararent
hii sunt principes cantorum per familias Levitarum qui in exedris morabantur ita ut die et nocte iugiter suo ministerio deservirent
capita Levitarum per familias suas principes manserunt in Hierusalem<CM>
in Gabaon autem commorati sunt pater Gabaon Iaihel et nomen uxoris eius Maacha
filius primogenitus eius Abdon et Sur et Cis et Baal et Ner et Nadab
Gedor quoque et Ahio et Zaccharias et Macelloth
porro Macelloth genuit Semmaam isti habitaverunt e regione fratrum suorum in Hierusalem cum fratribus suis
Ner autem genuit Cis et Cis genuit Saul et Saul genuit Ionathan et Melchisuae et Abinadab et Esbaal
filius autem Ionathan Meribbaal et Meribbaal genuit Micha
porro filii Micha Phiton et Malech et Thara
Ahaz autem genuit Iara et Iara genuit Alamath et Azmoth et Zamri et Zamri genuit Mosa
Mosa vero genuit Baana cuius filius Raphaia genuit Elasa de quo ortus est Esel
porro Esel sex filios habuit his nominibus Ezricam Bochru Ismahel Saria Obdia Anan hii filii Esel<CM>
Philisthim autem pugnabant contra Israhel fugeruntque viri Israhel Palestinos et ceciderunt vulnerati in monte Gelboe
cumque adpropinquassent Philisthei persequentes Saul et filios eius percusserunt Ionathan et Abinadab et Melchisuae filios Saul
et adgravatum est proelium contra Saul inveneruntque eum sagittarii et vulneraverunt iaculis
et dixit Saul ad armigerum suum evagina gladium tuum et interfice me ne forte veniant incircumcisi isti et inludant mihi noluit autem armiger eius hoc facere timore perterritus arripuit igitur Saul ensem et inruit in eum
quod cum vidisset armiger eius videlicet mortuum esse Saul inruit etiam ipse in gladium suum et mortuus est
interiit ergo Saul et tres filii eius et omnis domus illius pariter concidit
quod cum vidissent viri Israhel qui habitabant in campestribus fugerunt et Saul ac filiis eius mortuis dereliquerunt urbes suas et huc illucque dispersi sunt veneruntque Philisthim et habitaverunt in eis<CM>
die igitur altero detrahentes Philisthim spolia caesorum invenerunt Saul et filios eius iacentes in monte Gelboe
cumque spoliassent eum et amputassent caput armisque nudassent miserunt in terram suam ut circumferretur et ostenderetur idolorum templis et populis
arma autem eius consecraverunt in fano dei sui et caput adfixerunt in templo Dagon
hoc cum audissent viri Iabesgalaad omnia scilicet quae Philisthim fecerunt super Saul
consurrexerunt singuli virorum fortium et tulerunt cadavera Saul et filiorum eius adtuleruntque ea in Iabes et sepelierunt ossa eorum subter quercum quae erat in Iabes et ieiunaverunt septem diebus
mortuus est ergo Saul propter iniquitates suas eo quod praevaricatus sit mandatum Domini quod praeceperat et non custodierit illud sed insuper etiam pythonissam consuluerit
nec speraverit in Domino propter quod et interfecit eum et transtulit regnum eius ad David filium Isai<CM>
congregatus est igitur omnis Israhel ad David in Hebron dicens os tuum sumus et caro tua
heri quoque et nudius tertius cum adhuc regnaret Saul tu eras qui educebas et introducebas Israhel tibi enim dixit Dominus Deus tuus tu pasces populum meum Israhel et tu eris princeps super eum
venerunt ergo omnes maiores natu Israhel ad regem in Hebron et iniit David cum eis foedus coram Domino unxeruntque eum regem super Israhel iuxta sermonem Domini quem locutus est in manu Samuhel
abiit quoque David et omnis Israhel in Hierusalem haec est Iebus ubi erant Iebusei habitatores terrae
dixeruntque qui habitabant in Iebus ad David non ingredieris huc porro David cepit arcem Sion quae est civitas David
dixitque omnis qui percusserit Iebuseum in primis erit princeps et dux ascendit igitur primus Ioab filius Sarviae et factus est princeps
habitavit autem David in arce et idcirco appellata est civitas David
aedificavitque urbem in circuitu a Mello usque ad gyrum Ioab autem reliqua urbis extruxit
proficiebatque David vadens et crescens et Dominus exercituum erat cum eo<CM>
hii principes virorum fortium David qui adiuverunt eum ut rex fieret super omnem Israhel iuxta verbum Domini quod locutus est ad Israhel
et iste numerus robustorum David Iesbaam filius Achamoni princeps inter triginta iste levavit hastam suam super trecentos vulneratos una vice
et post eum Eleazar filius patrui eius Ahoites qui erat inter tres potentes
iste fuit cum David in Aphesdommim quando Philisthim congregati sunt ad locum illum in proelium et erat ager regionis illius plenus hordeo fugeratque populus a facie Philisthinorum
hic stetit in medio agri et defendit eum cumque percussisset Philistheos dedit Dominus salutem magnam populo suo
descenderunt autem tres de triginta principibus ad petram in qua erat David ad speluncam Odollam quando Philisthim fuerant castrametati in valle Raphaim
porro David erat in praesidio et statio Philisthinorum in Bethleem
desideravit igitur David et dixit o si quis daret mihi aquam de cisterna Bethleem quae est in porta
tres ergo isti per media castra Philisthinorum perrexerunt et hauserunt aquam de cisterna Bethleem quae erat in porta et adtulerunt ad David ut biberet qui noluit sed magis libavit illam Domino
dicens absit ut in conspectu Dei mei hoc faciam et sanguinem virorum istorum bibam quia in periculo animarum suarum adtulerunt mihi aquam et ob hanc causam noluit bibere haec fecerunt tres robustissimi
Abisai quoque frater Ioab ipse erat princeps trium et ipse levavit hastam suam contra trecentos vulneratos et ipse erat inter tres nominatissimus
inter tres secundos inclitus et princeps eorum verumtamen usque ad tres primos non pervenerat
Banaia filius Ioiadae viri robustissimi qui multa opera perpetrarat de Capsehel ipse percussit duos Arihel Moab et ipse descendit et interfecit leonem in media cisterna tempore nivis
et ipse percussit virum aegyptium cuius statura erat quinque cubitorum et habebat lanceam ut liciatorium texentium descendit ergo ad eum cum virga et rapuit hastam quam tenebat manu et interfecit eum hasta sua
haec fecit Banaia filius Ioiada qui erat inter tres robustos nominatissimus
inter triginta primus verumtamen ad tres usque non pervenerat posuit autem eum David ad auriculam suam
porro fortissimi in exercitu Asahel frater Ioab et Eleanan filius patrui eius de Bethleem
Semmoth Arorites Helles Phallonites
Iras filius Acces Thecuites Abiezer Anathothites
Sobbochai Asothites Ilai Ahoites
Marai Netophathites Heled filius Baana Netophathites
Ethai filius Ribai de Gabaath filiorum Beniamin Banaia Pharathonites
Uri de torrente Gaas Abial Arabathites Azmoth Bauramites Eliaba Salabonites
filii Asom Gezonites Ionathan filius Sega Ararites
Ahiam filius Sachar Ararites
Eliphal filius Ur
Apher Mechurathites Ahia Phellonites
Asrai Carmelites Noorai filius Azbi
Iohel frater Nathan Mabar filius Agarai
Sellec Ammonites Noorai Berothites armiger Ioab filii Sarviae
Iras Iethreus Gareb Iethreus
Urias Ettheus Zabad filius Ooli
Adina filius Seza Rubenites princeps Rubenitarum et cum eo triginta
Hanan filius Maacha et Iosaphat Mathanites
Ozias Astharothites Semma et Iaihel filii Hotam Aroerites
Iedihel filius Samri et Ioha frater eius Thosaites
Elihel Maumites et Ieribai et Iosaia filii Elnaem et Iethma Moabites
<WTH11-46> Elihel et Obed et Iasihel de Masobia<CM>
hii quoque venerunt ad David in Siceleg cum adhuc fugeret Saul filium Cis qui erant fortissimi et egregii pugnatores
tendentes arcum et utraque manu fundis saxa iacientes et dirigentes sagittas de fratribus Saul ex Beniamin
princeps Ahiezer et Ioas filii Sammaa Gabathites et Iazihel et Phallet filii Azmoth et Baracha et Ieu Anathothites
Samaias quoque Gabaonites fortissimus inter triginta et super triginta Hieremias et Iezihel et Iohanan et Iezbad Gaderothites
Eluzai et Ierimuth et Baalia et Samaria et Saphatia Aruphites
Helcana et Iesia et Azrahel et Ioezer et Iesbaam de Careim
Ioeela quoque et Zabadia filii Ieroam de Gedor
sed et de Gaddi transfugerunt ad David cum lateret in deserto viri robustissimi et pugnatores optimi tenentes clypeum et hastam facies eorum quasi facies leonis et veloces quasi capreae in montibus
Ezer princeps Obdias secundus Eliab tertius
Masmana quartus Hieremias quintus
Hetthi sextus Helihel septimus
Iohanan octavus Helzebad nonus
Hieremias decimus Bachannai undecimus
hii de filiis Gad principes exercitus novissimus centum militibus praeerat et maximus mille
isti sunt qui transierunt Iordanem mense primo quando inundare consuevit super ripas suas et omnes fugaverunt qui morabantur in vallibus ad orientalem plagam et occidentalem
venerunt autem et de Beniamin et de Iuda ad praesidium in quo morabatur David
egressusque est David obviam eis et ait si pacifice venistis ad me ut auxiliemini mihi cor meum iungatur vobis si autem insidiamini mihi pro adversariis meis cum ego iniquitatem in manibus non habeam videat Deus patrum nostrorum et iudicet
spiritus vero induit Amessai principem inter triginta et ait tui sumus o David et tecum fili Isai pax pax tibi et pax adiutoribus tuis te enim adiuvat Deus tuus suscepit ergo eos David et constituit principes turmae
porro de Manasse transfugerunt ad David quando veniebat cum Philisthim adversum Saul ut pugnaret et non dimicavit cum eis quia inito consilio remiserunt eum principes Philisthinorum dicentes periculo capitis nostri revertetur ad dominum suum Saul
quando igitur reversus est in Siceleg transfugerunt ad eum de Manasse Ednas et Iozabad et Iedihel et Michahel et Iozabad et Heliu et Salathi principes milium in Manasse
hii praebuerunt auxilium David adversum latrunculos omnes enim erant viri fortissimi et facti sunt principes in exercitu
sed et per singulos dies veniebant ad David ad auxiliandum ei usque dum fieret grandis numerus quasi exercitus Dei<CM>
iste quoque est numerus principum exercitus qui venerunt ad David cum esset in Hebron ut transferrent regnum Saul ad eum iuxta verbum Domini
filii Iuda portantes clypeum et hastam sex milia octingenti expediti ad proelium
de filiis Symeon virorum fortissimorum ad pugnandum septem milia centum
de filiis Levi quattuor milia sescenti
Ioiada quoque princeps de stirpe Aaron et cum eo tria milia septingenti
Sadoc etiam puer egregiae indolis et domus patris eius principes viginti duo
de filiis autem Beniamin fratribus Saul tria milia magna enim pars eorum adhuc sequebatur domum Saul
porro de filiis Ephraim viginti milia octingenti fortissimi robore viri nominati in cognationibus suis
et ex dimidia parte tribus Manasse decem et octo milia singuli per nomina sua venerunt ut constituerent regem David
de filiis quoque Isachar viri eruditi qui norant singula tempora ad praecipiendum quid facere deberet Israhel principes ducenti omnis autem reliqua tribus eorum consilium sequebatur
porro de Zabulon qui egrediebantur ad proelium et stabant in acie instructi armis bellicis quinquaginta milia venerunt in auxilium non in corde duplici
et de Nepthali principes mille et cum eis instructa clypeo et hasta triginta septem milia
de Dan etiam praeparata ad proelium viginti octo milia sescentorum
et de Aser egredientes ad pugnam et in acie provocantes quadraginta milia
trans Iordanem autem de filiis Ruben et Gad et dimidia parte tribus Manasse instructa armis bellicis centum viginti milia
omnes isti viri bellatores et expediti ad pugnandum corde perfecto venerunt in Hebron ut constituerent regem David super universum Israhel sed et omnes reliqui ex Israhel uno corde erant ut rex fieret David
fueruntque ibi apud David tribus diebus comedentes et bibentes praeparaverunt enim eis fratres sui
sed et qui iuxta eos erant usque ad Isachar et Zabulon et Nepthalim adferebant panes in asinis et camelis et mulis et bubus ad vescendum farinam palatas uvam passam vinum oleum boves arietes ad omnem copiam gaudium quippe erat in Israhel<CM>
iniit autem consilium David cum tribunis et centurionibus et universis principibus
et ait ad omnem coetum Israhel si placet vobis et a Domino Deo nostro egreditur sermo quem loquor mittamus ad fratres nostros reliquos in universas regiones Israhel et ad sacerdotes et Levitas qui habitant in suburbanis urbium ut congregentur ad nos
et reducamus arcam Dei nostri ad nos non enim requisivimus eam in diebus Saul
et respondit universa multitudo ut ita fieret placuerat enim sermo omni populo
congregavit ergo David cunctum Israhel a Sior Aegypti usque dum ingrediaris Emath ut adduceret arcam Dei de Cariathiarim
et ascendit David et omnis vir Israhel ad collem Cariathiarim quae est in Iuda ut adferrent inde arcam Dei Domini sedentis super cherubin ubi invocatum est nomen eius
inposueruntque arcam Dei super plaustrum novum de domo Aminadab Oza autem et fratres eius minabant plaustrum
porro David et universus Israhel ludebant coram Deo omni virtute in canticis et in citharis et psalteriis et tympanis et cymbalis et tubis<CM>
cum autem pervenissent ad aream Chidon tetendit Oza manum suam ut sustentaret arcam bos quippe lasciviens paululum inclinaverat eam
iratus est itaque Dominus contra Ozam et percussit eum eo quod contigisset arcam et mortuus est ibi coram Deo
contristatusque David eo quod divisisset Dominus Ozam vocavit locum illum Divisio Oza usque in praesentem diem
et timuit Deum tunc temporis dicens quomodo possum ad me introducere arcam Dei
et ob hanc causam non eam adduxit ad se hoc est in civitatem David sed avertit in domum Obededom Getthei
mansit ergo arca Dei in domo Obededom tribus mensibus et benedixit Dominus domui eius et omnibus quae habebat<CM>
misit quoque Hiram rex Tyri nuntios ad David et ligna cedrina et artifices parietum lignorumque ut aedificarent ei domum
cognovitque David eo quod confirmasset eum Dominus in regem super Israhel et sublevatum esset regnum suum super populum eius Israhel
accepit quoque David alias uxores in Hierusalem genuitque filios et filias
et haec nomina eorum qui nati sunt ei in Hierusalem Sammu et Sobab Nathan et Salomon
Iebar et Helisu et Eliphaleth
Noga quoque et Napheg et Iaphiae
Elisama et Baliada et Eliphaleth<CM>
audientes autem Philisthim eo quod unctus esset David in regem super universum Israhel ascenderunt omnes ut quaererent eum quod cum audisset David egressus est obviam eis
porro Philisthim venientes diffusi sunt in valle Raphaim
consuluitque David Deum dicens si ascendam ad Philistheos si trades eos in manu mea et dixit ei Dominus ascende et tradam eos in manu tua
cumque illi ascendissent in Baalpharasim percussit eos ibi David et dixit divisit Deus inimicos meos per manum meam sicuti dividuntur aquae et idcirco vocatum est nomen loci illius Baalpharasim
dereliqueruntque ibi deos suos quos David iussit exuri
alia etiam vice Philisthim inruerunt et diffusi sunt in valle
consuluitque rursum David Deum et dixit ei Deus non ascendas post eos recede ab eis et venies contra illos ex adverso pirorum
cumque audieris sonitum gradientis in cacumine pirorum tunc egredieris ad bellum egressus est enim Deus ante te ut percutiat castra Philisthim
fecit ergo David sicut praeceperat ei Deus et percussit castra Philisthinorum de Gabaon usque Gazera
divulgatumque est nomen David in universis regionibus et Dominus dedit pavorem eius super omnes gentes<CM>
fecit quoque sibi domos in civitate David et aedificavit locum arcae Dei tetenditque ei tabernaculum
tunc dixit David inlicitum est ut a quocumque portetur arca Dei nisi a Levitis quos elegit Dominus ad portandum eam et ad ministrandum sibi usque in aeternum
congregavitque universum Israhel in Hierusalem ut adferretur arca Dei in locum suum quem praeparaverat ei
necnon et filios Aaron et Levitas
de filiis Caath Urihel princeps fuit et fratres eius centum viginti
de filiis Merari Asaia princeps et fratres eius ducenti viginti
de filiis Gersom Iohel princeps et fratres eius centum triginta
de filiis Elisaphan Semeias princeps et fratres eius ducenti
de filiis Hebron Elihel princeps et fratres eius octoginta
de filiis Ozihel Aminadab princeps et fratres eius centum duodecim
vocavitque David Sadoc et Abiathar sacerdotes et Levitas Urihel Asaiam Iohel Semeiam Elihel et Aminadab
et dixit ad eos vos qui estis principes familiarum leviticarum sanctificamini cum fratribus vestris et adferte arcam Domini Dei Israhel ad locum qui ei praeparatus est
ne ut a principio quia non eratis praesentes percussit nos Dominus sic et nunc fiat inlicitum quid nobis agentibus
sanctificati sunt ergo sacerdotes et Levitae ut portarent arcam Domini Dei Israhel
et tulerunt filii Levi arcam Dei sicut praeceperat Moses iuxta verbum Domini umeris suis in vectibus
dixit quoque David principibus Levitarum ut constituerent de fratribus suis cantores in organis musicorum nablis videlicet et lyris et cymbalis ut resonaret in excelsum sonitus laetitiae
constitueruntque Levitas Heman filium Iohel et de fratribus eius Asaph filium Barachiae de filiis vero Merari fratribus eorum Ethan filium Casaiae
et cum eis fratres eorum in secundo ordine Zacchariam et Ben et Iazihel et Semiramoth et Iahihel et Ani Eliab et Banaiam et Maasiam et Matthathiam et Eliphalu et Macheniam et Obededom et Ieihel ianitores
porro cantores Heman Asaph et Ethan in cymbalis aeneis concrepantes
Zaccharias autem et Ozihel et Semiramoth et Iahihel et Ani et Eliab et Maasias et Banaias in nablis arcana cantabant
porro Matthathias et Eliphalu et Machenias et Obededom et Ieihel et Ozaziu in citharis pro octava canebant epinikion
Chonenias autem princeps Levitarum prophetiae praeerat ad praecinendam melodiam erat quippe valde sapiens
et Barachias et Helcana ianitores arcae
porro Sebenias et Iosaphat et Nathanahel et Amasai et Zaccharias et Banaias et Eliezer sacerdotes clangebant tubis coram arca Dei et Obededom et Ahias erant ianitores arcae<CM>
igitur David et maiores natu Israhel et tribuni ierunt ad deportandam arcam foederis Domini de domo Obededom cum laetitia
cumque adiuvisset Deus Levitas qui portabant arcam foederis Domini immolabantur septem tauri et septem arietes
porro David erat indutus stola byssina et universi Levitae qui portabant arcam cantoresque et Chonenias princeps prophetiae inter cantores David autem indutus erat etiam ephod lineo
universusque Israhel deducebant arcam foederis Domini in iubilo et sonitu bucinae et tubis et cymbalis et nablis et citharis concrepantes
cumque pervenisset arca foederis Domini usque ad civitatem David Michol filia Saul prospiciens per fenestram vidit regem David saltantem atque ludentem et despexit eum in corde suo<CM>
adtulerunt igitur arcam Dei et constituerunt eam in medio tabernaculi quod tetenderat ei David et obtulerunt holocausta et pacifica coram Deo
cumque conplesset David offerens holocausta et pacifica benedixit populo in nomine Domini
et divisit universis per singulos a viro usque ad mulierem tortam panis et partem assae carnis bubulae et frixam oleo similam
constituitque coram arca Domini de Levitis qui ministrarent et recordarentur operum eius et glorificarent atque laudarent Dominum Deum Israhel
Asaph principem et secundum eius Zacchariam porro Iahihel et Semiramoth et Ieihel et Matthathiam et Eliab et Banaiam et Obededom et Ieihel super organa psalterii et lyras Asaph autem ut cymbalis personaret
Banaiam vero et Azihel sacerdotes canere tuba iugiter coram arca foederis Domini<CM>
in illo die fecit David principem ad confitendum Domino Asaph et fratres eius
confitemini Domino invocate nomen eius notas facite in populis adinventiones illius
canite ei et psallite et narrate omnia mirabilia eius
laudate nomen sanctum eius laetetur cor quaerentium Dominum
quaerite Dominum et virtutem eius quaerite faciem eius semper
recordamini mirabilium eius quae fecit signorum illius et iudiciorum oris eius
semen Israhel servi eius filii Iacob electi illius
ipse Dominus Deus noster in universa terra iudicia eius
recordamini in sempiternum pacti eius sermonis quem praecepit in mille generationes
quem pepigit cum Abraham et iuramenti illius cum Isaac
et constituit illud Iacob in praeceptum et Israhel in pactum sempiternum
dicens tibi dabo terram Chanaan funiculum hereditatis vestrae
cum essent pauci numero parvi et coloni eius
et transierunt de gente in gentem et de regno ad populum alterum
non dimisit quemquam calumniari eos sed increpuit pro eis reges
nolite tangere christos meos et in prophetis meis nolite malignari
canite Domino omnis terra adnuntiate ex die in diem salutare eius
narrate in gentibus gloriam eius in cunctis populis mirabilia illius
quia magnus Dominus et laudabilis nimis et horribilis super omnes deos
omnes enim dii populorum idola Dominus autem caelos fecit
confessio et magnificentia coram eo fortitudo et gaudium in loco eius
adferte Domino familiae populorum adferte Domino gloriam et imperium
date Domino gloriam nomini eius levate sacrificium et venite in conspectu eius et adorate Dominum in decore sancto
commoveatur a facie illius omnis terra ipse enim fundavit orbem inmobilem
laetentur caeli et exultet terra et dicant in nationibus Dominus regnavit
tonet mare et plenitudo eius exultent agri et omnia quae in eis sunt
tunc laudabunt ligna saltus coram Domino quia venit iudicare terram
confitemini Domino quoniam bonus quoniam in aeternum misericordia eius
et dicite salva nos Deus salvator noster et congrega nos et erue de gentibus ut confiteamur nomini sancto tuo et exultemus in carminibus tuis
benedictus Dominus Deus Israhel ab aeterno usque in aeternum et dicat omnis populus amen et hymnus Domino<CM>
dereliquit itaque ibi coram arca foederis Domini Asaph et fratres eius ut ministrarent in conspectu arcae iugiter per singulos dies et vices suas
porro Obededom et fratres eius sexaginta octo et Obededom filium Idithun et Osa constituit ianitores
Sadoc autem sacerdotem et fratres illius sacerdotes coram tabernaculo Domini in excelso quod erat in Gabaon
ut offerrent holocausta Domino super altare holocaustomatis iugiter mane et vespere iuxta omnia quae scripta sunt in lege Domini quam praecepit Israheli
et post eum Heman et Idithun et reliquos electos unumquemque vocabulo suo ad confitendum Domino quoniam in aeternum misericordia eius
Heman quoque et Idithun canentes tuba et quatientes cymbala et omnia musicorum organa ad canendum Deo filios autem Idithun fecit esse portarios
reversusque est omnis populus in domum suam et David ut benediceret etiam domui suae<CM>
cum autem habitaret David in domo sua dixit ad Nathan prophetam ecce ego habito in domo cedrina arca autem foederis Domini sub pellibus est
et ait Nathan ad David omnia quae in corde tuo sunt fac Deus enim tecum est
igitur nocte illa factus est sermo Dei ad Nathan dicens
vade et loquere David servo meo haec dicit Dominus non aedificabis tu mihi domum ad habitandum
neque enim mansi in domo ex eo tempore quo eduxi Israhel usque ad hanc diem sed fui semper mutans loca tabernaculi et in tentorio
manens cum omni Israhel numquid locutus sum saltim uni iudicum Israhel quibus praeceperam ut pascerent populum meum et dixi quare non aedificastis mihi domum cedrinam
nunc itaque sic loqueris ad servum meum David haec dicit Dominus exercituum ego tuli te cum in pascuis sequereris gregem ut esses dux populi mei Israhel
et fui tecum quocumque perrexisti et interfeci omnes inimicos tuos coram te fecique tibi nomen quasi unius magnorum qui celebrantur in terra
et dedi locum populo meo Israhel plantabitur et habitabit in eo et ultra non commovebitur nec filii iniquitatis adterent eos sicut a principio
ex diebus quibus dedi iudices populo meo Israhel et humiliavi universos inimicos tuos adnuntio ergo tibi quod aedificaturus sit domum tibi Dominus
cumque impleveris dies tuos ut vadas ad patres tuos suscitabo semen tuum post te quod erit de filiis tuis et stabiliam regnum eius
ipse aedificabit mihi domum et firmabo solium eius usque in aeternum
ego ero ei in patrem et ipse erit mihi in filium et misericordiam meam non auferam ab eo sicut abstuli ab eo qui ante te fuit
et statuam eum in domo mea et in regno meo usque in sempiternum et thronus eius erit firmissimus in perpetuum
iuxta omnia verba haec et iuxta universam visionem istam sic locutus est Nathan ad David<CM>
cumque venisset rex David et sedisset coram Domino dixit quis ego sum Domine Deus et quae domus mea ut praestares mihi talia
sed et hoc parum visum est in conspectu tuo ideoque locutus es super domum servi tui etiam in futurum et fecisti me spectabilem super omnes homines Domine Deus meus
quid ultra addere potest David cum ita glorificaveris servum tuum et cognoveris eum
Domine propter famulum tuum iuxta cor tuum fecisti omnem magnificentiam hanc et nota esse voluisti universa magnalia
Domine non est similis tui et non est alius deus absque te ex omnibus quos audivimus auribus nostris
quis autem est alius ut populus tuus Israhel gens una in terra ad quam perrexit Deus ut liberaret et faceret populum sibi et magnitudine sua atque terroribus eiceret nationes a facie eius quem de Aegypto liberarat
et posuisti populum tuum Israhel tibi in populum usque in aeternum et tu Domine factus es Deus eius
nunc igitur Domine sermo quem locutus es famulo tuo et super domum eius confirmetur in perpetuum et fac sicut locutus es
permaneatque et magnificetur nomen tuum usque in sempiternum et dicatur Dominus exercituum Deus Israhel et domus David servi eius permanens coram eo
tu enim Domine Deus meus revelasti auriculam servi tui ut aedificares ei domum et idcirco invenit servus tuus fiduciam ut oret coram te
nunc ergo Domine tu es Deus et locutus es ad servum tuum tanta beneficia
et coepisti benedicere domui servi tui ut sit semper coram te te enim Domine benedicente benedicta erit in perpetuum<CM>
factum est autem post haec ut percuteret David Philisthim et humiliaret eos et tolleret Geth et filias eius de manu Philisthim
percuteretque Moab et fierent Moabitae servi David offerentes ei munera
eo tempore percussit David etiam Adadezer regem Suba regionis Emath quando perrexit ut dilataret imperium suum usque ad flumen Eufraten
cepit ergo David mille quadrigas eius et septem milia equites ac viginti milia virorum peditum subnervavitque omnes equos curruum exceptis centum quadrigis quas reservavit sibi
supervenit autem et Syrus damascenus ut auxilium praeberet Adadezer regi Suba sed et huius percussit David viginti duo milia virorum
et posuit milites in Damasco ut Syria quoque serviret sibi et offerret munera adiuvitque eum Dominus in cunctis ad quae perrexerat
tulit quoque David faretras aureas quas habuerant servi Adadezer et adtulit eas in Hierusalem
necnon de Thebath et Chun urbibus Adadezer aeris plurimum de quo fecit Salomon mare aeneum et columnas et vasa aenea<CM>
quod cum audisset Thou rex Emath percussisse videlicet David omnem exercitum Adadezer regis Suba
misit Aduram filium suum ad regem David ut postularet ab eo pacem et congratularetur ei eo quod expugnasset et percussisset Adadezer adversarius quippe Thou erat Adadezer
sed et omnia vasa aurea et argentea et aenea consecravit rex David Domino cum argento et auro quod tulerat ex universis gentibus tam de Idumea et Moab et filiis Ammon quam de Philisthim et Amalech
Abisai vero filius Sarviae percussit Edom in valle Salinarum decem et octo milia
et constituit in Edom praesidium ut serviret Idumea David salvavitque Dominus David in cunctis ad quae perrexerat
regnavit ergo David super universum Israhel et faciebat iudicium atque iustitiam cuncto populo suo
porro Ioab filius Sarviae erat super exercitum et Iosaphat filius Ahilud a commentariis
Sadoc autem filius Ahitob et Ahimelech filius Abiathar sacerdotes et Susa scriba
Banaias vero filius Ioiada super legiones Cherethi et Felethi porro filii David primi ad manum regis<CM>
accidit autem ut moreretur Naas rex filiorum Ammon et regnaret filius eius pro eo
dixitque David faciam misericordiam cum Hanon filio Naas praestitit enim pater eius mihi gratiam misitque David nuntios ad consolandum eum super morte patris sui qui cum pervenissent in terram filiorum Ammon ut consolarentur Hanon
dixerunt principes filiorum Ammon ad Hanon tu forsitan putas quod David honoris causa in patrem tuum miserit qui consolentur te nec animadvertis quod ut explorent et investigent et scrutentur terram tuam venerint ad te servi eius
igitur Hanon pueros David decalvavit et rasit et praecidit tunicas eorum a natibus usque ad pedes et dimisit eos
qui cum abissent et hoc mandassent David misit in occursum eorum grandem enim contumeliam sustinuerant et praecepit ut manerent in Hiericho donec cresceret barba eorum et tunc reverterentur<CM>
videntes autem filii Ammon quod iniuriam fecissent David tam Hanon quam reliquus populus miserunt mille talenta argenti ut conducerent sibi de Mesopotamia et de Syria Macha et de Suba currus et equites
conduxeruntque triginta duo milia curruum et regem Macha cum populo eius qui cum venissent castrametati sunt e regione Medaba filii quoque Ammon congregati de urbibus suis venerunt ad bellum
quod cum audisset David misit Ioab et omnem exercitum virorum fortium
egressique filii Ammon direxerunt aciem iuxta portam civitatis reges autem qui ad auxilium venerant separatim in agro steterunt
igitur Ioab intellegens bellum et ex adverso et post tergum contra se fieri elegit viros fortissimos de universo Israhel et perrexit contra Syrum
reliquam autem partem populi dedit sub manu Abisai fratris sui et perrexerunt contra filios Ammon
dixitque si vicerit me Syrus auxilio eris mihi sin autem superaverint te filii Ammon ero tibi in praesidium
confortare et agamus viriliter pro populo nostro et pro urbibus Dei nostri Dominus autem quod in conspectu suo bonum est faciet
perrexit ergo Ioab et populus qui cum eo erat contra Syrum ad proelium et fugavit eos
porro filii Ammon videntes quod fugisset Syrus ipsi quoque fugerunt Abisai fratrem eius et ingressi sunt civitatem reversusque est etiam Ioab in Hierusalem
videns autem Syrus quod cecidisset coram Israhel misit nuntios et adduxit Syrum qui erat trans Fluvium Sophach autem princeps militiae Adadezer erat dux eorum
quod cum nuntiatum esset David congregavit universum Israhel et transivit Iordanem inruitque in eos et direxit ex adverso aciem illis contra pugnantibus
fugit autem Syrus Israhel et interfecit David de Syris septem milia curruum et quadraginta milia peditum et Sophach exercitus principem
videntes autem servi Adadezer se ab Israhel esse superatos transfugerunt ad David et servierunt ei noluitque ultra Syria auxilium praebere filiis Ammon<CM>
factum est autem post anni circulum eo tempore quo solent reges ad bella procedere congregavit Ioab exercitum et robur militiae et vastavit terram filiorum Ammon perrexitque et obsedit Rabba porro David manebat in Hierusalem quando Ioab percussit Rabba et destruxit eam
tulit autem David coronam Melchom de capite eius et invenit in ea auri pondo talentum et pretiosissimas gemmas fecitque sibi inde diadema manubias quoque urbis plurimas tulit
populum autem qui erat in ea eduxit et fecit super eos tribulas et trahas et ferrata carpenta transire ita ut dissicarentur et contererentur sic fecit David cunctis urbibus filiorum Ammon et reversus est cum omni populo suo in Hierusalem<CM>
post haec initum est bellum in Gazer adversus Philistheos in quo percussit Sobbochai Usathites Saphai de genere Raphaim et humiliavit eos
aliud quoque bellum gestum est adversum Philistheos in quo percussit Adeodatus filius Saltus Lehemites fratrem Goliath Getthei cuius hastae lignum erat quasi liciatorium texentium
sed et aliud bellum accidit in Geth in quo fuit homo longissimus habens digitos senos id est simul viginti quattuor qui et ipse de Rapha fuerat stirpe generatus
hic blasphemavit Israhel et percussit eum Ionathan filius Sammaa fratris David
<WTH20-7> hii sunt filii Rapha in Geth qui ceciderunt in manu David et servorum eius<CM>
consurrexit autem Satan contra Israhel et incitavit David ut numeraret Israhel
dixitque David ad Ioab et ad principes populi ite et numerate Israhel a Bersabee usque Dan et adferte mihi numerum ut sciam
responditque Ioab augeat Dominus populum suum centuplum quam sunt nonne domine mi rex omnes servi tui sunt quare hoc quaerit dominus meus quod in peccatum reputetur Israheli
sed sermo regis magis praevaluit egressusque est Ioab et circuivit universum Israhel et reversus est Hierusalem
deditque David numerum eorum quos circumierat et inventus est omnis Israhel numerus mille milia et centum milia virorum educentium gladium de Iuda autem trecenta septuaginta milia bellatorum
nam Levi et Beniamin non numeravit eo quod invitus exsequeretur regis imperium<CM>
displicuit autem Deo quod iussum erat et percussit Israhel
dixitque David ad Deum peccavi nimis ut hoc facerem obsecro aufer iniquitatem servi tui quia insipienter egi
et locutus est Dominus ad Gad videntem David dicens
vade et loquere ad David et dic haec dicit Dominus trium tibi optionem do unum quod volueris elige et faciam tibi
cumque venisset Gad ad David dixit ei haec dicit Dominus elige quod volueris
aut tribus annis pestilentiam aut tribus mensibus fugere te hostes tuos et gladium eorum non posse evadere aut tribus diebus gladium Domini et mortem versari in terra et angelum Domini interficere in universis finibus Israhel nunc igitur vide quid respondeam ei qui misit me
et dixit David ad Gad ex omni parte me angustiae premunt sed melius mihi est ut incidam in manus Domini quia multae sunt miserationes eius quam in manus hominum
misit ergo Dominus pestilentiam in Israhel et ceciderunt de Israhel septuaginta milia virorum
misit quoque angelum in Hierusalem ut percuteret eam cumque percuteretur vidit Dominus et misertus est super magnitudinem mali et imperavit angelo qui percutiebat sufficit iam cesset manus tua porro angelus Domini stabat iuxta aream Ornan Iebusei
levansque David oculos suos vidit angelum Domini stantem inter terram et caelum et evaginatum gladium in manu eius et versum contra Hierusalem et ceciderunt tam ipse quam maiores natu vestiti ciliciis et proni in terram
dixitque David ad Deum nonne ego sum qui iussi ut numeraretur populus ego qui peccavi ego qui malum feci iste grex quid commeruit Domine Deus meus vertatur obsecro manus tua in me et in domum patris mei populus autem tuus non percutiatur<CM>
angelus autem Domini praecepit Gad ut diceret David et ascenderet extrueretque altare Domino Deo in area Ornan Iebusei
ascendit ergo David iuxta sermonem Gad quem locutus fuerat ex nomine Domini
porro Ornan cum suspexisset et vidisset angelum quattuorque filii eius cum eo absconderunt se nam eo tempore terebat in area triticum
igitur cum venisset David ad Ornan conspexit eum Ornan et processit ei obviam de area et adoravit illum pronus in terram
dixitque ei David da mihi locum areae tuae ut aedificem in ea altare Domini ita ut quantum valet argenti accipias et cesset plaga a populo
dixit autem Ornan ad David tolle et faciat dominus meus rex quodcumque ei placet sed et boves do in holocaustum et tribulas in ligna et triticum in sacrificium omnia libens praebeo
dixitque ei rex David nequaquam ita fiet sed argentum dabo quantum valet neque enim tibi auferre debeo et sic offerre Domino holocausta gratuita
dedit ergo David Ornan pro loco siclos auri iustissimi ponderis sescentos
et aedificavit ibi altare Domino obtulitque holocausta et pacifica et invocavit Dominum et exaudivit eum in igne de caelo super altare holocausti
praecepitque Dominus angelo et convertit gladium suum in vaginam
protinus ergo David videns quod exaudisset eum Dominus in area Ornan Iebusei immolavit ibi victimas
tabernaculum autem Domini quod fecerat Moses in deserto et altare holocaustorum ea tempestate erat in excelso Gabaon
et non praevaluit David ire ad altare ut ibi obsecraret Deum nimio enim fuerat timore perterritus videns gladium angeli Domini<CM>
dixitque David haec est domus Dei et hoc altare in holocaustum Israhel
et praecepit ut congregarentur omnes proselyti de terra Israhel et constituit ex eis latomos ad caedendos lapides et poliendos ut aedificaretur domus Dei
ferrum quoque plurimum ad clavos ianuarum et ad commissuras atque iuncturas praeparavit David et aeris pondus innumerabile
ligna quoque cedrina non poterant aestimari quae Sidonii et Tyrii deportaverant ad David
et dixit David Salomon filius meus puer parvulus est et delicatus domus autem quam aedificari volo Domino talis esse debet ut in cunctis regionibus nominetur praeparabo ergo ei necessaria et ob hanc causam ante mortem suam omnes paravit inpensas<CM>
vocavitque Salomonem filium suum et praecepit ei ut aedificaret domum Domino Deo Israhel
dixitque David ad Salomonem fili mi voluntatis meae fuit ut aedificarem domum nomini Domini Dei mei
sed factus est ad me sermo Domini dicens multum sanguinem effudisti et plurima bella bellasti non poteris aedificare domum nomini meo tanto effuso sanguine coram me
filius qui nascetur tibi et erit vir quietissimus faciam enim eum requiescere ab omnibus inimicis suis per circuitum et ob hanc causam pacificus vocabitur et pacem et otium dabo in Israhel cunctis diebus eius
ipse aedificabit domum nomini meo et ipse erit mihi in filium et ego ero ei in patrem firmaboque solium regni eius super Israhel in aeternum
nunc ergo fili mi sit Dominus tecum et prosperare et aedifica domum Domino Deo tuo sicut locutus est de te
det quoque tibi Dominus prudentiam et sensum ut regere possis Israhel et custodire legem Domini Dei tui
tunc enim proficere poteris si custodieris mandata et iudicia quae praecepit Dominus Mosi ut doceret Israhel confortare viriliter age ne timeas neque paveas
ecce ego in paupertatula mea praeparavi inpensas domus Domini auri talenta centum milia et argenti mille milia talentorum aeris vero et ferri non est pondus vincitur enim numerus magnitudine ligna et lapides praeparavi ad universa inpendia
habes quoque plurimos artifices latomos et cementarios artificesque lignorum et omnium artium ad faciendum opus prudentissimos
in auro et argento aere et ferro cuius non est numerus surge igitur et fac et erit Dominus tecum<CM>
praecepit quoque David cunctis principibus Israhel ut adiuvarent Salomonem filium suum
cernitis inquiens quod Dominus Deus vester vobiscum sit et dederit vobis requiem per circuitum et tradiderit omnes inimicos in manu vestra et subiecta sit terra coram Domino et coram populo eius
praebete igitur corda vestra et animas vestras ut quaeratis Dominum Deum vestrum et consurgite et aedificate sanctuarium Domino Deo ut introducatur arca foederis Domini et vasa Domino consecrata in domum quae aedificatur nomini Domini<CM>
igitur David senex et plenus dierum regem constituit Salomonem filium suum super Israhel
et congregavit omnes principes Israhel et sacerdotes atque Levitas
numeratique sunt Levitae a triginta annis et supra et inventa sunt triginta octo milia virorum
ex his electi sunt et distributi in ministerium domus Domini viginti quattuor milia praepositorum autem et iudicum sex milia
porro quattuor milia ianitores et totidem psaltae canentes Domino in organis quae fecerat ad canendum
et distribuit eos David per vices filiorum Levi Gersom videlicet et Caath et Merari
Gersom Leedan et Semei
filii Leedan princeps Ieihel et Zetham et Iohel tres
filii Semei Salomith et Ozihel et Aran tres isti principes familiarum Leedan
porro filii Semei Ieeth et Ziza et Iaus et Baria isti filii Semei quattuor
erat autem Ieeth prior Ziza secundus porro Iaus et Baria non habuerunt plurimos filios et idcirco in una familia unaque domo conputati sunt
filii Caath Amram et Isaar Hebron et Ozihel quattuor
filii Amram Aaron et Moses separatusque est Aaron ut ministraret in sancto sanctorum ipse et filii eius in sempiternum et adoleret incensum Domino secundum ritum suum ac benediceret nomini eius in perpetuum
Mosi quoque hominis Dei filii adnumerati sunt in tribu Levi
filii Mosi Gersom et Eliezer
filii Gersom Subuhel primus
fuerunt autem filii Eliezer Roobia primus et non erant Eliezer filii alii porro filii Roobia multiplicati sunt nimis
filii Isaar Salumith primus
filii Hebron Ieriau primus Amarias secundus Iazihel tertius Iecmaam quartus
filii Ozihel Micha primus Iesia secundus
filii Merari Mooli et Musi filii Mooli Eleazar et Cis
mortuus est autem Eleazar et non habuit filios sed filias acceperuntque eas filii Cis fratres earum
filii Musi Mooli et Eder et Ierimuth tres<CM>
hii filii Levi in cognationibus et familiis suis principes per vices et numerum capitum singulorum qui faciebant opera ministerii domus Domini a viginti annis et supra
dixit enim David requiem dedit Dominus Deus Israhel populo suo et habitationem Hierusalem usque in aeternum
nec erit officii Levitarum ut ultra portent tabernaculum et omnia vasa eius ad ministrandum
iuxta praecepta quoque David novissima supputabitur numerus filiorum Levi a viginti annis et supra
et erunt sub manu filiorum Aaron in cultum domus Domini in vestibulis et in exedris et in loco purificationis et in sanctuario et in universis operibus ministerii templi Domini
sacerdotes autem super panes propositionis et ad similae sacrificium et ad lagana et azyma et sartaginem et ad ferventem similam et super omne pondus atque mensuram
Levitae vero ut stent mane ad confitendum et canendum Domino similiterque ad vesperam
tam in oblatione holocaustorum Domini quam in sabbatis et kalendis et sollemnitatibus reliquis iuxta numerum et caerimonias uniuscuiusque rei iugiter coram Domino
et custodiant observationes tabernaculi foederis et ritum sanctuarii et observationem filiorum Aaron fratrum suorum ut ministrent in domo Domini<CM>
porro filiis Aaron hae partitiones erunt filii Aaron Nadab et Abiu et Eleazar et Ithamar
mortui sunt autem Nadab et Abiu ante patrem suum absque liberis sacerdotioque functus est Eleazar et Ithamar
et divisit eos David id est Sadoc de filiis Eleazar et Ahimelech de filiis Ithamar secundum vices suas et ministerium
inventique sunt multo plures filii Eleazar in principibus viris quam filii Ithamar divisit autem eis hoc est filiis Eleazar principes per familias sedecim et filiis Ithamar per familias et domos suas octo
porro divisit utrasque inter se familias sortibus erant enim principes sanctuarii et principes Dei tam de filiis Eleazar quam de filiis Ithamar
descripsitque eos Semeias filius Nathanahel scriba Levites coram rege et principibus et Sadoc sacerdote et Ahimelech filio Abiathar principibus quoque familiarum sacerdotalium et leviticarum unam domum quae ceteris praeerat Eleazar et alteram domum quae sub se habebat ceteros Ithamar
exivit autem sors prima Ioiarib secunda Iedeiae
tertia Arim quarta Seorim
quinta Melchia sexta Maiman
septima Accos octava Abia
nona Hiesu decima Sechenia
undecima Eliasib duodecima Iacim
tertiadecima Oppa quartadecima Isbaal
quintadecima Belga sextadecima Emmer
septimadecima Ezir octavadecima Hapses
nonadecima Phetheia vicesima Iezecel
vicesima prima Iachin vicesima secunda Gamul
vicesima tertia Dalaiau vicesima quarta Mazziau
hae vices eorum secundum ministeria sua ut ingrediantur domum Domini et iuxta ritum suum sub manu Aaron patris eorum sicut praecepit Dominus Deus Israhel<CM>
porro filiorum Levi qui reliqui fuerant de filiis Amram erat Subahel et filiis Subahel Iedeia
de filiis quoque Roobiae princeps Iesias
Isaaris vero Salemoth filiusque Salemoth Iaath
filiusque eius Ieriahu Amarias secundus Iazihel tertius Iecmaam quartus
filius Ozihel Micha filius Micha Samir
frater Micha Iesia filiusque Iesiae Zaccharias
filii Merari Mooli et Musi filius Ioziau Benno
filius quoque Merari Oziau et Soem et Zacchur et Hebri
porro Mooli filius Eleazar qui non habebat liberos
filius vero Cis Ierahemel
filii Musi Mooli Eder et Ierimoth isti filii Levi secundum domos familiarum suarum
miseruntque et ipsi sortes contra fratres suos filios Aaron coram David rege et Sadoc et Ahimelech et principibus familiarum sacerdotalium et leviticarum tam maiores quam minores omnes sors aequaliter dividebat<CM>
igitur David et magistratus exercitus secreverunt in ministerium filios Asaph et Heman et Idithun qui prophetarent in citharis et psalteriis et cymbalis secundum numerum suum dedicato sibi officio servientes
de filiis Asaph Zacchur et Ioseph et Nathania et Asarela filii Asaph sub manu Asaph prophetantis iuxta regem
porro Idithun filii Idithun Godolias Sori Iesaias et Sabias et Matthathias sex sub manu patris sui Idithun qui in cithara prophetabat super confitentes et laudantes Dominum
Heman quoque filii Heman Bocciau Matthaniau Ozihel Subuhel et Ierimoth Ananias Anani Elietha Geddelthi et Romemthiezer et Iesbacasa Mellothi Othir Mazioth
omnes isti filii Heman videntis regis in sermonibus Dei ut exaltaret cornu deditque Deus Heman filios quattuordecim et filias tres
universi sub manu patris sui ad cantandum in templo Domini distributi erant in cymbalis et psalteriis et citharis in ministeria domus Domini iuxta regem Asaph videlicet et Idithun et Heman
fuit autem numerus eorum cum fratribus suis qui erudiebant canticum Domini cuncti doctores ducenti octoginta octo<CM>
miseruntque sortes per vices suas ex aequo tam maior quam minor doctus pariter et indoctus
egressaque est sors prima Ioseph qui erat de Asaph secunda Godoliae ipsi et filiis eius et fratribus duodecim
tertia Zacchur filiis et fratribus eius duodecim
quarta Isari filiis et fratribus eius duodecim
quinta Nathaniae filiis et fratribus eius duodecim
sexta Bocciau filiis et fratribus eius duodecim
septima Israhela filiis et fratribus eius duodecim
octava Isaiae filiis et fratribus eius duodecim
nona Matthaniae filiis et fratribus eius duodecim
decima Semeiae filiis et fratribus eius duodecim
undecima Ezrahel filiis et fratribus eius duodecim
duodecima Asabiae filiis et fratribus eius duodecim
tertiadecima Subahel filiis et fratribus eius duodecim
quartadecima Matthathiae filiis et fratribus eius duodecim
quintadecima Ierimoth filiis et fratribus eius duodecim
sextadecima Ananiae filiis et fratribus eius duodecim
septimadecima Iesbocasae filiis et fratribus eius duodecim
octavadecima Anani filiis et fratribus eius duodecim
nonadecima Mellothi filiis et fratribus eius duodecim
vicesima Eliatha filiis et fratribus eius duodecim
vicesima prima Othir filiis et fratribus eius duodecim
vicesima secunda Godollathi filiis et fratribus eius duodecim
vicesima tertia Maziuth filiis et fratribus eius duodecim
vicesima quarta Romamthiezer filiis et fratribus eius duodecim<CM>
divisiones autem ianitorum de Coritis Mesellemia filius Core de filiis Asaph
filii Mesellemiae Zaccharias primogenitus Iadihel secundus Zabadias tertius Iathanahel quartus
Ahilam quintus Iohanan sextus Helioenai septimus
filii autem Obededom Semeias primogenitus Iozabad secundus Iohaa tertius Sachar quartus Nathanahel quintus
Amihel sextus Isachar septimus Phollathi octavus quia benedixit illi Dominus
Semeiae autem filio eius nati sunt filii praefecti familiarum suarum erant enim viri fortissimi
filii ergo Semeiae Othni et Raphahel et Obedihel Zabad fratres eius viri fortissimi Heliu quoque et Samachias
omnes hii de filiis Obededom ipsi et filii et fratres eorum fortissimi ad ministrandum sexaginta duo de Obededom
porro Mesellamiae filii et fratres robustissimi decem et octo
de Hosa autem id est de filiis Merari Semri princeps non enim habuerat primogenitum et idcirco posuerat eum pater eius in principem
Helchias secundus Tabelias tertius Zaccharias quartus omnes hii filii et fratres Hosa tredecim
hii divisi sunt in ianitores ut semper principes custodiarum sicut et fratres eorum ministrarent in domo Domini
missae sunt autem sortes ex aequo et parvis et magnis per familias suas in unamquamque portarum
cecidit igitur sors orientalis Selemiae porro Zacchariae filio eius viro prudentissimo et erudito sortito obtigit plaga septentrionalis
Obededom vero et filiis eius ad austrum in qua parte domus erat seniorum concilium
Sepphima et Hosa ad occidentem iuxta portam quae ducit ad viam ascensionis custodia contra custodiam
ad orientem vero Levitae sex et ad aquilonem quattuor per diem atque ad meridiem similiter in die quattuor et ubi erat concilium bini et bini
in cellulis quoque ianitorum ad occidentem quattuor in via binique per cellulas
hae sunt divisiones ianitorum filiorum Core et Merari<CM>
porro Achias erat super thesauros domus Dei ac vasa sanctorum
filii Ledan filii Gersonni de Ledan principes familiarum Ledan et Gersonni Ieiheli
filii Ieiheli Zathan et Iohel frater eius super thesauros domus Domini
Amramitis et Isaaritis et Hebronitis et Ozihelitibus
Subahel autem filius Gersom filii Mosi praepositus thesauris
fratres quoque eius Eliezer cuius filius Raabia et huius filius Isaias et huius filius Ioram huius quoque filius Zechri sed et huius filius Selemith
ipse Selemith et fratres eius super thesauros sanctorum quae sanctificavit David rex et principes familiarum et tribuni et centuriones et duces exercitus
de bellis et manubiis proeliorum quae consecraverant ad instaurationem et supellectilem templi Domini
haec autem universa sanctificavit Samuhel videns et Saul filius Cis et Abner filius Ner et Ioab filius Sarviae omnes qui sanctificaverunt ea per manum Salemith et fratrum eius<CM>
Saaritis vero praeerat Chonenias et filii eius ad opera forinsecus super Israhel ad docendum et ad iudicandum eos
porro de Hebronitis Asabias et fratres eius viri fortissimi mille septingenti praeerant Israheli trans Iordanem contra occidentem in cunctis operibus Domini et in ministerium regis
Hebronitarum autem princeps fuit Hieria secundum familias et cognationes eorum quadragesimo anno regni David recensiti sunt et inventi viri fortissimi in Iazer Galaad
fratresque eius robustioris aetatis duo milia septingenti principes familiarum praeposuit autem eos David rex Rubenitis et Gadditis et dimidio tribus Manasse in omne ministerium Dei et regis<CM>
filii autem Israhel secundum numerum suum principes familiarum tribuni et centuriones et praefecti qui ministrabant regi iuxta turmas suas ingredientes et egredientes per singulos menses in anno viginti quattuor milibus singuli praeerant
primae turmae in primo mense Isboam praeerat filius Zabdihel et sub eo viginti quattuor milia
de filiis Phares princeps cunctorum principum in exercitu mense primo
secundi mensis habebat turmam Dudi Ahohites et post se alterum nomine Macelloth qui regebat partem exercitus viginti quattuor milium
dux quoque turmae tertiae in mense tertio erat Banaias filius Ioiadae sacerdos et in divisione sua viginti quattuor milia
ipse est Banaias fortissimus inter triginta et super triginta praeerat autem turmae ipsius Amizabad filius eius
quartus mense quarto Asahel frater Ioab et Zabadias filius eius post eum et in turma eius viginti quattuor milia
quintus mense quinto princeps Samaoth Iezarites et in turma eius viginti quattuor milia
sextus mense sexto Hira filius Acces Thecuites et in turma eius viginti quattuor milia
septimus mense septimo Helles Phallonites de filiis Ephraim et in turma eius viginti quattuor milia
octavus mense octavo Sobochai Asothites de stirpe Zarai et in turma eius viginti quattuor milia
nonus mense nono Abiezer Anathothites de filiis Iemini et in turma eius viginti quattuor milia
decimus mense decimo Marai et ipse Netophathites de stirpe Zarai et in turma eius viginti quattuor milia
undecimus mense undecimo Banaias Pharathonites de filiis Ephraim et in turma eius viginti quattuor milia
duodecimus mense duodecimo Holdai Netophathites de stirpe Gothonihel et in turma eius viginti quattuor milia<CM>
porro tribubus praeerant Israhel Rubenitis dux Eliezer filius Zechri Symeonitis dux Saphatias filius Macha
Levitis Asabias filius Camuhel Aaronitis Sadoc
Iuda Heliu frater David Isachar Amri filius Michahel
Zabulonitis Iesmaias filius Abdiae Nepthalitibus Ierimoth filius Ozihel
filiis Ephraim Osee filius Ozaziu dimidio tribus Manasse Iohel filius Phadiae
et dimidio tribus Manasse in Galaad Iaddo filius Zacchariae Beniamin autem Iasihel filius Abner
Dan vero Ezrihel filius Hieroam hii principes filiorum Israhel
noluit autem David numerare eos a viginti annis inferius quia dixerat Dominus ut multiplicaret Israhel quasi stellas caeli
Ioab filius Sarviae coeperat numerare nec conplevit quia super hoc ira inruerat in Israhel et idcirco numerus eorum qui fuerant recensiti non est relatus in fastos regis David
super thesauros autem regis fuit Azmoth filius Adihel his autem thesauris qui erant in urbibus et in vicis et in turribus praesidebat Ionathan filius Oziae
operi autem rustico et agricolis qui exercebant terram praeerat Ezri filius Chelub
vinearumque cultoribus Semeias Ramathites cellis autem vinariis Zabdias Aphonites
nam super oliveta et ficeta quae erant in campestribus Balanan Gaderites super apothecas autem olei Ioas
porro armentis quae pascebantur in Sarona praepositus fuit Setrai Saronites et super boves in vallibus Saphat filius Adli
super camelos vero Ubil Ismahelites et super asinos Iadias Meronathites
super oves quoque Iaziz Agarenus omnes hii principes substantiae regis David
Ionathan autem patruus David consiliarius vir prudens et litteratus ipse et Iaihel filius Achamoni erant cum filiis regis
Ahitophel etiam consiliarius regis et Husi Arachites amicus regis
post Ahitophel fuit Ioiada filius Banaiae et Abiathar princeps autem exercitus regis erat Ioab<CM>
convocavit igitur David omnes principes Israhel duces tribuum et praepositos turmarum qui ministrabant regi tribunos quoque et centuriones et qui praeerant substantiae et possessionibus regis filiosque suos cum eunuchis et potentes et robustissimos quosque in exercitu Hierusalem
cumque surrexisset rex et stetisset ait audite me fratres mei et populus meus cogitavi ut aedificarem domum in qua requiesceret arca foederis Domini et scabillum pedum Dei nostri et ad aedificandum omnia praeparavi
Deus autem dixit mihi non aedificabis domum nomini meo eo quod sis vir bellator et sanguinem fuderis
sed elegit Dominus Deus Israhel me de universa domo patris mei ut essem rex super Israhel in sempiternum de Iuda enim elegit principes porro de domo Iuda domum patris mei et de filiis patris mei placuit ei ut me eligeret regem super cunctum Israhel
sed et de filiis meis filios enim multos dedit mihi Dominus elegit Salomonem filium meum ut sederet in throno regni Domini super Israhel
dixitque mihi Salomon filius tuus aedificabit domum meam et atria mea ipsum enim elegi mihi in filium et ego ero ei in patrem
et firmabo regnum eius usque in aeternum si perseveraverit facere praecepta mea et iudicia sicut et hodie
nunc igitur coram universo coetu Israhel audiente Deo nostro custodite et perquirite cuncta mandata Domini Dei nostri ut possideatis terram bonam et relinquatis eam filiis vestris post vos usque in sempiternum
tu autem Salomon fili mi scito Deum patris tui et servi ei corde perfecto et animo voluntario omnia enim corda scrutatur Dominus et universas mentium cogitationes intellegit si quaesieris eum invenies si autem dereliqueris illum proiciet te in aeternum
nunc ergo quia elegit te Dominus ut aedificares domum sanctuarii confortare et perfice<CM>
dedit autem David Salomoni filio suo descriptionem porticus et templi et cellariorum et cenaculi et cubiculorum in adytis et domus propitiationis
necnon et omnium quae cogitaverat atriorum et exedrarum per circuitum in thesauros domus Domini et in thesauros sanctorum
divisionumque sacerdotalium et leviticarum in omnia opera domus Domini et in universa vasa ministerii templi Domini
aurum in pondere per singula vasa ministerii argenti quoque pondus pro vasorum ad opera diversitate
sed et ad candelabra aurea et ad lucernas eorum aurum pro mensura uniuscuiusque candelabri et lucernarum similiter et in candelabris argenteis et in lucernis eorum pro diversitate mensurae pondus argenti tradidit
aurum quoque dedit in mensas propositionis pro diversitate mensarum similiter et argentum in alias mensas argenteas
ad fuscinulas quoque et fialas et turibula ex auro purissimo et leunculos aureos pro qualitate mensurae pondus distribuit in leunculum et leunculum similiter et in leones argenteos diversum argenti pondus separavit
altari autem in quo adoletur incensum aurum purissimum dedit ut ex ipso fieret similitudo quadrigae cherubin extendentium alas et velantium arcam foederis Domini
omnia inquit venerunt scripta manu Domini ad me ut intellegerem universa opera exemplaris
dixit quoque David Salomoni filio suo viriliter age et confortare et fac ne timeas et ne paveas Dominus enim Deus meus tecum erit et non dimittet te nec derelinquet donec perficias omne opus ministerii domus Domini
ecce divisiones sacerdotum et Levitarum in omne ministerium domus Domini adsistunt tibi et parati sunt et noverunt tam principes quam populus facere omnia praecepta tua<CM>
locutusque est David rex ad omnem ecclesiam Salomonem filium meum unum elegit Deus adhuc puerum et tenellum opus autem grande est neque enim homini praeparatur habitatio sed Deo
ego autem totis viribus meis praeparavi inpensas domus Dei mei aurum ad vasa aurea et argentum in argentea aes in aenea ferrum in ferrea lignum ad lignea lapides onychinos et quasi stibinos et diversorum colorum omnem pretiosum lapidem et marmor parium abundantissime
et super haec quae obtuli in domum Dei mei de peculio meo aurum et argentum do in templum Dei mei exceptis his quae paravi in aedem sanctam
tria milia talenta auri de auro Ophir et septem milia talentorum argenti probatissimi ad deaurandos parietes templi
ut ubicumque opus est aurum de auro et ubicumque opus est argentum argenti opera fiant per manus artificum et si quis sponte offert impleat manum suam hodie et offerat quod voluerit Domino
polliciti sunt itaque principes familiarum et proceres tribuum Israhel tribuni quoque et centuriones et principes possessionum regis
dederuntque in opera domus Dei auri talenta quinque milia et solidos decem milia argenti talenta decem milia et aeris talenta decem et octo milia ferri quoque centum milia talentorum
et apud quemcumque inventi sunt lapides dederunt in thesaurum domus Domini per manum Ieihel Gersonitis
laetatusque est populus cum vota sponte promitterent quia corde toto offerebant ea Domino sed et David rex laetatus est gaudio magno<CM>
et benedixit Domino coram universa multitudine et ait benedictus es Domine Deus Israhel patris nostri ab aeterno in aeternum
tua est Domine magnificentia et potentia et gloria atque victoria et tibi laus cuncta enim quae in caelo sunt et in terra tua sunt tuum Domine regnum et tu es super omnes principes
tuae divitiae et tua est gloria tu dominaris omnium in manu tua virtus et potentia in manu tua magnitudo et imperium omnium
nunc igitur Deus noster confitemur tibi et laudamus nomen tuum inclitum
quis ego et quis populus meus ut possimus haec tibi universa promittere tua sunt omnia et quae de manu tua accepimus dedimus tibi
peregrini enim sumus coram te et advenae sicut omnes patres nostri dies nostri quasi umbra super terram et nulla est mora
Domine Deus noster omnis haec copia quam paravimus ut aedificaretur domus nomini sancto tuo de manu tua est et tua sunt omnia
scio Deus meus quod probes corda et simplicitatem diligas unde et ego in simplicitate cordis mei laetus obtuli universa haec et populum tuum qui hic reppertus est vidi cum ingenti gaudio tibi offerre donaria
Domine Deus Abraham et Isaac et Israhel patrum nostrorum custodi in aeternum hanc voluntatem cordis eorum et semper in venerationem tui mens ista permaneat
Salomoni quoque filio meo da cor perfectum ut custodiat mandata tua testimonia tua caerimonias tuas et faciat universa et aedificet aedem cuius inpensas paravi
praecepit autem David universae ecclesiae benedicite Domino Deo nostro et benedixit omnis ecclesia Domino Deo patrum suorum et inclinaverunt se et adoraverunt Deum et deinde regem
immolaveruntque victimas Domino et obtulerunt holocausta die sequenti tauros mille arietes mille agnos mille cum libaminibus suis et universo ritu abundantissime in omnem Israhel
et comederunt et biberunt coram Domino in die illo cum grandi laetitia et unxerunt secundo Salomonem filium David unxerunt autem Domino in principem et Sadoc in pontificem<CM>
seditque Salomon super solium Domini in regem pro David patre suo et cunctis placuit et paruit illi omnis Israhel
sed et universi principes et potentes et cuncti filii regis David dederunt manum et subiecti fuerunt Salomoni regi
magnificavit ergo Dominus Salomonem super omnem Israhel et dedit illi gloriam regni qualem nullus habuit ante eum rex Israhel
igitur David filius Isai regnavit super universum Israhel
et dies quibus regnavit super Israhel fuerunt quadraginta anni in Hebron regnavit septem annis et in Hierusalem triginta tribus
et mortuus est in senectute bona plenus dierum et divitiis et gloria regnavitque Salomon filius eius pro eo
gesta autem David regis priora et novissima scripta sunt in libro Samuhel videntis et in libro Nathan prophetae atque in volumine Gad videntis
universique regni eius et fortitudinis et temporum quae transierunt sub eo sive in Israhel sive in cunctis regnis terrarum<CM>
confortatus est ergo Salomon filius David in regno suo et Dominus erat cum eo et magnificavit eum in excelsum
praecepitque Salomon universo Israheli tribunis et centurionibus et ducibus et iudicibus omnis Israhel et principibus familiarum
et abiit cum universa multitudine in excelsum Gabaon ubi erat tabernaculum foederis Dei quod fecit Moses famulus Dei in solitudine
arcam autem Dei adduxerat David de Cariathiarim in locum quem paraverat ei et ubi fixerat illi tabernaculum hoc est in Hierusalem
altare quoque aeneum quod fabricatus fuerat Beselehel filius Uri filii Ur ibi erat coram tabernaculo Domini quod et requisivit Salomon et omnis ecclesia
ascenditque Salomon ad altare aeneum coram tabernaculo foederis Domini et obtulit in eo mille hostias
ecce autem in ipsa nocte apparuit ei Deus dicens postula quod vis ut dem tibi
dixitque Salomon Deo tu fecisti cum David patre meo misericordiam magnam et constituisti me regem pro eo
nunc igitur Domine Deus impleatur sermo tuus quem pollicitus es David patri meo tu enim fecisti me regem super populum tuum multum qui tam innumerabilis est quam pulvis terrae
da mihi sapientiam et intellegentiam ut egrediar coram populo tuo et ingrediar quis enim potest hunc populum tuum digne qui tam grandis est iudicare
dixit autem Deus ad Salomonem quia hoc magis placuit cordi tuo et non postulasti divitias et substantiam et gloriam neque animas eorum qui te oderunt sed nec dies vitae plurimos petisti autem sapientiam et scientiam ut iudicare possis populum meum super quem constitui te regem
sapientia et scientia data sunt tibi divitias autem et substantiam et gloriam dabo tibi ita ut nullus in regibus nec ante te nec post te fuerit similis tui<CM>
venit ergo Salomon ab excelso Gabaon in Hierusalem coram tabernaculo foederis et regnavit super Israhel
congregavitque sibi currus et equites et facti sunt ei mille quadringenti currus et duodecim milia equitum et fecit eos esse in urbibus quadrigarum et cum rege in Hierusalem
praebuitque rex argentum et aurum in Hierusalem quasi lapides et cedros quasi sycomoros quae nascuntur in campestribus multitudine magna
adducebantur autem ei et equi de Aegypto et de Coa a negotiatoribus regis qui ibant et coemebant pretio
quadrigam equorum sescentis argenteis et equum centum quinquaginta similiter de universis regnis Cettheorum et a regibus Syriae emptio celebrabatur<CM>
decrevit autem Salomon aedificare domum nomini Domini et palatium sibi
et numeravit septuaginta milia virorum portantium umeris et octoginta milia qui caederent lapides in montibus praepositosque eorum tria milia sescentos
misit quoque ad Hiram regem Tyri dicens sicut egisti cum David patre meo et misisti ei ligna cedrina ut aedificaret sibi domum in qua et habitavit
sic fac mecum ut aedificem domum nomini Domini Dei mei et consecrem eam ad adolendum incensum coram illo et fumiganda aromata et ad propositionem panum sempiternam et holocaustomata mane et vespere sabbatis quoque et neomeniis et sollemnitatibus Domini Dei nostri in sempiternum quae mandata sunt Israheli
domus autem quam aedificare cupio magna est magnus est enim Deus noster super omnes deos
quis ergo poterit praevalere ut aedificet ei dignam domum si caelum et caeli caelorum capere eum non queunt quantus ego sum ut possim ei aedificare domum sed ad hoc tantum ut adoleatur incensum coram illo
mitte igitur mihi virum eruditum qui noverit operari in auro et argento aere ferro purpura coccino et hyacintho et qui sciat scalpere celata cum his artificibus quos mecum habeo in Iudaea et in Hierusalem quos praeparavit David pater meus
sed et ligna cedrina mitte mihi et arceuthina et pinea de Libano scio enim quod servi tui noverint caedere ligna de Libano et erunt servi mei cum servis tuis
ut parentur mihi ligna plurima domus enim quam cupio aedificare magna est nimis et inclita
praeterea operariis qui caesuri sunt ligna servis tuis dabo in cibaria tritici choros viginti milia et hordei choros totidem olei quoque sata viginti milia<CM>
dixit autem Hiram rex Tyri per litteras quas miserat Salomoni quia dilexit Dominus populum suum idcirco te regnare fecit super eum
et addidit dicens benedictus Dominus Deus Israhel qui fecit caelum et terram qui dedit David regi filium sapientem et eruditum et sensatum atque prudentem ut aedificaret domum Domino et palatium sibi
misi ergo tibi virum prudentem et scientissimum Hiram patrem meum
filium mulieris de filiabus Dan cuius pater Tyrius fuit qui noverit operari in auro et argento et aere et ferro et marmore et lignis in purpura quoque et hyacintho et bysso et coccino et qui sciat celare omnem scalpturam et adinvenire prudenter quodcumque in opere necessarium est cum artificibus tuis et cum artificibus domini mei David patris tui
triticum ergo et hordeum et oleum et vinum quae pollicitus es domine mi mitte servis tuis
nos autem caedemus ligna de Libano quot necessaria habueris et adplicabimus ea ratibus per mare in Ioppe tuum erit transferre ea in Hierusalem
numeravit igitur Salomon omnes viros proselytos qui erant in terra Israhel post dinumerationem quam dinumeravit David pater eius et inventi sunt centum quinquaginta milia et tria milia sescenti
fecitque ex eis septuaginta milia qui umeris onera portarent et octoginta milia qui lapides in montibus caederent tria milia autem et sescentos praepositos operum populi<CM>
et coepit Salomon aedificare domum Domini in Hierusalem in monte Moria qui demonstratus fuerat David patri eius in loco quem paraverat David in area Ornan Iebusei
coepit autem aedificare mense secundo anno quarto regni sui
et haec sunt fundamenta quae iecit Salomon ut aedificaret domum Dei longitudinis cubitos in mensura prima sexaginta latitudinis cubitos viginti
porticum vero ante frontem quae tendebatur in longum iuxta mensuram latitudinis domus cubitorum viginti porro altitudo centum viginti cubitorum erat et deauravit eam intrinsecus auro mundissimo
domum quoque maiorem texit tabulis ligneis abiegnis et lamminas auri obrizi adfixit per totum scalpsitque in ea palmas et quasi catenulas se invicem conplectentes
stravit quoque pavimentum templi pretiosissimo marmore decore multo
porro aurum erat probatissimum de cuius lamminis texit domum et trabes eius et postes et parietes et ostia et celavit cherubin in parietibus
fecit quoque domum sancti sanctorum longitudinem iuxta latitudinem domus cubitorum viginti et latitudinem similiter viginti cubitorum et lamminis aureis texit eam quasi talentis sescentis
sed et clavos fecit aureos ita ut singuli clavi siclos quinquagenos adpenderent cenacula quoque texit auro<CM>
fecit etiam in domo sancti sanctorum cherubin duo opere statuario et texit eos auro
alae cherubin viginti cubitis extendebantur ita ut una ala haberet cubitos quinque et tangeret parietem domus et altera quinque cubitos habens alam tangeret alterius cherub
similiter cherub alterius ala quinque habebat cubitos et tangebat parietem et ala eius altera quinque cubitorum alam cherub alterius contingebat
igitur alae utriusque cherubin expansae erant et extendebantur per cubitos viginti ipsi autem stabant erectis pedibus et facies eorum versae erant ad exteriorem domum
fecit quoque velum ex hyacintho purpura coccino et bysso et intexuit ei cherubin
ante fores etiam templi duas columnas quae triginta et quinque cubitos habebant altitudinis porro capita earum quinque cubitorum
necnon et quasi catenulas in oraculo et superposuit eas capitibus columnarum malagranata etiam centum quae catenulis interposuit
ipsas quoque columnas posuit in vestibulo templi unam a dextris et alteram a sinistris eam quae a dextris erat vocavit Iachin et quae ad levam Booz<CM>
fecit quoque altare aeneum viginti cubitorum longitudinis et viginti cubitorum latitudinis et decem cubitorum altitudinis
mare etiam fusile decem cubitis a labio usque ad labium rotundum per circuitum quinque cubitos habebat altitudinis et funiculus triginta cubitorum ambiebat gyrum eius
similitudo quoque boum erat subter illud et decem cubitis quaedam extrinsecus celaturae quasi duobus versibus alvum maris circuibant boves autem erant fusiles
et ipsum mare super duodecim boves inpositum erat quorum tres respiciebant aquilonem et alii tres occidentem porro tres alii meridiem et tres qui reliqui erant orientem mare habentes superpositum posteriora autem boum erant intrinsecus sub mari
porro vastitas eius habebat mensuram palmi et labium illius erat quasi labium calicis vel repandi lilii capiebatque mensurae tria milia metretas
fecit quoque concas decem et posuit quinque a dextris et quinque a sinistris ut lavarent in eis omnia quae in holocaustum oblaturi erant porro in mari sacerdotes lavabantur
fecit autem et candelabra aurea decem secundum speciem qua iussa erant fieri et posuit ea in templo quinque a dextris et quinque a sinistris
necnon et mensas decem posuitque eas in templo quinque a dextris et quinque a sinistris fialas quoque aureas centum
fecit etiam atrium sacerdotum et basilicam grandem et ostia in basilica quae texit aere
porro mare posuit in latere dextro contra orientem ad meridiem<CM>
fecit autem Hiram lebetas quoque et creagras et fialas et conplevit omne opus regis in domo Dei
hoc est columnas duas et epistylia et capita et quasi quaedam retiacula quae capita tegerent super epistylia
malagranata quoque quadringenta et retiacula duo ita ut bini ordines malagranatorum singulis retiaculis iungerentur quae protegerent epistylia et capita columnarum
bases etiam fecit et concas quas superposuit basibus
mare unum bovesque duodecim sub mari
et lebetas et creagras et fialas omnia vasa fecit Salomoni Hiram pater eius in domo Domini ex aere mundissimo
in regione Iordanis fudit ea rex in argillosa terra inter Socchoth et Saredatha
erat autem multitudo vasorum innumerabilis ita ut ignoraretur pondus aeris
fecitque Salomon omnia vasa domus Dei et altare aureum et mensas et super eas panes propositionis
candelabra quoque cum lucernis suis ut lucerent ante oraculum iuxta ritum ex auro purissimo
et florentia quaedam et lucernas et forcipes aureos omnia de auro mundissimo facta sunt
thymiamateria quoque et turibula et fialas et mortariola ex auro purissimo et ostia celavit templi interioris id est in sancto sanctorum et ostia templi forinsecus aurea sicque conpletum est omne opus quod fecit Salomon in domo Domini<CM>
intulit igitur Salomon omnia quae voverat David pater suus argentum et aurum et universa vasa posuit in thesauris domus Dei
post quae congregavit maiores natu Israhel et cunctos principes tribuum et capita familiarum de filiis Israhel in Hierusalem ut adducerent arcam foederis Domini de civitate David quae est Sion
venerunt igitur ad regem omnes viri Israhel in die sollemni mensis septimi
cumque venissent cuncti seniorum Israhel portaverunt Levitae arcam
et intulerunt eam et omnem paraturam tabernaculi porro vasa sanctuarii quae erant in tabernaculo portaverunt sacerdotes cum Levitis
rex autem Salomon et universus coetus Israhel et omnes qui fuerant congregati ante arcam immolabant arietes et boves absque ullo numero tanta enim erat multitudo victimarum
et intulerunt sacerdotes arcam foederis Domini in locum suum id est ad oraculum templi in sancta sanctorum subter alas cherubin
ita ut cherubin expanderent alas suas super locum in quo posita erat arca et ipsam arcam tegerent cum vectibus eius
vectium autem quibus portabatur arca quia paululum longiores erant capita parebant ante oraculum si vero quis paululum fuisset extrinsecus eos videre non poterat fuit itaque arca ibi usque in praesentem diem
nihilque erat aliud in arca nisi duae tabulae quas posuerat Moses in Horeb quando legem dedit Dominus filiis Israhel egredientibus ex Aegypto<CM>
egressis autem sacerdotibus de sanctuario omnes enim sacerdotes qui ibi potuerant inveniri sanctificati sunt nec adhuc illo tempore vices et ministeriorum ordo inter eos divisus erat
tam Levitae quam cantores id est et qui sub Asaph erant et qui sub Heman et qui sub Idithun filii et fratres eorum vestiti byssinis cymbalis et psalteriis et citharis concrepabant stantes ad orientalem plagam altaris cumque eis sacerdotes centum viginti canentes tubis
igitur cunctis pariter et tubis et voce et cymbalis et organis et diversi generis musicorum concinentibus et vocem in sublime tollentibus longe sonitus audiebatur ita ut cum Dominum laudare coepissent et dicere confitemini Domino quoniam bonus quoniam in aeternum misericordia eius impleretur domus Domini nube
nec possent sacerdotes stare et ministrare propter caliginem conpleverat enim gloria Domini domum Dei<CM>
tunc Salomon ait Dominus pollicitus est ut habitaret in caligine
ego autem aedificavi domum nomini eius ut habitaret ibi in perpetuum
et convertit faciem suam et benedixit universae multitudini Israhel nam omnis turba stabat intenta et ait
benedictus Dominus Deus Israhel qui quod locutus est David patri meo opere conplevit dicens
a die qua eduxi populum meum de terra Aegypti non elegi civitatem de cunctis tribubus Israhel ut aedificaretur in ea domus nomini meo neque elegi quemquam alium virum ut esset dux in populo meo Israhel
sed elegi Hierusalem ut sit nomen meum in ea et elegi David ut constituerem eum super populum meum Israhel
cumque fuisset voluntatis David patris mei ut aedificaret domum nomini Domini Dei Israhel
dixit Dominus ad eum quia haec fuit voluntas tua ut aedificares domum nomini meo bene quidem fecisti habere huiuscemodi voluntatem
sed non tu aedificabis domum verum filius tuus qui egredietur de lumbis tuis ipse aedificabit domum nomini meo
conplevit ergo Dominus sermonem suum quem locutus fuerat et ego surrexi pro David patre meo et sedi super thronum Israhel sicut locutus est Dominus et aedificavi domum nomini Domini Dei Israhel
et posui in ea arcam in qua est pactum Domini quod pepigit cum filiis Israhel<CM>
stetit ergo coram altare Domini ex adverso universae multitudinis Israhel et extendit manus suas
siquidem fecerat Salomon basem aeneam et posuerat eam in medio basilicae habentem quinque cubitos longitudinis et quinque cubitos latitudinis et tres cubitos in altum stetitque super eam et deinceps flexis genibus contra universam multitudinem Israhel et palmis in caelum levatis
ait Domine Deus Israhel non est similis tui Deus in caelo et in terra qui custodis pactum et misericordiam cum servis tuis qui ambulant coram te in toto corde suo
qui praestitisti servo tuo David patri meo quaecumque locutus fueras ei et quae ore promiseras opere conplesti sicut et praesens tempus probat
nunc ergo Domine Deus Israhel imple servo tuo patri meo David quaecumque locutus es dicens non deficiet ex te vir coram me qui sedeat super thronum Israhel ita tamen si custodierint filii tui vias suas et ambulaverint in lege mea sicut et tu ambulasti coram me
et nunc Domine Deus Israhel firmetur sermo tuus quem locutus es servo tuo David
ergone credibile est ut habitet Deus cum hominibus super terram si caelum et caeli caelorum non te capiunt quanto magis domus ista quam aedificavi
sed ad hoc tantum facta est ut respicias orationem servi tui et obsecrationem eius Domine Deus meus audias et preces quas fundit famulus tuus coram te
ut aperias oculos tuos super domum istam diebus et noctibus super locum in quo pollicitus es ut invocaretur nomen tuum
et exaudires orationem quam servus tuus orat in eo exaudi preces famuli tui et populi tui Israhel quicumque oraverit in loco isto et exaudi de habitaculo tuo id est de caelis et propitiare
si peccaverit quispiam in proximum suum et iurare contra eum paratus venerit seque maledicto constrinxerit coram altari in domo ista
tu audies de caelo et facies iudicium servorum tuorum ita ut reddas iniquo viam suam in caput proprium et ulciscaris iustum retribuens ei secundum iustitiam suam
si superatus fuerit populus tuus Israhel ab inimicis peccabunt enim tibi et conversi egerint paenitentiam et obsecraverint nomen tuum et fuerint deprecati in loco isto
tu exaudi de caelo et propitiare peccato populi tui Israhel et reduc eos in terram quam dedisti eis et patribus eorum
si clauso caelo pluvia non fluxerit propter peccata populi et deprecati te fuerint in loco isto et confessi nomini tuo et conversi a peccatis suis cum eos adflixeris
exaudi de caelo Domine et dimitte peccata servis tuis et populi tui Israhel et doce eos viam bonam per quam ingrediantur et da pluviam terrae quam dedisti populo tuo ad possidendum
fames si orta fuerit in terra et pestilentia erugo et aurugo et lucusta et brucus et hostes vastatis regionibus portas obsederint civitatis omnisque plaga et infirmitas presserit
si quis de populo tuo Israhel fuerit deprecatus cognoscens plagam et infirmitatem suam et expanderit manus suas in domo hac
tu exaudi de caelo de sublimi scilicet habitaculo tuo et propitiare et redde unicuique secundum vias suas quas nosti eum habere in corde suo tu enim solus nosti corda filiorum hominum
ut timeant te et ambulent in viis tuis cunctis diebus quibus vivunt super faciem terrae quam dedisti patribus nostris
externum quoque qui non est de populo tuo Israhel si venerit de terra longinqua propter nomen tuum magnum et propter manum tuam robustam et brachium tuum extentum et adoraverit in loco isto
tu exaudies de caelo firmissimo habitaculo tuo et facies cuncta pro quibus invocaverit te ille peregrinus ut sciant omnes populi terrae nomen tuum et timeant te sicut populus tuus Israhel et cognoscant quia nomen tuum invocatum est super domum hanc quam aedificavi
si egressus fuerit populus tuus ad bellum contra adversarios suos per viam in qua miseris eos adorabunt te contra viam in qua civitas haec est quam elegisti et domus quam aedificavi nomini tuo
ut exaudias de caelo preces eorum et obsecrationem et ulciscaris
si autem et peccaverint tibi neque enim est homo qui non peccet et iratus fueris eis et tradideris hostibus et captivos eos duxerint in terram longinquam vel certe quae iuxta est
et conversi corde suo in terra ad quam captivi ducti fuerant egerint paenitentiam et deprecati te fuerint in terra captivitatis suae dicentes peccavimus inique fecimus iniuste egimus
et reversi fuerint ad te in toto corde suo et in tota anima sua in terra captivitatis suae ad quam ducti sunt adorabunt te contra viam terrae suae quam dedisti patribus eorum et urbis quam elegisti et domus quam aedificavi nomini tuo
ut exaudias de caelo hoc est de firmo habitaculo tuo preces eorum et facias iudicium et dimittas populo tuo quamvis peccatori
tu es enim Deus meus aperiantur quaeso oculi tui et aures tuae intentae sint ad orationem quae fit in loco isto
nunc igitur consurge Domine Deus in requiem tuam tu et arca fortitudinis tuae sacerdotes tui Domine Deus induantur salute et sancti tui laetentur in bonis
Domine Deus ne averseris faciem christi tui memento misericordiarum David servi tui<CM>
cumque conplesset Salomon fundens preces ignis descendit de caelo et devoravit holocausta et victimas et maiestas Domini implevit domum
nec poterant sacerdotes ingredi templum Domini eo quod implesset maiestas Domini templum Domini
sed et omnes filii Israhel videbant descendentem ignem et gloriam Domini super domum et corruentes proni in terram super pavimentum stratum lapide adoraverunt et laudaverunt Dominum quoniam bonus quoniam in aeternum misericordia eius
rex autem et omnis populus immolabant victimas coram Domino
mactavit igitur rex Salomon hostias boum viginti duo milia arietum centum viginti milia et dedicavit domum Dei rex et universus populus
sacerdotes autem stabant in officiis suis et Levitae in organis carminum Domini quae fecit David rex ad laudandum Dominum quoniam in aeternum misericordia eius hymnos David canentes per manus suas porro sacerdotes canebant tubis ante eos cunctusque Israhel stabat
sanctificavit quoque Salomon medium atrii ante templum Domini obtulerat enim ibi holocausta et adipes pacificorum quia altare aeneum quod fecerat non poterat sustinere holocausta et sacrificia et adipes
fecit ergo Salomon sollemnitatem in tempore illo septem diebus et omnis Israhel cum eo ecclesia magna valde ab introitu Emath usque ad torrentem Aegypti
fecitque die octavo collectam eo quod dedicasset altare septem diebus et sollemnitatem celebrasset diebus septem
igitur in die vicesimo tertio mensis septimi dimisit populos ad tabernacula sua laetantes atque gaudentes super bono quod fecerat Dominus David et Salomoni et Israhel populo suo
conplevitque Salomon domum Domini et domum regis et omnia quae disposuerat in corde suo ut faceret in domo Domini et in domo sua et prosperatus est<CM>
apparuit autem ei Dominus nocte et ait audivi orationem tuam et elegi locum istum mihi in domum sacrificii
si clausero caelum et pluvia non fluxerit et mandavero et praecepero lucustae ut devoret terram et misero pestilentiam in populum meum
conversus autem populus meus super quos invocatum est nomen meum deprecatus me fuerit et exquisierit faciem meam et egerit paenitentiam a viis suis pessimis et ego exaudiam de caelo et propitius ero peccatis eorum et sanabo terram eorum
oculi quoque mei erunt aperti et aures meae erectae ad orationem eius qui in loco isto oraverit
elegi enim et sanctificavi locum istum ut sit nomen meum ibi in sempiternum et permaneant oculi mei et cor meum ibi cunctis diebus
tu quoque si ambulaveris coram me sicut ambulavit David pater tuus et feceris iuxta omnia quae praecepi tibi et iustitias meas iudiciaque servaveris
suscitabo thronum regni tui sicut pollicitus sum David patri tuo dicens non auferetur de stirpe tua vir qui sit princeps in Israhel
si autem aversi fueritis et dereliqueritis iustitias meas et praecepta mea quae proposui vobis et abeuntes servieritis diis alienis et adoraveritis eos
evellam vos de terra mea quam dedi vobis et domum hanc quam sanctificavi nomini meo proiciam a facie mea et tradam eam in parabolam et in exemplum cunctis populis
et domus ista erit in proverbium universis transeuntibus et dicent stupentes quare fecit Dominus sic terrae huic et domui huic
respondebuntque quia dereliquerunt Dominum Deum patrum suorum qui eduxit eos de terra Aegypti et adprehenderunt deos alienos et adoraverunt eos atque coluerunt idcirco venerunt super eos universa haec mala<CM>
expletis autem viginti annis postquam aedificavit Salomon domum Domini et domum suam
civitates quas dederat Hiram Salomoni aedificavit et habitare ibi fecit filios Israhel
abiit quoque in Emath Suba et obtinuit eam
et aedificavit Palmyram in deserto et alias civitates munitissimas aedificavit in Emath
extruxitque Bethoron superiorem et Bethoron inferiorem civitates muratas habentes portas et vectes et seras
Baalath etiam et omnes urbes firmissimas quae fuerunt Salomonis cunctasque urbes quadrigarum et urbes equitum omnia quae voluit Salomon atque disposuit aedificavit in Hierusalem et in Libano et in universa terra potestatis suae
omnem populum qui derelictus fuerat de Hettheis et Amorreis et Ferezeis et Eveis et Iebuseis qui non erant de stirpe Israhel
de filiis eorum et de posteris quos non interfecerant filii Israhel subiugavit Salomon in tributarios usque in diem hanc
porro de filiis Israhel non posuit ut servirent operibus regis ipsi enim erant viri bellatores et duces primi et principes quadrigarum et equitum eius
omnes autem principes exercitus regis Salomonis fuerunt ducenti quinquaginta qui erudiebant populum
filiam vero Pharaonis transtulit de civitate David in domum quam aedificaverat ei dixit enim non habitabit uxor mea in domo David regis Israhel eo quod sanctificata sit quia ingressa est eam arca Domini<CM>
tunc obtulit Salomon holocausta Domino super altare Domini quod extruxerat ante porticum
ut per singulos dies offerretur in eo iuxta praeceptum Mosi in sabbatis et in kalendis et in festis diebus ter per annum id est in sollemnitate azymorum et in sollemnitate ebdomadarum et in sollemnitate tabernaculorum
et constituit iuxta dispositionem David patris sui officia sacerdotum in ministeriis suis et Levitas in ordine suo ut laudarent et ministrarent coram sacerdotibus iuxta ritum uniuscuiusque diei et ianitores in divisionibus suis per portam et portam sic enim praeceperat David homo Dei
nec praetergressi sunt de mandatis regis tam sacerdotes quam Levitae ex omnibus quae praeceperat et in custodiis thesaurorum
omnes inpensas praeparatas habuit Salomon ex eo die quo fundavit domum Domini usque in diem quo perfecit eam
tunc abiit Salomon in Hesiongaber et in Ahilath ad oram maris Rubri quae est in terra Edom
misit autem ei Hiram per manum servorum suorum naves et nautas gnaros maris et abierunt cum servis Salomonis in Ophir tuleruntque inde quadringenta quinquaginta talenta auri et adtulerunt ad regem Salomonem<CM>
regina quoque Saba cum audisset famam Salomonis venit ut temptaret eum enigmatibus in Hierusalem cum magnis opibus et camelis qui portabant aromata et auri plurimum gemmasque pretiosas cumque venisset ad Salomonem locuta est ei quaecumque erant in corde suo
et exposuit ei Salomon omnia quae proposuerat nec quicquam fuit quod ei non perspicuum fecerit
quod postquam vidit sapientiam scilicet Salomonis et domum quam aedificaverat
necnon cibaria mensae eius et habitacula servorum et officia ministrorum eius et vestimenta eorum pincernas quoque et vestes eorum et victimas quas immolabat in domo Domini non erat prae stupore ultra in ea spiritus
dixitque ad regem verus sermo quem audieram in terra mea de virtutibus et sapientia tua
non credebam narrantibus donec ipsa venissem et vidissent oculi mei et probassem vix medietatem mihi sapientiae tuae fuisse narratam vicisti famam virtutibus tuis
beati viri tui et beati servi tui hii qui adsistunt coram te in omni tempore et audiunt sapientiam tuam
sit Dominus Deus tuus benedictus qui voluit te ordinare super thronum suum regem Domini Dei tui quia diligit Deus Israhel et vult servare eum in aeternum idcirco posuit te super eum regem ut facias iudicia atque iustitiam
dedit autem regi centum viginti talenta auri et aromata multa nimis et gemmas pretiosissimas non fuerunt aromata talia ut haec quae dedit regina Saba regi Salomoni
sed et servi Hiram cum servis Salomonis adtulerunt aurum de Ophir et ligna thyina et gemmas pretiosissimas
de quibus fecit rex de lignis scilicet thyinis gradus in domo Domini et in domo regia citharas quoque et psalteria cantoribus numquam visa sunt in terra Iuda ligna talia
rex autem Salomon dedit reginae Saba cuncta quae voluit et quae postulavit multo plura quam adtulerat ad eum quae reversa abiit in terram suam cum servis suis<CM>
erat autem pondus auri quod adferebatur Salomoni per annos singulos sescenta sexaginta sex talenta auri
excepta ea summa quam legati diversarum gentium et negotiatores adferre consueverant omnesque reges Arabiae et satrapae terrarum qui conportabant aurum et argentum Salomoni
fecit igitur rex Salomon ducentas hastas aureas de summa sescentorum aureorum qui in hastis singulis expendebantur
trecenta quoque scuta aurea trecentorum aureorum quibus tegebantur scuta singula posuitque ea rex in armamentario quod erat consitum nemore
fecit quoque rex solium eburneum grande et vestivit illud auro mundissimo
sexque gradus quibus ascendebatur ad solium et scabillum aureum et brachiola duo altrinsecus et duos leones stantes iuxta brachiola
sed et alios duodecim leunculos stantes super sex gradus ex utraque parte non fuit tale solium in universis regnis
omnia quoque vasa convivii regis erant aurea et vasa domus saltus Libani ex auro purissimo argentum enim in diebus illis pro nihilo reputabatur
siquidem naves regis ibant in Tharsis cum servis Hiram semel in annis tribus et deferebant inde aurum et argentum et ebur et simias et pavos
magnificatus est igitur Salomon super omnes reges terrae divitiis et gloria
omnesque reges terrarum desiderabant faciem videre Salomonis ut audirent sapientiam quam dederat Deus in corde eius
et deferebant ei munera vasa argentea et aurea et vestes et arma et aromata equos et mulos per singulos annos
habuit quoque Salomon quadraginta milia equorum in stabulis et curruum equitumque duodecim milia constituitque eos in urbibus quadrigarum et ubi erat rex in Hierusalem
exercuit etiam potestatem super cunctos reges a fluvio Eufraten usque ad terram Philisthinorum id est usque ad terminos Aegypti
tantamque copiam praebuit argenti in Hierusalem quasi lapidum et cedrorum tantam multitudinem velut sycaminorum quae gignuntur in campestribus
adducebantur autem ei equi de Aegypto cunctisque regionibus
reliqua vero operum Salomonis priorum et novissimorum scripta sunt in verbis Nathan prophetae et in libris Ahiae Silonitis in visione quoque Iaddo videntis contra Hieroboam filium Nabath
regnavit autem Salomon in Hierusalem super omnem Israhel quadraginta annis
dormivitque cum patribus suis et sepelierunt eum in civitate David regnavitque pro eo Roboam filius eius<CM>
profectus est autem Roboam in Sychem illuc enim cunctus Israhel convenerat ut constituerent eum regem
quod cum audisset Hieroboam filius Nabath qui erat in Aegypto fugerat quippe illuc ante Salomonem statim reversus est
vocaveruntque eum et venit cum universo Israhel et locuti sunt ad Roboam dicentes
pater tuus durissimo iugo nos pressit tu leviora impera patre tuo qui nobis gravem inposuit servitutem et paululum de onere subleva ut serviamus tibi
qui ait post tres dies revertimini ad me cumque abisset populus
iniit consilium cum senibus qui steterant coram patre eius Salomone dum adviveret dicens quid datis consilii ut respondeam populo
qui dixerunt ei si placueris populo huic et lenieris eos verbis clementibus servient tibi omni tempore
at ille reliquit consilium senum et cum iuvenibus tractare coepit qui cum eo nutriti fuerant et erant in comitatu illius
dixitque ad eos quid vobis videtur vel respondere quid debeo populo huic qui dixit mihi subleva iugum quod inposuit nobis pater tuus
at illi responderunt ut iuvenes et nutriti cum eo in deliciis atque dixerunt sic loqueris populo qui dixit tibi pater tuus adgravavit iugum nostrum tu subleva et sic respondebis eis minimus digitus meus grossior est lumbis patris mei
pater meus inposuit vobis iugum grave et ego maius pondus adponam pater meus cecidit vos flagellis ego vero caedam scorpionibus<CM>
venit ergo Hieroboam et universus populus ad Roboam die tertio sicut praeceperat eis
responditque rex dura derelicto consilio seniorum
locutusque est iuxta iuvenum voluntatem pater meus grave vobis inposuit iugum quod ego gravius faciam pater meus cecidit vos flagellis ego vero caedam scorpionibus
et non adquievit populi precibus erat enim voluntatis Dei ut conpleretur sermo eius quem locutus fuerat per manum Ahiae Silonitis ad Hieroboam filium Nabath
populus autem universus rege duriora dicente sic locutus est ad eum non est nobis pars in David neque hereditas in filio Isai revertere in tabernacula tua Israhel tu autem pasce domum tuam David et abiit Israhel in tabernacula sua
super filios autem Israhel qui habitabant in civitatibus Iuda regnavit Roboam
misitque rex Roboam Aduram qui praeerat tributis et lapidaverunt eum filii Israhel et mortuus est porro rex Roboam currum festinavit ascendere et fugit in Hierusalem
recessitque Israhel a domo David usque ad diem hanc<CM>
venit autem Roboam in Hierusalem et convocavit universam domum Iuda et Beniamin in centum octoginta milibus electorum atque bellantium ut dimicaret contra Israhel et converteret ad se regnum suum
factusque est sermo Domini ad Semeiam hominem Dei dicens
loquere ad Roboam filium Salomonis regem Iuda et ad universum Israhel qui est in Iuda et Beniamin
haec dicit Dominus non ascendetis neque pugnabitis contra fratres vestros revertatur unusquisque in domum suam quia mea hoc gestum est voluntate qui cum audissent sermonem Domini reversi sunt nec perrexerunt contra Hieroboam
habitavit autem Roboam in Hierusalem et aedificavit civitates muratas in Iuda
extruxitque Bethleem et Aetham et Thecue
Bethsur quoque et Soccho et Odollam
necnon Geth et Maresa et Ziph
sed et Aduram et Lachis et Azecha
Saraa quoque et Ahilon et Hebron quae erant in Iuda et Beniamin civitates munitissimas
cumque clausisset eas muris posuit in eis principes ciborumque horrea hoc est olei et vini
sed et in singulis urbibus fecit armamentaria scutorum et hastarum firmavitque eas multa diligentia et imperavit super Iudam et Beniamin<CM>
sacerdotes autem et Levitae qui erant in universo Israhel venerunt ad eum de cunctis sedibus suis
relinquentes suburbana et possessiones suas et transeuntes ad Iudam et Hierusalem eo quod abiecisset eos Hieroboam et posteri eius ne sacerdotio Domini fungerentur
qui constituit sibi sacerdotes excelsorum et daemonum vitulorumque quos fecerat
sed et de cunctis tribubus Israhel quicumque dederant cor suum ut quaererent Dominum Deum Israhel venerunt Hierusalem ad immolandas victimas Domino Deo patrum suorum
et roboraverunt regnum Iuda et confirmaverunt Roboam filium Salomonis per tres annos ambulaverunt enim in viis David et Salomonis annis tantum tribus
duxit autem Roboam uxorem Maalath filiam Hierimuth filii David Abiail quoque filiam Heliab filii Isai
quae peperit ei filios Ieus et Somoriam et Zoom
post hanc quoque accepit Maacha filiam Absalom quae peperit ei Abia et Ethai et Ziza et Salumith
amavit autem Roboam Maacha filiam Absalom super omnes uxores suas et concubinas nam uxores decem et octo duxerat concubinasque sexaginta et genuit viginti octo filios et sexaginta filias
constituit vero in capite Abiam filium Maacha ducem super fratres suos ipsum enim regem facere cogitabat
qui sapientior fuit et potentior super omnes filios eius et in cunctis finibus Iuda et Beniamin et in universis civitatibus muratis praebuitque eis escas plurimas et multas petivit uxores<CM>
cumque roboratum fuisset regnum Roboam et confortatum dereliquit legem Domini et omnis Israhel cum eo
anno autem quinto regni Roboam ascendit Sesac rex Aegypti in Hierusalem quia peccaverunt Domino
cum mille ducentis curribus et sexaginta milibus equitum nec erat numerus vulgi quod venerat cum eo ex Aegypto Lybies scilicet et Trogoditae et Aethiopes
cepitque civitates munitissimas in Iuda et venit usque Hierusalem
Semeias autem propheta ingressus est ad Roboam et principes Iuda qui congregati fuerant in Hierusalem fugientes Sesac dixitque ad eos haec dicit Dominus vos reliquistis me et ego reliqui vos in manu Sesac
consternatique principes Israhel et rex dixerunt iustus est Dominus
cumque vidisset Dominus quod humiliati essent factus est sermo Domini ad Semeiam dicens quia humiliati sunt non disperdam eos daboque eis pauxillum auxilii et non stillabit furor meus super Hierusalem per manum Sesac
verumtamen servient ei ut sciant distantiam servitutis meae et servitutis regni terrarum
recessit itaque Sesac rex Aegypti ab Hierusalem sublatis thesauris domus Domini et domus regis omniaque secum tulit et clypeos aureos quos fecerat Salomon
pro quibus fecit rex aeneos et tradidit illos principibus scutariorum qui custodiebant vestibulum palatii
cumque introiret rex domum Domini veniebant scutarii et tollebant eos iterumque referebant ad armamentarium suum
verumtamen quia humiliati sunt aversa est ab eis ira Domini nec deleti sunt penitus siquidem et in Iuda inventa sunt opera bona<CM>
confortatus est igitur rex Roboam in Hierusalem atque regnavit quadraginta autem et unius anni erat cum regnare coepisset et decem septemque annis regnavit in Hierusalem urbe quam elegit Dominus ut confirmaret nomen suum ibi de cunctis tribubus Israhel nomenque matris eius Naama Ammanitis
fecit autem malum et non praeparavit cor suum ut quaereret Dominum
opera vero Roboam prima et novissima scripta sunt in libris Semeiae prophetae et Addo videntis et diligenter exposita pugnaveruntque adversum se Roboam et Hieroboam cunctis diebus
et dormivit Roboam cum patribus suis sepultusque est in civitate David et regnavit Abia filius eius pro eo<CM>
anno octavodecimo regis Hieroboam regnavit Abia super Iudam
tribus annis regnavit in Hierusalem nomenque matris eius Michaia filia Urihel de Gabaa et erat bellum inter Abia et Hieroboam
cumque inisset Abia certamen et haberet bellicosissimos viros et electorum quadringenta milia Hieroboam instruxit e contra aciem octingenta milia virorum qui et ipsi electi erant et ad bella fortissimi
stetit igitur Abia super montem Someron qui erat in Ephraim et ait audi Hieroboam et omnis Israhel
num ignoratis quod Dominus Deus Israhel dederit regnum David super Israhel in sempiternum ipsi et filiis eius pactum salis
et surrexit Hieroboam filius Nabath servus Salomonis filii David et rebellavit contra dominum suum
congregatique sunt ad eum viri vanissimi et filii Belial et praevaluerunt contra Roboam filium Salomonis porro Roboam erat rudis et corde pavido nec potuit resistere eis
nunc ergo vos dicitis quod resistere possitis regno Domini quod possidet per filios David habetisque grandem populi multitudinem atque vitulos aureos quos fecit vobis Hieroboam in deos
et eiecistis sacerdotes Domini filios Aaron atque Levitas et fecistis vobis sacerdotes sicut omnes populi terrarum quicumque venerit et initiaverit manum suam in tauro in bubus et in arietibus septem fit sacerdos eorum qui non sunt dii
noster autem Dominus Deus est quem non relinquimus sacerdotesque ministrant Domino de filiis Aaron et Levitae sunt in ordine suo
holocausta quoque offerunt Domino per singulos dies mane et vespere et thymiama iuxta legis praecepta confectum et proponuntur panes in mensa mundissima estque apud nos candelabrum aureum et lucernae eius ut accendantur semper ad vesperam nos quippe custodimus praecepta Domini Dei nostri quem vos reliquistis
ergo in exercitu nostro dux Deus est et sacerdotes eius qui clangunt tubis et resonant contra vos filii Israhel nolite pugnare contra Dominum Deum patrum vestrorum quia non vobis expedit<CM>
haec illo loquente Hieroboam retro moliebatur insidias cumque ex adverso hostium staret ignorantem Iudam suo ambiebat exercitu
respiciensque Iudas vidit instare bellum ex adverso et post tergum et clamavit ad Dominum ac sacerdotes tubis canere coeperunt
omnesque viri Iuda vociferati sunt et ecce illis clamantibus perterruit Deus Hieroboam et omnem Israhel qui stabat ex adverso Abia et Iuda
fugeruntque filii Israhel Iudam et tradidit eos Deus in manu eorum
percussit ergo eos Abia et populus eius plaga magna et corruerunt vulnerati ex Israhel quingenta milia virorum fortium
humiliatique sunt filii Israhel in tempore illo et vehementissime confortati filii Iuda eo quod sperassent in Domino Deo patrum suorum
persecutus est autem Abia fugientem Hieroboam et cepit civitates eius Bethel et filias eius et Hiesena cum filiabus suis Ephron quoque et filias eius
nec valuit ultra resistere Hieroboam in diebus Abia quem percussit Dominus et mortuus est
igitur Abia confortato imperio suo accepit uxores quattuordecim procreavitque viginti duos filios et sedecim filias
reliqua autem sermonum Abia viarumque et operum eius scripta sunt diligentissime in libro prophetae Addo<CM>
dormivit autem Abia cum patribus suis et sepelierunt eum in civitate David regnavitque Asa filius eius pro eo in cuius diebus quievit terra annis decem
fecit autem Asa quod bonum et placitum erat in conspectu Dei sui et subvertit altaria peregrini cultus et excelsa
et confregit statuas lucosque succidit
ac praecepit Iudae ut quaereret Dominum Deum patrum suorum et faceret legem et universa mandata
et abstulit e cunctis urbibus Iuda aras et fana et regnavit in pace
aedificavit quoque urbes munitas in Iuda quia quietus erat et nulla temporibus eius bella surrexerant pacem Domino largiente
dixit autem Iudae aedificemus civitates istas et vallemus muris et roboremus turribus et portis et seris donec a bellis quieta sunt omnia eo quod quaesierimus Dominum Deum patrum nostrorum et dederit nobis pacem per gyrum aedificaverunt igitur et nullum in extruendo inpedimentum fuit
habuit autem Asa in exercitu suo portantium scuta et hastas de Iuda trecenta milia de Beniamin vero scutariorum et sagittariorum ducenta octoginta milia omnes isti viri fortissimi<CM>
egressus est autem contra eos Zara Aethiops cum exercitu decies centena milia et curribus trecentis et venit usque Maresa
porro Asa perrexit obviam et instruxit aciem ad bellum in valle Sephata quae est iuxta Maresa
et invocavit Dominum Deum et ait Domine non est apud te ulla distantia utrum in paucis auxilieris an in pluribus adiuva nos Domine Deus noster in te enim et in tuo nomine habentes fiduciam venimus contra hanc multitudinem Domine Deus noster tu es non praevaleat contra te homo
exterruit itaque Dominus Aethiopas coram Asa et Iuda fugeruntque Aethiopes
et persecutus est eos Asa et populus qui cum eo erat usque Gerar et ruerunt Aethiopes usque ad internicionem quia Domino caedente contriti sunt et exercitu illius proeliante tulerunt ergo spolia multa
et percusserunt omnes civitates per circuitum Gerare grandis quippe cunctos terror invaserat et diripuerunt urbes et multam praedam asportaverunt
sed et caulas ovium destruentes tulerunt pecorum infinitam multitudinem et camelorum reversique sunt Hierusalem<CM>
Azarias autem filius Oded facto in se spiritu Dei
egressus est in occursum Asa et dixit ei audite me Asa et omnis Iuda et Beniamin Dominus vobiscum quia fuistis cum eo si quaesieritis eum invenietis si autem dereliqueritis derelinquet vos
transibunt autem multi dies in Israhel absque Deo vero et absque sacerdote doctore et absque lege
cumque reversi fuerint in angustia sua ad Dominum Deum Israhel et quaesierint eum repperient
in tempore illo non erit pax egredienti et ingredienti sed terrores undique in cunctis habitatoribus terrarum
pugnabit enim gens contra gentem et civitas contra civitatem quia Dominus conturbabit eos in omni angustia
vos ergo confortamini et non dissolvantur manus vestrae erit enim merces operi vestro<CM>
quod cum audisset Asa verba scilicet et prophetiam Oded prophetae confortatus est et abstulit idola de omni terra Iuda et Beniamin et ex urbibus quas ceperat montis Ephraim et dedicavit altare Domini quod erat ante porticum Domini
congregavitque universum Iuda et Beniamin et advenas cum eis de Ephraim et de Manasse et de Symeon plures enim ad eum confugerant ex Israhel videntes quod Dominus Deus illius esset cum eo
cumque venissent Hierusalem mense tertio anno quintodecimo regni Asa
immolaverunt Domino in die illa de manubiis et praeda quam adduxerant boves septingentos et arietes septem milia
et intravit ex more ad corroborandum foedus ut quaererent Dominum Deum patrum suorum in toto corde et in tota anima sua
si quis autem inquit non quaesierit Dominum Deum Israhel moriatur a minimo usque ad maximum a viro usque ad mulierem
iuraveruntque Domino voce magna in iubilo et in clangore tubae et in sonitu bucinarum
omnes qui erant in Iuda cum execratione in omni enim corde suo iuraverunt et in tota voluntate quaesierunt eum et invenerunt praestititque eis Dominus requiem per circuitum
sed et Maacham matrem Asa regis ex augusto deposuit imperio eo quod fecisset in luco simulacrum Priapi quod omne contrivit et in frusta comminuens conbusit in torrente Cedron
excelsa autem derelicta sunt in Israhel attamen cor Asa erat perfectum cunctis diebus eius
ea quae voverat pater suus et ipse intulit in domum Domini argentum et aurum vasorumque diversam supellectilem
bellum vero non fuit usque ad tricesimum quintum annum regni Asa<CM>
anno autem tricesimo sexto regni eius ascendit Baasa rex Israhel in Iudam et muro circumdabat Rama ut nullus tute posset egredi et ingredi de regno Asa
protulit ergo Asa argentum et aurum de thesauris domus Domini et de thesauris regis misitque ad Benadad regem Syriae qui habitabat in Damasco dicens
foedus inter me et te est pater quoque meus et pater tuus habuere concordiam quam ob rem misi tibi argentum et aurum ut rupto foedere quod habes cum Baasa rege Israhel facias eum a me recedere
quo conperto Benadad misit principes exercituum suorum ad urbes Israhel qui percusserunt Ahion et Dan et Abelmaim et universas urbes muratas Nepthalim
quod cum audisset Baasa desivit aedificare Rama et intermisit opus suum
porro Asa rex adsumpsit universum Iudam et tulerunt lapides Rama et ligna quae aedificationi praeparaverat Baasa aedificavitque ex eis Gabaa et Maspha<CM>
in tempore illo venit Anani propheta ad Asam regem Iuda et dixit ei quia habuisti fiduciam in rege Syriae et non in Domino Deo tuo idcirco evasit Syriae regis exercitus de manu tua
nonne Aethiopes et Lybies multo plures erant quadrigis et equitibus et multitudine nimia quos cum Domino credidisses tradidit in manu tua
oculi enim eius contemplantur universam terram et praebent fortitudinem his qui corde perfecto credunt in eum stulte igitur egisti et propter hoc ex praesenti tempore contra te bella consurgent
iratusque Asa adversus videntem iussit eum mitti in nervum valde quippe super hoc fuerat indignatus et interfecit de populo in tempore illo plurimos
opera autem Asa prima et novissima scripta sunt in libro regum Iuda et Israhel
aegrotavit etiam Asa anno tricesimo nono regni sui dolore pedum vehementissimo et nec in infirmitate sua quaesivit Dominum sed magis in medicorum arte confisus est
dormivitque cum patribus suis et mortuus est anno quadragesimo primo regni sui
et sepelierunt eum in sepulchro suo quod foderat sibi in civitate David posueruntque eum super lectulum suum plenum aromatibus et unguentis meretriciis quae erant pigmentariorum arte confecta et conbuserunt super eum ambitione nimia<CM>
regnavit autem Iosaphat filius eius pro eo et invaluit contra Israhel
constituitque militum numeros in cunctis urbibus Iudae quae erant vallatae muris praesidiaque disposuit in terra Iuda et in civitatibus Ephraim quas ceperat Asa pater eius
et fuit Dominus cum Iosaphat quia ambulavit in viis David patris sui primis et non speravit in Baalim
sed in Deo patris sui et perrexit in praeceptis illius et non iuxta peccata Israhel
confirmavitque Dominus regnum in manu eius et dedit omnis Iuda munera Iosaphat factaeque sunt ei infinitae divitiae et multa gloria
cumque sumpsisset cor eius audaciam propter vias Domini etiam excelsa et lucos de Iuda abstulit
tertio autem anno regni sui misit de principibus suis Benail et Obdiam et Zacchariam et Nathanahel et Micheam ut docerent in civitatibus Iuda
et cum eis Levitas Semeiam et Nathaniam et Zabadiam Asahel quoque et Semiramoth et Ionathan Adoniam et Tobiam et Tobadoniam Levitas et cum eis Elisama et Ioram sacerdotes
docebantque in Iuda habentes librum legis Domini et circuibant cunctas urbes Iuda atque erudiebant populum<CM>
itaque factus est pavor Domini super omnia regna terrarum quae erant per gyrum Iuda nec audebant bellare contra Iosaphat
sed et Philisthei Iosaphat munera deferebant et vectigal argenti Arabes quoque adducebant pecora arietum septem milia septingentos et hircos totidem
crevit ergo Iosaphat et magnificatus est usque in sublime atque aedificavit in Iuda domos ad instar turrium urbesque muratas
et multa opera patravit in urbibus Iuda viri quoque bellatores et robusti erant in Hierusalem
quorum iste numerus per domos atque familias singulorum in Iuda principes exercitus Ednas dux et cum eo robustissimorum trecenta milia
post hunc Iohanan princeps et cum eo ducenta octoginta milia
post istum quoque Amasias filius Zechri consecratus Domino et cum eo ducenta milia virorum fortium
hunc sequebatur robustus ad proelia Heliada et cum eo tenentium arcum et clypeum ducenta milia
post istum etiam Iozabath et cum eo centum octoginta milia expeditorum militum
hii omnes erant ad manum regis exceptis aliis quos posuerat in urbibus muratis et in universo Iuda<CM>
fuit ergo Iosaphat dives et inclitus multum et adfinitate coniunctus est Ahab
descenditque post annos ad eum in Samariam ad cuius adventum mactavit Ahab arietes et boves plurimos et populo qui venerat cum eo persuasitque illi ut ascenderet in Ramoth Galaad
dixitque Ahab rex Israhel ad Iosaphat regem Iuda veni mecum in Ramoth Galaad cui ille respondit ut ego et tu sicut populus tuus sic et populus meus tecumque erimus in bello<CM>
dixitque Iosaphat ad regem Israhel consule obsecro inpraesentiarum sermonem Domini
congregavitque rex Israhel prophetarum quadringentos viros et dixit ad eos in Ramoth Galaad ad bellandum ire debemus an quiescere at illi ascende inquiunt et tradet Deus in manu regis
dixitque Iosaphat numquid non est hic prophetes Domini ut ab illo etiam requiramus
et ait rex Israhel ad Iosaphat est vir unus a quo possumus quaerere Domini voluntatem sed ego odi eum quia non prophetat mihi bonum sed malum omni tempore est autem Micheas filius Iembla dixitque Iosaphat ne loquaris rex hoc modo
vocavit ergo rex Israhel unum de eunuchis et dixit ei voca cito Micheam filium Iembla
porro rex Israhel et Iosaphat rex Iuda uterque sedebant in solio suo vestiti cultu regio sedebant autem in area iuxta portam Samariae omnesque prophetae vaticinabantur coram eis
Sedecias vero filius Chanana fecit sibi cornua ferrea et ait haec dicit Dominus his ventilabis Syriam donec conteras eam
omnesque prophetae similiter prophetabant atque dicebant ascende in Ramoth Galaad et prosperaberis et tradet eos Dominus in manu regis
nuntius autem qui ierat ad vocandum Micheam ait illi en verba omnium prophetarum uno ore bona regi adnuntiant quaeso ergo te ut et sermo tuus ab eis non dissentiat loquarisque prospera
cui respondit Micheas vivit Dominus quia quodcumque dixerit Deus meus hoc loquar
venit ergo ad regem cui rex ait Michea ire debemus in Ramoth Galaad ad bellandum an quiescere cui ille respondit ascendite cuncta enim prospera evenient et tradentur hostes in manus vestras
dixitque rex iterum atque iterum te adiuro ut non mihi loquaris nisi quod verum est in nomine Domini
at ille ait vidi universum Israhel dispersum in montibus sicut oves absque pastore et dixit Dominus non habent isti dominos revertatur unusquisque ad domum suam in pace
et ait rex Israhel ad Iosaphat nonne dixi tibi quod non prophetaret iste mihi quicquam boni sed ea quae mala sunt
at ille idcirco ait audite verbum Domini vidi Dominum sedentem in solio suo et omnem exercitum caeli adsistentem ei a dextris et sinistris
et dixit Dominus quis decipiet Ahab regem Israhel ut ascendat et corruat in Ramoth Galaad cumque diceret unus hoc modo et alter alio
processit spiritus et stetit coram Domino et ait ego decipiam eum cui Dominus in quo inquit decipies
at ille respondit egrediar et ero spiritus mendax in ore omnium prophetarum eius dixitque Dominus decipies et praevalebis egredere et fac ita
nunc igitur ecce dedit Dominus spiritum mendacii in ore omnium prophetarum tuorum et Dominus locutus est de te mala
accessit autem Sedecias filius Chanana et percussit Micheae maxillam et ait per quam viam transivit spiritus Domini a me ut loqueretur tibi
dixitque Micheas tu ipse videbis in die illo quando ingressus fueris cubiculum de cubiculo ut abscondaris
praecepit autem rex Israhel dicens tollite Micheam et ducite eum ad Amon principem civitatis et ad Ioas filium Ammelech
et dicetis haec dicit rex mittite hunc in carcerem et date ei panis modicum et aquae pauxillum donec revertar in pace
dixitque Micheas si reversus fueris in pace non est locutus Dominus in me et ait audite populi omnes<CM>
igitur ascenderunt rex Israhel et Iosaphat rex Iuda in Ramoth Galaad
dixitque rex Israhel ad Iosaphat mutabo habitum et sic ad pugnandum vadam tu autem induere vestibus tuis mutatoque rex Israhel habitu venit ad bellum
rex autem Syriae praeceperat ducibus equitatus sui dicens ne pugnetis contra minimum aut contra maximum nisi contra solum regem Israhel
itaque cum vidissent principes equitatus Iosaphat dixerunt rex Israhel iste est et circumdederunt eum dimicantes at ille clamavit ad Dominum et auxiliatus est ei atque avertit eos ab illo
cum enim vidissent duces equitatus quod non esset rex Israhel reliquerunt eum
accidit autem ut unus e populo sagittam in incertum iaceret et percuteret regem Israhel inter cervicem et scapulas at ille aurigae suo ait converte manum tuam et educ me de acie quia vulneratus sum
et finita est pugna in die illo porro rex Israhel stabat in curru suo contra Syros usque ad vesperam et mortuus est occidente sole<CM>
reversus est autem Iosaphat rex Iuda domum suam pacifice in Hierusalem
cui occurrit Hieu filius Anani videns et ait ad eum impio praebes auxilium et his qui oderunt Dominum amicitia iungeris et idcirco iram quidem Domini merebaris
sed bona opera inventa sunt in te eo quod abstuleris lucos de terra Iuda et praeparaveris cor tuum ut requireres Dominum
habitavit ergo Iosaphat in Hierusalem rursumque egressus est ad populum de Bersabee usque ad montem Ephraim et revocavit eos ad Dominum Deum patrum suorum<CM>
constituitque iudices terrae in cunctis civitatibus Iuda munitis per singula loca
et praecipiens iudicibus videte ait quid faciatis non enim hominis exercetis iudicium sed Domini et quodcumque iudicaveritis in vos redundabit
sit timor Domini vobiscum et cum diligentia cuncta facite non est enim apud Dominum Deum nostrum iniquitas nec personarum acceptio nec cupido munerum
in Hierusalem quoque constituit Iosaphat Levitas et sacerdotes et principes familiarum ex Israhel ut iudicium et causam Domini iudicarent habitatoribus eius
praecepitque eis dicens sic agetis in timore Dei fideliter et corde perfecto
omnem causam quae venerit ad vos fratrum vestrorum qui habitant in urbibus suis inter cognationem et cognationem ubicumque quaestio est de lege de mandato de caerimoniis de iustificationibus ostendite eis ut non peccent in Dominum et ne veniat ira super vos et super fratres vestros sic ergo agetis et non peccabitis
Amarias autem sacerdos et pontifex vester in his quae ad Dominum pertinent praesidebit porro Zabadias filius Ismahel qui est dux in domo Iuda super ea opera erit quae ad regis officium pertinent habetisque magistros Levitas coram vobis confortamini et agite diligenter et erit Dominus cum bonis<CM>
post haec congregati sunt filii Moab et filii Ammon et cum eis de Ammanitis ad Iosaphat ut pugnarent contra eum
veneruntque nuntii et indicaverunt Iosaphat dicentes venit contra te multitudo magna de his locis quae trans mare sunt et de Syria et ecce consistunt in Asasonthamar quae est Engaddi
Iosaphat autem timore perterritus totum se contulit ad rogandum Dominum et praedicavit ieiunium universo Iuda
congregatusque Iudas ad precandum Dominum sed et omnes de urbibus suis venerunt ad obsecrandum eum
cumque stetisset Iosaphat in medio coetu Iudae et Hierusalem in domo Domini ante atrium novum
ait Domine Deus patrum nostrorum tu es Deus in caelo et dominaris cunctis regnis gentium in manu tua est fortitudo et potentia nec quisquam tibi potest resistere
nonne tu Deus noster interfecisti omnes habitatores terrae huius coram populo tuo Israhel et dedisti eam semini Abraham amici tui in sempiternum
habitaveruntque in ea et extruxerunt in illa sanctuarium nomini tuo dicentes
si inruerint super nos mala gladius iudicii pestilentia et fames stabimus coram domo hac in conspectu tuo in qua invocatum est nomen tuum et clamabimus ad te in tribulationibus nostris et exaudies salvosque facies
nunc igitur ecce filii Ammon et Moab et mons Seir per quos non concessisti Israheli ut transirent quando egrediebantur de Aegypto sed declinaverunt ab eis et non interfecerunt illos
e contrario agunt et nituntur eicere nos de possessione quam tradidisti nobis
Deus noster ergo non iudicabis eos in nobis quidem non tanta est fortitudo ut possimus huic multitudini resistere quae inruit super nos sed cum ignoremus quid agere debeamus hoc solum habemus residui ut oculos nostros dirigamus ad te
omnis vero Iuda stabat coram Domino cum parvulis et uxoribus et liberis suis<CM>
erat autem Hiazihel filius Zacchariae filii Banaiae filii Hiehihel filii Mathaniae Levites de filiis Asaph super quem factus est spiritus Domini in medio turbae
et ait adtendite omnis Iuda et qui habitatis Hierusalem et tu rex Iosaphat haec dicit Dominus vobis nolite timere nec paveatis hanc multitudinem non est enim vestra pugna sed Dei
cras descendetis contra eos ascensuri enim sunt per clivum nomine Sis et invenietis illos in summitate torrentis qui est contra solitudinem Hieruhel
non eritis vos qui dimicabitis sed tantummodo confidenter state et videbitis auxilium Domini super vos o Iuda et Hierusalem nolite timere nec paveatis cras egredimini contra eos et Dominus erit vobiscum
Iosaphat ergo et Iuda et omnes habitatores Hierusalem ceciderunt proni in terram coram Domino et adoraverunt eum
porro Levitae de filiis Caath et de filiis Core laudabant Dominum Deum Israhel voce magna in excelsum<CM>
cumque mane surrexissent egressi sunt per desertum Thecuae profectisque eis stans Iosaphat in medio eorum dixit audite me Iuda et omnes habitatores Hierusalem credite in Domino Deo vestro et securi eritis credite prophetis eius et cuncta evenient prospera
deditque consilium populo et statuit cantores Domini ut laudarent eum in turmis suis et antecederent exercitum ac voce consona dicerent confitemini Domino quoniam in aeternum misericordia eius
cumque coepissent laudes canere vertit Dominus insidias eorum in semet ipsos filiorum scilicet Ammon et Moab et montis Seir qui egressi fuerant ut pugnarent contra Iudam et percussi sunt
namque filii Ammon et Moab consurrexerunt adversum habitatores montis Seir ut interficerent et delerent eos cumque hoc opere perpetrassent etiam in semet ipsos versi mutuis concidere vulneribus
porro Iudas cum venisset ad speculam quae respicit solitudinem vidit procul omnem late regionem plenam cadaveribus nec superesse quemquam qui necem potuisset evadere
venit ergo Iosaphat et omnis populus cum eo ad detrahenda spolia mortuorum inveneruntque inter cadavera variam supellectilem vestes quoque et vasa pretiosissima et diripuerunt ita ut omnia portare non possent nec per tres dies spolia auferre pro praedae magnitudine
die autem quarto congregati sunt in valle Benedictionis etenim quoniam ibi benedixerant Domino vocaverunt locum illum vallis Benedictionis usque in praesentem diem
reversusque est omnis vir Iuda et habitatores Hierusalem et Iosaphat ante eos in Hierusalem cum laetitia magna eo quod dedisset eis Dominus gaudium de inimicis suis
ingressique sunt Hierusalem cum psalteriis et citharis et tubis in domum Domini
inruit autem pavor Domini super universa regna terrarum cum audissent quod pugnasset Dominus contra inimicos Israhel
quievitque regnum Iosaphat et praebuit ei Deus pacem per circuitum<CM>
regnavit igitur Iosaphat super Iudam et erat triginta quinque annorum cum regnare coepisset viginti autem et quinque annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Azuba filia Selachi
et ambulavit in via patris sui Asa nec declinavit ab ea faciens quae placita erant coram Domino
verumtamen excelsa non abstulit et adhuc populus non direxerat cor suum ad Dominum Deum patrum suorum
reliqua autem gestorum Iosaphat priorum et novissimorum scripta sunt in verbis Hieu filii Anani quae digessit in libro regum Israhel
post haec iniit amicitias Iosaphat rex Iuda cum Ochozia rege Israhel cuius opera fuerunt impiissima
et particeps fuit ut facerent naves quae irent in Tharsis feceruntque classem in Asiongaber
prophetavit autem Eliezer filius Dodoau de Maresa ad Iosaphat dicens quia habuisti foedus cum Ochozia percussit Dominus opera tua contritaeque sunt naves nec potuerunt ire in Tharsis<CM>
dormivit autem Iosaphat cum patribus suis et sepultus est cum eis in civitate David regnavitque Ioram filius eius pro eo
qui habuit fratres filios Iosaphat Azariam et Hiahihel et Zacchariam et Azariam et Michahel et Saphatiam omnes hii filii Iosaphat regis Israhel
deditque eis pater suus multa munera argenti et auri et pensitationes cum civitatibus munitissimis in Iuda regnum autem tradidit Ioram eo quod esset primogenitus
surrexit ergo Ioram super regnum patris sui cumque se confirmasset occidit omnes fratres suos gladio et quosdam de principibus Israhel
triginta duo annorum erat Ioram cum regnare coepisset et octo annis regnavit in Hierusalem
ambulavitque in viis regum Israhel sicut egerat domus Ahab filia quippe Ahab erat uxor eius et fecit malum in conspectu Domini
noluit autem Dominus disperdere domum David propter pactum quod inierat cum eo et quia promiserat ut daret illi lucernam et filiis eius omni tempore
in diebus illis rebellavit Edom ne esset subditus Iudae et constituit sibi regem
cumque transisset Ioram cum principibus suis et cuncto equitatu qui erat secum surrexit nocte et percussit Edom qui se circumdederat et omnes duces equitatus eius
attamen rebellavit Edom ne esset sub dicione Iuda usque ad hanc diem eo tempore et Lobna recessit ne esset sub manu illius dereliquerat enim Dominum Deum patrum suorum
insuper et excelsa fabricatus est in urbibus Iuda et fornicari fecit habitatores Hierusalem et praevaricari Iudam<CM>
adlatae sunt autem ei litterae ab Helia propheta in quibus scriptum erat haec dicit Dominus Deus David patris tui quoniam non ambulasti in viis Iosaphat patris tui et in viis Asa regis Iuda
sed incessisti per iter regum Israhel et fornicari fecisti Iudam et habitatores Hierusalem imitatus fornicationem domus Ahab insuper et fratres tuos domum patris tui meliores te occidisti
ecce Dominus percutiet te plaga magna cum populo tuo et filiis et uxoribus tuis universaque substantia tua
tu autem aegrotabis pessimo languore uteri donec egrediantur vitalia tua paulatim per dies singulos
suscitavit ergo Dominus contra Ioram spiritum Philisthinorum et Arabum qui confines sunt Aethiopibus
et ascenderunt in terram Iuda et vastaverunt eam diripueruntque cunctam substantiam quae inventa est in domo regis insuper et filios eius et uxores nec remansit ei filius nisi Ioachaz qui minimus natu erat
et super haec omnia percussit eum Dominus alvi languore insanabili
cumque diei succederet dies et temporum spatia volverentur duorum annorum expletus est circulus et sic longa consumptus tabe ita ut egereret etiam viscera sua languore pariter et vita caruit mortuusque est in infirmitate pessima et non fecit ei populus secundum morem conbustionis exequias sicut fecerat maioribus eius
triginta duum annorum fuit cum regnare coepisset et octo annis regnavit in Hierusalem ambulavitque non recte et sepelierunt eum in civitate David verumtamen non in sepulchro regum<CM>
constituerunt autem habitatores Hierusalem Ochoziam filium eius minimum regem pro eo omnes enim maiores natu qui ante eum fuerant interfecerant latrones Arabum qui inruerant in castra regnavitque Ochozias filius Ioram regis Iuda
filius quadraginta duo annorum erat Ochozias cum regnare coepisset et uno anno regnavit in Hierusalem nomen matris eius Otholia filia Amri
sed et ipse ingressus est per vias domus Ahab mater enim eius inpulit eum ut impie ageret
fecit igitur malum in conspectu Domini sicut domus Ahab ipsi enim fuerunt ei consiliarii post mortem patris sui in interitum eius
ambulavitque in consiliis eorum et perrexit cum Ioram filio Ahab rege Israhel in bellum contra Azahel regem Syriae in Ramoth Galaad vulneraveruntque Syri Ioram
qui reversus est ut curaretur in Hiezrahel multas enim plagas acceperat in supradicto certamine igitur Azarias filius Ioram rex Iuda descendit ut inviseret Ioram filium Ahab in Hiezrahel aegrotantem
voluntatis quippe fuit Dei adversum Ochoziam ut veniret ad Ioram et cum venisset egrederetur cum eo adversum Hieu filium Namsi quem unxit Dominus ut deleret domum Ahab
cum ergo subverteret Hieu domum Ahab invenit principes Iuda et filios fratrum Ochoziae qui ministrabant ei et interfecit illos
ipsumque perquirens Ochoziam conprehendit latentem in Samaria adductumque ad se occidit et sepelierunt eum eo quod esset filius Iosaphat qui quaesierat Dominum in toto corde suo nec erat ultra spes aliqua ut de stirpe regnaret Ochoziae<CM>
siquidem Otholia mater eius videns quod mortuus esset filius suus surrexit et interfecit omnem stirpem regiam domus Ioram
porro Iosabeth filia regis tulit Ioas filium Ochoziae et furata est eum de medio filiorum regis cum interficerentur absconditque cum nutrice sua in cubiculo lectulorum Iosabeth autem quae absconderat eum erat filia regis Ioram uxor Ioiadae pontificis soror Ochoziae et idcirco Otholia non interfecit eum
fuit ergo cum eis in domo Dei absconditus sex annis quibus regnavit Otholia super terram<CM>
anno autem septimo confortatus Ioiadae adsumpsit centuriones Azariam videlicet filium Hieroam et Ismahel filium Iohanan Azariam quoque filium Oded et Maasiam filium Adaiae et Elisaphat filium Zechri et iniit cum eis foedus
qui circumeuntes Iudam congregaverunt Levitas de cunctis urbibus Iuda et principes familiarum Israhel veneruntque in Hierusalem
iniit igitur omnis multitudo pactum in domo Domini cum rege dixitque ad eos Ioiadae ecce filius regis regnabit sicut locutus est Dominus super filios David
iste est ergo sermo quem facietis
tertia pars vestrum qui veniunt ad sabbatum sacerdotum et Levitarum et ianitorum erit in portis tertia vero pars ad domum regis et tertia in porta quae appellatur Fundamenti omne vero reliquum vulgus sit in atriis domus Domini
nec quisquam alius ingrediatur domum Domini nisi sacerdotes et qui ministrant de Levitis ipsi tantummodo ingrediantur quia sanctificati sunt et omne reliquum vulgus observet custodias Domini
Levitae autem circumdent regem habentes singuli arma sua et si quis alius ingressus fuerit templum interficiatur sintque cum rege et intrante et egrediente
fecerunt igitur Levitae et universus Iuda iuxta omnia quae praeceperat Ioiadae pontifex et adsumpserunt singuli viros qui sub se erant et veniebant per ordinem sabbati cum his qui iam impleverant sabbatum et egressuri erant siquidem Ioiadae pontifex non dimiserat abire turmas quae sibi per singulas ebdomadas succedere consueverant
deditque Ioiadae sacerdos centurionibus lanceas clypeosque et peltas regis David quas consecraverat in domo Domini
constituitque omnem populum tenentium pugiones a parte templi dextra usque ad partem templi sinistram coram altari et templo per circuitum regis
et eduxerunt filium regis et inposuerunt ei diadema dederuntque in manu eius tenendam legem et constituerunt eum regem unxit quoque illum Ioiadae pontifex et filii eius inprecatique sunt atque dixerunt vivat rex<CM>
quod cum audisset Otholia vocem scilicet currentium atque laudantium regem ingressa est ad populum in templum Domini
cumque vidisset regem stantem super gradum in introitu et principes turmasque circa eum omnem quoque populum terrae gaudentem atque clangentem tubis et diversi generis organis concinentem vocemque laudantium scidit vestimenta sua et ait insidiae insidiae
egressus autem Ioiadae pontifex ad centuriones et principes exercitus dixit eis educite illam extra septa templi et interficiatur foris gladio praecepitque sacerdos ne occideretur in domo Domini
et inposuerunt cervicibus eius manus cumque intrasset portam Equorum domus regis interfecerunt eam ibi
pepigit autem Ioiadae foedus inter se universumque populum et regem ut esset populus Domini
itaque ingressus est omnis populus domum Baal et destruxerunt eam et altaria ac simulacra illius confregerunt Matthan quoque sacerdotem Baal interfecerunt ante aras
constituit autem Ioiadae praepositos in domo Domini et sub manibus sacerdotum ac Levitarum quos distribuit David in domo Domini ut offerrent holocausta Domino sicut scriptum est in lege Mosi in gaudio et canticis iuxta dispositionem David
constituit quoque ianitores in portis domus Domini ut non ingrederetur eam inmundus in omni re
adsumpsitque centuriones et fortissimos viros ac principes populi et omne vulgus terrae et fecerunt descendere regem de domo Domini et introire per medium portae superioris in domum regis et conlocaverunt eum in solio regali
laetatusque est omnis populus terrae et urbs quievit porro Otholia interfecta est gladio<CM>
septem annorum erat Ioas cum regnare coepisset et quadraginta annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Sebia de Bersabee
fecitque quod bonum est coram Domino cunctis diebus Ioiadae sacerdotis
accepit autem ei Ioiadae uxores duas e quibus genuit filios et filias
post quae placuit Ioas ut instauraret domum Domini
congregavitque sacerdotes et Levitas et dixit eis egredimini ad civitates Iuda et colligite de universo Israhel pecuniam ad sarta tecta templi Dei vestri per singulos annos festinatoque hoc facite porro Levitae egere neglegentius
vocavitque rex Ioiadae principem et dixit ei quare non tibi fuit curae ut cogeres Levitas inferre de Iuda et de Hierusalem pecuniam quae constituta est a Mose servo Domini ut inferret eam omnis multitudo Israhel in tabernaculum testimonii
Otholia enim impiissima et filii eius destruxerunt domum Domini et de universis quae sanctificata fuerant templo Domini ornaverunt fanum Baalim
praecepit ergo rex et fecerunt arcam posueruntque eam iuxta portam domus Domini forinsecus
et praedicatum est in Iuda et Hierusalem ut deferrent singuli pretium Domino quod constituit Moses servus Dei super omnem Israhel in deserto
laetatique sunt cuncti principes et omnis populus et ingressi contulerunt in arcam Domini atque miserunt ita ut impleretur
cumque tempus esset ut deferrent arcam coram rege per manus Levitarum videbant enim multam pecuniam ingrediebatur scriba regis et quem primus sacerdos constituerat effundebantque pecuniam quae erat in arca porro arcam reportabant ad locum suum sicque faciebant per singulos dies et congregata est infinita pecunia
quam dederunt rex et Ioiada his qui praeerant operibus domus Domini at illi conducebant ex ea caesores lapidum et artifices operum singulorum ut instaurarent domum Domini fabros quoque ferri et aeris ut quod cadere coeperat fulciretur
egeruntque hii qui operabantur industrie et obducebatur parietum cicatrix per manus eorum ac suscitaverunt domum Domini in statum pristinum et firme eam stare fecerunt
cumque conplessent omnia opera detulerunt coram rege et Ioiadae reliquam partem pecuniae de qua facta sunt vasa templi in ministerium et ad holocausta fialae quoque et cetera vasa aurea et argentea et offerebantur holocausta in domo Domini iugiter cunctis diebus Ioiadae<CM>
senuit autem Ioiadae plenus dierum et mortuus est cum centum triginta esset annorum
sepelieruntque eum in civitate David cum regibus eo quod fecisset bonum cum Israhel et cum domo eius
postquam autem obiit Ioiada ingressi sunt principes Iuda et adoraverunt regem qui delinitus obsequiis eorum adquievit eis
et dereliquerunt templum Domini Dei patrum suorum servieruntque lucis et sculptilibus et facta est ira contra Iudam et Hierusalem propter hoc peccatum
mittebatque eis prophetas ut reverterentur ad Dominum quos protestantes illi audire nolebant
spiritus itaque Dei induit Zacchariam filium Ioiadae sacerdotem et stetit in conspectu populi et dixit eis haec dicit Dominus quare transgredimini praeceptum Domini quod vobis non proderit et dereliquistis Dominum ut derelinqueret vos
qui congregati adversus eum miserunt lapides iuxta regis imperium in atrio domus Domini
et non est recordatus Ioas rex misericordiae quam fecerat Ioiadae pater illius secum sed interfecit filium eius qui cum moreretur ait videat Dominus et requirat
cumque evolutus esset annus ascendit contra eum exercitus Syriae venitque in Iudam et Hierusalem et interfecit cunctos principes populi atque universam praedam miserunt regi Damascum
et certe cum permodicus venisset numerus Syrorum tradidit Dominus manibus eorum infinitam multitudinem eo quod reliquissent Dominum Deum patrum suorum in Ioas quoque ignominiosa exercuere iudicia
et abeuntes dimiserunt eum in languoribus magnis surrexerunt autem contra eum servi sui in ultionem sanguinis filii Ioiadae sacerdotis et occiderunt eum in lectulo suo et mortuus est sepelieruntque eum in civitate David sed non in sepulchris regum
insidiati vero sunt ei Zabath filius Semath Ammanitidis et Iozabath filius Semarith Moabitidis
porro filii eius ac summa pecuniae quae adunata fuerat sub eo et instauratio domus Dei scripta sunt diligentius in libro regum regnavitque Amasias filius eius pro eo<CM>
viginti quinque annorum erat Amasias cum regnare coepisset et viginti novem annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Ioaden de Hierusalem
fecitque bonum in conspectu Domini verumtamen non in corde perfecto
cumque roboratum sibi videret imperium iugulavit servos qui occiderant regem patrem suum
sed filios eorum non interfecit sicut scriptum est in libro legis Mosi ubi praecepit Dominus dicens non occidentur patres pro filiis neque filii pro patribus suis sed unusquisque in suo peccato morietur
congregavit igitur Amasias Iudam et constituit eos per familias tribunosque et centuriones in universo Iuda et Beniamin et recensuit a viginti annis sursum invenitque triginta milia iuvenum qui egrederentur ad pugnam et tenerent hastam et clypeum
mercede quoque conduxit de Israhel centum milia robustorum centum talentis argenti
venit autem homo Dei ad illum et ait o rex ne egrediatur tecum exercitus Israhel non est enim Dominus cum Israhel et cunctis filiis Ephraim
quod si putas in robore exercitus bella consistere superari te faciet Deus ab hostibus Dei quippe est et adiuvare et in fugam vertere
dixitque Amasias ad hominem Dei quid ergo fiet de centum talentis quae dedi militibus Israhel et respondit ei homo Dei habet Dominus unde tibi dare possit multo his plura
separavit itaque Amasias exercitum qui venerat ad eum ex Ephraim ut reverteretur in locum suum at illi contra Iudam vehementer irati reversi sunt in regionem suam
porro Amasias confidenter eduxit populum suum et abiit in vallem Salinarum percussitque filios Seir decem milia
et alia decem milia virorum ceperunt filii Iuda et adduxerunt ad praeruptum cuiusdam petrae praecipitaveruntque eos de summo in praeceps qui universi crepuerunt
at ille exercitus quem remiserat Amasias ne secum iret ad proelium diffusus est in civitatibus Iuda a Samaria usque Bethoron et interfectis tribus milibus diripuit praedam magnam<CM>
Amasias vero post caedem Idumeorum et adlatos deos filiorum Seir statuit illos in deos sibi et adorabat eos et illis adolebat incensum
quam ob rem iratus Dominus contra Amasiam misit ad illum prophetam qui diceret ei cur adorasti deos qui non liberaverunt populum suum de manu tua
cumque haec ille loqueretur respondit ei num consiliarius regis es quiesce ne interficiam te discedensque propheta scio inquit quod cogitaverit Dominus occidere te qui et fecisti hoc malum et insuper non adquievisti consilio meo<CM>
igitur Amasias rex Iuda inito pessimo consilio misit ad Ioas filium Ioachaz filii Hieu regem Israhel dicens veni videamus nos mutuo
at ille remisit nuntium dicens carduus qui est in Libano misit ad cedrum Libani dicens da filiam tuam filio meo uxorem et ecce bestiae quae erant in silva Libani transierunt et conculcaverunt carduum
dixisti percussi Edom et idcirco erigitur cor tuum in superbiam sede in domo tua cur malum adversum te provocas ut cadas et tu et Iudas tecum
noluit audire Amasias eo quod Domini esset voluntas ut traderetur in manibus hostium propter deos Edom
ascendit igitur Ioas rex Israhel et mutuos sibi praebuere conspectus Amasias autem rex Iuda erat in Bethsames Iudae
corruitque Iudas coram Israhel et fugit in tabernacula sua
porro Amasiam regem Iuda filium Ioas filii Ioachaz cepit Ioas rex Israhel in Bethsames et adduxit in Hierusalem destruxitque murum eius a porta Ephraim usque ad portam Anguli quadringentis cubitis
omne quoque aurum et argentum et universa vasa quae reppererat in domo Dei et apud Obededom in thesauris etiam domus regiae necnon et filios obsidum reduxit Samariam
vixit autem Amasias filius Ioas rex Iuda postquam mortuus est Ioas filius Ioachaz rex Israhel quindecim annis
reliqua vero sermonum Amasiae priorum et novissimorum scripta sunt in libro regum Iuda et Israhel
qui postquam recessit a Domino tetenderunt ei insidias in Hierusalem cumque fugisset Lachis miserunt et interfecerunt eum ibi
reportantesque super equos sepelierunt eum cum patribus suis in civitate David<CM>
omnis autem populus Iuda filium eius Oziam annorum sedecim constituit regem pro patre suo Amasia
ipse aedificavit Ahilath et restituit eam dicioni Iudae postquam dormivit rex cum patribus suis
sedecim annorum erat Ozias cum regnare coepisset et quinquaginta duobus annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Hiechelia de Hierusalem
fecitque quod erat rectum in oculis Domini iuxta omnia quae fecerat Amasias pater eius
et exquisivit Deum in diebus Zacchariae intellegentis et videntis Deum cumque requireret Dominum direxit eum in omnibus
denique egressus est et pugnavit contra Philisthim et destruxit murum Geth et murum Iabniae murumque Azoti aedificavit quoque oppida in Azoto et in Philisthim
et adiuvit eum Deus contra Philisthim et contra Arabas qui habitabant in Gurbaal et contra Ammanitas
pendebantque Ammanitae munera Oziae et divulgatum est nomen eius usque ad introitum Aegypti propter crebras victorias
aedificavitque Ozias turres in Hierusalem super portam Anguli et super portam Vallis et reliquas in eodem muri latere firmavitque eas
extruxit etiam turres in solitudine et fodit cisternas plurimas eo quod haberet multa pecora tam in campestribus quam in heremi vastitate vineas quoque habuit et vinitores in montibus et in Carmelo erat quippe homo agriculturae deditus
fuit autem exercitus bellatorum eius qui procedebant ad proelia sub manu Hiehihel scribae Maasiaeque doctoris et sub manu Ananiae qui erat de ducibus regis
omnisque numerus principum per familias virorum fortium duum milium sescentorum
et sub eis universus exercitus trecentorum et septem milium quingentorum qui erant apti ad bella et pro rege contra adversarios dimicabant
praeparavit quoque eis Ozias id est cuncto exercitui clypeos et hastas et galeas et loricas arcusque et fundas ad iaciendos lapides
et fecit in Hierusalem diversi generis machinas quas in turribus conlocavit et in angulis murorum ut mitterent sagittas et saxa grandia egressumque est nomen eius procul eo quod auxiliaretur ei Dominus et corroborasset illum<CM>
sed cum roboratus esset elevatum est cor eius in interitum suum et neglexit Dominum Deum suum ingressusque templum Domini adolere voluit incensum super altare thymiamatis
statimque ingressus post eum Azarias sacerdos et cum eo sacerdotes Domini octoginta viri fortissimi
restiterunt regi atque dixerunt non est tui officii Ozia ut adoleas incensum Domino sed sacerdotum hoc est filiorum Aaron qui consecrati sunt ad huiuscemodi ministerium egredere de sanctuario ne contempseris quia non reputabitur tibi in gloriam hoc a Domino Deo
iratusque est Ozias et tenens in manu turibulum ut adoleret incensum minabatur sacerdotibus statimque orta est lepra in fronte eius coram sacerdotibus in domo Domini super altare thymiamatis
cumque respexisset eum Azarias pontifex et omnes reliqui sacerdotes viderunt lepram in fronte eius et festinato expulerunt eum sed et ipse perterritus adceleravit egredi eo quod sensisset ilico plagam Domini
fuit igitur Ozias rex leprosus usque ad diem mortis suae et habitavit in domo separata plenus lepra ob quam et eiectus fuerat de domo Domini porro Ioatham filius eius rexit domum regis et iudicabat populum terrae
reliqua autem sermonum Oziae priorum et novissimorum scripsit Esaias filius Amos propheta
dormivitque Ozias cum patribus suis et sepelierunt eum in agro regalium sepulchrorum eo quod esset leprosus regnavitque Ioatham filius eius pro eo<CM>
viginti quinque annorum erat Ioatham cum regnare coepisset et sedecim annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Hierusa filia Sadoc
fecitque quod rectum erat coram Domino iuxta omnia quae fecerat Ozias pater suus excepto quod non est ingressus templum Domini et adhuc populus delinquebat
ipse aedificavit portam domus Domini Excelsam et in muro Ophel multa construxit
urbes quoque aedificavit in montibus Iuda et in saltibus castella et turres
ipse pugnavit contra regem filiorum Ammon et vicit eos dederuntque ei filii Ammon in tempore illo centum talenta argenti et decem milia choros tritici ac totidem choros hordei haec ei praebuerunt filii Ammon in anno secundo et tertio
corroboratusque est Ioatham eo quod direxisset vias suas coram Domino Deo suo
reliqua autem sermonum Ioatham et omnes pugnae eius et opera scripta sunt in libro regum Israhel et Iuda
viginti quinque annorum erat cum regnare coepisset et sedecim annis regnavit in Hierusalem
dormivitque Ioatham cum patribus suis et sepelierunt eum in civitate David et regnavit Achaz filius eius pro eo<CM>
viginti annorum erat Achaz cum regnare coepisset et sedecim annis regnavit in Hierusalem non fecit rectum in conspectu Domini sicut David pater eius
sed ambulavit in viis regum Israhel insuper et statuas fudit Baalim
ipse est qui adolevit incensum in valle Benennon et lustravit filios suos in igne iuxta ritum gentium quas interfecit Dominus in adventu filiorum Israhel
sacrificabat quoque et thymiama succendebat in excelsis et in collibus et sub omni ligno frondoso
tradiditque eum Dominus Deus eius in manu regis Syriae qui percussit eum magnamque praedam de eius cepit imperio et adduxit in Damascum manibus quoque regis Israhel traditus est et percussus plaga grandi<CM>
occiditque Phacee filius Romeliae de Iuda centum viginti milia in die uno omnes viros bellatores eo quod reliquissent Dominum Deum patrum suorum
eodem tempore occidit Zechri vir potens ex Ephraim Masiam filium regis et Ezricam ducem domus eius Helcanam quoque secundum a rege
ceperuntque filii Israhel de fratribus suis ducenta milia mulierum puerorum et puellarum et infinitam praedam pertuleruntque eam in Samariam
ea tempestate erat ibi propheta Domini nomine Oded qui egressus obviam exercitui venientium in Samariam dixit eis ecce iratus Dominus Deus patrum vestrorum contra Iudam tradidit eos manibus vestris et occidistis illos atrociter ita ut caelum pertingeret vestra crudelitas
insuper filios Iuda et Hierusalem vultis vobis subicere in servos et ancillas quod nequaquam facto opus est peccatis enim super hoc Domino Deo vestro
sed audite consilium meum et reducite captivos quos adduxistis de fratribus vestris quia magnus furor Domini inminet vobis
steterunt itaque viri de principibus filiorum Ephraim Azarias filius Iohanan Barachias filius Mosollamoth Hiezechias filius Sellum et Amasa filius Adali contra eos qui veniebant de proelio
et dixerunt eis non introducetis huc captivos ne peccemus Domino quare vultis adicere super peccata nostra et vetera cumulare delicta grande quippe peccatum est et ira furoris Domini inminet super Israhel
dimiseruntque viri bellatores praedam et universa quae ceperant coram principibus et omni multitudine
steteruntque viri quos supra memoravimus et adprehendentes captivos omnesque qui nudi erant vestierunt de spoliis cumque vestissent eos et calciassent et refecissent cibo ac potu unxissent quoque propter laborem et adhibuissent eis curam quicumque ambulare non poterant et erant inbecillo corpore inposuerunt eos iumentis et adduxerunt Hierichum civitatem Palmarum ad fratres eorum ipsique reversi sunt Samariam<CM>
tempore illo misit rex Achaz ad regem Assyriorum auxilium postulans
veneruntque Idumei et percusserunt multos ex Iuda et ceperunt praedam magnam
Philisthim quoque diffusi sunt per urbes campestres et ad meridiem Iuda ceperuntque Bethsames et Ahilon et Gaderoth Soccho quoque et Thamnam et Gamzo cum viculis suis et habitaverunt in eis
humiliaverat enim Dominus Iudam propter Achaz regem Iuda eo quod nudasset eum auxilio et contemptui habuisset Dominum
adduxitque contra eum Thaglathphalnasar regem Assyriorum qui et adflixit eum et nullo resistente vastavit
igitur Achaz spoliata domo Domini et domo regum et principum dedit regi Assyriorum munera et tamen nihil ei profuit
insuper et in tempore angustiae suae auxit contemptum in Dominum ipse per se rex Achaz
immolavit diis Damasci victimas percussoribus suis et dixit dii regum Syriae auxiliantur eis quos ego placabo hostiis et aderunt mihi cum e contrario ipsi fuerint ruina eius et universo Israhel
direptis itaque Achaz omnibus vasis domus Dei atque confractis clusit ianuas templi Dei et fecit sibi altaria in universis angulis Hierusalem
in omnibus quoque urbibus Iuda extruxit aras ad cremandum tus atque ad iracundiam provocavit Dominum Deum patrum suorum
reliqua autem sermonum eius et omnium operum priorum et novissimorum scripta sunt in libro regum Iuda et Israhel
dormivitque Achaz cum patribus suis et sepelierunt eum in civitate Hierusalem neque enim receperunt eum in sepulchra regum Israhel regnavitque Ezechias filius eius pro eo<CM>
igitur Ezechias regnare coepit cum viginti quinque esset annorum et viginti novem annis regnavit in Hierusalem nomen matris eius Abia filia Zacchariae
fecitque quod erat placitum in conspectu Domini iuxta omnia quae fecerat David pater eius
ipse anno et mense primo regni sui aperuit valvas domus Domini et instauravit eas
adduxitque sacerdotes atque Levitas et congregavit eos in plateam orientalem
dixitque ad eos audite me Levitae et sanctificamini mundate domum Domini Dei patrum vestrorum auferte omnem inmunditiam de sanctuario
peccaverunt patres nostri et fecerunt malum in conspectu Domini Dei nostri derelinquentes eum averterunt facies suas a tabernaculo Domini et praebuerunt dorsum
cluserunt ostia quae erant in porticu et extinxerunt lucernas incensumque non adoleverunt et holocausta non obtulerunt in sanctuario Deo Israhel
concitatus est itaque furor Domini super Iudam et Hierusalem tradiditque eos in commotionem et in interitum et in sibilum sicut ipsi cernitis oculis vestris
en corruerunt patres nostri gladiis filii nostri et filiae nostrae et coniuges captivae ductae sunt propter hoc scelus
nunc igitur placet mihi ut ineamus foedus cum Domino Deo Israhel et avertat a nobis furorem irae suae
filii mi nolite neglegere vos elegit Dominus ut stetis coram eo et ministretis illi colatis eum et cremetis incensum<CM>
surrexerunt ergo Levitae Maath filius Amasiae et Iohel filius Azariae de filiis Caath porro de filiis Merari Cis filius Abdai et Azarias filius Iallelel de filiis autem Gersom Ioha filius Zemma et Eden filius Ioaha
at vero de filiis Elisaphan Samri et Iahihel de filiis quoque Asaph Zaccharias et Mathanias
necnon de filiis Heman Iahihel et Semei sed et de filiis Idithun Semeias et Ozihel
congregaveruntque fratres suos et sanctificati sunt et ingressi iuxta mandatum regis et imperium Domini ut expiarent domum Dei
sacerdotes quoque ingressi templum Domini ut sanctificarent illud extulerunt omnem inmunditiam quam intro reppererant in vestibulum domus Domini quam tulerunt Levitae et asportaverunt ad torrentem Cedron foras
coeperunt autem prima die mensis primi mundare et in die octava eiusdem mensis ingressi sunt porticum templi Domini expiaveruntque templum diebus octo et in die sextadecima mensis eiusdem quod coeperant impleverunt
ingressi quoque sunt ad Ezechiam regem et dixerunt ei sanctificavimus omnem domum Domini et altare holocaustoseos vasaque eius necnon et mensam propositionis cum omnibus vasis suis
cunctamque templi supellectilem quam polluerat rex Achaz in regno suo postquam praevaricatus est et ecce exposita sunt omnia coram altari Domini<CM>
consurgensque diluculo Ezechias rex adunavit omnes principes civitatis et ascendit domum Domini
obtuleruntque simul tauros septem arietes septem agnos septem et hircos septem pro peccato pro regno pro sanctuario pro Iuda dixit quoque sacerdotibus filiis Aaron ut offerrent super altare Domini
mactaverunt igitur tauros et susceperunt sacerdotes sanguinem et fuderunt illud super altare mactaverunt etiam arietes et illorum sanguinem super altare fuderunt immolaverunt agnos et fuderunt super altare sanguinem
adplicaverunt hircos pro peccato coram rege et universa multitudine inposueruntque manus suas super eos
et immolaverunt illos sacerdotes et asperserunt sanguinem eorum altari pro piaculo universi Israhelis pro omni quippe Israhel praeceperat rex ut holocaustum fieret et pro peccato
constituit quoque Levitas in domo Domini cum cymbalis et psalteriis et citharis secundum dispositionem David et Gad videntis regis et Nathan prophetae siquidem Domini praeceptum fuit per manum prophetarum eius
steteruntque Levitae tenentes organa David et sacerdotes tubas
et iussit Ezechias ut offerrent holocaustum super altare cumque offerrentur holocausta coeperunt laudes canere Domino et clangere tubis atque in diversis organis quae David rex Israhel reppererat concrepare
omni autem turba adorante cantores et hii qui tenebant tubas erant in officio suo donec conpleretur holocaustum
cumque finita esset oblatio incurvatus est rex et omnes qui erant cum eo et adoraverunt
praecepitque Ezechias et principes Levitis ut laudarent Dominum sermonibus David et Asaph videntis qui laudaverunt eum magna laetitia et curvato genu adoraverunt
Ezechias autem etiam haec addidit implestis manus vestras Domino accedite et offerte victimas et laudes in domo Domini obtulit ergo universa multitudo hostias et laudes et holocausta mente devota
porro numerus holocaustorum quae obtulit multitudo hic fuit tauros septuaginta arietes centum agnos ducentos
sanctificaveruntque Domino boves sescentos et oves tria milia
sacerdotes vero pauci erant nec poterant sufficere ut pelles holocaustorum detraherent unde et Levitae fratres eorum adiuverunt eos donec impleretur opus et sanctificarentur antistites Levitae quippe faciliori ritu sanctificantur quam sacerdotes
fuerunt igitur holocausta plurima adipes pacificorum et libamina holocaustorum et conpletus est cultus domus Domini
laetatusque est Ezechias et omnis populus eo quod ministerium Domini esset expletum de repente quippe hoc fieri placuerat<CM>
misit quoque Ezechias ad omnem Israhel et Iudam scripsitque epistulas ad Ephraim et Manassem ut venirent ad domum Domini in Hierusalem et facerent phase Domino Deo Israhel
inito ergo consilio regis et principum et universi coetus Hierusalem decreverunt ut facerent phase mense secundo
non enim occurrerant facere in tempore suo quia sacerdotes qui possent sufficere sanctificati non fuerant et populus necdum congregatus erat in Hierusalem
placuitque sermo regi et omni multitudini
et decreverunt ut mitterent nuntios in universum Israhel de Bersabee usque Dan ut venirent et facerent phase Domino Deo Israhel in Hierusalem multi enim non fecerant sicut lege praescriptum est
perrexeruntque cursores cum epistulis ex regis imperio et principum eius in universum Israhel et Iudam iuxta quod rex iusserat praedicantes filii Israhel revertimini ad Dominum Deum Abraham et Isaac et Israhel et revertetur ad reliquias quae effugerunt manum regis Assyriorum
nolite fieri sicut patres vestri et fratres qui recesserunt a Domino Deo patrum suorum et tradidit eos in interitum ut ipsi cernitis
nolite indurare cervices vestras sicut patres vestri tradite manus Domino et venite ad sanctuarium eius quod sanctificavit in aeternum servite Domino Deo patrum vestrorum et avertetur a vobis ira furoris eius
si enim vos reversi fueritis ad Dominum fratres vestri et filii habebunt misericordiam coram dominis suis qui illos duxere captivos et revertentur in terram hanc pius enim et clemens est Dominus Deus vester et non avertet faciem suam a vobis si reversi fueritis ad eum
igitur cursores pergebant velociter de civitate in civitatem per terram Ephraim et Manasse usque Zabulon illis inridentibus et subsannantibus eos
attamen quidam viri ex Aser et Manasse et Zabulon adquiescentes consilio venerunt Hierusalem
in Iuda vero facta est manus Domini ut daret eis cor unum et facerent iuxta praeceptum regis et principum verbum Domini<CM>
congregatique sunt in Hierusalem populi multi ut facerent sollemnitatem azymorum in mense secundo
et surgentes destruxerunt altaria quae erant in Hierusalem atque universa in quibus idolis adolebatur incensum subvertentes proiecerunt in torrentem Cedron
immolaverunt autem phase quartadecima die mensis secundi sacerdotes quoque atque Levitae tandem sanctificati obtulerunt holocausta in domo Domini
steteruntque in ordine suo iuxta dispositionem et legem Mosi hominis Dei sacerdotes vero suscipiebant effundendum sanguinem de manibus Levitarum
eo quod multa turba sanctificata non esset et idcirco Levitae immolarent phase his qui non occurrerant sanctificari Domino
magna etiam pars populi de Ephraim et Manasse et Isachar et Zabulon quae sanctificata non fuerat comedit phase non iuxta quod scriptum est et oravit pro eis Ezechias dicens Dominus bonus propitiabitur
cunctis qui in toto corde requirunt Dominum Deum patrum suorum et non inputabit eis quod minus sanctificati sunt
quem exaudivit Dominus et placatus est populo<CM>
feceruntque filii Israhel qui inventi sunt in Hierusalem sollemnitatem azymorum septem diebus in laetitia magna laudantes Dominum per singulos dies Levitae quoque et sacerdotes per organa quae suo officio congruebant
et locutus est Ezechias ad cor omnium Levitarum qui habebant intellegentiam bonam super Domino et comederunt septem diebus sollemnitatis immolantes victimas pacificorum et laudantes Dominum Deum patrum suorum
placuitque universae multitudini ut celebrarent etiam alios dies septem quod et fecerunt cum ingenti gaudio
Ezechias enim rex Iuda praebuerat multitudini mille tauros et septem milia ovium principes vero dederant populo tauros mille et oves decem milia sanctificata ergo est sacerdotum plurima multitudo
et hilaritate perfusa omnis turba Iuda tam sacerdotum et Levitarum quam universae frequentiae quae venerat ex Israhel proselytorum quoque de terra Israhel et habitantium in Iuda
factaque est grandis celebritas in Hierusalem qualis a diebus Salomonis filii David regis Israhel in ea urbe non fuerat
surrexerunt autem sacerdotes atque Levitae benedicentes populo et exaudita est vox eorum pervenitque oratio in habitaculum sanctum caeli<CM>
cumque haec fuissent rite celebrata egressus est omnis Israhel qui inventus fuerat in urbibus Iuda et fregerunt simulacra succideruntque lucos demoliti sunt excelsa et altaria destruxerunt non solum de universo Iuda et Beniamin sed de Ephraim quoque et Manasse donec penitus everterent reversique sunt omnes filii Israhel in possessiones et civitates suas
Ezechias vero constituit turmas sacerdotales et leviticas per divisiones suas unumquemque in officio proprio tam sacerdotum videlicet quam Levitarum ad holocausta et pacifica ut ministrarent et confiterentur canerentque in portis castrorum Domini
pars autem regis erat ut de propria eius substantia offerretur holocaustum mane semper et vespere sabbatis quoque et kalendis et sollemnitatibus ceteris sicut scriptum est in lege Mosi
praecepit etiam populo habitantium Hierusalem ut darent partes sacerdotibus et Levitis et possent vacare legi Domini
quod cum percrebruisset in auribus multitudinis plurimas obtulere primitias filii Israhel frumenti vini et olei mellis quoque et omnium quae gignit humus decimas obtulerunt
sed et filii Israhel et Iuda qui habitabant in urbibus Iuda obtulerunt decimas boum et ovium decimasque sanctorum quae voverant Domino Deo suo atque universa portantes fecerunt acervos plurimos
mense tertio coeperunt acervorum iacere fundamenta et mense septimo conpleverunt eos
cumque ingressi fuissent Ezechias et principes eius viderunt acervos et benedixerunt Domino ac populo Israhel
interrogavitque Ezechias sacerdotes et Levitas cur ita iacerent acervi
respondit illi Azarias sacerdos primus de stirpe Sadoc dicens ex quo coeperunt offerri primitiae in domo Domini comedimus et saturati sumus remanseruntque plurima eo quod benedixerit Dominus populo suo reliquiarum autem copia est ista quam cernis<CM>
praecepit igitur Ezechias ut praepararent horrea in domo Domini quod cum fecissent
intulerunt tam primitias quam decimas et quaecumque voverant fideliter fuit autem praefectus eorum Chonenias Levita et Semei frater eius secundus
post quem Ieihel et Azazias et Naath et Asahel et Ierimoth Iozabath quoque et Helihel et Iesmachias et Maath et Banaias praepositi sub manibus Choneniae et Semei fratris eius ex imperio Ezechiae regis et Azariae pontificis domus Domini ad quos omnia pertinebant
Core vero filius Iemna Levites et ianitor orientalis portae praepositus erat his quae sponte offerebantur Domino primitiisque et consecratis in sancta sanctorum
et sub cura eius Eden et Meniamin Hiesue et Sameias Amarias quoque et Sechenias in civitatibus sacerdotum ut fideliter distribuerent fratribus suis partes minoribus atque maioribus
exceptis maribus ab annis tribus et supra cunctis qui ingrediebantur templum Domini et quicquid per dies singulos conducebat in ministerio atque observationibus iuxta divisiones suas
sacerdotibus per familias et Levitis a vicesimo anno et supra per ordines et turmas suas
universaeque multitudini tam uxoribus quam liberis eorum utriusque sexus fideliter cibi de his quae sanctificata fuerant praebebantur
sed et filiorum Aaron per agros et suburbana urbium singularum dispositi erant viri qui partes distribuerent universo sexui masculino de sacerdotibus et Levitis
fecit ergo Ezechias universa quae diximus in omni Iuda operatusque est bonum et rectum et verum coram Domino Deo suo
in universa cultura ministerii domus Domini iuxta legem et caerimonias volens requirere Deum suum in toto corde suo fecitque et prosperatus est<CM>
post quae et huiuscemodi veritatem venit Sennacherib rex Assyriorum et ingressus Iudam obsedit civitates munitas volens eas capere
quod cum vidisset Ezechias venisse scilicet Sennacherib et totum belli impetum verti contra Hierusalem
inito cum principibus consilio virisque fortissimis ut obturarent capita fontium quae erant extra urbem et hoc omnium decernente sententia
congregavit plurimam multitudinem et obturaverunt cunctos fontes et rivum qui fluebat in medio terrae dicentes ne veniant reges Assyriorum et inveniant aquarum abundantiam
aedificavit quoque agens industrie omnem murum qui fuerat dissipatus et extruxit turres desuper et forinsecus alterum murum instauravitque Mello in civitate David et fecit universi generis armaturam et clypeos
constituitque principes bellatorum in exercitu et convocavit universos in platea portae civitatis ac locutus est ad cor eorum dicens
viriliter agite et confortamini nolite timere nec paveatis regem Assyriorum et universam multitudinem quae est cum eo multo enim plures nobiscum sunt quam cum illo
cum illo est brachium carneum nobiscum Dominus Deus noster qui auxiliator est noster pugnatque pro nobis confortatusque est populus huiuscemodi verbis Ezechiae regis Iuda<CM>
quae postquam gesta sunt misit Sennacherib rex Assyriorum servos suos Hierusalem ipse enim cum universo exercitu obsidebat Lachis ad Ezechiam regem Iuda et ad omnem populum qui erat in urbe dicens
haec dicit Sennacherib rex Assyriorum in quo habentes fiduciam sedetis obsessi in Hierusalem
num Ezechias decipit vos ut tradat morti in fame et siti adfirmans quod Dominus Deus vester liberet vos de manu regis Assyriorum
numquid non iste est Ezechias qui destruxit excelsa illius et altaria et praecepit Iudae et Hierusalem dicens coram altari uno adorabitis et in ipso conburetis incensum
an ignoratis quae ego fecerim et patres mei cunctis terrarum populis numquid praevaluerunt dii gentium omniumque terrarum liberare regionem suam de manu mea
quis est de universis diis gentium quas vastaverunt patres mei qui potuerit eruere populum suum de manu mea ut possit etiam Deus vester eruere vos de hac manu
non vos ergo decipiat Ezechias nec vana persuasione deludat neque credatis ei si enim nullus potuit deus cunctarum gentium atque regnorum liberare populum suum de manu mea et de manu patrum meorum consequenter nec Deus vester poterit eruere vos de hac manu
sed et alia multa locuti sunt servi eius contra Dominum Deum et contra Ezechiam servum eius
epistulas quoque scripsit plenas blasphemiae in Dominum Deum Israhel et locutus est adversus eum sicut dii gentium ceterarum non potuerunt liberare populos suos de manu mea sic et Deus Ezechiae eruere non poterit populum suum de manu ista
insuper et clamore magno lingua iudaica contra populum qui sedebat in muris Hierusalem personabat ut terreret eos et caperet civitatem
locutusque est contra Deum Hierusalem sicut adversum deos populorum terrae opera manuum hominum
oraverunt igitur Ezechias rex et Esaias filius Amos prophetes adversum hanc blasphemiam ac vociferati sunt usque in caelum
et misit Dominus angelum qui percussit omnem virum robustum et bellatorem et principem exercitus regis Assyriorum reversusque est cum ignominia in terram suam cumque ingressus esset domum dei sui filii qui egressi fuerant de utero eius interfecerunt eum gladio
salvavitque Dominus Ezechiam et habitatores Hierusalem de manu Sennacherib regis Assyriorum et de manu omnium et praestitit ei quietem per circuitum
multi etiam deferebant hostias et sacrificia Domino Hierusalem et munera Ezechiae regi Iuda qui exaltatus est post haec coram cunctis gentibus<CM>
in diebus illis aegrotavit Ezechias usque ad mortem et oravit Dominum exaudivitque eum et dedit ei signum
sed non iuxta beneficia quae acceperat retribuit quia elevatum est cor eius et facta est contra eum ira et contra Iudam ac Hierusalem
humiliatusque est postea eo quod exaltatum fuisset cor eius tam ipse quam habitatores Hierusalem et idcirco non venit super eos ira Domini in diebus Ezechiae
fuit autem Ezechias dives et inclitus valde et thesauros sibi plurimos congregavit argenti auri et lapidis pretiosi aromatum et armorum universi generis et vasorum magni pretii
apothecas quoque frumenti vini et olei et praesepia omnium iumentorum caulasque pecoribus
et urbes exaedificavit habebat quippe greges ovium et armentorum innumerabiles eo quod dedisset ei Dominus substantiam multam nimis
ipse est Ezechias qui obturavit superiorem fontem aquarum Gion et avertit eas subter ad occidentem urbis David in omnibus operibus suis fecit prospere quae voluit
attamen in legatione principum Babylonis qui missi fuerant ad eum ut interrogarent de portento quod acciderat super terram dereliquit eum Deus ut temptaretur et nota fierent omnia quae erant in corde eius
reliqua autem sermonum Ezechiae et misericordiarum eius scripta sunt in visione Esaiae filii Amos prophetae et in libro regum Iuda et Israhel
dormivitque Ezechias cum patribus suis et sepelierunt eum supra sepulchra filiorum David et celebravit eius exequias universus Iuda et omnes habitatores Hierusalem regnavitque Manasses filius eius pro eo<CM>
duodecim annorum erat Manasses cum regnare coepisset et quinquaginta quinque annis regnavit in Hierusalem
fecit autem malum coram Domino iuxta abominationes gentium quas subvertit Dominus coram filiis Israhel
et conversus instauravit excelsa quae demolitus fuerat Ezechias pater eius construxitque aras Baalim et fecit lucos et adoravit omnem militiam caeli et coluit eam
aedificavit quoque altaria in domo Domini de qua dixerat Dominus in Hierusalem erit nomen meum in aeternum
aedificavit autem ea cuncto exercitui caeli in duobus atriis domus Domini
transireque fecit filios suos per ignem in valle Benennon observabat somnia sectabatur auguria maleficis artibus inserviebat habebat secum magos et incantatores multaque mala operatus est coram Domino ut inritaret eum
sculptile quoque et conflatile signum posuit in domo Domini de qua locutus est Dominus ad David et ad Salomonem filium eius dicens in domo hac et in Hierusalem quam elegi de cunctis tribubus Israhel ponam nomen meum in sempiternum
et movere non faciam pedem Israhel de terra quam tradidi patribus eorum ita dumtaxat si custodierint facere quae praecepi eis cunctamque legem et caerimonias atque iudicia per manum Mosi
igitur Manasses seduxit Iudam et habitatores Hierusalem ut facerent malum super omnes gentes quas subverterat Dominus a facie filiorum Israhel
locutusque est Dominus ad eum et ad populum illius et adtendere noluerunt<CM>
idcirco superinduxit eis principes exercitus regis Assyriorum ceperuntque Manassen et vinctum catenis atque conpedibus duxerunt Babylonem
qui postquam coangustatus est oravit Dominum Deum suum et egit paenitentiam valde coram Deo patrum suorum
deprecatusque est eum et obsecravit intente et exaudivit orationem eius reduxitque eum Hierusalem in regnum suum et cognovit Manasses quod Dominus ipse esset Deus
post haec aedificavit murum extra civitatem David ad occidentem Gion in convalle ab introitu portae Piscium per circuitum usque ad Ophel et exaltavit illum vehementer constituitque principes exercitus in cunctis civitatibus Iuda munitis
et abstulit deos alienos et simulacrum de domo Domini aras quoque quas fecerat in monte domus Domini et in Hierusalem et proiecit omnia extra urbem
porro instauravit altare Domini et immolavit super illud victimas et pacifica et laudem praecepitque Iudae ut serviret Domino Deo Israhel
attamen adhuc populus immolabat in excelsis Domino Deo suo
reliqua autem gestorum Manasse et obsecratio eius ad Deum suum verba quoque videntium qui loquebantur ad eum in nomine Domini Dei Israhel continentur in sermonibus regum Israhel
oratio quoque eius et exauditio et cuncta peccata atque contemptus loca etiam in quibus aedificavit excelsa et fecit lucos et statuas antequam ageret paenitentiam scripta sunt in sermonibus Ozai
dormivit ergo Manasses cum patribus suis et sepelierunt eum in domo sua regnavitque pro eo filius eius Amon<CM>
viginti duo annorum erat Amon cum regnare coepisset et duobus annis regnavit in Hierusalem
fecitque malum in conspectu Domini sicut fecerat Manasses pater eius et cunctis idolis quae Manasses fuerat fabricatus immolavit atque servivit
et non est reveritus faciem Domini sicut reveritus est Manasses pater eius et multo maiora deliquit
cumque coniurassent adversus eum servi sui interfecerunt eum in domo sua
porro reliqua populi multitudo caesis his qui Amon percusserant constituit regem Iosiam filium eius pro eo<CM>
octo annorum erat Iosias cum regnare coepisset et triginta et uno annis regnavit in Hierusalem
fecitque quod erat rectum in conspectu Domini et ambulavit in viis David patris sui non declinavit neque ad dexteram neque ad sinistram
octavo autem anno regni sui cum adhuc esset puer coepit quaerere Deum patris sui David et duodecimo anno postquam coeperat mundavit Iudam et Hierusalem ab excelsis et lucis simulacrisque et sculptilibus
destruxeruntque coram eo aras Baalim et simulacra quae superposita fuerant demoliti sunt lucos etiam et sculptilia succidit atque comminuit et super tumulos eorum qui eis immolare consueverant fragmenta dispersit
ossa praeterea sacerdotum conbusit in altaribus idolorum mundavitque Iudam et Hierusalem
sed et in urbibus Manasse et Ephraim et Symeon usque Nepthalim cuncta subvertit
cumque altaria dissipasset et lucos et sculptilia contrivisset in frusta cunctaque delubra demolitus esset de universa terra Israhel reversus est Hierusalem<CM>
igitur anno octavodecimo regni sui mundata iam terra et templo Domini misit Saphan filium Eseliae et Maasiam principem civitatis et Ioha filium Ioachaz a commentariis ut instaurarent domum Domini Dei sui
qui venerunt ad Helciam sacerdotem magnum acceptamque ab eo pecuniam quae inlata fuerat in domum Domini et quam congregaverant Levitae ianitores de Manasse et Ephraim et universis reliquiis Israhel ab omni quoque Iuda et Beniamin et habitatoribus Hierusalem
tradiderunt in manibus eorum qui praeerant operariis in domo Domini ut instaurarent templum et infirma quaeque sarcirent
at illi dederunt eam artificibus et cementariis ut emerent lapides de lapidicinis et ligna ad commissuras aedificii et ad contignationem domorum quas destruxerant reges Iuda
qui fideliter cuncta faciebant erant autem praepositi operantium Iaath et Abdias de filiis Merari Zaccharias et Mosollam de filiis Caath qui urguebant opus omnes Levitae scientes organis canere
super eos vero qui ad varios usus onera portabant erant scribae et magistri de Levitis ianitores<CM>
cumque efferrent pecuniam quae inlata fuerat in templum Domini repperit Helcias sacerdos librum legis Domini per manum Mosi
et ait ad Saphan scribam librum legis inveni in domo Domini et tradidit ei
at ille intulit volumen ad regem et nuntiavit ei dicens omnia quae dedisti in manu servorum tuorum ecce conplentur
argentum quod reppertum est in domo Domini conflaverunt datumque est praefectis artificum et diversa opera fabricantium
praeterea tradidit mihi Helcias sacerdos hunc librum quem cum rege praesente recitasset
audissetque ille verba legis scidit vestimenta sua
et praecepit Helciae et Ahicam filio Saphan et Abdon filio Micha Saphan quoque scribae et Asaiae servo regis dicens
ite et orate Dominum pro me et pro reliquiis Israhel et Iuda super universis sermonibus libri istius qui reppertus est magnus enim furor Domini stillavit super nos eo quod non custodierint patres nostri verba Domini ut facerent omnia quae scripta sunt in isto volumine
abiit igitur Helcias et hii qui simul a rege missi fuerant ad Holdan propheten uxorem Sellum filii Thecuath filii Hasra custodis vestium quae habitabat Hierusalem in secunda et locuti sunt ei verba quae supra narravimus
at illa respondit eis haec dicit Dominus Deus Israhel dicite viro qui misit vos ad me
haec dicit Dominus ecce ego inducam mala super locum istum et super habitatores eius cunctaque maledicta quae scripta sunt in libro hoc quem legerunt coram rege Iuda
quia dereliquerunt me et sacrificaverunt diis alienis ut me ad iracundiam provocarent in cunctis operibus manuum suarum idcirco stillavit furor meus super locum istum et non extinguetur
ad regem autem Iuda qui misit vos pro Domino deprecando sic loquimini haec dicit Dominus Deus Israhel quoniam audisti verba voluminis
atque emollitum est cor tuum et humiliatus es in conspectu Dei super his quae dicta sunt contra locum hunc et habitatores Hierusalem reveritusque faciem meam scidisti vestimenta tua et flevisti coram me ego quoque exaudivi te dicit Dominus
iam enim colligam te ad patres tuos et infereris in sepulchrum tuum in pace nec videbunt oculi tui omne malum quod ego inducturus sum super locum istum et super habitatores eius rettulerunt itaque regi cuncta quae dixerat<CM>
at ille convocatis universis maioribus natu Iuda et Hierusalem
ascendit domum Domini unaque omnes viri Iuda et habitatores Hierusalem sacerdotes et Levitae et cunctus populus a minimo usque ad maximum quibus audientibus in domo Domini legit rex omnia verba voluminis
et stans in tribunali suo percussit foedus coram Domino ut ambularet post eum et custodiret praecepta et testimonia et iustificationes eius in toto corde suo et in tota anima sua faceretque quae scripta sunt in volumine illo quem legerat
adiuravit quoque super hoc omnes qui repperti fuerant in Hierusalem et Beniamin et fecerunt habitatores Hierusalem iuxta pactum Domini Dei patrum suorum
abstulit ergo Iosias cunctas abominationes de universis regionibus filiorum Israhel et fecit omnes qui residui erant in Israhel servire Domino Deo suo cunctis diebus eius non recesserunt a Domino Deo patrum suorum<CM>
fecit autem Iosias in Hierusalem phase Domino quod immolatum est quartadecima die mensis primi
et constituit sacerdotes in officiis suis hortatusque est eos ut ministrarent in domo Domini
Levitis quoque ad quorum eruditionem omnis Israhel sanctificabatur Domino locutus est ponite arcam in sanctuario templi quod aedificavit Salomon filius David rex Israhel nequaquam enim eam ultra portabitis nunc autem ministrate Domino Deo vestro et populo eius Israhel
et praeparate vos per domos et cognationes vestras in divisionibus singulorum sicut praecepit David rex Israhel et descripsit Salomon filius eius
ministrate in sanctuario per familias turmasque leviticas
et sanctificati immolate phase fratres etiam vestros ut possint iuxta verba quae locutus est Dominus in manu Mosi facere praeparate
dedit praeterea Iosias omni populo qui ibi fuerat inventus in sollemnitatem phase agnos et hedos de gregibus et reliqui pecoris triginta milia boumque tria milia haec de regis universa substantia
duces quoque eius sponte quod voluerant obtulerunt tam populo quam sacerdotibus et Levitis porro Helcias et Zaccharias et Iehihel principes domus Domini dederunt sacerdotibus ad faciendum phase pecora commixtim duo milia sescenta et boves trecentos
Chonenias autem Semeias etiam et Nathanahel fratres eius necnon Asabias et Iahihel et Iozabath principes Levitarum dederunt ceteris Levitis ad celebrandum phase quinque milia pecorum et boves quingentos
praeparatumque est ministerium et steterunt sacerdotes in officio suo Levitae quoque in turmis iuxta regis imperium
et immolatum est phase asperseruntque sacerdotes manu sua sanguinem et Levitae detraxerunt pelles holocaustorum
et separaverunt ea ut darent per domos et familias singulorum et offerrentur Domino sicut scriptum est in libro Mosi de bubus quoque fecere similiter
et assaverunt phase super ignem iuxta quod lege praeceptum est pacificas vero hostias coxerunt in lebetis et caccabis et ollis et festinato distribuerunt universae plebi
sibi autem et sacerdotibus postea paraverunt nam in oblatione holocaustorum et adipum usque ad noctem sacerdotes fuerant occupati unde Levitae et sibi et sacerdotibus filiis Aaron paraverunt novissimis
porro cantores filii Asaph stabant in ordine suo iuxta praeceptum David et Asaph et Heman et Idithun prophetarum regis ianitores vero per portas singulas observabant ita ut ne puncto quidem discederent a ministerio quam ob rem et fratres eorum Levitae paraverunt eis cibos
omnis igitur cultura Domini rite conpleta est in die illa ut facerent phase et offerrent holocausta super altare Domini iuxta praeceptum regis Iosiae
feceruntque filii Israhel qui repperti fuerant ibi phase in tempore illo et sollemnitatem azymorum septem diebus
non fuit phase simile huic in Israhel a diebus Samuhelis prophetae sed nec quisquam de cunctis regibus Israhel fecit phase sicut Iosias sacerdotibus et Levitis et omni Iuda et Israhel qui reppertus fuerat et habitantibus in Hierusalem
octavodecimo anno regni Iosiae hoc phase celebratum est<CM>
postquam instauraverat Iosias templum ascendit Nechao rex Aegypti ad pugnandum in Charchamis iuxta Eufraten et processit in occursum eius Iosias
at ille missis ad eum nuntiis ait quid mihi et tibi est rex Iuda non adversum te hodie venio sed contra aliam pugno domum ad quam me Deus festinato ire praecepit desine adversum Deum facere qui mecum est ne interficiat te
noluit Iosias reverti sed praeparavit contra eum bellum nec adquievit sermonibus Nechao ex ore Dei verum perrexit ut dimicaret in campo Mageddo
ibique vulneratus a sagittariis dixit pueris suis educite me de proelio quia oppido vulneratus sum
qui transtulerunt eum de curru in alterum currum qui sequebatur eum more regio et asportaverunt in Hierusalem mortuusque est et sepultus in mausoleo patrum suorum et universus Iuda et Hierusalem luxerunt eum
Hieremias maxime cuius omnes cantores atque cantrices usque in praesentem diem lamentationes super Iosia replicant et quasi lex obtinuit in Israhel ecce scriptum fertur in Lamentationibus
reliqua autem sermonum Iosiae et misericordiarum eius quae lege praecepta sunt Domini
opera quoque illius prima et novissima scripta sunt in libro regum Israhel et Iuda<CM>
tulit ergo populus terrae Ioachaz filium Iosiae et constituit regem pro patre suo in Hierusalem
viginti trium annorum erat Ioachaz cum regnare coepisset et tribus mensibus regnavit in Hierusalem
amovit autem eum rex Aegypti cum venisset Hierusalem et condemnavit terram centum talentis argenti et talento auri
constituitque regem pro eo Eliacim fratrem eius super Iudam et Hierusalem et vertit nomen eius Ioacim ipsum vero Ioachaz tulit secum et adduxit in Aegyptum
viginti quinque annorum erat Ioacim cum regnare coepisset et undecim annis regnavit in Hierusalem fecitque malum coram Domino Deo suo
contra hunc ascendit Nabuchodonosor rex Chaldeorum et vinctum catenis duxit in Babylonem
ad quam et vasa Domini transtulit et posuit ea in templo suo
reliqua autem verborum Ioacim et abominationum eius quas operatus est et quae inventa sunt in eo continentur in libro regum Israhel et Iuda regnavitque Ioachin filius eius pro eo
octo annorum erat Ioachin cum regnare coepisset et tribus mensibus ac decem diebus regnavit in Hierusalem fecitque malum in conspectu Domini
cumque anni circulus volveretur misit Nabuchodonosor rex qui et adduxerunt eum in Babylonem asportatis simul pretiosissimis vasis domus Domini regem vero constituit Sedeciam fratrem eius super Iudam et Hierusalem<CM>
viginti et unius anni erat Sedecias cum regnare coepisset et undecim annis regnavit in Hierusalem
fecitque malum in oculis Domini Dei sui nec erubuit faciem Hieremiae prophetae loquentis ad se ex ore Domini
a rege quoque Nabuchodonosor recessit qui adiuraverat eum per Deum et induravit cervicem suam et cor ut non reverteretur ad Dominum Deum Israhel
sed et universi principes sacerdotum et populus praevaricati sunt inique iuxta universas abominationes gentium et polluerunt domum Domini quam sanctificaverat sibi in Hierusalem
mittebat autem Dominus Deus patrum suorum ad illos per manum nuntiorum suorum de nocte consurgens et cotidie commonens eo quod parceret populo et habitaculo suo
at illi subsannabant nuntios Dei et parvipendebant sermones eius inludebantque prophetis donec ascenderet furor Domini in populum eius et esset nulla curatio
adduxit enim super eos regem Chaldeorum et interfecit iuvenes eorum gladio in domo sanctuarii sui non est misertus adulescentis et virginis et senis nec decrepiti quidem sed omnes tradidit manibus eius
universaque vasa domus Domini tam maiora quam minora et thesauros templi et regis et principum transtulit in Babylonem
incenderunt hostes domum Dei destruxerunt murum Hierusalem universas turres conbuserunt et quicquid pretiosum fuerat demoliti sunt
si quis evaserat gladium ductus in Babylonem servivit regi et filiis eius donec imperaret rex Persarum
et conpleretur sermo Domini ex ore Hieremiae et celebraret terra sabbata sua cunctis enim diebus desolationis egit sabbatum usque dum conplerentur septuaginta anni<CM>
anno autem primo Cyri regis Persarum ad explendum sermonem Domini quem locutus fuerat per os Hieremiae suscitavit Dominus spiritum Cyri regis Persarum qui iussit praedicari in universo regno suo etiam per scripturam dicens
haec dicit Cyrus rex Persarum omnia regna terrae dedit mihi Dominus Deus caeli et ipse praecepit mihi ut aedificarem ei domum in Hierusalem quae est in Iudaea quis ex vobis est in omni populo eius sit Dominus Deus suus cum eo et ascendat<CM>
in anno primo Cyri regis Persarum ut conpleretur verbum Domini ex ore Hieremiae suscitavit Dominus spiritum Cyri regis Persarum et transduxit vocem in universo regno suo etiam per scripturam dicens
haec dicit Cyrus rex Persarum omnia regna terrae dedit mihi Dominus Deus caeli et ipse praecepit mihi ut aedificarem ei domum in Hierusalem quae est in Iudaea
quis est in vobis de universo populo eius sit Deus illius cum ipso ascendat Hierusalem quae est in Iudaea et aedificet domum Domini Dei Israhel ipse est Deus qui est in Hierusalem
et omnes reliqui in cunctis locis ubicumque habitant adiuvent eum viri de loco suo argento et auro et substantia et pecoribus excepto quod voluntarie offerunt templo Dei quod est in Hierusalem<CM>
et surrexerunt principes patrum de Iuda et Beniamin et sacerdotes et Levitae omnis cuius suscitavit Deus spiritum ut ascenderent ad aedificandum templum Domini quod erat in Hierusalem
universique qui erant in circuitu adiuverunt manus eorum in vasis argenteis et aureis in substantia in iumentis in supellectili exceptis his quae sponte obtulerunt
rex quoque Cyrus protulit vasa templi Domini quae tulerat Nabuchodonosor de Hierusalem et posuerat ea in templo dei sui
protulit autem ea Cyrus rex Persarum per manum Mitridatis filii Gazabar et adnumeravit ea Sasabassar principi Iudae
et hic est numerus eorum fialae aureae triginta fialae argenteae mille cultri viginti novem scyphi aurei triginta
scyphi argentei secundi quadringenti decem vasa alia mille
omnia vasa aurea et argentea quinque milia quadringenta universa tulit Sasabassar cum his qui ascendebant de transmigratione Babylonis in Hierusalem<CM>
hii sunt autem filii provinciae qui ascenderunt de captivitate quam transtulerat Nabuchodonosor rex Babylonis in Babylonem et reversi sunt in Hierusalem et Iudam unusquisque in civitatem suam
qui venerunt cum Zorobabel Hiesua Neemia Saraia Rahelaia Mardochai Belsan Mesphar Beguai Reum Baana numerus virorum populi Israhel
filii Pharos duo milia centum septuaginta duo
filii Sephetia trecenti septuaginta duo
filii Area septingenti septuaginta quinque
filii Phaethmoab filiorum Iosue Ioab duo milia octingenti duodecim
filii Helam mille ducenti quinquaginta quattuor
filii Zeththua nongenti quadraginta quinque
filii Zacchai septingenti sexaginta
filii Bani sescenti quadraginta duo
filii Bebai sescenti viginti tres
filii Azgad mille ducenti viginti duo
filii Adonicam sescenti sexaginta sex
filii Beguai duo milia quinquaginta sex
filii Adin quadringenti quinquaginta quattuor
filii Ater qui erant ex Hiezechia nonaginta octo
filii Besai trecenti viginti tres
filii Iora centum duodecim
filii Asom ducenti viginti tres
filii Gebbar nonaginta quinque
filii Bethleem centum viginti tres
viri Netupha quinquaginta sex
viri Anathoth centum viginti octo
filii Azmaveth quadraginta duo
filii Cariathiarim Caephira et Beroth septingenti quadraginta tres
filii Arama et Gaba sescenti viginti unus
viri Machmas centum viginti duo
viri Bethel et Gai ducenti viginti tres
filii Nebo quinquaginta duo
filii Megbis centum quinquaginta sex
filii Helam alterius mille ducenti quinquaginta quattuor
filii Arim trecenti viginti
filii Lod Adid et Ono septingenti viginti quinque
filii Hiericho trecenti quadraginta quinque
filii Sennaa tria milia sescenti triginta<CM>
sacerdotes filii Idaia in domo Hiesue nongenti septuaginta tres
filii Emmer mille quinquaginta duo
filii Phessur mille ducenti quadraginta septem
filii Arim mille decem et septem
Levitae filii Hiesue et Cedmihel filiorum Odevia septuaginta quattuor
cantores filii Asaph centum viginti octo
filii ianitorum filii Sellum filii Ater filii Telmon filii Accub filii Atita filii Sobai universi centum triginta novem
Nathinnei filii Sia filii Asupha filii Tebbaoth
filii Ceros filii Siaa filii Phadon
filii Levana filii Agaba filii Accub
filii Agab filii Selmai filii Anan
filii Gaddel filii Gaer filii Rahaia
filii Rasin filii Nechoda filii Gazem
filii Aza filii Phasea filii Besee
filii Asenaa filii Munim filii Nephusim
filii Becbuc filii Acupha filii Arur
filii Besluth filii Maida filii Arsa
filii Bercos filii Sisara filii Thema
filii Nasia filii Atupha
filii servorum Salomonis filii Sotei filii Suphereth filii Pharuda
filii Iala filii Dercon filii Gedel
filii Saphatia filii Athil filii Phocereth qui erant de Asebaim filii Ammi
omnes Nathinnei et filii servorum Salomonis trecenti nonaginta duo
et hii qui ascenderunt de Thelmela Thelarsa Cherub et Don et Mer et non potuerunt indicare domum patrum suorum et semen suum utrum ex Israhel essent
filii Delaia filii Tobia filii Necoda sescenti quinquaginta duo
et de filiis sacerdotum filii Obia filii Accos filii Berzellai qui accepit de filiabus Berzellai Galaditis uxorem et vocatus est nomine eorum
hii quaesierunt scripturam genealogiae suae et non invenerunt et eiecti sunt de sacerdotio
et dixit Athersatha eis ut non comederent de sancto sanctorum donec surgeret sacerdos doctus atque perfectus<CM>
omnis multitudo quasi unus quadraginta duo milia trecenti sexaginta
exceptis servis eorum et ancillis qui erant septem milia trecenti triginta septem et in ipsis cantores atque cantrices ducentae
equi eorum septingenti triginta sex muli eorum ducenti quadraginta quinque
cameli eorum quadringenti triginta quinque asini eorum sex milia septingenti viginti
et de principibus patrum cum ingrederentur templum Domini quod est in Hierusalem sponte obtulerunt in domum Dei ad extruendam eam in loco suo
secundum vires suas dederunt in inpensas operis auri solidos sexaginta milia et mille argenti minas quinque milia et vestes sacerdotales centum
habitaverunt ergo sacerdotes et Levitae et de populo et cantores et ianitores et Nathinnei in urbibus suis universusque Israhel in civitatibus suis<CM>
iamque venerat mensis septimus et erant filii Israhel in civitatibus suis congregatus est ergo populus quasi vir unus in Hierusalem
et surrexit Iosue filius Iosedech et fratres eius sacerdotes et Zorobabel filius Salathihel et fratres eius et aedificaverunt altare Dei Israhel ut offerrent in eo holocaustomata sicut scriptum est in lege Mosi viri Dei
conlocaverunt autem altare super bases suas deterrentibus eos per circuitum populis terrarum et obtulerunt super illud holocaustum Domino mane et vespere
feceruntque sollemnitatem tabernaculorum sicut scriptum est et holocaustum diebus singulis per ordinem secundum praeceptum opus diei in die suo
et post haec holocaustum iuge tam in kalendis quam in universis sollemnitatibus Domini quae erant consecratae et in omnibus in quibus ultro offerebatur munus Deo
a primo die mensis septimi coeperunt offerre holocaustum Domino porro templum Dei fundatum necdum erat
dederunt autem pecunias latomis et cementariis cibum quoque et potum et oleum Sidoniis Tyriisque ut deferrent ligna cedrina de Libano ad mare Ioppes iuxta quod praeceperat Cyrus rex Persarum eis<CM>
anno autem secundo adventus eorum ad templum Dei in Hierusalem mense secundo coeperunt Zorobabel filius Salathihel et Iosue filius Iosedech et reliqui de fratribus eorum sacerdotes et Levitae et omnes qui venerant de captivitate in Hierusalem et constituerunt Levitas a viginti annis et supra ut urguerent opus Domini
stetitque Iosue filii eius et fratres eius Cedmihel et filii eius et filii Iuda quasi unus ut instarent super eos qui faciebant opus in templo Dei filii Enadad filii eorum et fratres eorum Levitae
fundato igitur a cementariis templo Domini steterunt sacerdotes in ornatu suo cum tubis et Levitae filii Asaph in cymbalis ut laudarent Deum per manus David regis Israhel
et concinebant in hymnis et confessione Domino quoniam bonus quoniam in aeternum misericordia eius super Israhel omnis quoque populus vociferabatur clamore magno in laudando Dominum eo quod fundatum esset templum Domini
plurimi etiam de sacerdotibus et Levitis et principes patrum seniores qui viderant templum prius cum fundatum esset et hoc templum in oculis eorum flebant voce magna et multi vociferantes in laetitia elevabant vocem
nec poterat quisquam agnoscere vocem clamoris laetantium et vocem fletus populi commixtim enim populus vociferabatur clamore magno et vox audiebatur procul<CM>
audierunt autem hostes Iudae et Beniamin quia filii captivitatis aedificarent templum Domino Deo Israhel
et accedentes ad Zorobabel et ad principes patrum dixerunt eis aedificemus vobiscum quia ita ut vos quaerimus Deum vestrum ecce nos immolamus victimas ex diebus Asoraddan regis Assur qui adduxit nos huc
et dixit eis Zorobabel et Iosue et reliqui principes patrum Israhel non est vobis et nobis ut aedificemus domum Deo nostro sed nos ipsi soli aedificabimus Domino Deo nostro sicut praecepit nobis rex Cyrus rex Persarum
factum est igitur ut populus terrae inpediret manus populi Iudae et turbaret eos in aedificando
conduxerunt quoque adversum eos consiliatores ut destruerent consilium eorum omnibus diebus Cyri regis Persarum et usque ad regnum Darii regis Persarum<CM>
in regno autem Asueri principio regni eius scripserunt accusationem adversum habitatores Iudae et Hierusalem
et in diebus Artarxersis scripsit Beselam Mitridatis et Tabel et reliqui qui erant in consilio eorum ad Artarxersen regem Persarum epistula autem accusationis scripta erat syriace et legebatur sermone syro
Reum Beelteem et Samsai scriba scripserunt epistulam unam de Hierusalem Artarxersi regi huiuscemodi
Reum Beelteem et Samsai scriba et reliqui consiliatores eorum Dinei et Apharsathei Terphalei Apharsei Erchuei Babylonii Susannechei Deaei Aelamitae
et ceteri de gentibus quas transtulit Asennaphar magnus et gloriosus et habitare eas fecit in civitatibus Samariae et in reliquis regionibus trans Flumen in pace
hoc est exemplar epistulae quam miserunt ad eum Artarxersi regi servi tui viri qui sunt trans Fluvium salutem dicunt
notum sit regi quia Iudaei qui ascenderunt a te ad nos venerunt in Hierusalem civitatem rebellem et pessimam quam aedificant extruentes muros eius et parietes conponentes
nunc igitur notum sit regi quia si civitas illa aedificata fuerit et muri eius instaurati tributum et vectigal et annuos reditus non dabunt et usque ad reges haec noxa perveniet
nos ergo memores salis quod in palatio comedimus et quia laesiones regis videre nefas ducimus idcirco misimus et nuntiavimus regi
ut recenseas in libris historiarum patrum tuorum et invenies scriptum in commentariis et scies quoniam urbs illa urbs rebellis est et nocens regibus et provinciis et bella concitant in ea ex diebus antiquis quam ob rem et civitas ipsa destructa est
nuntiamus nos regi quoniam si civitas illa aedificata fuerit et muri ipsius instaurati possessionem trans Fluvium non habebis<CM>
verbum misit rex ad Reum Beelteem et Samsai scribam et ad reliquos qui erant in consilio eorum habitatores Samariae et ceteris trans Fluvium salutem dicens et pacem
accusationem quam misistis ad nos manifeste lecta est coram me
et a me praeceptum est et recensuerunt inveneruntque quoniam civitas illa a diebus antiquis adversum reges rebellat et seditiones et proelia concitantur in ea
nam et reges fortissimi fuerunt in Hierusalem qui et dominati sunt omni regioni quae trans Fluvium est tributum quoque et vectigal et reditus accipiebant
nunc ergo audite sententiam ut prohibeatis viros illos et urbs illa non aedificetur donec si forte a me iussum fuerit
videte ne neglegenter hoc impleatis et paulatim crescat malum contra reges
itaque exemplum edicti Artarxersis regis lectum est coram Reum et Samsai scriba et consiliariis eorum et abierunt festini in Hierusalem ad Iudaeos et prohibuerunt eos in brachio et robore
tunc intermissum est opus domus Dei in Hierusalem et non fiebat usque ad annum secundum regni Darii regis Persarum<CM>
prophetaverunt autem Aggeus propheta et Zaccharias filius Addo prophetantes ad Iudaeos qui erant in Iudaea et Hierusalem in nomine Dei Israhel
tunc surrexerunt Zorobabel filius Salathihel et Iosue filius Iosedech et coeperunt aedificare templum Dei in Hierusalem et cum eis prophetae Dei adiuvantes eos<CM>
in ipso tempore venit ad eos Tatannai qui erat dux trans Flumen et Starbuzannai et consiliarii eorum sicque dixerunt eis quis dedit vobis consilium ut domum hanc aedificaretis et muros hos instauraretis
ad quod respondimus eis quae essent nomina hominum auctorum illius aedificationis
oculus autem Dei eorum factus est super senes Iudaeorum et non potuerunt inhibere eos placuitque ut res ad Darium referretur et tunc satisfacerent adversus accusationem illam
exemplar epistulae quam misit Tatannai dux regionis trans Flumen et Starbuzannai et consiliatores eius Apharsacei qui erant trans Flumen ad Darium regem
sermo quem miserant ei sic scriptus erat Dario regi pax omnis
notum sit regi isse nos ad Iudaeam provinciam ad domum Dei magni quae aedificatur lapide inpolito et ligna ponuntur in parietibus opusque illud diligenter extruitur et crescit in manibus eorum
interrogavimus ergo senes illos et ita diximus eis quis dedit vobis potestatem ut domum hanc aedificaretis et muros instauraretis
sed et nomina eorum quaesivimus ab eis ut nuntiaremus tibi quae scripsimus nomina virorum qui sunt principes in eis
huiuscemodi autem sermonem responderunt nobis dicentes nos sumus servi Dei caeli et terrae et aedificamus templum quod erat extructum ante hos annos multos quodque rex Israhel magnus aedificaverat et extruxerat
postquam autem ad iracundiam provocaverunt patres nostri Deum caeli et tradidit eos in manu Nabuchodonosor regis Babylonis Chaldei domum quoque hanc destruxit et populum eius transtulit in Babylonem
anno autem primo Cyri regis Babylonis Cyrus rex proposuit edictum ut domus Dei aedificaretur
nam et vasa templi Dei aurea et argentea quae Nabuchodonosor tulerat de templo quod erat in Hierusalem et asportaverat ea in templum Babylonis protulit Cyrus rex de templo Babylonis et data sunt Sasabassar vocabulo quem et principem constituit
dixitque ei haec vasa tolle et vade et pone ea in templo quod est in Hierusalem et domus Dei aedificetur in loco suo
tunc itaque Sasabassar ille venit et posuit fundamenta templi Dei in Hierusalem et ex eo tempore usque nunc aedificatur et necdum conpletum est
nunc ergo si videtur regi bonum recenseat in bibliotheca regis quae est in Babylone utrumnam a Cyro rege iussum sit ut aedificaretur domus Dei in Hierusalem et voluntatem regis super hac re mittat ad nos<CM>
tunc Darius rex praecepit et recensuerunt in bibliotheca librorum qui erant repositi in Babylone
et inventum est in Ecbathanis quod est castrum in Madena provincia volumen unum talisque scriptus erat in eo commentarius
anno primo Cyri regis Cyrus rex decrevit ut domus Dei quae est in Hierusalem aedificaretur in loco ubi immolent hostias et ut ponant fundamenta subportantia altitudinem cubitorum sexaginta et latitudinem cubitorum sexaginta
ordines de lapidibus inpolitis tres et sic ordines de lignis novis sumptus autem de domo regis dabuntur
sed et vasa templi Dei aurea et argentea quae Nabuchodonosor tulerat de templo Hierusalem et adtulerat ea in Babylonem reddantur et referantur in templo Hierusalem in locum suum quae et posita sunt in templo Dei
nunc ergo Tatannai dux regionis quae est trans Flumen Starbuzannai et consiliarii vestri Apharsacei qui estis trans Flumen procul recedite ab illis
et dimittite fieri templum Dei illud a duce Iudaeorum et a senioribus eorum domum Dei illam aedificent in loco suo
sed et a me praeceptum est quid oporteat fieri a presbyteris Iudaeorum illis ut aedificetur domus Dei scilicet ut de arca regis id est de tributis quae dantur de regione trans Flumen studiose sumptus dentur viris illis ne inpediatur opus
quod si necesse fuerit et vitulos et agnos et hedos in holocaustum Deo caeli frumentum sal vinum et oleum secundum ritum sacerdotum qui sunt in Hierusalem detur eis per dies singulos ne sit in aliquo querimonia
et offerant oblationes Deo caeli orentque pro vita regis et filiorum eius
a me ergo positum est decretum ut omnis homo qui hanc mutaverit iussionem tollatur lignum de domo ipsius et erigatur et configatur in eo domus autem eius publicetur
Deus autem qui habitare fecit nomen suum ibi dissipet omnia regna et populum qui extenderit manum suam ut repugnet et dissipet domum Dei illam quae est in Hierusalem ego Darius statui decretum quod studiose impleri volo<CM>
igitur Tatannai dux regionis trans Flumen et Starbuzannai et consiliarii eius secundum quod praeceperat Darius rex sic diligenter exsecuti sunt
seniores autem Iudaeorum aedificabant et prosperabantur iuxta prophetiam Aggei prophetae et Zacchariae filii Addo et aedificaverunt et construxerunt iubente Deo Israhel et iubente Cyro et Dario et Artarxerse regibus Persarum
et conpleverunt domum Dei istam usque ad diem tertium mensis adar qui est annus sextus regni Darii regis
fecerunt autem filii Israhel sacerdotes et Levitae et reliqui filiorum transmigrationis dedicationem domus Dei in gaudio
et obtulerunt in dedicationem domus Dei vitulos centum arietes ducentos agnos quadringentos hircos caprarum pro peccato totius Israhel duodecim iuxta numerum tribuum Israhel
et statuerunt sacerdotes in ordinibus suis et Levitas in vicibus suis super opera Dei in Hierusalem sicut scriptum est in libro Mosi
fecerunt autem filii transmigrationis pascha quartadecima die mensis primi
purificati enim fuerant sacerdotes et Levitae quasi unus omnes mundi ad immolandum pascha universis filiis transmigrationis et fratribus suis sacerdotibus et sibi
et comederunt filii Israhel qui reversi fuerant de transmigratione et omnis qui se separaverat a coinquinatione gentium terrae ad eos ut quaererent Dominum Deum Israhel
et fecerunt sollemnitatem azymorum septem diebus in laetitia quoniam laetificaverat eos Dominus et converterat cor regis Assur ad eos ut adiuvaret manus eorum in opere domus Domini Dei Israhel<CM>
post haec autem verba in regno Artarxersis regis Persarum Ezras filius Saraiae filii Azariae filii Helciae
filii Sellum filii Sadoc filii Achitob
filii Amariae filii Azariae filii Maraioth
filii Zaraiae filii Ozi filii Bocci
filii Abisue filii Finees filii Eleazar filii Aaron sacerdotis ab initio
ipse Ezras ascendit de Babylone et ipse scriba velox in lege Mosi quam dedit Dominus Deus Israhel et dedit ei rex secundum manum Domini Dei eius super eum omnem petitionem eius
et ascenderunt de filiis Israhel et de filiis sacerdotum et de filiis Levitarum et de cantoribus et de ianitoribus et de Nathinneis in Hierusalem anno septimo Artarxersis regis
et venerunt in Hierusalem mense quinto ipse est annus septimus regis
quia in primo die mensis primi coepit ascendere de Babylone et in primo mensis quinti venit in Hierusalem iuxta manum Dei sui bonam super se
Ezras enim paravit cor suum ut investigaret legem Domini et faceret et doceret in Israhel praeceptum et iudicium<CM>
hoc est autem exemplar epistulae edicti quod dedit rex Artarxersis Ezrae sacerdoti scribae erudito in sermonibus et praeceptis Domini et caerimoniis eius in Israhel
Artarxersis rex regum Ezrae sacerdoti scribae legis Dei caeli doctissimo salutem
a me decretum est ut cuicumque placuerit in regno meo de populo Israhel et de sacerdotibus eius et de Levitis ire in Hierusalem tecum vadat
a facie enim regis et septem consiliatorum eius missus es ut visites Iudaeam et Hierusalem in lege Dei tui quae est in manu tua
et ut feras argentum et aurum quod rex et consiliatores eius sponte obtulerunt Deo Israhel cuius in Hierusalem tabernaculum est
et omne argentum et aurum quodcumque inveneris in universa provincia Babylonis et populus offerre voluerit et de sacerdotibus qui sponte obtulerint domui Dei sui quae est in Hierusalem
libere accipe et studiose eme de hac pecunia vitulos arietes agnos et sacrificia et libamina eorum et offer ea super altare templi Dei vestri quod est in Hierusalem
sed et si quid tibi et fratribus tuis placuerit de reliquo argento et auro ut faciatis iuxta voluntatem Dei vestri facite
vasa quoque quae dantur tibi in ministerium domus Dei tui trade in conspectu Dei Hierusalem
sed et cetera quibus opus fuerit in domo Dei tui quantumcumque necesse est ut expendas dabis de thesauro et de fisco regis
et a me ego Artarxersis rex statui atque decrevi omnibus custodibus arcae publicae qui sunt trans Flumen ut quodcumque petierit a vobis Ezras sacerdos scriba legis Dei caeli absque mora detis
usque ad argenti talenta centum et usque ad frumenti choros centum et usque ad vini batos centum et usque ad batos olei centum sal vero absque mensura
omne quod ad ritum Dei caeli pertinet tribuatur diligenter in domo Dei caeli ne forte irascatur contra regnum regis et filiorum eius
vobisque notum facimus de universis sacerdotibus et Levitis cantoribus ianitoribus Nathinneis et ministris domus Dei huius ut vectigal et tributum et annonas non habeatis potestatem inponendi super eos
tu autem Ezras secundum sapientiam Dei tui quae est in manu tua constitue iudices et praesides ut iudicent omni populo qui est trans Flumen his videlicet qui noverunt legem Dei tui sed et inperitos docete libere
et omnis qui non fecerit legem Dei tui et legem regis diligenter iudicium erit de eo sive in mortem sive in exilium sive in condemnationem substantiae eius vel certe in carcerem<CM>
benedictus Dominus Deus patrum nostrorum qui dedit hoc in corde regis ut glorificaret domum Domini quae est in Hierusalem
et in me inclinavit misericordiam coram rege et consiliatoribus eius et universis principibus regis potentibus et ego confortatus manu Domini Dei mei quae erat in me congregavi de Israhel principes qui ascenderent mecum<CM>
hii sunt ergo principes familiarum et genealogia eorum qui ascenderunt mecum in regno Artarxersis regis de Babylone
de filiis Finees Gersom de filiis Ithamar Danihel de filiis David Attus
de filiis Secheniae et de filiis Pharos Zaccharias et cum eo numerati sunt viri centum quinquaginta
de filiis Phaethmoab Helioenai filius Zareae et cum eo ducenti viri
de filiis Secheniae filius Hiezihel et cum eo trecenti viri
de filiis Adden Abeth filius Ionathan et cum eo quinquaginta viri
de filiis Helam Isaias filius Athaliae et cum eo septuaginta viri
de filiis Saphatiae Zebedia filius Michahel et cum eo octoginta viri
de filiis Ioab Obedia filius Iehihel et cum eo ducenti decem et octo viri
de filiis Selomith filius Iosphiae et cum eo centum sexaginta viri
de filiis Bebai Zaccharias filius Bebai et cum eo viginti octo viri
de filiis Ezgad Iohanan filius Eccetan et cum eo centum decem viri
de filiis Adonicam qui erant novissimi et haec nomina eorum Helifeleth et Heihel et Samaias et cum eis sexaginta viri
de filiis Beggui Uthai et Zacchur et cum eo septuaginta viri
congregavi autem eos ad fluvium qui decurrit ad Ahavva et mansimus ibi diebus tribus quaesivique in populo et in sacerdotibus de filiis Levi et non inveni ibi
itaque misi Heliezer et Arihel et Semeam et Helnathan et Iarib et alterum Helnathan et Nathan et Zacchariam et Mesolam principes et Ioarib et Helnathan sapientes
et misi eos ad Heddo qui est primus in Casphiae loco et posui in ore eorum verba quae loquerentur ad Addom et ad fratres eius Nathinneos in loco Casphiae ut adducerent nobis ministros domus Dei nostri
et adduxerunt nobis per manum Dei nostri bonam super nos virum doctissimum de filiis Moolli filii Levi filii Israhel et Sarabiam et filios eius et fratres eius decem et octo
et Asabiam et cum eo Isaiam de filiis Merari fratres eius et filios eius viginti
et de Nathinneis quos dederat David et principes ad ministeria Levitarum Nathinneos ducentos viginti omnes hii suis nominibus vocabantur<CM>
et praedicavi ibi ieiunium iuxta fluvium Ahavva ut adfligeremur coram Domino Deo nostro et peteremus ab eo viam rectam nobis et filiis nostris universaeque substantiae nostrae
erubui enim petere regem auxilium et equites qui defenderent nos ab inimico in via quia dixeramus regi manus Dei nostri est super omnes qui quaerunt eum in bonitate et imperium eius et fortitudo eius et furor super omnes qui derelinquunt eum
ieiunavimus autem et rogavimus Deum nostrum pro hoc et evenit nobis prospere<CM>
et separavi de principibus sacerdotum duodecim Sarabian Asabian et cum eis de fratribus eorum decem
adpendique eis argentum et aurum et vasa consecrata domus Dei nostri quae obtulerat rex et consiliatores eius et principes eius universusque Israhel eorum qui inventi fuerant
et adpendi in manibus eorum argenti talenta sescenta quinquaginta et vasa argentea centum auri centum talenta
et crateras aureos viginti qui habebant solidos millenos et vasa aeris fulgentis optimi duo pulchra ut aurum
et dixi eis vos sancti Domini et vasa sancta et argentum et aurum quod sponte oblatum est Domino Deo patrum vestrorum
vigilate et custodite donec adpendatis coram principibus sacerdotum et Levitarum et ducibus familiarum Israhel in Hierusalem et thesaurum domus Domini
susceperunt autem sacerdotes et Levitae pondus argenti et auri et vasorum ut deferrent in Hierusalem in domum Dei nostri<CM>
promovimus ergo a flumine Ahavva duodecimo die mensis primi ut pergeremus Hierusalem et manus Dei nostri fuit super nos et liberavit nos de manu inimici et insidiatoris in via
et venimus Hierusalem et mansimus ibi diebus tribus
die autem quarta adpensum est argentum et aurum et vasa in domo Dei nostri per manum Meremoth filii Uriae sacerdotis et cum eo Eleazar filius Finees cumque eis Iozaded filius Iosue et Noadaia filius Bennoi Levitae
iuxta numerum et pondus omnium descriptumque est omne pondus in tempore illo
sed et qui venerant de captivitate filii transmigrationis obtulerunt holocaustomata Deo Israhel vitulos duodecim pro omni Israhel arietes nonaginta sex agnos septuaginta septem hircos pro peccato duodecim omnia in holocaustum Domino
dederunt autem edicta regis satrapis qui erant de conspectu regis et ducibus trans Flumen et elevaverunt populum et domum Dei<CM>
postquam autem haec conpleta sunt accesserunt ad me principes dicentes non est separatus populus Israhel et sacerdotes et Levitae a populis terrarum et de abominationibus eorum Chananei videlicet et Hetthei et Ferezei et Iebusei et Ammanitarum et Moabitarum et Aegyptiorum et Amorreorum
tulerunt enim de filiabus eorum sibi et filiis suis et commiscuerunt semen sanctum cum populis terrarum manus etiam principum et magistratuum fuit in transgressione hac prima
cumque audissem sermonem istum scidi pallium meum et tunicam et evelli capillos capitis mei et barbae et sedi maerens
convenerunt autem ad me omnes qui timebant verbum Dei Israhel pro transgressione eorum qui de captivitate venerant et ego sedebam tristis usque ad sacrificium vespertinum<CM>
et in sacrificio vespertino surrexi de adflictione mea et scisso pallio et tunica curvavi genua mea et expandi manus meas ad Dominum Deum meum
et dixi Deus meus confundor et erubesco levare Deus meus faciem meam ad te quoniam iniquitates nostrae multiplicatae sunt super caput et delicta nostra creverunt usque in caelum
a diebus patrum nostrorum sed et nos ipsi peccavimus granditer usque ad diem hanc et in iniquitatibus nostris traditi sumus ipsi et reges nostri et sacerdotes nostri in manum regum terrarum in gladium in captivitatem in rapinam et in confusionem vultus sicut et die hac
et nunc quasi parum et ad momentum facta est deprecatio nostra apud Dominum Deum nostrum ut dimitterentur nobis reliquiae et daretur paxillus in loco sancto eius et inluminaret oculos nostros Deus noster et daret nobis vitam modicam in servitute nostra
quia servi sumus et in servitute nostra non dereliquit nos Deus noster et inclinavit super nos misericordiam coram rege Persarum ut daret nobis vitam et sublimaret domum Dei nostri et extrueret solitudines eius et daret nobis sepem in Iuda et in Hierusalem
et nunc quid dicemus Deus noster post haec quia dereliquimus mandata tua
quae praecepisti in manu servorum tuorum prophetarum dicens terram ad quam vos ingredimini ut possideatis eam terra inmunda est iuxta inmunditiam populorum ceterarumque terrarum abominationibus eorum qui repleverunt eam ab ore usque ad os in coinquinatione sua
nunc ergo filias vestras ne detis filiis eorum et filias eorum non accipiatis filiis vestris et non quaeratis pacem eorum et prosperitatem eorum usque in aeternum ut confortemini et comedatis quae bona sunt terrae et heredes habeatis filios vestros usque in saeculum
et post omnia quae venerunt super nos in operibus nostris pessimis et in delicto nostro magno quia tu Deus noster liberasti nos de iniquitate nostra et dedisti nobis salutem sicut est hodie
ut non converteremur et irrita faceremus mandata tua neque matrimonia iungeremus cum populis abominationum istarum numquid iratus es nobis usque ad consummationem ne dimitteres nobis reliquias et salutem
Domine Deus Israhel iustus tu quoniam derelicti sumus qui salvaremur sicut die hac ecce coram te sumus in delicto nostro non enim stari potest coram te super hoc<CM>
sic ergo orante Ezra et inplorante eo et flente et iacente ante templum Dei collectus est ad eum de Israhel coetus grandis nimis virorum et mulierum puerorumque et flevit populus multo fletu
et respondit Sechenia filius Iehihel de filiis Helam et dixit Ezrae nos praevaricati sumus in Deum nostrum et duximus uxores alienigenas de populis terrae et nunc si est paenitentia Israhel super hoc
percutiamus foedus cum Deo nostro ut proiciamus universas uxores et eos qui de his nati sunt iuxta voluntatem Domini et eorum qui timent praeceptum Dei nostri secundum legem fiat
surge tuum est decernere nosque erimus tecum confortare et fac
surrexit ergo Ezras et adiuravit principes sacerdotum Levitarum et omnem Israhel ut facerent secundum verbum hoc et iuraverunt<CM>
et surrexit Ezras ante domum Dei et abiit ad cubiculum Iohanan filii Eliasib et ingressus est illuc panem non comedit et aquam non bibit lugebat enim in transgressione eorum qui de captivitate venerant
et missa est vox in Iuda et in Hierusalem omnibus filiis transmigrationis ut congregarentur in Hierusalem
et omnis qui non venerit in tribus diebus iuxta consilium principum et seniorum auferetur universa substantia eius et ipse abicietur de coetu transmigrationis
convenerunt igitur omnes viri Iuda et Beniamin in Hierusalem tribus diebus ipse est mensis nonus vicesimo die mensis et sedit omnis populus in platea domus Dei trementes pro peccato et pluviis
et surrexit Ezras sacerdos et dixit ad eos vos transgressi estis et duxistis uxores alienigenas ut adderetis super delictum Israhel
et nunc date confessionem Domino Deo patrum vestrorum et facite placitum eius et separamini a populis terrae et ab uxoribus alienigenis
et respondit universa multitudo dixitque voce magna iuxta verbum tuum ad nos sic fiat
verumtamen quia populus multus est et tempus pluviae et non sustinemus stare foris et opus non est diei unius vel duorum vehementer quippe peccavimus in sermone isto
constituantur principes in universa multitudine et omnes in civitatibus nostris qui duxerunt uxores alienigenas veniant in temporibus statutis et cum his seniores per civitatem et civitatem et iudices eius donec avertatur ira Dei nostri a nobis super peccato hoc<CM>
igitur Ionathan filius Asahel et Iaazia filius Thecuae steterunt super hoc et Mesollam et Sebethai Levites adiuverunt eos
feceruntque sic filii transmigrationis et abierunt Ezras sacerdos et viri principes familiarum in domum patrum suorum et omnes per nomina sua et sederunt in die primo mensis decimi ut quaererent rem
et consummati sunt omnes viri qui duxerant uxores alienigenas usque ad diem primam mensis primi
et inventi sunt de filiis sacerdotum qui duxerant uxores alienigenas de filiis Iosue filii Iosedech et fratres eius Maasia et Eliezer et Iarib et Godolia
et dederunt manus suas ut eicerent uxores suas et pro delicto suo arietem de ovibus offerrent
et de filiis Emmer Anani et Zebedia
et de filiis Erim Masia et Helia et Semeia et Hiehihel et Ozias
et de filiis Phessur Helioenai Maasia Ismahel Nathanahel Iozabeth et Elasa
et de filiis Levitarum Iozabeth et Semei et Celaia ipse est Calita Phataia Iuda et Eliezer
et de cantoribus Eliasub et de ianitoribus Sellum et Telem et Uri
et ex Israhel de filiis Pharos Remia et Ezia et Melchia et Miamin et Eliezer et Melchia et Banea
et de filiis Helam Mathania Zaccharias et Hiehil et Abdi et Irimoth et Helia
et de filiis Zethua Helioenai Eliasib Mathania et Ierimuth et Zabeth et Aziza
et de filiis Bebai Iohanan Anania Zabbai Athalai
et de filiis Bani Mosollam et Melluch et Adaia Iasub et Saal et Ramoth
et de filiis Phaethmoab Edna et Chalal Banaias Maasias Mathanias Beselehel et Bennui et Manasse
et de filiis Erem Eliezer Iesue Melchias Semeias Symeon
Beniamin Maloch Samarias
de filiis Asom Matthanai Matthetha Zabed Elipheleth Iermai Manasse Semei
de filiis Bani Maaddi Amram et Huhel
Baneas et Badaias Cheiliau
Vannia Marimuth et Eliasib
Matthanias Mathanai et Iasi
et Bani et Bennui Semei
et Salmias et Nathan et Adaias
Mechnedabai Sisai Sarai
Ezrel et Selemau Semeria
Sellum Amaria Ioseph
de filiis Nebu Iaihel Matthathias Zabed Zabina Ieddu et Iohel Banaia
omnes hii acceperunt uxores alienigenas et fuerunt ex eis mulieres quae pepererant filios<CM>
verba Neemiae filii Echliae et factum est in mense casleu anno vicesimo et ego eram in Susis castro
et venit Anani unus de fratribus meis ipse et viri ex Iuda et interrogavi eos de Iudaeis qui remanserant et supererant de captivitate et de Hierusalem
et dixerunt mihi qui remanserunt et derelicti sunt de captivitate ibi in provincia in adflictione magna sunt et in obprobrio et murus Hierusalem dissipatus est et portae eius conbustae sunt igni
cumque audissem verba huiuscemodi sedi et flevi et luxi diebus et ieiunabam et orabam ante faciem Dei caeli<CM>
et dixi quaeso Domine Deus caeli fortis magne atque terribilis qui custodis pactum et misericordiam cum his qui te diligunt et custodiunt mandata tua
fiat auris tua auscultans et oculi tui aperti ut audias orationem servi tui quam ego oro coram te hodie nocte et die pro filiis Israhel servis tuis et confiteor pro peccatis filiorum Israhel quibus peccaverunt tibi et ego et domus patris mei peccavimus
vanitate seducti sumus et non custodivimus mandatum et caerimonias et iudicia quae praecepisti Mosi servo tuo
memento verbi quod mandasti Mosi famulo tuo dicens cum transgressi fueritis ego dispergam vos in populos
et si revertamini ad me et custodiatis mandata mea et faciatis ea etiam si abducti fueritis ad extrema caeli inde congregabo vos et inducam in locum quem elegi ut habitaret nomen meum ibi
et ipsi servi tui et populus tuus quos redemisti in fortitudine tua magna et in manu tua valida
obsecro Domine sit auris tua adtendens ad orationem servi tui et ad orationem servorum tuorum qui volunt timere nomen tuum et dirige servum tuum hodie et da ei misericordiam ante virum hunc ego enim eram pincerna regis<CM>
factum est autem in mense nisan anno vicesimo Artarxersis regis et vinum erat ante eum et levavi vinum et dedi regi et non eram quasi languidus ante faciem eius
dixitque mihi rex quare vultus tuus tristis cum te aegrotum non videam non est hoc frustra sed malum nescio quid in corde tuo est et timui valde ac nimis
et dixi regi rex in aeternum vive quare non maereat vultus meus quia civitas domus sepulchrorum patris mei deserta est et portae eius conbustae sunt igni
et ait mihi rex pro qua re postulas et oravi Deum caeli
et dixi ad regem si videtur regi bonum et si placet servus tuus ante faciem tuam ut mittas me in Iudaeam ad civitatem sepulchri patris mei et aedificabo eam
dixitque mihi rex et regina quae sedebat iuxta eum usque ad quod tempus erit iter tuum et quando reverteris et placuit ante vultum regis et misit me et constitui ei tempus
et dixi regi si regi videtur bonum epistulas det mihi ad duces regionis trans Flumen ut transducant me donec veniam in Iudaeam
et epistulam ad Asaph custodem saltus regis ut det mihi ligna et tegere possim portas turris domus et muri civitatis et domum quam ingressus fuero et dedit mihi rex iuxta manum Dei mei bonam mecum<CM>
et veni ad duces regionis trans Flumen dedique eis epistulas regis miserat autem mecum rex principes militum et equites
et audierunt Sanaballat Horonites et Tobias servus ammanites et contristati sunt adflictione magna quod venisset homo qui quaereret prosperitatem filiorum Israhel
et veni Hierusalem et eram ibi diebus tribus
et surrexi nocte ego et viri pauci mecum et non indicavi cuiquam quid Deus dedisset in corde meo ut facerem in Hierusalem et iumentum non erat mecum nisi animal cui sedebam
et egressus sum per portam Vallis nocte et ante fontem Draconis et ad portam Stercoris et considerabam murum Hierusalem dissipatum et portas eius consumptas igni
et transivi ad portam Fontis et ad aquaeductum Regis et non erat locus iumento cui sedebam ut transiret
et ascendi per torrentem nocte et considerabam murum et reversus veni ad portam Vallis et redii
magistratus autem nesciebant quo abissem aut quid ego facerem sed et Iudaeis et sacerdotibus et optimatibus et magistratibus et reliquis qui faciebant opus usque ad id locorum nihil indicaveram
et dixi eis vos nostis adflictionem in qua sumus quia Hierusalem deserta est et portae eius consumptae sunt igni venite et aedificemus muros Hierusalem et non simus ultra obprobrium
et indicavi eis manum Dei mei quod esset bona mecum et verba regis quae locutus est mihi et aio surgamus et aedificemus et confortatae sunt manus eorum in bono
audierunt autem Sanaballat Horonites et Tobias servus ammanites et Gosem Arabs et subsannaverunt nos et despexerunt dixeruntque quae est haec res quam facitis numquid contra regem vos rebellatis
et reddidi eis sermonem dixique ad eos Deus caeli ipse nos iuvat et nos servi eius sumus surgamus et aedificemus vobis autem non est pars et iustitia et memoria in Hierusalem<CM>
et surrexit Eliasib sacerdos magnus et fratres eius sacerdotes et aedificaverunt portam Gregis ipsi sanctificaverunt eam et statuerunt valvas eius et usque ad turrem centum cubitorum sanctificaverunt eam usque ad turrem Ananehel
et iuxta eum aedificaverunt viri Hiericho et iuxta eum aedificavit Zecchur filius Amri
portam autem Piscium aedificaverunt filii Asanaa ipsi texerunt eam et statuerunt valvas eius et seras et vectes et iuxta eos aedificavit Marimuth filius Uriae filii Accus
et iuxta eos aedificavit Mosollam filius Barachiae filii Mesezebel et iuxta eos aedificavit Sadoc filius Baana
et iuxta eos aedificaverunt Thecueni optimates autem eorum non subposuerunt colla sua in opere Domini sui
et portam Veterem aedificaverunt Ioiada filius Fasea et Mosollam filius Besodia ipsi texerunt eam et statuerunt valvas eius et seras et vectes
et iuxta eos aedificavit Meletias Gabaonites et Iadon Meronathites viri de Gabaon et Maspha pro duce qui erat in regione trans Flumen
et iuxta eum aedificavit Ezihel filius Araia aurifex et iuxta eum aedificavit Anania filius pigmentarii et dimiserunt Hierusalem usque ad murum plateae latioris
et iuxta eum aedificavit Rafaia filius Ahur princeps vici Hierusalem
et iuxta eos aedificavit Ieiada filius Aromath contra domum suam et iuxta eum aedificavit Attus filius Asebeniae
mediam partem vici aedificavit Melchias filius Erem et Asub filius Phaethmoab et turrem Furnorum
iuxta eum aedificavit Sellum filius Alloes princeps mediae partis vici Hierusalem ipse et filiae eius
et portam Vallis aedificavit Anun et habitatores Zanoe ipsi aedificaverunt eam et statuerunt valvas eius et seras et vectes et mille cubitos in muro usque ad portam Sterquilinii
et portam Sterquilinii aedificavit Melchias filius Rechab princeps vici Bethaccharem ipse aedificavit eam et statuit valvas eius et seras et vectes
et portam Fontis aedificavit Sellum filius Choloozai princeps pagi Maspha ipse aedificavit eam et texit et statuit valvas eius et seras et vectes et muros piscinae Siloae in hortum regis et usque ad gradus qui descendunt de civitate David
post eum aedificavit Neemias filius Azboc princeps dimidiae partis vici Bethsur usque contra sepulchra David et usque ad piscinam quae grandi opere constructa est et usque ad domum Fortium
post eum aedificaverunt Levitae Reum filius Benni post eum aedificavit Asebias princeps dimidiae partis vici Ceilae in vico suo
post eum aedificaverunt fratres eorum Behui filius Enadad princeps dimidiae partis Ceila
et aedificavit iuxta eum Azer filius Iosue princeps Maspha mensuram secundam contra ascensum firmissimi anguli
post eum in monte aedificavit Baruch filius Zacchai mensuram secundam ab angulo usque ad portam domus Eliasib sacerdotis magni
post eum aedificavit Meremuth filius Uriae filii Accus mensuram secundam a porta domus Eliasib donec extenderetur domus Eliasib
et post eum aedificaverunt sacerdotes viri de campestribus Iordanis
post eum aedificavit Beniamin et Asub contra domum suam et post eum aedificavit Azarias filius Maasiae filii Ananiae contra domum suam
post eum aedificavit Bennui filius Enadda mensuram secundam a domo Azariae usque ad flexuram et usque ad angulum
Falel filius Ozi contra flexuram et turrem quae eminet de domo regis excelsa id est in atrio carceris post eum Phadaia filius Pheros
Nathinnei autem habitabant in Ofel usque contra portam Aquarum ad orientem et turrem quae prominebat
post eum aedificaverunt Thecueni mensuram secundam e regione a turre magna et eminenti usque ad murum templi
sursum autem a porta Equorum aedificaverunt sacerdotes unusquisque contra domum suam
post eos aedificavit Seddo filius Emmer contra domum suam et post eum aedificavit Semeia filius Secheniae custos portae orientalis
post eum aedificavit Anania filius Selemiae et Anon filius Selo sextus mensuram secundam post eum aedificavit Mosollam filius Barachiae contra gazofilacium suum
<WTH3-30> post eum aedificavit Melchias filius aurificis usque ad domum Nathinneorum et scruta vendentium contra portam Iudicialem et usque ad cenaculum Anguli
<WTH3-31> et inter cenaculum Anguli in porta Gregis aedificaverunt artifices et negotiatores<CM>
factum est autem cum audisset Sanaballat quod aedificaremus murum iratus est valde et motus nimis subsannavit Iudaeos
et dixit coram fratribus suis et frequentia Samaritanorum quid Iudaei inbecilli faciunt num dimittent eos gentes num sacrificabunt et conplebunt in una die numquid aedificare poterunt lapides de acervis pulveris qui conbusti sunt
sed et Tobias Ammanites proximus eius ait aedificent si ascenderit vulpis transiliet murum eorum lapideum
audi Deus noster quia facti sumus despectio converte obprobrium super caput eorum et da eos in despectionem in terra captivitatis
ne operias iniquitatem eorum et peccatum eorum coram facie tua non deleatur quia inriserunt aedificantes
itaque aedificavimus murum et coniunximus totum usque ad partem dimidiam et provocatum est cor populi ad operandum<CM>
factum est autem cum audisset Sanaballat et Tobias et Arabes et Ammanitae et Azotii quod obducta esset cicatrix muri Hierusalem et quod coepissent interrupta concludi irati sunt nimis
et congregati omnes pariter ut venirent et pugnarent contra Hierusalem et molirentur insidias
et oravimus Deum nostrum et posuimus custodes super murum die et nocte contra eos
dixit autem Iudas debilitata est fortitudo portantis et humus nimia est et nos non poterimus aedificare murum
et dixerunt hostes nostri nesciant et ignorent donec veniamus in medio eorum et interficiamus eos et cessare faciamus opus
factum est autem venientibus Iudaeis qui habitabant iuxta eos et dicentibus nobis per decem vices ex omnibus locis quibus venerant ad nos
statui in loco post murum per circuitum populum in ordine cum gladiis suis et lanceis et arcis
perspexi atque surrexi et aio ad optimates et ad magistratus et ad reliquam partem vulgi nolite timere a facie eorum Domini magni et terribilis mementote et pugnate pro fratribus vestris filiis vestris et filiabus vestris uxoribus vestris et domibus
factum est autem cum audissent inimici nostri nuntiatum esse nobis dissipavit Deus consilium eorum et reversi sumus omnes ad muros unusquisque ad opus suum<CM>
et factum est a die illa media pars iuvenum eorum faciebant opus et media parata erat ad bellum et lanceae et scuta et arcus et loricae et principes post eos in omni domo Iuda
aedificantium in muro et portantium onera et inponentium una manu sua faciebat opus et altera tenebat gladium
aedificantium enim unusquisque gladio erat accinctus renes et aedificabant et clangebant bucina iuxta me
et dixi ad optimates et ad magistratus et ad reliquam partem vulgi opus grande est et latum et nos separati sumus in muro procul alter ab altero
in loco quocumque audieritis clangorem tubae illuc concurrite ad nos Deus noster pugnabit pro nobis
et nos ipsi faciamus opus et media pars nostrum teneat lanceas ab ascensu aurorae donec egrediantur astra
in tempore quoque illo dixi populo unusquisque cum puero suo maneat in medio Hierusalem et sint vobis vices per noctem et diem ad operandum
ego autem et fratres mei et pueri mei et custodes qui erant post me non deponebamus vestimenta nostra unusquisque tantum nudabatur ad baptismum<CM>
et factus est clamor populi et uxorum eius magnus adversus fratres suos iudaeos
et erant qui dicerent filii nostri et filiae nostrae multae sunt nimis accipiamus pro pretio eorum frumentum et comedamus et vivamus
et erant qui dicerent agros nostros et vineas et domos nostras opponamus et accipiamus frumentum in fame
et alii dicebant mutuo sumamus pecunias in tributa regis demusque agros nostros et vineas
et nunc sicut carnes fratrum nostrorum sic carnes nostrae sunt sicut filii eorum ita filii nostri ecce nos subiugamus filios nostros et filias nostras in servitutem et de filiabus nostris sunt famulae nec habemus unde possint redimi et agros nostros et vineas alii possident<CM>
et iratus sum nimis cum audissem clamorem eorum secundum verba haec
cogitavitque cor meum mecum et increpui optimates et magistratus et dixi eis usurasne singuli a fratribus vestris exigatis et congregavi adversus eos contionem magnam
et dixi eis nos ut scitis redemimus fratres nostros iudaeos qui venditi fuerant gentibus secundum possibilitatem nostram et vos igitur vendite fratres vestros et emimus eos et siluerunt nec invenerunt quid responderent
dixique ad eos non est bona res quam facitis quare non in timore Dei nostri ambulatis ne exprobretur nobis a gentibus inimicis nostris
et ego et fratres mei et pueri mei commodavimus plurimis pecuniam et frumentum non repetamus in commune istud aes alienum concedamus quod debetur nobis
reddite eis hodie agros suos vineas suas oliveta sua et domos suas quin potius et centesimam pecuniae frumenti vini et olei quam exigere soletis ab eis date pro illis
et dixerunt reddimus et ab eis nihil quaerimus sicque faciemus ut loqueris et vocavi sacerdotes et adiuravi eos ut facerent iuxta quod dixeram
insuper et sinum meum excussi et dixi sic excutiat Deus omnem virum qui non conpleverit verbum istud de domo sua et de laboribus suis sic excutiatur et vacuus fiat et dixit universa multitudo amen et laudaverunt Deum fecit ergo populus sicut dictum erat<CM>
a die autem illa qua praeceperat mihi ut essem dux in terra Iuda ab anno vicesimo usque ad annum tricesimum secundum Artarxersis regis per annos duodecim ego et fratres mei annonas quae ducibus debebantur non comedimus
duces autem primi qui fuerant ante me gravaverunt populum et acceperunt ab eis in pane vino et pecunia cotidie siclos quadraginta sed et ministri eorum depresserant populum ego autem non feci ita propter timorem Dei
quin potius in opere muri aedificavi et agrum non emi et omnes pueri mei congregati ad opus erant
Iudaei quoque et magistratus centum quinquaginta viri et qui veniebant ad nos de gentibus quae in circuitu nostro sunt in mensa mea erant
parabatur autem mihi per dies singulos bos unus arietes sex electi exceptis volatilibus et inter dies decem vina diversa et alia multa tribuebam insuper et annonas ducatus mei non quaesivi valde enim erat adtenuatus populus
memento mei Deus meus in bonum secundum omnia quae feci populo huic<CM>
factum est autem cum audisset Sanaballat et Tobia et Gosem Arabs et ceteri inimici nostri quod aedificassem ego murum et non esset in ipso residua interruptio usque ad tempus autem illud valvas non posueram in portis
miserunt Sanaballat et Gosem ad me dicentes veni et percutiamus foedus pariter in viculis in campo Ono ipsi autem cogitabant ut facerent mihi malum
misi ergo ad eos nuntios dicens opus grande ego facio et non possum descendere ne forte neglegatur cum venero et descendero ad vos
miserunt autem ad me secundum verbum hoc per quattuor vices et respondi eis iuxta sermonem priorem
et misit ad me Sanaballat iuxta verbum prius quinta vice puerum suum et epistulam habebat in manu scriptam hoc modo
in gentibus auditum est et Gosem dixit quod tu et Iudaei cogitetis rebellare et propterea aedifices murum et levare te velis super eos regem propter quam causam
et prophetas posueris qui praedicent de te in Hierusalem dicentes rex in Iudaea est auditurus est rex verba haec idcirco nunc veni ut ineamus consilium pariter
et misi ad eos dicens non est factum secundum verba haec quae tu loqueris de corde enim tuo tu conponis haec
omnes autem hii terrebant nos cogitantes quod cessarent manus nostrae ab opere et quiesceremus quam ob causam magis confortavi manus meas<CM>
et ingressus sum domum Samaiae filii Dalaiae filii Metabehel secreto qui ait tractemus nobiscum in domo Dei in medio templi et claudamus portas aedis quia venturi sunt ut interficiant te et nocte venturi sunt ad occidendum te
et dixi num quisquam similis mei fugit et quis ut ego ingredietur templum et vivet non ingrediar
et intellexi quod Deus non misisset eum sed quasi vaticinans locutus esset ad me et Tobia et Sanaballat conduxissent eum
acceperat enim pretium ut territus facerem et peccarem et haberent malum quod exprobrarent mihi
memento Domine mei pro Tobia et Sanaballat iuxta opera eorum talia sed et Noadiae prophetae et ceterorum prophetarum qui terrebant me<CM>
conpletus est autem murus vicesimo quinto die mensis elul quinquaginta duobus diebus
factum est ergo cum audissent omnes inimici nostri ut timerent universae gentes quae erant in circuitu nostro et conciderent intra semet ipsos et scirent quod a Deo factum esset opus hoc
sed et in diebus illis multae optimatium Iudaeorum epistulae mittebantur ad Tobiam et a Tobia veniebant ad eos
multi enim erant in Iudaea habentes iuramentum eius quia gener erat Secheniae filii Orei et Iohanan filius eius acceperat filiam Mosollam filii Barachiae
sed et laudabant eum coram me et verba mea nuntiabant ei et Tobias mittebat epistulas ut terreret me<CM>
postquam autem aedificatus est murus et posui valvas et recensui ianitores et cantores et Levitas
praecepi Aneni fratri meo et Ananiae principi domus de Hierusalem ipse enim quasi vir verax et timens Deum plus ceteris videbatur
et dixi eis non aperiantur portae Hierusalem usque ad calorem solis cumque adhuc adsisterent clausae portae sunt et oppilatae et posui custodes de habitatoribus Hierusalem singulos per vices suas et unumquemque contra domum suam
civitas autem erat lata nimis et grandis et populus parvus in medio eius et non erant domus aedificatae<CM>
dedit autem Deus in corde meo et congregavi optimates et magistratus et vulgum ut recenserem eos et inveni librum census eorum qui ascenderant primum et inventum est scriptum in eo
isti filii provinciae qui ascenderunt de captivitate migrantium quos transtulerat Nabuchodonosor rex Babylonis et reversi sunt in Hierusalem et in Iudaeam unusquisque in civitatem suam
qui venerunt cum Zorobabel Hiesuae Neemias Azarias Raamias Naamni Mardocheus Belsar Mespharath Beggoai Naum Baana numerus virorum populi Israhel
filii Pharos duo milia centum septuaginta duo
filii Saphatiae trecenti septuaginta duo
filii Area sescenti quinquaginta duo
filii Phaethmoab filiorum Hiesuae et Ioab duo milia octingenti decem et octo
filii Helam mille octingenti quinquaginta quattuor
filii Zethua octingenti quadraginta quinque
filii Zacchai septingenti sexaginta
filii Bennui sescenti quadraginta octo
filii Bebai sescenti viginti octo
filii Azgad duo milia trecenti viginti duo
filii Adonicam sescenti sexaginta septem
filii Baggoaim duo milia sexaginta septem
filii Adin sescenti quinquaginta quinque
filii Ater filii Ezechiae nonaginta octo
filii Asem trecenti viginti octo
filii Besai trecenti viginti quattuor
filii Areph centum duodecim
filii Gabaon nonaginta quinque
viri Bethleem et Netupha centum octoginta octo
viri Anathoth centum viginti octo
viri Bethamoth quadraginta duo
viri Cariathiarim Cephira et Beroth septingenti quadraginta tres
viri Rama et Geba sescenti viginti unus
viri Machmas centum viginti duo
viri Bethel et Hai centum viginti tres
viri Nebo alterius quinquaginta duo
viri Helam alterius mille ducenti quinquaginta quattuor
filii Arem trecenti viginti
filii Hiericho trecenti quadraginta quinque
filii Lod Adid et Ono septingenti viginti unus
filii Senaa tria milia nongenti triginta
sacerdotes filii Idaia in domo Iosua nongenti septuaginta tres
filii Emmer mille quinquaginta duo
filii Phassur mille ducenti quadraginta septem
filii Arem mille decem et septem Levitae
filii Iosue et Cadmihel filiorum
Oduia septuaginta quattuor cantores
filii Asaph centum quadraginta octo
ianitores filii Sellum filii Ater filii Telmon filii Accub filii Atita filii Sobai centum triginta octo
Nathinnei filii Soa filii Asfa filii Tebaoth
filii Ceros filii Siaa filii Fado filii Lebana filii Agaba filii Selmon
filii Anan filii Geddel filii Gaer
filii Raaia filii Rasim filii Necoda
filii Gezem filii Aza filii Fasea
filii Besai filii Munim filii Nephusim
filii Becbuc filii Acupha filii Arur
filii Besloth filii Meida filii Arsa
filii Bercos filii Sisara filii Thema
filii Nesia filii Atipha
filii servorum Salomonis filii Sotai filii Sophereth filii Pherida
filii Iahala filii Dercon filii Geddel
filii Saphatia filii Athil filii Phocereth qui erat ortus ex Sabaim filio Amon
omnes Nathinnei et filii servorum Salomonis trecenti nonaginta duo
hii sunt autem qui ascenderunt de Thelmella Thelarsa Cherub Addon et Emmer et non potuerunt indicare domum patrum suorum et semen suum utrum ex Israhel essent
filii Dalaia filii Tobia filii Necoda sescenti quadraginta duo
et de sacerdotibus filii Abia filii Accos filii Berzellai qui accepit de filiabus Berzellai Galaditis uxorem et vocatus est nomine eorum
hii quaesierunt scripturam suam in censu et non invenerunt et eiecti sunt de sacerdotio
dixitque Athersatha eis ut non manducarent de sanctis sanctorum donec staret sacerdos doctus et eruditus
omnis multitudo quasi unus quadraginta duo milia sescenti sexaginta
absque servis et ancillis eorum qui erant septem milia trecenti triginta et septem et inter eos cantores et cantrices ducentae quadraginta quinque

cameli quadringenti triginta quinque asini sex milia septingenti viginti
nonnulli autem de principibus familiarum dederunt in opus Athersatha dedit in thesaurum auri dragmas mille fialas quinquaginta tunicas sacerdotales quingentas triginta
et de principibus familiarum dederunt in thesaurum operis auri dragmas viginti milia et argenti minas duo milia ducentas
et quod dedit reliquus populus auri dragmas viginti milia et argenti minas duo milia et tunicas sacerdotales sexaginta septem
habitaverunt autem sacerdotes et Levitae et ianitores et cantores et reliquum vulgus et Nathinnei et omnis Israhel in civitatibus suis<CM>
et venerat mensis septimus filii autem Israhel erant in civitatibus suis congregatusque est omnis populus quasi vir unus ad plateam quae est ante portam Aquarum et dixerunt Ezrae scribae ut adferret librum legis Mosi quam praecepit Dominus Israheli
adtulit ergo Ezras sacerdos legem coram multitudine virorum et mulierum cunctisque qui poterant intellegere in die prima mensis septimi
et legit in eo aperte in platea quae erat ante portam Aquarum de mane usque ad mediam diem in conspectu virorum et mulierum et sapientium et aures omnis populi erant erectae ad librum
stetit autem Ezras scriba super gradum ligneum quem fecerat ad loquendum et steterunt iuxta eum Matthathia et Sema et Ania et Uria et Helcia et Maasia ad dextram eius et ad sinistram Phadaia Misahel et Melchia et Asum et Asephdana Zaccharia et Mosollam
et aperuit Ezras librum coram omni populo super universum quippe populum eminebat et cum aperuisset eum stetit omnis populus
et benedixit Ezras Domino Deo magno et respondit omnis populus amen amen elevans manus suas et incurvati sunt et adoraverunt Deum proni in terram
porro Hiesue et Baani et Serebia Iamin Accub Septhai Odia Maasia Celita Azarias Iozabed Anam Phalaia Levitae silentium faciebant in populo ad audiendam legem populus autem stabat in gradu suo
et legerunt in libro legis Dei distincte et adposite ad intellegendum et intellexerunt cum legeretur<CM>
dixit autem Neemias ipse est Athersatha et Ezras sacerdos scriba et Levitae interpretantes universo populo dies sanctificatus est Domino Deo nostro nolite lugere et nolite flere flebat enim omnis populus cum audiret verba legis
et dixit eis ite comedite pinguia et bibite mulsum et mittite partes ei qui non praeparavit sibi quia sanctus dies Domini est et nolite contristari gaudium enim Domini est fortitudo nostra
Levitae autem silentium faciebant in omni populo dicentes tacete quia dies sanctus est et nolite dolere
abiit itaque omnis populus ut comederet et biberet et mitteret partes et faceret laetitiam magnam quia intellexerant verba quae docuerat eos<CM>
et in die secundo congregati sunt principes familiarum universi populi sacerdotes et Levitae ad Ezram scribam ut interpretaretur eis verba legis
et invenerunt scriptum in lege praecepisse Dominum in manu Mosi ut habitent filii Israhel in tabernaculis in die sollemni mense septimo
et ut praedicent et divulgent vocem in universis urbibus suis et in Hierusalem dicentes egredimini in montem et adferte frondes olivae et frondes ligni pulcherrimi frondes myrti et ramos palmarum et frondes ligni nemorosi ut fiant tabernacula sicut scriptum est
et egressus est populus et adtulerunt feceruntque sibi tabernacula unusquisque in domate suo et in atriis suis et in atriis domus Dei et in platea portae Aquarum et in platea portae Ephraim
fecit ergo universa ecclesia eorum qui redierant de captivitate tabernacula et habitaverunt in tabernaculis non enim fecerant a diebus Iosue filii Nun taliter filii Israhel usque ad diem illum et fuit laetitia magna nimis
legit autem in libro legis Dei per dies singulos a die primo usque ad diem novissimum et fecerunt sollemnitatem septem diebus et in die octavo collectum iuxta ritum<CM>
in die autem vicesimo quarto mensis huius convenerunt filii Israhel in ieiunio et in saccis et humus super eos
et separatum est semen filiorum Israhel ab omni filio alienigena et steterunt et confitebantur peccata sua et iniquitates patrum suorum
et consurrexerunt ad standum et legerunt in volumine legis Domini Dei sui quater in die et quater confitebantur et adorabant Dominum Deum suum<CM>
surrexit autem super gradum Levitarum Iosue et Bani Cedmihel Sebnia Bani Sarebias Bani Chanani et inclamaverunt voce magna Dominum Deum suum
et dixerunt Levitae Iosue et Cedmihel Bonni Asebia Serebia Odoia Sebna Fataia surgite benedicite Domino Deo vestro ab aeterno usque in aeternum et benedicant nomini gloriae tuae excelso in omni benedictione et laude
tu ipse Domine solus tu fecisti caelum caelum caelorum et omnem exercitum eorum terram et universa quae in ea sunt maria et omnia quae in eis sunt et tu vivificas omnia haec et exercitus caeli te adorat
tu ipse Domine Deus qui elegisti Abram et eduxisti eum de igne Chaldeorum et posuisti nomen eius Abraham
et invenisti cor eius fidele coram te et percussisti cum eo foedus ut dares ei terram Chananei Chetthei Amorrei et Ferezei et Iebusei et Gergesei ut dares semini eius et implesti verba tua quoniam iustus es
et vidisti adflictionem patrum nostrorum in Aegypto clamoremque eorum audisti super mare Rubrum
et dedisti signa et portenta in Pharao et in universis servis eius et in omni populo terrae illius cognovisti enim quia superbe egerant contra eos et fecisti tibi nomen sicut et in hac die
et mare divisisti ante eos et transierunt per medium maris in sicca persecutores autem eorum proiecisti in profundum quasi lapidem in aquas validas
et in columna nubis ductor eorum fuisti per diem et in columna ignis per noctem ut appareret eis via per quam ingrediebantur
ad montem quoque Sinai descendisti et locutus es cum eis de caelo et dedisti eis iudicia recta et legem veritatis caerimonias et praecepta bona
et sabbatum sanctificatum tuum ostendisti eis et mandata et caerimonias et legem praecepisti eis in manu Mosi servi tui
panem quoque de caelo dedisti eis in fame eorum et aquam de petra eduxisti eis sitientibus et dixisti eis ut ingrederentur et possiderent terram super quam levasti manum tuam ut traderes eis
ipsi vero et patres nostri superbe egerunt et induraverunt cervices suas et non audierunt mandata tua
et noluerunt audire et non sunt recordati mirabilium tuorum quae feceras eis et induraverunt cervices suas et dederunt caput ut converterentur ad servitutem suam quasi per contentionem tu autem Deus propitius clemens et misericors longanimis et multae miserationis non dereliquisti eos
et quidem cum fecissent sibi vitulum conflatilem et dixissent iste est Deus tuus qui eduxit te de Aegypto feceruntque blasphemias magnas
tu autem in misericordiis tuis multis non dimisisti eos in deserto columna nubis non recessit ab eis per diem ut duceret eos in via et columna ignis in nocte ut ostenderet eis iter per quod ingrederentur
et spiritum tuum bonum dedisti qui doceret eos et manna tuum non prohibuisti ab ore eorum et aquam dedisti eis in siti
quadraginta annis pavisti eos in deserto nihilque eis defuit vestimenta eorum non inveteraverunt et pedes eorum non sunt adtriti
et dedisti eis regna et populos et partitus es eis sortes et possederunt terram Seon et terram regis Esebon et terram Og regis Basan
et filios eorum multiplicasti sicut stellas caeli et adduxisti eos ad terram de qua dixeras patribus eorum ut ingrederentur et possiderent
et venerunt filii et possederunt terram et humiliasti coram eis habitatores terrae Chananeos et dedisti eos in manu eorum et reges eorum et populos terrae ut facerent eis sicut placebat illis
ceperunt itaque urbes munitas et humum pinguem et possederunt domos plenas cunctis bonis cisternas ab aliis fabricatas vineas et oliveta et ligna pomifera multa et comederunt et saturati sunt et inpinguati sunt et abundavere deliciis in bonitate tua magna
provocaverunt autem te ad iracundiam et recesserunt a te et proiecerunt legem tuam post terga sua et prophetas tuos occiderunt qui contestabantur eos ut reverterentur ad te feceruntque blasphemias grandes
et dedisti eos in manu hostium suorum et adflixerunt eos et in tempore tribulationis suae clamaverunt ad te et tu de caelo audisti et secundum miserationes tuas multas dedisti eis salvatores qui salvaverunt eos de manu hostium suorum
cumque requievissent reversi sunt ut facerent malum in conspectu tuo et dereliquisti eos in manu inimicorum suorum et possederunt eos conversique sunt et clamaverunt ad te tu autem de caelo audisti et liberasti eos in misericordiis tuis multis temporibus
et contestatus es eos ut reverterentur ad legem tuam ipsi vero superbe egerunt et non audierunt mandata tua et in iudiciis tuis peccaverunt quae faciet homo et vivet in eis et dederunt umerum recedentem et cervicem suam induraverunt nec audierunt
et protraxisti super eos annos multos et contestatus es eos in spiritu tuo per manum prophetarum tuorum et non audierunt et tradidisti eos in manu populorum terrarum
in misericordiis autem tuis plurimis non fecisti eos in consumptione nec dereliquisti eos quoniam Deus miserationum et clemens tu es
nunc itaque Deus noster Deus magne fortis et terribilis custodiens pactum et misericordiam ne avertas a facie tua omnem laborem qui invenit nos reges nostros principes nostros et sacerdotes nostros prophetas nostros et patres nostros et omnem populum tuum a diebus regis Assur usque in diem hanc
et tu iustus in omnibus quae venerunt super nos quia veritatem fecisti nos autem impie egimus
reges nostri principes nostri sacerdotes nostri et patres nostri non fecerunt legem tuam et non adtenderunt mandata tua et testimonia tua quae testificatus es in eis
et ipsi in regnis suis bonis et in bonitate tua multa quam dederas eis et in terra latissima et pingui quam tradideras in conspectu eorum non servierunt tibi nec reversi sunt ab studiis suis pessimis
ecce nos ipsi hodie servi sumus et terram quam dedisti patribus nostris ut comederent panem eius et quae bona sunt eius et nos ipsi servi sumus in ea
et fruges eius multiplicantur regibus quos posuisti super nos propter peccata nostra et in corporibus nostris dominantur et in iumentis nostris secundum voluntatem suam et in tribulatione magna sumus
super omnibus ergo his nos ipsi percutimus foedus et scribimus et signant principes nostri Levitae nostri et sacerdotes nostri<CM>
signatores autem fuerunt Neemias Athersatha filius Achelai et Sedecias
Saraias Azarias Hieremias
Phessur Amaria Melchia
Attus Sebenia Melluc
Arem Mermuth Obdias
Danihel Genton Baruch
Mosollam Abia Miamin
Mazia Belga Semaia hii sacerdotes
porro Levitae Iosue filius Azaniae Bennui de filiis Enadad Cedmihel
et fratres eorum Sechenia Odevia Celita Phalaia Anan
Micha Roob Asebia
Zacchur Serebia Sabania
Odia Bani Baninu
capita populi Pheros Phaethmoab Helam Zethu Bani
Bonni Azgad Bebai
Adonia Beggoai Adin
Ater Ezechia Azur
Odevia Asum Besai
Ares Anathoth Nebai
Mecphia Mosollam Azir
Mesizabel Sadoc Ieddua
Felthia Anan Ania
Osee Anania Asub
Aloes Phaleam Sobec
Reum Asebna Madsia
et Haia Hanam Anan
Melluc Arem Baana
et reliqui de populo sacerdotes Levitae ianitores et cantores Nathinnei et omnes qui se separaverunt de populis terrarum ad legem Dei uxores eorum filii eorum et filiae eorum
omnis qui poterat sapere spondentes pro fratribus suis optimates eorum et qui veniebant ad pollicendum et iurandum ut ambularent in lege Dei quam dederat in manu Mosi servi Dei ut facerent et custodirent universa mandata Domini Dei nostri et iudicia eius et caerimonias eius
et ut non daremus filias nostras populo terrae et filias eorum non acciperemus filiis nostris
populi quoque terrae qui inportant venalia et omnia ad usum per diem sabbati ut vendant non accipiemus ab eis in sabbato et in die sanctificata et dimittemus annum septimum et exactionem universae manus<CM>
et statuemus super nos praecepta ut demus tertiam partem sicli per annum ad opus domus Dei nostri
ad panes propositionis et ad sacrificium sempiternum et in holocaustum sempiternum in sabbatis in kalendis in sollemnitatibus et in sanctificatis et pro peccato ut exoretur pro Israhel et in omnem usum domus Dei nostri
sortes ergo misimus super oblatione lignorum inter sacerdotes et Levitas et populos ut inferrentur in domum Dei nostri per domos patrum nostrorum per tempora a temporibus anni usque ad annum ut arderent super altare Domini Dei nostri sicut scriptum est in lege Mosi
et ut adferremus primogenita terrae nostrae et primitiva universi fructus omnis ligni ab anno in annum in domo Domini
et primitiva filiorum nostrorum et pecorum nostrorum sicut scriptum est in lege et primitiva boum nostrorum et ovium nostrarum ut offerrentur in domo Dei nostri sacerdotibus qui ministrant in domo Dei nostri
et primitias ciborum nostrorum et libaminum nostrorum et poma omnis ligni vindemiae quoque et olei adferemus sacerdotibus ad gazofilacium Dei nostri et decimam partem terrae nostrae Levitis ipsi Levitae decimas accipient ex omnibus civitatibus operum nostrorum
erit autem sacerdos filius Aaron cum Levitis in decimis Levitarum et Levitae offerent decimam partem decimae suae in domum Dei nostri ad gazofilacium in domo thesauri
ad gazofilacium enim deportabunt filii Israhel et filii Levi primitias frumenti vini et olei et ibi erunt vasa sanctificata et sacerdotes et cantores et ianitores et ministri et non dimittemus domum Dei nostri<CM>
habitaverunt autem principes populi in Hierusalem reliqua vero plebs misit sortem ut tollerent unam partem de decem qui habitaturi essent in Hierusalem in civitate sancta novem vero partes in civitatibus
benedixit autem populus omnibus viris qui se sponte obtulerunt ut habitarent in Hierusalem
hii sunt itaque principes provinciae qui habitaverunt in Hierusalem et in civitatibus Iuda habitavit unusquisque in possessione sua in urbibus suis Israhel sacerdotes Levitae Nathinnei et filii servorum Salomonis
et in Hierusalem habitaverunt de filiis Iuda et de filiis Beniamin de filiis Iuda Athaias filius Aziam filii Zacchariae filii Amariae filii Saphatia filii Malelehel de filiis Phares
Imaasia filius Baruch filius Coloza filius Azia filius Adaia filius Ioiarib filius Zacchariae filius Silonites
omnes filii Phares qui habitaverunt in Hierusalem quadringenti sexaginta octo viri fortes
hii sunt autem filii Beniamin Sellum filius Mosollam filius Ioed filius Phadaia filius Colaia filius Masia filius Ethehel filius Isaia
et post eum Gabbai Sellai nongenti viginti octo
et Iohel filius Zechri praepositus eorum et Iuda filius Sennua super civitatem secundus
et de sacerdotibus Idaia filius Ioarib Iachin
Saraia filius Elcia filius Mesollam filius Sadoc filius Meraioth filius Ahitub princeps domus Dei
et fratres eorum facientes opera templi octingenti viginti duo et Adaia filius Ieroam filius Felelia filius Amsi filius Zacchariae filius Phessur filius Melchiae
et fratres eius principes patrum ducenti quadraginta duo et Amassai filius Azrihel filius Aazi filius Mosollamoth filius Emmer
et fratres eorum potentes nimis centum viginti octo et praepositus eorum Zabdihel filius potentium
et de Levitis Sebenia filius Asob filius Azaricam filius Asabia filius Boni
et Sabathai et Iozabed super opera quae erant forinsecus in domo Dei a principibus Levitarum
et Mathania filius Micha filius Zebdaei filius Asaph princeps ad laudandum et confitendum in oratione et Becbecia secundus de fratribus eius et Abda filius Sammua filius Galal filius Idithun
omnes Levitae in civitate sancta ducenti octoginta quattuor
et ianitores Accob Telmon et fratres eorum qui custodiebant ostia centum septuaginta duo<CM>
et reliqui ex Israhel sacerdotes et Levitae in universis civitatibus Iuda unusquisque in possessione sua
et Nathinnei qui habitabant in Ofel et Siaha et Gaspha de Nathinneis
et episcopus Levitarum in Hierusalem Azzi filius Bani filius Asabiae filius Matthaniae filius Michae de filiis Asaph cantores in ministerio domus Dei
praeceptum quippe regis super eos erat et ordo in cantoribus per dies singulos
et Fataia filius Mesezebel de filiis Zera filii Iuda in manu regis iuxta omne verbum populi
et in domibus per omnes regiones eorum de filiis Iuda habitaverunt in Cariatharbe et in filiabus eius et in Dibon et in filiabus eius et in Capsel et in viculis eius
et in Iesue et in Molada et in Bethfaleth
et in Asersual et in Bersabee et in filiabus eius
et in Siceleg et in Mochona et in filiabus eius
et in Ainremmon et in Sara et in Irimuth
Zanoa Odollam et villis earum Lachis et regionibus eius Azeca et filiabus eius et manserunt in Bersabee usque ad vallem Ennom
filii autem Beniamin a Geba Mechmas et Aia et Bethel et filiabus eius
Anathoth Nob Anania
Asor Rama Getthaim
Adid Seboim Neballa Loth
et Ono valle Artificum
et de Levitis partitiones Iuda et Beniamin<CM>
hii autem sacerdotes et Levitae qui ascenderunt cum Zorobabel filio Salathihel et Iosue Saraia Hieremias Ezra
Amaria Melluch Attus
Sechenia Reum Meremuth
Addo Genthon Abia
Miamin Madia Belga
Semaia et Ioarib Idaia Sellum Amoc Elceia
Idaia isti principes sacerdotum et fratres eorum in diebus Iosue
porro Levitae Iesua Bennui Cedmihel Sarabia Iuda Mathanias super hymnos ipsi et fratres eorum
et Becbecia atque et Hanni fratres eorum unusquisque in officio suo
Hiesue autem genuit Ioachim et Ioachim genuit Eliasib et Eliasib genuit Ioiada
et Ioiada genuit Ionathan et Ionathan genuit Ieddoa
in diebus autem Ioachim erant sacerdotes principes familiarum Saraiae Amaria Hieremiae Anania
Ezrae Mosollam Amariae Iohanan
Milico Ionathan Sebeniae Ioseph
Arem Edna Maraioth Elci
Addaiae Zaccharia Genthon Mosollam
Abiae Zecheri Miamin et Moadiae Felti
Belgae Sammua Semaiae Ionathan
Ioiarib Matthanai Iadaiae Azzi
Sellaiae Celai Amoc Eber
Elciae Asebia Idaiae Nathanahel
Levitae in diebus Eliasib et Ioiada et Ionan et Ieddoa scripti principes familiarum et sacerdotes in regno Darii Persae
filii Levi principes familiarum scripti in libro verborum dierum et usque ad dies Ionathan filii Eliasib
et principes Levitarum Asebia Serebia et Iesue filius Cedmihel et fratres eorum per vices suas ut laudarent et confiterentur iuxta praeceptum David viri Dei et observarent aeque per ordinem
Matthania et Becbecia Obedia Mosollam Thelmon Accub custodes portarum et vestibulorum ante portas
hii in diebus Ioachim filii Iesue filii Iosedech et in diebus Neemiae ducis et Ezrae sacerdotis scribaeque<CM>
in dedicatione autem muri Hierusalem requisierunt Levitas de omnibus locis suis ut adducerent eos in Hierusalem et facerent dedicationem et laetitiam in actione gratiarum et in cantico in cymbalis psalteriis et citharis
congregati sunt ergo filii cantorum et de campestribus circa Hierusalem et de villis Netuphati
et de domo Galgal et de regionibus Geba et Azmaveth quoniam villas aedificaverunt sibi cantores in circuitu Hierusalem
et mundati sunt sacerdotes et Levitae et mundaverunt populum et portas et murum
ascendere autem feci principes Iuda super murum et statui duos choros laudantium magnos et ierunt ad dexteram super murum ad portam Sterquilinii
et ivit post eos Osaias et media pars principum Iuda
et Azarias Ezras et Mosollam
<WTH12-33> Iuda et Beniamin et Semeia et Hieremia
<WTH12-34> et de filiis sacerdotum in tubis Zaccharias filius Ionathan filius Semeiae filius Mathaniae filius Michaiae filius Zecchur filius Asaph
<WTH12-35> et fratres eius Semeia et Azarel Malalai Galalai Maai Nathanel et Iuda et Anani in vasis cantici David viri Dei et Ezras scriba ante eos in porta Fontis
<WTH12-36> et contra eos ascenderunt in gradibus civitatis David in ascensu muri super domum David et usque ad portam Aquarum ad orientem
<WTH12-37> et chorus secundus gratias referentium ibat ex adverso et ego post eum et media pars populi super murum et super turrem Furnorum et usque ad murum latissimum
<WTH12-38> et super portam Ephraim et super portam Antiquam et super portam Piscium et turrem Ananehel et turrem Ema et usque ad portam Gregis et steterunt in porta Custodiae
<WTH12-39> steteruntque duo chori laudantium in domo Dei et ego et dimidia pars magistratuum mecum
<WTH12-40> et sacerdotes Eliachim Maasia Miniamin Michea Elioenai Zaccharia Anania in tubis
<WTH12-41> et Maasia et Semea et Eleazar et Azi et Iohanan et Melchia et Elam et Ezer et clare cecinerunt cantores et Iezraia praepositus
<WTH12-42> et immolaverunt in die illa victimas magnas et laetati sunt Deus enim laetificaverat eos laetitia magna sed et uxores eorum et liberi gavisi sunt et audita est laetitia Hierusalem procul<CM>
<WTH12-43> recensuerunt quoque in die illa viros super gazofilacia thesauri ad libamina et ad primitias et ad decimas ut introferrent per eos principes civitatis in decore gratiarum actionis sacerdotes et Levitas quia laetatus est Iuda in sacerdotibus et Levitis adstantibus
<WTH12-44> et custodierunt observationem Dei sui et observationem expiationis et cantores et ianitores iuxta praeceptum David et Salomonis filii eius
<WTH12-45> quia in diebus David et Asaph ab exordio erant principes constituti cantorum in carmine laudantium et confitentium Deo
<WTH12-46> et omnis Israhel in diebus Zorobabel et in diebus Neemiae dabat partes cantoribus et ianitoribus per dies singulos et sanctificabant Levitas et Levitae sanctificabant filios Aaron<CM>
in die autem illo lectum est in volumine Mosi audiente populo et inventum est scriptum in eo quod non debeat introire Ammanites et Moabites in ecclesiam Dei usque in aeternum
eo quod non occurrerint filiis Israhel cum pane et aqua et conduxerint adversum eum Balaam ad maledicendum ei et convertit Deus noster maledictionem in benedictionem
factum est autem cum audissent legem separaverunt omnem alienigenam ab Israhel
et super hoc erat Eliasib sacerdos qui fuerat positus in gazofilacio domus Dei nostri et proximus Tobiae
fecit ergo sibi gazofilacium grande et ibi erant ante eum reponentes munera et tus et vasa et decimam frumenti et vini et olei partes Levitarum et cantorum et ianitorum et primitias sacerdotales
in omnibus autem his non fui in Hierusalem quia in anno tricesimo secundo Artarxersis regis Babylonis veni ad regem et in fine dierum rogavi regem
et veni in Hierusalem et intellexi malum quod fecerat Eliasib Tobiae ut faceret ei thesaurum in vestibulis domus Dei
et malum mihi visum est valde et proieci vasa domus Tobiae foras de gazofilacio
praecepique et mundaverunt gazofilacia et rettuli ibi vasa domus Dei sacrificium et tus<CM>
et cognovi quoniam partes Levitarum non fuissent datae et fugisset unusquisque in regionem suam de Levitis et de cantoribus et de his qui ministrabant
et egi causam adversus magistratus et dixi quare dereliquimus domum Dei et congregavi eos et feci stare in stationibus suis
et omnis Iuda adportabat decimam frumenti et vini et olei in horrea
et constituimus super horrea Selemiam sacerdotem et Sadoc scribam et Phadaiam de Levitis et iuxta eos Anan filium Zacchur filium Matthaniae quoniam fideles conprobati sunt et ipsis creditae sunt partes fratrum suorum
memento mei Deus meus pro hoc et ne deleas miserationes meas quas feci in domo Dei mei et in caerimoniis eius<CM>
in diebus illis vidi in Iuda calcabant torcularia in sabbato portantes acervos et onerantes super asinos vinum et uvas et ficus et omne onus et inferentes Hierusalem in die sabbati et contestatus sum ut in die qua vendere liceret venderent
et Tyrii habitaverunt in ea inferentes pisces et omnia venalia et vendebant in sabbatis filiis Iuda et in Hierusalem
et obiurgavi optimates Iuda et dixi eis quae est res haec mala quam vos facitis et profanatis diem sabbati
numquid non haec fecerunt patres nostri et adduxit Deus noster super nos omne malum hoc et super civitatem hanc et vos additis iracundiam super Israhel violando sabbatum
factum est itaque cum quievissent portae Hierusalem die sabbati dixi et cluserunt ianuas et praecepi ut non aperirent eas usque post sabbatum et de pueris meis constitui super portas ut nullus inferret onus in die sabbati
et manserunt negotiatores et vendentes universa venalia foris Hierusalem semel et bis
et contestatus sum eos et dixi eis quare manetis ex adverso muri si secundo hoc feceritis manum mittam in vos itaque ex tempore illo non venerunt in sabbato
dixi quoque Levitis ut mundarentur et venirent ad custodiendas portas et sanctificandum diem sabbati et pro hoc ergo memento mei Deus meus et parce mihi secundum multitudinem miserationum tuarum<CM>
sed et in diebus illis vidi Iudaeos ducentes uxores azotias ammanitidas et moabitidas
et filii eorum ex media parte loquebantur azotice et nesciebant loqui iudaice et loquebantur iuxta linguam populi et populi
et obiurgavi eos et maledixi et cecidi ex ipsis viros et decalvavi eos et adiuravi in Deo ut non darent filias suas filiis eorum et non acciperent de filiabus eorum filiis suis et sibimet ipsis dicens
numquid non in huiuscemodi re peccavit Salomon rex Israhel et certe in gentibus multis non erat rex similis ei et dilectus Deo suo erat et posuit eum Deus regem super omnem Israhel et ipsum ergo ad peccatum duxerunt mulieres alienigenae
numquid et nos inoboedientes faciemus omne malum grande hoc ut praevaricemur in Deo nostro et ducamus uxores peregrinas
de filiis autem Ioiada filii Eliasib sacerdotis magni gener erat Sanaballat Horonitis quem fugavi a me
recordare Domine Deus meus adversum eos qui polluunt sacerdotium iusque sacerdotale et leviticum
igitur mundavi eos ab omnibus alienigenis et constitui ordines sacerdotum et Levitarum unumquemque in ministerio suo
et in oblatione lignorum in temporibus constitutis et in primitiis memento mei Deus meus in bonum<CM>
in diebus Asueri qui regnavit ab India usque Aethiopiam super centum viginti septem provincias
quando sedit in solio regni sui Susa civitas regni eius exordium fuit
tertio igitur anno imperii sui fecit grande convivium cunctis principibus et pueris suis fortissimis Persarum et Medorum inclitis et praefectis provinciarum coram se
ut ostenderet divitias gloriae regni sui ac magnitudinem atque iactantiam potentiae suae multo tempore centum videlicet et octoginta diebus
cumque implerentur dies convivii invitavit omnem populum qui inventus est Susis a maximo usque ad minimum et septem diebus iussit convivium praeparari in vestibulo horti et nemoris quod regio cultu et manu consitum erat
et pendebant ex omni parte tentoria aerii coloris et carpasini et hyacinthini sustentata funibus byssinis atque purpureis qui eburneis circulis inserti erant et columnis marmoreis fulciebantur lectuli quoque aurei et argentei super pavimentum zmaragdino et pario stratum lapide dispositi erant quod mira varietate pictura decorabat
bibebant autem qui invitati erant aureis poculis et aliis atque aliis vasis cibi inferebantur vinum quoque ut magnificentia regia dignum erat abundans et praecipuum ponebatur
nec erat qui nolentes cogeret ad bibendum sed sic rex statuerat praeponens mensis singulos de principibus suis ut sumeret unusquisque quod vellet
Vasthi quoque regina fecit convivium feminarum in palatio ubi rex Asuerus manere consueverat<CM>
itaque die septimo cum rex esset hilarior et post nimiam potionem incaluisset mero praecepit Mauman et Bazatha et Arbona et Bagatha et Abgatha et Zarath et Charchas septem eunuchis qui in conspectu eius ministrabant
ut introducerent reginam Vasthi coram rege posito super caput eius diademate et ostenderet cunctis populis et principibus illius pulchritudinem erat enim pulchra valde
quae rennuit et ad regis imperium quod per eunuchos mandaverat venire contempsit unde iratus rex et nimio furore succensus
interrogavit sapientes qui ex more regio semper ei aderant et illorum faciebat cuncta consilio scientium leges ac iura maiorum
erant autem primi et proximi Charsena et Sethar et Admatha et Tharsis et Mares et Marsana et Mamucha septem duces Persarum atque Medorum qui videbant faciem regis et primi post eum residere soliti erant
cui sententiae Vasthi regina subiaceret quae Asueri regis imperium quod per eunuchos mandaverat facere noluisset
responditque Mamuchan audiente rege atque principibus non solum regem laesit regina Vasthi sed omnes principes et populos qui sunt in cunctis provinciis regis Asueri
egredietur enim sermo reginae ad omnes mulieres ut contemnant viros suos et dicant rex Asuerus iussit ut regina Vasthi intraret ad eum et illa noluit
atque hoc exemplo omnes principum coniuges Persarum atque Medorum parvipendent imperia maritorum unde regis iusta est indignatio
et si tibi placet egrediatur edictum a facie tua et scribatur iuxta legem Persarum atque Medorum quam praeteriri inlicitum est ut nequaquam ultra Vasthi ingrediatur ad regem sed regnum illius altera quae melior illa est accipiat
et hoc in omne quod latissimum est provinciarum tuarum divulgetur imperium et cunctae uxores tam maiorum quam minorum deferant maritis suis
placuit consilium eius regi et principibus fecitque rex iuxta consultum Mamuchan
et misit epistulas ad universas provincias regni sui ut quaeque gens audire et legere poterat diversis linguis et litteris esse viros principes ac maiores in domibus suis et hoc per cunctos populos divulgari<CM>
his itaque gestis postquam regis Asueri deferbuerat indignatio recordatus est Vasthi et quae fecisset vel quae passa esset
dixeruntque pueri regis ac ministri eius quaerantur regi puellae virgines ac speciosae
et mittantur qui considerent per universas provincias puellas speciosas et virgines et adducant eas ad civitatem Susan et tradant in domum feminarum sub manu Aegaei eunuchi qui est praepositus et custos mulierum regiarum et accipiant mundum muliebrem et cetera ad usus necessaria
et quaecumque inter omnes oculis regis placuerit ipsa regnet pro Vasthi placuit sermo regi et ita ut suggesserant iussit fieri
erat vir iudaeus in Susis civitate vocabulo Mardocheus filius Iair filii Semei filii Cis de stirpe Iemini
qui translatus fuerat de Hierusalem eo tempore quo Iechoniam regem Iuda Nabuchodonosor rex Babylonis transtulerat
qui fuit nutricius filiae fratris sui Edessae quae altero nomine Hester vocabatur et utrumque parentem amiserat pulchra nimis et decora facie mortuisque patre eius ac matre Mardocheus sibi eam adoptavit in filiam
cumque percrebuisset regis imperium et iuxta mandata illius multae virgines pulchrae adducerentur Susan et Aegaeo traderentur eunucho Hester quoque inter ceteras puellas ei tradita est ut servaretur in numero feminarum
quae placuit ei et invenit gratiam in conspectu illius ut adceleraret mundum muliebrem et traderet ei partes suas et septem puellas speciosissimas de domo regis et tam ipsam quam pedisequas eius ornaret atque excoleret
quae noluit indicare ei populum et patriam suam Mardocheus enim praeceperat ut de hac re omnino reticeret
qui deambulabat cotidie ante vestibulum domus in qua electae virgines servabantur curam agens salutis Hester et scire volens quid ei accideret
cum autem venisset tempus singularum per ordinem puellarum ut intrarent ad regem expletis omnibus quae ad cultum muliebrem pertinebant mensis duodecimus vertebatur ita dumtaxat ut sex menses oleo unguerentur myrtino et aliis sex quibusdam pigmentis et aromatibus uterentur
ingredientesque ad regem quicquid postulassent ad ornatum pertinens accipiebant et ut eis placuerat conpositae de triclinio feminarum ad regis cubiculum transiebant
et quae intraverat vespere egrediebatur mane atque inde in secundas aedes deducebatur quae sub manu Sasagazi eunuchi erant qui concubinis regis praesidebat nec habebat potestatem ad regem ultra redeundi nisi voluisset rex et eam venire iussisset ex nomine
evoluto autem tempore per ordinem instabat dies quo Hester filia Abiahil fratris Mardochei quam sibi adoptaverat in filiam intrare deberet ad regem quae non quaesivit muliebrem cultum sed quaecumque voluit Aegaeus eunuchus custos virginum haec ei ad ornatum dedit erat enim formonsa valde et incredibili pulchritudine omnium oculis gratiosa et amabilis videbatur
ducta est itaque ad cubiculum regis Asueri mense decimo qui vocatur tebeth septimo anno regni eius
et amavit eam rex plus quam omnes mulieres habuitque gratiam et misericordiam coram eo super omnes mulieres et posuit diadema regni in capite eius fecitque eam regnare in loco Vasthi
et iussit convivium praeparari permagnificum cunctis principibus et servis suis pro coniunctione et nuptiis Hester et dedit requiem in universis provinciis ac dona largitus est iuxta magnificentiam principalem
cumque et secundo quaererentur virgines et congregarentur Mardocheus manebat ad regis ianuam
necdumque prodiderat Hester patriam et populum suum iuxta mandatum eius quicquid enim ille praecipiebat observabat Hester et ita cuncta faciebat ut eo tempore solita erat quo eam parvulam nutriebat<CM>
eo igitur tempore quo Mardocheus ad regis ianuam morabatur irati sunt Bagathan et Thares duo eunuchi regis qui ianitores erant et in primo palatii limine praesidebant volueruntque insurgere in regem et occidere eum
quod Mardocheum non latuit statimque nuntiavit reginae Hester et illa regi ex nomine Mardochei qui ad se rem detulerat
quaesitum est et inventum et adpensus uterque eorum in patibulo mandatumque historiis et annalibus traditum coram rege<CM>
post haec rex Asuerus exaltavit Aman filium Amadathi qui erat de stirpe Agag et posuit solium eius super omnes principes quos habebat
cunctique servi regis qui in foribus palatii versabantur flectebant genu et adorabant Aman sic enim eis praeceperat imperator solus Mardocheus non flectebat genu neque adorabat eum
cui dixerunt regis pueri qui ad fores palatii praesidebant cur praeter ceteros non observas mandata regis
cumque hoc crebrius dicerent et ille nollet audire nuntiaverunt Aman scire cupientes utrum perseveraret in sententia dixerat enim eis se esse Iudaeum
quod cum audisset Aman et experimento probasset quod Mardocheus non sibi flecteret genu nec se adoraret iratus est valde
et pro nihilo duxit in unum Mardocheum mittere manus suas audierat enim quod esset gentis iudaeae magisque voluit omnem Iudaeorum qui erant in regno Asueri perdere nationem<CM>
mense primo cuius vocabulum est nisan anno duodecimo regni Asueri missa est sors in urnam quae hebraice dicitur phur coram Aman quo die et quo mense gens Iudaeorum deberet interfici et exivit mensis duodecimus qui vocatur adar
dixitque Aman regi Asuero est populus per omnes provincias regni tui dispersus et a se mutuo separatus novis utens legibus et caerimoniis insuper et regis scita contemnens et optime nosti quod non expediat regno tuo ut insolescat per licentiam
si tibi placet decerne ut pereat et decem milia talentorum adpendam arcariis gazae tuae
tulit ergo rex anulum quo utebatur de manu sua et dedit eum Aman filio Amadathi de progenie Agag hosti Iudaeorum
dixitque ad eum argentum quod polliceris tuum sit de populo age quod tibi placet
vocatique sunt scribae regis mense primo nisan tertiadecima die eius et scriptum est ut iusserat Aman ad omnes satrapas regis et iudices provinciarum diversarumque gentium ut quaeque gens legere poterat et audire pro varietate linguarum ex nomine regis Asueri et litterae ipsius signatae anulo
missae sunt per cursores regis ad universas provincias ut occiderent atque delerent omnes Iudaeos a puero usque ad senem parvulos et mulieres uno die hoc est tertiodecimo mensis duodecimi qui vocatur adar et bona eorum diriperent
summa autem epistularum haec fuit ut omnes provinciae scirent et pararent se ad praedictam diem
festinabant cursores qui missi erant explere regis imperium statimque in Susis pependit edictum rege et Aman celebrante convivium et cunctis qui in urbe erant flentibus<CM>
quae cum audisset Mardocheus scidit vestimenta sua et indutus est sacco spargens cinerem capiti et in platea mediae civitatis voce magna clamabat ostendens amaritudinem animi sui
et hoc heiulatu usque ad fores palatii gradiens non enim erat licitum indutum sacco aulam regis intrare
in omnibus quoque provinciis oppidis ac locis ad quae crudele regis dogma pervenerat planctus ingens erat apud Iudaeos ieiunium ululatus et fletus sacco et cinere multis pro strato utentibus
ingressae sunt autem puellae Hester et eunuchi nuntiaveruntque ei quod audiens consternata est et misit vestem ut ablato sacco induerent eum quam accipere noluit<CM>
accitoque Athac eunucho quem rex ministrum ei dederat praecepit ut iret ad Mardocheum et disceret ab eo cur hoc faceret
egressusque Athac ivit ad Mardocheum stantem in platea civitatis ante ostium palatii
qui indicavit ei omnia quae acciderant quomodo Aman promisisset ut in thesauros regis pro Iudaeorum nece inferret argentum
exemplarque edicti quod pendebat in Susis dedit ei ut reginae ostenderet et moneret eam ut intraret ad regem et deprecaretur eum pro populo suo
regressus Athac nuntiavit Hester omnia quae Mardocheus dixerat
quae respondit ei et iussit ut diceret Mardocheo
omnes servi regis et cunctae quae sub dicione eius sunt norunt provinciae quod sive vir sive mulier invocatus interius atrium regis intraverit absque ulla cunctatione statim interficiatur nisi forte rex auream virgam ad eum tetenderit pro signo clementiae atque ita possit vivere ego igitur quomodo ad regem intrare potero quae triginta iam diebus non sum vocata ad eum
quod cum audisset Mardocheus
rursum mandavit Hester dicens ne putes quod animam tuam tantum liberes quia in domo regis es prae cunctis Iudaeis
si enim nunc silueris per aliam occasionem liberabuntur Iudaei et tu et domus patris tui peribitis et quis novit utrum idcirco ad regnum veneris ut in tali tempore parareris
rursumque Hester haec Mardocheo verba mandavit
vade et congrega omnes Iudaeos quos in Susis reppereris et orate pro me non comedatis et non bibatis tribus diebus ac noctibus et ego cum ancillulis meis similiter ieiunabo et tunc ingrediar ad regem contra legem faciens invocata tradensque me morti et periculo
ivit itaque Mardocheus et fecit omnia quae ei Hester praeceperat<CM>
die autem tertio induta est Hester regalibus vestimentis et stetit in atrio domus regiae quod erat interius contra basilicam regis at ille sedebat super solium in consistorio palatii contra ostium domus
cumque vidisset Hester reginam stantem placuit oculis eius et extendit contra eam virgam auream quam tenebat manu quae accedens osculata est summitatem virgae eius
dixitque ad eam rex quid vis Hester regina quae est petitio tua etiam si dimidiam regni partem petieris dabitur tibi
at illa respondit si regi placet obsecro ut venias ad me hodie et Aman tecum ad convivium quod paravi
statimque rex vocate inquit cito Aman ut Hester oboediat voluntati venerunt itaque rex et Aman ad convivium quod eis regina paraverat
dixitque ei rex postquam vinum biberat abundanter quid petis ut detur tibi et pro qua re postulas etiam si dimidiam partem regni mei petieris inpetrabis
cui respondit Hester petitio mea et preces istae sunt
si inveni gratiam in conspectu regis et si regi placet ut det mihi quod postulo et meam impleat petitionem veniat rex et Aman ad convivium quod paravi eis et cras regi aperiam voluntatem meam<CM>
egressus est itaque illo die Aman laetus et alacer cumque vidisset Mardocheum sedentem ante fores palatii et non solum non adsurrexisse sibi sed nec motum quidem de loco sessionis suae indignatus est valde
et dissimulata ira reversus in domum suam convocavit ad se amicos et Zares uxorem suam
et exposuit illis magnitudinem divitiarum suarum filiorumque turbam et quanta eum gloria super omnes principes et servos suos rex elevasset
et post haec ait regina quoque Hester nullum alium vocavit cum rege ad convivium praeter me apud quam etiam cras cum rege pransurus sum
et cum haec omnia habeam nihil me habere puto quamdiu videro Mardocheum Iudaeum sedentem ante fores regias
responderuntque ei Zares uxor eius et ceteri amici iube parari excelsam trabem habentem altitudinem quinquaginta cubitos et dic mane regi ut adpendatur super eam Mardocheus et sic ibis cum rege laetus ad convivium placuit ei consilium et iussit excelsam parari crucem<CM>
noctem illam rex duxit insomnem iussitque adferri sibi historias et annales priorum temporum qui cum illo praesente legerentur
ventum est ad eum locum ubi scriptum erat quomodo nuntiasset Mardocheus insidias Bagathan et Thares eunuchorum regem Asuerum iugulare cupientium
quod cum rex audisset ait quid pro hac fide honoris ac praemii Mardocheus consecutus est dixeruntque ei servi illius ac ministri nihil omnino mercedis accepit<CM>
statimque rex quis est inquit in atrio Aman quippe interius atrium domus regiae intraverat ut suggereret regi et iuberet Mardocheum adfigi patibulo quod ei fuerat praeparatum
responderunt pueri Aman stat in atrio dixitque rex ingrediatur
cumque esset ingressus ait illi quid debet fieri viro quem rex honorare desiderat cogitans Aman in corde suo et reputans quod nullum alium rex nisi se vellet honorare
respondit homo quem rex honorare cupit
debet indui vestibus regiis et inponi super equum qui de sella regis est et accipere regium diadema super caput suum
et primus de regis principibus ac tyrannis teneat equum eius et per plateam civitatis incedens clamet ac dicat sic honorabitur quemcumque rex voluerit honorare
dixitque ei rex festina et sumpta stola et equo fac ita ut locutus es Mardocheo Iudaeo qui sedet ante fores palatii cave ne quicquam de his quae locutus es praetermittas
tulit itaque Aman stolam et equum indutumque Mardocheum in platea civitatis et inpositum equo praecedebat atque clamabat hoc honore condignus est quemcumque rex voluerit honorare<CM>
reversus est Mardocheus ad ianuam palatii et Aman festinavit ire in domum suam lugens et operto capite
narravitque Zares uxori suae et amicis omnia quae evenissent sibi cui responderunt sapientes quos habebat in consilio et uxor eius si de semine Iudaeorum est Mardocheus ante quem cadere coepisti non poteris ei resistere sed cades in conspectu eius
adhuc illis loquentibus venerunt eunuchi regis et cito eum ad convivium quod regina paraverat pergere conpulerunt<CM>
intravit itaque rex et Aman ut biberent cum regina
dixitque ei rex etiam in secundo die postquam vino incaluerat quae est petitio tua Hester ut detur tibi et quid vis fieri etiam si dimidiam regni mei partem petieris inpetrabis
ad quem illa respondit si inveni gratiam in oculis tuis o rex et si tibi placet dona mihi animam meam pro qua rogo et populum meum pro quo obsecro
traditi enim sumus ego et populus meus ut conteramur iugulemur et pereamus atque utinam in servos et famulas venderemur esset tolerabile malum et gemens tacerem nunc autem hostis noster est cuius crudelitas redundat in regem
respondensque rex Asuerus ait quis est iste et cuius potentiae ut haec audeat facere
dixit Hester hostis et inimicus noster pessimus iste est Aman quod ille audiens ilico obstipuit vultum regis ac reginae ferre non sustinens<CM>
rex autem surrexit iratus et de loco convivii intravit in hortum arboribus consitum Aman quoque surrexit ut rogaret Hester reginam pro anima sua intellexit enim a rege sibi paratum malum
qui cum reversus esset de horto nemoribus consito et intrasset convivii locum repperit Aman super lectulum corruisse in quo iacebat Hester et ait etiam reginam vult opprimere me praesente in domo mea necdum verbum de ore regis exierat et statim operuerunt faciem eius
dixitque Arbona unus de eunuchis qui stabant in ministerio regis en lignum quod paraverat Mardocheo qui locutus est pro rege stat in domo Aman habens altitudinis quinquaginta cubitos cui dixit rex adpendite eum in eo
suspensus est itaque Aman in patibulo quod paraverat Mardocheo et regis ira quievit<CM>
die illo dedit rex Asuerus Hester reginae domum Aman adversarii Iudaeorum et Mardocheus ingressus est ante faciem regis confessa est enim ei Hester quod esset patruus suus
tulitque rex anulum quem ab Aman recipi iusserat et tradidit Mardocheo Hester autem constituit Mardocheum super domum suam<CM>
nec his contenta procidit ad pedes regis flevitque et locuta ad eum oravit ut malitiam Aman Agagitae et machinationes eius pessimas quas excogitaverat contra Iudaeos iuberet irritas fieri
at ille ex more sceptrum aureum protendit manu quo signum clementiae monstrabatur illaque consurgens stetit ante eum
et ait si placet regi et inveni gratiam coram oculis eius et deprecatio mea non ei videtur esse contraria obsecro ut novis epistulis veteres Aman litterae insidiatoris et hostis Iudaeorum quibus eos in cunctis regis provinciis perire praeceperat corrigantur
quomodo enim potero sustinere necem et interfectionem populi mei
responditque rex Asuerus Hester reginae et Mardocheo Iudaeo domum Aman concessi Hester et ipsum iussi adfigi cruci qui ausus est manum in Iudaeos mittere
scribite ergo Iudaeis sicut vobis placet ex regis nomine signantes litteras anulo meo haec enim consuetudo erat ut epistulis quae ex regis nomine mittebantur et illius anulo signatae erant nemo auderet contradicere
accitisque scribis et librariis regis erat autem tempus tertii mensis qui appellatur siban vicesima et tertia illius die scriptae sunt epistulae ut Mardocheus voluerat ad Iudaeos et ad principes procuratoresque et iudices qui centum viginti septem provinciis ab India usque Aethiopiam praesidebant provinciae atque provinciae populo et populo iuxta linguas et litteras suas et Iudaeis ut legere poterant et audire
ipsaeque epistulae quae ex regis nomine mittebantur anulo illius obsignatae sunt et missae per veredarios qui per omnes provincias discurrentes veteres litteras novis nuntiis praevenirent
quibus imperavit rex ut convenirent Iudaeos per singulas civitates et in unum praeciperent congregari ut starent pro animabus suis et omnes inimicos suos cum coniugibus ac liberis et universis domibus interficerent atque delerent
et constituta est per omnes provincias una ultionis dies id est tertiadecima mensis duodecimi adar
summaque epistulae fuit ut in omnibus terris ac populis qui regis Asueri imperio subiacebant notum fieret paratos esse Iudaeos ad capiendam vindictam de hostibus suis
egressique sunt veredarii celeres nuntios perferentes et edictum regis pependit in Susis<CM>
Mardocheus autem de palatio et de conspectu regis egrediens fulgebat vestibus regiis hyacinthinis videlicet et aerinis coronam auream portans capite et amictus pallio serico atque purpureo omnisque civitas exultavit atque laetata est
Iudaeis autem nova lux oriri visa est gaudium honor et tripudium
apud omnes populos urbes atque provincias quocumque regis iussa veniebant mira exultatio epulae atque convivia et festus dies in tantum ut plures alterius gentis et sectae eorum religioni et caerimoniis iungerentur grandis enim cunctos iudaici nominis terror invaserat<CM>
igitur duodecimi mensis quem adar vocari ante iam diximus tertiadecima die quando cunctis Iudaeis interfectio parabatur et hostes eorum inhiabant sanguini versa vice Iudaei superiores esse coeperunt et se de adversariis vindicare
congregatique sunt per singulas civitates oppida et loca ut extenderent manum contra inimicos et persecutores suos nullusque ausus est resistere eo quod omnes populos magnitudinis eorum formido penetrarat
nam et provinciarum iudices duces et procuratores omnisque dignitas quae singulis locis et operibus praeerat extollebant Iudaeos timore Mardochei
quem principem esse palatii et plurimum posse cognoverant fama quoque nominis eius crescebat cotidie et per cunctorum ora volitabat
itaque percusserunt Iudaei inimicos suos plaga magna et occiderunt eos reddentes eis quod sibi paraverant facere
in tantum ut etiam in Susis quingentos viros interficerent et decem extra filios Aman Agagitae hostis Iudaeorum quorum ista sunt nomina
Pharsandatha et Delphon et Esphata
et Phorata et Adalia et Aridatha
et Ephermesta et Arisai et Aridai et Vaizatha
quos cum occidissent praedas de substantiis eorum agere noluerunt
statimque numerus eorum qui occisi erant in Susis ad regem relatus est
qui dixit reginae in urbe Susis interfecere Iudaei quingentos viros et alios decem filios Aman quantam putas eos exercere caedem in universis provinciis quid ultra postulas et quid vis ut fieri iubeam
cui illa respondit si regi placet detur potestas Iudaeis ut sicut hodie fecerunt in Susis sic et cras faciant et decem filii Aman in patibulis suspendantur
praecepitque rex ut ita fieret statimque in Susis pependit edictum et decem Aman filii suspensi sunt
congregatis Iudaeis quartadecima adar mensis die interfecti sunt in Susis trecenti viri nec eorum ab illis direpta substantia est
sed et per omnes provincias quae dicioni regis subiacebant pro animabus suis stetere Iudaei interfectis hostibus ac persecutoribus suis in tantum ut septuaginta quinque milia occisorum implerentur et nullus de substantiis eorum quicquam contingeret
dies autem tertiusdecimus mensis adar unus apud omnes interfectionis fuit et quartodecimo die caedere desierunt quem constituerunt esse sollemnem ut in eo omni deinceps tempore vacarent epulis gaudio atque conviviis
at hii qui in urbe Susis caedem exercuerant tertiodecimo et quartodecimo eiusdem mensis die in caede versati sunt quintodecimo autem die percutere desierunt et idcirco eandem diem constituere sollemnem epularum atque laetitiae
hii vero Iudaei qui in oppidis non muratis ac villis morabantur quartumdecimum diem mensis adar conviviorum et gaudii decreverunt ita ut exultent in eo et mittant sibi mutuo partes epularum et ciborum<CM>
scripsit itaque Mardocheus omnia haec et litteris conprehensa misit ad Iudaeos qui in omnibus regis provinciis morabantur tam in vicino positis quam procul
ut quartamdecimam et quintamdecimam diem mensis adar pro festis susciperent et revertente semper anno sollemni honore celebrarent
quia in ipsis diebus se ulti sunt Iudaei de inimicis suis et luctus atque tristitia in hilaritatem gaudiumque conversa sint essentque istae dies epularum atque laetitiae et mitterent sibi invicem ciborum partes et pauperibus munuscula largirentur
susceperuntque Iudaei in sollemnem ritum cuncta quae eo tempore facere coeperant et quae Mardocheus litteris facienda mandaverat
Aman enim filius Amadathi stirpis Agag hostis et adversarius Iudaeorum cogitavit contra eos malum ut occideret illos atque deleret et misit phur quod nostra lingua vertitur in sortem
et postea ingressa est Hester ad regem obsecrans ut conatus eius litteris regis irriti fierent et malum quod contra Iudaeos cogitaverat reverteretur in caput eius denique et ipsum et filios eius adfixerunt cruci
atque ex illo tempore dies isti appellati sunt Phurim id est Sortium eo quod phur id est sors in urnam missa fuerit et cuncta quae gesta sunt epistulae id est libri huius volumine continentur
quaeque sustinuerint et quae deinceps inmutata sint suscepere Iudaei super se et semen suum et super cunctos qui religioni eorum voluerint copulari ut nulli liceat duos hos dies absque sollemnitate transigere quam scriptura testatur et certa expetunt tempora annis sibi iugiter succedentibus
isti sunt dies quos nulla umquam delebit oblivio et per singulas generationes cunctae in toto orbe provinciae celebrabunt nec est ulla civitas in qua dies Phurim id est Sortium non observentur a Iudaeis et ab eorum progenie quae his caerimoniis obligata est
scripseruntque Hester regina filia Abiahil et Mardocheus Iudaeus etiam secundam epistulam ut omni studio dies ista sollemnis sanciretur in posterum
et miserunt ad omnes Iudaeos qui in centum viginti septem regis Asueri provinciis versabantur ut haberent pacem et susciperent veritatem
observantes dies Sortium et suo tempore cum gaudio celebrarent sicut constituerat Mardocheus et Hester et illi observanda susceperant a se et a semine suo ieiunia atque clamores et Sortium dies
et omnia quae libri huius qui vocatur Hester historia continentur<CM>
rex vero Asuerus omnem terram et cunctas maris insulas fecit tributarias
cuius fortitudo et imperium et dignitas atque sublimitas qua exaltavit Mardocheum scripta sunt in libris Medorum atque Persarum
et quomodo Mardocheus iudaici generis secundus a rege Asuero fuerit et magnus inter Iudaeos et acceptabilis plebi fratrum suorum quaerens bona populo suo et loquens ea quae ad pacem sui seminis pertinerent<CM>
vir erat in terra Hus nomine Iob et erat vir ille simplex et rectus ac timens Deum et recedens a malo
natique sunt ei septem filii et tres filiae
et fuit possessio eius septem milia ovium et tria milia camelorum quingenta quoque iuga boum et quingentae asinae ac familia multa nimis eratque vir ille magnus inter omnes Orientales<CM>
et ibant filii eius et faciebant convivium per domos unusquisque in die suo et mittentes vocabant tres sorores suas ut comederent et biberent cum eis
cumque in orbem transissent dies convivii mittebat ad eos Iob et sanctificabat illos consurgensque diluculo offerebat holocausta per singulos dicebat enim ne forte peccaverint filii mei et benedixerint Deo in cordibus suis sic faciebat Iob cunctis diebus<CM>
quadam autem die cum venissent filii Dei ut adsisterent coram Domino adfuit inter eos etiam Satan
cui dixit Dominus unde venis qui respondens ait circuivi terram et perambulavi eam
dixitque Dominus ad eum numquid considerasti servum meum Iob quod non sit ei similis in terra homo simplex et rectus et timens Deum ac recedens a malo
cui respondens Satan ait numquid frustra timet Iob Deum
nonne tu vallasti eum ac domum eius universamque substantiam per circuitum operibus manuum eius benedixisti et possessio illius crevit in terra
sed extende paululum manum tuam et tange cuncta quae possidet nisi in facie tua benedixerit tibi
dixit ergo Dominus ad Satan ecce universa quae habet in manu tua sunt tantum in eum ne extendas manum tuam egressusque est Satan a facie Domini<CM>
cum autem quadam die filii et filiae eius comederent et biberent vinum in domo fratris sui primogeniti
nuntius venit ad Iob qui diceret boves arabant et asinae pascebantur iuxta eos
et inruerunt Sabei tuleruntque omnia et pueros percusserunt gladio et evasi ego solus ut nuntiarem tibi
cumque adhuc ille loqueretur venit alter et dixit ignis Dei cecidit e caelo et tactas oves puerosque consumpsit et effugi ego solus ut nuntiarem tibi
sed et illo adhuc loquente venit alius et dixit Chaldei fecerunt tres turmas et invaserunt camelos et tulerunt eos necnon et pueros percusserunt gladio et ego fugi solus ut nuntiarem tibi
loquebatur ille et ecce alius intravit et dixit filiis tuis et filiabus vescentibus et bibentibus vinum in domo fratris sui primogeniti
repente ventus vehemens inruit a regione deserti et concussit quattuor angulos domus quae corruens oppressit liberos tuos et mortui sunt et effugi ego solus ut nuntiarem tibi<CM>
tunc surrexit Iob et scidit tunicam suam et tonso capite corruens in terram adoravit
et dixit nudus egressus sum de utero matris meae et nudus revertar illuc Dominus dedit Dominus abstulit sit nomen Domini benedictum
in omnibus his non peccavit Iob neque stultum quid contra Deum locutus est<CM>
factum est autem cum quadam die venissent filii Dei et starent coram Domino venisset quoque Satan inter eos et staret in conspectu eius
ut diceret Dominus ad Satan unde venis qui respondens ait circuivi terram et perambulavi eam
et dixit Dominus ad Satan numquid considerasti servum meum Iob quod non sit ei similis in terra vir simplex et rectus timens Deum ac recedens a malo et adhuc retinens innocentiam tu autem commovisti me adversus eum ut adfligerem illum frustra
cui respondens Satan ait pellem pro pelle et cuncta quae habet homo dabit pro anima sua
alioquin mitte manum tuam et tange os eius et carnem et tunc videbis quod in facie benedicat tibi
dixit ergo Dominus ad Satan ecce in manu tua est verumtamen animam illius serva<CM>
egressus igitur Satan a facie Domini percussit Iob ulcere pessimo a planta pedis usque ad verticem eius
qui testa saniem deradebat sedens in sterquilinio
dixit autem illi uxor sua adhuc tu permanes in simplicitate tua benedic Deo et morere
qui ait ad illam quasi una de stultis locuta es si bona suscepimus de manu Domini quare mala non suscipiamus in omnibus his non peccavit Iob labiis suis<CM>
igitur audientes tres amici Iob omne malum quod accidisset ei venerunt singuli de loco suo Eliphaz Themanites et Baldad Suites et Sophar Naamathites condixerant enim ut pariter venientes visitarent eum et consolarentur
cumque levassent procul oculos suos non cognoverunt eum et exclamantes ploraverunt scissisque vestibus sparserunt pulverem super caput suum in caelum
et sederunt cum eo in terram septem diebus et septem noctibus et nemo loquebatur ei verbum videbant enim dolorem esse vehementem<CM>
post haec aperuit Iob os suum et maledixit diei suo
et locutus est
pereat dies in qua natus sum et nox in qua dictum est conceptus est homo
dies ille vertatur in tenebras non requirat eum Deus desuper et non inlustret lumine
obscurent eum tenebrae et umbra mortis occupet eum caligo et involvatur amaritudine
noctem illam tenebrosus turbo possideat non conputetur in diebus anni nec numeretur in mensibus
sit nox illa solitaria nec laude digna
maledicant ei qui maledicunt diei qui parati sunt suscitare Leviathan
obtenebrentur stellae caligine eius expectet lucem et non videat nec ortum surgentis aurorae
quia non conclusit ostia ventris qui portavit me nec abstulit mala ab oculis meis<CM>
quare non in vulva mortuus sum egressus ex utero non statim perii
quare exceptus genibus cur lactatus uberibus
nunc enim dormiens silerem et somno meo requiescerem
cum regibus et consulibus terrae qui aedificant sibi solitudines
aut cum principibus qui possident aurum et replent domos suas argento
aut sicut abortivum absconditum non subsisterem vel qui concepti non viderunt lucem
ibi impii cessaverunt a tumultu et ibi requieverunt fessi robore
et quondam vincti pariter sine molestia non audierunt vocem exactoris
parvus et magnus ibi sunt et servus liber a domino suo<CM>
quare data est misero lux et vita his qui in amaritudine animae sunt
qui expectant mortem et non venit quasi effodientes thesaurum
gaudentque vehementer cum invenerint sepulchrum
viro cuius abscondita est via et circumdedit eum Deus tenebris
antequam comedam suspiro et quasi inundantes aquae sic rugitus meus
quia timor quem timebam evenit mihi et quod verebar accidit
nonne dissimulavi nonne silui nonne quievi et venit super me indignatio<CM>
respondens autem Eliphaz Themanites dixit
si coeperimus loqui tibi forsitan moleste accipias sed conceptum sermonem tenere quis possit
ecce docuisti multos et manus lassas roborasti
vacillantes confirmaverunt sermones tui et genua trementia confortasti
nunc autem venit super te plaga et defecisti tetigit te et conturbatus es
timor tuus fortitudo tua patientia tua et perfectio viarum tuarum<CM>
recordare obsecro te quis umquam innocens perierit aut quando recti deleti sint
quin potius vidi eos qui operantur iniquitatem et seminant dolores et metunt eos
flante Deo perisse et spiritu irae eius esse consumptos
rugitus leonis et vox leaenae et dentes catulorum leonum contriti sunt
tigris periit eo quod non haberet praedam et catuli leonis dissipati sunt<CM>
porro ad me dictum est verbum absconditum et quasi furtive suscepit auris mea venas susurri eius
in horrore visionis nocturnae quando solet sopor occupare homines
pavor tenuit me et tremor et omnia ossa mea perterrita sunt
et cum spiritus me praesente transiret inhorruerunt pili carnis meae
stetit quidam cuius non agnoscebam vultum imago coram oculis meis et vocem quasi aurae lenis audivi
numquid homo Dei conparatione iustificabitur aut factore suo purior erit vir
ecce qui serviunt ei non sunt stabiles et in angelis suis repperit pravitatem
quanto magis hii qui habitant domos luteas qui terrenum habent fundamentum consumentur velut a tinea
de mane usque ad vesperum succidentur et quia nullus intellegit in aeternum peribunt
qui autem reliqui fuerint auferentur ex eis morientur et non in sapientia<CM>
voca ergo si est qui tibi respondeat et ad aliquem sanctorum convertere
vere stultum interficit iracundia et parvulum occidit invidia
ego vidi stultum firma radice et maledixi pulchritudini eius statim
longe fient filii eius a salute et conterentur in porta et non erit qui eruat
cuius messem famelicus comedet et ipsum rapiet armatus et ebibent sitientes divitias eius<CM>
nihil in terra sine causa fit et de humo non orietur dolor
homo ad laborem nascitur et avis ad volatum
quam ob rem ego deprecabor Dominum et ad Deum ponam eloquium meum
qui facit magna et inscrutabilia et mirabilia absque numero
qui dat pluviam super faciem terrae et inrigat aquis universa
qui ponit humiles in sublimi et maerentes erigit sospitate
qui dissipat cogitationes malignorum ne possint implere manus eorum quod coeperant
qui adprehendit sapientes in astutia eorum et consilium pravorum dissipat
per diem incurrent tenebras et quasi in nocte sic palpabunt in meridie
porro salvum faciet a gladio oris eorum et de manu violenti pauperem
et erit egeno spes iniquitas autem contrahet os suum<CM>
beatus homo qui corripitur a Domino increpationem ergo Domini ne reprobes
quia ipse vulnerat et medetur percutit et manus eius sanabunt
in sex tribulationibus liberabit te et in septima non tanget te malum
in fame eruet te de morte et in bello de manu gladii
a flagello linguae absconderis et non timebis calamitatem cum venerit
in vastitate et fame ridebis et bestiam terrae non formidabis
sed cum lapidibus regionum pactum tuum et bestiae terrae pacificae erunt tibi
et scies quod pacem habeat tabernaculum tuum et visitans speciem tuam non peccabis
scies quoque quoniam multiplex erit semen tuum et progenies tua quasi herba terrae
ingredieris in abundantia sepulchrum sicut infertur acervus in tempore suo
ecce hoc ut investigavimus ita est quod auditum mente pertracta<CM>
respondens autem Iob dixit
utinam adpenderentur peccata mea quibus iram merui et calamitas quam patior in statera
quasi harena maris haec gravior appareret unde et verba mea dolore sunt plena
quia sagittae Domini in me sunt quarum indignatio ebibit spiritum meum et terrores Domini militant contra me
numquid rugiet onager cum habuerit herbam aut mugiet bos cum ante praesepe plenum steterit
aut poterit comedi insulsum quod non est sale conditum aut potest aliquis gustare quod gustatum adfert mortem
quae prius tangere nolebat anima mea nunc prae angustia cibi mei sunt<CM>
quis det ut veniat petitio mea et quod expecto tribuat mihi Deus
et qui coepit ipse me conterat solvat manum suam et succidat me
et haec mihi sit consolatio ut adfligens me dolore non parcat nec contradicam sermonibus Sancti
quae est enim fortitudo mea ut sustineam aut quis finis meus ut patienter agam
nec fortitudo lapidum fortitudo mea nec caro mea aerea est
ecce non est auxilium mihi in me et necessarii quoque mei recesserunt a me<CM>
qui tollit ab amico suo misericordiam timorem Domini derelinquit
fratres mei praeterierunt me sicut torrens qui raptim transit in convallibus
qui timent pruinam inruet super eos nix
tempore quo fuerint dissipati peribunt et ut incaluerit solventur de loco suo
involutae sunt semitae gressuum eorum ambulabunt in vacuum et peribunt
considerate semitas Theman itinera Saba et expectate paulisper
confusi sunt quia speravi venerunt quoque usque ad me et pudore cooperti sunt
nunc venistis et modo videntes plagam meam timetis<CM>
numquid dixi adferte mihi et de substantia vestra donate mihi
vel liberate me de manu hostis et de manu robustorum eruite me
docete me et ego tacebo et si quid forte ignoravi instruite me
quare detraxistis sermonibus veritatis cum e vobis nullus sit qui possit arguere
ad increpandum tantum eloquia concinnatis et in ventum verba profertis
super pupillum inruitis et subvertere nitimini amicum vestrum
verumtamen quod coepistis explete praebete aurem et videte an mentiar
respondete obsecro absque contentione et loquentes id quod iustum est iudicate
et non invenietis in lingua mea iniquitatem nec in faucibus meis stultitia personabit<CM>
militia est vita hominis super terram et sicut dies mercennarii dies eius
sicut servus desiderat umbram et sicut mercennarius praestolatur finem operis sui
sic et ego habui menses vacuos et noctes laboriosas enumeravi mihi
si dormiero dico quando consurgam et rursum expectabo vesperam et replebor doloribus usque ad tenebras
induta est caro mea putredine et sordibus pulveris cutis mea aruit et contracta est
dies mei velocius transierunt quam a texente tela succiditur et consumpti sunt absque ulla spe<CM>
memento quia ventus est vita mea et non revertetur oculus meus ut videat bona
nec aspiciet me visus hominis oculi tui in me et non subsistam
sicut consumitur nubes et pertransit sic qui descenderit ad inferos non ascendet
nec revertetur ultra in domum suam neque cognoscet eum amplius locus eius
quapropter et ego non parcam ori meo loquar in tribulatione spiritus mei confabulabor cum amaritudine animae meae
numquid mare sum ego aut cetus quia circumdedisti me carcere
si dixero consolabitur me lectulus meus et relevabor loquens mecum in strato meo
terrebis me per somnia et per visiones horrore concuties
quam ob rem elegit suspendium anima mea et mortem ossa mea
desperavi nequaquam ultra iam vivam parce mihi nihil enim sunt dies mei<CM>
quid est homo quia magnificas eum aut quia ponis erga eum cor tuum
visitas eum diluculo et subito probas illum
usquequo non parces mihi nec dimittis me ut gluttiam salivam meam
peccavi quid faciam tibi o custos hominum quare posuisti me contrarium tibi et factus sum mihimet ipsi gravis
cur non tolles peccatum meum et quare non auferes iniquitatem meam ecce nunc in pulvere dormiam et si mane me quaesieris non subsistam<CM>
respondens autem Baldad Suites dixit
usquequo loqueris talia et spiritus multiplex sermones oris tui
numquid Deus subplantat iudicium et Omnipotens subvertit quod iustum est
etiam si filii tui peccaverunt ei et dimisit eos in manu iniquitatis suae
tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum et Omnipotentem fueris deprecatus
si mundus et rectus incesseris statim evigilabit ad te et pacatum reddet habitaculum iustitiae tuae
in tantum ut priora tua fuerint parva et novissima tua multiplicentur nimis<CM>
interroga enim generationem pristinam et diligenter investiga patrum memoriam
hesterni quippe sumus et ignoramus quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram
et ipsi docebunt te loquentur tibi et de corde suo proferent eloquia
numquid vivere potest scirpus absque humore aut crescet carectum sine aqua
cum adhuc sit in flore nec carpatur manu ante omnes herbas arescit
sic viae omnium qui obliviscuntur Deum et spes hypocritae peribit
non ei placebit vecordia sua et sicut tela aranearum fiducia eius
innitetur super domum suam et non stabit fulciet eam et non consurget
humectus videtur antequam veniat sol et in horto suo germen eius egreditur
super acervum petrarum radices eius densabuntur et inter lapides commorabitur
si absorbuerit eum de loco suo negabit eum et dicet non novi te
haec est enim laetitia viae eius ut rursum de terra alii germinentur<CM>
Deus non proiciet simplicem nec porriget manum malignis
donec impleatur risu os tuum et labia tua iubilo
qui oderunt te induentur confusione et tabernaculum impiorum non subsistet<CM>
et respondens Iob ait
vere scio quod ita sit et quod non iustificetur homo conpositus Deo
si voluerit contendere cum eo non poterit ei respondere unum pro mille
sapiens corde est et fortis robore quis restitit ei et pacem habuit
qui transtulit montes et nescierunt hii quos subvertit in furore suo
qui commovet terram de loco suo et columnae eius concutiuntur
qui praecipit soli et non oritur et stellas claudit quasi sub signaculo
qui extendit caelos solus et graditur super fluctus maris
qui facit Arcturum et Oriona et Hyadas et interiora austri
qui facit magna et inconprehensibilia et mirabilia quorum non est numerus
si venerit ad me non videbo si abierit non intellegam eum
si repente interroget quis respondebit ei vel quis dicere potest cur facis
Deus cuius resistere irae nemo potest et sub quo curvantur qui portant orbem<CM>
quantus ergo sum ego qui respondeam ei et loquar verbis meis cum eo
qui etiam si habuero quippiam iustum non respondebo sed meum iudicem deprecabor
et cum invocantem exaudierit me non credo quod audierit vocem meam
in turbine enim conteret me et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa
non concedit requiescere spiritum meum et implet me amaritudinibus
si fortitudo quaeritur robustissimus est si aequitas iudicii nemo pro me audet testimonium dicere
si iustificare me voluero os meum condemnabit me si innocentem ostendere pravum me conprobabit
etiam si simplex fuero hoc ipsum ignorabit anima mea et taedebit me vitae meae<CM>
unum est quod locutus sum et innocentem et impium ipse consumit
si flagellat occidat semel et non de poenis innocentum rideat
terra data est in manu impii vultum iudicum eius operit quod si non ille est quis ergo est<CM>
dies mei velociores fuerunt cursore fugerunt et non viderunt bonum
pertransierunt quasi naves poma portantes sicut aquila volans ad escam
cum dixero nequaquam ita loquar commuto faciem meam et dolore torqueor
verebar omnia opera mea sciens quod non parceres delinquenti
si autem et sic impius sum quare frustra laboravi
si lotus fuero quasi aquis nivis et fulserint velut mundissimae manus meae
tamen sordibus intingues me et abominabuntur me vestimenta mea
neque enim viro qui similis mei est respondebo nec qui mecum in iudicio ex aequo possit audiri
non est qui utrumque valeat arguere et ponere manum suam in ambobus
auferat a me virgam suam et pavor eius non me terreat
loquar et non timebo eum neque enim possum metuens respondere<CM>
taedet animam meam vitae meae dimittam adversum me eloquium meum loquar in amaritudine animae meae
dicam Deo noli me condemnare indica mihi cur me ita iudices
numquid bonum tibi videtur si calumnieris et opprimas me opus manuum tuarum et consilium impiorum adiuves
numquid oculi carnei tibi sunt aut sicut videt homo et tu videbis
numquid sicut dies hominis dies tui et anni tui sicut humana sunt tempora
ut quaeras iniquitatem meam et peccatum meum scruteris
et scias quia nihil impium fecerim cum sit nemo qui de manu tua possit eruere<CM>
manus tuae plasmaverunt me et fecerunt me totum in circuitu et sic repente praecipitas me
memento quaeso quod sicut lutum feceris me et in pulverem reduces me
nonne sicut lac mulsisti me et sicut caseum me coagulasti
pelle et carnibus vestisti me et ossibus et nervis conpegisti me
vitam et misericordiam tribuisti mihi et visitatio tua custodivit spiritum meum
licet haec celes in corde tuo tamen scio quia universorum memineris<CM>
si peccavi et ad horam pepercisti mihi cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris
et si impius fuero vae mihi est et si iustus non levabo caput saturatus adflictione et miseria
et propter superbiam quasi leaenam capies me reversusque mirabiliter me crucias
instauras testes tuos contra me et multiplicas iram tuam adversum me et poenae militant in me
quare de vulva eduxisti me qui utinam consumptus essem ne oculus me videret
fuissem quasi qui non essem de utero translatus ad tumulum
numquid non paucitas dierum meorum finietur brevi dimitte ergo me ut plangam paululum dolorem meum
antequam vadam et non revertar ad terram tenebrosam et opertam mortis caligine
terram miseriae et tenebrarum ubi umbra mortis et nullus ordo et sempiternus horror inhabitans<CM>
respondens autem Sophar Naamathites dixit
numquid qui multa loquitur non et audiet aut vir verbosus iustificabitur
tibi soli tacebunt homines et cum ceteros inriseris a nullo confutaberis
dixisti enim purus est sermo meus et mundus sum in conspectu tuo
atque utinam Deus loqueretur tecum et aperiret labia sua tibi
ut ostenderet tibi secreta sapientiae et quod multiplex esset lex eius et intellegeres quod multo minora exigaris a Deo quam meretur iniquitas tua<CM>
forsitan vestigia Dei conprehendes et usque ad perfectum Omnipotentem repperies
excelsior caelo est et quid facies profundior inferno et unde cognosces
longior terrae mensura eius et latior mari
si subverterit omnia vel in unum coartaverit quis contradicet ei
ipse enim novit hominum vanitatem et videns iniquitatem nonne considerat
vir vanus in superbiam erigitur et tamquam pullum onagri se liberum natum putat<CM>
tu autem firmasti cor tuum et expandisti ad eum manus tuas
si iniquitatem quod est in manu tua abstuleris a te et non manserit in tabernaculo tuo iniustitia
tum levare poteris faciem tuam absque macula et eris stabilis et non timebis
miseriae quoque oblivisceris et quasi aquarum quae praeterierint recordaberis
et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam et cum te consumptum putaveris orieris ut lucifer
et habebis fiduciam proposita tibi spe et defossus securus dormies
requiesces et non erit qui te exterreat et deprecabuntur faciem tuam plurimi
oculi autem impiorum deficient et effugium peribit ab eis et spes eorum abominatio animae<CM>
respondens autem Iob dixit
ergo vos estis soli homines et vobiscum morietur sapientia
et mihi est cor sicut et vobis nec inferior vestri sum quis enim haec quae nostis ignorat
qui deridetur ab amico suo sicut ego invocabit Deum et exaudiet eum deridetur enim iusti simplicitas
lampas contempta apud cogitationes divitum parata ad tempus statutum<CM>
abundant tabernacula praedonum et audacter provocant Deum cum ipse dederit omnia in manibus eorum
nimirum interroga iumenta et docebunt te et volatilia caeli et indicabunt tibi
loquere terrae et respondebit tibi et narrabunt pisces maris
quis ignorat quod omnia haec manus Domini fecerit
in cuius manu anima omnis viventis et spiritus universae carnis hominis
nonne auris verba diiudicat et fauces comedentis saporem<CM>
in antiquis est sapientia et in multo tempore prudentia
apud ipsum est sapientia et fortitudo ipse habet consilium et intellegentiam
si destruxerit nemo est qui aedificet et si incluserit hominem nullus est qui aperiat
si continuerit aquas omnia siccabuntur et si emiserit eas subvertent terram
apud ipsum est fortitudo et sapientia ipse novit et decipientem et eum qui decipitur
adducit consiliarios in stultum finem et iudices in stuporem
balteum regum dissolvit et praecingit fune renes eorum
ducit sacerdotes inglorios et optimates subplantat
commutans labium veracium et doctrinam senum auferens
effundit despectionem super principes et eos qui oppressi fuerant relevans
qui revelat profunda de tenebris et producit in lucem umbram mortis
qui multiplicat gentes et perdet eas et subversas in integrum restituet
qui inmutat cor principum populi terrae et decipit eos ut frustra incedant per invium
palpabunt quasi in tenebris et non in luce et errare eos faciet quasi ebrios<CM>
ecce omnia et vidit oculus meus et audivit auris mea et intellexi singula
secundum scientiam vestram et ego novi nec inferior vestri sum
sed tamen ad Omnipotentem loquar et disputare cum Deo cupio
prius vos ostendens fabricatores mendacii et cultores perversorum dogmatum
atque utinam taceretis ut putaremini esse sapientes
audite ergo correptiones meas et iudicium labiorum meorum adtendite
numquid Deus indiget vestro mendacio ut pro illo loquamini dolos
numquid faciem eius accipitis et pro Deo iudicare nitimini
aut placebit ei quem celare nihil potest aut decipietur ut homo vestris fraudulentiis
ipse vos arguet quoniam in abscondito faciem eius accipitis
statim ut se commoverit turbabit vos et terror eius inruet super vos
memoria vestra conparabitur cineri et redigentur in lutum cervices vestrae<CM>
tacete paulisper ut loquar quodcumque mihi mens suggesserit
quare lacero carnes meas dentibus meis et animam meam porto in manibus meis
etiam si occiderit me in ipso sperabo verumtamen vias meas in conspectu eius arguam
et ipse erit salvator meus non enim veniet in conspectu eius omnis hypocrita
audite sermonem meum et enigmata percipite auribus vestris
si fuero iudicatus scio quod iustus inveniar
quis est qui iudicetur mecum veniat quare tacens consumor
duo tantum ne facias mihi et tunc a facie tua non abscondar
manum tuam longe fac a me et formido tua non me terreat
et voca me et respondebo tibi aut certe loquar et tu responde mihi<CM>
quantas habeo iniquitates et peccata scelera mea et delicta ostende mihi
cur faciem tuam abscondis et arbitraris me inimicum tuum
contra folium quod vento rapitur ostendis potentiam tuam et stipulam siccam persequeris
scribis enim contra me amaritudines et consumere me vis peccatis adulescentiae meae
posuisti in nervo pedem meum et observasti omnes semitas meas et vestigia pedum meorum considerasti
qui quasi putredo consumendus sum et quasi vestimentum quod comeditur a tinea<CM>
homo natus de muliere brevi vivens tempore repletus multis miseriis
quasi flos egreditur et conteritur et fugit velut umbra et numquam in eodem statu permanet
et dignum ducis super huiuscemodi aperire oculos tuos et adducere eum tecum in iudicium
quis potest facere mundum de inmundo conceptum semine nonne tu qui solus es
breves dies hominis sunt numerus mensuum eius apud te est constituisti terminos eius qui praeterire non poterunt
recede paululum ab eo ut quiescat donec optata veniat sicut mercennarii dies eius<CM>
lignum habet spem si praecisum fuerit rursum virescit et rami eius pullulant
si senuerit in terra radix eius et in pulvere emortuus fuerit truncus illius
ad odorem aquae germinabit et faciet comam quasi cum primum plantatum est
homo vero cum mortuus fuerit et nudatus atque consumptus ubi quaeso est
quomodo si recedant aquae de mari et fluvius vacuefactus arescat
sic homo cum dormierit non resurget donec adteratur caelum non evigilabit nec consurget de somno suo
quis mihi hoc tribuat ut in inferno protegas me ut abscondas me donec pertranseat furor tuus et constituas mihi tempus in quo recorderis mei
putasne mortuus homo rursum vivet cunctis diebus quibus nunc milito expecto donec veniat inmutatio mea
vocabis et ego respondebo tibi operi manuum tuarum porriges dexteram<CM>
tu quidem gressus meos dinumerasti sed parces peccatis meis
signasti quasi in sacculo delicta mea sed curasti iniquitatem meam
mons cadens defluet et saxum transfertur de loco suo
lapides excavant aquae et adluvione paulatim terra consumitur et homines ergo similiter perdes
roborasti eum paululum ut in perpetuum pertransiret inmutabis faciem eius et emittes eum
sive nobiles fuerint filii eius sive ignobiles non intelleget
attamen caro eius dum vivet dolebit et anima illius super semet ipso lugebit<CM>
respondens autem Eliphaz Themanites dixit
numquid sapiens respondebit quasi in ventum loquens et implebit ardore stomachum suum
arguis verbis eum qui non est aequalis tui et loqueris quod tibi non expedit
quantum in te est evacuasti timorem et tulisti preces coram Deo
docuit enim iniquitas tua os tuum et imitaris linguam blasphemantium
condemnabit te os tuum et non ego et labia tua respondebunt tibi
numquid primus homo tu natus es et ante colles formatus
numquid consilium Dei audisti et inferior te erit eius sapientia
quid nosti quod ignoremus quid intellegis quod nesciamus
et senes et antiqui sunt in nobis multo vetustiores quam patres tui
numquid grande est ut consoletur te Deus sed verba tua prava hoc prohibent
quid te elevat cor tuum et quasi magna cogitans adtonitos habes oculos
quid tumet contra Deum spiritus tuus ut proferas de ore huiuscemodi sermones
quid est homo ut inmaculatus sit et ut iustus appareat natus de muliere
ecce inter sanctos eius nemo inmutabilis et caeli non sunt mundi in conspectu eius
quanto magis abominabilis et inutilis homo qui bibit quasi aquas iniquitatem<CM>
ostendam tibi audi me quod vidi narrabo tibi
sapientes confitentur et non abscondunt patres suos
quibus solis data est terra et non transibit alienus per eos
cunctis diebus suis impius superbit et numerus annorum incertus est tyrannidis eius
sonitus terroris semper in auribus illius et cum pax sit ille insidias suspicatur
non credit quod reverti possit de tenebris circumspectans undique gladium
cum se moverit ad quaerendum panem novit quod paratus sit in manu eius tenebrarum dies
terrebit eum tribulatio et angustia vallabit eum sicut regem qui praeparatur ad proelium
tetendit enim adversus Deum manum suam et contra Omnipotentem roboratus est
cucurrit adversus eum erecto collo et pingui cervice armatus est
operuit faciem eius crassitudo et de lateribus eius arvina dependet
habitavit in civitatibus desolatis et in domibus desertis quae in tumulos sunt redactae
non ditabitur nec perseverabit substantia eius nec mittet in terra radicem suam
non recedet de tenebris ramos eius arefaciet flamma et auferetur spiritu oris sui
non credat frustra errore deceptus quod aliquo pretio redimendus sit
antequam dies eius impleantur peribit et manus eius arescet
laedetur quasi vinea in primo flore botrus eius et quasi oliva proiciens florem suum
congregatio enim hypocritae sterilis et ignis devorabit tabernacula eorum qui munera libenter accipiunt
concepit dolorem et peperit iniquitatem et uterus eius praeparat dolos<CM>
respondens autem Iob dixit
audivi frequenter talia consolatores onerosi omnes vos estis
numquid habebunt finem verba ventosa aut aliquid tibi molestum est si loquaris
poteram et ego similia vestri loqui atque utinam esset anima vestra pro anima mea
consolarer et ego vos sermonibus et moverem caput meum super vos<WTH16-6> roborarem vos ore meo et moverem labia quasi parcens vobis<CM>
<WTH16-7> sed quid agam si locutus fuero non quiescet dolor meus et si tacuero non recedet a me
<WTH16-8> nunc autem oppressit me dolor meus et in nihili redacti sunt omnes artus mei
<WTH16-9> rugae meae testimonium dicunt contra me et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam contradicens mihi
<WTH16-10> collegit furorem suum in me et comminans mihi infremuit contra me dentibus suis hostis meus terribilibus oculis me intuitus est
<WTH16-11> aperuerunt super me ora sua exprobrantes percusserunt maxillam meam satiati sunt poenis meis
<WTH16-12> conclusit me Deus apud iniquum et manibus impiorum me tradidit
<WTH16-13> ego ille quondam opulentus repente contritus sum tenuit cervicem meam confregit me et posuit sibi quasi in signum
<WTH16-14> circumdedit me lanceis suis convulneravit lumbos meos non pepercit et effudit in terra viscera mea
<WTH16-15> concidit me vulnere super vulnus inruit in me quasi gigans
<WTH16-16> saccum consui super cutem meam et operui cinere cornu meum
<WTH16-17> facies mea intumuit a fletu et palpebrae meae caligaverunt<CM>
<WTH16-18> haec passus sum absque iniquitate manus meae cum haberem mundas ad Deum preces
<WTH16-19> terra ne operias sanguinem meum neque inveniat locum in te latendi clamor meus
<WTH16-20> ecce enim in caelo testis meus et conscius meus in excelsis
<WTH16-21> verbosi mei amici mei ad Deum stillat oculus meus
<WTH16-22> atque utinam sic iudicaretur vir cum Deo quomodo iudicatur filius hominis cum collega suo
<WTH16-23> ecce enim breves anni transeunt et semitam per quam non revertar ambulo<CM>
spiritus meus adtenuabitur dies mei breviabuntur et solum mihi superest sepulchrum
non peccavi et in amaritudinibus moratur oculus meus
libera me et pone iuxta te et cuiusvis manus pugnet contra me
cor eorum longe fecisti a disciplina et propterea non exaltabuntur
praedam pollicetur sociis et oculi filiorum eius deficient
posuit me quasi in proverbium vulgi et exemplum sum coram eis
caligavit ab indignatione oculus meus et membra mea quasi in nihili redacta sunt
stupebunt iusti super hoc et innocens contra hypocritam suscitabitur
et tenebit iustus viam suam et mundis manibus addet fortitudinem<CM>
igitur vos omnes convertimini et venite et non inveniam in vobis ullum sapientem
dies mei transierunt cogitationes meae dissipatae sunt torquentes cor meum
noctem verterunt in diem et rursum post tenebras spero lucem
si sustinuero infernus domus mea est in tenebris stravi lectulum meum
putredini dixi pater meus es mater mea et soror mea vermibus
ubi est ergo nunc praestolatio mea et patientiam meam quis considerat
in profundissimum infernum descendent omnia mea putasne saltim ibi erit requies mihi<CM>
respondens autem Baldad Suites dixit
usque ad quem finem verba iactabitis intellegite prius et sic loquamur
quare reputati sumus ut iumenta et sorduimus coram vobis
qui perdis animam tuam in furore tuo numquid propter te derelinquetur terra et transferentur rupes de loco suo<CM>
nonne lux impii extinguetur nec splendebit flamma ignis eius
lux obtenebrescet in tabernaculo illius et lucerna quae super eum est extinguetur
artabuntur gressus virtutis eius et praecipitabit eum consilium suum
inmisit enim in rete pedes suos et in maculis eius ambulat
tenebitur planta illius laqueo et exardescet contra eum sitis
abscondita est in terra pedica eius et decipula illius super semitam<CM>
undique terrebunt eum formidines et involvent pedes eius
adtenuetur fame robur eius et inedia invadat costas illius
devoret pulchritudinem cutis eius consumat brachia illius primogenita mors
avellatur de tabernaculo suo fiducia eius et calcet super eum quasi rex interitus
habitent in tabernaculo illius socii eius qui non est aspergatur in tabernaculo eius sulphur
deorsum radices eius siccentur sursum autem adteratur messis eius
memoria illius pereat de terra et non celebretur nomen eius in plateis
expellet eum de luce in tenebras et de orbe transferet eum
non erit semen eius neque progenies in populo suo nec ullae reliquiae in regionibus eius
in die eius stupebunt novissimi et primos invadet horror
haec sunt ergo tabernacula iniqui et iste locus eius qui ignorat Deum<CM>
respondens autem Iob dixit
usquequo adfligitis animam meam et adteritis me sermonibus
en decies confunditis me et non erubescitis opprimentes me
nempe et si ignoravi mecum erit ignorantia mea
at vos contra me erigimini et arguitis me obprobriis meis
saltim nunc intellegite quia Deus non aequo iudicio adflixerit me et flagellis suis me cinxerit
ecce clamabo vim patiens et nemo audiet vociferabor et non est qui iudicet<CM>
semitam meam circumsepsit et transire non possum et in calle meo tenebras posuit
spoliavit me gloria mea et abstulit coronam de capite meo
destruxit me undique et pereo et quasi evulsae arbori abstulit spem meam
iratus est contra me furor eius et sic me habuit quasi hostem suum
simul venerunt latrones eius et fecerunt sibi viam per me et obsederunt in gyro tabernaculum meum
fratres meos longe fecit a me et noti mei quasi alieni recesserunt a me
dereliquerunt me propinqui mei et qui me noverant obliti sunt mei
inquilini domus meae et ancillae meae sicut alienum habuerunt me et quasi peregrinus fui in oculis eorum
servum meum vocavi et non respondit ore proprio deprecabar illum
halitum meum exhorruit uxor mea et orabam filios uteri mei
stulti quoque despiciebant me et cum ab eis recessissem detrahebant mihi
abominati sunt me quondam consiliarii mei et quem maxime diligebam aversatus est me
pelli meae consumptis carnibus adhesit os meum et derelicta sunt tantummodo labia circa dentes meos
miseremini mei miseremini mei saltim vos amici mei quia manus Domini tetigit me
quare persequimini me sicut Deus et carnibus meis saturamini<CM>
quis mihi tribuat ut scribantur sermones mei quis mihi det ut exarentur in libro
stilo ferreo et plumbi lammina vel certe sculpantur in silice
scio enim quod redemptor meus vivat et in novissimo de terra surrecturus sim
et rursum circumdabor pelle mea et in carne mea videbo Deum
quem visurus sum ego ipse et oculi mei conspecturi sunt et non alius reposita est haec spes mea in sinu meo
quare ergo nunc dicitis persequamur eum et radicem verbi inveniamus contra eum
fugite ergo a facie gladii quoniam ultor iniquitatum gladius est et scitote esse iudicium<CM>
respondens autem Sophar Naamathites dixit
idcirco cogitationes meae variae succedunt sibi et mens in diversa rapitur
doctrinam qua me arguis audiam et spiritus intellegentiae meae respondebit mihi
hoc scio a principio ex quo positus est homo super terram
quod laus impiorum brevis sit et gaudium hypocritae ad instar puncti
si ascenderit usque ad caelum superbia eius et caput eius nubes tetigerit
quasi sterquilinium in fine perdetur et qui eum viderant dicent ubi est
velut somnium avolans non invenietur transiet sicut visio nocturna
oculus qui eum viderat non videbit neque ultra intuebitur eum locus suus<CM>
filii eius adterentur egestate et manus illius reddent ei dolorem suum
ossa eius implebuntur vitiis adulescentiae eius et cum eo in pulverem dormient
cum enim dulce fuerit in ore eius malum abscondet illud sub lingua sua
parcet illi et non derelinquet illud et celabit in gutture suo
panis eius in utero illius vertetur in fel aspidum intrinsecus
divitias quas devoravit evomet et de ventre illius extrahet eas Deus
caput aspidum suget occidet eum lingua viperae
non videat rivulos fluminis torrentes mellis et butyri
luet quae fecit omnia nec tamen consumetur iuxta multitudinem adinventionum suarum sic et sustinebit
quoniam confringens nudavit pauperes domum rapuit et non aedificavit eam
nec est satiatus venter eius et cum habuerit quae cupierat possidere non poterit
non remansit de cibo eius et propterea nihil permanebit de bonis eius
cum satiatus fuerit artabitur aestuabit et omnis dolor inruet in eum<CM>
utinam impleatur venter eius ut emittat in eum iram furoris sui et pluat super illum bellum suum
fugiet arma ferrea et inruet in arcum aereum
eductus et egrediens de vagina sua et fulgurans in amaritudine sua vadent et venient super eum horribiles
omnes tenebrae absconditae sunt in occultis eius devorabit eum ignis qui non succenditur adfligetur relictus in tabernaculo suo
revelabunt caeli iniquitatem eius et terra consurget adversus eum
apertum erit germen domus illius detrahetur in die furoris Dei
haec est pars hominis impii a Deo et hereditas verborum eius a Domino<CM>
respondens autem Iob dixit
audite quaeso sermones meos et agetis paenitentiam
sustinete me ut et ego loquar et post mea si videbitur verba ridete
numquid contra hominem disputatio mea est ut merito non debeam contristari
adtendite me et obstupescite et superponite digitum ori vestro
et ego quando recordatus fuero pertimesco et concutit carnem meam tremor<CM>
quare ergo impii vivunt sublevati sunt confortatique divitiis
semen eorum permanet coram eis propinquorum turba et nepotum in conspectu eorum
domus eorum securae sunt et pacatae et non est virga Dei super illos
bos eorum concepit et non abortit vacca peperit et non est privata fetu suo
egrediuntur quasi greges parvuli eorum et infantes eorum exultant lusibus
tenent tympanum et citharam et gaudent ad sonitum organi
ducunt in bonis dies suos et in puncto ad inferna descendunt
qui dixerunt Deo recede a nobis et scientiam viarum tuarum nolumus
quid est Omnipotens ut serviamus ei et quid nobis prodest si oraverimus illum
verumtamen quia non sunt in manu eorum bona sua consilium impiorum longe sit a me<CM>
quotiens lucerna impiorum extinguetur et superveniet eis inundatio et dolores dividet furoris sui
erunt sicut paleae ante faciem venti et sicut favilla quam turbo dispergit
Deus servabit filiis illius dolorem patris et cum reddiderit tunc sciet
videbunt oculi eius interfectionem suam et de furore Omnipotentis bibet
quid enim ad eum pertinet de domo sua post se et si numerus mensuum eius dimidietur
numquid Deum quispiam docebit scientiam qui excelsos iudicat
iste moritur robustus et sanus dives et felix
viscera eius plena sunt adipe et medullis ossa illius inrigantur
alius vero moritur in amaritudine animae absque ullis opibus
et tamen simul in pulverem dormient et vermes operient eos<CM>
certe novi cogitationes vestras et sententias contra me iniquas
dicitis enim ubi est domus principis et ubi tabernacula impiorum
interrogate quemlibet de viatoribus et haec eadem eum intellegere cognoscetis
quia in diem perditionis servabitur malus et ad diem furoris ducitur
quis arguet coram eo viam eius et quae fecit quis reddet illi
ipse ad sepulchra ducetur et in congerie mortuorum vigilabit
dulcis fuit glareis Cocyti et post se omnem hominem trahet et ante se innumerabiles
quomodo igitur consolamini me frustra cum responsio vestra repugnare ostensa sit veritati<CM>
respondens autem Eliphaz Themanites dixit
numquid Deo conparari potest homo etiam cum perfectae fuerit scientiae
quid prodest Deo si iustus fueris aut quid ei confers si inmaculata fuerit via tua
numquid timens arguet te et veniet tecum in iudicium<CM>
et non propter malitiam tuam plurimam et infinitas iniquitates tuas
abstulisti enim pignus fratrum tuorum sine causa et nudos spoliasti vestibus
aquam lasso non dedisti et esurienti subtraxisti panem
in fortitudine brachii tui possidebas terram et potentissimus obtinebas eam
viduas dimisisti vacuas et lacertos pupillorum comminuisti
propterea circumdatus es laqueis et conturbat te formido subita
et putabas te tenebras non visurum et impetu aquarum inundantium non oppressurum
an cogitas quod Deus excelsior caelo et super stellarum vertices sublimetur
et dicis quid enim novit Deus et quasi per caliginem iudicat
nubes latibulum eius nec nostra considerat et circa cardines caeli perambulat<CM>
numquid semitam saeculorum custodire cupis quam calcaverunt viri iniqui
qui sublati sunt ante tempus suum et fluvius subvertit fundamentum eorum
qui dicebant Deo recede a nobis et quasi nihil possit facere Omnipotens aestimabant eum
cum ille implesset domos eorum bonis quorum sententia procul sit a me
videbunt iusti et laetabuntur et innocens subsannabit eos
nonne succisa est erectio eorum et reliquias eorum devoravit ignis<CM>
adquiesce igitur ei et habeto pacem et per haec habebis fructus optimos
suscipe ex ore illius legem et pone sermones eius in corde tuo
si reversus fueris ad Omnipotentem aedificaberis et longe facies iniquitatem a tabernaculo tuo
dabit pro terra silicem et pro silice torrentes aureos
eritque Omnipotens contra hostes tuos et argentum coacervabitur tibi
tunc super Omnipotentem deliciis afflues et elevabis ad Deum faciem tuam
rogabis eum et exaudiet te et vota tua reddes
decernes rem et veniet tibi et in viis tuis splendebit lumen
qui enim humiliatus fuerit erit in gloria et qui inclinaverit oculos suos ipse salvabitur
salvabitur innocens salvabitur autem munditia manuum suarum<CM>
respondens autem Iob dixit
nunc quoque in amaritudine est sermo meus et manus plagae meae adgravata est super gemitum meum
quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum et veniam usque ad solium eius
ponam coram eo iudicium et os meum replebo increpationibus
ut sciam verba quae mihi respondeat et intellegam quid loquatur mihi
nolo multa fortitudine contendat mecum nec magnitudinis suae mole me premat
proponat aequitatem contra me et perveniat ad victoriam iudicium meum<CM>
si ad orientem iero non apparet si ad occidentem non intellegam eum
si ad sinistram quid agat non adprehendam eum si me vertam ad dextram non videbo illum
ipse vero scit viam meam et probavit me quasi aurum quod per ignem transit
vestigia eius secutus est pes meus viam eius custodivi et non declinavi ex ea
a mandatis labiorum eius non recessi et in sinu meo abscondi verba oris eius<CM>
ipse enim solus est et nemo avertere potest cogitationem eius et anima eius quodcumque voluerit hoc facit
cum expleverit in me voluntatem suam et alia multa similia praesto sunt ei
et idcirco a facie eius turbatus sum et considerans eum timore sollicitor
Deus mollivit cor meum et Omnipotens conturbavit me
non enim perii propter inminentes tenebras nec faciem meam operuit caligo<CM>
ab Omnipotente non sunt abscondita tempora qui autem noverunt eum ignorant dies illius
alii terminos transtulerunt diripuerunt greges et paverunt eos
asinum pupillorum abigerunt et abstulerunt pro pignore bovem viduae
subverterunt pauperum viam et oppresserunt pariter mansuetos terrae
alii quasi onagri in deserto egrediuntur ad opus suum vigilantesque ad praedam praeparant panem liberis
agrum non suum demetunt et vineam eius quem vi oppresserunt vindemiant
nudos dimittunt homines indumenta tollentes quibus non est operimentum in frigore
quos imbres montium rigant et non habentes velamen amplexantur lapides
vim fecerunt depraedantes pupillos et vulgum pauperem spoliaverunt
nudis et incedentibus absque vestitu et esurientibus tulerunt spicas
inter acervos eorum meridiati sunt qui calcatis torcularibus sitiunt
de civitatibus fecerunt viros gemere et anima vulneratorum clamavit et Deus inultum abire non patitur<CM>
ipsi fuerunt rebelles luminis nescierunt vias eius nec reversi sunt per semitas illius
mane primo consurgit homicida interficit egenum et pauperem per noctem vero erit quasi fur
oculus adulteri observat caliginem dicens non me videbit oculus et operiet vultum suum
perfodit in tenebris domos sicut in die condixerant sibi et ignoraverunt lucem
si subito apparuerit aurora arbitrantur umbram mortis et sic in tenebris quasi in luce ambulant<CM>
levis est super faciem aquae maledicta sit pars eius in terra nec ambulet per viam vinearum
ad nimium calorem transeat ab aquis nivium et usque ad inferos peccatum illius
obliviscatur eius misericordia dulcedo illius vermes non sit in recordatione sed conteratur quasi lignum infructuosum
pavit enim sterilem et quae non parit et viduae bene non fecit
detraxit fortes in fortitudine sua et cum steterit non credet vitae suae
dedit ei Deus locum paenitentiae et ille abutitur eo in superbiam oculi autem eius sunt in viis illius
elevati sunt ad modicum et non subsistent et humiliabuntur sicut omnia et auferentur et sicut summitates spicarum conterentur
quod si non est ita quis me potest arguere esse mentitum et ponere ante Deum verba mea<CM>
respondens autem Baldad Suites dixit
potestas et terror apud eum est qui facit concordiam in sublimibus suis
numquid est numerus militum eius et super quem non surget lumen illius
numquid iustificari potest homo conparatus Deo aut apparere mundus natus de muliere
ecce etiam luna non splendet et stellae non sunt mundae in conspectu eius
quanto magis homo putredo et filius hominis vermis<CM>
respondens autem Iob dixit
cuius adiutor es numquid inbecilli et sustentas brachium eius qui non est fortis
cui dedisti consilium forsitan illi qui non habet sapientiam et prudentiam tuam ostendisti plurimam
quem docere voluisti nonne eum qui fecit spiramen tuum<CM>
ecce gigantes gemunt sub aquis et qui habitant cum eis
nudus est inferus coram illo et nullum est operimentum perditioni
qui extendit aquilonem super vacuum et adpendit terram super nihili
qui ligat aquas in nubibus suis ut non erumpant pariter deorsum
qui tenet vultum solii sui et expandit super illud nebulam suam
terminum circumdedit aquis usque dum finiantur lux et tenebrae
columnae caeli contremescunt et pavent ad nutum eius
in fortitudine illius repente maria congregata sunt et prudentia eius percussit superbum
spiritus eius ornavit caelos et obsetricante manu eius eductus est coluber tortuosus
ecce haec ex parte dicta sunt viarum eius et cum vix parvam stillam sermonis eius audierimus quis poterit tonitruum magnitudinis illius intueri<CM>
addidit quoque Iob adsumens parabolam suam et dixit
vivit Deus qui abstulit iudicium meum et Omnipotens qui ad amaritudinem adduxit animam meam
quia donec superest halitus in me et spiritus Dei in naribus meis
non loquentur labia mea iniquitatem nec lingua mea meditabitur mendacium
absit a me ut iustos vos esse iudicem donec deficiam non recedam ab innocentia mea
iustificationem meam quam coepi tenere non deseram nec enim reprehendit me cor meum in omni vita mea<CM>
sit ut impius inimicus meus et adversarius meus quasi iniquus
quae enim spes est hypocritae si avare rapiat et non liberet Deus animam eius
numquid clamorem eius Deus audiet cum venerit super illum angustia
aut poterit in Omnipotente delectari et invocare Deum in omni tempore<CM>
docebo vos per manum Dei quae Omnipotens habeat nec abscondam
ecce vos omnes nostis et quid sine causa vana loquimini
haec est pars hominis impii apud Deum et hereditas violentorum quam ab Omnipotente suscipient
si multiplicati fuerint filii eius in gladio erunt et nepotes eius non saturabuntur pane
qui reliqui fuerint ex eo sepelientur in interitu et viduae illius non plorabunt
si conportaverit quasi terram argentum et sicut lutum praeparaverit vestimenta
praeparabit quidem sed iustus vestietur illis et argentum innocens dividet
aedificavit sicut tinea domum suam et sicut custos fecit umbraculum
dives cum dormierit nihil secum auferet aperit oculos suos et nihil inveniet
adprehendit eum quasi aqua inopia nocte opprimet eum tempestas
tollet eum ventus urens et auferet et velut turbo rapiet eum de loco suo
et mittet super eum et non parcet de manu eius fugiens fugiet
stringet super eum manus suas et sibilabit super illum intuens locum eius<CM>
habet argentum venarum suarum principia et auro locus est in quo conflatur
ferrum de terra tollitur et lapis solutus calore in aes vertitur
tempus posuit tenebris et universorum finem ipse considerat lapidem quoque caliginis et umbram mortis
dividit torrens a populo peregrinante eos quos oblitus est pes egentis hominum et invios
terra de qua oriebatur panis in loco suo igne subversa est
locus sapphyri lapides eius et glebae illius aurum
semitam ignoravit avis nec intuitus est oculus vulturis
non calcaverunt eam filii institorum nec pertransivit per eam leaena
ad silicem extendit manum suam subvertit a radicibus montes
in petris rivos excidit et omne pretiosum vidit oculus eius
profunda quoque fluviorum scrutatus est et abscondita produxit in lucem
sapientia vero ubi invenitur et quis est locus intellegentiae
nescit homo pretium eius nec invenitur in terra suaviter viventium<CM>
abyssus dicit non est in me et mare loquitur non est mecum
non dabitur aurum obrizum pro ea nec adpendetur argentum in commutatione eius
non conferetur tinctis Indiae coloribus nec lapidi sardonico pretiosissimo vel sapphyro
non adaequabitur ei aurum vel vitrum nec commutabuntur pro ea vasa auri
excelsa et eminentia non memorabuntur conparatione eius trahitur autem sapientia de occultis
non adaequabitur ei topazium de Aethiopia nec tincturae mundissimae conponetur<CM>
unde ergo sapientia veniet et quis est locus intellegentiae
abscondita est ab oculis omnium viventium volucres quoque caeli latet
perditio et mors dixerunt auribus nostris audivimus famam eius
Deus intellegit viam eius et ipse novit locum illius
ipse enim fines mundi intuetur et omnia quae sub caelo sunt respicit
qui fecit ventis pondus et aquas adpendit mensura
quando ponebat pluviis legem et viam procellis sonantibus
tunc vidit illam et enarravit et praeparavit et investigavit
et dixit homini ecce timor Domini ipsa est sapientia et recedere a malo intellegentia<CM>
addidit quoque Iob adsumens parabolam suam et dixit
quis mihi tribuat ut sim iuxta menses pristinos secundum dies quibus Deus custodiebat me
quando splendebat lucerna eius super caput meum et ad lumen eius ambulabam in tenebris
sicut fui in diebus adulescentiae meae quando secreto Deus erat in tabernaculo meo
quando erat Omnipotens mecum et in circuitu meo pueri mei
quando lavabam pedes meos butyro et petra fundebat mihi rivos olei<CM>
quando procedebam ad portam civitatis et in platea parabant cathedram mihi
videbant me iuvenes et abscondebantur et senes adsurgentes stabant
principes cessabant loqui et digitum superponebant ori suo
vocem suam cohibebant duces et lingua eorum gutturi suo adherebat
auris audiens beatificabat me et oculus videns testimonium reddebat mihi
quod liberassem pauperem vociferantem et pupillum cui non esset adiutor
benedictio perituri super me veniebat et cor viduae consolatus sum
iustitia indutus sum et vestivit me sicut vestimento et diademate iudicio meo
oculus fui caeco et pes claudo
pater eram pauperum et causam quam nesciebam diligentissime investigabam
conterebam molas iniqui et de dentibus illius auferebam praedam<CM>
dicebamque in nidulo meo moriar et sicut palma multiplicabo dies
radix mea aperta est secus aquas et ros morabitur in messione mea
gloria mea semper innovabitur et arcus meus in manu mea instaurabitur
qui me audiebant expectabant sententiam et intenti tacebant ad consilium meum
verbis meis addere nihil audebant et super illos stillabat eloquium meum
expectabant me sicut pluviam et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum
si quando ridebam ad eos non credebant et lux vultus mei non cadebat in terram
si voluissem ire ad eos sedebam primus cumque sederem quasi rex circumstante exercitu eram tamen maerentium consolator<CM>
nunc autem derident me iuniores tempore quorum non dignabar patres ponere cum canibus gregis mei
quorum virtus manuum erat mihi pro nihilo et vita ipsa putabantur indigni
egestate et fame steriles qui rodebant in solitudine squalentes calamitate et miseria
et mandebant herbas et arborum cortices et radix iuniperorum erat cibus eorum
qui de convallibus ista rapientes cum singula repperissent ad ea cum clamore currebant
in desertis habitabant torrentium et in cavernis terrae vel super glaream
qui inter huiuscemodi laetabantur et esse sub sentibus delicias conputabant
filii stultorum et ignobilium et in terra penitus non parentes
nunc in eorum canticum versus sum et factus sum eis proverbium
abominantur me et longe fugiunt a me et faciem meam conspuere non verentur
faretram enim suam aperuit et adflixit me et frenum posuit in os meum
ad dexteram orientis calamitatis meae ilico surrexerunt pedes meos subverterunt et oppresserunt quasi fluctibus semitis suis
dissipaverunt itinera mea insidiati sunt mihi et praevaluerunt et non fuit qui ferret auxilium
quasi rupto muro et aperta ianua inruerunt super me et ad meas miserias devoluti sunt<CM>
redactus sum in nihili abstulisti quasi ventus desiderium meum et velut nubes pertransiit salus mea
nunc autem in memet ipso marcescit anima mea et possident me dies adflictionis
nocte os meum perforatur doloribus et qui me comedunt non dormiunt
in multitudine eorum consumitur vestimentum meum et quasi capitio tunicae sic cinxerunt me
conparatus sum luto et adsimilatus favillae et cineri
clamo ad te et non exaudis me sto et non respicis me
mutatus es mihi in crudelem et in duritia manus tuae adversaris mihi
elevasti me et quasi super ventum ponens elisisti me valide
scio quia morti tradas me ubi constituta domus est omni viventi
verumtamen non ad consumptionem eorum emittis manum tuam et si corruerint ipse salvabis
flebam quondam super eum qui adflictus erat et conpatiebatur anima mea pauperi
expectabam bona et venerunt mihi mala praestolabar lucem et eruperunt tenebrae
interiora mea efferbuerunt absque ulla requie praevenerunt me dies adflictionis
maerens incedebam sine furore consurgens in turba clamavi
frater fui draconum et socius strutionum
cutis mea denigrata est super me et ossa mea aruerunt prae caumate
versa est in luctum cithara mea et organum meum in vocem flentium<CM>
pepigi foedus cum oculis meis ut ne cogitarem quidem de virgine
quam enim partem haberet Deus in me desuper et hereditatem Omnipotens de excelsis
numquid non perditio est iniquo et alienatio operantibus iniustitiam
nonne ipse considerat vias meas et cunctos gressus meos dinumerat
si ambulavi in vanitate et festinavit in dolo pes meus
adpendat me in statera iusta et sciat Deus simplicitatem meam
si declinavit gressus meus de via et si secutum est oculos meos cor meum et in manibus meis adhesit macula
seram et alius comedat et progenies mea eradicetur<CM>
si deceptum est cor meum super mulierem et si ad ostium amici mei insidiatus sum
scortum sit alteri uxor mea et super illam incurventur alii
hoc enim nefas est et iniquitas maxima
ignis est usque ad perditionem devorans et omnia eradicans genimina
si contempsi subire iudicium cum servo meo et ancillae meae cum disceptarent adversum me
quid enim faciam cum surrexerit ad iudicandum Deus et cum quaesierit quid respondebo illi
numquid non in utero fecit me qui et illum operatus est et formavit in vulva unus<CM>
si negavi quod volebant pauperibus et oculos viduae expectare feci
si comedi buccellam meam solus et non comedit pupillus ex ea
quia ab infantia mea crevit mecum miseratio et de utero matris meae egressa est mecum
si despexi pereuntem eo quod non habuerit indumentum et absque operimento pauperem
si non benedixerunt mihi latera eius et de velleribus ovium mearum calefactus est
si levavi super pupillum manum meam etiam cum viderem me in porta superiorem
umerus meus a iunctura sua cadat et brachium meum cum suis ossibus confringatur
semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Deum et pondus eius ferre non potui<CM>
si putavi aurum robur meum et obrizae dixi fiducia mea
si laetatus sum super multis divitiis meis et quia plurima repperit manus mea
si vidi solem cum fulgeret et lunam incedentem clare
et lactatum est in abscondito cor meum et osculatus sum manum meam ore meo
quae est iniquitas maxima et negatio contra Deum altissimum
si gavisus sum ad ruinam eius qui me oderat et exultavi quod invenisset eum malum
non enim dedi ad peccandum guttur meum ut expeterem maledicens animam eius
si non dixerunt viri tabernaculi mei quis det de carnibus eius ut saturemur
foris non mansit peregrinus ostium meum viatori patuit<CM>
si abscondi quasi homo peccatum meum et celavi in sinu meo iniquitatem meam
si expavi ad multitudinem nimiam et despectio propinquorum terruit me et non magis tacui nec egressus sum ostium
quis mihi tribuat auditorem ut desiderium meum Omnipotens audiat et librum scribat ipse qui iudicat
ut in umero meo portem illum et circumdem illum quasi coronam mihi
per singulos gradus meos pronuntiabo illum et quasi principi offeram eum
si adversum me terra mea clamat et cum ipsa sulci eius deflent
si fructus eius comedi absque pecunia et animam agricolarum eius adflixi
pro frumento oriatur mihi tribulus et pro hordeo spina finita sunt verba Iob<CM>
omiserunt autem tres viri isti respondere Iob eo quod iustus sibi videretur
et iratus indignatusque Heliu filius Barachel Buzites de cognatione Ram iratus est autem adversus Iob eo quod iustum se esse diceret coram Deo
porro adversum amicos eius indignatus est eo quod non invenissent responsionem rationabilem sed tantummodo condemnassent Iob
igitur Heliu expectavit Iob loquentem eo quod seniores se essent qui loquebantur
cum autem vidisset quod tres respondere non potuissent iratus est vehementer<CM>
respondensque Heliu filius Barachel Buzites dixit iunior sum tempore vos autem antiquiores idcirco dimisso capite veritus sum indicare vobis meam sententiam
sperabam enim quod aetas prolixior loqueretur et annorum multitudo doceret sapientiam
sed ut video spiritus est in hominibus et inspiratio Omnipotentis dat intellegentiam
non sunt longevi sapientes nec senes intellegunt iudicium
ideo dicam audite me ostendam vobis etiam ego meam scientiam
expectavi enim sermones vestros audivi prudentiam vestram donec disceptaremini sermonibus
et donec putabam vos aliquid dicere considerabam sed ut video non est qui arguere possit Iob et respondere ex vobis sermonibus eius
ne forte dicatis invenimus sapientiam Deus proiecit eum non homo
nihil locutus est mihi et ego non secundum vestros sermones respondebo illi<CM>
extimuerunt non responderunt ultra abstuleruntque a se eloquia
quoniam igitur expectavi et non sunt locuti steterunt nec responderunt ultra
respondebo et ego partem meam et ostendam scientiam meam
plenus sum enim sermonibus et coartat me spiritus uteri mei
en venter meus quasi mustum absque spiraculo quod lagunculas novas disrumpit
loquar et respirabo paululum aperiam labia mea et respondebo
non accipiam personam viri et Deum homini non aequabo
nescio enim quamdiu subsistam et si post modicum tollat me factor meus<CM>
audi igitur Iob eloquia mea et omnes sermones meos ausculta
ecce aperui os meum loquatur lingua mea in faucibus meis
simplici corde meo sermones mei et sententiam labia mea puram loquentur
spiritus Dei fecit me et spiraculum Omnipotentis vivificavit me
si potes responde mihi et adversus faciem meam consiste
ecce et me sicut et te fecit Deus et de eodem luto ego quoque formatus sum
verumtamen miraculum meum non te terreat et eloquentia mea non sit tibi gravis<CM>
dixisti ergo in auribus meis et vocem verborum audivi
mundus sum ego absque delicto inmaculatus et non est iniquitas in me
quia querellas in me repperit ideo arbitratus est me inimicum sibi
posuit in nervo pedes meos custodivit omnes semitas meas
hoc est ergo in quo non es iustificatus respondebo tibi quia maior sit Deus homine
adversum eum contendis quod non ad omnia verba responderit tibi<CM>
semel loquitur Deus et secundo id ipsum non repetit
per somnium in visione nocturna quando inruit sopor super homines et dormiunt in lectulo
tunc aperit aures virorum et erudiens eos instruit disciplinam
ut avertat hominem ab his quae facit et liberet eum de superbia
eruens animam eius a corruptione et vitam illius ut non transeat in gladium<CM>
increpat quoque per dolorem in lectulo et omnia ossa eius marcescere facit
abominabilis ei fit in vita sua panis et animae illius cibus ante desiderabilis
tabescet caro eius et ossa quae tecta fuerant nudabuntur
adpropinquabit corruptioni anima eius et vita illius mortiferis
si fuerit pro eo angelus loquens unum de milibus ut adnuntiet hominis aequitatem
miserebitur eius et dicet libera eum et non descendat in corruptionem inveni in quo ei propitier
consumpta est caro eius a suppliciis revertatur ad dies adulescentiae suae
deprecabitur Deum et placabilis ei erit et videbit faciem eius in iubilo et reddet homini iustitiam suam
respiciet homines et dicet peccavi et vere deliqui et ut eram dignus non recepi
liberavit animam suam ne pergeret in interitum sed vivens lucem videret<CM>
ecce haec omnia operatur Deus tribus vicibus per singulos
ut revocet animas eorum a corruptione et inluminet luce viventium
adtende Iob et audi me et tace dum ego loquar
si autem habes quod loquaris responde mihi loquere volo enim te apparere iustum
quod si non habes audi me tace et docebo te sapientiam<CM>
pronuntians itaque Heliu etiam haec locutus est
audite sapientes verba mea et eruditi auscultate me
auris enim verba probat et guttur escas gustu diiudicat
iudicium eligamus nobis et inter nos videamus quid sit melius
quia dixit Iob iustus sum et Deus subvertit iudicium meum
in iudicando enim me mendacium est violenta sagitta mea absque ullo peccato
quis est vir ut est Iob qui bibit subsannationem quasi aquam
qui graditur cum operantibus iniquitatem et ambulat cum viris impiis
dixit enim non placebit vir Deo etiam si cucurrerit cum eo<CM>
ideo viri cordati audite me absit a Deo impietas et ab Omnipotente iniquitas
opus enim hominis reddet ei et iuxta vias singulorum restituet
vere enim Deus non condemnabit frustra nec Omnipotens subvertet iudicium
quem constituit alium super terram aut quem posuit super orbem quem fabricatus est
si direxerit ad eum cor suum spiritum illius et flatum ad se trahet
deficiet omnis caro simul et homo in cinerem revertetur<CM>
si habes ergo intellectum audi quod dicitur et ausculta vocem eloquii mei
numquid qui non amat iudicium sanare potest et quomodo tu eum qui iustus est in tantum condemnas
qui dicit regi apostata qui vocat duces impios
qui non accipit personas principum nec cognovit tyrannum cum disceptaret contra pauperem opus enim manuum eius sunt universi
subito morientur et in media nocte turbabuntur populi et pertransibunt et auferent violentum absque manu
oculi enim eius super vias hominum et omnes gressus eorum considerat
non sunt tenebrae et non est umbra mortis ut abscondantur ibi qui operantur iniquitatem
neque enim ultra in hominis potestate est ut veniat ad Deum in iudicium
conteret multos innumerabiles et stare faciet alios pro eis
novit enim opera eorum et idcirco inducet noctem et conterentur
quasi impios percussit eos in loco videntium
qui quasi de industria recesserunt ab eo et omnes vias eius intellegere noluerunt
ut pervenire facerent ad eum clamorem egeni et audiret vocem pauperum
ipso enim concedente pacem quis est qui condemnet ex quo absconderit vultum quis est qui contempletur eum et super gentem et super omnes homines
qui regnare facit hominem hypocritam propter peccata populi<CM>
quia ergo ego locutus sum ad Deum te quoque non prohibeo
si erravi tu doce me si iniquitatem locutus sum ultra non addam
numquid a te Deus expetit eam quia displicuit tibi tu enim coepisti loqui et non ego quod si quid nosti melius loquere
viri intellegentes loquantur mihi et vir sapiens audiat me
Iob autem stulte locutus est et verba illius non sonant disciplinam
pater mi probetur Iob usque ad finem ne desinas in hominibus iniquitatis
quia addit super peccata sua blasphemiam inter nos interim constringatur et tunc ad iudicium provocet sermonibus suis Deum<CM>
igitur Heliu haec rursum locutus est
numquid aequa tibi videtur tua cogitatio ut diceres iustior Deo sum
dixisti enim non tibi placet quod rectum est vel quid tibi proderit si ego peccavero
itaque ego respondebo sermonibus tuis et amicis tuis tecum
suspice caelum et intuere et contemplare aethera quod altior te sit
si peccaveris quid ei nocebis et si multiplicatae fuerint iniquitates tuae quid facies contra eum
porro si iuste egeris quid donabis ei aut quid de manu tua accipiet
homini qui similis tui est nocebit impietas tua et filium hominis adiuvabit iustitia tua<CM>
propter multitudinem calumniatorum clamabunt et heiulabunt propter vim brachii tyrannorum
et non dixit ubi est Deus qui fecit me qui dedit carmina in nocte
qui docet nos super iumenta terrae et super volucres caeli erudit nos
ibi clamabunt et non exaudiet propter superbiam malorum
non ergo frustra audiet Deus et Omnipotens singulorum causas intuebitur<CM>
etiam cum dixeris non considerat iudicare coram eo et expecta eum
nunc enim non infert furorem suum nec ulciscitur scelus valde
ergo Iob frustra aperit os suum et absque scientia verba multiplicat<CM>
addens quoque Heliu haec locutus est
sustine me paululum et indicabo tibi adhuc enim habeo quod pro Deo loquar
repetam scientiam meam a principio et operatorem meum probabo iustum
vere enim absque mendacio sermones mei et perfecta scientia probabitur tibi<CM>
Deus potentes non abicit cum et ipse sit potens
sed non salvat impios et iudicium pauperibus tribuit
non aufert a iusto oculos suos et reges in solio conlocat in perpetuum et illi eriguntur
et si fuerint in catenis et vinciantur funibus paupertatis
indicabit eis opera eorum et scelera eorum quia violenti fuerint
revelabit quoque aurem eorum ut corripiat et loquetur ut revertantur ab iniquitate
si audierint et observaverint conplebunt dies suos in bono et annos suos in gloria
si autem non audierint transibunt per gladium et consumentur in stultitia
simulatores et callidi provocant iram Dei neque clamabunt cum vincti fuerint
morietur in tempestate anima eorum et vita eorum inter effeminatos<CM>
eripiet pauperem de angustia sua et revelabit in tribulatione aurem eius
igitur salvabit te de ore angusto latissime et non habentis fundamentum subter se requies autem mensae tuae erit plena pinguedine
causa tua quasi impii iudicata est causam iudiciumque recipies
non te ergo superet ira ut aliquem opprimas nec multitudo donorum inclinet te
depone magnitudinem tuam absque tribulatione et omnes robustos fortitudine
ne protrahas noctem ut ascendant populi pro eis
cave ne declines ad iniquitatem hanc enim coepisti sequi post miseriam
ecce Deus excelsus in fortitudine sua et nullus ei similis in legislatoribus
quis poterit scrutari vias eius aut quis ei dicere operatus es iniquitatem<CM>
memento quod ignores opus eius de quo cecinerunt viri
omnes homines vident eum unusquisque intuetur procul
ecce Deus magnus vincens scientiam nostram numerus annorum eius inaestimabilis
qui aufert stillas pluviae et effundit imbres ad instar gurgitum
qui de nubibus fluunt quae praetexunt cuncta desuper
si voluerit extendere nubes quasi tentorium suum
et fulgurare lumine suo desuper cardines quoque maris operiet
per haec enim iudicat populos et dat escas multis mortalibus
in manibus abscondit lucem et praecipit ei ut rursus adveniat
adnuntiat de ea amico suo quod possessio eius sit et ad eam possit ascendere<CM>
super hoc expavit cor meum et emotum est de loco suo
audite auditionem in terrore vocis eius et sonum de ore illius procedentem
subter omnes caelos ipse considerat et lumen illius super terminos terrae
post eum rugiet sonitus tonabit voce magnitudinis suae et non investigabitur cum audita fuerit vox eius
tonabit Deus in voce sua mirabiliter qui facit magna et inscrutabilia<CM>
qui praecipit nivi ut descendat in terram et hiemis pluviis et imbri fortitudinis suae
qui in manu omnium hominum signat ut noverint singuli opera sua
ingredietur bestia latibulum et in antro suo morabitur
ab interioribus egreditur tempestas et ab Arcturo frigus
flante Deo concrescit gelu et rursum latissimae funduntur aquae
frumentum desiderat nubes et nubes spargunt lumen suum
quae lustrant per circuitum quocumque eas voluntas gubernantis duxerit ad omne quod praeceperit illis super faciem orbis terrarum
sive in una tribu sive in terra sua sive in quocumque loco misericordiae suae eas iusserit inveniri<CM>
ausculta haec Iob sta et considera miracula Dei
numquid scis quando praeceperit Deus pluviis ut ostenderent lucem nubium eius
numquid nosti semitas nubium magnas et perfectas scientias
nonne vestimenta tua calida sunt cum perflata fuerit terra austro
tu forsitan cum eo fabricatus es caelos qui solidissimi quasi aere fusi sunt
ostende nobis quid dicamus illi nos quippe involvimur tenebris
quis narrabit ei quae loquor etiam si locutus fuerit homo devorabitur<CM>
at nunc non vident lucem subito aer cogitur in nubes et ventus transiens fugabit eas
ab aquilone aurum venit et ad Deum formidolosa laudatio
digne eum invenire non possumus magnus fortitudine et iudicio et iustitia et enarrari non potest
ideo timebunt eum viri et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes<CM>
respondens autem Dominus Iob de turbine dixit
quis est iste involvens sententias sermonibus inperitis
accinge sicut vir lumbos tuos interrogabo te et responde mihi<CM>
ubi eras quando ponebam fundamenta terrae indica mihi si habes intellegentiam
quis posuit mensuras eius si nosti vel quis tetendit super eam lineam
super quo bases illius solidatae sunt aut quis dimisit lapidem angularem eius
cum me laudarent simul astra matutina et iubilarent omnes filii Dei
quis conclusit ostiis mare quando erumpebat quasi de vulva procedens
cum ponerem nubem vestimentum eius et caligine illud quasi pannis infantiae obvolverem
circumdedi illud terminis meis et posui vectem et ostia
et dixi usque huc venies et non procedes amplius et hic confringes tumentes fluctus tuos<CM>
numquid post ortum tuum praecepisti diluculo et ostendisti aurorae locum suum
et tenuisti concutiens extrema terrae et excussisti impios ex ea
restituetur ut lutum signaculum et stabit sicut vestimentum
auferetur ab impiis lux sua et brachium excelsum confringetur
numquid ingressus es profunda maris et in novissimis abyssis deambulasti
numquid apertae tibi sunt portae mortis et ostia tenebrosa vidisti
numquid considerasti latitudines terrae indica mihi si nosti omnia
in qua via habitet lux et tenebrarum quis locus sit
ut ducas unumquodque ad terminos suos et intellegas semitas domus eius
sciebas tunc quod nasciturus esses et numerum dierum tuorum noveras
numquid ingressus es thesauros nivis aut thesauros grandinis aspexisti
quae praeparavi in tempus hostis in diem pugnae et belli
per quam viam spargitur lux dividitur aestus super terram<CM>
quis dedit vehementissimo imbri cursum et viam sonantis tonitrui
ut plueret super terram absque homine in deserto ubi nullus mortalium commoratur
ut impleret inviam et desolatam et produceret herbas virentes
quis est pluviae pater vel quis genuit stillas roris
de cuius utero egressa est glacies et gelu de caelo quis genuit
in similitudinem lapidis aquae durantur et superficies abyssi constringitur
numquid coniungere valebis micantes stellas Pliadis aut gyrum Arcturi poteris dissipare
numquid producis luciferum in tempore suo et vesperum super filios terrae consurgere facis
numquid nosti ordinem caeli et pones rationem eius in terra
numquid elevabis in nebula vocem tuam et impetus aquarum operiet te
numquid mittes fulgura et ibunt et revertentia dicent tibi adsumus
quis posuit in visceribus hominis sapientiam vel quis dedit gallo intellegentiam
quis enarravit caelorum rationem et concentum caeli quis dormire faciet
quando fundebatur pulvis in terram et glebae conpingebantur
numquid capies leaenae praedam et animam catulorum eius implebis
quando cubant in antris et in specubus insidiantur
quis praeparat corvo escam suam quando pulli eius ad Deum clamant vagantes eo quod non habeant cibos<CM>
numquid nosti tempus partus hibicum in petris vel parturientes cervas observasti
dinumerasti menses conceptus earum et scisti tempus partus earum
incurvantur ad fetum et pariunt et rugitus emittunt
separantur filii earum pergunt ad pastum egrediuntur et non revertuntur ad eas
quis dimisit onagrum liberum et vincula eius quis solvit
cui dedi in solitudine domum et tabernacula eius in terra salsuginis
contemnit multitudinem civitatis clamorem exactoris non audit
circumspicit montes pascuae suae et virentia quaeque perquirit
numquid volet rinoceros servire tibi aut morabitur ad praesepe tuum
numquid alligabis rinocerota ad arandum loro tuo aut confringet glebas vallium post te
numquid fiduciam habebis in magna fortitudine eius et derelinques ei labores tuos
numquid credes ei quoniam reddat sementem tibi et aream tuam congreget<CM>
pinna strutionum similis est pinnis herodii et accipitris
quando derelinquit in terra ova sua tu forsitan in pulvere calefacis ea
obliviscitur quod pes conculcet ea aut bestiae agri conterant
duratur ad filios suos quasi non sint sui frustra laboravit nullo timore cogente
privavit enim eam Deus sapientia nec dedit illi intellegentiam
cum tempus fuerit in altum alas erigit deridet equitem et ascensorem eius<CM>
numquid praebebis equo fortitudinem aut circumdabis collo eius hinnitum
numquid suscitabis eum quasi lucustas gloria narium eius terror
terram ungula fodit exultat audacter in occursum pergit armatis
contemnit pavorem nec cedit gladio
super ipsum sonabit faretra vibrabit hasta et clypeus
fervens et fremens sorbet terram nec reputat tubae sonare clangorem
ubi audierit bucinam dicet va procul odoratur bellum exhortationem ducum et ululatum exercitus<CM>
numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter expandens alas suas ad austrum
aut ad praeceptum tuum elevabitur aquila et in arduis ponet nidum suum
in petris manet et in praeruptis silicibus commoratur atque inaccessis rupibus
inde contemplatur escam et de longe oculi eius prospiciunt
pulli eius lambent sanguinem et ubicumque cadaver fuerit statim adest<CM>
<WTH39-31> et adiecit Dominus et locutus est ad Iob
<WTH39-32> numquid qui contendit cum Deo tam facile conquiescit utique qui arguit Deum debet respondere ei
<WTH39-33> respondens autem Iob Domino dixit
<WTH39-34> qui leviter locutus sum respondere quid possum manum meam ponam super os meum
<WTH39-35> unum locutus sum quod utinam non dixissem et alterum quibus ultra non addam<CM>
<WTH40-1> respondens autem Dominus Iob de turbine ait
<WTH40-2> accinge sicut vir lumbos tuos interrogabo te et indica mihi
<WTH40-3> numquid irritum facies iudicium meum et condemnabis me ut tu iustificeris
<WTH40-4> et si habes brachium sicut Deus et si voce simili tonas
<WTH40-5> circumda tibi decorem et in sublime erigere et esto gloriosus et speciosis induere vestibus
<WTH40-6> disperge superbos furore tuo et respiciens omnem arrogantem humilia
<WTH40-7> respice cunctos superbos et confunde eos et contere impios in loco suo
<WTH40-8> absconde eos in pulvere simul et facies eorum demerge in foveam
<WTH40-9> et ego confitebor quod salvare te possit dextera tua<CM>
<WTH40-10> ecce Behemoth quem feci tecum faenum quasi bos comedet
<WTH40-11> fortitudo eius in lumbis eius et virtus illius in umbilicis ventris eius
<WTH40-12> constringit caudam suam quasi cedrum nervi testiculorum eius perplexi sunt
<WTH40-13> ossa eius velut fistulae aeris cartilago illius quasi lamminae ferreae
<WTH40-14> ipse principium est viarum Dei qui fecit eum adplicabit gladium eius
<WTH40-15> huic montes herbas ferunt omnes bestiae agri ludent ibi
<WTH40-16> sub umbra dormit in secreto calami et locis humentibus
<WTH40-17> protegunt umbrae umbram eius circumdabunt eum salices torrentis
<WTH40-18> ecce absorbebit fluvium et non mirabitur habet fiduciam quod influat Iordanis in os eius
<WTH40-19> in oculis eius quasi hamo capiet eum et in sudibus perforabit nares eius<CM>
<WTH40-20> an extrahere poteris Leviathan hamo et fune ligabis linguam eius
<WTH40-21> numquid pones circulum in naribus eius et armilla perforabis maxillam eius
<WTH40-22> numquid multiplicabit ad te preces aut loquetur tibi mollia
<WTH40-23> numquid feriet tecum pactum et accipies eum servum sempiternum
<WTH40-24> numquid inludes ei quasi avi aut ligabis illum ancillis tuis
<WTH40-25> concident eum amici divident illum negotiatores
<WTH40-26> numquid implebis sagenas pelle eius et gurgustium piscium capite illius
<WTH40-27> pone super eum manum tuam memento belli nec ultra addas loqui
<WTH40-28> ecce spes eius frustrabitur eum et videntibus cunctis praecipitabitur
<WTH41-1> non quasi crudelis suscitabo eum quis enim resistere potest vultui meo<CM>
<WTH41-2> quis ante dedit mihi ut reddam ei omnia quae sub caelo sunt mea sunt
<WTH41-3> non parcam ei et verbis potentibus et ad deprecandum conpositis
<WTH41-4> quis revelavit faciem indumenti eius et in medium oris eius quis intrabit
<WTH41-5> portas vultus eius quis aperiet per gyrum dentium eius formido
<WTH41-6> corpus illius quasi scuta fusilia et conpactum squamis se prementibus
<WTH41-7> una uni coniungitur et ne spiraculum quidem incedit per eas
<WTH41-8> una alteri adherebunt et tenentes se nequaquam separabuntur
<WTH41-9> sternutatio eius splendor ignis et oculi eius ut palpebrae diluculi
<WTH41-10> de ore eius lampades procedunt sicut taedae ignis accensae
<WTH41-11> de naribus eius procedit fumus sicut ollae succensae atque ferventis
<WTH41-12> halitus eius prunas ardere facit et flamma de ore eius egreditur
<WTH41-13> in collo eius morabitur fortitudo et faciem eius praecedet egestas
<WTH41-14> membra carnium eius coherentia sibi mittet contra eum fulmina et ad locum alium non ferentur
<WTH41-15> cor eius indurabitur quasi lapis et stringetur quasi malleatoris incus
<WTH41-16> cum sublatus fuerit timebunt angeli et territi purgabuntur
<WTH41-17> cum adprehenderit eum gladius subsistere non poterit neque hasta neque torax
<WTH41-18> reputabit enim quasi paleas ferrum et quasi lignum putridum aes
<WTH41-19> non fugabit eum vir sagittarius in stipulam versi sunt ei lapides fundae
<WTH41-20> quasi stipulam aestimabit malleum et deridebit vibrantem hastam
<WTH41-21> sub ipso erunt radii solis sternet sibi aurum quasi lutum
<WTH41-22> fervescere faciet quasi ollam profundum mare ponet quasi cum unguenta bulliunt
<WTH41-23> post eum lucebit semita aestimabit abyssum quasi senescentem
<WTH41-24> non est super terram potestas quae conparetur ei qui factus est ut nullum timeret
<WTH41-25> omne sublime videt ipse est rex super universos filios superbiae<CM>
respondens autem Iob Domino dixit
scio quia omnia potes et nulla te latet cogitatio
quis est iste qui celat consilium absque scientia ideo insipienter locutus sum et quae ultra modum excederent scientiam meam
audi et ego loquar interrogabo et ostende mihi
auditu auris audivi te nunc autem oculus meus videt te
idcirco ipse me reprehendo et ago paenitentiam in favilla et cinere<CM>
postquam autem locutus est Dominus verba haec ad Iob dixit ad Eliphaz Themaniten iratus est furor meus in te et in duos amicos tuos quoniam non estis locuti coram me rectum sicut servus meus Iob
sumite igitur vobis septem tauros et septem arietes et ite ad servum meum Iob et offerte holocaustum pro vobis Iob autem servus meus orabit pro vobis faciem eius suscipiam ut non vobis inputetur stultitia neque enim locuti estis ad me recta sicut servus meus Iob
abierunt ergo Eliphaz Themanites et Baldad Suites et Sophar Naamathites et fecerunt sicut locutus fuerat ad eos Dominus et suscepit Dominus faciem Iob<CM>
Dominus quoque conversus est ad paenitentiam Iob cum oraret ille pro amicis suis et addidit Dominus omnia quaecumque fuerant Iob duplicia
venerunt autem ad eum omnes fratres sui et universae sorores suae et cuncti qui noverant eum prius et comederunt cum eo panem in domo eius et moverunt super eum caput et consolati sunt eum super omni malo quod intulerat Dominus super eum et dederunt ei unusquisque ovem unam et inaurem auream unam
Dominus autem benedixit novissimis Iob magis quam principio eius et facta sunt ei quattuordecim milia ovium et sex milia camelorum et mille iuga boum et mille asinae
et fuerunt ei septem filii et filiae tres
et vocavit nomen unius Diem et nomen secundae Cassia et nomen tertiae Cornu stibii
non sunt autem inventae mulieres speciosae sicut filiae Iob in universa terra deditque eis pater suus hereditatem inter fratres earum
vixit autem Iob post haec centum quadraginta annis et vidit filios suos et filios filiorum suorum usque ad quartam generationem
<WTH42-16> et mortuus est senex et plenus dierum<CM>
beatus vir qui non abiit in consilio impiorum et in via peccatorum non stetit in cathedra derisorum non sedit
sed in lege Domini voluntas eius et in lege eius meditabitur die ac nocte
et erit tamquam lignum transplantatum iuxta rivulos aquarum quod fructum suum dabit in tempore suo et folium eius non defluet et omne quod fecerit prosperabitur<CM>
non sic impii sed tamquam pulvis quem proicit ventus
propterea non resurgent impii in iudicio neque peccatores in congregatione iustorum
quoniam novit Dominus viam iustorum et iter impiorum peribit<CM>
quare turbabuntur gentes et tribus meditabuntur inania
consurgent reges terrae et principes tractabunt pariter adversum Dominum et adversum christum eius
disrumpamus vincula eorum et proiciamus a nobis laqueos eorum
habitator caeli ridebit Dominus subsannabit eos
tunc loquetur ad eos in ira sua et in furore suo conturbabit eos
ego autem orditus sum regem meum super Sion montem sanctum suum adnuntiabo Dei praeceptum<CM>
Dominus dixit ad me filius meus es tu ego hodie genui te
postula a me et dabo tibi gentes hereditatem tuam et possessionem tuam terminos terrae
pasces eos in virga ferrea ut vas figuli conteres eos<CM>
nunc ergo reges intellegite erudimini iudices terrae
servite Domino in timore et exultate in tremore
adorate pure ne forte irascatur et pereatis de via<WTH2-13> cum exarserit post paululum furor eius beati omnes qui sperant in eum<CM>
<FO><FO>canticum David cum fugeret a facie Abessalon filii sui<Fo><Fo><WTH3-2> Domine quare multiplicati sunt hostes mei multi consurgunt adversus me
<WTH3-3> multi dicunt animae meae non est salus huic in Deo semper
<WTH3-4> tu autem Domine clipeus circa me gloria mea et exaltans caput meum<CM>
<WTH3-5> voce mea ad Dominum clamabo et exaudiet me de monte sancto suo semper
<WTH3-6> ego dormivi et soporatus sum evigilavi quia Dominus sustentavit me
<WTH3-7> non timebo milia populi quae circumdederunt me surge Domine salvum me fac Deus meus
<WTH3-8> quia percussisti omnium inimicorum meorum maxillam dentes impiorum confregisti
<WTH3-9> Domini est salus super populum tuum benedictio tua semper<CM>
<FO><FO>victori in psalmis canticum David<Fo><Fo><WTH4-2> invocante me exaudi me Deus iustitiae meae in tribulatione dilatasti mihi miserere mei et exaudi orationem meam
<WTH4-3> filii viri usquequo incliti mei ignominiose diligitis vanitatem quaerentes mendacium semper
<WTH4-4> et cognoscite quoniam mirabilem reddidit Dominus sanctum suum Dominus exaudiet cum clamavero ad eum
<WTH4-5> irascimini et nolite peccare loquimini in cordibus vestris super cubilia vestra et tacete semper
<WTH4-6> sacrificate sacrificium iustitiae et fidite in Domino multi dicunt quis ostendit nobis bonum<CM>
<WTH4-7> leva super nos lucem vultus tui Domine dedisti laetitiam in corde meo
<WTH4-8> in tempore frumentum et vinum eorum multiplicata sunt
<WTH4-9> in pace simul requiescam et dormiam<WTH4-10> quia tu Domine specialiter securum habitare fecisti me<CM>
<FO><FO>victori pro hereditatibus canticum David<Fo><Fo><WTH5-2> verba mea audi Domine intellege murmur meum
<WTH5-3> rex meus et Deus meus
<WTH5-4> quia te deprecor Domine mane audies vocem meam
<WTH5-5> mane praeparabor ad te et contemplabor quoniam non es deus volens iniquitatem tu
<WTH5-6> nec habitabit iuxta te malignus non stabunt iniqui in conspectu oculorum tuorum
<WTH5-7> odisti omnes operantes iniquitatem perdes loquentes mendacium virum sanguinum et dolosum abominabitur Dominus<CM>
<WTH5-8> ego autem in multitudine misericordiae tuae introibo in domum tuam adorabo in templo sancto tuo in timore tuo
<WTH5-9> Domine deduc me in iustitia tua propter insidiatores meos dirige ante faciem meam viam tuam
<WTH5-10> non est enim in ore eorum rectum interiora eorum insidiae
<WTH5-11> sepulchrum patens guttur eorum linguam suam levificant condemna eos Deus decidant a consiliis suis iuxta multitudinem scelerum eorum expelle eos quoniam provocaverunt te
<WTH5-12> et laetentur omnes qui sperant in te in perpetuum laudabunt et proteges eos et laetabuntur in te qui diligunt nomen tuum
<WTH5-13> quia tu benedices iusto Domine ut scuto placabilitatis coronabis eum<CM>
<FO><FO>victori in psalmis super octava canticum David<Fo><Fo><WTH6-2> Domine ne in furore tuo arguas me neque in ira tua corripias me
<WTH6-3> miserere mei Domine quoniam infirmus sum sana me Domine quoniam conturbata sunt ossa mea
<WTH6-4> et anima mea turbata est valde et tu Domine usquequo
<WTH6-5> revertere Domine erue animam meam salva me propter misericordiam tuam
<WTH6-6> quoniam non est in morte recordatio tui in inferno quis confitebitur tibi
<WTH6-7> laboravi in gemitu meo natare faciam tota nocte lectulum meum lacrimis meis stratum meum rigabo
<WTH6-8> caligavit prae amaritudine oculus meus consumptus sum ab universis hostibus meis<CM>
<WTH6-9> recedite a me omnes qui operamini iniquitatem quia audivit Dominus vocem fletus mei
<WTH6-10> audivit Dominus deprecationem meam Dominus orationem meam suscipiet
<WTH6-11> confundantur et conturbentur vehementer omnes inimici mei revertantur et confundantur subito<CM>
<FO><FO>pro ignoratione David quod cecinit Domino super verbis Aethiopis filii Iemini<Fo><Fo><WTH7-2> Domine Deus meus in te speravi salva me ab omnibus persequentibus me et libera me
<WTH7-3> ne forte capiat ut leo animam meam laceret et non sit qui eruat
<WTH7-4> Domine Deus meus si feci istud si est iniquitas in manibus meis
<WTH7-5> si reddidi retribuentibus mihi malum et dimisi hostes meos vacuos
<WTH7-6> persequatur inimicus animam meam et adprehendat et conculcet in terra vitam meam et gloriam meam in pulverem conlocet semper
<WTH7-7> surge Domine in furore tuo elevare indignans super hostes meos et consurge ad me iudicio quod mandasti
<WTH7-8> et congregatio tribuum circumdet te et pro hac in altum revertere
<WTH7-9> Dominus iudicabit populos iudica me Domine secundum iustitiam meam et secundum simplicitatem meam quae est in me
<WTH7-10> consumatur malum iniquorum et confirmetur iustitia probator cordis et renum Deus iustus<CM>
<WTH7-11> clipeus meus in Deo qui salvat rectos corde
<WTH7-12> Deus iudex iustus et fortis comminans tota die
<WTH7-13> non convertenti gladium suum acuet arcum suum tetendit et paravit illum
<WTH7-14> et in ipso praeparavit vasa mortis sagittas suas ad conburendum operatus est
<WTH7-15> ecce parturit iniquitatem et concepto dolore peperit mendacium
<WTH7-16> lacum aperuit et effodit eum et incidet in interitum quem operatus est
<WTH7-17> revertetur dolor suus in caput eius et super verticem eius iniquitas sua descendet
<WTH7-18> confitebor Domino secundum iustitiam eius et cantabo nomini Domini altissimi<CM>
<FO><FO>victori pro torcularibus canticum David<Fo><Fo><WTH8-2> Domine Dominator noster quam grande est nomen tuum in universa terra qui posuisti gloriam tuam super caelos
<WTH8-3> ex ore infantium et lactantium perfecisti laudem propter adversarios meos ut quiescat inimicus et ultor<CM>
<WTH8-4> videbo enim caelos tuos opera digitorum tuorum lunam et stellas quae fundasti
<WTH8-5> quid est homo quoniam recordaris eius vel filius hominis quoniam visitas eum
<WTH8-6> minues eum paulo minus a Deo gloria et decore coronabis eum
<WTH8-7> dabis ei potestatem super opera manuum tuarum
<WTH8-8> cuncta posuisti sub pedibus eius oves et armenta omnia insuper et animalia agri
<WTH8-9> aves caeli et pisces maris qui pertranseunt semitas ponti
<WTH8-10> Domine Dominator noster quam grande est nomen tuum in universa terra<CM>
<FO><FO>victori pro morte filii canticum David<Fo><Fo><WTH9-2> confitebor Domino in toto corde meo narrabo omnia mirabilia tua
<WTH9-3> laetabor et gaudebo in te canam nomini tuo Altissimi
<WTH9-4> cum ceciderint inimici mei retrorsum et corruerint et perierint a facie tua
<WTH9-5> fecisti enim iudicium meum et causam meam sedisti super solium iudex iustitiae
<WTH9-6> increpuisti gentes periit impius nomen eorum delisti in sempiternum et iugiter
<WTH9-7> conpletae sunt solitudines in finem et civitates subvertisti periit memoria eorum cum ipsis
<WTH9-8> Dominus autem in sempiternum sedebit stabilivit ad iudicandum solium suum
<WTH9-9> et ipse iudicat orbem in iustitia iudicat populos in aequitatibus
<WTH9-10> et erit Dominus elevatio oppresso elevatio oportuna in angustia
<WTH9-11> et confident in te qui noverunt nomen tuum quoniam non dereliquisti quaerentes te Domine<CM>
<WTH9-12> cantate Domino habitatori Sion adnuntiate in populis commutationes eius
<WTH9-13> quoniam quaerens sanguinem eorum recordatus est nec oblitus est clamoris pauperum
<WTH9-14> misertus est mei Dominus vidit adflictionem meam ex inimicis meis
<WTH9-15> qui exaltat me de portis mortis ut narrem omnes laudes tuas in portis filiae Sion
<WTH9-16> exultabo in salutari tuo demersae sunt gentes in interitu quem fecerunt in rete quod absconderant captus est pes eorum
<WTH9-17> agnitus est Dominus iudicium faciens in opere manuum suarum corruit impius sonitu sempiterno
<WTH9-18> convertantur impii in infernum omnes gentes quae oblitae sunt Deum
<WTH9-19> quoniam non in aeternum oblivioni erit pauper expectatio pauperum non peribit in perpetuum
<WTH9-20> surge Domine non confortetur homo iudicentur gentes ante faciem tuam
<WTH9-21> pone Domine terrorem eis sciant gentes homines se esse semper<CM>
<WTH9-22> quare Domine stas a longe dispicis in temporibus angustiae
<WTH9-23> in superbia impii ardet pauper capiantur in sceleribus quae cogitaverunt
<WTH9-24> quia laudavit impius desiderium animae suae et avarus adplaudens sibi
<WTH9-25> blasphemavit Dominum impius secundum altitudinem furoris sui non requiret
<WTH9-26> nec est Deus in omnibus cogitationibus eius parturiunt viae eius in omni tempore longe sunt iudicia tua a facie eius omnes inimicos suos dispicit
<WTH9-27> loquitur in corde suo non movebor in generatione et generatione ero sine malo
<WTH9-28> maledictione os eius plenum est et dolis et avaritia sub lingua eius dolor et iniquitas
<WTH9-29> sedet insidians iuxta vestibula in absconditis ut interficiat innocentem
<WTH9-30> oculi eius robustos tuos circumspiciunt insidiatur in abscondito quasi leo in cubili insidiatur ut rapiat pauperem rapiet pauperem cum adtraxerit eum ad rete suum
<WTH9-31> et confractum subiciet et inruet viribus suis valenter
<WTH9-32> dixit in corde suo oblitus est Deus abscondit faciem suam non respiciet in perpetuum<CM>
<WTH9-33> surge Domine Deus leva manum tuam noli oblivisci pauperum
<WTH9-34> quare blasphemat impius Deum dicens in corde suo quod non requirat
<WTH9-35> vides quia tu laborem et furorem respicis ut detur in manu tua tibi relinquuntur fortes tui pupillo tu es factus adiutor
<WTH9-36> contere brachium impii et maligni quaeres impietatem eius et non invenies
<WTH9-37> Dominus rex saeculi et aeternitatis perierunt gentes de terra eius
<WTH9-38> desiderium pauperum audit Dominus praeparasti ut cor eorum audiat auris tua
<WTH9-39> ut iudices pupillum et oppressum et nequaquam ultra superbiat homo de terra<CM>
<WTH10-1> <FO><FO>victori David<Fo><Fo><WTH10-2> in Domino speravi quomodo dicitis animae meae transvola in montem ut avis
<WTH10-3> quia ecce impii tetenderunt arcum posuerunt sagittam suam super nervum ut sagittent in abscondito rectos corde
<WTH10-4> quia leges dissipatae sunt iustus quid operatus est<CM>
<WTH10-5> Dominus in templo sancto suo Dominus in caelo thronus eius oculi eius vident palpebrae eius probant filios hominum
<WTH10-6> Dominus iustum probat impium autem et diligentem iniquitatem odit anima eius
<WTH10-7> pluet super peccatores laqueos ignis et sulphur et spiritus tempestatum pars calicis eorum
<WTH10-8> quoniam iustus Dominus iustitias dilexit rectum videbunt facies eorum<CM>
<WTH11-1> <FO><FO>victori pro octava canticum David<Fo><Fo><WTH11-2> salva Domine quoniam defecit sanctus quoniam inminuti sunt fideles a filiis hominum
<WTH11-3> frustra loquuntur unusquisque proximo suo labium subdolum in corde et corde locuti sunt
<WTH11-4> disperdat Dominus omnia labia dolosa linguam magniloquam
<WTH11-5> qui dixerunt linguam nostram roboremus labia nostra nobiscum sunt quis dominus noster est
<WTH11-6> propter vastitatem inopum et gemitum pauperum nunc consurgam dicit Dominus ponam in salutari auxilium eorum
<WTH11-7> eloquia Domini eloquia munda argentum igne probatum separatum a terra colatum septuplum
<WTH11-8> tu Domine custodies ea servabis nos a generatione hac in aeternum
<WTH11-9> in circuitu impii ambulabunt cum exaltati fuerint vilissimi filiorum hominum<CM>
<WTH12-1> <FO><FO>victori canticum David<Fo><Fo> usquequo Domine oblivisceris mei penitus usquequo abscondes faciem tuam a me
<WTH12-2> usquequo ponam consilia in anima mea dolorem in corde meo per diem
<WTH12-3> usquequo exaltabitur inimicus meus super me
<WTH12-4> convertere exaudi me Domine Deus meus inlumina oculos meos ne umquam obdormiam in mortem
<WTH12-5> nequando dicat inimicus meus praevalui adversus eum hostes mei exultabunt cum motus fuero
<WTH12-6> ego autem in misericordia tua confido<WTH12-7> exultabit cor meum in salutari tuo cantabo Domino quia reddidit mihi<CM>
<WTH13-1> <FO><FO>victori David<Fo><Fo> dixit stultus in corde suo non est Deus
<WTH13-1> corrupti sunt et abominabiles facti sunt studiose non est qui faciat bonum
<WTH13-2> Dominus de caelo prospexit super filios hominum ut videret si esset intellegens requirens Deum<CM>
<WTH13-3> omnes recesserunt simul conglutinati sunt non est qui faciat bonum non est usque ad unum
<WTH13-4> nonne cognoscent omnes qui operantur iniquitatem qui devorant populum meum ut cibum panis
<WTH13-5> Dominum non invocaverunt ibi timebunt formidine
<WTH13-6> quoniam Deus in generatione iusta est consilium pauperum confudistis quoniam Dominus spes eius est<CM>
<WTH14-8><WTH13-7> quis dabit de Sion salutem Israhel quando reduxerit Dominus captivitatem populi sui exultabit Iacob et laetabitur Israhel
<WTH14-1> <FO><FO>canticum David<Fo><Fo> Domine quis peregrinabitur in tentorio tuo et quis habitabit in monte sancto tuo
<WTH14-2> qui ingreditur sine macula et operatur iustitiam
<WTH14-3> loquiturque veritatem in corde suo qui non est facilis in lingua sua neque fecit amico suo malum et obprobrium non sustinuit super vicino suo
<WTH14-4> dispicitur oculis eius inprobus timentes autem Dominum glorificat iurat ut se adfligat et non mutat<CM>
<WTH14-5> pecuniam suam non dedit ad usuram et munera adversum innoxium non accepit qui facit haec non movebitur in aeternum
<WTH15-1> <FO><FO>humilis et simplicis David<Fo><Fo> custodi me Deus quoniam speravi in te
<WTH15-2> dicens Deo Dominus meus es tu bene mihi non est sine te
<WTH15-3> sanctis qui in terra sunt et magnificis omnis voluntas mea in eis
<WTH15-4> multiplicabuntur idola eorum post tergum sequentium non litabo libamina eorum de sanguine neque adsumam nomina eorum in labiis meis
<WTH15-5> Dominus pars hereditatis meae et calicis mei tu possessor sortis meae
<WTH15-6> lineae ceciderunt mihi in pulcherrimis et hereditas speciosissima mea est<CM>
<WTH15-7> benedicam Domino qui dedit consilium mihi insuper et noctibus erudierunt me renes mei
<WTH15-8> proponebam in conspectu meo semper quia a dextris meis est ne commovear
<WTH15-9> propterea laetatum est cor meum et exultavit gloria mea et caro mea habitavit confidenter
<WTH15-10> non enim derelinques animam meam in inferno nec dabis sanctum tuum videre corruptionem ostendes mihi semitam vitae plenitudinem laetitiarum ante vultum tuum decores in dextera tua aeternos<CM>
<WTH16-1> <FO><FO>oratio David<Fo><Fo> audi Deus iustum intende deprecationem meam auribus percipe orationem meam absque labiis mendacii
<WTH16-2> de vultu tuo iudicium meum prodeat oculi tui videant aequitates
<WTH16-3> probasti cor meum visitasti nocte conflasti me et non invenisti
<WTH16-4> cogitationes meas transire os meum in opere hominum propter verbum labiorum tuorum ego observavi vias latronis
<WTH16-5> sustenta gressus meos in callibus tuis et non labentur vestigia mea
<WTH16-6> ego invocavi te quia exaudies me Deus inclina aurem tuam mihi audi eloquium meum
<WTH16-7> mirabilem fac misericordiam tuam salvator sperantium<CM>
<WTH16-8> a resistentibus dexterae tuae custodi me quasi pupillam intus in oculo in umbra alarum tuarum protege me
<WTH16-9> a facie impiorum vastantium me inimici mei animam meam circumdederunt
<WTH16-10> adipe suo concluserunt et ore locuti sunt superbe
<WTH16-11> incedentes adversum me nunc circumdederunt me oculos suos posuerunt declinare in terram
<WTH16-12> similitudo eius quasi leonis desiderantis praedam et quasi catuli leonis sedentis in absconditis
<WTH16-13> surge Domine praeveni faciem eius incurva eum salva animam meam ab impio qui est gladius tuus
<WTH16-14> a viris manus tuae Domine qui mortui sunt in profundo quorum pars in vita et quorum de absconditis tuis replesti ventrem qui satiabuntur filiis et dimittent reliquias suas parvulis eorum
<WTH16-15> ego in iustitia videbo faciem tuam implebor cum evigilavero similitudine tua<CM>
<WTH17-1> <FO><FO>victori servo Domini David quae locutus est Domino verba cantici huius in die qua liberavit eum Dominus de manu omnium inimicorum suorum et de manu Saul et ait<Fo><Fo><WTH17-2> diligam te Domine fortitudo mea
<WTH17-3> Domine petra mea et robur meum et salvator meus Deus meus fortis meus sperabo in eo scutum meum et cornu salutis meae susceptor meus
<WTH17-4> laudatum invocabo Dominum et ab inimicis meis salvus ero
<WTH17-5> circumdederunt me funes mortis et torrentes diabuli terruerunt me
<WTH17-6> funes inferi circumdederunt me praevenerunt me laquei mortis
<WTH17-7> in tribulatione mea invocabo Dominum et ad Deum meum clamabo exaudiet de templo suo vocem meam et clamor meus ante faciem eius veniet in aures eius
<WTH17-8> commota est et contremuit terra et fundamenta montium concussa sunt et conquassata quoniam iratus est
<WTH17-9> ascendit fumus de furore eius et ignis ex ore eius devorans carbones incensi sunt ab eo
<WTH17-10> inclinavit caelos et descendit et caligo sub pedibus eius
<WTH17-11> et ascendit super cherub et volavit super pinnas venti
<WTH17-12> posuit tenebras latibulum suum in circuitu eius tabernaculum eius tenebrosas aquas in nubibus aetheris
<WTH17-13> prae fulgore in conspectu eius nubes transierunt grando et carbones ignis
<WTH17-14> et intonuit de caelo Dominus et Altissimus dedit vocem suam grandinem et carbones ignis
<WTH17-15> et emisit sagittas suas et dissipavit eos fulgora multiplicavit et conturbavit illos
<WTH17-16> et apparuerunt effusiones aquarum et revelata sunt fundamenta orbis ab increpatione tua Domine ab inspiratione spiritus furoris tui
<WTH17-17> misit de alto et accepit me extraxit me de aquis multis
<WTH17-18> liberavit me de inimicis meis potentissimis et de his qui oderant me quoniam robustiores me erant
<WTH17-19> praevenerunt me in die adflictionis meae et factus est Dominus firmamentum meum
<WTH17-20> et eduxit me in latitudinem liberavit me quia placuit ei<CM>
<WTH17-21> retribuit mihi Dominus secundum iustitiam meam et secundum munditiam manuum mearum reddidit mihi
<WTH17-22> quia custodivi vias Domini et non egi impie a Deo meo
<WTH17-23> omnia enim iudicia eius in conspectu meo et praecepta eius non amovi a me
<WTH17-24> et fui inmaculatus cum eo et custodivi me ab iniquitate mea
<WTH17-25> et restituit Dominus mihi secundum iustitiam meam et secundum munditiam manuum mearum in conspectu oculorum eius
<WTH17-26> cum sancto sanctus eris cum viro innocente innocenter ages
<WTH17-27> cum electo electus eris et cum perverso pervertes
<WTH17-28> quia tu populum pauperem salvabis et oculos excelsos humiliabis
<WTH17-29> quia tu inluminabis lucernam meam Domine Deus meus inlustrabis tenebras meas<CM>
<WTH17-30> in te enim curram accinctus et in Deo meo transiliam murum
<WTH17-31> Deus inmaculata via eius eloquium Domini igne examinatum scutum est omnium sperantium in se
<WTH17-32> quis est deus praeter Dominum et quis fortis praeter Deum nostrum
<WTH17-33> Deus qui accingit me fortitudine et posuit inmaculatam viam meam
<WTH17-34> coaequans pedes meos cervis et super excelsa statuens me
<WTH17-35> docens manus meas ad proelium et conponens quasi arcum aereum brachia mea
<WTH17-36> dedisti mihi clipeum salutis tuae et dextera tua confortavit me et mansuetudo tua multiplicavit me
<WTH17-37> dilatabis gressus meos subtus me et non deficient tali mei
<WTH17-38> persequar inimicos meos et adprehendam et non revertar donec consumam eos
<WTH17-39> caedam eos et non poterunt surgere cadent sub pedibus meis
<WTH17-40> accinxisti me fortitudine ad proelium incurvabis resistentes mihi sub me
<WTH17-41> inimicorum meorum dedisti mihi dorsum et odientes me disperdidisti
<WTH17-42> clamabunt et non erit qui salvet ad Dominum et non exaudiet eos
<WTH17-43> delebo eos ut pulverem ante faciem venti ut lutum platearum proiciam eos
<WTH17-44> salvabis me a contradictionibus populi pones me in caput gentium
<WTH17-45> populus quem ignoravi serviet mihi auditione auris oboediet mihi
<WTH17-46> filii alieni mentientur mihi filii alieni defluent et contrahentur in angustiis suis
<WTH17-47> vivit Dominus et benedictus Deus meus et exaltabitur Deus salutis meae
<WTH17-48> Deus qui das vindictas mihi et congregas populos sub me qui servas me ab inimicis meis
<WTH17-49> et a resistentibus mihi elevas me a viro iniquo libera me
<WTH17-50> propterea confitebor tibi in gentibus Domine et nomini tuo cantabo
<WTH17-51> magnificanti salutes regis sui et facienti misericordiam christo suo David et semini eius usque in aeternum<CM>
<WTH18-1> <FO><FO>victori canticum David<Fo><Fo><WTH18-2> caeli enarrant gloriam Dei et opus manus eius adnuntiat firmamentum
<WTH18-3> dies diei eructat verbum et nox nocti indicat scientiam
<WTH18-4> non est sermo et non sunt verba quibus non audiatur vox eorum
<WTH18-5> in universam terram exivit sonus eorum et in finibus orbis verba eorum
<WTH18-6> soli posuit tabernaculum in eis et ipse quasi sponsus procedens de thalamo suo exultavit ut fortis ad currendam viam
<WTH18-7> a summitate caeli egressus eius et cursus eius usque ad summitatem illius nec est qui se abscondat a calore eius<CM>
<WTH18-8> lex Domini inmaculata convertens animam testimonium Domini fidele sapientiam praestans parvulis
<WTH18-9> praecepta Domini recta laetificantia cor mandatum Domini lucidum inluminans oculos
<WTH18-10> timor Domini mundus perseverans in saecula iudicia Domini vera iustificata in semet ipsis
<WTH18-11> desiderabilia super aurum et lapidem pretiosum multum et dulciora super mel et favum redundantem
<WTH18-12> unde et servus tuus docebit ea in custodiendis eis fructus multus
<WTH18-13> errores quis intelleget ab occultis munda me
<WTH18-14> a superbis quoque libera servum tuum si non fuerint dominati mei tunc inmaculatus ero et mundabor a delicto maximo
<WTH18-15> sint placentes sermones oris mei meditatio cordis mei in conspectu tuo Domine fortitudo mea et redemptor meus<CM>
<WTH19-1> <FO><FO>victori canticum David<Fo><Fo><WTH19-2> exaudiat te Dominus in die tribulationis protegat te nomen Dei Iacob
<WTH19-3> mittat tibi auxilium de sancto et de Sion roboret te
<WTH19-4> memor sit omnis sacrificii tui et holocaustum tuum pingue fiat semper
<WTH19-5> det tibi secundum cor tuum et omnem voluntatem tuam impleat
<WTH19-6> laudabimus in salutari tuo et in nomine Dei nostri ducemus choros<CM>
<WTH19-7> impleat Dominus omnes petitiones tuas nunc scio quoniam salvabit Dominus christum suum exaudiet eum de caelo sancto suo in fortitudine salutis dexterae suae
<WTH19-8> hii in curribus et hii in equis nos autem nominis Domini Dei nostri recordabimur
<WTH19-9> ipsi incurvati sunt et ceciderunt nos autem resurreximus et erecti sumus
<WTH19-10> Domine salva rex exaudiet nos in die qua invocaverimus<CM>
<WTH20-1> <FO><FO>victori canticum David<Fo><Fo><WTH20-2> Domine in fortitudine tua laetabitur rex et in salutari tuo exultabit vehementer
<WTH20-3> desiderium cordis eius dedisti ei et voluntate labiorum eius non fraudasti eum semper
<WTH20-4> quoniam praevenies eum benedictionibus bonitatis pones in capite eius coronam de lapide pretioso
<WTH20-5> vitam petivit te et dedisti ei longitudinem dierum in saeculum et in aeternum
<WTH20-6> magna gloria eius in salutari tuo gloriam et decorem pones super eum
<WTH20-7> pones enim eum benedictionem sempiternam et hilarabis eum laetitia apud vultum tuum<CM>
<WTH20-8> quia rex confidet in Domino et in misericordia Excelsi non decipietur
<WTH20-9> inveniet manus tua omnes inimicos tuos dextera tua inveniet odientes te
<WTH20-10> pones eos ut clibanum ignis in tempore vultus tui Dominus in furore suo praecipitabit eos et devorabit eos ignis
<WTH20-11> fructum eorum de terra perdes et semen eorum de filiis hominum
<WTH20-12> quoniam inclinaverunt super te malum cogitaverunt scelus quod non potuerunt
<WTH20-13> quia pones eos umerum funes tuos firmabis contra facies eorum
<WTH20-14> exaltare Domine in fortitudine tua cantabimus et psallemus fortitudines tuas<CM>
<WTH21-1> <FO><FO>victori pro cervo matutino canticum<Fo><Fo><WTH21-2> Deus Deus meus quare dereliquisti me longe a salute mea verba rugitus mei
<WTH21-3> Deus meus clamabo per diem et non exaudies et nocte nec est silentium mihi
<WTH21-4> et tu sancte habitator Laus Israhel
<WTH21-5> in te confisi sunt patres nostri confisi sunt et salvasti eos
<WTH21-6> ad te clamaverunt et salvati sunt in te confisi sunt et non sunt confusi
<WTH21-7> ego autem sum vermis et non homo obprobrium hominum et dispectio plebis
<WTH21-8> omnes videntes me subsannant me dimittunt labium movent caput
<WTH21-9> confugit ad Dominum salvet eum liberet eum quoniam vult eum
<WTH21-10> tu autem propugnator meus ex utero fiducia mea ab uberibus matris meae
<WTH21-11> in te proiectus sum ex vulva de ventre matris meae Deus meus es tu<CM>
<WTH21-12> ne longe fias a me quoniam tribulatio proxima est quoniam non est adiutor
<WTH21-13> circumdederunt me vituli multi tauri pingues vallaverunt me
<WTH21-14> aperuerunt super me os suum quasi leo capiens et rugiens
<WTH21-15> sicut aqua effusus sum et separata sunt omnia ossa mea factum est cor meum sicut cera liquefacta in medio ventris mei
<WTH21-16> aruit velut testa fortitudo mea et lingua mea adhesit palato meo et in pulverem mortis detraxisti me
<WTH21-17> circumdederunt me venatores concilium pessimorum vallavit me vinxerunt manus meas et pedes meos
<WTH21-18> numeravi omnia ossa mea quae ipsi respicientes viderunt in me
<WTH21-19> diviserunt vestimenta mea sibi et super vestimentum meum miserunt sortem
<WTH21-20> tu autem Domine ne longe fias fortitudo mea in auxilium meum festina
<WTH21-21> erue a gladio animam meam de manu canis solitariam meam
<WTH21-22> salva me ex ore leonis et de cornibus unicornium exaudi me<CM>
<WTH21-23> narrabo nomen tuum fratribus meis in medio ecclesiae laudabo te
<WTH21-24> qui timetis Dominum laudate eum omne semen Iacob glorificate eum
<WTH21-25> et metuite eum universum semen Israhel quoniam non dispexit neque contempsit modestiam pauperis et non abscondit faciem suam ab eo et cum clamaret ad eum audivit
<WTH21-26> apud te laus mea in ecclesia multa vota mea reddam in conspectu timentium eum
<WTH21-27> comedent mites et saturabuntur laudabunt Dominum quaerentes eum vivet cor vestrum in sempiternum
<WTH21-28> recordabuntur et convertentur ad Dominum omnes fines terrae et adorabunt coram eo universae cognationes gentium
<WTH21-29> quia Domini est regnum et dominabitur gentibus
<WTH21-30> comederunt et adoraverunt omnes pingues terrae ante faciem eius curvabunt genu universi qui descendunt in pulverem
<WTH21-31> et anima eius ipsi vivet semen serviet ei
<WTH21-32> narrabitur Domino in generatione venient et adnuntiabunt iustitias eius populo qui nascetur quas fecit<CM>
<WTH22-1> <FO><FO>canticum David<Fo><Fo> Dominus pascit me nihil mihi deerit
<WTH22-2> in pascuis herbarum adclinavit me super aquas refectionis enutrivit me
<WTH22-3> animam meam refecit duxit me per semitas iustitiae propter nomen suum
<WTH22-4> sed et si ambulavero in valle mortis non timebo malum quoniam tu mecum es virga tua et baculus tuus ipsa consolabuntur me
<WTH22-5> pones coram me mensam ex adverso hostium meorum inpinguasti oleo caput meum calix meus inebrians
<WTH22-6> sed et benignitas et misericordia subsequetur me omnibus diebus vitae meae et habitabo in domo Domini in longitudine dierum<CM>
<WTH23-1> <FO><FO>David canticum<Fo><Fo> Domini est terra et plenitudo eius orbis et habitatores eius
<WTH23-2> quia ipse super maria fundavit eum et super flumina stabilivit illum<CM>
<WTH23-3> quis ascendet in montem Domini et quis stabit in loco sancto eius
<WTH23-4> innocens manibus et mundo corde qui non exaltavit frustra animam suam et non iuravit dolose
<WTH23-5> accipiet benedictionem a Domino et iustitiam a Deo salutari suo
<WTH23-6> haec generatio quaerentium eum quaerentium faciem tuam Iacob semper<CM>
<WTH23-7> levate portae capita vestra et elevamini ianuae sempiternae et ingrediatur rex gloriae
<WTH23-8> quis est iste rex gloriae Dominus fortis et potens Dominus fortis in proelio
<WTH23-9> levate portae capita vestra et erigite ianuae sempiternae et ingrediatur rex gloriae
<WTH23-10> quis est iste rex gloriae Dominus exercituum ipse est rex gloriae semper<CM>
<WTH24-1> <FO><FO>David<Fo> ad te Domine animam meam levabo
<WTH24-2> Deus meus in te confisus sum ne confundar
<WTH24-3> ne laetentur inimici mei sed et universi qui sperant in te non confundantur
<WTH24-4> confundantur qui iniqua gerunt frustra vias tuas Domine ostende mihi semitas tuas doce me
<WTH24-5> deduc me in veritate tua et doce me quia tu Deus salvator meus te expectavi tota die
<WTH24-6> recordare miserationum tuarum Domine et misericordiarum tuarum quia ex sempiterno sunt
<WTH24-7> peccatorum adulescentiae meae et scelerum meorum ne memineris secundum misericordiam tuam recordare mei propter bonitatem tuam Domine<CM>
<WTH24-8> bonus et rectus Dominus propterea docebit peccatores in via
<WTH24-9> deducet mansuetos in iudicio et docebit modestos viam suam
<WTH24-10> omnes semitae Domini misericordia et veritas his qui custodiunt pactum eius et testificationem eius
<WTH24-11> propter nomen tuum propitiare iniquitati meae quoniam grandis est
<WTH24-12> quis est iste vir timens Dominum quem docebit in via quam elegerit
<WTH24-13> anima eius in bono commorabitur et semen eius hereditabit terram
<WTH24-14> secretum Domini timentibus eum et pactum suum ostendet eis<CM>
<WTH24-15> oculi mei semper ad Dominum quia ipse educet de rete pedes meos
<WTH24-16> respice in me et miserere mei quoniam solus et pauper sum ego
<WTH24-17> tribulationes cordis mei multiplicatae sunt de angustiis meis educ me
<WTH24-18> vide adflictionem meam et laborem meum et porta omnia peccata mea
<WTH24-19> vide inimicos meos quia multiplicati sunt et odio iniquo oderunt me
<WTH24-20> custodi animam meam et libera me non confundar quia speravi in te
<WTH24-21> simplicitas et aequitas servabunt me quia expectavi te
<WTH24-22> redime Deus Israhelem ex omnibus angustiis suis<CM>
<WTH25-1> <FO><FO>David<Fo><Fo> iudica me Deus quoniam ego in simplicitate mea ambulavi et in Domino confidens non deficiam
<WTH25-2> proba me Domine et tempta me ure renes meos et cor meum
<WTH25-3> quia misericordia tua in conspectu oculorum meorum est et ambulabo in veritate tua
<WTH25-4> non sedi cum viris vanitatis et cum superbis non ingrediar
<WTH25-5> odivi ecclesiam pessimorum et cum iniquis non sedebo<CM>
<WTH25-6> lavabo in innocentia manus meas et circuibo altare tuum Domine
<WTH25-7> ut clara voce praedicem laudem et narrem omnia mirabilia tua
<WTH25-8> Domine dilexi habitaculum domus tuae et locum tabernaculi gloriae tuae
<WTH25-9> ne auferas cum peccatoribus animam meam cum viris sanguinum vitam meam
<WTH25-10> in quorum manibus scelus est et dextera eorum repleta est muneribus
<WTH25-11> ego autem in simplicitate mea gradiar redime me et miserere mei
<WTH25-12> pes meus stetit in recto in ecclesiis benedicam Domino<CM>
<WTH26-1> <FO><FO>David<Fo><Fo> Dominus lux mea et salutare meum quem timebo Dominus fortitudo vitae meae quem formidabo
<WTH26-2> cum adpropinquarent mihi maligni ut comederent carnem meam hostes mei et inimici mei ipsi inpigerunt et ceciderunt
<WTH26-3> si steterint adversus me castra non timebit cor meum si surrexerit contra me bellum in hoc ego confidam
<WTH26-4> unum petivi a Domino hoc requiram ut habitem in domo Domini omnibus diebus vitae meae ut videam pulchritudinem Domini et adtendam templum eius
<WTH26-5> abscondet enim me in umbra sua in die pessima abscondet me in secreto tabernaculi sui
<WTH26-6> in petra exaltabit me nunc quoque exaltabit caput meum super inimicos meos qui sunt in circuitu meo et immolabo in tabernaculo eius hostias iubili cantabo et psallam Domino<CM>
<WTH26-7> audi Domine vocem meam invocantis miserere mei et exaudi me
<WTH26-8> tibi dixit cor meum quaesivit vultus meus faciem tuam Domine et requiram
<WTH26-9> ne abscondas faciem tuam a me ne declines in furore tuo a servo tuo auxilium meum fuisti ne derelinquas me et ne dimittas me Deus salvator meus
<WTH26-10> pater enim meus et mater mea dereliquerunt me Dominus autem collegit me
<WTH26-11> ostende mihi Domine viam tuam et deduc me in semita recta propter insidiatores meos
<WTH26-12> ne tradas me Domine animae tribulantium me quoniam surrexerunt contra me testes falsi et apertum mendacium
<WTH26-13> ego autem credo quod videam bona Domini in terra viventium
<WTH26-14> expecta Dominum confortare et roboretur cor tuum et sustine Dominum<CM>
<WTH27-1> <FO><FO>David<Fo><Fo> ad te Domine clamabo Fortis meus ne obsurdescas mihi ne forte tacente te mihi conparer his qui descendunt in lacum
<WTH27-2> audi Domine deprecationem meam cum clamavero ad te cum levavero manus meas ad oraculum sanctum tuum
<WTH27-3> ne trahas me cum impiis et cum operantibus iniquitatem qui loquuntur pacem cum amicis suis et est malum in corde eorum
<WTH27-4> da eis secundum opus suum et secundum malum adinventionum suarum iuxta opus manuum suarum da eis redde retributionem suam illis
<WTH27-5> quoniam non intellegunt opera Domini et opus manuum eius destrues eos et non aedificabis<CM>
<WTH27-6> benedictus Dominus qui audivit vocem deprecationis meae
<WTH27-7> Dominus fortitudo mea et scutum meum in ipso confisum est cor meum et habui adiutorium gavisum est cor meum et in cantico meo confitebor illi
<WTH27-8> Dominus fortitudo mea et robur salutarium christi sui est
<WTH27-9> salva populum tuum et benedic hereditati tuae et pasce eos et subleva eos usque in sempiternum<CM>
<WTH28-1> <FO><FO>canticum David<Fo><Fo> adferte Domino filios arietum
<WTH28-2> adferte Domino gloriam et imperium adferte Domino gloriam nomini eius adorate Dominum in decore sancto
<WTH28-3> vox Domini super aquas Deus gloriae intonuit Dominus super aquas multas
<WTH28-4> vox Domini in fortitudine vox Domini in decore
<WTH28-5> vox Domini confringentis cedros et confringet Dominus cedros Libani
<WTH28-6> et disperget eas quasi vitulus Libani et Sarion quasi filius rinocerotis
<WTH28-7> vox Domini dividens flammas ignis
<WTH28-8> vox Domini parturire faciens desertum Cades
<WTH28-9> vox Domini obsetricans cervis et revelans saltus et in templo eius omnis loquetur gloriam
<WTH28-10> Dominus diluvium inhabitat et sedebit Dominus rex in aeternum
<WTH28-11> Dominus fortitudinem populo suo dabit Dominus benedicet populo suo in pace<CM>
<WTH29-1> <FO><FO>psalmus cantici pro dedicatione domus David<Fo><Fo><WTH29-2> exaltabo te Domine quoniam salvasti me et non delectasti inimicos meos super me
<WTH29-3> Domine Deus meus clamavi ad te et sanasti me
<WTH29-4> Domine eduxisti de inferno animam meam vivificasti me ne descenderem in lacum
<WTH29-5> cantate Domino sancti eius et confitemini memoriae sanctitatis eius
<WTH29-6> quoniam ad momentum est ira eius et vita in repropitiatione eius ad vesperum commorabitur fletus et in matutino laus<CM>
<WTH29-7> ego autem dixi in abundantia mea non commovebor in sempiternum
<WTH29-8> Domine in voluntate tua posuisti monti meo fortitudinem abscondisti faciem tuam et factus sum conturbatus
<WTH29-9> ad Dominum clamabo et Dominum deprecabor
<WTH29-10> quae est utilitas in sanguine meo cum descendero in corruptionem numquid confitebitur tibi pulvis aut adnuntiabit veritatem tuam
<WTH29-11> audi Domine et miserere mei Domine esto adiutor
<WTH29-12> convertisti planctum meum in chorum mihi solvisti saccum meum et accinxisti me laetitia
<WTH29-13> ut laudet te gloria et non taceat Domine Deus meus in sempiternum confitebor tibi<CM>
<WTH30-1> <FO><FO>victori canticum David<Fo><Fo><WTH30-2> in te Domine speravi non confundar in aeternum in iustitia tua salva me
<WTH30-3> inclina ad me aurem tuam velociter libera me esto mihi in lapidem fortissimum et in domum munitam ut salves me
<WTH30-4> quia petra mea et munitio mea tu es et propter nomen tuum dux meus eris et enutries me
<WTH30-5> educes me de rete quod absconderunt mihi quia tu fortitudo mea es
<WTH30-6> in manu tua commendabo spiritum meum redemisti me Domine Deus veritatis
<WTH30-7> odisti custodientes vanitates frustra ego autem in Domino confisus sum
<WTH30-8> exultabo et laetabor in misericordia tua quia vidisti adflictionem meam cognovisti tribulationes animae meae
<WTH30-9> et non conclusisti me in manibus inimici posuisti in latitudine pedes meos<CM>
<WTH30-10> miserere mei Domine quoniam tribulor caligavit in furore oculus meus anima mea et venter meus
<WTH30-11> quia consumptae sunt in maerore vitae meae et anni mei in gemitu infirmata est in iniquitate fortitudo mea et ossa mea contabuerunt
<WTH30-12> apud omnes hostes meos factus sum obprobrium et vicinis meis nimis et timor notis meis qui videbant me in plateis fugiebant me
<WTH30-13> oblivioni traditus sum quasi mortuus a corde factus sum quasi vas perditum
<WTH30-14> audivi enim obprobrium multorum congregationem in circuitu cum inirent consilium adversum me et ut auferrent animam meam cogitarent
<WTH30-15> ego autem in te speravi Domine dixi Deus meus es tu
<WTH30-16> in manu tua tempora mea libera me de manu inimicorum meorum et persequentium me
<WTH30-17> ostende faciem tuam super servum tuum salva me in misericordia tua
<WTH30-18> Domine ne confundar quia invocavi te confundantur impii taceant in inferno
<WTH30-19> muta fiant labia mendacii quae loquuntur contra iustum vetera in superbia et despectione<CM>
<WTH30-20> quam multa est bonitas tua quam abscondisti timentibus te operatus es sperantibus in te in conspectu filiorum hominum
<WTH30-21> abscondes eos in protectione vultus tui a duritia viri abscondes eos in umbra a contradictione linguarum
<WTH30-22> benedictus Dominus qui mirabilem fecit misericordiam suam mihi in civitate munita
<WTH30-23> ego autem dixi in stupore meo proiectus sum de conspectu oculorum eius ergone audisti vocem deprecationis meae cum clamarem ad te
<WTH30-24> diligite Dominum omnes sancti eius fideles servat Dominus et retribuet his qui satis operantur superbiam
<WTH30-25> confortamini et roboretur cor vestrum omnes qui expectatis Dominum<CM>
<WTH31-1> <FO><FO>David eruditi<Fo><Fo> beatus cui dimissa est iniquitas et absconditum est peccatum
<WTH31-2> beatus homo cui non inputabit Dominus iniquitatem nec est in spiritu eius dolus
<WTH31-3> quia tacui adtrita sunt ossa mea in rugitu meo tota die
<WTH31-4> die enim et nocte gravatur super me manus tua versatus sum in miseria mea cum exardesceret messis iugiter
<WTH31-5> peccatum meum notum facio tibi et iniquitatem meam non abscondo dixi confitebor scelus meum Domino et tu dimisisti iniquitatem peccati mei semper
<WTH31-6> pro hoc orat omnis sanctus ad te tempus inveniens ut cum inundaverint aquae multae ad illum non accedant<CM>
<WTH31-7> tu es protectio mea ab hoste custodies me laus mea salvans circumdabis me semper
<WTH31-8> doceam te et monstrabo tibi viam per quam ambules cogitabo de te oculo meo
<WTH31-9> nolite fieri sicut equus et mulus quibus non est intellegentia in camo et freno maxillas eorum constringe qui non accedunt ad te
<WTH31-10> multi dolores impii confidentem autem in Domino misericordia circumdabit
<WTH31-11> laetamini in Domino et exultate iusti et laudate omnes recti corde<CM>
<WTH32-1> laudate iusti Dominum rectos decet laudatio
<WTH32-2> confitemini Domino in cithara in psalterio decacordo cantate ei
<WTH32-3> cantate ei canticum novum diligenter psallite in iubilo
<WTH32-4> quia rectum est verbum Domini et omne opus eius in fide
<WTH32-5> diligit iustitiam et iudicium misericordia Domini plena est terra
<WTH32-6> verbo Domini caeli facti sunt et spiritu oris eius omnis ornatus eorum
<WTH32-7> congregans quasi in utre aquas maris ponens in thesauris abyssos
<WTH32-8> timeat Dominum omnis terra ipsum formident universi habitatores orbis
<WTH32-9> quia ipse mandavit et factus est ipso praecipiente stetit
<WTH32-10> Dominus dissolvit consilium gentium irritas fecit cogitationes populorum
<WTH32-11> consilium Domini in aeternum stabit cogitationes cordis eius in generatione et generatione<CM>
<WTH32-12> beata gens cuius Dominus Deus eius populus quem elegit in hereditatem sibi
<WTH32-13> de caelo respexit Dominus vidit omnes filios Adam
<WTH32-14> de firmissimo solio suo prospexit ad universos habitatores terrae
<WTH32-15> fingens pariter cor eorum intellegens omnia opera eorum
<WTH32-16> non salvatur rex in multitudine exercitus nec fortis liberabitur in multiplicatione virtutis
<WTH32-17> fallax equus ad salutem et in multitudine roboris sui non salvabit
<WTH32-18> ecce oculus Domini super timentes eum et expectantes misericordiam eius
<WTH32-19> ut eruat de morte animam eorum et vivificet eos in fame
<WTH32-20> anima nostra expectavit Dominum auxilium nostrum et clipeus noster est
<WTH32-21> in ipso enim laetabitur cor nostrum quia in nomine sancto eius speravimus
<WTH32-22> sit misericordia tua Domine super nos sicut expectavimus te<CM>
<WTH33-1> <FO><FO>David quando commutavit os suum coram Abimelech et eiecit eum et abiit<Fo><Fo><WTH33-2> benedicam Domino in omni tempore semper laus eius in ore meo
<WTH33-3> in Domino laetabitur anima mea audiant mites et laetentur
<WTH33-4> magnificate Dominum mecum et exaltemus nomen eius pariter
<WTH33-5> quaesivi Dominum et exaudivit me et de omnibus angustiis meis liberavit me
<WTH33-6> respicite ad eum et confluite et vultus vestri non confundentur
<WTH33-7> hic pauper clamavit et Dominus exaudivit de omnibus tribulationibus salvabit eum
<WTH33-8> circumdat angelus Domini in gyro timentes eum et eruet eos
<WTH33-9> gustate et videte quoniam bonus Dominus beatus vir qui sperat in eo
<WTH33-10> timete Dominum sancti eius quoniam non est inopia timentibus eum
<WTH33-11> leones indiguerunt et esurierunt quaerentibus autem Dominum non deerit omne bonum<CM>
<WTH33-12> venite filii audite me timorem Domini docebo vos
<WTH33-13> quis est vir qui velit vitam diligens dies videre bonos
<WTH33-14> custodi linguam tuam a malo et labia tua ne loquantur dolum
<WTH33-15> recede a malo et fac bonum quaere pacem et persequere eam
<WTH33-16> oculi Domini ad iustos et aures eius ad clamorem eorum
<WTH33-17> vultus Domini super facientes malum ut perdat de terra memoriam eorum
<WTH33-18> clamaverunt et Dominus exaudivit et ex omnibus tribulationibus eorum liberavit eos
<WTH33-19> iuxta est Dominus contritis corde et confractos spiritu salvabit
<WTH33-20> multae tribulationes iusti et ex omnibus illis liberabit eum Dominus
<WTH33-21> custodit omnia ossa eius unum ex eis non confringetur
<WTH33-22> interficiet impium malitia et odientes iustum superabuntur
<WTH33-23> redimet Dominus animam servorum suorum et non peccabunt omnes sperantes in eo<CM>
<WTH34-1> <FO><FO>David<Fo><Fo> iudica Domine adversarios meos pugna contra pugnantes me
<WTH34-2> adprehende scutum et hastam et consurge in auxilium meum
<WTH34-3> evagina gladium et praeoccupa ex adverso persequentem me dic animae meae salus tua ego sum
<WTH34-4> confundantur et revereantur qui quaerunt animam meam convertantur retrorsum et confundantur qui cogitant malum mihi
<WTH34-5> fiant sicut pulvis ante faciem venti et angelus Domini inpellat
<WTH34-6> sit via eorum tenebrae et lubricum et angelus Domini persequatur eos
<WTH34-7> quia frustra absconderunt mihi insidias retis sui sine causa foderunt animae meae
<WTH34-8> veniat ei calamitas quam ignorat et rete suum quod abscondit conprehendat eum et cadat in laqueum
<WTH34-9> anima autem mea exultabit in Domino et laetabitur in salute sua
<WTH34-10> omnia ossa mea dicent Domine quis similis tui eruens inopem a validiore et pauperem et mendicum a violento<CM>
<WTH34-11> surgentes testes iniqui quae nesciebam interrogabant me
<WTH34-12> reddebant mihi mala pro bono sterilitatem animae meae
<WTH34-13> ego autem cum infirmarer ab eis induebar cilicio humiliabam in ieiunio animam meam et oratio mea ad sinum meum revertetur
<WTH34-14> quasi ad amicum quasi ad fratrem meum sic ambulabam quasi lugens mater tristis incurvabar
<WTH34-15> et in infirmitate mea laetabantur et congregabantur collecti sunt adversum me percutientes et nesciebam
<WTH34-16> scindentes et non tacentes in simulatione verborum fictorum frendebant contra me dentibus suis<CM>
<WTH34-17> Domine quanta aspicies converte animam meam a calamitatibus suis a leonibus solitariam meam
<WTH34-18> confitebor tibi in ecclesia grandi in populo forti laudabo te
<WTH34-19> non laetentur super me inimici mei mendaces odientes me frustra coniventes oculo
<WTH34-20> non enim pacem loquuntur sed in rapina terrae verba fraudulenta concinnant
<WTH34-21> et dilataverunt super me os suum dixerunt va va vidit oculus noster
<WTH34-22> vidisti Domine ne taceas Domine ne elongeris a me
<WTH34-23> consurge et evigila in iudicium meum Deus meus et Domine in causam meam
<WTH34-24> iudica me secundum iustitiam meam Domine Deus meus et ne insultent mihi
<WTH34-25> ne dicant in corde suo va va va animae nostrae ne dicant absorbuimus eum
<WTH34-26> confundantur et revereantur pariter qui laetantur in adflictione mea induantur confusione et verecundia qui magnificantur super me
<WTH34-27> laudent et laetentur qui volunt iustitiam meam et dicant semper magnificetur Dominus qui vult pacem servi sui
<WTH34-28> et lingua mea meditabitur iustitiam tuam tota die laudem tuam<CM>
<WTH35-1> <FO><FO>pro victoria servi Domini David<Fo><Fo><WTH35-2> dixit scelus impii in medio cordis eius non esse timorem Dei ante oculos eius
<WTH35-3> quia dolose egit adversum eum in oculis suis ut inveniret iniquitatem eius ad odiendum
<WTH35-4> verba oris eius iniquitas et dolus cessavit cogitare benefacere
<WTH35-5> iniquitatem cogitat in cubili suo stabit in via non bona malum non abiciet<CM>
<WTH35-6> Domine in caelo misericordia tua fides tua usque ad nubes
<WTH35-7> iustitia tua quasi montes Domine iudicium tuum abyssus multa homines et iumenta salvos facies Domine
<WTH35-8> quam pretiosa est misericordia tua Domine et filii Adam in umbra alarum tuarum sperabunt
<WTH35-9> inebriabuntur de pinguidine domus tuae et torrente deliciarum tuarum potabis eos
<WTH35-10> quoniam tecum est fons vitae in lumine tuo videbimus lumen
<WTH35-11> adtrahe misericordiam tuam scientibus te et iustitiam tuam rectis corde
<WTH35-12> ne veniat mihi pes superbiae et manus impiorum non me commoveat
<WTH35-13> ibi ceciderunt operantes iniquitatem expulsi sunt et non potuerunt surgere<CM>
<WTH36-1> <FO><FO>David<Fo><Fo> aleph noli contendere cum malignis neque aemuleris facientes iniquitatem
<WTH36-2> quoniam sicut herba velociter conterentur et sicut holus viride arescent
<WTH36-3> beth spera in Domino et fac bonum peregrinare in terra et pascere fide
<WTH36-4> et delectare in Domino et dabit tibi petitiones cordis tui
<WTH36-5> gimel volve super Dominum viam tuam et confide in eo et ipse faciet
<WTH36-6> et educet sicut lumen iustitiam tuam et iudicium tuum sicut meridiem<CM>
<WTH36-7> deleth tace Domino et expecta eum noli contendere adversum eum qui proficit in via sua adversum virum qui facit quae cogitat
<WTH36-8> he dimitte iram et relinque furorem noli contendere ut malefacias
<WTH36-9> quoniam qui malefaciunt interibunt expectantes autem Dominum ipsi hereditabunt terram
<WTH36-10> vav adhuc enim modicum et non erit impius et cogitabis de loco eius et non subsistet
<WTH36-11> mites autem hereditabunt terram et delectabuntur in multitudine pacis
<WTH36-12> zai cogitat impius de iusto et frendet adversum eum dentibus suis
<WTH36-13> Dominus deridebit eum videns quod venit dies eius
<WTH36-14> heth gladium evaginaverunt impii tetenderunt arcum suum ut percutiant egenum et pauperem et interficiant rectos in via
<WTH36-15> gladius eorum ingrediatur in cor eorum et arcus eorum confringantur
<WTH36-16> teth melius est parum iusto quam divitiae impiorum multae
<WTH36-17> quia brachia impiorum confringentur sublevat autem iustos Dominus
<WTH36-18> ioth novit Dominus diem inmaculatorum et hereditas eorum aeterna erit
<WTH36-19> non confundentur in tempore malo et in diebus famis saturabuntur
<WTH36-20> caph quia impii peribunt et inimici Domini gloriantes ut monocerotes consumentur sicut fumus consumitur<CM>
<WTH36-21> lameth fenus accipit impius et non reddit iustus autem donat et tribuit
<WTH36-22> quia qui benedicti fuerint ab eo hereditabunt terram et qui maledicti interibunt
<WTH36-23> mem a Domino gressus viri firmantur et viam eius volet
<WTH36-24> cum ceciderit non adlidetur quia Dominus sustentat manum eius
<WTH36-25> nun puer fui siquidem senui et non vidi iustum derelictum neque semen eius quaerens panem
<WTH36-26> tota die donat et commodat et semen eius in benedictione
<WTH36-27> samech recede a malo et fac bonum et habita in sempiterno
<WTH36-28> quia Dominus diligit iudicium et non derelinquet sanctos suos ain in aeternum custoditi sunt et semen impiorum periit
<WTH36-29> iusti hereditabunt terram et habitabunt in saeculum super eam
<WTH36-30> fe os iusti meditabitur sapientiam et lingua eius loquetur iudicium
<WTH36-31> lex Dei eius in corde eius non deficient gressus eius
<WTH36-32> sade considerat impius iustum et quaerit ut occidat eum
<WTH36-33> Dominus non derelinquet eum in manu eius et non condemnabit eum cum iudicatur<CM>
<WTH36-34> coph expecta Dominum et custodi viam eius et exaltabit te ut possideas terram cum interibunt impii videbis
<WTH36-35> res vidi impium robustum et fortissimum sicut indigenam virentem
<WTH36-36> et transivi et ecce non erat et quaesivi eum et non est inventus
<WTH36-37> sen custodi simplicitatem et vide rectum quia erit ad extremum viro pax
<WTH36-38> iniqui autem delebuntur pariter et novissimum impiorum peribit
<WTH36-39> thau salus iustorum a Domino fortitudo eorum in tempore tribulationis
<WTH36-40> et auxiliabitur eis Dominus et salvabit eos ab impiis quia speraverunt in eo<CM>
<WTH37-1> <FO><FO>canticum David in commemoratione<Fo><Fo><WTH37-2> Domine ne in ira tua arguas me neque in furore tuo corripias me
<WTH37-3> quia sagittae tuae infixae sunt mihi et tetigit me manus tua
<WTH37-4> non est sanitas in carne mea a facie indignationis tuae non est pax ossibus meis a facie peccati mei
<WTH37-5> quia iniquitates meae transierunt caput meum quasi onus grave adgravatae sunt super me
<WTH37-6> conputruerunt et tabuerunt cicatrices meae a facie insipientiae meae
<WTH37-7> adflictus sum et incurvatus nimis tota die maerens ambulabam
<WTH37-8> quia lumbi mei repleti sunt ignominia et non est sanitas in carne mea
<WTH37-9> evigilavi et adflictus sum nimis rugiebam a gemitu cordis mei
<WTH37-10> Domine in conspectu tuo omne desiderium meum et gemitus meus a te non est absconditus
<WTH37-11> cor meum fluctuabat dereliquit me fortitudo mea et lux oculorum meorum etiam ipsa non est mecum
<WTH37-12> cari mei et amici mei quasi contra lepram meam steterunt et vicini mei longe steterunt<CM>
<WTH37-13> et inruebant quaerentes animam meam et investigantes mala mihi loquebantur insidias et dolos tota die meditabantur
<WTH37-14> ego autem quasi surdus non audiebam et quasi mutus non aperiebam os meum
<WTH37-15> et eram quasi homo non audiens nec habens in ore suo redargutiones
<WTH37-16> te enim Domine expectabam tu exaudies Domine Deus meus
<WTH37-17> quia dixi ne forte insultent mihi et cum vacillaverint pedes mei super me magnificentur
<WTH37-18> quia ego ad plagas paratus et dolor meus contra me est semper
<WTH37-19> quia iniquitatem meam adnuntio sollicitus ero pro peccato meo
<WTH37-20> inimici autem mei viventes confortati sunt et multiplicati sunt odientes me mendaciter
<WTH37-21> et qui reddunt malum pro bono adversabantur mihi quia sequebar bonum
<WTH37-22> ne derelinquas me Domine Deus meus ne elongeris a me
<WTH37-23> festina in auxilium meum Domine salutis meae<CM>
<WTH38-1> <FO><FO>pro victoria Idithun canticum David<Fo><Fo><WTH38-2> dixi custodiam vias meas ne peccem in lingua mea custodiam os meum silentio donec est impius contra me
<WTH38-3> obmutui silentio tacui de bono et dolor meus conturbatus est
<WTH38-4> incaluit cor meum in medio mei in meditatione mea incensus sum igni
<WTH38-5> locutus sum lingua mea ostende mihi Domine finem meum et mensuram dierum meorum quae sit ut sciam quid mihi desit
<WTH38-6> ecce breves posuisti dies meos et vita mea quasi non sit in conspectu tuo omnia enim vanitas omnis homo stans semper
<WTH38-7> tantum in imagine ambulat homo tantum frustra turbatur congregat et ignorat cui dimittat ea<CM>
<WTH38-8> nunc ergo quid expecto Domine praestolatio mea tu es
<WTH38-9> ab omnibus iniquitatibus meis libera me obprobrium stulto ne ponas me
<WTH38-10> obmutui non aperiam os meum quia tu fecisti
<WTH38-11> tolle a me plagas tuas
<WTH38-12> a contentione manus tuae ego consumptus sum in increpationibus pro iniquitate corripuisti virum et posuisti quasi tineam desiderabilia eius verumtamen vanitas omnis homo semper
<WTH38-13> audi orationem meam Domine et clamorem meum exaudi ad lacrimam meam ne obsurdescas quia advena ego sum apud te et peregrinus sicut omnes patres mei
<WTH38-14> parce mihi ut rideam antequam vadam et non subsistam<CM>
<WTH39-1> <FO><FO>pro victoria David canticum<Fo><Fo><WTH39-2> expectans expectavi Dominum et inclinatus est ad me
<WTH39-3> et audivit clamorem meum et eduxit me de lacu famoso de luto caeni et statuit super petram pedes meos stabilivit gressus meos
<WTH39-4> et dedit in ore meo canticum novum laudem Deo nostro videbunt multi et timebunt et sperabunt in Domino
<WTH39-5> beatus vir qui posuit Dominum confidentiam suam et non est aversus ad superbias pompasque mendacii
<WTH39-6> multa fecisti tu Domine Deus meus mirabilia tua et cogitationes tuas pro nobis non invenio ordinem coram te si narrare voluero et numerare plura sunt quam ut narrari queant<CM>
<WTH39-7> victima et oblatione non indiges aures fodisti mihi holocaustum et pro peccato non petisti
<WTH39-8> tunc dixi ecce venio in volumine libri scriptum est de me
<WTH39-9> ut facerem placitum tibi Deus meus volui et legem tuam in medio ventris mei
<WTH39-10> adnuntiavi iustum in ecclesia multa ecce labia mea non prohibebo Domine tu nosti
<WTH39-11> iustitiam tuam non abscondi in medio cordis mei fidem tuam et salutare tuum dixi non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam in ecclesia multa<CM>
<WTH39-12> tu Domine non prohibebis misericordias tuas a me misericordia tua et veritas iugiter servabunt me
<WTH39-13> circumdederunt enim me mala quorum non est numerus conprehenderunt me iniquitates meae et non potui videre plures factae sunt quam capilli capitis mei et cor meum dereliquit me
<WTH39-14> placeat tibi Domine ut liberes me Domine ad adiuvandum me festina
<WTH39-15> confundantur et revereantur simul quaerentes animam meam ut auferant eam convertantur retrorsum et confundantur qui volunt mala mihi
<WTH39-16> pereant post confusionem suam qui dicunt mihi va va
<WTH39-17> gaudeant et laetentur in te qui quaerunt te dicant iugiter magnificetur Dominus qui diligunt salutare tuum
<WTH39-18> ego autem sum egens et pauper Dominus sollicitus erit pro me auxilium meum et salutare meum tu Deus meus ne moreris<CM>
<WTH40-1> <FO><FO>pro victoria canticum David<Fo><Fo><WTH40-2> beatus qui cogitat de paupere in die mala salvabit eum Dominus
<WTH40-3> Dominus custodiet eum et vivificabit eum et beatus erit in terra et non tradet eum animae inimicorum suorum
<WTH40-4> Dominus confortabit eum in lecto infirmitatis totum stratum eius vertisti in aegrotatione sua
<WTH40-5> ego dixi Domine miserere mei sana animam meam quoniam peccavi tibi<CM>
<WTH40-6> inimici mei loquentur malum mihi quando morietur et periet nomen eius
<WTH40-7> et si venerit ut visitet vana loquetur cor eius congregabit iniquitatem sibi et egrediens foras detrahet
<WTH40-8> simul adversum me murmurabant omnes odientes me contra cogitabant malum mihi
<WTH40-9> verbum diabuli infundebant sibi qui dormivit non addet ut resurgat
<WTH40-10> sed et homo pacificus meus in quo habui fiduciam qui manducabat panem meum levavit contra me plantam
<WTH40-11> tu autem Domine miserere mei et leva me ut reddam eis
<WTH40-12> in hoc cognovi quod velis me quia non insultavit inimicus meus mihi
<WTH40-13> ego autem in simplicitate mea adiutus sum a te et statues me ante faciem tuam in perpetuum
<WTH40-14> benedictus Dominus Deus Israhel a saeculo et usque in saeculum amen amen<CM>
<WTH41-1> <FO><FO>pro victoria doctissimi filiorum Core<Fo><Fo><WTH41-2> sicut areola praeparata ad inrigationes aquarum sic anima mea praeparata est ad te Deus
<WTH41-3> sitivit anima mea Deum fortem viventem quando veniam et parebo ante faciem tuam
<WTH41-4> fuerunt mihi lacrimae meae panis per diem ac noctem cum diceretur mihi tota die ubi est Deus tuus
<WTH41-5> horum recordatus sum et effudi in me animam meam quia veniam ad umbraculum tacebo usque ad domum Dei in voce laudis et confessionis multitudinis festa celebrantis
<WTH41-6> quare incurvaris anima mea et conturbas me expecta Dominum quia adhuc confitebor ei salutaribus vultus eius<CM>
<WTH41-7> Deus meus in memet ipso anima mea incurvatur propterea recordabor tui de terra Iordanis et Hermoniim de monte minimo
<WTH41-8> abyssus abyssum vocat in voce cataractarum tuarum omnes gurgites tui et fluctus tui super me transierunt
<WTH41-9> per diem mandavit Dominus misericordiam suam et in nocte canticum eius mecum oratio Deo vitae meae
<WTH41-10> dicam Deo petra mea quare oblitus es mei quare tristis incedo adfligente inimico
<WTH41-11> cum me interficerent in ossibus meis exprobraverunt mihi hostes mei dicentes tota die ubi est Deus tuus
<WTH41-12> quare incurvaris anima mea et conturbas me expecta Dominum quoniam adhuc confitebor ei salutibus vultus mei et Deo meo<CM>
<WTH42-1> iudica me Deus et discerne causam meam a gente non sancta a viro doloso et iniquo salva me
<WTH42-2> tu enim Deus fortitudo mea quare proiecisti me quare tristis incedo adfligente inimico
<WTH42-3> mitte lucem tuam et veritatem tuam ipsae ducent me et introducent ad montem sanctum tuum et ad tabernaculum tuum
<WTH42-4> et introibo ad altare tuum ad Deum laetitiae et exultationis meae et confitebor tibi in cithara Deus Deus meus
<WTH42-5> quare incurvaris anima mea et quare conturbas me expecta Dominum quoniam adhuc confitebor ei salutibus vultus mei et Deo meo<CM>
<WTH43-1> <FO><FO>pro victoria filiorum Core eruditionis<Fo><Fo>
<WTH43-2> Deus auribus nostris audivimus patres nostri narraverunt nobis opus quod operatus es in diebus eorum in diebus antiquis
<WTH43-3> tu manu tua gentes delisti et plantasti eos adflixisti populos et emisisti eos
<WTH43-4> non enim in gladio suo possederunt terram neque brachium eorum salvavit eos sed dextera tua et brachium tuum et lux vultus tui quia conplacuisti tibi
<WTH43-5> tu es rex meus Deus praecipe pro salutibus Iacob
<WTH43-6> in te hostes nostros ventilabimus in nomine tuo conculcabimus adversarios nostros
<WTH43-7> non enim in arcu meo confidam neque gladius meus salvabit me
<WTH43-8> quia salvasti nos de hostibus nostris et eos qui oderant nos confudisti<CM>
<WTH43-9> in Domino gaudebimus tota die et in nomine tuo in aeternum confitebimur semper
<WTH43-10> verum tu proiecisti et confudisti nos et non egredieris in exercitibus nostris
<WTH43-11> vertisti terga nostra hosti et qui oderant nos diripuerunt nos
<WTH43-12> dedisti nos quasi gregem ad vorandum et in gentibus dispersisti nos
<WTH43-13> vendidisti populum tuum sine pretio nec grandis fuit commutatio eorum
<WTH43-14> posuisti nos obprobrium vicinis nostris subsannationem et inrisum his qui erant in circuitu nostro
<WTH43-15> posuisti nos similitudinem in gentibus commotionem capitis in tribubus
<WTH43-16> tota die confusio mea contra me et ignominia faciei meae cooperuit me<CM>
<WTH43-17> a voce exprobrantis et blasphemantis a facie inimici et ultoris
<WTH43-18> omnia haec venerunt super nos et non sumus obliti tui nec mentiti fuimus in pacto tuo
<WTH43-19> non est conversum retro cor nostrum nec declinaverunt gressus nostri a semita tua
<WTH43-20> quoniam deiecisti nos in loco draconum et operuisti nos umbra mortis
<WTH43-21> si obliti sumus nominis Dei nostri et expandimus manus nostras ad deum alienum
<WTH43-22> numquid non Deus investigabit istud ipse enim novit cogitationes cordis quoniam propter te mortificati sumus tota die reputati sumus ut grex occisionis
<WTH43-23> consurge quare dormitas Domine evigila quare proicis nos in sempiternum
<WTH43-24> quare faciem tuam abscondis oblivisceris adflictiones et angustias nostras
<WTH43-25> quoniam incurvata est in pulvere anima nostra adhesit terrae venter noster
<WTH43-26> surge auxiliare nobis et redime nos propter misericordiam tuam<CM>
<WTH44-1> <FO><FO>victori pro liliis filiorum Core eruditionis canticum amantissimi<Fo><Fo><WTH44-2> eructavit cor meum verbum bonum dico ego opera mea regi lingua mea stilus scribae velocis
<WTH44-3> decore pulchrior es filiis hominum effusa est gratia in labiis tuis propterea benedixit tibi Deus in aeternum
<WTH44-4> accingere gladio tuo super femur fortissime
<WTH44-5> gloria tua et decore tuo decore tuo prospere ascende propter veritatem et mansuetudinem iustitiae et docebit te terribilia dextera tua
<WTH44-6> sagittae tuae acutae populi sub te cadent in corde inimicorum regis<CM>
<WTH44-7> thronus tuus Deus in saeculum et in aeternum sceptrum aequitatis sceptrum regni tui
<WTH44-8> dilexisti iustitiam et odisti iniquitatem propterea unxit te Deus Deus tuus oleo exultationis prae participibus tuis
<WTH44-9> zmyrna et stacte et cassia in cunctis vestimentis tuis de domibus eburneis quibus laetificaverunt te
<WTH44-10> filiae regum in honore tuo stetit coniux in dextera tua in diademate aureo<CM>
<WTH44-11> audi filia et vide et inclina aurem tuam et obliviscere populi tui et domus patris tui
<WTH44-12> et concupiscet rex decorem tuum quia ipse est dominus tuus et adora eum
<WTH44-13> et o filia fortissimi in muneribus faciem tuam deprecabuntur divites populi
<WTH44-14> omnis gloria filiae regis intrinsecus fasceis aureis vestita est
<WTH44-15> in scutulatis ducetur ad regem virgines sequentur eam amicae eius ducentur illuc
<WTH44-16> ducentur in laetitiis et exultatione ingredientur thalamum regis
<WTH44-17> pro patribus tuis erunt filii tibi pones eos principes in universa terra
<WTH44-18> recordabor nominis tui in omni generatione et generatione propterea populi confitebuntur tibi in saeculum et in aeternum<CM>
<WTH45-1> <FO><FO>victori filiorum Core pro iuventutibus canticum<Fo><Fo><WTH45-2> Deus nostra spes et fortitudo auxilium in tribulationibus inventus es validum
<WTH45-3> ideo non timebimus cum fuerit translata terra et concussi montes in corde maris
<WTH45-4> sonantibus et intumescentibus gurgitibus eius et agitatis montibus in potentia eius semper
<WTH45-5> fluminis divisiones laetificant civitatem Dei sanctum tabernaculum Altissimi
<WTH45-6> Dominus in medio eius non commovebitur auxiliabitur ei Deus in ipso ortu matutino<CM>
<WTH45-7> conturbatae sunt gentes concussa sunt regna dedit vocem suam prostrata est terra
<WTH45-8> Dominus exercituum nobiscum protector noster Deus Iacob semper
<WTH45-9> venite et videte opera Domini quantas posuerit solitudines in terra
<WTH45-10> conpescuit bella usque ad extremum terrae arcum confringet et concidet hastam plaustra conburet igni
<WTH45-11> cessate et cognoscite quoniam ego sum Deus exaltabor in gentibus exaltabor in terra
<WTH45-12> Dominus exercituum nobiscum fortitudo nostra Deus Iacob semper<CM>
<WTH46-1> <FO><FO>victori filiorum Core canticum<Fo><Fo><WTH46-2> omnes populi plaudite manibus iubilate Deo in voce laudis
<WTH46-3> quoniam Dominus altissimus terribilis rex magnus super omnem terram
<WTH46-4> congregavit populos subter nos et tribus sub pedibus nostris
<WTH46-5> elegit nobis hereditatem nostram gloriam Iacob quam dilexit semper<CM>
<WTH46-6> ascendit Deus in iubilo Deus in voce bucinae
<WTH46-7> canite Deo canite canite regi nostro canite
<WTH46-8> quia rex universae terrae Deus canite erudite
<WTH46-9> regnavit Deus super gentes Deus sedet super thronum sanctum suum
<WTH46-10> principes populorum congregati sunt populus Dei Abraham quoniam Dei scuta terrae vehementer elevata sunt<CM>
<WTH47-1> <FO><FO>canticum psalmi filiorum Core<Fo><Fo><WTH47-2> magnus Dominus et laudabilis nimis in civitate Dei nostri in monte sancto suo
<WTH47-3> specioso germini gaudio universae terrae monti Sion lateribus aquilonis civitatulae regis magni
<WTH47-4> Deus in domibus eius agnitus est in auxiliando
<WTH47-5> quia ecce reges congregati sunt venerunt simul
<WTH47-6> ipsi videntes sic obstipuerunt conturbati sunt admirati sunt
<WTH47-7> horror possedit eos ibi dolor quasi parturientis
<WTH47-8> in vento uredinis confringes naves maris<CM>
<WTH47-9> sicut audivimus ita vidimus in civitate Dei exercituum in civitate Dei nostri Deus fundavit eam usque in aeternum semper
<WTH47-10> aestimavimus Deus misericordiam tuam in medio templi tui
<WTH47-11> secundum nomen tuum Deus sic laus tua usque ad extremum terrae iustitia repleta est dextera tua
<WTH47-12> laetetur mons Sion exultent filiae Iudae propter iudicia tua
<WTH47-13> circumdate Sion et circumite eam numerate turres eius
<WTH47-14> ponite cor vestrum in moenibus separate palatia eius ut narretis in generatione novissima
<WTH47-15> quia ipse Deus Deus noster in saeculum et in perpetuum ipse erit dux noster in morte<CM>
<WTH48-1> <FO><FO>victori filiorum Core canticum<Fo><Fo><WTH48-2> audite hoc omnes populi auribus percipite universi habitatores occidentis
<WTH48-3> tam filii Adam quam filii singulorum simul dives et pauper
<WTH48-4> os meum loquitur sapientias et meditatio cordis mei prudentias
<WTH48-5> inclino ad parabulam aurem meam aperiam in cithara enigma meum
<WTH48-6> quare timebo in diebus mali iniquitas calcanei mei circumdabit me<CM>
<WTH48-7> qui fiduciam habent in fortitudine sua et in multitudine divitiarum suarum superbiunt
<WTH48-8> fratrem redimens non redimet vir nec dabit Deo propitiationem pro eo
<WTH48-9> neque pretium redemptionis animae eorum sed quiescet in saeculo
<WTH48-10> et vivet ultra in sempiternum
<WTH48-11> et non videbit interitum cum viderit sapientes morientes simul insipiens et indoctus peribunt et derelinquent alienis divitias suas
<WTH48-12> interiora sua domus suas in saeculo tabernacula sua in generatione et generatione vocaverunt nominibus suis terras suas
<WTH48-13> et homo in honore non commorabitur adsimilatus est iumentis et exaequatus est
<WTH48-14> haec est via insipientiae eorum et post eos iuxta os eorum current semper
<WTH48-15> quasi grex in inferno positi sunt mors pascet eos et subicient eos recti in matutino et figura eorum conteretur in inferno post habitaculum suum<CM>
<WTH48-16> verumtamen Deus redimet animam meam de manu inferi cum adsumpserit me semper
<WTH48-17> noli timere cum ditatus fuerit vir cum multiplicata fuerit gloria domus eius
<WTH48-18> neque enim moriens tollet omnia nec descendet post eum gloria eius
<WTH48-19> quia animae suae in vita sua benedicet laudabunt inquient te cum benefeceris tibi
<WTH48-20> intrabit usque ad generationes patrum suorum usque ad finem non videbunt lucem
<WTH48-21> homo cum in honore esset non intellexit conparavit se iumentis et silebitur<CM>
<WTH49-1> <FO><FO>canticum Asaph<Fo><Fo> fortis Deus Dominus locutus est et vocavit terram ab ortu solis usque ad occasum eius
<WTH49-2> de Sion perfecta decore Deus apparuit
<WTH49-3> veniet Deus noster et non tacebit ignis coram eo vorabit et in circuitu eius tempestas valida
<WTH49-4> vocabit caelum desursum et terram ut iudicet populum suum
<WTH49-5> congregate mihi sanctos meos qui feriunt pactum meum in sacrificio
<WTH49-6> et adnuntiabunt caeli iustitiam eius quia Deus iudex est semper<CM>
<WTH49-7> audi popule meus et loquar Israhel et contestabor te Deus Deus tuus ego sum
<WTH49-8> non propter victimas tuas arguam te et holocaustomata tua coram me sunt semper
<WTH49-9> non accipiam de domo tua vitulum neque de gregibus tuis hircos
<WTH49-10> mea sunt enim omnia animalia silvarum pecudes in montibus milium
<WTH49-11> scio omnes aves montium et universitas agri mecum est
<WTH49-12> si esuriero non dicam tibi meus est enim orbis et plenitudo eius
<WTH49-13> numquid comedam carnem taurorum aut sanguinem hircorum bibam
<WTH49-14> immola Deo laudem et redde Altissimo vota tua
<WTH49-15> et invoca me in die tribulationis liberabo te et glorificabis me<CM>
<WTH49-16> impio autem dixit Deus quid tibi est cum narratione praeceptorum meorum et ut adsumas pactum meum in ore tuo
<WTH49-17> qui odisti disciplinam et proiecisti verba mea post te
<WTH49-18> si videbas furem consentiebas ei et cum adulteris erat pars tua
<WTH49-19> os tuum dimisisti ad malitiam et lingua tua concinnavit dolum
<WTH49-20> sedens adversum fratrem tuum loquebaris et adversum filium matris tuae fabricabaris obprobrium
<WTH49-21> haec fecisti et tacui existimasti futurum me similem tui arguam te et proponam te ante oculos tuos
<WTH49-22> intellegite hoc qui obliviscimini Deum ne forte capiam et non sit qui liberet
<WTH49-23> qui immolat confessionem glorificat me et qui ordinate ambulat ostendam ei salutare Dei<CM>
<WTH50-1> <FO><FO>victori canticum David<WTH50-2> cum venisset ad eum Nathan propheta quando ingressus est ad Bethsabee<Fo><Fo><WTH50-3> miserere mei Deus secundum misericordiam tuam iuxta multitudinem miserationum tuarum dele iniquitates meas
<WTH50-4> multum lava me ab iniquitate mea et a peccato meo munda me
<WTH50-5> quoniam iniquitates meas ego novi et peccatum meum contra me est semper
<WTH50-6> tibi soli peccavi et malum coram te feci ut iustificeris in sermonibus tuis et vincas cum iudicaveris
<WTH50-7> ecce in iniquitate conceptus sum et in peccato peperit me mater mea
<WTH50-8> ecce enim veritatem diligis absconditum et arcanum sapientiae manifestasti mihi<CM>
<WTH50-9> asparges me hysopo et mundabor lavabis me et super nivem dealbabor
<WTH50-10> auditum mihi facies gaudium et laetitiam ut exultent ossa quae confregisti
<WTH50-11> absconde faciem tuam a peccatis meis et omnes iniquitates meas dele
<WTH50-12> cor mundum crea mihi Deus et spiritum stabilem renova in visceribus meis
<WTH50-13> ne proicias me a facie tua et spiritum sanctum tuum ne auferas a me
<WTH50-14> redde mihi laetitiam Iesu tui et spiritu potenti confirma me
<WTH50-15> docebo iniquos vias tuas et peccatores ad te revertentur<CM>
<WTH50-16> libera me de sanguinibus Deus Deus salutis meae laudabit lingua mea iustitiam tuam
<WTH50-17> Domine labia mea aperies et os meum adnuntiabit laudem tuam
<WTH50-18> non enim vis ut victimam feriam nec holocaustum tibi placet
<WTH50-19> sacrificium Dei spiritus contribulatus cor contritum et humiliatum Deus non dispicies
<WTH50-20> benefac Domine in voluntate tua Sion et aedificentur muri Hierusalem
<WTH50-21> tunc suscipies sacrificium iustitiae oblationes et holocausta tunc inponent super altare tuum vitulos<CM>
<WTH51-1> <FO><FO>victori ab erudito David<WTH51-2> cum venisset Doec Idumeus et adnuntiasset Saul dicens ei venit David in domum Achimelech<Fo><Fo><WTH51-3> quid gloriaris in malitia potens misericordia Dei tota est die
<WTH51-4> insidias cogitat lingua tua quasi novacula acuta faciens dolum
<WTH51-5> dilexisti malum magis quam bonum mendacium magis quam loqui iustitiam semper
<WTH51-6> dilexisti omnia verba ad devorandum lingua dolosa
<WTH51-7> sed Deus destruet te in sempiternum terrebit et evellet te de tabernaculo et eradicabit te de terra viventium semper<CM>
<WTH51-8> videbunt iusti et timebunt et super eum ridebunt
<WTH51-9> ecce vir qui non posuit Deum fortitudinem suam sed speravit in multitudine divitiarum suarum confortatus est in insidiis suis
<WTH51-10> ego sicut oliva virens in domo Dei speravi in misericordia Dei in saeculum sempiternum
<WTH51-11> confitebor tibi in saeculo quoniam fecisti et expectabo nomen tuum quoniam bonum in conspectu sanctorum tuorum<CM>
<WTH52-1> <FO><FO>victori per chorum eruditi David dixit stultus in corde suo non est Deus<WTH52-2> corrupti sunt et abominabiles facti sunt in iniquitate non est qui faciat bonum<Fo><Fo>
<WTH52-3> Deus de caelo prospexit super filios hominum ut videret si esset intellegens requirens Deum
<WTH52-4> omnes aversi sunt pariter adheserunt non est qui faciat bonum non est usque ad unum
<WTH52-5> numquid non cognoverunt qui operantur iniquitatem qui comedunt populum meum ut cibum panis
<WTH52-6> Deum non invocaverunt ibi timuerunt timore ubi non est timor quoniam Deus dispersit ossa circumdantium te confunderis quia Deus proiecit eos
<WTH52-7> quis dabit ex Sion salutare Israhel cum reduxerit Deus captivitatem populi sui exultabit Iacob laetabitur Israhel<CM>
<WTH53-1> <FO><FO>victori in psalmis eruditi David<WTH53-2> quando venerunt Ziphei et dixerunt Saul nonne David absconditus est apud nos<Fo><Fo><WTH53-3> Deus in nomine tuo salva me et in fortitudine tua ulciscere me
<WTH53-4> Deus exaudi orationem meam auribus percipe verba oris mei
<WTH53-5> quia alieni insurrexerunt adversus me et fortes quaesierunt animam meam et non posuerunt Deum in conspectu suo semper<CM>
<WTH53-6> ecce Deus auxiliatur mihi Dominus sustentans animam meam
<WTH53-7> reddet malum insidiatoribus meis in veritate tua disperde eos
<WTH53-8> voluntarie sacrificabo tibi confitebor nomini tuo Domine quoniam bonum est
<WTH53-9> quoniam ex omni tribulatione liberavit me et inimicos meos dispexit oculus meus<CM>
<WTH54-1> <FO><FO>victori in psalmis eruditi David<Fo><Fo><WTH54-2> exaudi Deus orationem meam et ne dispicias deprecationem meam
<WTH54-3> adtende mihi et exaudi me humiliatus sum in meditatione mea et conturbatus
<WTH54-4> a voce inimici a facie persequentis impii quoniam proiecerunt super me iniquitatem et in furore adversabantur mihi
<WTH54-5> cor meum doluit in vitalibus meis et terrores mortis ceciderunt super me
<WTH54-6> timor et tremor venit super me et operuit me caligo
<WTH54-7> et dixi quis dabit mihi pinnas columbae ut volem et requiescam
<WTH54-8> ut procul abeam et commorer in deserto semper
<WTH54-9> festinabo ut salver ab spiritu tempestatis et turbinis<CM>
<WTH54-10> praecipita Domine divide linguas eorum quoniam vidi iniquitatem et contradictionem in civitate
<WTH54-11> die et nocte circumeuntes muros eius scelus et dolorem in medio eius
<WTH54-12> insidiae in vitalibus eius et non recedet de plateis eius damnum et fraudulentia
<WTH54-13> non enim inimicus exprobravit mihi ut sustineam neque is qui me oderat super me magnificatus est ut abscondar ab eo
<WTH54-14> sed tu homo unianimis meus dux meus et notus meus
<WTH54-15> qui simul habuimus dulce secretum in domo Dei ambulavimus in terrore
<WTH54-16> veniat mors super eos descendant in infernum viventes quia nequitiae in congregatione eorum et in medio eorum<CM>
<WTH54-17> ego ad Deum clamabo et Dominus salvabit me
<WTH54-18> vespere et mane et meridie eloquar et resonabo et exaudiet vocem meam
<WTH54-19> redimet in pace animam meam ab adpropinquantibus mihi multi enim fuerunt adversum me
<WTH54-20> exaudiet Deus et humiliabit eos qui iudex est ab initio semper non enim mutantur neque timent Deum
<WTH54-21> extendit manum suam ad pacifica sua contaminabit pactum suum
<WTH54-22> nitidius butyro os eius pugnat autem cor illius molliores sermones eius oleo cum sint lanceae
<WTH54-23> proice super Dominum caritatem tuam et ipse enutriet te non dabit in aeternum fluctuationem iusto
<WTH54-24> tu autem Deus deduces eos in puteum interitus viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos ego autem fiduciam habeo tui<CM>
<WTH55-1> <FO><FO>victori pro columba muta eo quod procul abierit David humilis et simplex quando tenuerunt eum Palestini in Geth<Fo><Fo><WTH55-2> miserere mei Deus quoniam conculcavit me homo tota die pugnans tribulavit me
<WTH55-3> conculcaverunt me insidiatores mei tota die multi enim qui pugnant contra me Altissime
<WTH55-4> quacumque die territus fuero ego in te confidam
<WTH55-5> in Deo laudavi verbum in Deo speravi non timebo quid faciat caro mihi
<WTH55-6> tota die sermonibus me adfligebant contra me omnes cogitationes eorum in malum
<WTH55-7> congregabuntur abscondite plantas meas observabunt expectantes animam meam
<WTH55-8> quia nullus est salvus in eis in furore populos detrahet Deus<CM>
<WTH55-9> secretiora mea numerasti pone lacrimam meam in conspectu tuo sed non in narratione tua
<WTH55-10> tunc convertentur inimici mei retrorsum in quacumque die invocavero hoc scio quia Deus meus es
<WTH55-11> in Deo laudabo verbum in Domino praedicabo sermonem in Deo speravi non timebo quid faciat homo mihi
<WTH55-12> in me sunt Deus vota tua reddam gratiarum actiones tibi
<WTH55-13> quia liberasti animam meam de morte et pedes meos de lapsu ut ambulem coram Deo in luce viventium
<WTH56-1> <FO><FO>pro victoria ut non disperdas David humilem et simplicem quando fugit a facie Saul in spelunca<Fo><Fo><WTH56-2> miserere mei Deus miserere mei quoniam in te sperat anima mea in umbra alarum tuarum sperabo donec transeant insidiae<CM>
<WTH56-3> invocabo Deum altissimum Deum ultorem meum
<WTH56-4> mittet de caelo et salvabit me exprobrabit conculcantibus me semper mittet Deus misericordiam suam et veritatem suam
<WTH56-5> anima mea in medio leonum dormivit ferocientium filii hominum dentes eorum lancea et sagittae et lingua eorum gladius acutus
<WTH56-6> exaltare super caelos Deus in omni terra gloria tua
<WTH56-7> rete paraverunt gressibus meis ad incurvandam animam meam foderunt ante me foveam ceciderunt in medium eius semper
<WTH56-8> paratum cor meum Deus paratum cor meum cantabo et psallam<CM>
<WTH56-9> surge gloria mea surge psalterium et cithara surgam mane
<WTH56-10> confitebor tibi in populis Domine cantabo tibi in gentibus
<WTH56-11> quia magna usque ad caelos misericordia tua et usque ad nubes veritas tua
<WTH56-12> exaltare super caelos Deus in omni terra gloria tua
<WTH57-1> <FO><FO>victori ut non disperdas David humilem et simplicem<Fo><Fo><WTH57-2> si vere utique iustitiam loquimini recta iudicate filii hominum<CM>
<WTH57-3> etenim in corde iniquitates operamini in terra iniquitatis manus vestras adpendite
<WTH57-4> alienati sunt peccatores a vulva erraverunt ab utero loquentes mendacium
<WTH57-5> furor eorum sicut furor serpentis sicut reguli surdi obturantis aurem suam
<WTH57-6> ut non audiat vocem murmurantium nec incantatoris incantationes callidas
<WTH57-7> Deus excute dentes eorum ex ore eorum molares leonum confringe Domine<CM>
<WTH57-8> dissolvantur quasi aquae quae defluent intendet arcum suum donec conterantur
<WTH57-9> quasi vermis tabefactus pertranseant quasi abortivum mulieris quod non vidit solem
<WTH57-10> antequam crescant spinae vestrae in ramnum quasi viventes quasi in ira tempestas rapiet eas
<WTH57-11> laetabitur iustus cum viderit ultionem pedes suos lavabit in sanguinem impii
<WTH57-12> et dicet homo vere fructus est iusto vere est Deus iudicans in terra
<WTH58-1> <FO><FO>victori ut non disperdas David humilem et simplicem quando misit Saul et custodierunt domum ut occiderent eum<Fo><Fo><WTH58-2> erue me de inimicis meis Deus meus et a resistentibus mihi protege me<CM>
<WTH58-3> libera me ab operariis iniquitatis et a viris sanguinum salva me
<WTH58-4> quia ecce insidiati sunt animae meae congregantur adversum me fortissimi
<WTH58-5> absque iniquitate mea et absque peccato meo Domine non egi inique et illi currunt et praeparantur
<WTH58-6> surge ex adverso pro me et respice et tu Domine Deus exercituum Deus Israhel evigila ut visites omnes gentes non miserearis universis qui operantur iniquitatem semper
<WTH58-7> revertantur ad vesperam et latrent ut canis et circumeant civitatem
<WTH58-8> ecce loquuntur in ore suo gladii in labiis eorum quasi nemo audiat
<WTH58-9> tu autem Domine deridebis eos subsannabis omnes gentes<CM>
<WTH58-10> fortitudinem meam ad te servabo quoniam tu Deus elevator meus
<WTH58-11> Dei mei misericordia praeveniet me
<WTH58-12> Deus ostendit mihi in insidiatoribus meis ne occidas eos ne forte obliviscantur populi mei disperge eos in fortitudine tua et destrue eos protector noster Domine
<WTH58-13> in peccato oris sui in sermone labiorum suorum et capiantur in superbia sua maledictionem et mendacium narrantes
<WTH58-14> consume in furore consume ut non subsistant et sciant quoniam Deus dominatur Iacob in finibus terrae semper
<WTH58-15> et convertantur ad vesperam et latrent ut canis et circumeant civitatem
<WTH58-16> ipsi vagabuntur ut comedant et cum saturati non fuerint murmurabunt
<WTH58-17> ego autem cantabo imperium tuum et laudabo mane misericordiam tuam quoniam factus es fortitudo mea et refugium in die tribulationis meae
<WTH58-18> tibi cantabo quoniam Deus adiutor meus fortitudo mea Deus misericordia mea
<WTH59-1> <FO><FO>victori pro liliis testimonium humilis et perfecti David ad docendum<WTH59-2> quando pugnavit adversum Syriam Mesopotamiae et adversum Syriam Suba et reversus est Ioab et percussit Edom in valle Salinarum duodecim milia<Fo><Fo><WTH59-3> Deus proiecisti nos et scidisti iratus convertisti nos<CM>
<WTH59-4> commovisti terram et disrupisti eam sana contritiones eius quoniam commota est
<WTH59-5> ostendisti populo tuo duritiam potasti nos vino consopiente
<WTH59-6> dedisti timentibus te signum ut fugerent a facie arcus semper ut liberentur amici tui
<WTH59-7> salva dextera tua et exaudi me
<WTH59-8> Deus locutus est in sanctuario suo laetabor dividam Sicimam et vallem Soccoth dimetiar<CM>
<WTH59-9> meus est Galaad et meus Manasse et Efraim fortitudo capitis mei Iudas legifer meus
<WTH59-10> Moab olla lavacri mei super Idumeam incedam calciamento meo mihi Palestina foederata est
<WTH59-11> quis deducet me ad civitatem munitam quis deducet me usque ad Idumeam
<WTH59-12> nonne tu Deus qui proiecisti nos et non egredieris Deus in exercitibus nostris
<WTH59-13> da nobis auxilium in tribulatione vana est enim salus ab homine
<WTH59-14> in Deo faciemus virtutem et ipse conculcabit tribulantes nos
<WTH60-1> <FO><FO>victori in psalmis David<Fo><Fo><WTH60-2> exaudi Deus laudationem meam intende orationi meae<CM>
<WTH60-3> de novissimo terrae ad te clamabo cum triste fuerit cor meum cum fortis elevabitur adversum me tu eris ductor meus
<WTH60-4> fuisti spes mea turris munitissima a facie inimici
<WTH60-5> habitabo in tabernaculo tuo iugiter sperabo in protectione alarum tuarum semper
<WTH60-6> tu enim Deus exaudisti orationem meam dedisti hereditatem timentibus nomen tuum<CM>
<WTH60-7> dies super dies regis adicies annos eius donec est generatio et generatio
<WTH60-8> sedebit semper ante faciem Dei misericordia et veritas servabunt eum
<WTH60-9> sic canam nomini tuo iugiter reddens vota mea per singulos dies
<WTH61-1> <FO><FO>victori per Idithun canticum David<Fo><Fo><WTH61-2> attamen apud Deum silebit anima mea ex eo salus mea<CM>
<WTH61-3> attamen ipse est scutum meum et salus mea fortitudo mea non commovebor amplius
<WTH61-4> usquequo insidiamini contra virum interficitis omnes quasi murus inclinus et maceria corruens
<WTH61-5> partem enim eius cogitaverunt expellere placuerunt sibi in mendacio ore suo singuli benedicunt et corde suo maledicunt semper
<WTH61-6> verumtamen Deo retice anima mea ab ipso enim praestolatio mea
<WTH61-7> ipse est fortitudo mea et salus mea susceptor meus non timebo
<WTH61-8> in Deo salutare meum et gloria mea robur fortitudinis meae salus mea in Deo
<WTH61-9> sperate in eo omni tempore populi effundite coram eo cor vestrum Deus spes nostra est semper<CM>
<WTH61-10> verumtamen vanitas filii Adam mendacium filii viri in stateris dolosis fraudulenter agunt simul
<WTH61-11> nolite confidere in calumnia et in rapina ne frustremini divitiae si fluxerint ne adponatis cor
<WTH61-12> unum locutus est Deus duo haec audivi quia imperium Dei est
<WTH61-13> et tibi Domine misericordia quia tu reddes unicuique secundum opus suum
<WTH62-1> <FO><FO>canticum David cum esset in deserto Iuda<Fo><Fo><WTH62-2> Deus fortitudo mea tu es de luce consurgam ad te sitivit te anima mea desideravit te caro mea<CM>
<WTH62-3> in terra invia et conficiente ac sine aqua sic in sancto apparui tibi ut videam fortitudinem tuam et gloriam tuam
<WTH62-4> melior est enim misericordia tua quam vitae labia mea laudabunt te<CM>
<WTH62-5> sic benedicam tibi in vita mea in nomine tuo levabo manus meas
<WTH62-6> quasi adipe et pinguidine implebitur anima mea et labiis laudantibus canet os meum
<WTH62-7> recordans tui in cubili meo per singulas vigilias meditabor tibi
<WTH62-8> quia fuisti auxilium meum in umbra alarum tuarum laudabo<CM>
<WTH62-9> adhesit anima mea post te me suscepit dextera tua
<WTH62-10> ipsi vero interficere quaerunt animam meam ingrediantur in extrema terrae
<WTH62-11> congregentur in manus gladii pars vulpium erunt
<WTH62-12> rex autem laetabitur in Deo laudabitur omnis qui iurat in eo quia obstruetur os loquentium mendacium
<WTH63-1> <FO><FO>victori canticum David<Fo><Fo><WTH63-2> audi Deus vocem meam loquentis a timore inimici serva vitam meam<CM>
<WTH63-3> absconde me a consilio malignorum a tumultu operantium iniquitatem
<WTH63-4> qui exacuerunt quasi gladium linguam suam tetenderunt sagittam suam verbum amarissimum
<WTH63-5> ut sagittarent in absconditis simplicem
<WTH63-6> subito sagittabunt eum et non timebunt confortaverunt sibi sermonem pessimum narraverunt ut absconderent laqueos dixerunt quis videbit nos
<WTH63-7> scrutati sunt iniquitates defecerunt scrutantes scrutinio cogitationibus singulorum et corde profundo
<WTH63-8> sagittabit ergo eos Deus iaculo repentino inferentur plagae eorum<CM>
<WTH63-9> et corruent in semet ipsos linguis suis fugient omnes qui viderint eos
<WTH63-10> et timebunt omnes homines et adnuntiabunt opus Dei et opera eius intellegent
<WTH63-11> laetabitur iustus in Domino et sperabit in eo et exultabunt omnes recti corde
<WTH64-1> <FO><FO>victori carmen David cantici<Fo><Fo><WTH64-2> tibi silens laus Deus in Sion et tibi reddetur votum<CM>
<WTH64-3> exaudi orationem donec ad te omnis caro veniat
<WTH64-4> verba iniquitatum praevaluerunt adversum me sceleribus nostris tu propitiaberis
<WTH64-5> beatus quem elegeris et susceperis habitabit enim in atriis tuis replebimur bonis domus tuae sanctificatione templi tui
<WTH64-6> terribilis in iustitia exaudi nos Deus salvator noster confidentia omnium finium terrae et maris longinqui
<WTH64-7> praeparans montes in virtute tua accinctus fortitudine<CM>
<WTH64-8> conpescens sonitum maris fremitum fluctuum eius et multitudinem gentium
<WTH64-9> et timebunt qui habitant in extremis a signis tuis egressus matutinos et vespere laudantes facies
<WTH64-10> visita terram et inriga eam ubertate dita eam rivus Dei plenus aqua praeparabis frumentum eorum quia sic fundasti eam
<WTH64-11> sulcos eius inebria multiplica fruges eius pluviis inriga eam et germini eius benedic
<WTH64-12> volvetur annus in bonitate tua et vestigia tua rorabunt pinguidine
<WTH64-13> pinguescent pascua deserti et exultatione colles accingentur
<WTH64-14> vestientur agnis greges et valles plenae erunt frumento coaequabuntur et canent
<WTH65-1> <FO><FO>victori canticum psalmi<Fo><Fo> iubilate Deo omnis terra<CM>
<WTH65-2> cantate gloriam nomini eius date gloriam laudi eius
<WTH65-3> dicite Deo quam terribile opus tuum in multitudine fortitudinis tuae mentientur tibi inimici tui
<WTH65-4> omnis terra adoret te et cantet tibi cantet nomini tuo semper
<WTH65-5> venite et videte opera Dei terribilia consilia super filiis hominum
<WTH65-6> convertit mare in aridam in flumine pertransibunt pede ibi laetabimur in eo
<WTH65-7> qui dominatur in fortitudine sua saeculo oculi eius gentes aspiciunt qui increduli sunt non exaltentur in semet ipsis semper
<WTH65-8> benedicite populi Deo nostro et auditam facite vocem laudis eius<CM>
<WTH65-9> qui posuit animam nostram in vitam et non dedit in commotione pedes nostros
<WTH65-10> probasti enim nos Deus igne nos conflasti sicut conflatur argentum
<WTH65-11> introduxisti nos in obsidione posuisti stridorem in dorso nostro
<WTH65-12> inposuisti homines super caput nostrum transivimus per ignem et aquam et eduxisti nos in refrigerium
<WTH65-13> ingrediar domum tuam in holocaustis reddam tibi vota mea<CM>
<WTH65-14> quae promiserunt tibi labia mea et locutum est os meum cum tribularer
<WTH65-15> holocausta medullata offeram tibi cum incensu arietum faciam boves cum hircis semper
<WTH65-16> venite audite et narrabo omnes qui timetis Deum quanta fecerit animae meae
<WTH65-17> ipsum ore meo invocavi et exaltavi in lingua mea
<WTH65-18> iniquitatem si vidi in corde meo non exaudiat Dominus
<WTH65-19> ideo exaudivit Deus et adtendit vocem deprecationis meae
<WTH65-20> benedictus Deus qui non abstulit orationem meam et misericordiam suam a me
<WTH66-1> <FO><FO>victori in psalmis canticum carminis<Fo><Fo><WTH66-2> Deus misereatur nostri et benedicat nobis inlustret faciem suam super nos semper<CM>
<WTH66-3> ut nota fiat in terra via tua in universis gentibus salus tua
<WTH66-4> confiteantur tibi populi Deus confiteantur tibi populi omnes
<WTH66-5> laetentur et laudent gentes quoniam iudicas populos in aequitate et gentium quae in terra sunt ductor es sempiternus
<WTH66-6> confiteantur tibi populi Deus confiteantur tibi populi omnes
<WTH66-7> terra dedit germen suum benedicat nobis Deus Deus noster
<WTH66-8> benedicat nobis Deus et timeant eum omnes fines terrae
<WTH67-1> <FO><FO>victori David psalmus cantici<Fo><Fo><WTH67-2> exsurgat Deus et dissipentur inimici eius et fugiant qui oderunt eum a facie eius<CM>
<WTH67-3> sicut deficit fumus deficiant sicut tabescit cera a facie ignis pereant impii a facie Dei
<WTH67-4> iusti autem laetentur exultent in conspectu Dei et gaudeant in laetitia
<WTH67-5> cantate Deo canite nomini eius praeparate viam ascendenti per deserta in Domino nomen eius et exultate coram eo
<WTH67-6> patri pupillorum et defensori viduarum Deus in habitaculo sancto suo
<WTH67-7> Deus habitare facit solitarios in domo educit vinctos in fortitudine increduli autem habitaverunt in siccitatibus
<WTH67-8> Deus cum egredereris ante populum tuum et ambulares per desertum semper<CM>
<WTH67-9> terra commota est et caeli stillaverunt a facie tua Deus hoc est in Sinai a facie Dei Dei Israhel
<WTH67-10> pluviam voluntariam elevasti Deus hereditatem tuam laborantem tu confortasti
<WTH67-11> animalia tua habitaverunt in ea praeparasti in bonitate tua pauperi Deus
<WTH67-12> Domine dabis sermonem adnuntiatricibus fortitudinis plurimae
<WTH67-13> reges exercituum foederabuntur foederabuntur et pulchritudo domus dividet spolia
<WTH67-14> si dormieritis inter medios terminos pinnae columbae deargentatae et posteriora eius in virore auri
<WTH67-15> cum divideret Robustissimus reges in ea nive dealbata est in Selmon
<WTH67-16> mons Dei mons pinguis mons excelsus mons pinguis<CM>
<WTH67-17> quare contenditis montes excelsi adversum montem quem dilexit Deus ut habitaret in eo siquidem Dominus habitabit semper
<WTH67-18> currus Dei innumerabilis milia abundantium Dominus in eis in Sina in sancto
<WTH67-19> ascendisti in excelsum captivam duxisti captivitatem accepisti dona in hominibus insuper et non credentes habitare Dominum Deum
<WTH67-20> benedictus Dominus per singulos dies portabit nos Deus salutis nostrae semper
<WTH67-21> Deus noster Deus salutis et Domini Dei mortis egressus
<WTH67-22> verumtamen Deus confringet capita inimicorum suorum verticem crinis ambulantis in delictis suis
<WTH67-23> dixit Dominus de Basan convertam convertam de profundis maris<CM>
<WTH67-24> ut calcet pes tuus in sanguine lingua canum tuorum ex inimicis a temet ipso
<WTH67-25> viderunt itinera tua Deus itinera Dei mei regis mei in sancto
<WTH67-26> praecesserunt cantores eos qui post tergum psallebant in medio puellarum tympanistriarum
<WTH67-27> in ecclesiis benedicite Deo Domino de fontibus Israhel
<WTH67-28> ibi Beniamin parvulus continens eos principes Iuda in purpura sua principes Zabulon principes Nepthali
<WTH67-29> praecepit Deus tuus de fortitudine tua conforta Deus hoc quod operatus es nobis
<WTH67-30> de templo tuo quod est in Hierusalem tibi offerent reges munera
<WTH67-31> increpa bestiam calami congregatio fortium in vitulis populorum calcitrantium contra rotas argenteas disperge populos qui bella volunt
<WTH67-32> offerant velociter ex Aegypto Aethiopia festinet dare manus Deo
<WTH67-33> regna terrae cantate Deo canite Domino semper<CM>
<WTH67-34> qui ascendit super caelum caeli a principio ecce dabit voci suae vocem fortitudinis
<WTH67-35> date gloriam Deo super Israhel magnificentia eius et fortitudo eius in caelis
<WTH67-36> terribilis Deus de sanctuario suo Deus Israhel ipse dabit fortitudinem et robur populo benedictus Deus
<WTH68-1> <FO><FO>victori pro liliis David<Fo><Fo><WTH68-2> salva me Deus quoniam venerunt aquae usque ad animam<CM>
<WTH68-3> infixus sum in limo profundi et non possum consistere veni in profundum aquarum et flumen operuit me
<WTH68-4> laboravi clamans exasperatum est guttur meum defecerunt oculi mei expectantes Deum meum
<WTH68-5> multiplicati sunt super capillos capitis mei qui oderunt me gratis confortati sunt qui persequebantur me inimici mei iniuste quae non rapueram tunc reddebam
<WTH68-6> Deus tu scis stultitiam meam et peccata mea a te non sunt abscondita
<WTH68-7> non confundantur in me qui expectant te Domine Deus exercituum non confundantur in me qui quaerunt te Deus Israhel
<WTH68-8> quia propter te portavi obprobrium operuit confusio faciem meam
<WTH68-9> alienus factus sum fratribus meis et peregrinus filiis matris meae
<WTH68-10> quia zelus domus tuae comedit me et obprobrium exprobrantium tibi cecidit super me
<WTH68-11> et flevi in ieiunio animam meam et factum est in obprobria mihi
<WTH68-12> et posui vestimentum meum saccum et factus sum eis in parabulam
<WTH68-13> contra me loquebantur qui sedebant in porta et cantabant bibentes vinum
<WTH68-14> mea autem oratio ad te Domine tempus reconciliationis est Deus in multitudine misericordiae tuae exaudi me in veritate salutaris tui<CM>
<WTH68-15> erue me de luto ut non infigar libera me ab his qui oderunt me et de profundis aquis
<WTH68-16> ne operiat me fluvius aquae et ne absorbeat me profundum et non coronet super me puteus os suum
<WTH68-17> exaudi me Domine quoniam bona est misericordia tua secundum multitudinem miserationum tuarum respice ad me
<WTH68-18> et ne abscondas faciem tuam a servo tuo quoniam tribulor cito exaudi me
<WTH68-19> accede ad animam meam redime eam propter inimicos meos libera me
<WTH68-20> tu scis obprobrium meum et confusionem meam et ignominiam meam
<WTH68-21> coram te sunt omnes hostes mei obprobrio contritum est cor meum et desperatus sum et expectavi qui contristaretur et non fuit et qui consolaretur et non inveni
<WTH68-22> et dederunt in esca mea fel et in siti mea potaverunt me aceto
<WTH68-23> sit mensa eorum coram eis in laqueum et in retributiones ad corruendum<CM>
<WTH68-24> contenebrentur oculi eorum ne videant et dorsum eorum semper incurva
<WTH68-25> effunde super eos indignationem tuam et ira furoris tui conprehendat eos
<WTH68-26> fiat commoratio eorum deserta in tabernaculis eorum non sit qui habitet
<WTH68-27> quoniam quem tu percussisti persecuti sunt et ut adfligerent vulneratos tuos narrabant
<WTH68-28> da iniquitatem super iniquitatem eorum et non veniant in iustitia tua
<WTH68-29> deleantur de libro viventium et cum iustis non scribantur
<WTH68-30> ego autem pauper et dolens salus tua Deus suscipiet me
<WTH68-31> laudabo nomen Dei in cantico et magnificabo eum in confessione<CM>
<WTH68-32> et placebit Domino super vitulum novellum cornua efferentem et ungulas
<WTH68-33> videntes mansueti laetabuntur qui quaeritis Deum vivet anima vestra
<WTH68-34> quoniam exaudivit pauperes Dominus et vinctos suos non dispexit
<WTH68-35> laudent eum caeli et terra maria et omne quod movetur in eis
<WTH68-36> quia Deus salvabit Sion et aedificabit civitates Iuda et habitabunt ibi et possidebunt eam
<WTH68-37> et semen servorum eius possidebit eam et qui diligunt nomen eius habitabunt in ea
<WTH69-1> <FO><FO>victori David ad recordandum<Fo><Fo><WTH69-2> Deus ut liberes me Domine ut auxilieris mihi festina<CM>
<WTH69-3> confundantur et erubescant qui quaerunt animam meam
<WTH69-4> convertantur retrorsum et erubescant qui volunt malum mihi revertantur ad vestigium confusionis suae qui dicunt va va
<WTH69-5> gaudeant et laetentur in te omnes qui quaerunt te et dicant semper magnificetur Deus qui diligunt salutare tuum
<WTH69-6> ego autem egenus et pauper Deus festina pro me auxilium meum et salvator meus tu Domine ne moreris
<WTH70-1> in te Domine speravi ne confundar in aeternum<CM>
<WTH70-2> iustitia tua erue me et libera inclina ad me aurem tuam et salva me
<WTH70-3> esto mihi robustum habitaculum ut ingrediar iugiter praecepisti ut salvares me quia petra mea et fortitudo mea es tu
<WTH70-4> Deus meus salva me de manu impii de manu iniqui et nocentis
<WTH70-5> quia tu es expectatio mea Deus Domine fiducia mea ab adulescentia mea
<WTH70-6> a te sustentatus sum ex utero de ventre matris meae tu es protector meus in te laus mea semper
<WTH70-7> quasi portentum factus sum multis et tu spes mea fortissima
<WTH70-8> impleatur os meum laude tua tota die magnitudine tua
<WTH70-9> ne proicias me in tempore senectutis cum defecerit fortitudo mea ne derelinquas me
<WTH70-10> quia dixerunt inimici mei mihi et qui observabant animam meam inierunt consilium pariter
<WTH70-11> dicentes Deus dereliquit eum persequimini et conprehendite eum quia non est qui eruat
<WTH70-12> Deus ne elongeris a me Deus meus ad auxiliandum mihi festina
<WTH70-13> confundantur et consumantur adversarii animae meae operiantur obprobrio et confusione qui quaerunt malum mihi
<WTH70-14> ego autem iugiter expectabo et adiciam super omnes laudationes tuas<CM>
<WTH70-15> os meum narrabit iustitiam tuam tota die salutare tuum quia non cognovi litteraturas
<WTH70-16> ingrediar in fortitudine Domini Dei recordabor iustitiae tuae solius
<WTH70-17> Deus docuisti me ab adulescentia mea et usque nunc adnuntiabo mirabilia tua
<WTH70-18> insuper et usque ad senectutem et canos Deus ne derelinquas me donec adnuntiem brachium tuum generationi cunctisque qui venturi sunt fortitudines tuas
<WTH70-19> et iustitiam tuam Deus usque in excelsum quanta fecisti magnalia Deus quis similis tibi
<WTH70-20> qui ostendisti mihi tribulationes plurimas et adflictiones conversus vivificabis nos et de abyssis terrae rursum educes nos
<WTH70-21> multiplicabis magnitudinem meam et conversus consolaberis me
<WTH70-22> ego autem confitebor tibi in vasis psalterii veritatem tuam Deus meus cantabo tibi in cithara Sancte Israhel
<WTH70-23> laudabunt labia mea cum cantavero tibi et anima mea quam redemisti
<WTH70-24> insuper et lingua mea tota die meditabitur iustitiam tuam quia confusi sunt et dehonestati quaerentes malum mihi
<WTH71-1> <FO><FO>Salomonis<Fo><Fo><WTH71-2> Deus iudicium regi da et iustitiam tuam filio regis iudicabit populum tuum in iustitia et pauperes tuos in iudicio<CM>
<WTH71-3> adsument montes pacem populo et colles iustitiam<CM>
<WTH71-4> iudicabit pauperes populi salvabit filios pauperis et confringet calumniatorem
<WTH71-5> et timebunt te quamdiu erit sol et ultra lunam in generatione generationum
<WTH71-6> descendet ut pluvia super vellus ut stillae inrorantes terram
<WTH71-7> germinabit in diebus eius iustitia et multitudo pacis donec non sit luna
<WTH71-8> et dominabitur a mari usque ad mare et a flumine usque ad terminos terrae
<WTH71-9> ante eum procident Aethiopes et inimici eius pulverem lingent
<WTH71-10> reges Tharsis et insulae munera offerent reges Arabiae et Saba tributum conferent
<WTH71-11> et adorabunt eum omnes reges universae nationes servient ei
<WTH71-12> quia eruet pauperem a potente et inopem cui non est adiutor
<WTH71-13> parcet inopi et pauperi et animas pauperum salvabit
<WTH71-14> ab usura et iniquitate redimet animam eorum et pretiosus erit sanguis eorum coram oculis eius
<WTH71-15> et vivet et dabitur ei de auro Saba et orabunt de eo iugiter tota die benedicent ei
<WTH71-16> erit memorabile triticum in terra in capite montium elevabitur sicut Libani fructus eius et florebunt de civitate sicut faenum terrae
<WTH71-17> erit nomen eius in aeternum ultra solem perseverabit nomen eius et benedicentur in eo omnes gentes et beatificabunt eum
<WTH71-18> benedictus Dominus Deus Deus Israhel qui facit mirabilia solus
<WTH71-19> et benedictum nomen gloriae eius in sempiternum et implebitur gloria eius universa terra amen amen<CM>
<WTH71-20> conpletae sunt orationes David filii Iesse
<WTH72-1> <FO><FO>canticum Asaph<Fo><Fo> attamen bonus est Israhel Deus his qui mundo sunt corde
<WTH72-2> mei autem paene vacillaverunt pedes paene effusi sunt gressus mei<CM>
<WTH72-3> quia aemulatus sum contra iniquos pacem impiorum videns
<WTH72-4> quod non recogitaverint de morte sua et firma sint vestibula eorum
<WTH72-5> in labore hominum non sunt et cum hominibus non flagellabuntur
<WTH72-6> ideo nutriti sunt ad superbiam circumdederunt iniquitatem sibi
<WTH72-7> processerunt a pinguidine oculi eorum transierunt cogitationes cordis
<WTH72-8> inriserunt et locuti sunt in malitia calumniam de excelso loquentes
<WTH72-9> posuerunt in caelo os suum et lingua eorum deambulavit in terra
<WTH72-10> propterea convertetur populus eius hic et quis plenus invenietur in eis
<WTH72-11> et dixerunt quomodo novit Deus et si est scientia in Excelso
<WTH72-12> ecce isti impii et abundantes in saeculo multiplicaverunt divitias
<WTH72-13> ergone frustra mundavi cor meum et lavi in innocentia manus meas
<WTH72-14> et fui flagellatus tota die et increpatio mea in matutinis
<WTH72-15> dixi si narravero sic ecce generationem filiorum tuorum reliqui
<WTH72-16> et cogitavi ut intellegerem istud labor est in oculis meis<CM>
<WTH72-17> donec veniam ad sanctuaria Dei intellegam in novissimo eorum
<WTH72-18> verumtamen in lubrico posuisti eos deiecisti eos ad interitum
<WTH72-19> quomodo vastati sunt subito defecerunt consumpti sunt quasi non sint
<WTH72-20> quasi somnium evigilantis Domine in civitate tua imaginem eorum ad nihilum rediges
<WTH72-21> quia contractum est cor meum et lumbi mei velut ignis fumigans
<WTH72-22> et ego insipiens et nescius<CM>
<WTH72-23> quasi iumentum factus sum apud te et eram semper tecum
<WTH72-24> et tenebas manum dexteram meam in consilium tuum deduces me et postea in gloria suscipies me
<WTH72-25> quid mihi est in caelo et tecum nolui in terra
<WTH72-26> consumpta est caro mea et cor meum robur cordis mei et pars mea Deus in aeternum
<WTH72-27> quia ecce qui elongant se a te peribunt perdidisti omnem fornicantem a te
<WTH72-28> mihi autem adpropinquare Deo bonum est posui in Domino Deo spem meam ut narrem omnes adnuntiationes tuas
<WTH73-1> <FO><FO>eruditionis Asaph<Fo><Fo> ut quid Deus reppulisti in finem fumavit furor tuus in gregem pascuae tuae
<WTH73-2> recordare congregationis tuae quam possedisti ab initio et redemisti virgam hereditatis tuae montis Sion in quo habitasti<CM>
<WTH73-3> sublimitas pedum tuorum dissipata est usque ad finem omnia mala egit inimicus in sanctuario
<WTH73-4> fremuerunt hostes tui in medio pacti tui posuerunt signa sua in tropeum
<WTH73-5> manifesta in introitu desuper in saltu lignorum secures
<WTH73-6> et nunc scalpturas eius pariter bipinne et dolatoriis deraserunt
<WTH73-7> miserunt ignem in sanctuarium tuum in terram contaminaverunt habitaculum nominis tui
<WTH73-8> dixerunt in cordibus suis posteri eorum simul incenderunt omnes sollemnitates Dei in terra
<WTH73-9> signa nostra non vidimus non est ultra propheta et non est nobiscum qui sciat usquequo
<WTH73-10> usquequo Deus exprobrabit adversarius blasphemabit inimicus nomen tuum in finem
<WTH73-11> quare convertis manum tuam et dexteram tuam ad medium sinum tuum consume
<WTH73-12> Deus autem rex meus ab initio operatur salutes in medio terrae
<WTH73-13> tu dissipasti in fortitudine tua mare contrivisti capita draconum in aquis<CM>
<WTH73-14> tu confregisti capita Leviathan dedisti eum in escam populo Aethiopum
<WTH73-15> tu disrupisti fontem et torrentem tu exsiccasti flumina fortia
<WTH73-16> tua est dies et tua est nox tu ordinasti luminaria et solem
<WTH73-17> tu statuisti omnes terminos terrae aestatem et hiemem tu plasmasti
<WTH73-18> memento huius inimicus exprobravit Domino et populus insipiens blasphemavit nomen tuum
<WTH73-19> ne tradas bestiis animam eruditam lege tua vitae pauperum tuorum ne obliviscaris in perpetuum<CM>
<WTH73-20> respice ad pactum quia repletae sunt tenebris terrae habitationes iniquae subrutae
<WTH73-21> ne revertatur confractus et confusus egenus et pauper laudabunt nomen tuum
<WTH73-22> surge Deus iudica causam tuam memento obprobrii tui ab insipiente tota die
<WTH73-23> ne obliviscaris vocis hostium tuorum sonitus adversariorum tuorum ascendit iugiter
<WTH74-1> <FO><FO>victori ut non disperdas psalmus Asaph cantici<Fo><Fo><WTH74-2> confitebimur tibi Deus confitebimur et iuxta nomen tuum narrabunt mirabilia tua
<WTH74-3> cum accepero tempus ego iustitias iudicabo<CM>
<WTH74-4> dissolvetur terra cum omnibus habitatoribus suis ego adpendi columnas eius semper
<WTH74-5> dixi inique agentibus nolite inique agere et impiis nolite exaltare cornu
<WTH74-6> nolite exaltare in excelsum cornu vestrum loquentes in cervice veteri
<WTH74-7> quia nec ab oriente neque ab occidente neque a solitudine montium
<WTH74-8> sed Deus iudex hunc humiliabit et hunc exaltabit<CM>
<WTH74-9> quia calix in manu Domini est et vino meraco usque ad plenum mixtus et propinabit ex eo verumtamen feces eius epotabunt bibentes omnes impii terrae
<WTH74-10> ego autem adnuntiabo in sempiternum cantabo Deo Iacob
<WTH74-11> et omnia cornua impiorum confringam exaltabuntur cornua iusti
<WTH75-1> <FO><FO>victori in psalmis canticum Asaph carminis<Fo><Fo><WTH75-2> cognoscetur in Iudaea Deus in Israhel magnum nomen eius
<WTH75-3> et erit in Salem tabernaculum eius et habitatio eius in Sion<CM>
<WTH75-4> ibi confringet volatilia arcus scutum et gladium et bellum semper
<WTH75-5> lumen tu es Magnifice a montibus captivitatis
<WTH75-6> spoliati sunt superbi corde dormitaverunt somnum suum et non invenerunt omnes viri exercitus manus suas
<WTH75-7> ab increpatione tua Deus Iacob consopitus est et currus et equus
<WTH75-8> tu terribilis es et quis stabit adversum te ex tunc ira tua
<WTH75-9> de caelo adnuntiabis iudicium terra timens tacebit<CM>
<WTH75-10> cum surrexerit ad iudicandum Deus ut salvos faciat omnes mites terrae semper
<WTH75-11> quia ira hominis confitebitur tibi reliquiis irae accingeris
<WTH75-12> vovete et reddite Domino Deo vestro omnes qui in circuitu eius sunt offerent dona terribili
<WTH75-13> auferenti spiritum ducum terribili regibus terrae
<WTH76-1> <FO><FO>victori per Idithun psalmus Asaph<Fo><Fo><WTH76-2> voce mea ad Dominum clamavi voce mea ad Dominum et exaudivit me
<WTH76-3> in die tribulationis meae Dominum requisivi manus mea nocte extenditur et non quiescit noluit consolari anima mea<CM>
<WTH76-4> recordans Dei conturbabar loquebar in memet ipso et deficiebat spiritus meus semper
<WTH76-5> prohibebam suspectum oculorum meorum stupebam et non loquebar
<WTH76-6> recogitabam dies antiquos annos pristinos
<WTH76-7> recordabar psalmorum meorum in nocte cum corde meo loquebar et scobebam spiritum meum
<WTH76-8> ergone in aeternum proiciet Dominus et non repropitiabitur ultra
<WTH76-9> ergone conplebit usque in finem misericordiam suam consummabit verbum de generatione et generatione
<WTH76-10> numquid oblitus est misereri Deus aut conplebit in furore misericordias suas semper
<WTH76-11> et dixi inbecillitas mea est haec commutatio dexterae Excelsi
<WTH76-12> recordabor cogitationum Domini reminiscens antiqua mirabilia tua
<WTH76-13> et meditabor in omni opere tuo et adinventiones tuas loquar<CM>
<WTH76-14> Deus in sanctuario via tua quis deus magnus ut Deus
<WTH76-15> tu es Deus faciens mirabilia ostendens in populis potentiam tuam
<WTH76-16> redemisti in brachio populum tuum filios Iacob et Ioseph semper
<WTH76-17> videntes te aquae Deus videntes te aquae parturierunt et commotae sunt abyssi
<WTH76-18> excusserunt aquas nubila vocem dederunt nubes et sagittae tuae discurrebant
<WTH76-19> vox tonitrui tui in rota apparuerunt fulgora tua orbi concussa est et commota est terra
<WTH76-20> in mari via tua et semitae tuae in aquis multis et vestigia tua non sunt agnita
<WTH76-21> deduxisti quasi gregem populum tuum in manu Mosi et Aaron
<WTH77-1> <FO><FO>eruditionis Asaph<Fo><Fo> ausculta populus meus legem meam inclinate aurem vestram ad verba oris mei
<WTH77-2> aperiam in parabula os meum loquar enigmata antiqua<CM>
<WTH77-3> quae audivimus et cognovimus et patres nostri narraverunt nobis
<WTH77-4> non sunt abscondita a filiis eorum a generatione sequenti narrante laudes Domini et potentiam eius et mirabilia eius quae fecit
<WTH77-5> statuit contestationem Iacob et legem posuit in Israhel quae mandavit patribus nostris ut docerent filios suos
<WTH77-6> ut cognosceret generatio subsequens filii nascituri surgent et narrabunt filiis suis
<WTH77-7> ut ponant in Deo spem suam et non obliviscantur cogitationum eius et mandata eius custodiant
<WTH77-8> ut non sint sicut patres eorum generatio declinans et provocans generatio quae non praeparavit cor suum et non credidit Deo spiritus eius
<WTH77-9> filii Efraim intendentes et mittentes arcum terga verterunt in die belli
<WTH77-10> non custodierunt pactum Dei sui et in lege eius noluerunt ingredi<CM>
<WTH77-11> et obliti sunt commutationum eius et mirabilium eius quae ostendit eis
<WTH77-12> coram patribus eorum fecit mirabilia in terra Aegypto in regione Taneos
<WTH77-13> divisit mare et transduxit eos et stare fecit aquas quasi acervum
<WTH77-14> et duxit eos in nube per diem et tota nocte in lumine ignis
<WTH77-15> scidit petram in deserto et potum dedit quasi de abyssis magnis
<WTH77-16> et eduxit rivos de petra et elicuit quasi flumina aquas
<WTH77-17> et addiderunt ultra peccare ei ut provocarent Excelsum in invio
<WTH77-18> et temptaverunt Deum in cordibus suis petentes cibum animae suae
<WTH77-19> et loquentes contra Deum dicebant numquid poterit Deus ponere mensam in solitudine
<WTH77-20> ecce percussit petram et fluxerunt aquae et torrentes inundaverunt numquid et panem poterit dare aut praeparare carnem populo suo
<WTH77-21> ideo audivit Dominus et non distulit et ignis accensus est in Iacob et furor ascendit in Israhel
<WTH77-22> quia non crediderunt Deo nec habuerunt fiduciam in salutari eius
<WTH77-23> et praecepit nubibus desuper et portas caeli aperuit
<WTH77-24> et pluit super eos man ut comederent et triticum caeli dedit eis
<WTH77-25> panem fortium comedit vir cibaria misit eis in saturitatem
<WTH77-26> abstulit eurum de caelo et induxit in fortitudine sua africum
<WTH77-27> et pluit super eos quasi pulverem carnes et quasi harenam maris volatilia pinnata
<WTH77-28> et ceciderunt in medio castrorum eius in circuitu tabernaculorum eius
<WTH77-29> et comederunt et saturati sunt nimis et desiderium eorum adtulit eis
<WTH77-30> non indiguerunt de cupiditate sua cum adhuc cibus esset in ore eorum
<WTH77-31> furor ergo Dei ascendit super eos et occidit pingues eorum et electos Israhel incurvavit
<WTH77-32> in omnibus his peccaverunt ultra et non crediderunt mirabilibus eius
<WTH77-33> et consumpsit in vanitate dies eorum et annos eorum velociter
<WTH77-34> si occidebat eos tunc requirebant eum et convertebantur et diluculo consurgebant ad Deum
<WTH77-35> et recordabantur quia Deus fortitudo eorum et Deus excelsus redemptor eorum
<WTH77-36> et lactaverunt eum in ore suo et lingua sua mentiti sunt ei
<WTH77-37> cor autem eorum non erat firmum cum eo nec permanserunt in pacto eius
<WTH77-38> ipse vero misericors propitiabitur iniquitati et non disperdet multumque avertit iram suam et non suscitavit totum furorem suum
<WTH77-39> sed recordatus est quia caro essent spiritus vadens et non revertens
<WTH77-40> quotiens provocaverunt eum in deserto adflixerunt eum in solitudine
<WTH77-41> et conversi sunt et temptaverunt Deum et Sanctum Israhel concitaverunt<CM>
<WTH77-42> non sunt recordati manus eius diei qua redemit eos a tribulante
<WTH77-43> qui fecit in Aegypto signa sua et ostenta sua in regione Taneos
<WTH77-44> qui convertit in sanguine fluvios eorum et rivos eorum ut non biberent
<WTH77-45> qui inmisit eis genus omne muscarum ut comederent eos et ranas ut disperderent eos
<WTH77-46> qui dedit brucho germen eorum et laborem eorum lucustae
<WTH77-47> qui occidit in grandine vineas eorum et sycomoros eorum in frigore
<WTH77-48> qui tradidit grandini pascua eorum et iumenta eorum volucribus
<WTH77-49> qui misit in eos iram furoris sui indignationem et comminationem et angustiam inmissionem angelorum malorum
<WTH77-50> munivit semitam furori suo non pepercit morti animae eorum et animantia eorum pesti tradidit
<WTH77-51> et percussit omne primogenitum in Aegypto principium partus in tabernaculis Cham
<WTH77-52> et tulit veluti oves populum suum et minavit eos sicut gregem in deserto
<WTH77-53> et duxit eos cum fiducia et absque timore inimicos autem eorum operuit mare
<WTH77-54> et adduxit eos ad terminum sanctificatum suum montem istum quem possedit dextera eius et eiecit a facie eorum gentes et possidere eos fecit in funiculo hereditatem
<WTH77-55> et conlocavit in tabernaculis eorum tribus Israhel
<WTH77-56> et temptaverunt et provocaverunt Deum excelsum et testimonia eius non custodierunt
<WTH77-57> et aversi sunt et praevaricati sunt ut patres eorum incurvati sunt quasi arcus inutilis
<WTH77-58> et provocaverunt eum in excelsis suis et in sculptilibus suis ad aemulandum concitaverunt
<WTH77-59> audivit Deus et non distulit et proiecit vehementer Israhel
<WTH77-60> et reliquit tabernaculum Selo tentorium quod conlocavit inter homines
<WTH77-61> tradidit in captivitatem gloriam suam et decorem suum in manu hostis
<WTH77-62> et conclusit in gladio populum suum et in hereditate sua non distulit
<WTH77-63> iuvenes eius devoravit ignis et virgines eius nemo luxit
<WTH77-64> sacerdotes eius gladio ceciderunt et viduae eius non sunt fletae
<WTH77-65> et evigilavit quasi dormiens Dominus quasi fortis post crapulam vini
<WTH77-66> et percussit hostes suos retrorsum obprobrium sempiternum dedit eos
<WTH77-67> et proiecit tabernaculum Ioseph et tribum Efraim non elegit
<WTH77-68> sed elegit tribum Iuda montem Sion quem dilexit
<WTH77-69> et aedificavit in similitudinem monoceroton sanctuarium suum quasi terram fundavit illud in saeculum
<WTH77-70> et elegit David servum suum et tulit eum de gregibus ovium sequentem fetas adduxit eum
<WTH77-71> ut pasceret Iacob populum eius et Israhel hereditatem eius
<WTH77-72> qui pavit eos in simplicitate cordis sui et in prudentia manuum suarum dux eorum fuit
<WTH78-1> <FO><FO>canticum Asaph<Fo><Fo> Deus venerunt gentes in hereditatem tuam polluerunt templum sanctum tuum posuerunt Hierusalem in acervis lapidum
<WTH78-2> dederunt cadavera servorum tuorum escam volatilibus caeli carnes sanctorum tuorum bestiis terrae<CM>
<WTH78-3> effuderunt sanguinem eorum quasi aquam in circuitu Hierusalem et non erat qui sepeliret
<WTH78-4> facti sumus obprobrium vicinis nostris subsannatio et derisio his qui in circuitu nostro sunt
<WTH78-5> usquequo Domine irasceris in finem ardebit quasi ignis zelus tuus
<WTH78-6> effunde furorem tuum super gentes quae non cognoverunt te et super regna quae nomen tuum non invocaverunt
<WTH78-7> quia comederunt Iacob et decorem eius desolaverunt<CM>
<WTH78-8> ne recorderis iniquitatum nostrarum veterum cito occupent nos misericordiae tuae quia adtenuati sumus nimis
<WTH78-9> auxiliare nobis Deus Iesus noster propter gloriam nominis tui et libera nos et propitiare peccatis nostris propter nomen tuum
<WTH78-10> quare dicunt gentes ubi est Deus eorum nota fiat in gentibus ante oculos nostros ultio sanguinis servorum tuorum qui effusus est
<WTH78-11> ingrediatur coram te gemitus vinctorum in magnitudine brachii tui relinque filios interitus
<WTH78-12> et redde vicinis nostris septuplum in sinu eorum obprobrium suum quo exprobraverunt tibi Domine
<WTH78-13> nos enim populus tuus et grex pascuae tuae confitebimur tibi in sempiternum in generatione et generatione narrabimus laudes tuas
<WTH79-1> <FO><FO>victori pro liliis testimonii Asaph canticum<Fo><Fo>
<WTH79-2> qui pascis Israhel ausculta qui ducis quasi gregem Ioseph qui sedes super cherubin ostendere<CM>
<WTH79-3> ante Efraim et Beniamin et Manasse suscita fortitudinem tuam et veni ut salvos facias nos
<WTH79-4> Deus converte nos et ostende faciem tuam et salvi erimus
<WTH79-5> Domine Deus exercituum usquequo fumabis ad orationem populi tui
<WTH79-6> cibasti nos pane flebili et potasti nos in lacrimis tripliciter
<WTH79-7> posuisti nos contentionem vicinis nostris et inimici nostri subsannaverunt nos
<WTH79-8> Deus exercituum converte nos et ostende faciem tuam et salvi erimus
<WTH79-9> vineam de Aegypto tulisti eiecisti gentes et plantasti eam<CM>
<WTH79-10> praeparasti ante faciem eius et stabilisti radices eius et implevit terram
<WTH79-11> operti sunt montes umbra eius et ramis illius cedri Dei
<WTH79-12> expandit comas suas usque ad mare et usque ad Flumen germina sua
<WTH79-13> quare dissipasti maceriam eius et vindemiaverunt eam omnes qui transeunt per viam
<WTH79-14> vastavit eam aper de silva et omnes bestiae agri depastae sunt eam
<WTH79-15> Deus exercituum revertere obsecro respice de caelo et vide et visita vineam hanc
<WTH79-16> et radicem quam plantavit dextera tua et filium quem confirmasti tibi
<WTH79-17> succensam igni et deramatam ab increpatione faciei tuae pereant
<WTH79-18> fiat manus tua super virum dexterae tuae et super filium hominis quem confirmasti tibi
<WTH79-19> et non recedemus a te vivificabis nos et nomine tuo vocabimur
<WTH79-20> Domine Deus exercituum converte nos et ostende faciem tuam et salvi erimus
<WTH80-1> <FO><FO>victori in torcularibus Asaph<Fo><Fo><CM>
<WTH80-2> laudate Deum fortitudinem nostram iubilate Deo Iacob
<WTH80-3> adsumite carmen et date tympanum citharam decoram cum psalterio
<WTH80-4> clangite in neomenia bucina et in medio mense die sollemnitatis nostrae
<WTH80-5> quia legitimum Israhel est et iudicium Dei Iacob
<WTH80-6> testimonium in Ioseph posuit cum egrederetur terra Aegypti labium quod nesciebam audivi
<WTH80-7> amovi ab onere umerum eius manus eius a cofino recesserunt
<WTH80-8> in tribulatione invocasti et erui te exaudivi te in abscondito tonitrui probavi te super aquam Contradictionis semper<CM>
<WTH80-9> audi populus meus et contestor te Israhel si audieris me
<WTH80-10> non sit in te deus alienus et non adores deum peregrinum
<WTH80-11> ego sum Dominus Deus tuus qui eduxi te de terra Aegypti dilata os tuum et implebo illud
<WTH80-12> et non audivit populus meus vocem meam et Israhel non credidit mihi
<WTH80-13> et dimisi eum in pravitate cordis sui ambulabunt in consiliis suis
<WTH80-14> utinam populus meus audisset me Israhel in viis meis ambulasset
<WTH80-15> quasi nihilum inimicos eius humiliassem et super hostes eorum vertissem manum meam
<WTH80-16> qui oderunt Dominum negabunt eum et erit tempus eorum in saeculo
<WTH80-17> et cibavit eos de adipe frumenti et de petra mellis saturavit eos<CM>
<WTH81-1> <FO><FO>canticum Asaph<Fo><Fo> Deus stetit in coetu Dei in medio Deus iudicat
<WTH81-2> usquequo iudicatis iniquitatem et facies impiorum suscipitis semper
<WTH81-3> iudicate pauperi et pupillo egeno et inopi iuste facite
<WTH81-4> salvate inopem et pauperem de manu impiorum liberate
<WTH81-5> non cognoscunt nec intellegunt in tenebris ambulant movebuntur omnia fundamenta terrae<CM>
<WTH81-6> ego dixi dii estis et filii Excelsi omnes vos
<WTH81-7> ergo quasi Adam moriemini et quasi unus de principibus cadetis
<WTH81-8> surge Domine iudica terram quoniam hereditabis omnes gentes<CM>
<WTH82-1> <FO><FO>canticum psalmi Asaph<Fo><Fo><WTH82-2> Deus ne taceas ne sileas et non quiescas Deus
<WTH82-3> quia ecce inimici tui tumultuati sunt et qui oderunt te levaverunt caput
<WTH82-4> contra populum tuum nequiter tractaverunt et inierunt consilium adversum arcanum tuum
<WTH82-5> dixerunt venite et conteramus eos de gente et non sit memoria nominis Israhel ultra
<WTH82-6> quoniam tractaverunt pariter contra te foedus pepigerunt
<WTH82-7> tabernacula Idumeae et Ismahelitarum Moab et Aggareni
<WTH82-8> Gebal et Ammon et Amalech Palestina cum habitatoribus Tyri
<WTH82-9> sed et Assur venit cum eis facti sunt brachium filiorum Loth semper<CM>
<WTH82-10> fac illis sicut Madian et Sisarae sicut Iabin in torrente Cison
<WTH82-11> contriti sunt in Aendor fuerunt quasi sterquilinium terrae
<WTH82-12> pone duces eorum sicut Oreb et Zeb et Zebee et Salmana omnes principes eorum
<WTH82-13> qui dixerunt possideamus nobis pulchritudinem Dei
<WTH82-14> Deus meus pone eos ut rotam quasi stipulam ante faciem venti
<WTH82-15> quomodo ignis conburit silvam et sicut flamma devorat montes
<WTH82-16> sic persequere eos in tempestate tua et in turbine tuo conturba eos
<WTH82-17> imple facies eorum ignominia et quaerent nomen tuum Domine
<WTH82-18> confundantur et conturbentur usque in saeculum et erubescant et pereant
<WTH82-19> et sciant quia nomen tuum est Dominus solus tu Excelsus super omnem terram<CM>
<WTH83-1> <FO><FO>victori pro torculari filiorum Core canticum<Fo><Fo><WTH83-2> quam dilecta tabernacula tua Domine exercituum
<WTH83-3> desiderat et defecit anima mea in atria Domini cor meum et caro mea laudabunt Deum viventem
<WTH83-4> siquidem avis invenit domum et passer nidum sibi ubi ponat pullos suos altaria tua Domine exercituum rex meus et Deus meus
<WTH83-5> beati qui habitant in domo tua adhuc laudabunt te semper
<WTH83-6> beatus homo cuius fortitudo est in te semitae in corde eius
<WTH83-7> transeuntes in valle fletus fontem ponent eam
<WTH83-8> benedictione quoque amicietur doctor ibunt de fortitudine in fortitudinem parebunt apud Deum in Sion<CM>
<WTH83-9> Domine Deus exercituum exaudi orationem meam ausculta Deus Iacob semper
<WTH83-10> clipeus noster vide Deus et adtende faciem christi tui
<WTH83-11> quoniam melior est dies in atriis tuis super milia elegi abiectus esse in domo Dei mei magis quam habitare in tabernaculis impietatis
<WTH83-12> quia sol et scutum Dominus Deus gratiam et gloriam dabit Dominus
<WTH83-13> nec prohibebit bonum ab his qui ambulant in perfectione Domine exercituum beatus homo qui confidet in te<CM>
<WTH84-1> <FO><FO>victori filiorum Core canticum<Fo><Fo><WTH84-2> placatus es Domine terrae tuae reduxisti captivitatem Iacob
<WTH84-3> dimisisti iniquitatem populo tuo operuisti omnes iniquitates eorum semper
<WTH84-4> continuisti omnem indignationem tuam conversus es ab ira furoris tui
<WTH84-5> converte nos Deus Iesus noster et solve iram tuam adversum nos
<WTH84-6> noli in aeternum irasci nobis extendens iram tuam in generationem et generationem
<WTH84-7> nonne tu revertens vivificabis nos et populus tuus laetabitur in te
<WTH84-8> ostende nobis Domine misericordiam tuam et salutare tuum da nobis<CM>
<WTH84-9> audiam quid loquatur Dominus Deus loquetur enim pacem ad populum suum et ad sanctos suos ut non convertantur ad stultitiam
<WTH84-10> verumtamen prope est his qui timent eum salutare eius ut habitet gloria in terra nostra
<WTH84-11> misericordia et veritas occurrerunt iustitia et pax deosculatae sunt
<WTH84-12> veritas de terra orta est et iustitia de caelo prospexit
<WTH84-13> sed et Dominus dabit bonum et terra nostra dabit germen suum
<WTH84-14> iustitia ante eum ibit et ponet in via gressus suos<CM>
<WTH85-1> <FO><FO>oratio David<Fo><Fo> inclina Domine aurem tuam exaudi me quia egenus et pauper ego sum
<WTH85-2> custodi animam meam quia sanctus sum salva servum tuum tu Deus meus qui confidit in te
<WTH85-3> miserere mei Domine quoniam ad te clamabo tota die
<WTH85-4> laetifica animam servi tui quia ad te animam meam levo
<WTH85-5> tu enim es Domine bonus et propitiabilis et multus misericordia omnibus qui invocant te
<WTH85-6> exaudi Domine orationem meam et ausculta vocem deprecationum mearum
<WTH85-7> in die tribulationis meae invocabo te quia exaudies me<CM>
<WTH85-8> non est similis tui in diis Domine non est iuxta opera tua
<WTH85-9> omnes gentes quas fecisti venient et adorabunt coram te Domine et glorificabunt nomen tuum
<WTH85-10> quia magnus tu et faciens mirabilia tu Deus solus
<WTH85-11> doce me Domine viam tuam ut ambulem in veritate tua unicum fac cor meum ut timeat nomen tuum
<WTH85-12> confitebor tibi Domine Deus meus in toto corde meo et glorificabo nomen tuum in sempiternum
<WTH85-13> quia misericordia tua magna super me et eruisti animam meam de inferno extremo
<WTH85-14> Deus superbi surrexerunt adversus me et coetus robustorum quaesivit animam meam et non posuerunt te in conspectu suo
<WTH85-15> tu autem Domine Deus misericors et clemens patiens et multae misericordiae et verus
<WTH85-16> respice ad me et miserere mei da fortitudinem tuam servo tuo et salva filium ancillae tuae
<WTH85-17> fac mecum signum in bonitate et videant qui oderunt me et confundantur quia tu Domine auxiliatus es mihi et consolatus es me<CM>
<WTH86-1> <FO><FO>filiorum Core psalmus cantici<Fo><Fo> fundamentum eius in montibus sanctuarii
<WTH86-2> diligit Dominus portas Sion super omnia tabernacula Iacob
<WTH86-3> gloriosa dicta sunt in te civitas Dei semper<CM>
<WTH86-4> commemorabo superbiae et Babylonis scientes me ecce Palestina et Tyrus cum Aethiopia iste natus est ibi
<WTH86-5> ad Sion autem dicetur vir et vir natus est in ea et ipse fundavit eam Excelsus
<WTH86-6> Dominus numerabit scribens populos ipse natus est in ea semper
<WTH86-7> et cantabunt quasi in choris omnes fontes mei in te<CM>
<WTH87-1> <FO><FO>canticum carminis filiorum Core victori per chorum ad praecinendum eruditionis Eman Ezraitae<Fo><Fo><WTH87-2> Domine Deus salutis meae per diem clamavi in nocte coram te
<WTH87-3> ingrediatur ante te oratio mea inclina aurem tuam ad laudationem meam
<WTH87-4> quia repleta est malis anima mea et vita mea ad infernum descendit
<WTH87-5> reputatus sum cum descendentibus lacum factus sum quasi homo invalidus
<WTH87-6> inter mortuos liber sicut interfecti et dormientes in sepulchro quorum non recordaris amplius et qui a manu tua abscisi sunt
<WTH87-7> posuisti me in lacu novissimo in tenebris in profundis
<WTH87-8> super me confirmatus est furor tuus et cunctis fluctibus tuis adflixisti me semper
<WTH87-9> longe fecisti notos meos a me posuisti me abominationem eis clausum et non prodeuntem
<WTH87-10> oculus meus infirmatus est ab adflictione invocavi te Domine tota die expandi ad te palmas meas<CM>
<WTH87-11> numquid mortuis facies mirabilia aut gigantes surgent et confitebuntur tibi semper
<WTH87-12> numquid narrabitur in sepulchro misericordia tua et veritas tua in perditione
<WTH87-13> numquid noscentur in tenebris mirabilia tua et iustitia tua in terra quae oblivioni tradita est
<WTH87-14> ego autem ad te Domine clamavi et mane oratio mea praeveniet te
<WTH87-15> quare Domine abicis animam meam abscondis faciem tuam a me
<WTH87-16> pauper ego et aerumnosus ab adulescentia portavi furorem tuum et conturbatus sum
<WTH87-17> per me transierunt irae tuae terrores tui oppresserunt me
<WTH87-18> circumdederunt me quasi aquae tota die vallaverunt me pariter
<WTH87-19> longe fecisti a me amicum et sodalem notos meos abstulisti<CM>
<WTH88-1> <FO><FO>eruditionis Aethan Ezraitae<Fo><Fo><WTH88-2> misericordias Domini in aeternum cantabo in generatione et generatione adnuntiabo veritatem tuam in ore meo
<WTH88-3> quia dixisti sempiterna misericordia aedificabitur caelos fundabis et veritas tua in eis
<WTH88-4> percussi foedus cum electo meo iuravi David servo meo
<WTH88-5> usque in aeternum stabiliam semen tuum et aedificabo in generationem et generationem thronum tuum semper<CM>
<WTH88-6> confitebuntur caeli mirabilia tua Domine et veritatem tuam in ecclesia sanctorum
<WTH88-7> quis enim in nubibus adaequabitur Domino adsimilabitur Domino de filiis Dei
<WTH88-8> Deus inclitus in arcano sanctorum nimio et terribilis in cunctis qui circum eum sunt
<WTH88-9> Domine Deus exercituum quis similis tui fortissime Domine et veritas tua in circuitu tuo
<WTH88-10> tu dominaris superbiae maris et elationes gurgitum eius tu conprimis
<WTH88-11> tu confregisti quasi vulneratum superbum in brachio forti tuo dispersisti inimicos tuos
<WTH88-12> tui sunt caeli et tua est terra orbem et plenitudinem eius tu fundasti
<WTH88-13> aquilonem et dexteram tu creasti Thabor et Hermon nomen tuum laudabunt
<WTH88-14> tuum brachium cum fortitudine roboretur manus tua exaltetur dextera tua
<WTH88-15> iustitia et iudicium firmamentum throni tui misericordia et veritas praecedent faciem tuam<CM>
<WTH88-16> beatus populus qui novit iubilum Domine in lumine vultus tui ambulabunt
<WTH88-17> in nomine tuo exultabunt tota die et in iustitia tua exaltabuntur
<WTH88-18> quia gloria fortitudinis eorum tu es et in misericordia tua elevabis cornu nostrum
<WTH88-19> quia a Domino est protectio nostra et a Sancto Israhel rege nostro<CM>
<WTH88-20> tunc locutus es per visionem sanctis tuis et dixisti posui adiutorium super robustum exaltavi electum de populo
<WTH88-21> inveni David servum meum oleo sancto meo unxi eum
<WTH88-22> cum quo manus mea firma erit et brachium meum roborabit eum
<WTH88-23> non decipiet inimicus eum et filius iniquitatis non adfliget eum
<WTH88-24> sed concidam ante faciem eius hostes illius et qui eum oderunt percutiam
<WTH88-25> veritas autem mea et misericordia mea erit cum eo et in nomine meo exaltabitur cornu eius
<WTH88-26> et ponam in mari manum eius et in fluminibus dexteram eius
<WTH88-27> ipse vocabit me pater meus es tu Deus meus et fortitudo salutis meae
<WTH88-28> ego autem primogenitum ponam eum excelsum regibus terrae
<WTH88-29> in aeternum custodiam ei misericordiam meam et pactum meum fidele ei erit
<WTH88-30> et ponam perpetuum semen eius et thronum eius sicut dies caeli
<WTH88-31> si autem dereliquerint filii eius legem meam et in iudiciis meis non ambulaverint
<WTH88-32> si caerimonias meas profanaverint et praecepta mea non custodierint
<WTH88-33> visitabo in virga scelera eorum et in plagis iniquitatem eorum
<WTH88-34> misericordiam autem meam non auferam ab eo nec mentiar in veritate mea
<WTH88-35> non violabo pactum meum et quod egressum est de labiis meis non mutabo
<WTH88-36> semel iuravi in sancto meo ne David mentiar
<WTH88-37> semen eius in sempiternum erit
<WTH88-38> et thronus eius sicut sol in conspectu meo sicut luna stabilietur in sempiternum et testis in caelo fidelis semper<CM>
<WTH88-39> tu autem reppulisti et proiecisti iratus es adversum christum tuum
<WTH88-40> adtenuasti pactum servi tui profanasti in terra diadema eius
<WTH88-41> dissipasti omnes macerias eius posuisti munitiones eius pavorem
<WTH88-42> diripuerunt eum omnes qui transeunt per viam factus est obprobrium vicinis suis
<WTH88-43> elevasti dexteram hostium eius laetificasti omnes inimicos illius
<WTH88-44> avertisti robur gladii eius et non sublevasti eum in proelio
<WTH88-45> quiescere fecisti munditiam eius et thronum illius in terram detraxisti
<WTH88-46> adbreviasti dies adulescentiae eius operuisti eum ignominia sempiterna
<WTH88-47> usquequo Domine absconderis in finem succendetur quasi ignis indignatio tua
<WTH88-48> memento mei de profundo alioquin quare frustra creasti filios hominum
<WTH88-49> quis est vir qui vivat et non videat mortem salvans animam suam de manu inferi semper
<WTH88-50> ubi sunt misericordiae tuae antiquae Domine quas iurasti David in veritate tua
<WTH88-51> recordare Domine obprobrii servorum tuorum quia portavi in sinu meo omnes iniquitates populorum
<WTH88-52> quas exprobraverunt inimici tui Domine quibus exprobraverunt vestigia christi tui
<WTH88-53> benedictus Dominus in sempiternum amen et amen<CM>
<WTH89-1> <FO><FO>oratio Mosi viri Dei<Fo><Fo> Domine habitaculum tu factus es nobis in generatione et generatione
<WTH89-2> antequam montes nascerentur et parturiretur terra et orbis a saeculo et usque in saeculum tu es
<WTH89-3> convertes hominem usque ad contritionem et dices revertimini filii Adam
<WTH89-4> quia mille anni in oculis tuis sicut dies hesterna quae pertransiit et vigilia nocturna
<WTH89-5> percutiente te eos somnium erunt
<WTH89-6> mane quasi herba pertransiens mane floruit et abiit ad vesperam conteretur atque siccabitur<CM>
<WTH89-7> consumpti enim sumus in furore tuo et in indignatione tua conturbati sumus
<WTH89-8> posuisti iniquitates nostras coram te neglegentias nostras in luce vultus tui
<WTH89-9> omnes enim dies nostri transierunt in furore tuo consumpsimus annos nostros quasi sermonem loquens
<WTH89-10> dies annorum nostrorum in ipsis septuaginta anni si autem multum octoginta anni et quod amplius est labor et dolor quoniam transivimus cito et avolavimus
<WTH89-11> quis novit fortitudinem irae tuae et secundum timorem tuum indignationem tuam<CM>
<WTH89-12> ut numerentur dies nostri sic ostende et veniemus corde sapienti
<WTH89-13> revertere Domine usquequo et exorabilis esto super servis tuis
<WTH89-14> imple nos matutina misericordia tua et laudabimus et laetabimur in cunctis diebus nostris
<WTH89-15> laetifica nos pro diebus quibus adflixisti nos et annis in quibus vidimus mala
<WTH89-16> appareat apud servos tuos opus tuum et gloria tua super filios eorum
<WTH89-17> et sit decor Domini Dei nostri super nos et opus manuum nostrarum fac stabile super nos opus manuum nostrarum confirma<CM>
<WTH90-1> qui habitat in abscondito Excelsi in umbraculo Domini commorabitur
<WTH90-2> dicens Domino spes mea et fortitudo mea Deus meus confidam in eum
<WTH90-3> quia ipse liberabit te de laqueo venantium de morte insidiarum
<WTH90-4> in scapulis suis obumbrabit tibi et sub alis eius sperabis
<WTH90-5> scutum et protectio veritas eius non timebis a timore nocturno
<WTH90-6> a sagitta volante per diem a peste in tenebris ambulante a morsu insanientis meridie
<WTH90-7> cadent a latere tuo mille et decem milia a dextris tuis ad te autem non adpropinquabit
<WTH90-8> verumtamen oculis tuis videbis et ultionem impiorum cernes<CM>
<WTH90-9> tu enim es Domine spes mea Excelsum posuisti habitaculum tuum
<WTH90-10> non accedet ad te malum et lepra non adpropinquabit tabernaculo tuo
<WTH90-11> quia angelis suis mandabit de te ut custodiant te in omnibus viis tuis
<WTH90-12> in manibus portabunt te ne forte offendat ad lapidem pes tuus
<WTH90-13> super aspidem et basiliscum calcabis conculcabis leonem et draconem
<WTH90-14> quoniam mihi adhesit et liberabo eum exaltabo eum quoniam cognovit nomen meum
<WTH90-15> invocabit me et exaudiam eum cum ipso ero in tribulatione eruam eum et glorificabo
<WTH90-16> longitudine dierum implebo illum et ostendam ei salutare meum<CM>
<WTH91-1> <FO><FO>psalmus cantici in die sabbati<Fo><Fo><WTH91-2> bonum est confiteri Domino et psallere nomini tuo Altissime
<WTH91-3> ad adnuntiandam mane misericordiam tuam et fidem tuam in nocte
<WTH91-4> in decacordo et in psalterio in cantico in cithara
<WTH91-5> quoniam laetificasti me Domine in opere tuo in facturis manuum tuarum laudabo
<WTH91-6> quam magnificata sunt opera tua Domine satis profundae factae sunt cogitationes tuae
<WTH91-7> vir insipiens non cognoscet et stultus non intelleget istud<CM>
<WTH91-8> germinaverunt impii quasi faenum et floruerunt omnes qui operantur iniquitatem ut contererentur usque in sempiternum
<WTH91-9> tu autem Excelsus in aeternum Domine
<WTH91-10> ecce enim inimici tui Domine ecce inimici tui peribunt et dissipabuntur omnes qui operantur iniquitatem
<WTH91-11> et exaltabitur quasi monocerotis cornu meum et senecta mea in oleo uberi
<WTH91-12> et dispiciet oculus meus eos qui insidiantur mihi de his qui consurgunt adversum me malignantibus audit auris mea
<WTH91-13> iustus ut palma florebit ut cedrus in Libano multiplicabitur
<WTH91-14> transplantati in domo Domini in atriis Dei nostri germinabunt
<WTH91-15> adhuc fructificabunt in senectute pingues et frondentes erunt
<WTH91-16> adnuntiantes quia rectus Dominus fortitudo mea et non est iniquitas in eo<CM>
<WTH92-1> Dominus regnavit gloria indutus est indutus est Dominus fortitudine et accinctus est insuper adpendit orbem qui non commovebitur
<WTH92-2> firmum solium tuum ex tunc ab aeterno tu es
<WTH92-3> levaverunt flumina Domine levaverunt flumina voces suas levaverunt flumina gurgites suos
<WTH92-4> a vocibus aquarum multarum grandes fluctus maris grandis in excelso Dominus
<WTH92-5> testimonia tua fidelia facta sunt nimis domum tuam decet sanctitas Domine in longitudine dierum<CM>
<WTH93-1> Deus ultionum Domine Deus ultionum ostendere
<WTH93-2> elevare qui iudicas terram redde vicissitudinem superbis
<WTH93-3> usquequo impii Domine usquequo impii exultabunt
<WTH93-4> fluent loquentes antiquum garrient omnes qui operantur iniquitatem
<WTH93-5> populum tuum Domine conterent et hereditatem tuam adfligent
<WTH93-6> viduam et advenam interficient et pupillos occident
<WTH93-7> et dixerunt non videbit Dominus et non intelleget Deus Iacob
<WTH93-8> intellegite stulti in populo et insipientes aliquando discite
<WTH93-9> qui plantavit aurem non audiet aut qui finxit oculum non videbit
<WTH93-10> qui erudit gentes non arguet qui docet hominem scientiam
<WTH93-11> Dominus novit cogitationes hominum quia vanae sunt<CM>
<WTH93-12> beatus vir quem erudieris Domine et de lege tua docueris eum
<WTH93-13> ut quiescat a diebus adflictionis donec fodiatur impio interitus
<WTH93-14> non enim derelinquet Dominus populum suum et hereditatem suam non deseret
<WTH93-15> quoniam ad iustitiam revertetur iudicium et sequentur illud omnes recti corde
<WTH93-16> quis stabit pro me adversum malos quis stabit pro me adversum operarios iniquitatis
<WTH93-17> nisi quia Dominus auxiliator meus paulo minus habitasset in inferno anima mea
<WTH93-18> si dicebam commotus est pes meus misericordia tua Domine sustentabat me
<WTH93-19> in multitudine cogitationum mearum quae sunt in me intrinsecus consolationes tuae delectabunt animam meam
<WTH93-20> numquid particeps erit tui thronus insidiarum fingens laborem in praecepto
<WTH93-21> copulabuntur adversus animam iusti et sanguinem innocentem condemnabunt
<WTH93-22> erit autem Dominus mihi in refugium et Deus meus quasi petra spei meae
<WTH93-23> et restitues super eos iniquitatem suam et in malitia sua perdes eos perdet eos Dominus Deus noster<CM>
<WTH94-1> venite laudemus Dominum iubilemus petrae Iesu nostro
<WTH94-2> praeoccupemus vultum eius in actione gratiarum in canticis iubilemus ei
<WTH94-3> quoniam fortis et magnus Dominus et rex magnus super omnes deos
<WTH94-4> in cuius manu fundamenta terrae et excelsa montium ipsius sunt
<WTH94-5> cuius est mare ipse enim fecit illud et siccam manus eius plasmaverunt
<WTH94-6> venite adoremus et curvemur flectamus genua ante faciem Domini factoris nostri<CM>
<WTH94-7> quia ipse est Deus noster et nos populus pascuae eius et grex manus eius
<WTH94-8> hodie si vocem eius audieritis nolite indurare corda vestra
<WTH94-9> sicut in contradictione sicut in die temptationis in deserto ubi temptaverunt me patres vestri probaverunt me et viderunt opus meum
<WTH94-10> quadraginta annis displicuit mihi generatio illa et dixi populus errans corde est
<WTH94-11> et non cognoscens vias meas et iuravi in furore meo ut non introirent in requiem meam<CM>
<WTH95-1> canite Domino canticum novum canite Domino omnis terra
<WTH95-2> canite Domino benedicite nomini eius adnuntiate de die in diem salutare eius
<WTH95-3> narrate in gentibus gloriam eius in universis populis mirabilia eius
<WTH95-4> quia magnus Dominus et laudabilis nimis terribilis est super omnes deos
<WTH95-5> omnes enim dii populorum sculptilia Dominus autem caelos fecit
<WTH95-6> gloria et decor ante vultum eius fortitudo et exultatio in sanctuario eius
<WTH95-7> adferte Domino familiae populorum adferte Domino gloriam et fortitudinem
<WTH95-8> adferte Domino gloriam nomini eius levate munera et introite in atria eius
<WTH95-9> adorate Dominum in decore sanctuarii paveat a facie eius omnis terra<CM>
<WTH95-10> dicite in gentibus Dominus regnavit siquidem adpendit orbem inmobilem iudicabit populos in aequitate
<WTH95-11> laetamini caeli et exultet terra tonet mare et plenitudo eius
<WTH95-12> gaudeat ager et omnia quae in eo sunt tunc laudabunt universa ligna saltus
<WTH95-13> ante faciem Domini quoniam venit quoniam venit iudicare terram iudicabit orbem in iusto et populos in fide sua<CM>
<WTH96-1> Dominus regnavit exultabit terra laetabuntur insulae multae
<WTH96-2> nubes et caligo in circuitu eius iustitia et iudicium firmamentum solii eius
<WTH96-3> ignis ante faciem eius ibit et exuret per circuitum hostes eius
<WTH96-4> apparuerunt fulgora eius orbi vidit et contremuit terra
<WTH96-5> montes sicut cera tabefacti sunt a facie Domini a facie dominatoris omnis terrae
<WTH96-6> adnuntiaverunt caeli iustitiam eius et viderunt omnes populi gloriam eius
<WTH96-7> confundantur universi qui serviunt sculptili qui gloriantur in idolis adorate eum omnes dii<CM>
<WTH96-8> audivit et laetata est Sion et exultaverunt filiae Iudae propter iudicia tua Domine
<WTH96-9> tu enim Dominus Excelsus super omnem terram vehementer elevatus es super universos deos
<WTH96-10> qui diligitis Dominum odite malum custodit animas sanctorum suorum de manu impiorum eruet eos
<WTH96-11> lux orta est iusto et rectis corde laetitia
<WTH96-12> laetamini iusti in Domino et confitemini memoriae sanctae eius<CM>
<WTH97-1> <FO><FO>canticum<Fo><Fo> cantate Domino canticum novum quia mirabilia fecit salvavit sibi dextera eius et brachium sanctum eius
<WTH97-2> notum fecit Dominus salutare suum in conspectu gentium revelavit iustitiam suam
<WTH97-3> recordatus est misericordiae suae et veritatis suae domui Iacob viderunt omnes fines terrae salutare Dei nostri<CM>
<WTH97-4> iubilate Domino omnis terra vociferamini et laudate et canite
<WTH97-5> cantate Domino in cithara in cithara et voce carminis
<WTH97-6> in tubis et clangore bucinae iubilate coram rege Domino
<WTH97-7> tonet mare et plenitudo eius orbis et habitatores eius
<WTH97-8> flumina plaudent manu simul montes laudabunt
<WTH97-9> ante Dominum quia venit iudicare terram iudicabit orbem in iustitia et populos in aequitatibus<CM>
<WTH98-1> Dominus regnavit commoveantur populi sessor cherubin concutiatur terra
<WTH98-2> Dominus in Sion magnus et excelsus est super omnes populos
<WTH98-3> confiteantur nomini tuo magno et terribili sanctoque
<WTH98-4> imperium regis iudicium diligit tu fundasti aequitates iudicium et iustitiam in Iacob tu fecisti
<WTH98-5> exaltate Dominum Deum nostrum et adorate scabillum pedum eius quia sanctus est<CM>
<WTH98-6> Moses et Aaron in sacerdotibus eius et Samuhel in his qui invocant nomen eius invocabant Dominum et ipse exaudivit eos
<WTH98-7> in columna nubis loquebatur ad eos custodierunt testimonia eius et praeceptum dedit eis
<WTH98-8> Domine Deus noster tu exaudisti eos Domine propitius fuisti eis et ultor super commutationibus eorum
<WTH98-9> exaltate Dominum Deum nostrum et adorate in monte sancto eius quia sanctus Dominus Deus noster<CM>
<WTH99-1> <FO><FO>canticum in gratiarum actione<Fo><Fo>
<WTH99-2> iubilate Domino omnis terra
<WTH99-2> servite Domino in laetitia ingredimini coram eo in laude
<WTH99-3> scitote quoniam Dominus ipse est Deus ipse fecit nos et ipsius sumus populus eius et grex pascuae eius
<WTH99-4> ingredimini portas eius in gratiarum actione atria eius in laude confitemini ei benedicite nomini eius<CM>
<WTH99-5> quia bonus Dominus in sempiternum misericordia eius et usque ad generationem et generationem fides eius
<WTH100-1> <FO><FO>David canticum<Fo><Fo> misericordiam et iudicium cantabo tibi Domine psallam
<WTH100-2> erudiar in via perfecta quando venies ad me ambulabo in simplicitate cordis mei in medio domus meae
<WTH100-3> non ponam coram oculis meis verbum Belial facientem declinationes odivi nec adhesit mihi
<WTH100-4> cor pravum recedet a me malum nesciam
<WTH100-5> loquentem in abscondito contra proximum suum hunc interficiam superbum oculis et altum corde cum hoc esse non potero
<WTH100-6> oculi mei ad fideles terrae ut habitent mecum ambulans in via simpliciter hic ministrabit mihi
<WTH100-7> non habitabit in medio domus meae faciens dolum loquens mendacium non placebit in conspectu oculorum meorum<CM>
<WTH100-8> mane perdam omnes impios terrae ut interficiam de civitate Domini universos qui operantur iniquitatem
<WTH101-1> <FO><FO>oratio pauperis quando sollicitus fuerit et coram Domino fuderit eloquium suum<Fo><Fo><WTH101-2> Domine audi orationem meam et clamor meus ad te veniat
<WTH101-3> ne abscondas faciem tuam a me in die tribulationis meae inclina ad me aurem tuam in quacumque die invocavero velociter exaudi me
<WTH101-4> quoniam consumpti sunt sicut fumus dies mei et ossa mea quasi frixa contabuerunt
<WTH101-5> percussum est quasi faenum et arefactum est cor meum quia oblitus sum comedere panem meum
<WTH101-6> a voce gemitus mei adhesit os meum carni meae
<WTH101-7> adsimilatus sum pelicano deserti factus sum quasi bubo solitudinum
<WTH101-8> vigilavi et fui sicut avis solitaria super tectum
<WTH101-9> tota die exprobrabant mihi inimici mei exultantes per me iurabant
<WTH101-10> quia cinerem sicut panem comedi et potum meum cum fletu miscui
<WTH101-11> a facie indignationis et irae tuae quia elevasti me et adlisisti me<CM>
<WTH101-12> dies mei quasi umbra inclinati sunt et ego quasi faenum arui
<WTH101-13> tu autem Domine in aeternum permanes memoriale tuum in generatione et generatione
<WTH101-14> tu suscitans misereberis Sion quia tempus est ut miserearis eius quoniam venit tempus quoniam venit pactum
<WTH101-15> quoniam placitos fecerunt servi tui lapides eius et pulverem eius miserabilem
<WTH101-16> et timebunt gentes nomen Domini et universi reges terrae gloriam tuam
<WTH101-17> quia aedificavit Dominus Sion apparuit in gloria sua
<WTH101-18> respexit ad orationem vacui et non dispexit orationem eorum
<WTH101-19> scribatur hoc in generatione novissima et populus qui creabitur laudabit Dominum
<WTH101-20> quoniam prospexit de excelso sanctuario suo Dominus de caelo terram contemplatus est
<WTH101-21> ut audiret gemitum vincti ut solveret filios mortis
<WTH101-22> ut narretur in Sion nomen Domini et laudatio eius in Hierusalem<CM>
<WTH101-23> cum congregati fuerint populi simul et regna ut serviant Domino
<WTH101-24> adflixit in via fortitudinem meam adbreviavit dies meos
<WTH101-25> dicam Deus meus ne rapias me in dimidio dierum meorum in generatione generationum anni tui
<WTH101-26> a principio terram fundasti et opus manuum tuarum caeli
<WTH101-27> ipsi peribunt tu autem stabis et omnes quasi vestimentum adterentur et quasi pallium mutabis illos et mutabuntur
<WTH101-28> tu autem ipse es et anni tui non deficient<CM>
<WTH101-29> filii servorum tuorum habitabunt et semen eorum ante faciem eorum perseverabit
<WTH102-1> <FO><FO>David<Fo><Fo> benedic anima mea Domino et omnia viscera mea nomini sancto eius
<WTH102-2> benedic anima mea Domino et noli oblivisci omnium retributionum eius
<WTH102-3> qui propitiatur cunctis iniquitatibus tuis et sanat omnes infirmitates tuas
<WTH102-4> qui redimit de corruptione vitam tuam et coronat te misericordia et miserationibus<CM>
<WTH102-5> qui replet bonis ornamentum tuum innovabitur sicut aquilae iuventus tua
<WTH102-6> faciens iustitias Dominus et iudicia cunctis qui calumniam sustinent
<WTH102-7> notas fecit vias suas Mosi filiis Israhel cogitationes suas
<WTH102-8> misericors et clemens Dominus patiens et multae miserationis
<WTH102-9> non in sempiternum iudicabit neque in aeternum irascetur
<WTH102-10> non secundum peccata nostra fecit nobis neque secundum iniquitates nostras retribuit nobis
<WTH102-11> quantum enim excelsius est caelum terra tantum confortata est misericordia eius super timentes eum
<WTH102-12> quantum longe est oriens ab occidente tantum longe fecit a nobis scelera nostra
<WTH102-13> sicut miseretur pater filiorum misertus est Dominus timentibus se
<WTH102-14> ipse enim novit plasmationem nostram recordatus est quia pulvis sumus
<WTH102-15> homo quasi herba dies eius sicut flos agri sic florebit
<WTH102-16> quia spiritus pertransiit eum et non subsistet et non cognoscet eum ultra locus eius
<WTH102-17> misericordia autem Domini ab aeterno et usque in aeternum super timentes eum et iustitia eius in filios filiorum<CM>
<WTH102-18> his qui custodiunt pactum eius et recordantur praeceptorum eius ad facienda ea
<WTH102-19> Dominus in caelo stabilivit thronum suum et regnum illius omnium dominatur
<WTH102-20> benedicite Domino angeli eius fortes robore facientes verbum eius oboedientes voci sermonis eius
<WTH102-21> benedicite Domino omnes exercitus eius ministri eius qui facitis placitum illius<CM>
<WTH102-22> benedicite Domino universa opera eius in omnibus locis potestatis eius benedic anima mea Domino
<WTH103-1> benedic anima mea Domino Domine Deus meus magnificatus es nimis gloria et decore indutus es
<WTH103-2> amictus luce quasi vestimento extendens caelos ut pellem
<WTH103-3> qui tegis aquis cenacula eius qui ponis nubes currum tuum qui ambulas super pinnas venti
<WTH103-4> qui facis angelos tuos spiritus ministros tuos ignem urentem
<WTH103-5> qui fundasti terram super basem suam non commovebitur in saeculum et in saeculum
<WTH103-6> abysso quasi vestimento operuisti eam super montes stabunt aquae
<WTH103-7> ab increpatione tua fugient a voce tonitrui tui formidabunt
<WTH103-8> ascendent montes et descendent campi ad locum quem fundasti eis<CM>
<WTH103-9> terminum posuisti quem non pertransibunt nec revertentur ut operiant terram
<WTH103-10> qui emittis fontes in convallibus ut inter medios montes fluant
<WTH103-11> ut bibant omnia animalia regionum et reficiat onager sitim suam
<WTH103-12> super ea volucres caeli morabuntur de medio nemorum dabunt vocem
<WTH103-13> qui inrigas montes de cenaculis tuis de fructu operum tuorum implebitur terra
<WTH103-14> germinans herbam iumentis et faenum servituti hominum ut educat panem de terra
<WTH103-15> et vinum laetificat cor hominis ad exhilarandam faciem oleo panis autem cor hominis roborat
<WTH103-16> saturabuntur ligna Domini cedri Libani quas plantasti
<WTH103-17> ibi aves nidificabunt milvo abies domus eius<CM>
<WTH103-18> montes excelsi cervis petra refugium ericiis
<WTH103-19> fecit lunam per tempora sol cognovit occubitum suum
<WTH103-20> posuisti tenebras et facta est nox in ipsa moventur omnes bestiae silvae
<WTH103-21> leones rugientes ad praedam et quaerentes a Deo escam sibi
<WTH103-22> oriente sole recedent et in speluncis suis cubabunt
<WTH103-23> egreditur homo ad opus suum et ad servitutem suam usque ad vesperam
<WTH103-24> quam multa sunt opera tua Domine omnia in sapientia fecisti impleta est terra possessione tua
<WTH103-25> hoc mare magnum et latum manibus ibi reptilia innumerabilia animalia parva cum grandibus
<WTH103-26> ibi naves pertranseunt Leviathan istum plasmasti ut inluderet ei
<WTH103-27> omnia in te sperant ut des cibum eis in tempore suo
<WTH103-28> dante te illis colligent aperiente manum tuam replebuntur bono
<WTH103-29> abscondes vultum tuum et turbabuntur auferes spiritum eorum et deficient et in pulverem suum revertentur<CM>
<WTH103-30> emittes spiritum tuum et creabuntur et instaurabis faciem terrae
<WTH103-31> sit gloria Domini in sempiternum laetabitur Dominus in operibus suis
<WTH103-32> qui respicit terram et tremet tangit montes et fumabunt
<WTH103-33> cantabo Domino in vita mea psallam Deo quamdiu sum
<WTH103-34> placeat ei eloquium meum ego autem laetabor in Domino<CM>
<WTH103-35> deficiant peccatores de terra et impii ultra non sint benedic anima mea Domino
<WTH104-1> <FO><FO>alleluia<Fo><Fo> confitemini Domino invocate nomen eius notas facite populis cogitationes eius
<WTH104-2> canite ei et psallite illi loquimini in universis mirabilibus eius
<WTH104-3> exultate in nomine sancto eius laetetur cor quaerentium Dominum
<WTH104-4> quaerite Dominum et virtutem eius quaerite faciem eius iugiter
<WTH104-5> recordamini mirabilium eius quae fecit signorum et iudiciorum oris eius
<WTH104-6> semen Abraham servi eius filii Iacob electi eius<CM>
<WTH104-7> ipse Dominus Deus noster in universa terra iudicia eius
<WTH104-8> recordatus est in aeternum pacti sui verbi quod praecepit in mille generationes
<WTH104-9> quod pepigit cum Abraham et iuramenti sui cum Isaac
<WTH104-10> et firmavit illud cum Iacob in lege cum Israhel pactum sempiternum
<WTH104-11> dicens tibi dabo terram Chanaan funiculum hereditatis vestrae
<WTH104-12> cum essent viri pauci modici et advenae in ea
<WTH104-13> et transierunt de gente in gentem de regno ad populum alterum
<WTH104-14> non dimisit hominem ut noceret eis et corripuit pro eis reges
<WTH104-15> nolite tangere christos meos et prophetas meos nolite adfligere
<WTH104-16> et vocavit famem super terram omnem virgam panis contrivit
<WTH104-17> misit ante faciem eorum virum in servum venundatus est Ioseph
<WTH104-18> adflixerunt in conpede pedes eius in ferrum venit anima eius
<WTH104-19> usque ad tempus donec veniret sermo eius eloquium Domini probavit eum
<WTH104-20> misit rex et solvit eum princeps populorum et dimisit illum
<WTH104-21> posuit eum dominum domus suae et principem in omni possessione sua
<WTH104-22> ut erudiret principes eius secundum voluntatem suam et senes eius sapientiam doceret
<WTH104-23> et ingressus est Israhel Aegyptum et Iacob advena fuit in terra Ham<CM>
<WTH104-24> et crescere fecit populum suum nimis et roboravit eum super hostes eius
<WTH104-25> convertit cor eorum ut odio haberent populum eius ut dolose agerent contra servos illius
<WTH104-26> misit Mosen servum suum Aaron quem elegit sibi
<WTH104-27> posuit in eis verba signorum suorum et portentorum in terra Ham
<WTH104-28> misit tenebras et contenebravit et non fuerunt increduli verbis eius
<WTH104-29> commutavit aquas eorum in sanguinem et occidit pisces eorum
<WTH104-30> ebullivit terra eorum ranas in cubiculis regum eorum
<WTH104-31> dixit et venit musca omnimoda scinifes in universis terminis eorum
<WTH104-32> dedit pluvias eorum grandinem ignem flammantem in terra eorum
<WTH104-33> et percussit vineam eorum et ficum eorum et confregit lignum finium eorum
<WTH104-34> dixit et venit lucusta et bruchus cuius non erat numerus
<WTH104-35> et comedit omne faenum terrae eorum et devoravit fructum terrae eorum
<WTH104-36> et percussit omne primogenitum in terra eorum primitias universi partus eorum
<WTH104-37> et eduxit eos cum argento et auro et non erat in tribubus eorum infirmus
<WTH104-38> laetata est Aegyptus cum egrederentur quoniam inruerat terror eorum super eos
<WTH104-39> expandit nubem in tentorium et ignem ut luceret nocte
<WTH104-40> petierunt et adduxit ortygometran et pane caelesti saturavit eos
<WTH104-41> aperuit petram et fluxerunt aquae cucurrerunt in aridis flumina
<WTH104-42> quia recordatus est verbi sancti sui cum Abraham servo suo
<WTH104-43> et eduxit populum suum in laetitia laudantes electos suos
<WTH104-44> et dedit eis terras gentium et laborem tribuum possederunt<CM>
<WTH104-45> ut custodirent caerimonias eius et leges eius servarent alleluia
<WTH105-1> <FO><FO>alleluia<Fo><Fo> confitemini Domino quoniam bonus quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH105-2> quis loquetur fortitudines Domini auditas faciet omnes laudes eius
<WTH105-3> beati qui custodiunt iudicium et faciunt iustitiam in omni tempore
<WTH105-4> recordare mei Domine in repropitiatione populi tui visita me in salutari tuo<CM>
<WTH105-5> ut videam bona electorum tuorum et laeter in laetitia gentis tuae et exultem cum hereditate tua
<WTH105-6> peccavimus cum patribus nostris inique fecimus impie egimus
<WTH105-7> patres nostri in Aegypto non intellexerunt mirabilia tua non sunt recordati multitudinis misericordiae tuae et ad iracundiam provocaverunt super mare in mari Rubro
<WTH105-8> salvavit autem eos propter nomen suum ut ostenderet fortitudinem suam
<WTH105-9> et comminatus est mari Rubro et aruit et transduxit eos per abyssos quasi in deserto
<WTH105-10> et salvavit eos de manu odientis et redemit eos de manu inimici
<WTH105-11> et operuit aqua hostes eorum unus de ipsis non superfuit<CM>
<WTH105-12> et crediderunt verbis eius cecineruntque laudem eius
<WTH105-13> cito obliti sunt operum illius nec expectaverunt voluntatem eius
<WTH105-14> et desideraverunt desiderium in deserto et temptaverunt Deum in solitudine
<WTH105-15> dedit ergo eis petitionem eorum et misit tenuitatem in animam eorum
<WTH105-16> et zelati sunt Mosen in castris Aaron sanctum Domini
<WTH105-17> aperta est terra et devoravit Dathan et operuit synagogam Abiram
<WTH105-18> et succensus est ignis in synagoga eorum flamma exusit impios
<WTH105-19> fecerunt vitulum in Horeb et adoraverunt conflatile
<WTH105-20> et mutaverunt gloriam suam in similitudine bovis comedentis faenum
<WTH105-21> obliti sunt Dei salvatoris sui qui fecit magnalia in Aegypto
<WTH105-22> mirabilia in terra Ham terribilia super mare Rubrum
<WTH105-23> dixit ergo ut contereret eos nisi Moses electus eius stetisset medius contra faciem illius ut converteret indignationem eius et non interficeret
<WTH105-24> et dispexerunt terram desiderabilem nec crediderunt sermoni eius
<WTH105-25> et murmuraverunt in tabernaculis suis non audierunt vocem Domini
<WTH105-26> et levavit manum suam super eos ut deiceret eos in deserto
<WTH105-27> et ut deiceret semen eorum in gentibus et dispergeret eos in terris
<WTH105-28> et consecrati sunt Beelphegor et comederunt victimas mortuorum
<WTH105-29> et concitaverunt eum in studiis suis et percussit eos plaga
<WTH105-30> stetit autem Finees et deiudicavit et est retenta percussio
<WTH105-31> et reputatum est ei in iustitia in generatione et generatione usque in aeternum
<WTH105-32> et provocaverunt super aquam Contradictionis et adflictus est Moses propter eos<CM>
<WTH105-33> quia provocaverunt spiritum eius et praecepit labiis suis
<WTH105-34> non exterminaverunt populos quos dixit Dominus eis
<WTH105-35> et commixti sunt gentibus et didicerunt opera eorum
<WTH105-36> et servierunt sculptilibus eorum et factum est eis in scandalum
<WTH105-37> et immolaverunt filios suos et filias suas daemonibus
<WTH105-38> et effuderunt sanguinem innocentem sanguinem filiorum suorum et filiarum suarum quos immolaverunt sculptilibus Chanaan et polluta est terra sanguinibus
<WTH105-39> et coinquinati sunt in operibus suis et fornicati sunt in studiis suis
<WTH105-40> iratus est itaque furor Domini in populum suum et abominatus est hereditatem suam
<WTH105-41> et dedit eos in manu gentium et dominati sunt eorum qui oderant eos
<WTH105-42> et adflixerunt eos inimici sui et humiliati sunt sub manu eorum
<WTH105-43> multis vicibus liberavit eos ipsi vero provocabant in consiliis suis et humiliati sunt propter iniquitates suas
<WTH105-44> et vidit tribulationem eorum cum audiret eos rogantes
<WTH105-45> et recordatus est pacti sui cum eis et paenituit eum secundum multitudinem misericordiae suae
<WTH105-46> et dedit eos miserabiles coram omnibus qui ceperant eos
<WTH105-47> salva nos Domine Deus noster et congrega nos de gentibus ut confiteamur nomini sancto tuo et canamus laudantes te<CM>
<WTH105-48> benedictus Dominus Deus Israhel ab aeterno et usque in aeternum et dicet omnis populus amen alleluia
<WTH106-1> confitemini Domino quoniam bonus quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH106-2> dicant qui redempti sunt a Domino quos redemit de manu hostis et de terris congregavit eos
<WTH106-3> ab oriente et ab occidente ab aquilone et mari
<WTH106-4> erraverunt in solitudine in deserta via civitatem quae habitaretur non reppererunt
<WTH106-5> esurientes et sitientes anima eorum in ipsis deficiebat
<WTH106-6> et clamaverunt ad Dominum in tribulatione sua de adflictione eorum eripuit eos
<WTH106-7> et duxit illos per viam rectam ut venirent in civitatem habitabilem
<WTH106-8> confiteantur Domino misericordiam eius et mirabilia eius in filios hominum<CM>
<WTH106-9> quia saturavit animam vacuam et animam esurientem implevit bonis
<WTH106-10> habitantes in tenebris et umbra mortis alligatos inopia et ferro
<WTH106-11> quia provocaverunt sermones Dei et consilium Excelsi blasphemaverunt
<WTH106-12> et humiliavit in labore cor eorum ceciderunt et non erat qui adiuvaret
<WTH106-13> et clamaverunt ad Dominum in tribulatione sua et de angustiis eorum salvavit eos
<WTH106-14> et eduxit eos de tenebris et umbra mortis et vincula eorum disrupit
<WTH106-15> confiteantur Domino misericordiam eius et mirabilia eius in filios hominum<CM>
<WTH106-16> quia contrivit portas aereas et vectes ferreos confregit
<WTH106-17> stultos propter viam sceleris eorum et propter iniquitates adflictos
<WTH106-18> omnem cibum abominata est anima eorum et accesserunt ad portas mortis
<WTH106-19> et clamaverunt ad Dominum in tribulatione sua de angustiis eorum salvavit eos
<WTH106-20> misit verbum suum et sanavit eos et salvavit de interitu
<WTH106-21> confiteantur Domino misericordiam eius et mirabilia eius in filios hominum<CM>
<WTH106-22> et immolent hostias gratiarum et narrent opera eius in laude
<WTH106-23> qui descendunt in mare navibus facientes opus in aquis multis
<WTH106-24> ipsi viderunt opera Domini et mirabilia eius in profundo
<WTH106-25> dixit et surrexit ventus tempestatis et elevavit gurgites eius
<WTH106-26> ascendunt in caelum et descendunt in abyssos anima eorum in adflictione consumitur
<WTH106-27> obstipuerunt et intremuerunt quasi ebrius et universa sapientia eorum absorta est
<WTH106-28> clamabunt autem ad Dominum in tribulatione sua et de angustia educet eos
<WTH106-29> statuet turbinem in tranquillitatem et silebunt fluctus eius
<WTH106-30> laetabuntur quoniam quieverunt et deducet eos ad portum quem voluerunt
<WTH106-31> confiteantur Domino misericordiam eius et mirabilia eius in filios hominum<CM>
<WTH106-32> et exaltent eum in ecclesia populi et in cathedra seniorum laudent eum
<WTH106-33> ponet flumina in desertum et fontes aquarum in sitim
<WTH106-34> terram fructiferam in salsuginem prae malitia habitatorum eius
<WTH106-35> ponet desertum in paludes aquarum et terram inviam in fontes aquarum
<WTH106-36> et conlocabit ibi esurientes et fundabunt urbem ad habitandum
<WTH106-37> et serent agros et plantabunt vineas et facient fruges genimina
<WTH106-38> et benedicet eis et multiplicabuntur nimis et pecora eorum non inminuet
<WTH106-39> inminuta sunt autem et adflicta propter angustiam mali et doloris
<WTH106-40> et effundet despectionem super principes et errare eos faciet in solitudine devia
<WTH106-41> et sublevabit pauperem de inopia et ponet quasi gregem familias
<WTH106-42> videbunt recti et laetabuntur et omnis iniquitas contrahet os suum<CM>
<WTH106-43> quis sapiens et custodiet haec et intellegent misericordias Domini
<WTH107-1> <FO><FO>canticum psalmi David<Fo><Fo><WTH107-2> paratum cor meum Deus cantabo et psallam sed et gloria mea
<WTH107-3> consurge psalterium et cithara consurgam mane
<WTH107-4> confitebor tibi in populis Domine et cantabo te in nationibus
<WTH107-5> quoniam magna super caelos misericordia tua et usque ad aethera veritas tua<CM>
<WTH107-6> exaltare super caelos Deus et super omnem terram gloria tua
<WTH107-7> ut liberentur dilecti tui salva dextera tua et exaudi me
<WTH107-8> Deus locutus est in sanctuario suo gaudebo dividam Sychem et vallem Socchoth dimetiar
<WTH107-9> meus est Galaad et meus est Manasse et Efraim hereditas capitis mei Iuda dux meus
<WTH107-10> Moab lebes pelvis meae super Idumeam proiciam calciamentum meum cum Philisthim foederabor
<WTH107-11> quis deducet me in civitatem munitam quis deducet me usque in Idumeam
<WTH107-12> nonne tu Deus qui proieceras nos et non exieras Deus in exercitibus nostris
<WTH107-13> da nobis auxilium in tribulatione vana est enim salus ab homine<CM>
<WTH107-14> in Deo erimus fortes et ipse conculcabit hostes nostros
<WTH108-1> <FO><FO>pro victoria David canticum<Fo><Fo><WTH108-2> Deus laudabilis mihi ne taceas quia os impii et os dolosi contra me apertum est
<WTH108-3> locuti sunt de me lingua mendacii verbis odii circumdederunt me et expugnaverunt me frustra
<WTH108-4> pro eo quod eos diligebam adversabantur mihi ego autem orabam
<WTH108-5> et posuerunt contra me malum pro bono et odium pro dilectione mea<CM>
<WTH108-6> constitue super eum impium et Satan astet a dextris eius
<WTH108-7> cum fuerit iudicatus exeat condemnatus et oratio eius sit in peccatum
<WTH108-8> fiant dies eius parvi episcopatum eius accipiat alter
<WTH108-9> sint filii eius pupilli et uxor eius vidua
<WTH108-10> instabiles vagentur liberi eius et mendicent et quaerantur in parietinis suis
<WTH108-11> scrutetur exactor universa quae habet et diripiant alieni laborem eius
<WTH108-12> non sit qui eius misereatur nec qui clemens sit in pupillos eius
<WTH108-13> fiat novissimum eius interitus in generatione altera deleatur nomen eius
<WTH108-14> redeat in memoria iniquitas patrum eius apud Deum et iniquitas matris eius ne deleatur
<WTH108-15> sit contra Dominum semper et intereat de terra memoria eorum
<WTH108-16> eo quod non est recordatus facere misericordiam
<WTH108-17> et persecutus est virum inopem et pauperem et conpunctum corde ut interficeret
<WTH108-18> et dilexit maledictionem quae veniet ei et noluit benedictionem quae elongabitur ab eo et indutus est maledictione quasi vestimento suo et ingredietur quasi aqua in viscera eius et quasi oleum in ossa eius
<WTH108-19> sit ei quasi pallium quo circumdatur et quasi cingulum quo semper accingitur
<WTH108-20> haec est retributio his qui adversantur mihi a Domino et qui loquuntur malum contra animam meam<CM>
<WTH108-21> tu autem Deus Domine fac mecum propter nomen tuum quoniam bona est misericordia tua libera me
<WTH108-22> quoniam egenus et pauper sum et cor meum vulneratum est intrinsecus
<WTH108-23> quasi umbra cum inclinatur abductus sum et excussus quasi lucusta
<WTH108-24> genua mea vacillaverunt a ieiunio et caro mea mutata est absque oleo
<WTH108-25> et ego factus sum obprobrium eis videntes me moverunt caput suum
<WTH108-26> adiuva me Domine Deus meus salva me secundum misericordiam tuam
<WTH108-27> et sciant quoniam manus tua haec tu Domine fecisti eam
<WTH108-28> maledicent illi et tu benedices restiterunt et confundentur servus autem tuus laetabitur
<WTH108-29> induantur adversarii mei confusione et operiantur quasi indumento confusione sua
<WTH108-30> confitebor Domino vehementer in ore meo et in medio populorum laudabo eum
<WTH108-31> quoniam stabit a dextris pauperis ut salvet a iudicibus animam eius<CM>
<WTH109-1> <FO><FO>David canticum<Fo><Fo> dixit Dominus Domino meo sede a dextris meis donec ponam inimicos tuos scabillum pedum tuorum
<WTH109-2> virgam fortitudinis tuae emittet Dominus ex Sion dominare in medio inimicorum tuorum
<WTH109-3> populi tui spontanei erunt in die fortitudinis tuae in montibus sanctis quasi de vulva orietur tibi ros adulescentiae tuae
<WTH109-4> iuravit Dominus et non paenitebit eum tu es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech<CM>
<WTH109-5> Dominus ad dexteram tuam percussit in die furoris sui reges
<WTH109-6> iudicabit in gentibus implebit valles percutiet caput in terra multa
<WTH109-7> de torrente in via bibet propterea exaltabit caput<CM>
<WTH110-1> <FO><FO>alleluia<Fo><Fo> aleph confitebor Domino in toto corde beth in consilio iustorum et congregatione
<WTH110-2> gimel magna opera Domini deleth exquirenda in cunctis voluntatibus suis
<WTH110-3> he gloria et decor opus eius vav et iustitia eius perseverans semper
<WTH110-4> zai memoriam fecit mirabilium suorum heth clemens et misericors Dominus
<WTH110-5> teth escam dedit timentibus se ioth memor erit in sempiternum pacti sui<CM>
<WTH110-6> caph fortitudinem operum suorum adnuntiabit populo suo
<WTH110-7> lameth ut det eis hereditatem gentium mem opus manuum eius veritas et iudicium
<WTH110-8> nun fidelia omnia praecepta eius samech firmata in sempiternum iugiter ain facta in veritate et aequitate
<WTH110-9> fe redemptionem misit populo suo sade mandavit in aeternum pactum suum coph sanctum et terribile nomen eius
<WTH110-10> res principium sapientiae timor Domini sen doctrina bona cunctis qui faciunt ea thau laus eius perseverans iugiter alleluia<CM>
<WTH111-1> aleph beatus vir qui timet Dominum beth in mandatis eius volet nimis
<WTH111-2> gimel potens in terra erit semen eius deleth generatio iustorum benedicetur
<WTH111-3> he substantia et divitiae in domo eius vav et iustitia eius perseverans semper
<WTH111-4> zai ortum est in tenebris lumen iustis heth clemens et misericors et iustus
<WTH111-5> teth bonus vir clemens et fenerans ioth dispensabit verba sua in iudicio<CM>
<WTH111-6> caph quia in aeternum non commovebitur
<WTH111-7> lameth in memoria sempiterna erit iustus mem ab auditu malo non timebit nun paratum cor eius confidens in Domino
<WTH111-8> samech firmum cor eius non timebit ain donec aspiciat hostibus suis
<WTH111-9> phe dispersit dedit pauperibus sade iustitia eius permanet in aeternum coph cornu eius exaltabitur in gloria
<WTH111-10> res impius videbit et irascetur sen dentibus suis frendet et tabescet thau desiderium impiorum peribit<CM>
<WTH112-1> <FO><FO>alleluia<Fo><Fo> laudate servi Dominum laudate nomen Domini
<WTH112-2> sit nomen Domini benedictum amodo et usque in aeternum
<WTH112-3> ab ortu solis usque ad occasum eius laudabile nomen Domini
<WTH112-4> excelsus super omnes gentes Dominus super caelum gloria eius
<WTH112-5> quis ut Dominus Deus noster qui in excelsis habitans
<WTH112-6> humilia respicit in caelo et in terra
<WTH112-7> suscitans de terra inopem et de stercore elevat pauperem
<WTH112-8> ut eum sedere faciat cum principibus cum principibus populi sui
<WTH112-9> qui conlocat sterilem in domo matrem filiorum laetantem alleluia<CM>
<WTH113-1> cum egrederetur Israhel de Aegypto domus Iacob de populo barbaro
<WTH113-2> factus est Iudas in sanctificatione eius Israhel potestas eius
<WTH113-3> mare vidit et fugit Iordanis conversus est retrorsum
<WTH113-4> montes subsilierunt quasi arietes colles quasi filii gregis
<WTH113-5> quid tibi est mare quia fugisti Iordanis quia conversus es retrorsum
<WTH113-6> montes sussultastis quasi arietes colles quasi filii gregis
<WTH113-7> a facie Domini contremesce terra a facie Dei Iacob
<WTH113-8> qui convertit petram in paludes aquarum silicem in fontes aquarum<CM>
<WTH113-9> non nobis Domine non nobis sed nomini tuo da gloriam
<WTH113-10> propter misericordiam tuam et veritatem tuam ne dicant gentes ubi est Deus eorum
<WTH113-11> Deus autem noster in caelo universa quae voluit fecit
<WTH113-12> idola gentium argentum et aurum opus manuum hominum
<WTH113-13> os habent et non loquentur oculos habent et non videbunt
<WTH113-14> aures habent et non audient nasum habent et non odorabuntur
<WTH113-15> manus habent et non palpabunt pedes habent et non ambulabunt nec sonabunt in gutture suo
<WTH113-16> similes illis fiant qui faciunt ea omnis qui confidit in eis<CM>
<WTH113-17> Israhel confidet in Domino auxiliator et protector eorum est
<WTH113-18> domus Aaron confidet in Domino auxiliator et protector eorum est
<WTH113-19> timentes Dominum confident in Domino auxiliator et protector eorum est
<WTH113-20> Dominus recordatus nostri benedicet benedicet domui Israhel benedicet domui Aaron
<WTH113-21> benedicet timentibus Dominum parvis et magnis
<WTH113-22> addat Dominus super vos super vos et super filios vestros
<WTH113-23> benedicti vos Domino qui fecit caelos et terram
<WTH113-24> caelum caelorum Domino terram autem dedit filiis hominum
<WTH113-25> non mortui laudabunt Dominum nec omnes qui descendunt in silentium
<WTH113-26> sed nos benedicimus Domino amodo et usque in aeternum alleluia<CM>
<WTH114-1> dilexi quoniam audies Domine vocem deprecationis meae
<WTH114-2> inclinavit aurem suam mihi et in diebus meis invocabo
<WTH114-3> circumdederunt me funes mortis et munitiones inferni invenerunt me angustiam et dolorem repperi
<WTH114-4> et nomen Domini invocavi obsecro Domine salva animam meam
<WTH114-5> clemens Dominus et iustus et Deus noster misericors
<WTH114-6> custodit parvulos Dominus adtenuatus sum et salvavit me
<WTH114-7> revertere anima mea in requiem tuam quia Dominus reddet tibi
<WTH114-8> quia eruit animam meam de morte oculos meos a lacrimis pedes meos ab offensa
<WTH114-9> deambulabo coram Domino in terris viventium<CM>
<WTH115-10> credidi propter quod locutus sum ego adflictus sum nimis
<WTH115-11> ego dixi in stupore meo omnis homo mendacium
<WTH115-12> quid reddam Domino pro omnibus quae tribuit mihi
<WTH115-13> calicem salutis accipiam et nomen Domini invocabo
<WTH115-14> vota mea Domino reddam coram omni populo eius
<WTH115-15> gloriosa in conspectu Domini mors sanctorum eius
<WTH115-16> obsecro Domine quia ego servus tuus ego servus tuus filius ancillae tuae dissolvisti vincula mea
<WTH115-17> tibi immolabo hostiam laudis et in nomine Domini invocabo
<WTH115-18> vota mea Domino reddam in conspectu omnis populi eius
<WTH115-19> in atriis domus Domini in medio tui Hierusalem alleluia<CM>
<WTH116-1> laudate Dominum omnes gentes conlaudate eum universi populi
<WTH116-2> quia confortata est super nos misericordia eius et veritas Domini in aeternum alleluia<CM>
<WTH117-1> confitemini Domino quoniam bonus quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH117-2> dicat nunc Israhel quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH117-3> dicat domus Aaron quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH117-4> dicant qui timent Dominum quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH117-5> cum tribularer invocavi Dominum et exaudivit me in latitudine Dominus
<WTH117-6> Dominus meus es non timebo quid faciat mihi homo
<WTH117-7> Dominus mihi auxiliator et ego despiciam odientes me
<WTH117-8> melius est sperare in Domino quam sperare in homine
<WTH117-9> melius est sperare in Domino quam sperare in principibus
<WTH117-10> omnes gentes circumdederunt me et in nomine Domini ultus sum eas
<WTH117-11> circumdederunt me et obsederunt me sed in nomine Domini ultus sum eas
<WTH117-12> circumdederunt me quasi apes extinctae sunt quasi ignis spinarum in nomine Domini quia ultus sum eas
<WTH117-13> inpulsus pellebar ut caderem et Dominus sustentavit me
<WTH117-14> fortitudo mea et laus mea Dominus et factus est mihi in salutem
<WTH117-15> vox laudis et salutis in tabernaculis iustorum
<WTH117-16> dextera Domini fecit fortitudinem dextera Domini excelsa dextera Domini fecit fortitudinem
<WTH117-17> non moriar sed vivam et narrabo opera Domini
<WTH117-18> corripiens arguit me Dominus et morti non tradidit me<CM>
<WTH117-19> aperite mihi portas iustitiae ingressus eas confitebor Domino
<WTH117-20> haec est porta Domini iusti intrabunt in eam
<WTH117-21> confitebor tibi quoniam exaudisti me et factus es mihi in salutem
<WTH117-22> lapis quem reprobaverunt aedificantes factus est in caput anguli
<WTH117-23> a Domino factum est istud et hoc mirabile in oculis nostris
<WTH117-24> haec est dies quam fecit Dominus exultemus et laetemur in ea
<WTH117-25> obsecro Domine salva obsecro obsecro Domine prosperare obsecro
<WTH117-26> benedictus qui venit in nomine Domini benediximus vobis de domo Domini
<WTH117-27> Deus Dominus et apparuit nobis frequentate sollemnitatem in frondosis usque ad cornua altaris
<WTH117-28> Deus meus es tu et confitebor tibi Deus meus es tu exaltabo te
<WTH117-29> confitemini Domino quoniam bonus quoniam in aeternum misericordia eius<CM>
<WTH118-1> aleph beati inmaculati in via qui ambulant in lege Domini
<WTH118-2> beati qui custodiunt testimonia eius in toto corde requirunt eum
<WTH118-3> nec enim qui operantur iniquitatem in viis eius ambulaverunt<CM>
<WTH118-4> tu mandasti praecepta tua custodire nimis
<WTH118-5> utinam dirigantur viae meae ad custodienda praecepta tua
<WTH118-6> tunc non confundar cum respexero ad omnia mandata tua<CM>
<WTH118-7> confitebor tibi in directione cordis cum didicero iudicia iustitiae tuae
<WTH118-8> praecepta tua custodiam ne derelinquas me nimis<CM>
<WTH118-9> beth in quo corrigit iuvenis semitam suam cum custodierit verba tua<CM>
<WTH118-10> in toto corde meo exquisivi te ne errare me facias a mandatis tuis<CM>
<WTH118-11> in corde meo abscondi eloquium tuum ut non peccem tibi<CM>
<WTH118-12> benedictus tu Domine doce me praecepta tua<CM>
<WTH118-13> in labiis meis narravi omnes iustitias oris tui
<WTH118-14> in via testimoniorum tuorum laetatus sum quasi in omnibus divitiis
<WTH118-15> in praeceptis tuis meditabor et contemplabor semitas tuas
<WTH118-16> iustitiis tuis delectabor non obliviscar verba tua<CM>
<WTH118-17> gimel tribue servo tuo vivam et custodiam verba tua<CM>
<WTH118-18> revela oculos meos et videbo mirabilia in lege tua<CM>
<WTH118-19> advena ego sum in terra ne abscondas a me mandata tua<CM>
<WTH118-20> desideravit anima mea desiderare iudicia tua in omni tempore<CM>
<WTH118-21> increpasti superbos maledicti qui recedunt a mandatis tuis<CM>
<WTH118-22> aufer a me obprobrium et contemptum quoniam testimonia tua custodivi<CM>
<WTH118-23> etenim sedentes principes adversum me loquebantur servus autem tuus meditabatur praecepta tua<CM>
<WTH118-24> sed et testimonia tua voluntas mea quasi viri amicissimi mei<CM>
<WTH118-25> deleth adhesit pulveri anima mea vivifica me iuxta verbum tuum<CM>
<WTH118-26> vias meas exposui et exaudisti doce me iustitiam tuam
<WTH118-27> viam praeceptorum tuorum fac me intellegere et loquar in mirabilibus tuis<CM>
<WTH118-28> destillavit anima mea prae stultitia serva me iuxta eloquium tuum
<WTH118-29> viam mendacii aufer a me et legem tuam dona mihi<CM>
<WTH118-30> viam fidei elegi iudicia tua proponebam
<WTH118-31> adhesi testimoniis tuis Domine ne confundas me
<WTH118-32> viam mandatorum tuorum curram quoniam dilatasti cor meum<CM>
<WTH118-33> he ostende mihi Domine viam praeceptorum tuorum et custodiam eam per vestigium
<WTH118-34> doce me et observabo legem tuam et custodiam eam in toto corde<CM>
<WTH118-35> deduc me in semita mandatorum tuorum quia ipsam volui
<WTH118-36> inclina cor meum ad testimonia tua et non ad avaritiam<CM>
<WTH118-37> averte oculos meos ne videant vanitatem in via tua vivifica me<CM>
<WTH118-38> suscita servo tuo eloquium tuum in timorem tuum<CM>
<WTH118-39> averte obprobrium meum quod reveritus sum iudicia tua bona<CM>
<WTH118-40> ecce desideravi praecepta tua iustitia tua vivifica me<CM>
<WTH118-41> vav et veniant mihi misericordiae tuae Domine et salus tua iuxta eloquium tuum
<WTH118-42> et respondebo exprobranti mihi sermonem quia speravi in sermone tuo<CM>
<WTH118-43> et ne auferas de ore meo verbum veritatis usque nimis quoniam iudicia tua expectavi
<WTH118-44> et custodiam legem tuam iugiter in sempiternum et ultra<CM>
<WTH118-45> et ambulabo in spatioso quia praecepta tua quaesivi
<WTH118-46> et loquar in testimoniis tuis coram regibus et non confundar
<WTH118-47> et delectabor in mandatis tuis quae dilexi
<WTH118-48> et levabo manus meas ad mandata tua quae dilexi et loquar in praeceptis tuis<CM>
<WTH118-49> zai memento sermonis servo tuo quem me sperare fecisti<CM>
<WTH118-50> haec est consolatio mea in adflictione mea quia eloquium tuum vivificavit me<CM>
<WTH118-51> superbi deridebant me nimis a lege tua non declinavi<CM>
<WTH118-52> recordatus sum iudiciorum tuorum a saeculo Domine et consolatus sum<CM>
<WTH118-53> horror obtinuit me ab impiis qui dereliquerunt legem tuam<CM>
<WTH118-54> carmina erant mihi praecepta tua in domo peregrinationis meae<CM>
<WTH118-55> recordatus sum in nocte nominis tui Domine et custodivi legem tuam
<WTH118-56> hoc factum est mihi quia praecepta tua custodivi<CM>
<WTH118-57> heth pars mea Domine dixi ut custodiam verbum tuum<CM>
<WTH118-58> deprecatus sum vultum tuum in toto corde miserere mei secundum eloquium tuum<CM>
<WTH118-59> recogitavi vias meas et converti pedes meos ad testimonia tua
<WTH118-60> festinavi et non neglexi custodire mandata tua<CM>
<WTH118-61> funes impiorum inplicaverunt me legem tuam non sum oblitus<CM>
<WTH118-62> medio noctis surgam ad confitendum tibi super iudicia iustificationis tuae<CM>
<WTH118-63> particeps ego sum omnium timentium te et custodientium praecepta tua<CM>
<WTH118-64> misericordia tua conpleta est terra praecepta tua doce me<CM>
<WTH118-65> teth benefecisti servo tuo Domine secundum verbum tuum
<WTH118-66> bonum sermonem et scientiam doce me quia mandatis tuis credidi<CM>
<WTH118-67> antequam audirem ego ignoravi nunc autem eloquium tuum custodivi<CM>
<WTH118-68> bonus tu et beneficus doce me praecepta tua<CM>
<WTH118-69> adplicabant mihi mendacium superbi ego autem in toto corde servabam praecepta tua
<WTH118-70> incrassatum est velut adeps cor eorum et ego in lege tua delectabar<CM>
<WTH118-71> bonum mihi quia adflictus sum ut discerem praecepta tua<CM>
<WTH118-72> melior mihi est lex oris tui super milia auri et argenti<CM>
<WTH118-73> ioth manus tuae fecerunt me et firmaverunt me doce me et discam mandata tua<CM>
<WTH118-74> qui timent te videbunt me et laetabuntur quia sermonem tuum expectavi<CM>
<WTH118-75> scio Domine quia iustum iudicium tuum et vere adflixisti me<CM>
<WTH118-76> sit obsecro misericordia tua in consolatione mea sicut locutus es servo tuo
<WTH118-77> veniant mihi misericordiae tuae et vivam quia lex tua delectatio mea<CM>
<WTH118-78> confundantur superbi quoniam inique contriverunt me ego autem loquar in praeceptis tuis
<WTH118-79> revertantur ad me qui timent te et qui sciunt testimonium tuum<CM>
<WTH118-80> fiat cor meum perfectum in praeceptis tuis ut non confundar<CM>
<WTH118-81> caph defecit in salutare tuum anima mea verbum tuum expectavi
<WTH118-82> consumpti sunt oculi mei in verbum tuum dicentes quando consolaberis me<CM>
<WTH118-83> et cum essem quasi uter in pruinam praecepta tua non sum oblitus<CM>
<WTH118-84> quot sunt dies servi tui quando facies in persequentibus me iudicium<CM>
<WTH118-85> foderunt mihi superbi foveas quae non erant iuxta legem tuam
<WTH118-86> omnia mandata tua vera falso persecuti sunt me auxiliare mihi
<WTH118-87> paulo minus consumpserunt me in terra ego autem non dimisi praecepta tua<CM>
<WTH118-88> secundum misericordiam tuam vivifica me et custodiam testimonium oris tui<CM>
<WTH118-89> lameth in aeternum Domine verbum tuum perstat in caelo
<WTH118-90> in generatione et generatione fides tua fundasti terram et stat
<WTH118-91> iudicio tuo stant usque hodie quia omnia serviunt tibi<CM>
<WTH118-92> nisi quod lex tua delectatio mea forte perissem in pressura mea<CM>
<WTH118-93> in sempiternum non obliviscar praeceptorum tuorum quia per ipsa vivificasti me<CM>
<WTH118-94> tuus ego sum salva me quoniam praecepta tua quaesivi<CM>
<WTH118-95> me expectaverunt impii ut perderent me testimonium tuum considerabo<CM>
<WTH118-96> omni consummationi vidi finem latum mandatum tuum nimis<CM>
<WTH118-97> mem quam dilexi legem tuam tota die haec meditatio mea<CM>
<WTH118-98> super inimicos meos instruis me mandata tua quia in sempiternum hoc est mihi
<WTH118-99> super omnes qui docebant me eruditus sum quia testimonia tua meditatio mea
<WTH118-100> super senes intellexi quia praecepta tua servavi<CM>
<WTH118-101> ab omni semita mala prohibui pedes meos ut custodirem verba tua<CM>
<WTH118-102> a iudiciis tuis non recessi quia tu inluminasti me<CM>
<WTH118-103> quam dulce gutturi meo eloquium tuum super mel ori meo
<WTH118-104> praecepta tua considerabam propterea odivi omnem semitam mendacii<CM>
<WTH118-105> nun lucerna pedi meo verbum tuum et lux semitae meae<CM>
<WTH118-106> iuravi et perseverabo ut custodiam iudicia iustitiae tuae<CM>
<WTH118-107> adflictus sum usque nimis Domine vivifica me iuxta verbum tuum<CM>
<WTH118-108> voluntaria oris mei conplaceant tibi Domine et secundum iudicia tua doce me<CM>
<WTH118-109> anima mea in manu mea semper et legis tuae non sum oblitus
<WTH118-110> posuerunt impii laqueum mihi et a praeceptis tuis non aberravi<CM>
<WTH118-111> hereditas mea testimonia tua in sempiternum quia gaudium cordis mei sunt
<WTH118-112> inclinavi cor meum ut facerem iustitias tuas propter aeternam retributionem<CM>
<WTH118-113> samech tumultuosos odivi et legem tuam dilexi<CM>
<WTH118-114> protectio mea et scutum meum tu es verbum tuum expectavi<CM>
<WTH118-115> recedite a me maligni et custodiam mandata Dei mei<CM>
<WTH118-116> confirma me secundum verbum tuum et vivam et noli me confundere ab expectatione mea
<WTH118-117> auxiliare mihi et salvus ero et delectabor in praeceptis tuis iugiter<CM>
<WTH118-118> abiecisti omnes qui adversantur praecepta tua quia mendax cogitatio eorum
<WTH118-119> quasi scoriam conputasti omnes impios terrae propterea dilexi testimonia tua
<WTH118-120> horripilavit a timore tuo caro mea et iudicia tua timui<CM>
<WTH118-121> ain feci iudicium et iustitiam ne derelinquas me his qui calumniantur me
<WTH118-122> sponde pro servo tuo in bonum ne calumnientur me superbi<CM>
<WTH118-123> oculi mei defecerunt in salutare tuum et in eloquium iustitiae tuae<CM>
<WTH118-124> fac cum servo tuo iuxta misericordiam tuam et praecepta tua doce me
<WTH118-125> servus tuus ego instrue me et cognoscam testimonia tua<CM>
<WTH118-126> tempus est ut facias Domine praevaricati sunt legem tuam<CM>
<WTH118-127> propterea dilexi mandata tua super aurum et topazium
<WTH118-128> propterea in universa praecepta direxi omnem semitam mendacii odio habui<CM>
<WTH118-129> fe mirabilia testimonia tua idcirco custodivit ea anima mea<CM>
<WTH118-130> ostium sermonum tuorum lucidum doce parvulos<CM>
<WTH118-131> os meum aperui et respiravi quia mandata tua desiderabam<CM>
<WTH118-132> respice ad me et miserere mei iuxta iudicium diligentium nomen tuum<CM>
<WTH118-133> gressus meos firma in sermone tuo et non des potestatem in me universae iniquitati<CM>
<WTH118-134> redime me a calumnia hominis et custodiam praecepta tua<CM>
<WTH118-135> vultum tuum ostende servo tuo et doce me praecepta tua<CM>
<WTH118-136> rivi aquarum fluebant de oculis meis quia non custodierunt legem tuam<CM>
<WTH118-137> sade iustus es Domine et rectum iudicium tuum
<WTH118-138> praecepisti iustitiam testimonii tui et veritatem nimis<CM>
<WTH118-139> consumpsit me zelus meus quia obliti sunt verborum tuorum hostes mei<CM>
<WTH118-140> probatus sermo tuus nimis et servus tuus dilexit illum<CM>
<WTH118-141> parvulus ego sum et contemptibilis sed praecepta tua non sum oblitus<CM>
<WTH118-142> iustitia tua iustitia sempiterna et lex tua veritas<CM>
<WTH118-143> tribulatio et angustia invenerunt me mandata tua voluntas mea
<WTH118-144> iusta testimonia tua semper doce me et vivam<CM>
<WTH118-145> coph clamavi in toto corde exaudi me Domine praecepta tua custodiam
<WTH118-146> invocavi te salvum me fac et custodiam testimonia tua<CM>
<WTH118-147> surgebam adhuc in tenebris et clamabam verbum tuum expectans
<WTH118-148> praeveniebant oculi mei vigilias ut meditarer in sermonibus tuis<CM>
<WTH118-149> vocem meam audi iuxta misericordiam tuam Domine secundum iudicium tuum vivifica me<CM>
<WTH118-150> adpropinquaverunt persecutores mei sceleri et a lege tua procul facti sunt
<WTH118-151> prope es tu Domine et omnia mandata tua veritas<CM>
<WTH118-152> a principio novi de testimoniis tuis quod in aeternum fundaveris ea<CM>
<WTH118-153> res vide adflictionem meam et eripe me quia legis tuae non sum oblitus
<WTH118-154> iudica causam meam et redime me sermone tuo vivifica me<CM>
<WTH118-155> longe ab impiis salus quia praecepta tua non quaesierunt<CM>
<WTH118-156> misericordiae tuae multae Domine iuxta iudicia tua vivifica me<CM>
<WTH118-157> multi qui persequuntur me et adfligunt me a testimoniis tuis non declinavi<CM>
<WTH118-158> vidi praevaricatores tuos et maerebam qui verbum tuum non custodierunt<CM>
<WTH118-159> vide quoniam praecepta tua dilexi Domine iuxta misericordiam tuam vivifica me<CM>
<WTH118-160> caput verborum tuorum veritas et sempiternum omne iudicium iustitiae tuae<CM>
<WTH118-161> sen principes persecuti sunt me sine causa verba autem tua timuit cor meum<CM>
<WTH118-162> gaudens ego sum in eloquio tuo sicut qui invenit spolia multa<CM>
<WTH118-163> mendacium odio habui et detestatus sum legem autem tuam dilexi<CM>
<WTH118-164> septies in die laudavi te super iudiciis iustitiae tuae<CM>
<WTH118-165> pax multa diligentibus legem tuam et non est illis scandalum<CM>
<WTH118-166> expectavi salutare tuum Domine et mandata tua feci<CM>
<WTH118-167> custodivit anima mea testimonia tua et dilexi ea nimis
<WTH118-168> custodivi praecepta tua et testimonia tua quia omnes viae meae in conspectu tuo<CM>
<WTH118-169> thau ingrediatur laus mea coram te Domine secundum verbum tuum doce me
<WTH118-170> veniat deprecatio mea ante vultum tuum secundum eloquium tuum libera me<CM>
<WTH118-171> fundant labia mea hymnum docebis enim me praecepta tua<CM>
<WTH118-172> loquetur lingua mea sermonem tuum quia omnia mandata tua iusta<CM>
<WTH118-173> sit manus tua auxiliatrix mea quia praecepta tua elegi
<WTH118-174> desideravi salutare tuum Domine et lex tua voluntas mea<CM>
<WTH118-175> vivet anima mea et laudabit te et iudicia tua auxiliabuntur mihi<CM>
<WTH118-176> erravi quasi ovis perdita quaere servum tuum quia mandatorum tuorum non sum oblitus<CM>
<WTH119-1> <FO><FO>canticum graduum<Fo><Fo> ad Dominum in tribulatione mea clamavi et exaudivit me
<WTH119-2> Domine libera animam meam a labio mendacii a lingua dolosa
<WTH119-3> quid detur tibi aut quid adponatur tibi ad linguam dolosam
<WTH119-4> sagittae potentis acutae cum carbonibus iuniperorum<CM>
<WTH119-5> heu mihi quia peregrinatio mea prolongata est habitavi cum tabernaculis Cedar
<WTH119-6> multum peregrinata est anima mea
<WTH119-7> cum odientibus pacem ego pacifica loquebar et illi bellantia<CM>
<WTH120-1> <FO><FO>canticum graduum<Fo><Fo> levavi oculos meos in montes unde veniet auxilium meum
<WTH120-2> auxilium meum a Domino factore caeli et terrae
<WTH120-3> non det in commotionem pedem tuum nec dormitet qui custodit te
<WTH120-4> ecce non dormitabit neque dormiet qui custodiet Israhel
<WTH120-5> Dominus custodiet te Dominus protectio tua super manum dexteram tuam
<WTH120-6> per diem sol non percutiet te neque luna per noctem
<WTH120-7> Dominus custodiet te ab omni malo custodiat animam tuam
<WTH120-8> Dominus custodiat exitum tuum et introitum tuum amodo et usque in aeternum<CM>
<WTH121-1> <FO><FO>canticum graduum David<Fo><Fo> laetatus sum eo quod dixerint mihi in domum Domini ibimus
<WTH121-2> stantes erant pedes nostri in portis tuis Hierusalem
<WTH121-3> Hierusalem quae aedificaris ut civitas cuius participatio eius simul
<WTH121-4> quia ibi ascenderunt tribus tribus Domini testimonium Israhel ad confitendum nomini Domini
<WTH121-5> quia ibi sederunt sedes in iudicio sedes domui David<CM>
<WTH121-6> rogate pacem Hierusalem sit bene his qui diligunt te
<WTH121-7> sit pax in muris tuis abundantia in domibus tuis
<WTH121-8> propter fratres meos et amicos meos loquar pacem tibi
<WTH121-9> propter domum Domini Dei nostri quaeram bona tibi<CM>
<WTH122-1> <FO><FO>canticum graduum<Fo><Fo> ad te levavi oculos meos qui habitas in caelis
<WTH122-2> ecce sicut oculi servorum ad manum dominorum suorum sicut oculi ancillae ad manum dominae suae sic oculi nostri ad Dominum Deum nostrum donec misereatur nostri
<WTH122-3> miserere nostri Domine miserere nostri quoniam multum repleti sumus despectione
<WTH122-4> multum repleta est anima nostra obprobrii abundantium et despectionis superborum<CM>
<WTH123-1> <FO><FO>canticum graduum David<Fo><Fo> nisi Dominus fuisset in nobis dicat nunc Israhel
<WTH123-2> nisi Dominus fuisset in nobis cum exsurgerent super nos homines
<WTH123-3> forsitan vivos absorbuissent nos cum irasceretur furor eorum super nos
<WTH123-4> forsitan aquae circumdedissent nos
<WTH123-5> torrens transisset super animam nostram forsitan transissent super animam nostram aquae superbae<CM>
<WTH123-6> benedictus Dominus qui non dedit nos in praedam dentibus eorum
<WTH123-7> anima nostra quasi avis erepta est de laqueo venantium laqueus contritus est et nos liberati sumus
<WTH123-8> auxilium nostrum in nomine Domini qui fecit caelum et terram<CM>
<WTH124-1> <FO><FO>canticum graduum<Fo><Fo> qui confidunt in Domino quasi mons Sion inmobilis in aeternum habitabilis
<WTH124-2> Hierusalem montes in circuitu eius et Dominus in circuitu populi sui amodo et usque in aeternum
<WTH124-3> quia non requiescet virga impietatis super sortem iustorum ut non mittant iusti in iniquitatem manus suas<CM>
<WTH124-4> benefac Domine bonis et rectis corde
<WTH124-5> qui autem declinant ad pravitates suas deducet eos Dominus cum his qui operantur iniquitatem pax super Israhel<CM>
<WTH125-1> <FO><FO>canticum graduum<Fo><Fo> cum converteret Dominus captivitatem Sion facti sumus quasi somniantes
<WTH125-2> tunc implebitur risu os nostrum et lingua nostra laude tunc dicent in gentibus magnificavit Dominus facere cum istis
<WTH125-3> magnificavit Dominus facere nobiscum facti sumus laetantes<CM>
<WTH125-4> converte Domine captivitatem nostram sicut rivum in austro
<WTH125-5> qui seminant in lacrimis in exultatione metent
<WTH125-6> qui ambulans ibat et flebat portans ad seminandum sementem veniens veniet in exultatione portans manipulos suos<CM>
<WTH126-1> <FO><FO>canticum graduum Salomonis<Fo><Fo> nisi Dominus aedificaverit domum in vanum laboraverunt qui aedificant eam nisi Dominus custodierit civitatem frustra vigilat qui custodit eam
<WTH126-2> frustra vobis est de mane consurgere postquam sederitis qui manducatis panem idolorum sic dabit diligentibus se somnum
<WTH126-3> ecce hereditas Domini filii mercis fructus ventris
<WTH126-4> sicut sagittae in manu potentis ita filii iuventutis
<WTH126-5> beatus vir qui implevit faretram suam ex ipsis non confundentur cum loquentur inimicis in porta<CM>
<WTH127-1> <FO><FO>canticum graduum<Fo><Fo> beatus omnis qui timet Dominum qui ambulat in viis eius
<WTH127-2> laborem manuum tuarum cum comederis beatus tu et bene tibi erit
<WTH127-3> uxor tua sicut vitis fructifera in penetrabilibus domus tuae filii tui sicut germina olivarum in circuitu mensae tuae
<WTH127-4> ecce sic benedicetur viro qui timet Dominum
<WTH127-5> benedicat tibi Dominus ex Sion et videas bona Hierusalem omnibus diebus vitae tuae
<WTH127-6> et videas filios filiorum tuorum pacem super Israhel<CM>
<WTH128-1> <FO><FO>canticum graduum<Fo><Fo> saepe expugnaverunt me ab adulescentia mea dicat nunc Israhel
<WTH128-2> saepe expugnaverunt me ab adulescentia mea sed non potuerunt mihi
<WTH128-3> super cervicem meam arabant arantes prolongaverunt sulcum suum
<WTH128-4> Dominus iustus concidet laqueos impiorum<CM>
<WTH128-5> confundantur et revertantur retrorsum omnes qui oderunt Sion
<WTH128-6> fiant sicut faenum tectorum quod statim ut viruerit arescet
<WTH128-7> de quo non implebit manum suam messor et sinum suum manipulos faciens
<WTH128-8> de quo non dixerunt transeuntes benedictio Domini super vos benediximus vobis in nomine Domini<CM>
<WTH129-1> <FO><FO>canticum graduum<Fo><Fo> de profundis clamavi ad te Domine
<WTH129-2> Domine exaudi vocem meam fiant aures tuae intendentes ad vocem deprecationis meae
<WTH129-3> si iniquitates observabis Domine Domine quis sustinebit
<WTH129-4> quia tecum est propitiatio cum terribilis sis sustinui Dominum sustinuit anima mea et verbum eius expectavi<CM>
<WTH129-5> anima mea ad Dominum
<WTH129-6> a vigilia matutina usque ad vigiliam matutinam expectet Israhel Dominum
<WTH129-7> quia apud Dominum misericordia et multa apud eum redemptio
<WTH129-8> et ipse redimet Israhel ex omnibus iniquitatibus eius<CM>
<WTH130-1> <FO><FO>canticum graduum<Fo><Fo> Domine non est exaltatum cor meum neque elati sunt oculi mei et non ambulavi in magnis et in mirabilibus super me
<WTH130-2> si non proposui et silere feci animam meam sicut ablactatus ad matrem suam ita ablactata ad me anima mea
<WTH130-3> expecta Israhel Dominum amodo et usque in aeternum<CM>
<WTH131-1> <FO><FO>canticum graduum<Fo><Fo> memento Domine David et omnis adflictionis eius
<WTH131-2> qui iuravit Domino votum vovit Deo Iacob
<WTH131-3> si intravero in tabernaculum domus meae si adsedero super lectum straminis mei
<WTH131-4> si dedero somnum oculis meis et palpebris dormitationem
<WTH131-5> donec inveniam locum Domino tabernacula Deo Iacob
<WTH131-6> ecce audivimus illum in Ephrata invenimus illum in regione saltus
<WTH131-7> intremus in tabernacula eius adoremus scabillum pedum eius
<WTH131-8> surge Domine in requiem tuam tu et arca fortitudinis tuae
<WTH131-9> sacerdotes tui induantur iustitia et sancti tui laudent
<WTH131-10> propter David servum tuum ne avertas faciem christi tui<CM>
<WTH131-11> iuravit Dominus David veritatem non avertetur ab ea de fructu ventris tui ponam super sedem tuam
<WTH131-12> si custodierint filii tui pactum meum et testificationem meam quam docuero eos et filii eorum usque in aeternum sedebunt super thronum tuum
<WTH131-13> quia elegit Dominus Sion desideravit eam in habitaculum suum
<WTH131-14> haec est requies mea in sempiternum hic habitabo quia desideravi eam
<WTH131-15> venationem eius benedicens benedicam pauperes eius saturabo pane
<WTH131-16> sacerdotes eius induam salutari et sancti eius laude laudabunt
<WTH131-17> ibi oriri faciam cornu David paravi lucernam christo meo
<WTH131-18> inimicos eius induam confusione super ipsum autem florebit sanctificatio eius<CM>
<WTH132-1> <FO><FO>canticum graduum David<Fo><Fo> ecce quam bonum et quam decorum habitare fratres in uno
<WTH132-2> sicut unguentum optimum in capite quod descendit in barbam barbam Aaron quod descendit super oram vestimentorum eius
<WTH132-3> sicut ros Hermon qui descendit super montana Sion quoniam ibi mandavit Dominus benedictionem vitam usque in aeternum<CM>
<WTH133-1> <FO><FO>canticum graduum<Fo><Fo> ecce benedicite Domino omnes servi Domini qui statis in domo Domini
<WTH133-2> in noctibus levate manus vestras ad sanctum et benedicite Domino
<WTH133-3> benedicat tibi Dominus ex Sion factor caeli et terrae<CM>
<WTH134-1> <FO><FO>alleluia<Fo><Fo> laudate nomen Domini laudate servi Dominum
<WTH134-2> qui statis in domo Domini in atriis domus Dei nostri
<WTH134-3> laudate Dominum quoniam bonus Dominus cantate nomini eius quoniam decens
<WTH134-4> quia Iacob elegit sibi Dominus Israhel in peculium suum<CM>
<WTH134-5> quia ego scio quod magnus Dominus et Dominus noster prae omnibus diis
<WTH134-6> omnia quae voluit Dominus fecit in caelo et in terra in mari et in cunctis abyssis
<WTH134-7> levans nubes de summitatibus terrae fulgura in pluviam fecit educens ventos de thesauris suis
<WTH134-8> qui percussit primitiva Aegypti ab homine usque ad pecus
<WTH134-9> misit signa et portenta in medio tui Aegypte in Pharao et in cunctos servos eius
<WTH134-10> qui percussit gentes multas et occidit reges fortes
<WTH134-11> Seon regem Amorreorum et Og regem Basan et omnia regna Chanaan
<WTH134-12> et dedit terram eorum hereditatem hereditatem Israhel populo suo
<WTH134-13> Domine nomen tuum in aeternum Domine memoriale tuum in generatione et generatione
<WTH134-14> quia iudicabit Dominus populum suum et in servos suos erit placabilis<CM>
<WTH134-15> idola gentium argentum et aurum opera manuum hominum
<WTH134-16> os habent et non loquentur oculos habent et non videbunt
<WTH134-17> aures habent et non audient sed nec spiritus in ore eorum
<WTH134-18> similes illis fiant qui faciunt ea omnis qui confidit in eis
<WTH134-19> domus Israhel benedicite Domino domus Aaron benedicite Domino
<WTH134-20> domus Levi benedicite Domino timentes Dominum benedicite Domino
<WTH134-21> benedictus Dominus ex Sion qui habitat in Hierusalem alleluia<CM>
<WTH135-1> confitemini Domino quoniam bonus quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-2> confitemini Deo deorum quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-3> confitemini Domino dominorum quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-4> qui facit mirabilia magna solus quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-5> qui fecit caelos in sapientia quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-6> qui firmavit terram super aquas quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-7> qui fecit luminaria magna quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-8> solem in potestatem diei quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-9> lunam et stellas in potestatem noctis quoniam in aeternum misericordia eius<CM>
<WTH135-10> qui percussit Aegyptum cum primitivis suis quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-11> et eduxit Israhel de medio eorum quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-12> in manu valida et in brachio extento quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-13> qui divisit mare Rubrum in divisiones quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-14> et eduxit Israhel in medio eius quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-15> et convolvit Pharao et exercitum eius in mari Rubro quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-16> qui duxit populum suum per desertum quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-17> qui percussit reges magnos quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-18> et occidit reges magnificos quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-19> Seon regem Amorreorum quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-20> et Og regem Basan quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-21> et dedit terram eorum in hereditatem quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-22> hereditatem Israhel servo suo quoniam in aeternum misericordia eius<CM>
<WTH135-23> quia in humilitate nostra memor fuit nostri quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-24> et redemit nos de hostibus nostris quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-25> qui dat panem omni carni quoniam in aeternum misericordia eius
<WTH135-26> confitemini Deo caeli quoniam in aeternum misericordia eius<CM>
<WTH136-1> super flumina Babylonis ibi sedimus et flevimus cum recordaremur Sion
<WTH136-2> super salices in medio eius suspendimus citharas nostras
<WTH136-3> quoniam ibi interrogaverunt nos qui captivos duxerunt nos verba carminis et qui adfligebant nos laeti canite nobis de canticis Sion
<WTH136-4> quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena
<WTH136-5> si oblitus fuero tui Hierusalem in oblivione sit dextera mea
<WTH136-6> adhereat lingua mea gutturi meo si non recordatus fuero tui si non praeposuero Hierusalem in principio laetitiae meae<CM>
<WTH136-7> memento Domine filiorum Edom in diem Hierusalem dicentium evacuate evacuate usque ad fundamentum eius
<WTH136-8> filia Babylon vastata beatus qui retribuet tibi vicissitudinem tuam quam retribuisti nobis
<WTH136-9> beatus qui tenebit et adlidet parvulos tuos ad petram<CM>
<WTH137-1> <FO><FO>David<Fo><Fo> confitebor tibi in toto corde meo in conspectu deorum cantabo tibi
<WTH137-2> adorabo in templo sancto tuo et confitebor nomini tuo super misericordia tua et super veritate tua quia magnificasti super omne nomen tuum eloquium tuum
<WTH137-3> in die invocabo et exaudies me dilatabis animae meae fortitudinem
<WTH137-4> confiteantur tibi Domine omnes reges terrae quoniam audierunt eloquia oris tui
<WTH137-5> et cantent in viis Domini quoniam magna gloria Domini<CM>
<WTH137-6> quoniam excelsus Dominus et humilem respicit et excelsa de longe cognoscit
<WTH137-7> si ambulavero in medio tribulationis vivificabis me super furorem inimicorum meorum mittes manum tuam et salvabit me dextera tua
<WTH137-8> Dominus operabitur pro me Domine misericordia tua in aeternum opera manuum tuarum ne dimittas<CM>
<WTH138-1> <FO><FO>pro victoria David canticum<Fo><Fo> Domine investigasti me et cognovisti
<WTH138-2> tu cognovisti sessionem meam et surrectionem meam
<WTH138-3> intellexisti malum meum de longe semitam meam et accubitionem meam eventilasti
<WTH138-4> et omnes vias meas intellexisti quia non est eloquium in lingua mea
<WTH138-5> ecce Domine nosti omnia retrorsum et ante formasti me et posuisti super me manum tuam
<WTH138-6> super me est scientia et excelsior est non potero ad eam<CM>
<WTH138-7> quo ibo ab spiritu tuo et quo a facie tua fugiam
<WTH138-8> si ascendero in caelum ibi es tu si iacuero in inferno ades
<WTH138-9> si sumpsero pinnas diluculo habitavero in novissimo maris
<WTH138-10> etiam ibi manus tua deducet me et tenebit me dextera tua
<WTH138-11> si dixero forte tenebrae operient me nox quoque lux erit circa me
<WTH138-12> nec tenebrae habent tenebras apud te et nox quasi dies lucet similes sunt tenebrae et lux
<WTH138-13> quoniam tu possedisti renes meos orsusque es me in utero matris meae
<WTH138-14> confitebor tibi quoniam terribiliter magnificasti me mirabilia opera tua et anima mea novit nimis
<WTH138-15> non sunt operta ossa mea a te quibus factus sum in abscondito imaginatus sum in novissimis terrae
<WTH138-16> informem adhuc me viderunt oculi tui et in libro tuo omnes scribentur dies formatae sunt et non est una in eis<CM>
<WTH138-17> mihi autem quam honorabiles facti sunt amici tui Deus quam fortes pauperes eorum
<WTH138-18> dinumerabo eos et harena plures erunt evigilavi et adhuc sum tecum
<WTH138-19> si occideris Deus impium viri sanguinum declinate a me
<WTH138-20> qui contradicent tibi scelerate elati sunt frustra adversarii tui
<WTH138-21> nonne odientes te Domine odivi et contra adversarios tuos distabui
<WTH138-22> perfecto odio oderam illos inimici facti sunt mihi
<WTH138-23> scrutare me Deus et cognosce cor meum proba me et scito cogitationes meas
<WTH138-24> et vide si via idoli in me est et deduc me in via aeterna<CM>
<WTH139-1> <FO><FO>pro victoria canticum David<Fo><Fo>
<WTH139-2> erue me Domine ab homine malo a viris iniquis serva me
<WTH139-3> qui cogitaverunt malitias in corde tota die versati sunt in proeliis
<WTH139-4> exacuerunt linguam suam quasi serpens venenum aspidis sub labiis eorum semper
<WTH139-5> custodi me Domine de manu impii a viro iniquitatum serva me qui cogitaverunt subplantare gressus meos
<WTH139-6> absconderunt superbi laqueum mihi et funibus extenderunt rete iuxta semitam offendiculum posuerunt mihi semper
<WTH139-7> dixi Domino Deus meus tu audi Domine vocem deprecationis meae<CM>
<WTH139-8> Domine Deus fortitudo salutis meae protexisti caput meum in die belli
<WTH139-9> ne des Domine desideria impii scelera eius ne effundantur et eleventur semper
<WTH139-10> amaritudo convivarum meorum labor labiorum eorum operiat eos
<WTH139-11> cadent super eos carbones ignis deicies eos in foveas ut non consurgant
<WTH139-12> vir linguosus non dirigetur in terra virum iniquum mala capient in interitu
<WTH139-13> scio quod faciet Dominus causam inopis iudicia pauperum<CM>
<WTH139-14> attamen iusti confitebuntur nomini tuo habitabunt recti cum vultu tuo
<WTH140-1> <FO><FO>canticum David<Fo><Fo> Domine clamavi ad te festina mihi exaudi vocem meam clamantis ad te
<WTH140-2> dirigatur oratio mea sicut incensum in conspectu tuo elevatio manuum mearum sacrificium vespertinum
<WTH140-3> pone Domine custodem ori meo serva paupertatem labiorum meorum<CM>
<WTH140-4> ne declines cor meum in verbum malum volvere cogitationes impias cum viris operantibus iniquitatem neque comedere in deliciis eorum
<WTH140-5> corripiat me iustus in misericordia et arguat me oleum amaritudinis non inpinguet caput meum quia adhuc et oratio mea pro malitiis eorum
<WTH140-6> sublati sunt iuxta petram iudices eorum et audient verba mea quoniam decora sunt
<WTH140-7> sicut agricola cum scindit terram sic dissipata sunt ossa nostra in ore inferi
<WTH140-8> quia ad te Domine Deus oculi mei in te speravi ne evacues animam meam
<WTH140-9> custodi me de manibus laquei quod posuerunt mihi et de offendiculis operantium iniquitatem<CM>
<WTH140-10> incident in rete eius impii simul ego autem transibo
<WTH141-1> <FO><FO>eruditio David cum esset in spelunca oratio<Fo><Fo><WTH141-2> voce mea ad Dominum clamavi voce mea ad Dominum deprecatus sum
<WTH141-3> effundam in conspectu eius eloquium meum tribulationem meam coram illo adnuntiabo<CM>
<WTH141-4> cum anxius in me fuerit spiritus meus tu enim nosti semitam meam in via hac qua ambulabo absconderunt laqueum mihi
<WTH141-5> respice ad dexteram et vide quia non sit qui cognoscat me periit fuga a me non est qui quaerat animam meam
<WTH141-6> clamavi ad te Domine dixi tu spes mea pars mea in terra viventium
<WTH141-7> ausculta deprecationem meam quoniam infirmatus sum nimis libera me a persecutoribus quoniam confortati sunt super me<CM>
<WTH141-8> educ de carcere animam meam ut confiteatur nomini tuo me expectant iusti cum retribueris mihi
<WTH142-1> <FO><FO>canticum David<Fo><Fo> Domine exaudi orationem meam ausculta deprecationem meam in veritate tua exaudi me in iustitia tua
<WTH142-2> et non venias ad iudicandum cum servo tuo quia non iustificabitur in conspectu tuo omnis vivens
<WTH142-3> persecutus est enim inimicus animam meam confregit in terra vitam meam posuit me in tenebris quasi mortuos antiquos
<WTH142-4> et anxius fuit in me spiritus meus in medio mei sollicitum fuit cor meum
<WTH142-5> recordabar dierum antiquorum meditabar omnia opera tua facta manuum tuarum loquebar<CM>
<WTH142-6> expandi manus meas ad te anima mea quasi terra sitiens ad te semper
<WTH142-7> cito exaudi me Domine defecit spiritus meus ne abscondas faciem tuam a me et conparabor descendentibus in lacum
<WTH142-8> fac me audire mane misericordiam tuam quoniam in te confido notam fac mihi viam in qua ambulo quoniam ad te levavi animam meam
<WTH142-9> libera me de inimicis meis Domine a te protectus sum
<WTH142-10> doce me ut faciam voluntatem tuam quia tu Deus meus spiritus tuus bonus deducet me in terra recta
<WTH142-11> propter nomen tuum Domine vivificabis me in iustitia tua educes de angustia animam meam<CM>
<WTH142-12> et in misericordia tua dissipabis inimicos meos et perdes omnes ligantes animam meam ego enim sum servus tuus
<WTH143-1> <FO><FO>David<Fo><Fo> benedictus Dominus fortis meus qui docet manus meas ad proelium digitos meos ad bellum
<WTH143-2> misericordia mea et fortitudo mea auxiliator meus et salvator meus scutum meum et in ipso speravi qui subiecit populos mihi
<WTH143-3> Domine quid est homo quia cognoscis eum filius hominis quia conputas eum
<WTH143-4> homo vanitati adsimilatus est dies eius quasi umbra pertransiens
<WTH143-5> Domine inclina caelos tuos et descende tange montes et fumigabunt
<WTH143-6> mica fulmine et dissipa eos mitte sagittam tuam et interfice illos
<WTH143-7> extende manum tuam de excelso libera me et erue me de aquis multis de manu filiorum alienorum<CM>
<WTH143-8> quorum os locutum est vanitatem et dextera eorum dextera mendacii
<WTH143-9> Deus canticum novum cantabo tibi in psalterio decacordo psallam tibi
<WTH143-10> qui dat salutem regibus qui eruit David servum suum de gladio pessimo
<WTH143-11> libera me et erue me de manu filiorum alienorum quorum os locutum est vanitatem et dextera eorum dextera mendacii
<WTH143-12> ut sint filii nostri quasi plantatio crescens in adulescentia sua filiae nostrae quasi anguli ornati ad similitudinem templi
<WTH143-13> promptuaria nostra plena et supereffundentia ex hoc in illud pecora nostra in milibus et innumerabilia in conpitis nostris
<WTH143-14> tauri nostri pingues non est interruptio et non est egressus et non est ululatus in plateis nostris<CM>
<WTH143-15> beatus populus cuius talia sunt beatus populus cuius Dominus Deus suus
<WTH144-1> <FO><FO>hymnus David<Fo><Fo> aleph exaltabo te Deus meus rex et benedicam nomini tuo in aeternum et ultra
<WTH144-2> beth in omni die benedicam tibi et laudabo nomen tuum in sempiternum iugiter
<WTH144-3> gimel magnus Deus et laudabilis nimis et magnificentiae eius non est inventio
<WTH144-4> deleth generatio ad generationem laudabit opera tua et fortitudines tuas adnuntiabunt
<WTH144-5> he decorem gloriae magnitudinis tuae et verba mirabilium tuorum loquar
<WTH144-6> vav et fortitudinem horribilium tuorum loquentur et magnitudines tuas narrabo
<WTH144-7> zai memoriam multae bonitatis tuae loquentur et iustitias tuas laudabunt
<WTH144-8> heth clemens et misericors Dominus patiens et multae miserationis<CM>
<WTH144-9> teth bonus Dominus omnibus et misericordiae eius in universa opera eius
<WTH144-10> ioth confiteantur tibi Domine omnia opera tua et sancti tui benedicant tibi
<WTH144-11> caph gloriam regni tui dicent et fortitudines tuas loquentur
<WTH144-12> lameth ut ostendant filiis hominum fortitudines eius et gloriam decoris regni eius
<WTH144-13> mem regnum tuum regnum omnium saeculorum et potestas tua in omni generatione et generatione
<WTH144-14> samech sustentat Dominus omnes corruentes et erigit universos iacentes
<WTH144-15> ain oculi eorum in te sperant et tu das eis escam suam in tempore suo
<WTH144-16> fe aperis manus tuas et imples omne animal refectione
<WTH144-17> sade iustus Dominus in omnibus viis suis et sanctus in omnibus operibus suis
<WTH144-18> coph iuxta est Dominus omnibus qui invocant eum omnibus qui invocant eum in veritate
<WTH144-19> res placitum timentium se faciet et clamorem eorum audiet et salvabit eos
<WTH144-20> sen custodit Dominus omnes diligentes se et universos impios conteret<CM>
<WTH144-21> thau laudem Domini loquetur os meum et benedicet omnis caro nomini sancto eius in aeternum et iugiter
<WTH145-1> <FO><FO>alleluia<Fo><Fo><WTH145-2> lauda anima mea Dominum laudabo Dominum in vita mea cantabo Deo meo quamdiu sum nolite confidere in principibus
<WTH145-3> in filio hominis cui non est salus
<WTH145-4> egredietur spiritus eius et revertetur in humum suam in die illa peribunt cogitationes eius<CM>
<WTH145-5> beatus cuius Deus Iacob auxiliator eius spes eius in Domino Deo suo
<WTH145-6> qui fecit caelos et terram mare et omnia quae in eis sunt
<WTH145-7> et custodit veritatem in sempiternum qui facit iudicium calumniam sustinentibus et dat panem esurientibus Dominus solvit vinctos
<WTH145-8> Dominus inluminat caecos Dominus erigit adlisos Dominus diligit iustos
<WTH145-9> Dominus custodit advenas pupillum et viduam suscipiet et viam impiorum conteret
<WTH145-10> regnabit Dominus in aeternum Deus tuus Sion in generationem et generationem<CM>
<WTH146-1> <FO><FO>alleluia<Fo><Fo> laudate Dominum quoniam bonum est canticum Dei nostri quoniam decorum est pulchra laudatio
<WTH146-2> aedificabit Hierusalem Dominus eiectos Israhel congregabit
<WTH146-3> qui sanat contritos corde et alligat plagas eorum
<WTH146-4> qui numerat multitudinem stellarum et omnes nomine suo vocat
<WTH146-5> magnus Dominus noster et multus fortitudine prudentiae eius non est numerus
<WTH146-6> suscipiens mansuetos Dominus humilians impios usque ad terram
<WTH146-7> canite Domino in confessione canite Deo nostro in cithara
<WTH146-8> qui operit caelos nubibus et praebet terrae pluviam et oriri facit in montibus germen
<WTH146-9> qui dat iumentis panem suum filiis corvi clamantibus
<WTH146-10> non est in fortitudine equi voluntas eius neque in tibiis viri placetur ei
<WTH146-11> placetur Domino in his qui timent eum et expectant misericordiam eius<CM>
lauda Hierusalem Dominum cane Deum tuum Sion
quia confortavit vectes portarum tuarum benedixit filiis tuis in medio tui
qui posuit terminum tuum pacem adipe frumenti saturavit te
qui emittit eloquium suum terrae velociter curret verbum eius
qui dat nivem quasi lanam pruinas quasi cinerem spargit
proicit glaciem suam quasi buccellas ante faciem frigoris eius quis stabit
mittet verbum suum et solvet illa spirabit spiritu suo et fluent aquae
qui adnuntiat verbum suum Iacob praecepta sua et iudicia sua Israhel
non fecit similiter omni genti et iudicia eius non cognoscent alleluia<CM>
<FO><FO>alleluia<Fo><Fo> laudate Dominum de caelis laudate eum in excelsis
laudate eum omnes angeli eius laudate eum omnes exercitus eius
laudate eum sol et luna laudate eum omnes stellae luminis
laudate eum caeli caelorum et aquae quae super caelos sunt
laudent nomen Domini quoniam ipse mandavit et creata sunt
et statuit ea in saeculum et in saeculum praeceptum dedit et non praeteribit<CM>
laudate Dominum de terra dracones et omnes abyssi
ignis et grando nix et glacies ventus turbo quae facitis sermonem eius
montes et omnes colles lignum fructiferum et universae cedri
bestiae et omnia iumenta reptilia et aves volantes
reges terrae et omnes populi principes et universi iudices terrae
iuvenes et virgines senes cum pueris laudent nomen Domini
quoniam sublime nomen eius solius
gloria eius in caelo et in terra et exaltavit cornu populi sui laus omnibus sanctis eius filiis Israhel populo adpropinquanti sibi alleluia<CM>
<FO><FO>alleluia<Fo><Fo> cantate Domino canticum novum laus eius in congregatione sanctorum
laetetur Israhel in factore suo filii Sion exultent in rege suo
laudent nomen eius in choro in tympano et cithara cantent ei
quia conplacet sibi Dominus in populo suo exaltabit mansuetos in Iesu
exultabunt sancti in gloria laudabunt in cubilibus suis<CM>
exaltationes Dei in gutture eorum et gladii ancipites in manibus eorum
ad faciendam vindictam in gentibus increpationes in populis
ut alligent reges eorum catenis et inclitos eorum conpedibus ferreis
ut faciant in eis iudicium scriptum decor est omnium sanctorum eius alleluia<CM>
alleluia laudate Deum in sancto eius laudate eum in fortitudine potentiae eius
laudate eum in fortitudinibus eius laudate eum iuxta multitudinem magnificentiae suae
laudate eum in clangore bucinae laudate eum in psalterio et cithara
laudate eum in tympano et choro laudate eum in cordis et organo
laudate eum in cymbalis sonantibus laudate eum in cymbalis tinnientibus
omne quod spirat laudet Dominum alleluia<CM>
parabolae Salomonis filii David regis Israhel
ad sciendam sapientiam et disciplinam
ad intellegenda verba prudentiae et suscipiendam eruditionem doctrinae iustitiam et iudicium et aequitatem
ut detur parvulis astutia adulescenti scientia et intellectus
audiens sapiens sapientior erit et intellegens gubernacula possidebit
animadvertet parabolam et interpretationem verba sapientium et enigmata eorum<CM>
timor Domini principium scientiae sapientiam atque doctrinam stulti despiciunt
audi fili mi disciplinam patris tui et ne dimittas legem matris tuae
ut addatur gratia capiti tuo et torques collo tuo<CM>
fili mi si te lactaverint peccatores ne adquiescas
si dixerint veni nobiscum insidiemur sanguini abscondamus tendiculas contra insontem frustra
degluttiamus eum sicut infernus viventem et integrum quasi descendentem in lacum
omnem pretiosam substantiam repperiemus implebimus domos nostras spoliis
sortem mitte nobiscum marsuppium unum sit omnium nostrum
fili mi ne ambules cum eis prohibe pedem tuum a semitis eorum
pedes enim illorum ad malum currunt et festinant ut effundant sanguinem
frustra autem iacitur rete ante oculos pinnatorum
ipsique contra sanguinem suum insidiantur et moliuntur fraudes contra animas suas
sic semitae omnis avari animas possidentium rapiunt<CM>
sapientia foris praedicat in plateis dat vocem suam
in capite turbarum clamitat in foribus portarum urbis profert verba sua dicens
usquequo parvuli diligitis infantiam et stulti ea quae sibi sunt noxia cupiunt et inprudentes odibunt scientiam
convertimini ad correptionem meam en proferam vobis spiritum meum et ostendam verba mea
quia vocavi et rennuistis extendi manum meam et non fuit qui aspiceret
despexistis omne consilium meum et increpationes meas neglexistis
ego quoque in interitu vestro ridebo et subsannabo cum vobis quod timebatis advenerit
cum inruerit repentina calamitas et interitus quasi tempestas ingruerit quando venerit super vos tribulatio et angustia
tunc invocabunt me et non exaudiam mane consurgent et non invenient me
eo quod exosam habuerint disciplinam et timorem Domini non susceperint
nec adquieverint consilio meo et detraxerint universae correptioni meae
comedent igitur fructus viae suae suisque consiliis saturabuntur
aversio parvulorum interficiet eos et prosperitas stultorum perdet illos
qui autem me audierit absque terrore requiescet et abundantia perfruetur malorum timore sublato<CM>
fili mi si susceperis sermones meos et mandata mea absconderis penes te
ut audiat sapientiam auris tua inclina cor tuum ad noscendam prudentiam
si enim sapientiam invocaveris et inclinaveris cor tuum prudentiae
si quaesieris eam quasi pecuniam et sicut thesauros effoderis illam
tunc intelleges timorem Domini et scientiam Dei invenies
quia Dominus dat sapientiam et ex ore eius scientia et prudentia
custodiet rectorum salutem et proteget gradientes simpliciter
servans semitas iustitiae et vias sanctorum custodiens
tunc intelleges iustitiam et iudicium et aequitatem et omnem semitam bonam<CM>
si intraverit sapientia cor tuum et scientia animae tuae placuerit
consilium custodiet te prudentia servabit te
ut eruaris de via mala ab homine qui perversa loquitur
qui relinquunt iter rectum et ambulant per vias tenebrosas
qui laetantur cum malefecerint et exultant in rebus pessimis
quorum viae perversae et infames gressus eorum
ut eruaris a muliere aliena et ab extranea quae mollit sermones suos
et relinquit ducem pubertatis suae
et pacti Dei sui oblita est inclinata est enim ad mortem domus eius et ad impios semitae ipsius
omnes qui ingrediuntur ad eam non revertentur nec adprehendent semitas vitae
ut ambules in via bona et calles iustorum custodias
qui enim recti sunt habitabunt in terra et simplices permanebunt in ea
impii vero de terra perdentur et qui inique agunt auferentur ex ea<CM>
fili mi ne obliviscaris legis meae et praecepta mea custodiat cor tuum
longitudinem enim dierum et annos vitae et pacem adponent tibi
misericordia et veritas non te deserant circumda eas gutturi tuo et describe in tabulis cordis tui
et invenies gratiam et disciplinam bonam coram Deo et hominibus
habe fiduciam in Domino ex toto corde tuo et ne innitaris prudentiae tuae
in omnibus viis tuis cogita illum et ipse diriget gressus tuos<CM>
ne sis sapiens apud temet ipsum time Dominum et recede a malo
sanitas quippe erit umbilico tuo et inrigatio ossuum tuorum
honora Dominum de tua substantia et de primitiis omnium frugum tuarum
et implebuntur horrea tua saturitate et vino torcularia redundabunt
disciplinam Domini fili mi ne abicias nec deficias cum ab eo corriperis
quem enim diligit Dominus corripit et quasi pater in filio conplacet sibi<CM>
beatus homo qui invenit sapientiam et qui affluit prudentia
melior est adquisitio eius negotiatione argenti et auro primo fructus eius
pretiosior est cunctis opibus et omnia quae desiderantur huic non valent conparari
longitudo dierum in dextera eius in sinistra illius divitiae et gloria
viae eius viae pulchrae et omnes semitae illius pacificae
lignum vitae est his qui adprehenderint eam et qui tenuerit eam beatus
Dominus sapientia fundavit terram stabilivit caelos prudentia
sapientia illius eruperunt abyssi et nubes rore concrescunt<CM>
fili mi ne effluant haec ab oculis tuis custodi legem atque consilium
et erit vita animae tuae et gratia faucibus tuis
tunc ambulabis fiducialiter in via tua et pes tuus non inpinget
si dormieris non timebis quiesces et suavis erit somnus tuus
ne paveas repentino terrore et inruentes tibi potentias impiorum
Dominus enim erit in latere tuo et custodiet pedem tuum ne capiaris<CM>
noli prohibere benefacere eum qui potest si vales et ipse benefac
ne dicas amico tuo vade et revertere et cras dabo tibi cum statim possis dare
ne moliaris amico tuo malum cum ille in te habeat fiduciam
ne contendas adversus hominem frustra cum ipse tibi nihil mali fecerit
ne aemuleris hominem iniustum nec imiteris vias eius
quia abominatio Domini est omnis inlusor et cum simplicibus sermocinatio eius
egestas a Domino in domo impii habitacula autem iustorum benedicentur
inlusores ipse deludet et mansuetis dabit gratiam
gloriam sapientes possidebunt stultorum exaltatio ignominia<CM>
audite filii disciplinam patris et adtendite ut sciatis prudentiam
donum bonum tribuam vobis legem meam ne derelinquatis
nam et ego filius fui patris mei tenellus et unigenitus coram matre mea
et docebat me atque dicebat suscipiat verba mea cor tuum custodi praecepta mea et vives
posside sapientiam posside prudentiam ne obliviscaris neque declines a verbis oris mei
ne dimittas eam et custodiet te dilige eam et servabit te
principium sapientiae posside sapientiam et in omni possessione tua adquire prudentiam
arripe illam et exaltabit te glorificaberis ab ea cum eam fueris amplexatus
dabit capiti tuo augmenta gratiarum et corona inclita proteget te
audi fili mi et suscipe verba mea ut multiplicentur tibi anni vitae
viam sapientiae monstravi tibi duxi te per semitas aequitatis
quas cum ingressus fueris non artabuntur gressus tui et currens non habebis offendiculum
tene disciplinam ne dimittas eam custodi illam quia ipsa est vita tua<CM>
ne delecteris semitis impiorum nec tibi placeat malorum via
fuge ab ea ne transeas per illam declina et desere eam
non enim dormiunt nisi malefecerint et rapitur somnus ab eis nisi subplantaverint
comedunt panem impietatis et vinum iniquitatis bibunt
iustorum autem semita quasi lux splendens procedit et crescit usque ad perfectam diem
via impiorum tenebrosa nesciunt ubi corruant<CM>
fili mi ausculta sermones meos et ad eloquia mea inclina aurem tuam
ne recedant ab oculis tuis custodi ea in medio cordis tui
vita enim sunt invenientibus ea et universae carni sanitas
omni custodia serva cor tuum quia ex ipso vita procedit
remove a te os pravum et detrahentia labia sint procul a te
oculi tui recta videant et palpebrae tuae praecedant gressus tuos
dirige semitam pedibus tuis et omnes viae tuae stabilientur
ne declines ad dexteram et ad sinistram averte pedem tuum a malo<CM>
fili mi adtende sapientiam meam et prudentiae meae inclina aurem tuam
ut custodias cogitationes et disciplinam labia tua conservent
favus enim stillans labia meretricis et nitidius oleo guttur eius
novissima autem illius amara quasi absinthium et acuta quasi gladius biceps
pedes eius descendunt in mortem et ad inferos gressus illius penetrant
per semitam vitae non ambulat vagi sunt gressus eius et investigabiles
nunc ergo fili audi me et ne recedas a verbis oris mei
longe fac ab ea viam tuam et ne adpropinques foribus domus eius
ne des alienis honorem tuum et annos tuos crudeli
ne forte impleantur extranei viribus tuis et labores tui sint in domo aliena
et gemas in novissimis quando consumpseris carnes et corpus tuum et dicas
cur detestatus sum disciplinam et increpationibus non adquievit cor meum
nec audivi vocem docentium me et magistris non inclinavi aurem meam
paene fui in omni malo in medio ecclesiae et synagogae<CM>
bibe aquam de cisterna tua et fluenta putei tui
deriventur fontes tui foras et in plateis aquas tuas divide
habeto eas solus nec sint alieni participes tui
sit vena tua benedicta et laetare cum muliere adulescentiae tuae
cerva carissima et gratissimus hinulus ubera eius inebrient te omni tempore in amore illius delectare iugiter
quare seduceris fili mi ab aliena et foveris sinu alterius
respicit Dominus vias hominis et omnes gressus illius considerat
iniquitates suae capiunt impium et funibus peccatorum suorum constringitur
ipse morietur quia non habuit disciplinam et multitudine stultitiae suae decipietur<CM>
fili mi si spoponderis pro amico tuo defixisti apud extraneum manum tuam
inlaqueatus es verbis oris tui et captus propriis sermonibus
fac ergo quod dico fili mi et temet ipsum libera quia incidisti in manu proximi tui discurre festina suscita amicum tuum
ne dederis somnum oculis tuis nec dormitent palpebrae tuae
eruere quasi dammula de manu et quasi avis de insidiis aucupis<CM>
vade ad formicam o piger et considera vias eius et disce sapientiam
quae cum non habeat ducem nec praeceptorem nec principem
parat aestate cibum sibi et congregat in messe quod comedat
usquequo piger dormis quando consurges ex somno tuo
paululum dormies paululum dormitabis paululum conseres manus ut dormias
et veniet tibi quasi viator egestas et pauperies quasi vir armatus<CM>
homo apostata vir inutilis graditur ore perverso
annuit oculis terit pede digito loquitur
pravo corde machinatur malum et in omni tempore iurgia seminat
huic extemplo veniet perditio sua et subito conteretur nec habebit ultra medicinam
sex sunt quae odit Dominus et septimum detestatur anima eius
oculos sublimes linguam mendacem manus effundentes innoxium sanguinem
cor machinans cogitationes pessimas pedes veloces ad currendum in malum
proferentem mendacia testem fallacem et eum qui seminat inter fratres discordias<CM>
conserva fili mi praecepta patris tui et ne dimittas legem matris tuae
liga ea in corde tuo iugiter et circumda gutturi tuo
cum ambulaveris gradiantur tecum cum dormieris custodiant te et evigilans loquere cum eis
quia mandatum lucerna est et lex lux et via vitae increpatio disciplinae
ut custodiant te a muliere mala et a blanda lingua extraneae
non concupiscat pulchritudinem eius cor tuum nec capiaris nutibus illius
pretium enim scorti vix unius est panis mulier autem viri pretiosam animam capit
numquid abscondere potest homo ignem in sinu suo ut vestimenta illius non ardeant
aut ambulare super prunas et non conburentur plantae eius
sic qui ingreditur ad mulierem proximi sui non erit mundus cum tetigerit eam
non grandis est culpae cum quis furatus fuerit furatur enim ut esurientem impleat animam
deprehensus quoque reddet septuplum et omnem substantiam domus suae tradet
qui autem adulter est propter cordis inopiam perdet animam suam
turpitudinem et ignominiam congregat sibi et obprobrium illius non delebitur
quia zelus et furor viri non parcet in die vindictae
nec adquiescet cuiusquam precibus nec suscipiet pro redemptione dona plurima<CM>
fili mi custodi sermones meos et praecepta mea reconde tibi
serva mandata mea et vives et legem meam quasi pupillam oculi tui
liga eam in digitis tuis scribe illam in tabulis cordis tui
dic sapientiae soror mea es et prudentiam voca amicam tuam
ut custodiat te a muliere extranea et ab aliena quae verba sua dulcia facit<CM>
de fenestra enim domus meae per cancellos prospexi
et video parvulos considero vecordem iuvenem
qui transit in platea iuxta angulum et propter viam domus illius graditur
in obscuro advesperascente die in noctis tenebris et caligine
et ecce mulier occurrit illi ornatu meretricio praeparata ad capiendas animas garrula et vaga
quietis inpatiens nec valens in domo consistere pedibus suis
nunc foris nunc in plateis nunc iuxta angulos insidians
adprehensumque deosculatur iuvenem et procaci vultu blanditur dicens
victimas pro salute debui hodie reddidi vota mea
idcirco egressa sum in occursum tuum desiderans te videre et repperi
intexui funibus lectum meum stravi tapetibus pictis ex Aegypto
aspersi cubile meum murra et aloe et cinnamomo
veni inebriemur uberibus donec inlucescat dies et fruamur cupitis amplexibus
non est enim vir in domo sua abiit via longissima
sacculum pecuniae secum tulit in die plenae lunae reversurus est domum suam
inretivit eum multis sermonibus et blanditiis labiorum protraxit illum
statim eam sequitur quasi bos ductus ad victimam et quasi agnus lasciviens et ignorans quod ad vincula stultus trahatur
donec transfigat sagitta iecur eius velut si avis festinet ad laqueum et nescit quia de periculo animae illius agitur<CM>
nunc ergo fili audi me et adtende verba oris mei
ne abstrahatur in viis illius mens tua neque decipiaris semitis eius
multos enim vulneratos deiecit et fortissimi quique interfecti sunt ab ea
viae inferi domus eius penetrantes interiora mortis<CM>
numquid non sapientia clamitat et prudentia dat vocem suam
in summis excelsisque verticibus super viam in mediis semitis stans
iuxta portas civitatis in ipsis foribus loquitur dicens
o viri ad vos clamito et vox mea ad filios hominum
intellegite parvuli astutiam et insipientes animadvertite
audite quoniam de rebus magnis locutura sum et aperientur labia mea ut recta praedicent
veritatem meditabitur guttur meum et labia mea detestabuntur impium
iusti sunt omnes sermones mei non est in eis pravum quid neque perversum
recti sunt intellegentibus et aequi invenientibus scientiam
accipite disciplinam meam et non pecuniam doctrinam magis quam aurum eligite
melior est enim sapientia cunctis pretiosissimis et omne desiderabile ei non potest conparari<CM>
ego sapientia habito in consilio et eruditis intersum cogitationibus
timor Domini odit malum arrogantiam et superbiam et viam pravam et os bilingue detestor
meum est consilium et aequitas mea prudentia mea est fortitudo
per me reges regnant et legum conditores iusta decernunt
per me principes imperant et potentes decernunt iustitiam
ego diligentes me diligo et qui mane vigilant ad me invenient me
mecum sunt divitiae et gloria opes superbae et iustitia
melior est fructus meus auro et pretioso lapide et genimina mea argento electo
in viis iustitiae ambulo in medio semitarum iudicii
ut ditem diligentes me et thesauros eorum repleam<CM>
Dominus possedit me initium viarum suarum antequam quicquam faceret a principio
ab aeterno ordita sum et ex antiquis antequam terra fieret
necdum erant abyssi et ego iam concepta eram necdum fontes aquarum eruperant
necdum montes gravi mole constiterant ante colles ego parturiebar
adhuc terram non fecerat et flumina et cardines orbis terrae
quando praeparabat caelos aderam quando certa lege et gyro vallabat abyssos
quando aethera firmabat sursum et librabat fontes aquarum
quando circumdabat mari terminum suum et legem ponebat aquis ne transirent fines suos quando adpendebat fundamenta terrae
cum eo eram cuncta conponens et delectabar per singulos dies ludens coram eo omni tempore
ludens in orbe terrarum et deliciae meae esse cum filiis hominum<CM>
nunc ergo filii audite me beati qui custodiunt vias meas
audite disciplinam et estote sapientes et nolite abicere eam
beatus homo qui audit me qui vigilat ad fores meas cotidie et observat ad postes ostii mei
qui me invenerit inveniet vitam et hauriet salutem a Domino
qui autem in me peccaverit laedet animam suam omnes qui me oderunt diligunt mortem<CM>
sapientia aedificavit sibi domum excidit columnas septem
immolavit victimas suas miscuit vinum et proposuit mensam suam
misit ancillas suas ut vocarent ad arcem et ad moenia civitatis
si quis est parvulus veniat ad me et insipientibus locuta est
venite comedite panem meum et bibite vinum quod miscui vobis
relinquite infantiam et vivite et ambulate per vias prudentiae
qui erudit derisorem ipse sibi facit iniuriam et qui arguit impium generat maculam sibi
noli arguere derisorem ne oderit te argue sapientem et diliget te
da sapienti et addetur ei sapientia doce iustum et festinabit accipere
principium sapientiae timor Domini et scientia sanctorum prudentia
per me enim multiplicabuntur dies tui et addentur tibi anni vitae
si sapiens fueris tibimet ipsi eris si inlusor solus portabis malum<CM>
mulier stulta et clamosa plenaque inlecebris et nihil omnino sciens
sedit in foribus domus suae super sellam in excelso urbis loco
ut vocaret transeuntes viam et pergentes itinere suo
quis est parvulus declinet ad me et vecordi locuta est
aquae furtivae dulciores sunt et panis absconditus suavior
et ignoravit quod gigantes ibi sint et in profundis inferni convivae eius<CM>
parabolae Salomonis filius sapiens laetificat patrem filius vero stultus maestitia est matris suae<CM>
non proderunt thesauri impietatis iustitia vero liberabit a morte
non adfliget Dominus fame animam iusti et insidias impiorum subvertet<CM>
egestatem operata est manus remissa manus autem fortium divitias parat<CM>
qui congregat in messe filius sapiens est qui autem stertit aestate filius confusionis<CM>
benedictio super caput iusti os autem impiorum operit iniquitatem<CM>
memoria iusti cum laudibus et nomen impiorum putrescet<CM>
sapiens corde praecepta suscipiet stultus caeditur labiis<CM>
qui ambulat simpliciter ambulat confidenter qui autem depravat vias suas manifestus erit<CM>
qui annuit oculo dabit dolorem stultus labiis verberabitur<CM>
vena vitae os iusti et os impiorum operiet iniquitatem<CM>
odium suscitat rixas et universa delicta operit caritas<CM>
in labiis sapientis invenietur sapientia et virga in dorso eius qui indiget corde<CM>
sapientes abscondunt scientiam os autem stulti confusioni proximum est<CM>
substantia divitis urbs fortitudinis eius pavor pauperum egestas eorum<CM>
opus iusti ad vitam fructus impii ad peccatum<CM>
via vitae custodienti disciplinam qui autem increpationes relinquit errat<CM>
abscondunt odium labia mendacia qui profert contumeliam insipiens est<CM>
in multiloquio peccatum non deerit qui autem moderatur labia sua prudentissimus est<CM>
argentum electum lingua iusti cor impiorum pro nihilo
labia iusti erudiunt plurimos qui autem indocti sunt in cordis egestate morientur<CM>
benedictio Domini divites facit nec sociabitur ei adflictio<CM>
quasi per risum stultus operatur scelus sapientia autem est viro prudentia<CM>
quod timet impius veniet super eum desiderium suum iustis dabitur
quasi tempestas transiens non erit impius iustus autem quasi fundamentum sempiternum<CM>
sicut acetum dentibus et fumus oculis sic piger his qui miserunt eum<CM>
timor Domini adponet dies et anni impiorum breviabuntur
expectatio iustorum laetitia spes autem impiorum peribit<CM>
fortitudo simplicis via Domini et pavor his qui operantur malum
iustus in aeternum non commovebitur impii autem non habitabunt in terram<CM>
os iusti parturiet sapientiam lingua pravorum peribit
labia iusti considerant placita et os impiorum perversa<CM>
statera dolosa abominatio apud Dominum et pondus aequum voluntas eius<CM>
ubi fuerit superbia ibi erit et contumelia ubi autem humilitas ibi et sapientia<CM>
simplicitas iustorum diriget eos et subplantatio perversorum vastabit illos<CM>
non proderunt divitiae in die ultionis iustitia autem liberabit a morte<CM>
iustitia simplicis diriget viam eius et in impietate sua corruet impius
iustitia rectorum liberabit eos et in insidiis suis capientur iniqui<CM>
mortuo homine impio nulla erit ultra spes et expectatio sollicitorum peribit<CM>
iustus de angustia liberatus est et tradetur impius pro eo<CM>
simulator ore decipit amicum suum iusti autem liberabuntur scientia<CM>
in bonis iustorum exultabit civitas et in perditione impiorum erit laudatio
benedictione iustorum exaltabitur civitas et ore impiorum subvertetur<CM>
qui despicit amicum suum indigens corde est vir autem prudens tacebit
qui ambulat fraudulenter revelat arcana qui autem fidelis est animi celat commissum<CM>
ubi non est gubernator populus corruet salus autem ubi multa consilia<CM>
adfligetur malo qui fidem facit pro extraneo qui autem cavet laqueos securus erit<CM>
mulier gratiosa inveniet gloriam et robusti habebunt divitias<CM>
benefacit animae suae vir misericors qui autem crudelis est et propinquos abicit<CM>
impius facit opus instabile seminanti autem iustitiam merces fidelis<CM>
clementia praeparat vitam et sectatio malorum mortem<CM>
abominabile Domino pravum cor et voluntas eius in his qui simpliciter ambulant<CM>
manus in manu non erit innocens malus semen autem iustorum salvabitur<CM>
circulus aureus in naribus suis mulier pulchra et fatua<CM>
desiderium iustorum omne bonum est praestolatio impiorum furor<CM>
alii dividunt propria et ditiores fiunt alii rapiunt non sua et semper in egestate sunt<CM>
anima quae benedicit inpinguabitur et qui inebriat ipse quoque inebriabitur<CM>
qui abscondit frumenta maledicetur in populis benedictio autem super caput vendentium<CM>
bene consurgit diluculo qui quaerit bona qui autem investigator malorum est opprimetur ab eis<CM>
qui confidet in divitiis suis corruet iusti autem quasi virens folium germinabunt<CM>
qui conturbat domum suam possidebit ventos et qui stultus est serviet sapienti<CM>
fructus iusti lignum vitae et qui suscipit animas sapiens est<CM>
si iustus in terra recipit quanto magis impius et peccator<CM>
qui diligit disciplinam diligit scientiam qui autem odit increpationes insipiens est<CM>
qui bonus est hauriet a Domino gratiam qui autem confidit cogitationibus suis impie agit<CM>
non roborabitur homo ex impietate et radix iustorum non commovebitur<CM>
mulier diligens corona viro suo et putredo in ossibus eius quae confusione res dignas gerit<CM>
cogitationes iustorum iudicia et consilia impiorum fraudulentia<CM>
verba impiorum insidiantur sanguini os iustorum liberabit eos<CM>
verte impios et non erunt domus autem iustorum permanebit<CM>
doctrina sua noscetur vir qui autem vanus et excors est patebit contemptui<CM>
melior est pauper et sufficiens sibi quam gloriosus et indigens pane<CM>
novit iustus animas iumentorum suorum viscera autem impiorum crudelia<CM>
qui operatur terram suam saturabitur panibus qui autem sectatur otium stultissimus est<CM>
desiderium impii munimentum est pessimorum radix autem iustorum proficiet<CM>
propter peccata labiorum ruina proximat malo effugiet autem iustus de angustia<CM>
de fructu oris sui unusquisque replebitur bonis et iuxta opera manuum suarum retribuetur ei<CM>
via stulti recta in oculis eius qui autem sapiens est audit consilia<CM>
fatuus statim indicat iram suam qui autem dissimulat iniuriam callidus est<CM>
qui quod novit loquitur index iustitiae est qui autem mentitur testis est fraudulentus<CM>
est qui promittit et quasi gladio pungitur conscientiae lingua autem sapientium sanitas est<CM>
labium veritatis firmum erit in perpetuum qui autem testis est repentinus concinnat linguam mendacii<CM>
dolus in corde cogitantium mala qui autem ineunt pacis consilia sequitur eos gaudium<CM>
non contristabit iustum quicquid ei acciderit impii autem replebuntur malo<CM>
abominatio Domino labia mendacia qui autem fideliter agunt placent ei<CM>
homo versutus celat scientiam et cor insipientium provocabit stultitiam<CM>
manus fortium dominabitur quae autem remissa est tributis serviet<CM>
maeror in corde viri humiliabit illud et sermone bono laetificabitur<CM>
qui neglegit damnum propter amicum iustus est iter autem impiorum decipiet eos<CM>
non inveniet fraudulentus lucrum et substantia hominis erit auri pretium<CM>
in semita iustitiae vita iter autem devium ducit ad mortem<CM>
filius sapiens doctrina patris qui autem inlusor est non audit cum arguitur<CM>
de fructu oris homo saturabitur bonis anima autem praevaricatorum iniqua<CM>
qui custodit os suum custodit animam suam qui autem inconsideratus est ad loquendum sentiet mala<CM>
vult et non vult piger anima autem operantium inpinguabitur<CM>
verbum mendax iustus detestabitur impius confundit et confundetur<CM>
iustitia custodit innocentis viam impietas vero peccato subplantat<CM>
est quasi dives cum nihil habeat et est quasi pauper cum in multis divitiis sit<CM>
redemptio animae viri divitiae suae qui autem pauper est increpationem non sustinet<CM>
lux iustorum laetificat lucerna autem impiorum extinguetur<CM>
inter superbos semper iurgia sunt qui autem agunt cuncta consilio reguntur sapientia<CM>
substantia festinata minuetur quae autem paulatim colligitur manu multiplicabitur<CM>
spes quae differtur adfligit animam lignum vitae desiderium veniens<CM>
qui detrahit alicui rei ipse se in futurum obligat qui autem timet praeceptum in pace versabitur<CM>
lex sapientis fons vitae ut declinet a ruina mortis<CM>
doctrina bona dabit gratiam in itinere contemptorum vorago<CM>
astutus omnia agit cum consilio qui autem fatuus est aperit stultitiam<CM>
nuntius impii cadet in malum legatus fidelis sanitas<CM>
egestas et ignominia ei qui deserit disciplinam qui autem adquiescit arguenti glorificabitur<CM>
desiderium si conpleatur delectat animam detestantur stulti eos qui fugiunt mala<CM>
qui cum sapientibus graditur sapiens erit amicus stultorum efficietur similis<CM>
peccatores persequetur malum et iustis retribuentur bona<CM>
bonus relinquet heredes filios et nepotes et custoditur iusto substantia peccatoris<CM>
multi cibi in novalibus patrum et alii congregantur absque iudicio<CM>
qui parcit virgae suae odit filium suum qui autem diligit illum instanter erudit<CM>
iustus comedit et replet animam suam venter autem impiorum insaturabilis<CM>
sapiens mulier aedificavit domum suam insipiens instructam quoque destruet manibus<CM>
ambulans recto itinere et timens Deum despicitur ab eo qui infami graditur via<CM>
in ore stulti virga superbiae labia sapientium custodiunt eos<CM>
ubi non sunt boves praesepe vacuum est ubi autem plurimae segetes ibi manifesta fortitudo bovis<CM>
testis fidelis non mentietur profert mendacium testis dolosus<CM>
quaerit derisor sapientiam et non inveniet doctrina prudentium facilis<CM>
vade contra virum stultum et nescito labia prudentiae<CM>
sapientia callidi est intellegere viam suam et inprudentia stultorum errans<CM>
stultis inludet peccatum inter iustos morabitur gratia<CM>
cor quod novit amaritudinem animae suae in gaudio eius non miscebitur extraneus<CM>
domus impiorum delebitur tabernacula iustorum germinabunt<CM>
est via quae videtur homini iusta novissima autem eius deducunt ad mortem<CM>
risus dolore miscebitur et extrema gaudii luctus occupat<CM>
viis suis replebitur stultus et super eum erit vir bonus<CM>
innocens credit omni verbo astutus considerat gressus suos<CM>
sapiens timet et declinat malum stultus transilit et confidit<CM>
inpatiens operabitur stultitiam et vir versutus odiosus est<CM>
possidebunt parvuli stultitiam et astuti expectabunt scientiam<CM>
iacebunt mali ante bonos et impii ante portas iustorum<CM>
etiam proximo suo pauper odiosus erit amici vero divitum multi<CM>
qui despicit proximum suum peccat qui autem miseretur pauperi beatus erit<CM>
errant qui operantur malum misericordia et veritas praeparant bona<CM>
in omni opere erit abundantia ubi autem verba sunt plurima frequenter egestas<CM>
corona sapientium divitiae eorum fatuitas stultorum inprudentia<CM>
liberat animas testis fidelis et profert mendacia versipellis<CM>
in timore Domini fiducia fortitudinis et filiis eius erit spes
timor Domini fons vitae ut declinet a ruina mortis<CM>
in multitudine populi dignitas regis et in paucitate plebis ignominia principis<CM>
qui patiens est multa gubernatur prudentia qui autem inpatiens exaltat stultitiam suam<CM>
vita carnium sanitas cordis putredo ossuum invidia<CM>
qui calumniatur egentem exprobrat factori eius honorat autem eum qui miseretur pauperis<CM>
in malitia sua expelletur impius sperat autem iustus in morte sua<CM>
in corde prudentis requiescit sapientia et indoctos quoque erudiet<CM>
iustitia elevat gentem miseros facit populos peccatum<CM>
acceptus est regi minister intellegens iracundiam eius inutilis sustinebit<CM>
responsio mollis frangit iram sermo durus suscitat furorem<CM>
lingua sapientium ornat scientiam os fatuorum ebullit stultitiam<CM>
in omni loco oculi Domini contemplantur malos et bonos<CM>
lingua placabilis lignum vitae quae inmoderata est conteret spiritum<CM>
stultus inridet disciplinam patris sui qui autem custodit increpationes astutior fiet<CM>
domus iusti plurima fortitudo et in fructibus impii conturbatur<CM>
labia sapientium disseminabunt scientiam cor stultorum dissimile erit<CM>
victimae impiorum abominabiles Domino vota iustorum placabilia<CM>
abominatio est Domino via impii qui sequitur iustitiam diligetur ab eo<CM>
doctrina mala deserenti viam qui increpationes odit morietur<CM>
infernus et perditio coram Domino quanto magis corda filiorum hominum<CM>
non amat pestilens eum qui se corripit nec ad sapientes graditur<CM>
cor gaudens exhilarat faciem in maerore animi deicitur spiritus<CM>
cor sapientis quaerit doctrinam et os stultorum pascetur inperitia<CM>
omnes dies pauperis mali secura mens quasi iuge convivium<CM>
melius est parum cum timore Domini quam thesauri magni et insatiabiles
melius est vocare ad holera cum caritate quam ad vitulum saginatum cum odio<CM>
vir iracundus provocat rixas qui patiens est mitigat suscitatas<CM>
iter pigrorum quasi sepes spinarum via iustorum absque offendiculo<CM>
filius sapiens laetificat patrem et stultus homo despicit matrem suam<CM>
stultitia gaudium stulto et vir prudens dirigit gressus<CM>
dissipantur cogitationes ubi non est consilium ubi vero plures sunt consiliarii confirmantur<CM>
laetatur homo in sententia oris sui et sermo oportunus est optimus<CM>
semita vitae super eruditum ut declinet de inferno novissimo<CM>
domum superborum demolietur Dominus et firmos facit terminos viduae<CM>
abominatio Domini cogitationes malae et purus sermo pulcherrimus<CM>
conturbat domum suam qui sectatur avaritiam qui autem odit munera vivet<CM>
mens iusti meditatur oboedientiam os impiorum redundat malis<CM>
longe est Dominus ab impiis et orationes iustorum exaudiet<CM>
lux oculorum laetificat animam fama bona inpinguat ossa<CM>
auris quae audit increpationes vitae in medio sapientium commorabitur<CM>
qui abicit disciplinam despicit animam suam qui adquiescit increpationibus possessor est cordis<CM>
timor Domini disciplina sapientiae et gloriam praecedit humilitas<CM>
hominis est animum praeparare et Dei gubernare linguam<CM>
omnes viae hominum patent oculis eius spirituum ponderator est Dominus<CM>
revela Domino opera tua et dirigentur cogitationes tuae<CM>
universa propter semet ipsum operatus est Dominus impium quoque ad diem malum<CM>
abominatio Domini omnis arrogans etiam si manus ad manum fuerit non erit innocens<CM>
misericordia et veritate redimitur iniquitas et in timore Domini declinatur a malo<CM>
cum placuerint Domino viae hominis inimicos quoque eius convertet ad pacem<CM>
melius est parum cum iustitia quam multi fructus cum iniquitate<CM>
cor hominis disponet viam suam sed Domini est dirigere gressus eius<CM>
divinatio in labiis regis in iudicio non errabit os eius<CM>
pondus et statera iudicia Domini sunt et opera eius omnes lapides sacculi<CM>
abominabiles regi qui agunt impie quoniam iustitia firmatur solium<CM>
voluntas regum labia iusta qui recta loquitur diligetur<CM>
indignatio regis nuntii mortis et vir sapiens placabit eam
in hilaritate vultus regis vita et clementia eius quasi imber serotinus<CM>
posside sapientiam quia auro melior est et adquire prudentiam quia pretiosior est argento<CM>
semita iustorum declinat mala custos animae suae servat viam suam<CM>
contritionem praecedit superbia et ante ruinam exaltatur spiritus<CM>
melius est humiliari cum mitibus quam dividere spolia cum superbis<CM>
eruditus in verbo repperiet bona et qui in Domino sperat beatus est<CM>
qui sapiens corde est appellabitur prudens et qui dulcis eloquio maiora percipiet<CM>
fons vitae eruditio possidentis doctrina stultorum fatuitas<CM>
cor sapientis erudiet os eius et labiis illius addet gratiam<CM>
favus mellis verba conposita dulcedo animae et sanitas ossuum<CM>
est via quae videtur homini recta et novissimum eius ducit ad mortem<CM>
anima laborantis laborat sibi quia conpulit eum os suum<CM>
vir impius fodit malum et in labiis eius ignis ardescit
homo perversus suscitat lites et verbosus separat principes<CM>
vir iniquus lactat amicum suum et ducit eum per viam non bonam
qui adtonitis oculis cogitat prava mordens labia sua perficit malum<CM>
corona dignitatis senectus in viis iustitiae repperietur<CM>
melior est patiens viro forte et qui dominatur animo suo expugnatore urbium<CM>
sortes mittuntur in sinu sed a Domino temperantur<CM>
melior est buccella sicca cum gaudio quam domus plena victimis cum iurgio<CM>
servus sapiens dominabitur filiis stultis et inter fratres hereditatem dividet<CM>
sicut igne probatur argentum et aurum camino ita corda probat Dominus<CM>
malus oboedit linguae iniquae et fallax obtemperat labiis mendacibus<CM>
qui despicit pauperem exprobrat factori eius et qui in ruina laetatur alterius non erit inpunitus<CM>
corona senum filii filiorum et gloria filiorum patres sui<CM>
non decent stultum verba conposita nec principem labium mentiens<CM>
gemma gratissima expectatio praestolantis quocumque se verterit prudenter intellegit<CM>
qui celat delictum quaerit amicitias qui altero sermone repetit separat foederatos<CM>
plus proficit correptio apud prudentem quam centum plagae apud stultum<CM>
semper iurgia quaerit malus angelus autem crudelis mittetur contra eum<CM>
expedit magis ursae occurrere raptis fetibus quam fatuo confidenti sibi in stultitia sua<CM>
qui reddit mala pro bonis non recedet malum de domo eius<CM>
qui dimittit aquam caput est iurgiorum et antequam patiatur contumeliam iudicium deserit<CM>
et qui iustificat impium et qui condemnat iustum abominabilis est uterque apud Dominum<CM>
quid prodest habere divitias stultum cum sapientiam emere non possit<CM>
omni tempore diligit qui amicus est et frater in angustiis conprobatur<CM>
homo stultus plaudet manibus cum spoponderit pro amico suo<CM>
qui meditatur discordiam diligit rixas et qui exaltat ostium quaerit ruinam<CM>
qui perversi cordis est non inveniet bonum et qui vertit linguam incidet in malum<CM>
natus est stultus in ignominiam suam sed nec pater in fatuo laetabitur<CM>
animus gaudens aetatem floridam facit spiritus tristis exsiccat ossa<CM>
munera de sinu impius accipit ut pervertat semitas iudicii<CM>
in facie prudentis lucet sapientia oculi stultorum in finibus terrae<CM>
ira patris filius stultus et dolor matris quae genuit eum<CM>
non est bonum damnum inferre iusto nec percutere principem qui recta iudicat<CM>
qui moderatur sermones suos doctus et prudens est et pretiosi spiritus vir eruditus
stultus quoque si tacuerit sapiens putabitur et si conpresserit labia sua intellegens<CM>
occasiones quaerit qui vult recedere ab amico omni tempore erit exprobrabilis<CM>
non recipit stultus verba prudentiae nisi ea dixeris quae versantur in corde eius<CM>
impius cum in profundum venerit peccatorum contemnit sed sequitur eum ignominia et obprobrium<CM>
aqua profunda verba ex ore viri et torrens redundans fons sapientiae<CM>
accipere personam impii non est bonum ut declines a veritate iudicii<CM>
labia stulti inmiscunt se rixis et os eius iurgia provocat
os stulti contritio eius et labia illius ruina animae eius<CM>
verba bilinguis quasi simplicia et ipsa perveniunt usque ad interiora ventris<CM>
qui mollis et dissolutus est in opere suo frater est sua opera dissipantis<CM>
turris fortissima nomen Domini ad ipsum currit iustus et exaltabitur<CM>
substantia divitis urbs roboris eius et quasi murus validus circumdans eum<CM>
antequam conteratur exaltatur cor hominis et antequam glorificetur humiliatur<CM>
qui prius respondit quam audiat stultum se esse demonstrat et confusione dignum<CM>
spiritus viri sustentat inbecillitatem suam spiritum vero ad irascendum facilem quis poterit sustinere<CM>
cor prudens possidebit scientiam et auris sapientium quaerit doctrinam<CM>
donum hominis dilatat viam eius et ante principes spatium ei facit<CM>
iustus prior est accusator sui venit amicus eius et investigavit eum<CM>
contradictiones conprimit sors et inter potentes quoque diiudicat<CM>
frater qui adiuvatur a fratre quasi civitas firma et iudicia quasi vectes urbium<CM>
de fructu oris viri replebitur venter eius et genimina labiorum illius saturabunt eum<CM>
mors et vita in manu linguae qui diligunt eam comedent fructus eius<CM>
qui invenit mulierem invenit bonum et hauriet iucunditatem a Domino<CM>
cum obsecrationibus loquetur pauper et dives effabitur rigide<CM>
vir amicalis ad societatem magis amicus erit quam frater<CM>
melior est pauper qui ambulat in simplicitate sua quam torquens labia insipiens<CM>
ubi non est scientia animae non est bonum et qui festinus est pedibus offendit<CM>
stultitia hominis subplantat gressus eius et contra Deum fervet animo suo<CM>
divitiae addunt amicos plurimos a paupere autem et hii quos habuit separantur<CM>
testis falsus non erit inpunitus et qui mendacia loquitur non effugiet<CM>
multi colunt personam potentis et amici sunt dona tribuenti
fratres hominis pauperis oderunt eum insuper et amici procul recesserunt ab eo qui tantum verba sectatur nihil habebit<CM>
qui autem possessor est mentis diligit animam suam et custos prudentiae inveniet bona<CM>
testis falsus non erit inpunitus et qui loquitur mendacia peribit<CM>
non decent stultum deliciae nec servum dominari principibus<CM>
doctrina viri per patientiam noscitur et gloria eius est iniqua praetergredi<CM>
sicut fremitus leonis ita et regis ira et sicut ros super herbam ita hilaritas eius<CM>
dolor patris filius stultus et tecta iugiter perstillantia litigiosa mulier<CM>
domus et divitiae dantur a patribus a Domino autem proprie uxor prudens<CM>
pigredo inmittit soporem et anima dissoluta esuriet<CM>
qui custodit mandatum custodit animam suam qui autem neglegit vias suas mortificabitur<CM>
feneratur Domino qui miseretur pauperis et vicissitudinem suam reddet ei<CM>
erudi filium tuum ne desperes ad interfectionem autem eius ne ponas animam tuam<CM>
qui inpatiens est sustinebit damnum et cum rapuerit aliud adponet<CM>
audi consilium et suscipe disciplinam ut sis sapiens in novissimis tuis<CM>
multae cogitationes in corde viri voluntas autem Domini permanebit<CM>
homo indigens misericors est et melior pauper quam vir mendax<CM>
timor Domini ad vitam et in plenitudine commorabitur absque visitatione pessimi<CM>
abscondit piger manum suam sub ascella nec ad os suum adplicat eam<CM>
pestilente flagellato stultus sapientior erit sin autem corripueris sapientem intelleget disciplinam<CM>
qui adfligit patrem et fugat matrem ignominiosus est et infelix<CM>
non cesses fili audire doctrinam nec ignores sermones scientiae<CM>
testis iniquus deridet iudicium et os impiorum devorat iniquitatem<CM>
parata sunt derisoribus iudicia et mallei percutientes stultorum corporibus<CM>
luxuriosa res vinum et tumultuosa ebrietas quicumque his delectatur non erit sapiens<CM>
sicut rugitus leonis ita terror regis qui provocat eum peccat in animam suam<CM>
honor est homini qui separat se a contentionibus omnes autem stulti miscentur contumeliis<CM>
propter frigus piger arare noluit mendicabit ergo aestate et non dabitur ei<CM>
sicut aqua profunda sic consilium in corde viri sed homo sapiens exhauriet illud<CM>
multi homines misericordes vocantur virum autem fidelem quis inveniet<CM>
iustus qui ambulat in simplicitate sua beatos post se filios derelinquet<CM>
rex qui sedet in solio iudicii dissipat omne malum intuitu suo<CM>
quis potest dicere mundum est cor meum purus sum a peccato<CM>
pondus et pondus mensura et mensura utrumque abominabile est apud Deum<CM>
ex studiis suis intellegitur puer si munda et si recta sint opera eius<CM>
aurem audientem et oculum videntem Dominus fecit utrumque<CM>
noli diligere somnum ne te egestas opprimat aperi oculos tuos et saturare panibus<CM>
malum est malum est dicit omnis emptor et cum recesserit tunc gloriabitur<CM>
est aurum et multitudo gemmarum vas autem pretiosum labia scientiae<CM>
tolle vestimentum eius qui fideiussor extitit alieni et pro extraneis aufer pignus ab eo<CM>
suavis est homini panis mendacii et postea implebitur os eius calculo<CM>
cogitationes consiliis roborantur et gubernaculis tractanda sunt bella<CM>
ei qui revelat mysteria et ambulat fraudulenter et dilatat labia sua ne commiscearis<CM>
qui maledicit patri suo et matri extinguetur lucerna eius in mediis tenebris<CM>
hereditas ad quam festinatur in principio in novissimo benedictione carebit<CM>
ne dicas reddam malum expecta Dominum et liberabit te<CM>
abominatio est apud Deum pondus et pondus statera dolosa non est bona<CM>
a Domino diriguntur gressus viri quis autem hominum intellegere potest viam suam<CM>
ruina est hominis devorare sanctos et post vota tractare<CM>
dissipat impios rex sapiens et curvat super eos fornicem<CM>
lucerna Domini spiraculum hominis quae investigat omnia secreta ventris<CM>
misericordia et veritas custodiunt regem et roboratur clementia thronus eius<CM>
exultatio iuvenum fortitudo eorum et dignitas senum canities<CM>
livor vulneris absterget mala et plagae in secretioribus ventris<CM>
sicut divisiones aquarum ita cor regis in manu Domini quocumque voluerit inclinabit illud<CM>
omnis via viri recta sibi videtur adpendit autem corda Dominus<CM>
facere misericordiam et iudicium magis placent Domino quam victimae<CM>
exaltatio oculorum et dilatatio cordis lucerna impiorum peccatum<CM>
cogitationes robusti semper in abundantia omnis autem piger semper in egestate<CM>
qui congregat thesauros lingua mendacii vanus est et inpingetur ad laqueos mortis<CM>
rapinae impiorum detrahent eos quia noluerunt facere iudicium<CM>
perversa via viri aliena est qui autem mundus est rectum opus eius<CM>
melius est sedere in angulo domatis quam cum muliere litigiosa et in domo communi<CM>
anima impii desiderat malum non miserebitur proximo suo<CM>
multato pestilente sapientior erit parvulus et si sectetur sapientem sumet scientiam<CM>
excogitat iustus de domo impii ut detrahat impios in malum<CM>
qui obturat aurem suam ad clamorem pauperis et ipse clamabit et non exaudietur<CM>
munus absconditum extinguet iras et donum in sinu indignationem maximam<CM>
gaudium iusto est facere iudicium et pavor operantibus iniquitatem<CM>
vir qui erraverit a via doctrinae in coetu gigantum commorabitur<CM>
qui diligit epulas in egestate erit qui amat vinum et pinguia non ditabitur<CM>
pro iusto datur impius et pro rectis iniquus<CM>
melius est habitare in terra deserta quam cum muliere rixosa et iracunda<CM>
thesaurus desiderabilis et oleum in habitaculo iusti et inprudens homo dissipabit illud<CM>
qui sequitur iustitiam et misericordiam inveniet vitam et iustitiam et gloriam<CM>
civitatem fortium ascendit sapiens et destruxit robur fiduciae eius<CM>
qui custodit os suum et linguam suam custodit ab angustiis animam suam<CM>
superbus et arrogans vocatur indoctus qui in ira operatur superbiam<CM>
desideria occidunt pigrum noluerunt enim quicquam manus eius operari
tota die concupiscit et desiderat qui autem iustus est tribuet et non cessabit<CM>
hostiae impiorum abominabiles quia offeruntur ex scelere<CM>
testis mendax peribit vir oboediens loquitur victoriam<CM>
vir impius procaciter obfirmat vultum suum qui autem rectus est corrigit viam suam<CM>
non est sapientia non est prudentia non est consilium contra Dominum
equus paratur ad diem belli Dominus autem salutem tribuet<CM>
melius est nomen bonum quam divitiae multae super argentum et aurum gratia bona<CM>
dives et pauper obviaverunt sibi utriusque operator est Dominus<CM>
callidus vidit malum et abscondit se innocens pertransiit et adflictus est damno<CM>
finis modestiae timor Domini divitiae et gloria et vita<CM>
arma et gladii in via perversi custos animae suae longe recedit ab eis<CM>
proverbium est adulescens iuxta viam suam etiam cum senuerit non recedet ab ea<CM>
dives pauperibus imperat et qui accipit mutuum servus est fenerantis<CM>
qui seminat iniquitatem metet mala et virga irae suae consummabitur<CM>
qui pronus est ad misericordiam benedicetur de panibus enim suis dedit pauperi<CM>
eice derisorem et exibit cum eo iurgium cessabuntque causae et contumeliae<CM>
qui diligit cordis munditiam propter gratiam labiorum suorum habebit amicum regem<CM>
oculi Domini custodiunt scientiam et subplantantur verba iniqui<CM>
dicit piger leo foris in medio platearum occidendus sum<CM>
fovea profunda os alienae cui iratus est Dominus incidet in eam<CM>
stultitia conligata est in corde pueri et virga disciplinae fugabit eam<CM>
qui calumniatur pauperem ut augeat divitias suas dabit ipse ditiori et egebit<CM>
inclina aurem tuam et audi verba sapientium adpone autem cor ad doctrinam meam
quae pulchra erit tibi cum servaveris eam in ventre tuo et redundabit in labiis tuis
ut sit in Domino fiducia tua unde et ostendi eam tibi hodie
ecce descripsi eam tibi tripliciter in cogitationibus et scientia
ut ostenderem tibi firmitatem et eloquia veritatis respondere ex his illi qui misit te<CM>
non facias violentiam pauperi quia pauper est neque conteras egenum in porta
quia Dominus iudicabit causam eius et configet eos qui confixerint animam eius<CM>
noli esse amicus homini iracundo neque ambules cum viro furioso
ne forte discas semitas eius et sumas scandalum animae tuae<CM>
noli esse cum his qui defigunt manus suas et qui vades se offerunt pro debitis
si enim non habes unde restituas quid causae est ut tollat operimentum de cubili tuo<CM>
ne transgrediaris terminos antiquos quos posuerunt patres tui<CM>
vidisti virum velocem in opere suo coram regibus stabit nec erit ante ignobiles<CM>
quando sederis ut comedas cum principe diligenter adtende quae posita sunt ante faciem tuam
et statue cultrum in gutture tuo si tamen habes in potestate animam tuam
ne desideres de cibis eius in quo est panis mendacii<CM>
noli laborare ut diteris sed prudentiae tuae pone modum
ne erigas oculos tuos ad opes quas habere non potes quia facient sibi pinnas quasi aquilae et avolabunt in caelum<CM>
ne comedas cum homine invido et ne desideres cibos eius
quoniam in similitudinem arioli et coniectoris aestimat quod ignorat comede et bibe dicet tibi et mens eius non est tecum
cibos quos comederas evomes et perdes pulchros sermones tuos<CM>
in auribus insipientium ne loquaris quia despicient doctrinam eloquii tui<CM>
ne adtingas terminos parvulorum et agrum pupillorum ne introeas
propinquus enim eorum Fortis est et ipse iudicabit contra te causam illorum<CM>
ingrediatur ad doctrinam cor tuum et aures tuae ad verba scientiae
noli subtrahere a puero disciplinam si enim percusseris eum virga non morietur
tu virga percuties eum et animam eius de inferno liberabis
fili mi si sapiens fuerit animus tuus gaudebit tecum cor meum
et exultabunt renes mei cum locuta fuerint rectum labia tua<CM>
non aemuletur cor tuum peccatores sed in timore Domini esto tota die
quia habebis spem in novissimo et praestolatio tua non auferetur<CM>
audi fili mi et esto sapiens et dirige in via animum tuum
noli esse in conviviis potatorum nec in comesationibus eorum qui carnes ad vescendum conferunt
quia vacantes potibus et dantes symbola consumentur et vestietur pannis dormitatio
audi patrem tuum qui genuit te et ne contemnas cum senuerit mater tua
veritatem eme et noli vendere sapientiam et doctrinam et intellegentiam
exultat gaudio pater iusti qui sapientem genuit laetabitur in eo
gaudeat pater tuus et mater tua et exultet quae genuit te
praebe fili mi cor tuum mihi et oculi tui vias meas custodiant
fovea enim profunda est meretrix et puteus angustus aliena
insidiatur in via quasi latro et quos incautos viderit interficit<CM>
cui vae cuius patri vae cui rixae cui foveae cui sine causa vulnera cui suffusio oculorum
nonne his qui morantur in vino et student calicibus epotandis
ne intuearis vinum quando flavescit cum splenduerit in vitro color eius ingreditur blande
sed in novissimo mordebit ut coluber et sicut regulus venena diffundet
oculi tui videbunt extraneas et cor tuum loquetur perversa
et eris sicut dormiens in medio mari et quasi sopitus gubernator amisso clavo
et dices verberaverunt me sed non dolui traxerunt me et ego non sensi quando evigilabo et rursum vina repperiam<CM>
ne aemuleris viros malos nec desideres esse cum eis
quia rapinas meditatur mens eorum et fraudes labia eorum loquuntur<CM>
sapientia aedificabitur domus et prudentia roborabitur
in doctrina replebuntur cellaria universa substantia pretiosa et pulcherrima
vir sapiens et fortis est et vir doctus robustus et validus
quia cum dispositione initur bellum et erit salus ubi multa consilia sunt<CM>
excelsa stulto sapientia in porta non aperiet os suum
qui cogitat malefacere stultus vocabitur
cogitatio stulti peccatum est et abominatio hominum detractor<CM>
si desperaveris lassus in die angustiae inminuetur fortitudo tua<CM>
erue eos qui ducuntur ad mortem et qui trahuntur ad interitum liberare ne cesses
si dixeris vires non suppetunt qui inspector est cordis ipse intellegit et servatorem animae tuae nihil fallit reddetque homini iuxta opera sua<CM>
comede fili mi mel quia bonum est et favum dulcissimum gutturi tuo
sic et doctrina sapientiae animae tuae quam cum inveneris habebis in novissimis et spes tua non peribit<CM>
ne insidieris et quaeras impietatem in domo iusti neque vastes requiem eius
septies enim cadet iustus et resurget impii autem corruent in malum<CM>
cum ceciderit inimicus tuus ne gaudeas et in ruina eius ne exultet cor tuum
ne forte videat Dominus et displiceat ei et auferat ab eo iram suam<CM>
ne contendas cum pessimis nec aemuleris impios
quoniam non habent futurorum spem mali et lucerna impiorum extinguetur<CM>
time Dominum fili mi et regem et cum detractoribus non commiscearis
quoniam repente consurget perditio eorum et ruinam utriusque quis novit<CM>
haec quoque sapientibus cognoscere personam in iudicio non est bonum
qui dicit impio iustus es maledicent ei populi et detestabuntur eum tribus
qui arguunt laudabuntur et super ipsos veniet benedictio
labia deosculabitur qui recta verba respondet<CM>
praepara foris opus tuum et diligenter exerce agrum tuum ut postea aedifices domum tuam<CM>
ne sis testis frustra contra proximum tuum nec lactes quemquam labiis tuis
ne dicas quomodo fecit mihi sic faciam ei reddam unicuique secundum opus suum<CM>
per agrum hominis pigri transivi et per vineam viri stulti
et ecce totum repleverant urticae operuerant superficiem eius spinae et maceria lapidum destructa erat
quod cum vidissem posui in corde meo et exemplo didici disciplinam
parum inquam dormies modicum dormitabis pauxillum manus conseres ut quiescas
et veniet quasi cursor egestas tua et mendicitas quasi vir armatus<CM>
haec quoque parabolae Salomonis quas transtulerunt viri Ezechiae regis Iuda<CM>
gloria Dei celare verbum et gloria regum investigare sermonem
caelum sursum et terra deorsum et cor regum inscrutabile<CM>
aufer robiginem de argento et egredietur vas purissimum
aufer impietatem de vultu regis et firmabitur iustitia thronus eius<CM>
ne gloriosus appareas coram rege et in loco magnorum ne steteris
melius est enim ut dicatur tibi ascende huc quam ut humilieris coram principe<CM>
quae viderunt oculi tui ne proferas in iurgio cito ne postea emendare non possis cum dehonestaveris amicum tuum
causam tuam tracta cum amico tuo et secretum extraneo non reveles
ne forte insultet tibi cum audierit et exprobrare non cesset<CM>
mala aurea in lectis argenteis qui loquitur verbum in tempore suo
inauris aurea et margaritum fulgens qui arguit sapientem et aurem oboedientem<CM>
sicut frigus nivis in die messis ita legatus fidelis ei qui misit eum animam illius requiescere facit<CM>
nubes et ventus et pluviae non sequentes vir gloriosus et promissa non conplens<CM>
patientia lenietur princeps et lingua mollis confringet duritiam<CM>
mel invenisti comede quod sufficit tibi ne forte saturatus evomas illud<CM>
subtrahe pedem tuum de domo proximi tui nequando satiatus oderit te<CM>
iaculum et gladius et sagitta acuta homo qui loquitur contra proximum suum testimonium falsum<CM>
dens putridus et pes lapsus qui sperat super infideli in die angustiae<CM>
et amittit pallium in die frigoris acetum in nitro et qui cantat carmina cordi pessimo<CM>
si esurierit inimicus tuus ciba illum et si sitierit da ei aquam bibere
prunam enim congregabis super caput eius et Dominus reddet tibi<CM>
ventus aquilo dissipat pluvias et facies tristis linguam detrahentem<CM>
melius est sedere in angulo domatis quam cum muliere litigiosa et in domo communi<CM>
aqua frigida animae sitienti et nuntius bonus de terra longinqua<CM>
fons turbatus pede et vena corrupta iustus cadens coram impio<CM>
sicut qui mel multum comedit non est ei bonum sic qui scrutator est maiestatis opprimitur gloria<CM>
sicut urbs patens et absque murorum ambitu ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum<CM>
quomodo nix aestate et pluvia in messe sic indecens est stulto gloria<CM>
sicut avis ad alia transvolans et passer quolibet vadens sic maledictum frustra prolatum in quempiam superveniet<CM>
flagellum equo et camus asino et virga dorso inprudentium<CM>
ne respondeas stulto iuxta stultitiam suam ne efficiaris ei similis
responde stulto iuxta stultitiam suam ne sibi sapiens esse videatur<CM>
claudus pedibus et iniquitatem bibens qui mittit verba per nuntium stultum
quomodo pulchras frustra habet claudus tibias sic indecens est in ore stultorum parabola
sicut qui mittit lapidem in acervum Mercurii ita qui tribuit insipienti honorem
quomodo si spina nascatur in manu temulenti sic parabola in ore stultorum<CM>
iudicium determinat causas et qui inponit stulto silentium iras mitigat<CM>
sicut canis qui revertitur ad vomitum suum sic inprudens qui iterat stultitiam suam<CM>
vidisti hominem sapientem sibi videri magis illo spem habebit stultus<CM>
dicit piger leaena in via leo in itineribus<CM>
sicut ostium vertitur in cardine suo ita piger in lectulo suo<CM>
abscondit piger manus sub ascellas suas et laborat si ad os suum eas converterit<CM>
sapientior sibi piger videtur septem viris loquentibus sententias<CM>
sicut qui adprehendit auribus canem sic qui transit et inpatiens commiscetur rixae alterius<CM>
sicut noxius est qui mittit lanceas et sagittas et mortem
sic vir qui fraudulenter nocet amico suo et cum fuerit deprehensus dicit ludens feci<CM>
cum defecerint ligna extinguetur ignis et susurrone subtracto iurgia conquiescunt
sicut carbones ad prunam et ligna ad ignem sic homo iracundus suscitat rixas
verba susurronis quasi simplicia et ipsa perveniunt ad intima ventris<CM>
quomodo si argento sordido ornare velis vas fictile sic labia tumentia cum pessimo corde sociata<CM>
labiis suis intellegitur inimicus cum in corde tractaverit dolos
quando submiserit vocem suam ne credideris ei quoniam septem nequitiae sunt in corde illius
qui operit odium fraudulenter revelabitur malitia eius in concilio<CM>
qui fodit foveam incidet in eam et qui volvit lapidem revertetur ad eum<CM>
lingua fallax non amat veritatem et os lubricum operatur ruinas<CM>
ne glorieris in crastinum ignorans quid superventura pariat dies<CM>
laudet te alienus et non os tuum extraneus et non labia tua<CM>
grave est saxum et onerosa harena sed ira stulti utroque gravior
ira non habet misericordiam nec erumpens furor et impetum concitati ferre quis poterit<CM>
melior est manifesta correptio quam amor absconditus
meliora sunt vulnera diligentis quam fraudulenta odientis oscula<CM>
anima saturata calcabit favum anima esuriens et amarum pro dulce sumet<CM>
sicut avis transmigrans de nido suo sic vir qui relinquit locum suum<CM>
unguento et variis odoribus delectatur cor et bonis amici consiliis anima dulcoratur
amicum tuum et amicum patris tui ne dimiseris et domum fratris tui ne ingrediaris in die adflictionis tuae melior est vicinus iuxta quam frater procul<CM>
stude sapientiae fili mi et laetifica cor meum ut possim exprobranti respondere sermonem<CM>
astutus videns malum absconditus est parvuli transeuntes sustinuere dispendia<CM>
tolle vestimentum eius qui spopondit pro extraneo et pro alienis auferto pignus<CM>
qui benedicit proximo suo voce grandi de nocte consurgens maledicenti similis erit<CM>
tecta perstillantia in die frigoris et litigiosa mulier conparantur
qui retinet eam quasi qui ventum teneat et oleum dexterae suae vocabit<CM>
ferrum ferro acuitur et homo exacuit faciem amici sui<CM>
qui servat ficum comedet fructus eius et qui custos est domini sui glorificabitur<CM>
quomodo in aquis resplendent vultus prospicientium sic corda hominum manifesta sunt prudentibus<CM>
infernus et perditio non replentur similiter et oculi hominum insatiabiles<CM>
quomodo probatur in conflatorio argentum et in fornace aurum sic probatur homo ore laudantis<CM>
si contuderis stultum in pila quasi tisanas feriente desuper pilo non auferetur ab eo stultitia eius<CM>
diligenter agnosce vultum pecoris tui tuosque greges considera
non enim habebis iugiter potestatem sed corona tribuetur in generatione generationum
aperta sunt prata et apparuerunt herbae virentes et collecta sunt faena de montibus
agni ad vestimentum tuum et hedi agri pretium
sufficiat tibi lac caprarum in cibos tuos in necessaria domus tuae et ad victum ancillis tuis<CM>
fugit impius nemine persequente iustus autem quasi leo confidens absque terrore erit<CM>
propter peccata terrae multi principes eius et propter hominis sapientiam et horum scientiam quae dicuntur vita ducis longior erit<CM>
vir pauper calumnians pauperes similis imbri vehementi in quo paratur fames<CM>
qui derelinquunt legem laudant impium qui custodiunt succenduntur contra eum<CM>
viri mali non cogitant iudicium qui autem requirunt Dominum animadvertunt omnia<CM>
melior est pauper ambulans in simplicitate sua quam dives pravis itineribus<CM>
qui custodit legem filius sapiens est qui pascit comesatores confundit patrem suum<CM>
qui coacervat divitias usuris et fenore liberali in pauperes congregat eas<CM>
qui declinat aurem suam ne audiat legem oratio eius erit execrabilis<CM>
qui decipit iustos in via mala in interitu suo corruet et simplices possidebunt bona<CM>
sapiens sibi videtur vir dives pauper autem prudens scrutabitur eum<CM>
in exultatione iustorum multa gloria regnantibus impiis ruinae hominum<CM>
qui abscondit scelera sua non dirigetur qui confessus fuerit et reliquerit ea misericordiam consequetur<CM>
beatus homo qui semper est pavidus qui vero mentis est durae corruet in malum<CM>
leo rugiens et ursus esuriens princeps impius super populum pauperem<CM>
dux indigens prudentia multos opprimet per calumniam qui autem odit avaritiam longi fient dies eius<CM>
hominem qui calumniatur animae sanguinem si usque ad lacum fugerit nemo sustentet<CM>
qui ambulat simpliciter salvus erit qui perversis ingreditur viis concidet semel<CM>
qui operatur terram suam saturabitur panibus qui sectatur otium replebitur egestate<CM>
vir fidelis multum laudabitur qui autem festinat ditari non erit innocens<CM>
qui cognoscit in iudicio faciem non facit bene iste et pro buccella panis deserit veritatem<CM>
vir qui festinat ditari et aliis invidet ignorat quod egestas superveniat ei<CM>
qui corripit hominem gratiam postea inveniet apud eum magis quam ille qui per linguae blandimenta decipit<CM>
qui subtrahit aliquid a patre suo et matre et dicit hoc non est peccatum particeps homicidae est<CM>
qui se iactat et dilatat iurgia concitat qui sperat in Domino saginabitur<CM>
qui confidit in corde suo stultus est qui autem graditur sapienter iste salvabitur<CM>
qui dat pauperi non indigebit qui despicit deprecantem sustinebit penuriam<CM>
cum surrexerint impii abscondentur homines cum illi perierint multiplicabuntur iusti<CM>
viro qui corripientem dura cervice contemnit repentinus superveniet interitus et eum sanitas non sequitur<CM>
in multiplicatione iustorum laetabitur vulgus cum impii sumpserint principatum gemet populus<CM>
vir qui amat sapientiam laetificat patrem suum qui autem nutrit scorta perdet substantiam<CM>
rex iustus erigit terram vir avarus destruet eam<CM>
homo qui blandis fictisque sermonibus loquitur amico suo rete expandit gressibus eius<CM>
peccantem virum iniquum involvet laqueus et iustus laudabit atque gaudebit<CM>
novit iustus causam pauperum impius ignorat scientiam<CM>
homines pestilentes dissipant civitatem sapientes avertunt furorem<CM>
vir sapiens si cum stulto contenderit sive irascatur sive rideat non inveniet requiem<CM>
viri sanguinum oderunt simplicem iusti quaerunt animam eius<CM>
totum spiritum suum profert stultus sapiens differt et reservat in posterum<CM>
princeps qui libenter audit verba mendacii omnes ministros habebit impios<CM>
pauper et creditor obviam fuerunt sibi utriusque inluminator est Dominus<CM>
rex qui iudicat in veritate pauperes thronus eius in aeternum firmabitur<CM>
virga atque correptio tribuet sapientiam puer autem qui dimittitur voluntati suae confundet matrem suam<CM>
in multiplicatione impiorum multiplicabuntur scelera et iusti ruinas eorum videbunt<CM>
erudi filium tuum et refrigerabit te et dabit delicias animae tuae<CM>
cum prophetia defecerit dissipabitur populus qui custodit legem beatus est<CM>
servus verbis non potest erudiri quia quod dicis intellegit et respondere contemnit<CM>
vidisti hominem velocem ad loquendum stulti magis speranda est quam illius correptio<CM>
qui delicate a pueritia nutrit servum suum postea illum sentiet contumacem<CM>
vir iracundus provocat rixas et qui ad indignandum facilis est erit ad peccata proclivior<CM>
superbum sequitur humilitas et humilem spiritu suscipiet gloria<CM>
qui cum fure partitur odit animam suam adiurantem audit et non indicat<CM>
qui timet hominem cito corruet qui sperat in Domino sublevabitur<CM>
multi requirunt faciem principis et a Domino iudicium egreditur singulorum<CM>
abominantur iusti virum impium et abominantur impii eos qui in recta sunt via<CM>
verba Congregantis filii Vomentis visio quam locutus est vir cum quo est Deus et qui Deo secum morante confortatus ait
stultissimus sum virorum et sapientia hominum non est mecum
non didici sapientiam et non novi sanctorum scientiam
quis ascendit in caelum atque descendit quis continuit spiritum manibus suis quis conligavit aquas quasi in vestimento quis suscitavit omnes terminos terrae quod nomen eius et quod nomen filii eius si nosti
omnis sermo Dei ignitus clypeus est sperantibus in se
ne addas quicquam verbis illius et arguaris inveniarisque mendax<CM>
duo rogavi te ne deneges mihi antequam moriar
vanitatem et verba mendacia longe fac a me mendicitatem et divitias ne dederis mihi tribue tantum victui meo necessaria
ne forte saturatus inliciar ad negandum et dicam quis est Dominus et egestate conpulsus furer et peierem nomen Dei mei<CM>
ne accuses servum ad dominum suum ne forte maledicat tibi et corruas
generatio quae patri suo maledicit et quae non benedicit matri suae
generatio quae sibi munda videtur et tamen non est lota a sordibus suis
generatio cuius excelsi sunt oculi et palpebrae eius in alta subrectae
generatio quae pro dentibus gladios habet et commandit molaribus suis ut comedat inopes de terra et pauperes ex hominibus<CM>
sanguisugae duae sunt filiae dicentes adfer adfer tria sunt insaturabilia et quartum quod numquam dicit sufficit
infernus et os vulvae et terra quae non satiatur aqua ignis vero numquam dicit sufficit
oculum qui subsannat patrem et qui despicit partum matris suae effodiant corvi de torrentibus et comedant illum filii aquilae<CM>
tria sunt difficilia mihi et quartum penitus ignoro
viam aquilae in caelo viam colubri super petram viam navis in medio mari et viam viri in adulescentula
talis est via mulieris adulterae quae comedit et tergens os suum dicit non sum operata malum
per tria movetur terra et quartum non potest sustinere
per servum cum regnaverit per stultum cum saturatus fuerit cibo
per odiosam mulierem cum in matrimonio fuerit adsumpta et per ancillam cum heres fuerit dominae suae<CM>
quattuor sunt minima terrae et ipsa sunt sapientiora sapientibus
formicae populus infirmus quae praeparant in messe cibum sibi
lepusculus plebs invalida quae conlocat in petra cubile suum
regem lucusta non habet et egreditur universa per turmas
stilio manibus nititur et moratur in aedibus regis<CM>
tria sunt quae bene gradiuntur et quartum quod incedit feliciter
leo fortissimus bestiarum ad nullius pavebit occursum
gallus succinctus lumbos et aries nec est rex qui resistat ei
et qui stultus apparuit postquam elatus est in sublime si enim intellexisset ori inposuisset manum
qui autem fortiter premit ubera ad eliciendum lac exprimit butyrum et qui vehementer emungitur elicit sanguinem et qui provocat iras producit discordias<CM>
verba Lamuhel regis visio qua erudivit eum mater sua
quid dilecte mi quid dilecte uteri mei quid dilecte votorum meorum
ne dederis mulieribus substantiam tuam et vias tuas ad delendos reges
noli regibus o Lamuhel noli regibus dare vinum quia nullum secretum est ubi regnat ebrietas
ne forte bibat et obliviscatur iudiciorum et mutet causam filiorum pauperis
date siceram maerentibus et vinum his qui amaro sunt animo
bibant ut obliviscantur egestatis suae et doloris non recordentur amplius
aperi os tuum muto et causis omnium filiorum qui pertranseunt
aperi os tuum decerne quod iustum est et iudica inopem et pauperem<CM>
aleph mulierem fortem quis inveniet procul et de ultimis finibus pretium eius
beth confidit in ea cor viri sui et spoliis non indigebit
gimel reddet ei bonum et non malum omnibus diebus vitae suae
deleth quaesivit lanam et linum et operata est consilio manuum suarum
he facta est quasi navis institoris de longe portat panem suum
vav et de nocte surrexit deditque praedam domesticis suis et cibaria ancillis suis
zai consideravit agrum et emit eum de fructu manuum suarum plantavit vineam
heth accinxit fortitudine lumbos suos et roboravit brachium suum
teth gustavit quia bona est negotiatio eius non extinguetur in nocte lucerna illius
ioth manum suam misit ad fortia et digiti eius adprehenderunt fusum
caph manum suam aperuit inopi et palmas suas extendit ad pauperem
lameth non timebit domui suae a frigoribus nivis omnes enim domestici eius vestiti duplicibus
mem stragulam vestem fecit sibi byssus et purpura indumentum eius
nun nobilis in portis vir eius quando sederit cum senatoribus terrae
samech sindonem fecit et vendidit et cingulum tradidit Chananeo
ain fortitudo et decor indumentum eius et ridebit in die novissimo
phe os suum aperuit sapientiae et lex clementiae in lingua eius
sade considerat semitas domus suae et panem otiosa non comedet
coph surrexerunt filii eius et beatissimam praedicaverunt vir eius et laudavit eam
res multae filiae congregaverunt divitias tu supergressa es universas
sin fallax gratia et vana est pulchritudo mulier timens Dominum ipsa laudabitur
thau date ei de fructu manuum suarum et laudent eam in portis opera eius<CM>
verba Ecclesiastes filii David regis Hierusalem
vanitas vanitatum dixit Ecclesiastes vanitas vanitatum omnia vanitas
quid habet amplius homo de universo labore suo quod laborat sub sole<CM>
generatio praeterit et generatio advenit terra vero in aeternum stat
oritur sol et occidit et ad locum suum revertitur ibique renascens
gyrat per meridiem et flectitur ad aquilonem lustrans universa circuitu pergit spiritus et in circulos suos regreditur
omnia flumina intrant mare et mare non redundat ad locum unde exeunt flumina revertuntur ut iterum fluant
cunctae res difficiles non potest eas homo explicare sermone non saturatur oculus visu nec auris impletur auditu<CM>
quid est quod fuit ipsum quod futurum est quid est quod factum est ipsum quod fiendum est
nihil sub sole novum nec valet quisquam dicere ecce hoc recens est iam enim praecessit in saeculis quae fuerunt ante nos
non est priorum memoria sed nec eorum quidem quae postea futura sunt erit recordatio apud eos qui futuri sunt in novissimo<CM>
ego Ecclesiastes fui rex Israhel in Hierusalem
et proposui in animo meo quaerere et investigare sapienter de omnibus quae fiunt sub sole hanc occupationem pessimam dedit Deus filiis hominum ut occuparentur in ea
vidi quae fiunt cuncta sub sole et ecce universa vanitas et adflictio spiritus
perversi difficile corriguntur et stultorum infinitus est numerus
locutus sum in corde meo dicens ecce magnus effectus sum et praecessi sapientia omnes qui fuerunt ante me in Hierusalem et mens mea contemplata est multa sapienter et didicit
dedique cor meum ut scirem prudentiam atque doctrinam erroresque et stultitiam et agnovi quod in his quoque esset labor et adflictio spiritus
eo quod in multa sapientia multa sit indignatio et qui addit scientiam addat et laborem<CM>
dixi ego in corde meo vadam et affluam deliciis et fruar bonis et vidi quod hoc quoque esset vanitas
risum reputavi errorem et gaudio dixi quid frustra deciperis
cogitavi in corde meo abstrahere a vino carnem meam ut animum meum transferrem ad sapientiam devitaremque stultitiam donec viderem quid esset utile filiis hominum quod facto opus est sub sole numero dierum vitae suae
magnificavi opera mea aedificavi mihi domos plantavi vineas
feci hortos et pomeria et consevi ea cuncti generis arboribus
extruxi mihi piscinas aquarum ut inrigarem silvam lignorum germinantium
possedi servos et ancillas multamque familiam habui armenta quoque et magnos ovium greges ultra omnes qui fuerunt ante me in Hierusalem
coacervavi mihi argentum et aurum et substantias regum ac provinciarum feci mihi cantores et cantrices et delicias filiorum hominum scyphos et urceos in ministerio ad vina fundenda
et supergressus sum opibus omnes qui fuerunt ante me in Hierusalem sapientia quoque perseveravit mecum
et omnia quae desideraverunt oculi mei non negavi eis nec prohibui cor quin omni voluptate frueretur et oblectaret se in his quae paraveram et hanc ratus sum partem meam si uterer labore meo
cumque me convertissem ad universa opera quae fecerant manus meae et ad labores in quibus frustra sudaveram vidi in omnibus vanitatem et adflictionem animi et nihil permanere sub sole<CM>
transivi ad contemplandam sapientiam erroresque et stultitiam quid est inquam homo ut sequi possit regem factorem suum
et vidi quia tantum praecederet sapientia stultitiam quantum differt lux tenebris
sapientis oculi in capite eius stultus in tenebris ambulat et didici quod unus utriusque esset interitus
et dixi in corde meo si unus et stulti et meus occasus erit quid mihi prodest quod maiorem sapientiae dedi operam locutusque cum mente mea animadverti quod hoc quoque esset vanitas
non enim erit memoria sapientis similiter ut stulti in perpetuum et futura tempora oblivione cuncta pariter obruent moritur doctus similiter et indoctus<CM>
et idcirco taeduit me vitae meae videntem mala esse universa sub sole et cuncta vanitatem atque adflictionem spiritus
rursum detestatus sum omnem industriam meam quae sub sole studiosissime laboravi habiturus heredem post me
quem ignoro utrum sapiens an stultus futurus sit et dominabitur in laboribus meis quibus desudavi et sollicitus fui et est quicquam tam vanum
unde cessavi renuntiavitque cor meum ultra laborare sub sole
nam cum alius laboret in sapientia et doctrina et sollicitudine homini otioso quaesita dimittit et hoc ergo vanitas et magnum malum
quid enim proderit homini de universo labore suo et adflictione spiritus qua sub sole cruciatus est
cuncti dies eius doloribus et aerumnis pleni sunt nec per noctem mente requiescit et haec non vanitas est
nonne melius est comedere et bibere et ostendere animae suae bona de laboribus suis et hoc de manu Dei est
quis ita vorabit et deliciis affluet ut ego
homini bono in conspectu suo dedit Deus sapientiam et scientiam et laetitiam peccatori autem dedit adflictionem et curam superfluam ut addat et congreget et tradat ei qui placuit Deo sed et hoc vanitas et cassa sollicitudo mentis<CM>
omnia tempus habent et suis spatiis transeunt universa sub caelo
tempus nascendi et tempus moriendi tempus plantandi et tempus evellendi quod plantatum est
tempus occidendi et tempus sanandi tempus destruendi et tempus aedificandi
tempus flendi et tempus ridendi tempus plangendi et tempus saltandi
tempus spargendi lapides et tempus colligendi tempus amplexandi et tempus longe fieri a conplexibus
tempus adquirendi et tempus perdendi tempus custodiendi et tempus abiciendi
tempus scindendi et tempus consuendi tempus tacendi et tempus loquendi
tempus dilectionis et tempus odii tempus belli et tempus pacis
quid habet amplius homo de labore suo
vidi adflictionem quam dedit Deus filiis hominum ut distendantur in ea<CM>
cuncta fecit bona in tempore suo et mundum tradidit disputationi eorum ut non inveniat homo opus quod operatus est Deus ab initio usque ad finem
et cognovi quod non esset melius nisi laetari et facere bene in vita sua
omnis enim homo qui comedit et bibit et videt bonum de labore suo hoc donum Dei est
didici quod omnia opera quae fecit Deus perseverent in perpetuum non possumus eis quicquam addere nec auferre quae fecit Deus ut timeatur
quod factum est ipsum permanet quae futura sunt iam fuerunt et Deus instaurat quod abiit<CM>
vidi sub sole in loco iudicii impietatem et in loco iustitiae iniquitatem
et dixi in corde meo iustum et impium iudicabit Deus et tempus omni rei tunc erit
dixi in corde meo de filiis hominum ut probaret eos Deus et ostenderet similes esse bestiis
idcirco unus interitus est hominis et iumentorum et aequa utriusque condicio sicut moritur homo sic et illa moriuntur similiter spirant omnia et nihil habet homo iumento amplius cuncta subiacent vanitati
et omnia pergunt ad unum locum de terra facta sunt et in terram pariter revertentur
quis novit si spiritus filiorum Adam ascendat sursum et si spiritus iumentorum descendat deorsum
et deprehendi nihil esse melius quam laetari hominem in opere suo et hanc esse partem illius quis enim eum adducet ut post se futura cognoscat<CM>
verti me ad alia et vidi calumnias quae sub sole geruntur et lacrimas innocentum et consolatorem neminem nec posse resistere eorum violentiae cunctorum auxilio destitutos
et laudavi magis mortuos quam viventes
et feliciorem utroque iudicavi qui necdum natus est nec vidit mala quae sub sole fiunt<CM>
rursum contemplatus omnes labores hominum et industrias animadverti patere invidiae proximi et in hoc ergo vanitas et cura superflua est
stultus conplicat manus suas et comedit carnes suas dicens
melior est pugillus cum requie quam plena utraque manus cum labore et adflictione animi<CM>
considerans repperi et aliam vanitatem sub sole
unus est et secundum non habet non filium non fratrem et tamen laborare non cessat nec satiantur oculi eius divitiis nec recogitat dicens cui laboro et fraudo animam meam bonis in hoc quoque vanitas est et adflictio pessima
melius ergo est duos simul esse quam unum habent enim emolumentum societatis suae
si unus ceciderit ab altero fulcietur vae soli quia cum ruerit non habet sublevantem
et si dormierint duo fovebuntur mutuo unus quomodo calefiet
et si quispiam praevaluerit contra unum duo resistent ei funiculus triplex difficile rumpitur<CM>
melior est puer pauper et sapiens rege sene et stulto qui nescit providere in posterum
quod et de carcere catenisque interdum quis egrediatur ad regnum et alius natus in regno inopia consumatur
vidi cunctos viventes qui ambulant sub sole cum adulescente secundo qui consurgit pro eo
infinitus numerus est populi omnium qui fuerunt ante eum et qui postea futuri sunt non laetabuntur in eo sed et hoc vanitas et adflictio spiritus<CM>
<WTH4-17> custodi pedem tuum ingrediens domum Dei multo enim melior est oboedientia quam stultorum victimae qui nesciunt quid faciant mali
<WTH5-1> ne temere quid loquaris neque cor tuum sit velox ad proferendum sermonem coram Deo Deus enim in caelo et tu super terram idcirco sint pauci sermones tui
<WTH5-2> multas curas sequuntur somnia et in multis sermonibus invenitur stultitia<CM>
<WTH5-3> si quid vovisti Deo ne moreris reddere displicet enim ei infidelis et stulta promissio sed quodcumque voveris redde
<WTH5-4> multoque melius est non vovere quam post votum promissa non conplere
<WTH5-5> ne dederis os tuum ut peccare faciat carnem tuam neque dicas coram angelo non est providentia ne forte iratus Deus super sermone tuo dissipet cuncta opera manuum tuarum
<WTH5-6> ubi multa sunt somnia plurimae vanitates et sermones innumeri tu vero Deum time
<WTH5-7> si videris calumnias egenorum et violenta iudicia et subverti iustitiam in provincia non mireris super hoc negotio quia excelso alius excelsior est et super hos quoque eminentiores sunt alii<CM>
<WTH5-8> et insuper universae terrae rex imperat servienti
<WTH5-9> avarus non implebitur pecunia et qui amat divitias fructus non capiet ex eis et hoc ergo vanitas
<WTH5-10> ubi multae sunt opes multi et qui comedant eas et quid prodest possessori nisi quod cernit divitias oculis suis
<WTH5-11> dulcis est somnus operanti sive parum sive multum comedat saturitas autem divitis non sinit dormire eum
<WTH5-12> est et alia infirmitas pessima quam vidi sub sole divitiae conservatae in malum domini sui
<WTH5-13> pereunt enim in adflictione pessima generavit filium qui in summa egestate erit
<WTH5-14> sicut egressus est nudus de utero matris suae sic revertetur et nihil auferet secum de labore suo
<WTH5-15> miserabilis prorsus infirmitas quomodo venit sic revertetur quid ergo prodest ei quod laboravit in ventum
<WTH5-16> cunctis diebus vitae suae comedit in tenebris et in curis multis et in aerumna atque tristitia<CM>
<WTH5-17> hoc itaque mihi visum est bonum ut comedat quis et bibat et fruatur laetitia ex labore suo quod laboravit ipse sub sole numerum dierum vitae suae quos dedit ei Deus et haec est pars illius
<WTH5-18> et omni homini cui dedit Deus divitias atque substantiam potestatemque ei tribuit ut comedat ex eis et fruatur parte sua et laetetur de labore suo hoc est donum Dei
<WTH5-19> non enim satis recordabitur dierum vitae suae eo quod Deus occupet deliciis cor eius<CM>
est et aliud malum quod vidi sub sole et quidem frequens apud homines
vir cui dedit Deus divitias et substantiam et honorem et nihil deest animae eius ex omnibus quae desiderat nec tribuit ei potestatem Deus ut comedat ex eo sed homo extraneus vorabit illud hoc vanitas et magna miseria est
si genuerit quispiam centum et vixerit multos annos et plures dies aetatis habuerit et anima illius non utatur bonis substantiae suae sepulturaque careat de hoc ego pronuntio quod melior illo sit abortivus
frustra enim venit et pergit ad tenebras et oblivione delebitur nomen eius
non vidit solem neque cognovit distantiam boni et mali
etiam si duobus milibus annis vixerit et non fuerit perfruitus bonis nonne ad unum locum properant omnia<CM>
omnis labor hominis in ore eius sed anima illius non impletur
quid habet amplius sapiens ab stulto et quid pauper nisi ut pergat illuc ubi est vita
melius est videre quod cupias quam desiderare quod nescias sed et hoc vanitas est et praesumptio spiritus
qui futurus est iam vocatum est nomen eius et scitur quod homo sit et non possit contra fortiorem se in iudicio contendere<CM>
verba sunt plurima multa in disputando habentia vanitatem
<WTH7-1> quid necesse est homini maiora se quaerere cum ignoret quid conducat sibi in vita sua numero dierum peregrinationis suae et tempore quo velut umbra praeterit aut quis ei poterit indicare quid post eum futurum sub sole sit<CM>
<WTH7-2> melius est nomen bonum quam unguenta pretiosa et dies mortis die nativitatis
<WTH7-3> melius est ire ad domum luctus quam ad domum convivii in illa enim finis cunctorum admonetur hominum et vivens cogitat quid futurum sit
<WTH7-4> melior est ira risu quia per tristitiam vultus corrigitur animus delinquentis
<WTH7-5> cor sapientium ubi tristitia est et cor stultorum ubi laetitia
<WTH7-6> melius est a sapiente corripi quam stultorum adulatione decipi
<WTH7-7> quia sicut sonitus spinarum ardentium sub olla sic risus stulti sed et hoc vanitas<CM>
<WTH7-8> calumnia conturbat sapientem et perdet robur cordis illius
<WTH7-9> melior est finis orationis quam principium melior est patiens arrogante
<WTH7-10> ne velox sis ad irascendum quia ira in sinu stulti requiescit
<WTH7-11> ne dicas quid putas causae est quod priora tempora meliora fuere quam nunc sunt stulta est enim huiuscemodi interrogatio<CM>
<WTH7-12> utilior est sapientia cum divitiis et magis prodest videntibus solem
<WTH7-13> sicut enim protegit sapientia sic protegit pecunia hoc autem plus habet eruditio et sapientia quod vitam tribuunt possessori suo
<WTH7-14> considera opera Dei quod nemo possit corrigere quem ille despexerit
<WTH7-15> in die bona fruere bonis et malam diem praecave sicut enim hanc sic et illam fecit Deus ut non inveniat homo contra eum iustas querimonias
<WTH7-16> haec quoque vidi in diebus vanitatis meae iustus perit in iustitia sua et impius multo vivit tempore in malitia sua
<WTH7-17> noli esse iustus multum neque plus sapias quam necesse est ne obstupescas
<WTH7-18> ne impie agas multum et noli esse stultus ne moriaris in tempore non tuo
<WTH7-19> bonum est te sustentare iustum sed et ab illo ne subtrahas manum tuam quia qui Deum timet nihil neglegit
<WTH7-20> sapientia confortabit sapientem super decem principes civitatis
<WTH7-21> non est enim homo iustus in terra qui faciat bonum et non peccet
<WTH7-22> sed et cunctis sermonibus qui dicuntur ne accommodes cor tuum ne forte audias servum tuum maledicentem tibi
<WTH7-23> scit enim tua conscientia quia et tu crebro maledixisti aliis<CM>
<WTH7-24> cuncta temptavi in sapientia dixi sapiens efficiar et ipsa longius recessit a me
<WTH7-25> multo magis quam erat et alta profunditas quis inveniet eam
<WTH7-26> lustravi universa animo meo ut scirem et considerarem et quaererem sapientiam et rationem et ut cognoscerem impietatem stulti et errorem inprudentium
<WTH7-27> et inveni amariorem morte mulierem quae laqueus venatorum est et sagena cor eius vincula sunt manus illius qui placet Deo effugiet eam qui autem peccator est capietur ab illa
<WTH7-28> ecce hoc inveni dicit Ecclesiastes unum et alterum ut invenirem rationem
<WTH7-29> quam adhuc quaerit anima mea et non inveni virum de mille unum repperi mulierem ex omnibus non inveni
<WTH7-30> solummodo hoc inveni quod fecerit Deus hominem rectum et ipse se infinitis miscuerit quaestionibus quis talis ut sapiens est et quis cognovit solutionem verbi<CM>
sapientia hominis lucet in vultu eius et potentissimus faciem illius commutavit
ego os regis observo et praecepta iuramenti Dei
ne festines recedere a facie eius neque permaneas in opere malo quia omne quod voluerit faciet
et sermo illius potestate plenus est nec dicere ei quisquam potest quare ita facis
qui custodit praeceptum non experietur quicquam mali tempus et responsionem cor sapientis intellegit<CM>
omni negotio tempus est et oportunitas et multa hominis adflictio
quia ignorat praeterita et ventura nullo scire potest nuntio
non est in hominis dicione prohibere spiritum nec habet potestatem in die mortis nec sinitur quiescere ingruente bello neque salvabit impietas impium<CM>
omnia haec consideravi et dedi cor meum in cunctis operibus quae fiunt sub sole interdum dominatur homo homini in malum suum
vidi impios sepultos qui etiam cum adviverent in loco sancto erant et laudabantur in civitate quasi iustorum operum sed et hoc vanitas est
etenim quia non profertur cito contra malos sententia absque ullo timore filii hominum perpetrant mala
attamen ex eo quod peccator centies facit malum et per patientiam sustentatur ego cognovi quod erit bonum timentibus Deum qui verentur faciem eius
non sit bonum impio nec prolongentur dies eius sed quasi umbra transeant qui non timent faciem Dei<CM>
est et alia vanitas quae fit super terram sunt iusti quibus multa proveniunt quasi opera egerint impiorum et sunt impii qui ita securi sunt quasi iustorum facta habeant sed et hoc vanissimum iudico
laudavi igitur laetitiam quod non esset homini bonum sub sole nisi quod comederet et biberet atque gauderet et hoc solum secum auferret de labore suo in diebus vitae quos dedit ei Deus sub sole
et adposui cor meum ut scirem sapientiam et intellegerem distentionem quae versatur in terra est homo qui diebus ac noctibus somnum oculis non capit
et intellexi quod omnium operum Dei nullam possit homo invenire rationem eorum quae fiunt sub sole et quanto plus laboraverit ad quaerendum tanto minus inveniat etiam si dixerit sapiens se nosse non poterit repperire<CM>
omnia haec tractavi in corde meo ut curiose intellegerem sunt iusti atque sapientes et opera eorum in manu Dei et tamen nescit homo utrum amore an odio dignus sit
sed omnia in futuro servantur incerta eo quod universa aeque eveniant iusto et impio bono et malo mundo et inmundo immolanti victimas et sacrificia contemnenti sicut bonus sic et peccator ut periurus ita et ille qui verum deierat
hoc est pessimum inter omnia quae sub sole fiunt quia eadem cunctis eveniunt unde et corda filiorum hominum implentur malitia et contemptu in vita sua et post haec ad inferos deducentur<CM>
nemo est qui semper vivat et qui huius rei habeat fiduciam melior est canis vivens leone mortuo
viventes enim sciunt se esse morituros mortui vero nihil noverunt amplius nec habent ultra mercedem quia oblivioni tradita est memoria eorum
amor quoque et odium et invidia simul perierunt nec habent partem in hoc saeculo et in opere quod sub sole geritur
vade ergo et comede in laetitia panem tuum et bibe cum gaudio vinum tuum quia Deo placent opera tua
omni tempore sint vestimenta tua candida et oleum de capite tuo non deficiat
perfruere vita cum uxore quam diligis cunctis diebus vitae instabilitatis tuae qui dati sunt tibi sub sole omni tempore vanitatis tuae haec est enim pars in vita et in labore tuo quod laboras sub sole
quodcumque potest manus tua facere instanter operare quia nec opus nec ratio nec scientia nec sapientia erunt apud inferos quo tu properas<CM>
verti me alio vidique sub sole nec velocium esse cursum nec fortium bellum nec sapientium panem nec doctorum divitias nec artificum gratiam sed tempus casumque in omnibus
nescit homo finem suum sed sicut pisces capiuntur hamo et sicut aves conprehenduntur laqueo sic capiuntur homines tempore malo cum eis extemplo supervenerit<CM>
hanc quoque vidi sub sole sapientiam et probavi maximam
civitas parva et pauci in ea viri venit contra eam rex magnus et vallavit eam extruxitque munitiones per gyrum et perfecta est obsidio
inventusque in ea vir pauper et sapiens liberavit urbem per sapientiam suam et nullus deinceps recordatus est hominis illius pauperis
et dicebam ego meliorem esse sapientiam fortitudine quomodo ergo sapientia pauperis contempta est et verba eius non sunt audita
verba sapientium audiuntur in silentio plus quam clamor principis inter stultos
melior est sapientia quam arma bellica et qui in uno peccaverit multa bona perdet<CM>
muscae morientes perdunt suavitatem unguenti pretiosior est sapientia et gloria parva ad tempus stultitia
cor sapientis in dextera eius et cor stulti in sinistra illius
sed et in via stultus ambulans cum ipse insipiens sit omnes stultos aestimat<CM>
si spiritus potestatem habentis ascenderit super te locum tuum ne dimiseris quia curatio cessare faciet peccata maxima
est malum quod vidi sub sole quasi per errorem egrediens a facie principis
positum stultum in dignitate sublimi et divites sedere deorsum
vidi servos in equis et principes ambulantes quasi servos super terram
qui fodit foveam incidet in eam et qui dissipat sepem mordebit eum coluber
qui transfert lapides adfligetur in eis et qui scindit ligna vulnerabitur ab eis
si retunsum fuerit ferrum et hoc non ut prius sed hebetatum erit multo labore exacuatur et post industriam sequitur sapientia
si mordeat serpens in silentio nihil eo minus habet qui occulte detrahit<CM>
verba oris sapientis gratia et labia insipientis praecipitabunt eum
initium verborum eius stultitia et novissimum oris illius error pessimus
stultus verba multiplicat ignorat homo quid ante se fuerit et quod post futurum est quis illi poterit indicare
labor stultorum adfliget eos qui nesciunt in urbem pergere<CM>
vae tibi terra cuius rex est puer et cuius principes mane comedunt
beata terra cuius rex nobilis est et cuius principes vescuntur in tempore suo ad reficiendum et non ad luxuriam
in pigritiis humiliabitur contignatio et in infirmitate manuum perstillabit domus
in risu faciunt panem ac vinum ut epulentur viventes et pecuniae oboedient omnia
in cogitatione tua regi ne detrahas et in secreto cubiculi tui ne maledixeris diviti quia avis caeli portabit vocem tuam et qui habet pinnas adnuntiabit sententiam<CM>
mitte panem tuum super transeuntes aquas quia post multa tempora invenies illum
da partem septem necnon et octo quia ignoras quid futurum sit mali super terram
si repletae fuerint nubes imbrem super terram effundent si ceciderit lignum ad austrum aut ad aquilonem in quocumque loco ceciderit ibi erit
qui observat ventum non seminat et qui considerat nubes numquam metet
quomodo ignoras quae sit via spiritus et qua ratione conpingantur ossa in ventre praegnatis sic nescis opera Dei qui fabricator est omnium
mane semina sementem tuam et vespere ne cesset manus tua quia nescis quid magis oriatur hoc an illud et si utrumque simul melius erit<CM>
dulce lumen et delectabile est oculis videre solem
si annis multis vixerit homo et in omnibus his laetatus fuerit meminisse debet tenebrosi temporis et dierum multorum qui cum venerint vanitatis arguentur praeterita
laetare ergo iuvenis in adulescentia tua et in bono sit cor tuum in diebus iuventutis tuae et ambula in viis cordis tui et in intuitu oculorum tuorum et scito quod pro omnibus his adducet te Deus in iudicium
aufer iram a corde tuo et amove malitiam a carne tua adulescentia enim et voluptas vana sunt<CM>
memento creatoris tui in diebus iuventutis tuae antequam veniat tempus adflictionis et adpropinquent anni de quibus dicas non mihi placent
antequam tenebrescat sol et lumen et luna et stellae et revertantur nubes post pluviam
quando commovebuntur custodes domus et nutabuntur viri fortissimi et otiosae erunt molentes inminuto numero et tenebrescent videntes per foramina
et claudent ostia in platea in humilitate vocis molentis et consurgent ad vocem volucris et obsurdescent omnes filiae carminis
excelsa quoque timebunt et formidabunt in via florebit amigdalum inpinguabitur lucusta et dissipabitur capparis quoniam ibit homo in domum aeternitatis suae et circumibunt in platea plangentes
antequam rumpatur funis argenteus et recurrat vitta aurea et conteratur hydria super fontem et confringatur rota super cisternam
et revertatur pulvis in terram suam unde erat et spiritus redeat ad Deum qui dedit illum<CM>
vanitas vanitatum dixit Ecclesiastes omnia vanitas
cumque esset sapientissimus Ecclesiastes docuit populum et enarravit quae fecerit et investigans conposuit parabolas multas
quaesivit verba utilia et conscripsit sermones rectissimos ac veritate plenos
verba sapientium sicut stimuli et quasi clavi in altum defixi quae per magistrorum concilium data sunt a pastore uno
his amplius fili mi ne requiras faciendi plures libros nullus est finis frequensque meditatio carnis adflictio est<CM>
finem loquendi omnes pariter audiamus Deum time et mandata eius observa hoc est enim omnis homo
et cuncta quae fiunt adducet Deus in iudicium pro omni errato sive bonum sive malum sit<CM>
<CM>
<WTH1-1> osculetur me osculo oris sui quia meliora sunt ubera tua vino
<WTH1-2> fraglantia unguentis optimis oleum effusum nomen tuum ideo adulescentulae dilexerunt te
<WTH1-3> trahe me post te curremus introduxit me rex in cellaria sua exultabimus et laetabimur in te memores uberum tuorum super vinum recti diligunt te
<WTH1-4> nigra sum sed formonsa filiae Hierusalem sicut tabernacula Cedar sicut pelles Salomonis
<WTH1-5> nolite me considerare quod fusca sim quia decoloravit me sol filii matris meae pugnaverunt contra me posuerunt me custodem in vineis vineam meam non custodivi<CM>
<WTH1-6> indica mihi quem diligit anima mea ubi pascas ubi cubes in meridie ne vagari incipiam per greges sodalium tuorum
<WTH1-7> si ignoras te o pulchra inter mulieres egredere et abi post vestigia gregum et pasce hedos tuos iuxta tabernacula pastorum
<WTH1-8> equitatui meo in curribus Pharaonis adsimilavi te amica mea
<WTH1-9> pulchrae sunt genae tuae sicut turturis collum tuum sicut monilia
<WTH1-10> murenulas aureas faciemus tibi vermiculatas argento<CM>
<WTH1-11> dum esset rex in accubitu suo nardus mea dedit odorem suum
<WTH1-12> fasciculus murrae dilectus meus mihi inter ubera mea commorabitur
<WTH1-13> botrus cypri dilectus meus mihi in vineis Engaddi
<WTH1-14> ecce tu pulchra es amica mea ecce tu pulchra oculi tui columbarum
<WTH1-15> ecce tu pulcher es dilecte mi et decorus lectulus noster floridus
<WTH1-16> tigna domorum nostrarum cedrina laquearia nostra cypressina<CM>
ego flos campi et lilium convallium
sicut lilium inter spinas sic amica mea inter filias<CM>
sicut malum inter ligna silvarum sic dilectus meus inter filios sub umbra illius quam desideraveram sedi et fructus eius dulcis gutturi meo
introduxit me in cellam vinariam ordinavit in me caritatem
fulcite me floribus stipate me malis quia amore langueo
leva eius sub capite meo et dextera illius amplexabitur me
adiuro vos filiae Hierusalem per capreas cervosque camporum ne suscitetis neque evigilare faciatis dilectam quoadusque ipsa velit<CM>
vox dilecti mei ecce iste venit saliens in montibus transiliens colles
similis est dilectus meus capreae hinuloque cervorum en ipse stat post parietem nostrum despiciens per fenestras prospiciens per cancellos
et dilectus meus loquitur mihi surge propera amica mea formonsa mea et veni
iam enim hiemps transiit imber abiit et recessit
flores apparuerunt in terra tempus putationis advenit vox turturis audita est in terra nostra
ficus protulit grossos suos vineae florent dederunt odorem surge amica mea speciosa mea et veni<CM>
columba mea in foraminibus petrae in caverna maceriae ostende mihi faciem tuam sonet vox tua in auribus meis vox enim tua dulcis et facies tua decora
capite nobis vulpes vulpes parvulas quae demoliuntur vineas nam vinea nostra floruit
dilectus meus mihi et ego illi qui pascitur inter lilia
donec adspiret dies et inclinentur umbrae revertere similis esto dilecte mi capreae aut hinulo cervorum super montes Bether<CM>
in lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea quaesivi illum et non inveni
surgam et circuibo civitatem per vicos et plateas quaeram quem diligit anima mea quaesivi illum et non inveni
invenerunt me vigiles qui custodiunt civitatem num quem dilexit anima mea vidistis
paululum cum pertransissem eos inveni quem diligit anima mea tenui eum nec dimittam donec introducam illum in domum matris meae et in cubiculum genetricis meae
adiuro vos filiae Hierusalem per capreas cervosque camporum ne suscitetis neque evigilare faciatis dilectam donec ipsa velit<CM>
quae est ista quae ascendit per desertum sicut virgula fumi ex aromatibus murrae et turis et universi pulveris pigmentarii<CM>
en lectulum Salomonis sexaginta fortes ambiunt ex fortissimis Israhel
omnes tenentes gladios et ad bella doctissimi uniuscuiusque ensis super femur suum propter timores nocturnos
ferculum fecit sibi rex Salomon de lignis Libani
columnas eius fecit argenteas reclinatorium aureum ascensum purpureum media caritate constravit propter filias Hierusalem
egredimini et videte filiae Sion regem Salomonem in diademate quo coronavit eum mater sua in die disponsionis illius et in die laetitiae cordis eius<CM>
quam pulchra es amica mea quam pulchra es oculi tui columbarum absque eo quod intrinsecus latet capilli tui sicut greges caprarum quae ascenderunt de monte Galaad
dentes tui sicut greges tonsarum quae ascenderunt de lavacro omnes gemellis fetibus et sterilis non est inter eas
sicut vitta coccinea labia tua et eloquium tuum dulce sicut fragmen mali punici ita genae tuae absque eo quod intrinsecus latet
sicut turris David collum tuum quae aedificata est cum propugnaculis mille clypei pendent ex ea omnis armatura fortium
duo ubera tua sicut duo hinuli capreae gemelli qui pascuntur in liliis
donec adspiret dies et inclinentur umbrae vadam ad montem murrae et ad collem turis
tota pulchra es amica mea et macula non est in te<CM>
veni de Libano sponsa veni de Libano veni coronaberis de capite Amana de vertice Sanir et Hermon de cubilibus leonum de montibus pardorum
vulnerasti cor meum soror mea sponsa vulnerasti cor meum in uno oculorum tuorum et in uno crine colli tui
quam pulchrae sunt mammae tuae soror mea sponsa pulchriora ubera tua vino et odor unguentorum tuorum super omnia aromata
favus distillans labia tua sponsa mel et lac sub lingua tua et odor vestimentorum tuorum sicut odor turis
hortus conclusus soror mea sponsa hortus conclusus fons signatus
emissiones tuae paradisus malorum punicorum cum pomorum fructibus cypri cum nardo
nardus et crocus fistula et cinnamomum cum universis lignis Libani murra et aloe cum omnibus primis unguentis<CM>
fons hortorum puteus aquarum viventium quae fluunt impetu de Libano
surge aquilo et veni auster perfla hortum meum et fluant aromata illius<CM>
veniat dilectus meus in hortum suum et comedat fructum pomorum suorum veni in hortum meum soror mea sponsa messui murram meam cum aromatibus meis comedi favum cum melle meo bibi vinum meum cum lacte meo comedite amici bibite et inebriamini carissimi<CM>
ego dormio et cor meum vigilat vox dilecti mei pulsantis aperi mihi soror mea amica mea columba mea inmaculata mea quia caput meum plenum est rore et cincinni mei guttis noctium
expoliavi me tunica mea quomodo induar illa lavi pedes meos quomodo inquinabo illos
dilectus meus misit manum suam per foramen et venter meus intremuit ad tactum eius
surrexi ut aperirem dilecto meo manus meae stillaverunt murra digiti mei pleni murra probatissima
pessulum ostii aperui dilecto meo at ille declinaverat atque transierat anima mea liquefacta est ut locutus est quaesivi et non inveni illum vocavi et non respondit mihi
invenerunt me custodes qui circumeunt civitatem percusserunt me vulneraverunt me tulerunt pallium meum mihi custodes murorum
adiuro vos filiae Hierusalem si inveneritis dilectum meum ut nuntietis ei quia amore langueo<CM>
qualis est dilectus tuus ex dilecto o pulcherrima mulierum qualis est dilectus tuus ex dilecto quia sic adiurasti nos
dilectus meus candidus et rubicundus electus ex milibus
caput eius aurum optimum comae eius sicut elatae palmarum nigrae quasi corvus
oculi eius sicut columbae super rivulos aquarum quae lacte sunt lotae et resident iuxta fluenta plenissima
genae illius sicut areolae aromatum consitae a pigmentariis labia eius lilia distillantia murram primam
manus illius tornatiles aureae plenae hyacinthis venter eius eburneus distinctus sapphyris
crura illius columnae marmoreae quae fundatae sunt super bases aureas species eius ut Libani electus ut cedri
guttur illius suavissimum et totus desiderabilis talis est dilectus meus et iste est amicus meus filiae Hierusalem<CM>
<WTH5-17> quo abiit dilectus tuus o pulcherrima mulierum quo declinavit dilectus tuus et quaeremus eum tecum
<WTH6-1> dilectus meus descendit in hortum suum ad areolam aromatis ut pascatur in hortis et lilia colligat
<WTH6-2> ego dilecto meo et dilectus meus mihi qui pascitur inter lilia<CM>
<WTH6-3> pulchra es amica mea suavis et decora sicut Hierusalem terribilis ut castrorum acies ordinata
<WTH6-4> averte oculos tuos a me quia ipsi me avolare fecerunt capilli tui sicut grex caprarum quae apparuerunt de Galaad
<WTH6-5> dentes tui sicut grex ovium quae ascenderunt de lavacro omnes gemellis fetibus et sterilis non est in eis
<WTH6-6> sicut cortex mali punici genae tuae absque occultis tuis
<WTH6-7> sexaginta sunt reginae et octoginta concubinae et adulescentularum non est numerus
<WTH6-8> una est columba mea perfecta mea una est matris suae electa genetrici suae viderunt illam filiae et beatissimam praedicaverunt reginae et concubinae et laudaverunt eam
<WTH6-9> quae est ista quae progreditur quasi aurora consurgens pulchra ut luna electa ut sol terribilis ut acies ordinata<CM>
<WTH6-10> descendi ad hortum nucum ut viderem poma convallis ut inspicerem si floruisset vinea et germinassent mala punica
<WTH6-11> nescivi anima mea conturbavit me propter quadrigas Aminadab
<WTH6-12> revertere revertere Sulamitis revertere revertere ut intueamur te<CM>
quid videbis in Sulamiten nisi choros castrorum quam pulchri sunt gressus tui in calciamentis filia principis iunctura feminum tuorum sicut monilia quae fabricata sunt manu artificis
umbilicus tuus crater tornatilis numquam indigens poculis venter tuus sicut acervus tritici vallatus liliis
duo ubera tua sicut duo hinuli gemelli capreae
collum tuum sicut turris eburnea oculi tui sicut piscinae in Esebon quae sunt in porta filiae multitudinis nasus tuus sicut turris Libani quae respicit contra Damascum
caput tuum ut Carmelus et comae capitis tui sicut purpura regis vincta canalibus
quam pulchra es et quam decora carissima in deliciis
statura tua adsimilata est palmae et ubera tua botris
dixi ascendam in palmam adprehendam fructus eius et erunt ubera tua sicut botri vineae et odor oris tui sicut malorum
guttur tuum sicut vinum optimum dignum dilecto meo ad potandum labiisque et dentibus illius ruminandum<CM>
ego dilecto meo et ad me conversio eius
veni dilecte mi egrediamur in agrum commoremur in villis
mane surgamus ad vineas videamus si floruit vinea si flores fructus parturiunt si floruerunt mala punica ibi dabo tibi ubera mea
mandragorae dederunt odorem in portis nostris omnia poma nova et vetera dilecte mi servavi tibi<CM>
quis mihi det te fratrem meum sugentem ubera matris meae ut inveniam te foris et deosculer et iam me nemo despiciat
adprehendam te et ducam in domum matris meae ibi me docebis et dabo tibi poculum ex vino condito et mustum malorum granatorum meorum
leva eius sub capite meo et dextera illius amplexabitur me
adiuro vos filiae Hierusalem ne suscitetis et evigilare faciatis dilectam donec ipsa velit<CM>
quae est ista quae ascendit de deserto deliciis affluens et nixa super dilectum suum sub arbore malo suscitavi te ibi corrupta est mater tua ibi violata est genetrix tua
pone me ut signaculum super cor tuum ut signaculum super brachium tuum quia fortis est ut mors dilectio dura sicut inferus aemulatio lampades eius lampades ignis atque flammarum
aquae multae non poterunt extinguere caritatem nec flumina obruent illam si dederit homo omnem substantiam domus suae pro dilectione quasi nihil despicient eum<CM>
soror nostra parva et ubera non habet quid faciemus sorori nostrae in die quando adloquenda est
si murus est aedificemus super eum propugnacula argentea si ostium est conpingamus illud tabulis cedrinis
ego murus et ubera mea sicut turris ex quo facta sum coram eo quasi pacem repperiens
vinea fuit Pacifico in ea quae habet populos tradidit eam custodibus vir adfert pro fructu eius mille argenteos
vinea mea coram me est mille tui Pacifice et ducenti his qui custodiunt fructus eius<CM>
quae habitas in hortis amici auscultant fac me audire vocem tuam
fuge dilecte mi et adsimilare capreae hinuloque cervorum super montes aromatum<CM>
visio Isaiae filii Amos quam vidit super Iudam et Hierusalem in diebus Oziae Ioatham Ahaz Ezechiae regum Iuda<CM>
audite caeli et auribus percipe terra quoniam Dominus locutus est filios enutrivi et exaltavi ipsi autem spreverunt me
cognovit bos possessorem suum et asinus praesepe domini sui Israhel non cognovit populus meus non intellexit
vae genti peccatrici populo gravi iniquitate semini nequam filiis sceleratis dereliquerunt Dominum blasphemaverunt Sanctum Israhel abalienati sunt retrorsum
super quo percutiam vos ultra addentes praevaricationem omne caput languidum et omne cor maerens
a planta pedis usque ad verticem non est in eo sanitas vulnus et livor et plaga tumens non est circumligata nec curata medicamine neque fota oleo
terra vestra deserta civitates vestrae succensae igni regionem vestram coram vobis alieni devorant et desolabitur sicut in vastitate hostili
et derelinquetur filia Sion ut umbraculum in vinea et sicut tugurium in cucumerario sicut civitas quae vastatur
nisi Dominus exercituum reliquisset nobis semen quasi Sodoma fuissemus et quasi Gomorra similes essemus<CM>
audite verbum Domini principes Sodomorum percipite auribus legem Dei nostri populus Gomorrae
quo mihi multitudinem victimarum vestrarum dicit Dominus plenus sum holocausta arietum et adipem pinguium et sanguinem vitulorum et agnorum et hircorum nolui
cum veneritis ante conspectum meum quis quaesivit haec de manibus vestris ut ambularetis in atriis meis
ne adferatis ultra sacrificium frustra incensum abominatio est mihi neomeniam et sabbatum et festivitates alias non feram iniqui sunt coetus vestri
kalendas vestras et sollemnitates vestras odivit anima mea facta sunt mihi molesta laboravi sustinens
et cum extenderitis manus vestras avertam oculos meos a vobis et cum multiplicaveritis orationem non audiam manus vestrae sanguine plenae sunt<CM>
lavamini mundi estote auferte malum cogitationum vestrarum ab oculis meis quiescite agere perverse
discite benefacere quaerite iudicium subvenite oppresso iudicate pupillo defendite viduam
et venite et arguite me dicit Dominus si fuerint peccata vestra ut coccinum quasi nix dealbabuntur et si fuerint rubra quasi vermiculus velut lana erunt
si volueritis et audieritis bona terrae comedetis
quod si nolueritis et me provocaveritis ad iracundiam gladius devorabit vos quia os Domini locutum est<CM>
quomodo facta est meretrix civitas fidelis plena iudicii iustitia habitavit in ea nunc autem homicidae
argentum tuum versum est in scoriam vinum tuum mixtum est aqua
principes tui infideles socii furum omnes diligunt munera sequuntur retributiones pupillo non iudicant et causa viduae non ingreditur ad eos
propter hoc ait Dominus exercituum Fortis Israhel heu consolabor super hostibus meis et vindicabor de inimicis meis
et convertam manum meam ad te et excoquam ad purum scoriam tuam et auferam omne stagnum tuum
et restituam iudices tuos ut fuerunt prius et consiliarios tuos sicut antiquitus post haec vocaberis civitas iusti urbs fidelis
Sion in iudicio redimetur et reducent eam in iustitia
et conteret scelestos et peccatores simul et qui dereliquerunt Dominum consumentur
confundentur enim ab idolis quibus sacrificaverunt et erubescetis super hortis quos elegeratis
cum fueritis velut quercus defluentibus foliis et velut hortus absque aqua
et erit fortitudo vestra ut favilla stuppae et opus vestrum quasi scintilla et succendetur utrumque simul et non erit qui extinguat<CM>
verbum quod vidit Isaias filius Amos super Iudam et Hierusalem
et erit in novissimis diebus praeparatus mons domus Domini in vertice montium et elevabitur super colles et fluent ad eum omnes gentes
et ibunt populi multi et dicent venite et ascendamus ad montem Domini et ad domum Dei Iacob et docebit nos vias suas et ambulabimus in semitis eius quia de Sion exibit lex et verbum Domini de Hierusalem
et iudicabit gentes et arguet populos multos et conflabunt gladios suos in vomeres et lanceas suas in falces non levabit gens contra gentem gladium nec exercebuntur ultra ad proelium
domus Iacob venite et ambulemus in lumine Domini<CM>
proiecisti enim populum tuum domum Iacob quia repleti sunt ut olim et augures habuerunt ut Philisthim et pueris alienis adheserunt
repleta est terra argento et auro et non est finis thesaurorum eius
et repleta est terra eius equis et innumerabiles quadrigae eius et repleta est terra eius idolis opus manuum suarum adoraverunt quod fecerunt digiti eorum
et incurvavit se homo et humiliatus est vir ne ergo dimittas eis<CM>
ingredere in petram abscondere fossa humo a facie timoris Domini et a gloria maiestatis eius
oculi sublimis hominis humiliati sunt et incurvabitur altitudo virorum exaltabitur autem Dominus solus in die illa
quia dies Domini exercituum super omnem superbum et excelsum et super omnem arrogantem et humiliabitur
et super omnes cedros Libani sublimes et erectas et super omnes quercus Basan
et super omnes montes excelsos et super omnes colles elevatos
et super omnem turrem excelsam et super omnem murum munitum
et super omnes naves Tharsis et super omne quod visu pulchrum est
et incurvabitur sublimitas hominum et humiliabitur altitudo virorum et elevabitur Dominus solus in die illa
et idola penitus conterentur
et introibunt in speluncas petrarum et in voragines terrae a facie formidinis Domini et a gloria maiestatis eius cum surrexerit percutere terram
in die illa proiciet homo idola argenti sui et simulacra auri sui quae fecerat sibi ut adoraret talpas et vespertiliones
et ingredietur fissuras petrarum et cavernas saxorum a facie formidinis Domini et a gloria maiestatis eius cum surrexerit percutere terram
quiescite ergo ab homine cuius spiritus in naribus eius quia excelsus reputatus est ipse<CM>
ecce enim Dominator Deus exercituum auferet ab Hierusalem et ab Iuda validum et fortem omne robur panis et omne robur aquae
fortem et virum bellatorem iudicem et prophetam et ariolum et senem
principem super quinquaginta et honorabilem vultu et consiliarium sapientem de architectis et prudentem eloquii mystici
et dabo pueros principes eorum et effeminati dominabuntur eis
et inruet populus vir ad virum unusquisque ad proximum suum tumultuabitur puer contra senem et ignobilis contra nobilem
adprehendet enim vir fratrem suum domesticum patris sui vestimentum tibi est princeps esto noster ruina autem haec sub manu tua
respondebit in die illa dicens non sum medicus et in domo mea non est panis neque vestimentum nolite constituere me principem populi
ruit enim Hierusalem et Iudas concidit quia lingua eorum et adinventiones eorum contra Dominum ut provocarent oculos maiestatis eius<CM>
agnitio vultus eorum respondit eis et peccatum suum quasi Sodomae praedicaverunt nec absconderunt vae animae eorum quoniam reddita sunt eis mala
dicite iusto quoniam bene quoniam fructum adinventionum suarum comedet
vae impio in malum retributio enim manuum eius fiet ei
populum meum exactores sui spoliaverunt et mulieres dominatae sunt eius popule meus qui beatum te dicunt ipsi te decipiunt et viam gressuum tuorum dissipant
stat ad iudicandum Dominus et stat ad iudicandos populos
Dominus ad iudicium veniet cum senibus populi sui et principibus eius vos enim depasti estis vineam meam et rapina pauperis in domo vestra
quare adteritis populum meum et facies pauperum commolitis dicit Dominus Deus exercituum<CM>
et dixit Dominus pro eo quod elevatae sunt filiae Sion et ambulaverunt extento collo et nutibus oculorum ibant et plaudebant ambulabant et in pedibus suis conposito gradu incedebant
decalvabit Dominus verticem filiarum Sion et Dominus crinem earum nudabit
in die illa auferet Dominus ornatum calciamentorum et lunulas
et torques et monilia et armillas et mitras
discriminalia et periscelidas et murenulas et olfactoriola et inaures
et anulos et gemmas in fronte pendentes
et mutatoria et pallia et linteamina et acus
et specula et sindones et vittas et theristra
et erit pro suavi odore fetor et pro zona funiculus et pro crispanti crine calvitium et pro fascia pectorali cilicium
pulcherrimi quoque viri tui gladio cadent et fortes tui in proelio
et maerebunt atque lugebunt portae eius et desolata in terra sedebit<CM>
et adprehendent septem mulieres virum unum in die illa dicentes panem nostrum comedemus et vestimentis nostris operiemur tantummodo vocetur nomen tuum super nos aufer obprobrium nostrum<CM>
in die illa erit germen Domini in magnificentia et in gloria et fructus terrae sublimis et exultatio his qui salvati fuerint de Israhel
et erit omnis qui relictus fuerit in Sion et residuus in Hierusalem sanctus vocabitur omnis qui scriptus est in vita in Hierusalem
si abluerit Dominus sordem filiarum Sion et sanguinem Hierusalem laverit de medio eius spiritu iudicii et spiritu ardoris
et creabit Dominus super omnem locum montis Sion et ubi invocatus est nubem per diem et fumum et splendorem ignis flammantis in nocte super omnem enim gloriam protectio
et tabernaculum erit in umbraculum diei ab aestu et in securitatem et absconsionem a turbine et a pluvia<CM>
cantabo dilecto meo canticum patruelis mei vineae suae vinea facta est dilecto meo in cornu filio olei
et sepivit eam et lapides elegit ex illa et plantavit eam electam et aedificavit turrem in medio eius et torcular extruxit in ea et expectavit ut faceret uvas et fecit labruscas
nunc ergo habitator Hierusalem et vir Iuda iudicate inter me et inter vineam meam
quid est quod debui ultra facere vineae meae et non feci ei an quod expectavi ut faceret uvas et fecit labruscas
et nunc ostendam vobis quid ego faciam vineae meae auferam sepem eius et erit in direptionem diruam maceriam eius et erit in conculcationem
et ponam eam desertam non putabitur et non fodietur et ascendent vepres et spinae et nubibus mandabo ne pluant super eam imbrem
vinea enim Domini exercituum domus Israhel et vir Iuda germen delectabile eius et expectavi ut faceret iudicium et ecce iniquitas et iustitiam et ecce clamor<CM>
vae qui coniungitis domum ad domum et agrum agro copulatis usque ad terminum loci numquid habitabitis soli vos in medio terrae
in auribus meis sunt haec Domini exercituum nisi domus multae desertae fuerint grandes et pulchrae absque habitatore
decem enim iuga vinearum facient lagunculam unam et triginta modii sementis facient modios tres
vae qui consurgitis mane ad ebrietatem sectandam et potandum usque ad vesperam ut vino aestuetis
cithara et lyra et tympanum et tibia et vinum in conviviis vestris et opus Domini non respicitis nec opera manuum eius consideratis
propterea captivus ductus est populus meus quia non habuit scientiam et nobiles eius interierunt fame et multitudo eius siti exaruit
propterea dilatavit infernus animam suam et aperuit os suum absque ullo termino et descendent fortes eius et populus eius et sublimes gloriosique eius ad eum
et incurvabitur homo et humiliabitur vir et oculi sublimium deprimentur
et exaltabitur Dominus exercituum in iudicio et Deus sanctus sanctificabitur in iustitia
et pascentur agni iuxta ordinem suum et deserta in ubertatem versa advenae comedent<CM>
vae qui trahitis iniquitatem in funiculis vanitatis et quasi vinculum plaustri peccatum
qui dicitis festinet et cito veniat opus eius ut videamus et adpropiet et veniat consilium Sancti Israhel et sciemus illud
vae qui dicitis malum bonum et bonum malum ponentes tenebras lucem et lucem tenebras ponentes amarum in dulce et dulce in amarum
vae qui sapientes estis in oculis vestris et coram vobismet ipsis prudentes
vae qui potentes estis ad bibendum vinum et viri fortes ad miscendam ebrietatem
qui iustificatis impium pro muneribus et iustitiam iusti aufertis ab eo
propter hoc sicut devorat stipulam lingua ignis et calor flammae exurit sic radix eorum quasi favilla erit et germen eorum ut pulvis ascendet abiecerunt enim legem Domini exercituum et eloquium Sancti Israhel blasphemaverunt
ideo iratus est furor Domini in populo suo et extendit manum suam super eum et percussit eum et conturbati sunt montes et facta sunt morticina eorum quasi stercus in medio platearum in omnibus his non est aversus furor eius sed adhuc manus eius extenta
et levabit signum nationibus procul et sibilabit ad eum de finibus terrae et ecce festinus velociter veniet
non est deficiens neque laborans in eo non dormitabit neque dormiet neque solvetur cingulum renum eius nec rumpetur corrigia calciamenti eius
sagittae eius acutae et omnes arcus eius extenti ungulae equorum eius ut silex et rotae eius quasi impetus tempestatis
rugitus eius ut leonis rugiet ut catuli leonum et frendet et tenebit praedam et amplexabitur et non erit qui eruat
et sonabit super eum in die illa sicut sonitus maris aspiciemus in terram et ecce tenebrae tribulationis et lux obtenebrata est in caligine eius<CM>
in anno quo mortuus est rex Ozias vidi Dominum sedentem super solium excelsum et elevatum et ea quae sub eo erant implebant templum
seraphin stabant super illud sex alae uni et sex alae alteri duabus velabant faciem eius et duabus velabant pedes eius et duabus volabant
et clamabant alter ad alterum et dicebant sanctus sanctus sanctus Dominus exercituum plena est omnis terra gloria eius
et commota sunt superliminaria cardinum a voce clamantis et domus impleta est fumo<CM>
et dixi vae mihi quia tacui quia vir pollutus labiis ego sum et in medio populi polluta labia habentis ego habito et Regem Dominum exercituum vidi oculis meis
et volavit ad me unus de seraphin et in manu eius calculus quem forcipe tulerat de altari
et tetigit os meum et dixit ecce tetigit hoc labia tua et auferetur iniquitas tua et peccatum tuum mundabitur
et audivi vocem Domini dicentis quem mittam et quis ibit nobis et dixi ecce ego sum mitte me<CM>
et dixit vade et dices populo huic audite audientes et nolite intellegere et videte visionem et nolite cognoscere
excaeca cor populi huius et aures eius adgrava et oculos eius claude ne forte videat oculis suis et auribus suis audiat et corde suo intellegat et convertatur et sanem eum
et dixi usquequo Domine et dixit donec desolentur civitates absque habitatore et domus sine homine et terra relinquetur deserta
et longe faciet Dominus homines et multiplicabitur quae derelicta fuerat in medio terrae
et adhuc in ea decimatio et convertetur et erit in ostensionem sicut terebinthus et sicuti quercus quae expandit ramos suos semen sanctum erit id quod steterit in ea<CM>
et factum est in diebus Ahaz filii Ioatham filii Oziae regis Iuda ascendit Rasin rex Syriae et Phacee filius Romeliae rex Israhel in Hierusalem ad proeliandum contra eam et non potuerunt debellare eam
et nuntiaverunt domui David dicentes requievit Syria super Ephraim et commotum est cor eius et cor populi eius sicut moventur ligna silvarum a facie venti
et dixit Dominus ad Isaiam egredere in occursum Ahaz tu et qui derelictus est Iasub filius tuus ad extremum aquaeductus piscinae superioris in via agri Fullonis
et dices ad eum vide ut sileas noli timere et cor tuum ne formidet a duobus caudis titionum fumigantium istorum in ira furoris Rasin et Syriae et filii Romeliae
eo quod consilium inierit contra te Syria malum Ephraim et filius Romeliae dicentes
ascendamus ad Iudam et suscitemus eum et avellamus eum ad nos et ponamus regem in medio eius filium Tabeel
haec dicit Dominus Deus non stabit et non erit istud
sed caput Syriae Damascus et caput Damasci Rasin et adhuc sexaginta et quinque anni et desinet Ephraim esse populus
et caput Ephraim Samaria et caput Samariae filius Romeliae si non credideritis non permanebitis<CM>
et adiecit Dominus loqui ad Ahaz dicens
pete tibi signum a Domino Deo tuo in profundum inferni sive in excelsum supra
et dixit Ahaz non petam et non temptabo Dominum
et dixit audite ergo domus David numquid parum vobis est molestos esse hominibus quia molesti estis et Deo meo
propter hoc dabit Dominus ipse vobis signum ecce virgo concipiet et pariet filium et vocabitis nomen eius Emmanuhel
butyrum et mel comedet ut sciat reprobare malum et eligere bonum
quia antequam sciat puer reprobare malum et eligere bonum derelinquetur terra quam tu detestaris a facie duum regum suorum<CM>
adducet Dominus super te et super populum tuum et super domum patris tui dies qui non venerunt a diebus separationis Ephraim a Iuda cum rege Assyriorum
et erit in die illa sibilabit Dominus muscae quae est in extremo fluminum Aegypti et api quae est in terra Assur
et venient et requiescent omnes in torrentibus vallium et cavernis petrarum et in omnibus frutectis et in universis foraminibus
in die illa radet Dominus in novacula conducta in his qui trans Flumen sunt in rege Assyriorum caput et pilos pedum et barbam universam
et erit in die illa nutriet homo vaccam boum et duas oves
et prae ubertate lactis comedet butyrum butyrum enim et mel manducabit omnis qui relictus fuerit in medio terrae
et erit in die illa omnis locus ubi fuerint mille vites mille argenteis et in spinas et in vepres erunt
cum sagittis et arcu ingredientur illuc vepres enim et spinae erunt in universa terra
et omnes montes qui in sarculo sarientur non veniet illuc terror spinarum et veprium et erit in pascua bovis et in conculcationem pecoris<CM>
et dixit Dominus ad me sume tibi librum grandem et scribe in eo stilo hominis Velociter spolia detrahe Cito praedare
et adhibui mihi testes fideles Uriam sacerdotem et Zacchariam filium Barachiae
et accessi ad prophetissam et concepit et peperit filium et dixit Dominus ad me voca nomen eius Adcelera spolia detrahere Festina praedari
quia antequam sciat puer vocare patrem suum et matrem suam auferetur fortitudo Damasci et spolia Samariae coram rege Assyriorum
et adiecit Dominus loqui ad me adhuc dicens
pro eo quod abiecit populus iste aquas Siloae quae vadunt cum silentio et adsumpsit magis Rasin et filium Romeliae
propter hoc ecce Dominus adducet super eos aquas Fluminis fortes et multas regem Assyriorum et omnem gloriam eius et ascendet super omnes rivos eius et fluet super universas ripas eius
et ibit per Iudam inundans et transiens usque ad collum veniet et erit extensio alarum eius implens latitudinem terrae tuae o Emmanuhel<CM>
congregamini populi et vincimini et audite universae procul terrae confortamini et vincimini accingite vos et vincimini
inite consilium et dissipabitur loquimini verbum et non fiet quia nobiscum Deus
haec enim ait Dominus ad me sicut in forti manu erudivit me ne irem in via populi huius dicens
non dicatis coniuratio omnia enim quae loquitur populus iste coniuratio est et timorem eius ne timeatis neque paveatis
Dominum exercituum ipsum sanctificate ipse pavor vester et ipse terror vester
et erit vobis in sanctificationem in lapidem autem offensionis et in petram scandali duabus domibus Israhel in laqueum et in ruinam habitantibus Hierusalem
et offendent ex eis plurimi et cadent et conterentur et inretientur et capientur<CM>
liga testimonium signa legem in discipulis meis
et expectabo Dominum qui abscondit faciem suam a domo Iacob et praestolabor eum
ecce ego et pueri quos mihi dedit Dominus in signum et in portentum Israhelis a Domino exercituum qui habitat in monte Sion
et cum dixerint ad vos quaerite a pythonibus et a divinis qui stridunt in incantationibus suis numquid non populus a Deo suo requirit pro vivis a mortuis
ad legem magis et ad testimonium quod si non dixerint iuxta verbum hoc non erit eis matutina lux
et transibit per eam corruet et esuriet et cum esurierit irascetur et maledicet regi suo et Deo suo et suspiciet sursum
et ad terram intuebitur et ecce tribulatio et tenebrae dissolutio angustia et caligo persequens et non poterit avolare de angustia sua<CM>
primo tempore adleviata est terra Zabulon et terra Nepthalim et novissimo adgravata est via maris trans Iordanem Galileae gentium
populus qui ambulabat in tenebris vidit lucem magnam habitantibus in regione umbrae mortis lux orta est eis
multiplicasti gentem non magnificasti laetitiam laetabuntur coram te sicut laetantur in messe sicut exultant quando dividunt spolia
iugum enim oneris eius et virgam umeri eius et sceptrum exactoris eius superasti sicut in die Madian
quia omnis violenta praedatio cum tumultu et vestimentum mixtum sanguine erit in conbustionem et cibus ignis
parvulus enim natus est nobis filius datus est nobis et factus est principatus super umerum eius et vocabitur nomen eius Admirabilis consiliarius Deus fortis Pater futuri saeculi Princeps pacis
multiplicabitur eius imperium et pacis non erit finis super solium David et super regnum eius ut confirmet illud et corroboret in iudicio et iustitia amodo et usque in sempiternum zelus Domini exercituum faciet hoc<CM>
verbum misit Dominus in Iacob et cecidit in Israhel
et sciet populus omnis Ephraim et habitantes Samariam in superbia et magnitudine cordis dicentes
lateres ceciderunt sed quadris lapidibus aedificabimus sycomoros succiderunt sed cedros inmutabimus
et elevabit Dominus hostes Rasin super eum et inimicos eius in tumultum vertet
Syriam ab oriente et Philisthim ab occidente et devorabunt Israhel toto ore in omnibus his non est aversus furor eius sed adhuc manus eius extenta
et populus non est reversus ad percutientem se et Dominum exercituum non inquisierunt
et disperdet Dominus ab Israhel caput et caudam incurvantem et refrenantem die una
longevus et honorabilis ipse est caput et propheta docens mendacium ipse cauda est
et erunt qui beatificant populum istum seducentes et qui beatificantur praecipitati
propter hoc super adulescentulis eius non laetabitur Dominus et pupillorum eius et viduarum non miserebitur quia omnis hypocrita est et nequam et universum os locutum est stultitiam in omnibus his non est aversus furor eius sed adhuc manus eius extenta
succensa est enim quasi ignis impietas veprem et spinam vorabit et succendetur in densitate saltus et convolvetur superbia fumi
in ira Domini exercituum conturbata est terra et erit populus quasi esca ignis vir fratri suo non parcet
et declinabit ad dexteram et esuriet et comedet ad sinistram et non saturabitur unusquisque carnem brachii sui vorabit Manasses Ephraim et Ephraim Manassen simul ipsi contra Iudam
in omnibus his non est aversus furor eius sed adhuc manus eius extenta<CM>
vae qui condunt leges iniquas et scribentes iniustitiam scripserunt
ut opprimerent in iudicio pauperes et vim facerent causae humilium populi mei ut essent viduae praeda eorum et pupillos diriperent
quid facietis in die visitationis et calamitatis de longe venientis ad cuius fugietis auxilium et ubi derelinquetis gloriam vestram
ne incurvemini sub vinculo et cum interfectis cadatis super omnibus his non est aversus furor eius sed adhuc manus eius extenta<CM>
vae Assur virga furoris mei et baculus ipse in manu eorum indignatio mea
ad gentem fallacem mittam eum et contra populum furoris mei mandabo illi ut auferat spolia et diripiat praedam et ponat illum in conculcationem quasi lutum platearum
ipse autem non sic arbitrabitur et cor eius non ita aestimabit sed ad conterendum erit cor eius et ad internicionem gentium non paucarum
dicet enim
numquid non principes mei simul reges sunt numquid non ut Charchamis sic Chalanno et ut Arfad sic Emath numquid non ut Damascus sic Samaria
quomodo invenit manus mea regna idoli sic et simulacra eorum de Hierusalem et de Samaria
numquid non sicut feci Samariae et idolis eius sic faciam Hierusalem et simulacris eius
et erit cum impleverit Dominus cuncta opera sua in monte Sion et in Hierusalem visitabo super fructum magnifici cordis regis Assur et super gloriam altitudinis oculorum eius
dixit enim in fortitudine manus meae feci et in sapientia mea intellexi et abstuli terminos populorum et principes eorum depraedatus sum et detraxi quasi potens in sublime residentes
et invenit quasi nidum manus mea fortitudinem populorum et sicut colliguntur ova quae derelicta sunt sic universam terram ego congregavi et non fuit qui moveret pinnam et aperiret os et ganniret
numquid gloriabitur securis contra eum qui secat in ea aut exaltabitur serra contra eum a quo trahitur quomodo si elevetur virga contra levantem se et exaltetur baculus qui utique lignum est
propter hoc mittet Dominator Deus exercituum in pinguibus eius tenuitatem et subtus gloriam eius succensa ardebit quasi conbustio ignis
et erit lumen Israhel in igne et Sanctus eius in flamma et succendetur et devorabitur spina eius et vepres in die una
et gloria saltus eius et Carmeli eius ab anima usque ad carnem consumetur et erit terrore profugus
et reliquiae ligni saltus eius pro paucitate numerabuntur et puer scribet eos<CM>
et erit in die illa non adiciet residuum Israhel et hii qui fugerint de domo Iacob inniti super eo qui percutit eos sed innitetur super Dominum Sanctum Israhel in veritate
reliquiae convertentur reliquiae inquam Iacob ad Deum fortem
si enim fuerit populus tuus Israhel quasi harena maris reliquiae convertentur ex eo consummatio adbreviata inundabit iustitiam
consummationem enim et adbreviationem Dominus Deus exercituum faciet in medio omnis terrae<CM>
propter hoc haec dicit Dominus Deus exercituum noli timere populus meus habitator Sion ab Assur in virga percutiet te et baculum suum levabit super te in via Aegypti
adhuc enim paululum modicumque et consummabitur indignatio et furor meus super scelus eorum
et suscitabit super eum Dominus exercituum flagellum iuxta plagam Madian in petra Oreb et virgam suam super mare et levabit eam in via Aegypti
et erit in die illa auferetur onus eius de umero tuo et iugum eius de collo tuo et conputrescet iugum a facie olei
veniet in Aiath transibit in Magron apud Machmas commendabit vasa sua
transierunt cursim Gabee sedes nostra obstipuit Rama Gabaath Saulis fugit
hinni voce tua filia Gallim adtende Laisa paupercula Anathoth
migravit Medemena habitatores Gebim confortamini
adhuc dies est ut in Nob stetur agitabit manum suam super montem filiae Sion collem Hierusalem
ecce Dominator Dominus exercituum confringet lagunculam in terrore et excelsi statura succidentur et sublimes humiliabuntur
et subvertentur condensa saltus ferro et Libanus cum excelsis cadet<CM>
et egredietur virga de radice Iesse et flos de radice eius ascendet
et requiescet super eum spiritus Domini spiritus sapientiae et intellectus spiritus consilii et fortitudinis spiritus scientiae et pietatis
et replebit eum spiritus timoris Domini non secundum visionem oculorum iudicabit neque secundum auditum aurium arguet
sed iudicabit in iustitia pauperes et arguet in aequitate pro mansuetis terrae et percutiet terram virga oris sui et spiritu labiorum suorum interficiet impium
et erit iustitia cingulum lumborum eius et fides cinctorium renis eius
habitabit lupus cum agno et pardus cum hedo accubabit vitulus et leo et ovis simul morabuntur et puer parvulus minabit eos
vitulus et ursus pascentur simul requiescent catuli eorum et leo quasi bos comedet paleas
et delectabitur infans ab ubere super foramine aspidis et in caverna reguli qui ablactatus fuerit manum suam mittet
non nocebunt et non occident in universo monte sancto meo quia repleta est terra scientia Domini sicut aquae maris operientes<CM>
in die illa radix Iesse qui stat in signum populorum ipsum gentes deprecabuntur et erit sepulchrum eius gloriosum
et erit in die illa adiciet Dominus secundo manum suam ad possidendum residuum populi sui quod relinquetur ab Assyriis et ab Aegypto et a Fetros et ab Aethiopia et ab Aelam et a Sennaar et ab Emath et ab insulis maris
et levabit signum in nationes et congregabit profugos Israhel et dispersos Iuda colliget a quattuor plagis terrae
et auferetur zelus Ephraim et hostes Iuda peribunt Ephraim non aemulabitur Iudam et Iudas non pugnabit contra Ephraim
et volabunt in umeros Philisthim per mare simul praedabuntur filios orientis Idumea et Moab praeceptum manus eorum et filii Ammon oboedientes erunt
et desolabit Dominus linguam maris Aegypti et levabit manum suam super Flumen in fortitudine spiritus sui et percutiet eum in septem rivis ita ut transeant per eum calciati
et erit via residuo populo meo qui relinquetur ab Assyriis sicut fuit Israhel in die qua ascendit de terra Aegypti<CM>
et dices in illa die confitebor tibi Domine quoniam iratus es mihi conversus est furor tuus et consolatus es me
ecce Deus salvator meus fiducialiter agam et non timebo quia fortitudo mea et laus mea Dominus Deus et factus est mihi in salutem
haurietis aquas in gaudio de fontibus salvatoris<CM>
et dicetis in illa die confitemini Domino et invocate nomen eius notas facite in populis adinventiones eius mementote quoniam excelsum est nomen eius
cantate Domino quoniam magnifice fecit adnuntiate hoc in universa terra
exulta et lauda habitatio Sion quia magnus in medio tui Sanctus Israhel<CM>
onus Babylonis quod vidit Isaias filius Amos
super montem caligosum levate signum exaltate vocem levate manum et ingrediantur portas duces
ego mandavi sanctificatis meis et vocavi fortes meos in ira mea exultantes in gloria mea
vox multitudinis in montibus quasi populorum frequentium vox sonitus regum gentium congregatarum Dominus exercituum praecepit militiae belli
venientibus de terra procul a summitate caeli Dominus et vasa furoris eius ut disperdat omnem terram<CM>
ululate quia prope est dies Domini quasi vastitas a Domino veniet
propter hoc omnes manus dissolventur et omne cor hominis tabescet
et conteretur tortiones et dolores tenebunt quasi parturiens dolebunt unusquisque ad proximum suum stupebit facies conbustae vultus eorum
ecce dies Domini venit crudelis et indignationis plenus et irae furorisque ad ponendam terram in solitudine et peccatores eius conterendos de ea
quoniam stellae caeli et splendor earum non expandent lumen suum obtenebratus est sol in ortu suo et luna non splendebit in lumine suo
et visitabo super orbis mala et contra impios iniquitatem eorum et quiescere faciam superbiam infidelium et arrogantiam fortium humiliabo
pretiosior erit vir auro et homo mundo obrizo
super hoc caelum turbabo et movebitur terra de loco suo propter indignationem Domini exercituum et propter diem irae furoris eius
et erit quasi dammula fugiens et quasi ovis et non erit qui congreget unusquisque ad populum suum convertetur et singuli ad terram suam fugient
omnis qui inventus fuerit occidetur et omnis qui supervenerit cadet in gladio
infantes eorum adlident in oculis eorum diripientur domus eorum et uxores eorum violabuntur
ecce ego suscitabo super eos Medos qui argentum non quaerant nec aurum velint
sed sagittis parvulos interficiant et lactantibus uteri non misereantur et super filios non parcat oculus eorum<CM>
et erit Babylon illa gloriosa in regnis inclita in superbia Chaldeorum sicut subvertit Deus Sodomam et Gomorram
non habitabitur usque in finem et non fundabitur usque ad generationem et generationem nec ponet ibi tentoria Arabs nec pastores requiescent ibi
sed requiescent ibi bestiae et replebuntur domus eorum draconibus et habitabunt ibi strutiones et pilosi saltabunt ibi
et respondebunt ibi ululae in aedibus eius et sirenae in delubris voluptatis<CM>
prope est ut veniat tempus eius et dies eius non elongabuntur miserebitur enim Dominus Iacob et eliget adhuc de Israhel et requiescere eos faciet super humum suam adiungetur advena ad eos et adherebit domui Iacob
et tenebunt eos populi et adducent eos in locum suum et possidebit eos domus Israhel super terram Domini in servos et ancillas et erunt capientes eos qui se ceperant et subicient exactores suos
et erit in die illa cum requiem dederit tibi Deus a labore tuo et a concussione tua et a servitute dura qua ante servisti<CM>
sumes parabolam istam contra regem Babylonis et dices quomodo cessavit exactor quievit tributum
contrivit Dominus baculum impiorum virgam dominantium
caedentem populos in indignatione plaga insanabili subicientem in furore gentes persequentem crudeliter
conquievit et siluit omnis terra gavisa est et exultavit
abietes quoque laetatae sunt super te et cedri Libani ex quo dormisti non ascendit qui succidat nos
infernus subter conturbatus est in occursum adventus tui suscitavit tibi gigantas omnes principes terrae surrexerunt de soliis suis omnes principes nationum
universi respondebunt et dicent tibi et tu vulneratus es sicut nos nostri similis effectus es
detracta est ad inferos superbia tua concidit cadaver tuum subter te sternetur tinea et operimentum tuum erunt vermes
quomodo cecidisti de caelo lucifer qui mane oriebaris corruisti in terram qui vulnerabas gentes
qui dicebas in corde tuo in caelum conscendam super astra Dei exaltabo solium meum sedebo in monte testamenti in lateribus aquilonis
ascendam super altitudinem nubium ero similis Altissimo
verumtamen ad infernum detraheris in profundum laci
qui te viderint ad te inclinabuntur teque prospicient numquid iste est vir qui conturbavit terram qui concussit regna
qui posuit orbem desertum et urbes eius destruxit vinctis eius non aperuit carcerem
omnes reges gentium universi dormierunt in gloria vir in domo sua
tu autem proiectus es de sepulchro tuo quasi stirps inutilis pollutus et obvolutus qui interfecti sunt gladio et descenderunt ad fundamenta laci quasi cadaver putridum
non habebis consortium neque cum eis in sepultura tu enim terram disperdisti tu populum occidisti non vocabitur in aeternum semen pessimorum
praeparate filios eius occisioni in iniquitate patrum eorum non consurgent nec hereditabunt terram neque implebunt faciem orbis civitatum
et consurgam super eos dicit Dominus exercituum et perdam Babylonis nomen et reliquias et germen et progeniem ait Dominus
et ponam eam in possessionem ericii et in paludes aquarum et scopabo eam in scopa terens dicit Dominus exercituum<CM>
iuravit Dominus exercituum dicens si non ut putavi ita erit et quomodo mente tractavi
sic eveniet ut conteram Assyrium in terra mea et in montibus meis conculcem eum et auferetur ab eis iugum eius et onus illius ab umero eorum tolletur
hoc consilium quod cogitavi super omnem terram et haec est manus extenta super universas gentes
Dominus enim exercituum decrevit et quis poterit infirmare et manus eius extenta et quis avertet eam
in anno quo mortuus est rex Ahaz factum est onus istud
ne laeteris Philisthea omnis tu quoniam comminuta est virga percussoris tui de radice enim colubri egredietur regulus et semen eius absorbens volucrem
et pascentur primogeniti pauperum et pauperes fiducialiter requiescent et interire faciam in fame radicem tuam et reliquias tuas interficiam
ulula porta clama civitas prostrata est Philisthea omnis ab aquilone enim fumus venit et non est qui effugiat agmen eius
et quid respondebitur nuntiis gentis quia Dominus fundavit Sion et in ipsa sperabunt pauperes populi eius<CM>
onus Moab quia nocte vastata est Ar Moab conticuit quia nocte vastatus est murus Moab conticuit
ascendit domus et Dibon ad excelsa in planctum super Nabo et super Medaba Moab ululabit in cunctis capitibus eius calvitium omnis barba radetur
in triviis eius accincti sunt sacco super tecta eius et in plateis eius omnis ululat descendit in fletum
clamavit Esebon et Eleale usque Iasa audita est vox eorum super hoc expediti Moab ululabunt anima eius ululabit sibi
cor meum ad Moab clamabit vectes eius usque ad Segor vitulam conternantem per ascensum enim Luith flens ascendet et in via Oronaim clamorem contritionis levabunt<CM>
aquae enim Nemrim desertae erunt quia aruit herba defecit germen viror omnis interiit
secundum magnitudinem operis et visitatio eorum ad torrentem salicum ducent eos
quoniam circumiit clamor terminum Moab usque ad Gallim ululatus eius et usque ad puteum Helim clamor eius
quia aquae Dibon repletae sunt sanguine ponam enim super Dibon additamenta his qui fugerint de Moab leonem et reliquiis terrae<CM>
emitte agnum dominatorem terrae de Petra deserti ad montem filiae Sion
et erit sicut avis fugiens et pulli de nido avolantes sic erunt filiae Moab in transcensu Arnon
ini consilium coge concilium pone quasi noctem umbram tuam in meridie absconde fugientes et vagos ne prodas
habitabunt apud te profugi mei Moab esto latibulum eorum a facie vastatoris finitus est enim pulvis consummatus est miser defecit qui conculcabat terram
et praeparabitur in misericordia solium et sedebit super eum in veritate in tabernaculo David iudicans et quaerens iudicium et velociter reddens quod iustum est<CM>
audivimus superbiam Moab superbus est valde superbia eius et arrogantia eius et indignatio eius plus quam fortitudo eius
idcirco ululabit Moab ad Moab universus ululabit his qui laetantur super muro cocti lateris loquimini plagas suas
quoniam suburbana Esebon deserta sunt et vinea Sabama domini gentium exciderunt flagella eius usque ad Iazer pervenerunt erraverunt in deserto propagines eius relictae sunt transierunt mare
super hoc plorabo in fletu Iazer vineam Sabama inebriabo te lacrima mea Esebon et Eleale quoniam super vindemiam tuam et super messem tuam vox calcantium inruit
et auferetur laetitia et exultatio de Carmelo et in vineis non exultabit neque iubilabit vinum in torculari non calcabit qui calcare consueverat vocem calcantium abstuli
super hoc venter meus ad Moab quasi cithara sonabit et viscera mea ad murum cocti lateris
et erit cum apparuerit quod laboravit Moab super excelsis suis ingredietur ad sancta sua ut obsecret et non valebit
hoc verbum quod locutus est Dominus ad Moab ex tunc
et nunc locutus est Dominus dicens in tribus annis quasi anni mercennarii auferetur gloria Moab super omni populo multo et relinquetur parvus et modicus nequaquam multus<CM>
onus Damasci ecce Damascus desinet esse civitas et erit sicut acervus lapidum in ruina
derelictae civitates Aroer gregibus erunt et requiescent ibi et non erit qui exterreat
et cessabit adiutorium ab Ephraim et regnum a Damasco et reliquiae Syriae sicut gloria filiorum Israhel erunt dicit Dominus exercituum
et erit in die illa adtenuabitur gloria Iacob et pingue carnis eius marcescet
et erit sicut congregans in messe quod restiterit et brachium eius spicas leget et erit sicut quaerens spicas in valle Rafaim<CM>
et relinquetur in eo sicut racemus et sicut excussio oleae duarum aut trium olivarum in summitate rami sive quattuor aut quinque in cacuminibus eius fructus eius dicit Dominus Deus Israhel
in die illa inclinabitur homo ad factorem suum et oculi eius ad Sanctum Israhel respicient
et non inclinabitur ad altaria quae fecerunt manus eius et quae operati sunt digiti eius non respiciet lucos et delubra<CM>
in die illa erunt civitates fortitudinis eius derelictae sicut aratra et segetes quae derelictae sunt a facie filiorum Israhel et erit deserta
quia oblita es Dei salvatoris tui et Fortis adiutoris tui non es recordata propterea plantabis plantationem fidelem et germen alienum seminabis
in die plantationis tuae labrusca et mane semen tuum florebit ablata est messis in die hereditatis et dolebit graviter<CM>
vae multitudo populorum multorum ut multitudo maris sonantis et tumultus turbarum sicut sonitus aquarum multarum
sonabunt populi sicut sonitus aquarum inundantium et increpabit eum et fugiet procul et rapietur sicut pulvis montium a facie venti et sicut turbo coram tempestate
in tempore vespere et ecce turbatio in matutino et non subsistet haec est pars eorum qui vastaverunt nos et sors diripientium nos<CM>
vae terrae cymbalo alarum quae est trans flumina Aethiopiae
qui mittit in mari legatos et in vasis papyri super aquas ite angeli veloces ad gentem convulsam et dilaceratam ad populum terribilem post quem non est alius gentem expectantem expectantem et conculcatam cuius diripuerunt flumina terram eius
omnes habitatores orbis qui moramini in terra cum elevatum fuerit signum in montibus videbitis et clangorem tubae audietis
quia haec dicit Dominus ad me quiescam et considerabo in loco meo sicut meridiana lux clara est et sicut nubes roris in die messis
ante messem enim totus effloruit et inmatura perfectio germinabit et praecidentur ramusculi eius falcibus et quae derelicta fuerint abscidentur excutientur
et relinquentur simul avibus montium et bestiis terrae et aestate perpetua erunt super eum volucres et omnes bestiae terrae super illum hiemabunt
in tempore illo deferetur munus Domino exercituum a populo divulso et dilacerato a populo terribili post quem non fuit alius a gente expectante expectante et conculcata cuius diripuerunt flumina terram eius ad locum nominis Domini exercituum montem Sion<CM>
onus Aegypti ecce Dominus ascendet super nubem levem et ingredietur Aegyptum et movebuntur simulacra Aegypti a facie eius et cor Aegypti tabescet in medio eius
et concurrere faciam Aegyptios adversum Aegyptios et pugnabit vir contra fratrem suum et vir contra amicum suum civitas adversus civitatem regnum adversus regnum
et disrumpetur spiritus Aegypti in visceribus eius et consilium eius praecipitabo et interrogabunt simulacra sua et divinos suos et pythones et ariolos
et tradam Aegyptum in manu dominorum crudelium et rex fortis dominabitur eorum ait Dominus Deus exercituum
et arescet aqua de mari et fluvius desolabitur atque siccabitur
et deficient flumina adtenuabuntur et siccabuntur rivi aggerum calamus et iuncus marcescet
nudabitur alveus rivi a fonte suo et omnis sementis inrigua siccabitur arescet et non erit
et maerebunt piscatores et lugebunt omnes mittentes in flumen hamum et expandentes rete super faciem aquae marcescent
confundentur qui operabantur linum pectentes et texentes subtilia
et erunt inrigua eius flaccentia omnes qui faciebant lacunas ad capiendos pisces
stulti principes Taneos sapientes consiliarii Pharao dederunt consilium insipiens quomodo dicetis Pharaoni filius sapientium ego filius regum antiquorum
ubi sunt nunc sapientes tui adnuntient tibi et indicent quid cogitaverit Dominus exercituum super Aegyptum
stulti facti sunt principes Taneos emarcuerunt principes Mempheos deceperunt Aegyptum angulum populorum eius
Dominus miscuit in medio eius spiritum vertiginis et errare fecerunt Aegyptum in omni opere suo sicut errat ebrius et vomens
et non erit Aegypto opus quod faciat caput et caudam incurvantem et refrenantem
in die illa erit Aegyptus quasi mulieres et stupebunt et timebunt a facie commotionis manus Domini exercituum quam ipse movebit super eam
et erit terra Iuda Aegypto in festivitatem omnis qui illius fuerit recordatus pavebit a facie consilii Domini exercituum quod ipse cogitavit super eam<CM>
in die illa erunt quinque civitates in terra Aegypti loquentes lingua Chanaan et iurantes per Dominum exercituum civitas Solis vocabitur una
in die illa erit altare Domini in medio terrae Aegypti et titulus iuxta terminum eius Domini
et erit in signum et in testimonium Domino exercituum in terra Aegypti clamabunt enim ad Dominum a facie tribulantis et mittet eis salvatorem et propugnatorem qui liberet eos
et cognoscetur Dominus ab Aegypto et cognoscent Aegyptii Dominum in die illa et colent eum in hostiis et muneribus et vota vovebunt Domino et solvent
et percutiet Dominus Aegyptum plaga et sanabit eam et revertentur ad Dominum et placabitur eis et sanabit eos
in die illa erit via de Aegypto in Assyrios et intrabit Assyrius Aegyptum et Aegyptius in Assyrios et servient Aegyptii Assur
in die illa erit Israhel tertius Aegyptio et Assyrio benedictio in medio terrae
cui benedixit Dominus exercituum dicens benedictus populus meus Aegypti et opus manuum mearum Assyrio hereditas autem mea Israhel<CM>
in anno quo ingressus est Tharthan in Azotum cum misisset eum Sargon rex Assyriorum et pugnasset contra Azotum et cepisset eam
in tempore illo locutus est Dominus in manu Isaiae filii Amos dicens vade et solve saccum de lumbis tuis et calciamenta tua tolle de pedibus tuis et fecit sic vadens nudus et disculciatus
et dixit Dominus sicut ambulavit servus meus Isaias nudus et disculciatus trium annorum signum et portentum erit super Aegyptum et super Aethiopiam
sic minabit rex Assyriorum captivitatem Aegypti et transmigrationem Aethiopiae iuvenum et senum nudam et disculciatam discopertis natibus ignominiam Aegypti
et timebunt et confundentur ab Aethiopia spe sua et ab Aegypto gloria sua
et dicet habitator insulae huius in die illa ecce haec erat spes nostra ad quos confugimus in auxilium ut liberaret nos a facie regis Assyriorum et quomodo effugere poterimus nos<CM>
onus deserti maris sicut turbines ab africo veniunt de deserto venit de terra horribili
visio dura nuntiata est mihi qui incredulus est infideliter agit et qui depopulator est vastat ascende Aelam obside Mede omnem gemitum eius cessare feci
propterea repleti sunt lumbi mei dolore angustia possedit me sicut angustia parientis corrui cum audirem conturbatus sum cum viderem
emarcuit cor meum tenebrae stupefecerunt me Babylon dilecta mea posita est mihi in miraculum
pone mensam contemplare in specula comedentes bibentes surgite principes arripite clypeum
haec enim dixit mihi Dominus vade et pone speculatorem et quodcumque viderit adnuntiet
et vidit currum duorum equitum ascensorem asini et ascensorem cameli et contemplatus est diligenter multo intuitu
et clamavit leo super specula Domini ego sum stans iugiter per diem et super custodiam meam ego sum stans totis noctibus
ecce iste venit ascensor vir bigae equitum et respondit et dixit cecidit cecidit Babylon et omnia sculptilia deorum eius contrita sunt in terram
tritura mea et fili areae meae quae audivi a Domino exercituum Deo Israhel adnuntiavi vobis<CM>
onus Duma ad me clamat ex Seir custos quid de nocte custos quid de nocte
dixit custos venit mane et nox si quaeritis quaerite convertimini venite<CM>
onus in Arabia in saltu ad vesperam dormietis in semitis Dodanim
occurrentes sitienti ferte aquam qui habitatis terram austri cum panibus occurrite fugienti
a facie enim gladiorum fugerunt a facie gladii inminentis a facie arcus extenti a facie gravis proelii
quoniam haec dicit Dominus ad me adhuc in uno anno quasi in anno mercennarii et auferetur omnis gloria Cedar
et reliquiae numeri sagittariorum fortium de filiis Cedar inminuentur Dominus enim Deus Israhel locutus est<CM>
onus vallis Visionis quidnam tibi quoque est quia ascendisti et tu omnis in tecta
clamoris plena urbs frequens civitas exultans interfecti tui non interfecti gladio nec mortui in bello
cuncti principes tui fugerunt simul dureque ligati sunt omnes qui inventi sunt vincti sunt pariter procul fugerunt
propterea dixi recedite a me amare flebo nolite incumbere ut consolemini me super vastitate filiae populi mei
dies enim interfectionis et conculcationis et fletuum Domino Deo exercituum in valle Visionis scrutans murum et magnificus super montem
et Aelam sumpsit faretram currum hominis equitis et parietem nudavit clypeus
et erunt electae valles tuae plenae quadrigarum et equites ponent sedes suas in porta<CM>
et revelabitur operimentum Iudae et videbis in die illa armamentarium domus saltus
et scissuras civitatis David videbitis quia multiplicatae sunt et congregastis aquas piscinae inferioris
et domos Hierusalem numerastis et destruxistis domos ad muniendum murum
et lacum fecistis inter duos muros et aquam piscinae veteris et non suspexistis ad eum qui fecerat eam et operatorem eius de longe non vidistis
et vocavit Dominus Deus exercituum in die illa ad fletum et ad planctum ad calvitium et ad cingulum sacci
et ecce gaudium et laetitia occidere vitulos et iugulare arietes comedere carnes et bibere vinum comedamus et bibamus cras enim moriemur
et revelata est in auribus meis Domini exercituum si dimittetur iniquitas haec vobis donec moriamini dicit Dominus Deus exercituum<CM>
haec dicit Dominus Deus exercituum vade ingredere ad eum qui habitat in tabernaculo ad Sobnam praepositum templi
quid tu hic aut quasi quis hic quia excidisti tibi hic sepulchrum excidisti in excelso memoriam diligenter in petra tabernaculum tibi
ecce Dominus asportari te faciet sicut asportatur gallus gallinacius et quasi amictum sic sublevabit te
coronans coronabit te tribulatione quasi pilam mittet te in terram latam et spatiosam ibi morieris et ibi erit currus gloriae tuae ignominia domus Domini tui
et expellam te de statione tua et de ministerio tuo deponam te
et erit in die illa vocabo servum meum Eliachim filium Helciae
et induam illum tunicam tuam et cingulo tuo confortabo eum et potestatem tuam dabo in manu eius et erit quasi pater habitantibus Hierusalem et domui Iuda
et dabo clavem domus David super umerum eius et aperiet et non erit qui claudat et claudet et non erit qui aperiat
et figam illum paxillum in loco fideli et erit in solium gloriae domui patris sui
et suspendent super eum omnem gloriam domus patris eius vasorum diversa genera omne vas parvulum a vasis craterarum usque ad omne vas musicorum
in die illo dicit Dominus exercituum auferetur paxillus qui fixus fuerat in loco fideli et frangetur et cadet et peribit quod pependerat in eo quia Dominus locutus est<CM>
onus Tyri ululate naves maris quia vastata est domus unde venire consueverant de terra Cetthim revelatum est eis
tacete qui habitatis in insula negotiatio Sidonis transfretantes mare repleverunt te
in aquis multis semen Nili messis fluminis fruges eius et facta est negotiatio gentium
erubesce Sidon ait enim mare fortitudo maris dicens non parturivi et non peperi et non enutrivi iuvenes nec ad incrementum perduxi virgines
cum auditum fuerit in Aegypto dolebunt cum audierint de Tyro
transite maria ululate qui habitatis in insula
numquid non haec vestra est quae gloriabatur a diebus pristinis in antiquitate sua ducent eam pedes sui longe ad peregrinandum
quis cogitavit hoc super Tyrum quondam coronatam cuius negotiatores principes institores eius incliti terrae
Dominus exercituum cogitavit hoc ut detraheret superbiam omnis gloriae et ad ignominiam deduceret universos inclitos terrae
transi terram tuam quasi flumen filia maris non est cingulum ultra tibi
manum suam extendit super mare conturbavit regna Dominus mandavit adversum Chanaan ut contereret fortes eius
et dixit non adicies ultra ut glorieris calumniam sustinens virgo filia Sidonis in Cetthim consurgens transfreta ibi quoque non erit requies tibi
ecce terra Chaldeorum talis populus non fuit Assur fundavit eam in captivitatem transduxerunt robustos eius suffoderunt domos eius posuerunt eam in ruinam
ululate naves maris quia devastata est fortitudo vestra<CM>
et erit in die illa in oblivione eris o Tyre septuaginta annis sicut dies regis unius post septuaginta autem annos erit Tyro quasi canticum meretricis
sume citharam circui civitatem meretrix oblivioni tradita bene cane frequenta canticum ut memoria tui sit
et erit post septuaginta annos visitabit Dominus Tyrum et reducet eam ad mercedes suas et rursum fornicabitur cum universis regnis terrae super faciem terrae
et erunt negotiatio eius et mercedes eius sanctificatae Domino non condentur neque reponentur quia his qui habitaverint coram Domino erit negotiatio eius ut manducent in saturitatem et vestiantur usque ad vetustatem<CM>
ecce Dominus dissipabit terram et nudabit eam et adfliget faciem eius et disperget habitatores eius
et erit sicut populus sic sacerdos et sicut servus sic dominus eius sicut ancilla sic domina eius sicut emens sic ille qui vendit sicut fenerator sic is qui mutuum accipit sicut qui repetit sic qui debet
dissipatione dissipabitur terra et direptione praedabitur Dominus enim locutus est verbum hoc
luxit et defluxit terra et infirmata est defluxit orbis infirmata est altitudo populi terrae
et terra interfecta est ab habitatoribus suis quia transgressi sunt leges mutaverunt ius dissipaverunt foedus sempiternum
propter hoc maledictio vorabit terram et peccabunt habitatores eius ideoque insanient cultores eius et relinquentur homines pauci
luxit vindemia infirmata est vitis ingemuerunt omnes qui laetabantur corde
cessavit gaudium tympanorum quievit sonitus laetantium conticuit dulcedo citharae
cum cantico non bibent vinum amara erit potio bibentibus illam
adtrita est civitas vanitatis clausa est omnis domus nullo introeunte
clamor erit super vino in plateis deserta est omnis laetitia translatum est gaudium terrae
relicta est in urbe solitudo et calamitas opprimet portas<CM>
quia haec erunt in medio terrae in medio populorum quomodo si paucae olivae quae remanserunt excutiantur ex olea et racemi cum fuerit finita vindemia
hii levabunt vocem suam atque laudabunt cum glorificatus fuerit Dominus hinnient de mari
propter hoc in doctrinis glorificate Dominum in insulis maris nomen Domini Dei Israhel<CM>
a finibus terrae laudes audivimus gloriam iusti et dixi secretum meum mihi secretum meum mihi vae mihi praevaricantes praevaricati sunt et praevaricatione transgressorum praevaricati sunt
formido et fovea et laqueus super te qui habitator es terrae
et erit qui fugerit a voce formidinis cadet in foveam et qui se explicuerit de fovea tenebitur laqueo quia cataractae de excelsis apertae sunt et concutientur fundamenta terrae
confractione confringetur terra contritione conteretur terra commotione commovebitur terra
agitatione agitabitur terra sicut ebrius et auferetur quasi tabernaculum unius noctis et gravabit eam iniquitas sua et corruet et non adiciet ut resurgat
et erit in die illa visitabit Dominus super militiam caeli in excelso et super reges terrae qui sunt super terram
et congregabuntur in congregationem unius fascis in lacum et cludentur ibi in carcerem et post multos dies visitabuntur
et erubescet luna et confundetur sol cum regnaverit Dominus exercituum in monte Sion et in Hierusalem et in conspectu senum suorum fuerit glorificatus<CM>
Domine Deus meus es tu exaltabo te confitebor nomini tuo quoniam fecisti mirabilia cogitationes antiquas fideles amen
quia posuisti civitatem in tumulum urbem fortem in ruinam domum alienorum ut non sit civitas et in sempiternum non aedificetur
super hoc laudabit te populus fortis civitas gentium robustarum timebit te
quia factus es fortitudo pauperi fortitudo egeno in tribulatione sua spes a turbine umbraculum ab aestu spiritus enim robustorum quasi turbo inpellens parietem
sicut aestum in siti tumultum alienorum humiliabis et quasi calore sub nube torrente propaginem fortium marcescere facies<CM>
et faciet Dominus exercituum omnibus populis in monte hoc convivium pinguium convivium vindemiae pinguium medullatorum vindemiae defecatae
et praecipitabit in monte isto faciem vinculi conligati super omnes populos et telam quam orditus est super universas nationes
praecipitabit mortem in sempiternum et auferet Dominus Deus lacrimam ab omni facie et obprobrium populi sui auferet de universa terra quia Dominus locutus est<CM>
et dicet in die illa ecce Deus noster iste expectavimus eum et salvabit nos iste Dominus sustinuimus eum exultabimus et laetabimur in salutari eius
quia requiescet manus Domini in monte isto et triturabitur Moab sub eo sicuti teruntur paleae in plaustro
et extendet manus suas sub eo sicut extendit natans ad natandum et humiliabit gloriam eius cum adlisione manuum eius
et munimenta sublimium murorum tuorum concident et humiliabuntur et detrahentur in terram usque ad pulverem<CM>
in die illa cantabitur canticum istud in terra Iuda urbs fortitudinis nostrae salvator ponetur in ea murus et antemurale
aperite portas et ingrediatur gens iusta custodiens veritatem
vetus error abiit servabis pacem pacem quia in te speravimus
sperastis in Domino in saeculis aeternis in Domino Deo forti in perpetuum<CM>
quia incurvabit habitantes in excelso civitatem sublimem humiliabit humiliabit eam usque ad terram detrahet eam usque ad pulverem
conculcabit eam pes pedes pauperis gressus egenorum
semita iusti recta est rectus callis iusti ad ambulandum
et in semita iudiciorum tuorum Domine sustinuimus te nomen tuum et memoriale tuum in desiderio animae
anima mea desideravit te in nocte sed et spiritu meo in praecordiis meis de mane vigilabo ad te cum feceris iudicia tua in terra iustitiam discent habitatores orbis
misereamur impio et non discet iustitiam in terra sanctorum inique gessit et non videbit gloriam Domini
Domine exaltetur manus tua et non videant videant et confundantur zelantes populi et ignis hostes tuos devoret<CM>
Domine dabis pacem nobis omnia enim opera nostra operatus es nobis
Domine Deus noster possederunt nos domini absque te tantum in te recordemur nominis tui
morientes non vivant gigantes non resurgant propterea visitasti et contrivisti eos et perdidisti omnem memoriam eorum
indulsisti genti Domine indulsisti genti numquid glorificatus es elongasti omnes terminos terrae
Domine in angustia requisierunt te in tribulatione murmuris doctrina tua eis
sicut quae concipit cum adpropinquaverit ad partum dolens clamat in doloribus suis sic facti sumus a facie tua Domine
concepimus et quasi parturivimus et peperimus spiritum salutes non fecimus in terra ideo non ceciderunt habitatores terrae
vivent mortui tui interfecti mei resurgent expergiscimini et laudate qui habitatis in pulvere quia ros lucis ros tuus et terram gigantum detrahes in ruinam<CM>
vade populus meus intra in cubicula tua claude ostia tua super te abscondere modicum ad momentum donec pertranseat indignatio
ecce enim Dominus egreditur de loco suo ut visitet iniquitatem habitatoris terrae contra eum et revelabit terra sanguinem suum et non operiet ultra interfectos suos<CM>
in die illo visitabit Dominus in gladio suo duro et grandi et forti super Leviathan serpentem vectem et super Leviathan serpentem tortuosum et occidet cetum qui in mari est
in die illa vinea meri cantabit ei
ego Dominus qui servo eam repente propinabo ei ne forte visitetur contra eam nocte et die servo eam
indignatio non est mihi quis dabit me spinam et veprem in proelio gradiar super eam succendam eam pariter
an potius tenebit fortitudinem meam faciet pacem mihi pacem faciet mihi
qui egrediuntur impetu ad Iacob florebit et germinabit Israhel et implebunt faciem orbis semine<CM>
numquid iuxta plagam percutientis se percussit eum aut sicut occidit interfectos eius sic occisus est
in mensura contra mensuram cum abiecta fuerit iudicabis eam meditata est in spiritu suo duro per diem aestus
idcirco super hoc dimittetur iniquitas domui Iacob et iste omnis fructus ut auferatur peccatum eius cum posuerit omnes lapides altaris sicut lapides cineris adlisos non stabunt luci et delubra
civitas enim munita desolata erit speciosa relinquetur et dimittetur quasi desertum ibi pascetur vitulus et ibi accubabit et consumet summitates eius
in siccitate messis illius conterentur mulieres venientes et docentes eam non est enim populus sapiens propterea non miserebitur eius qui fecit eum et qui formavit eum non parcet ei
et erit in die illa percutiet Dominus ab alveo Fluminis usque ad torrentem Aegypti et vos congregabimini unus et unus filii Israhel
et erit in die illa clangetur in tuba magna et venient qui perditi fuerant de terra Assyriorum et qui eiecti erant in terra Aegypti et adorabunt Dominum in monte sancto in Hierusalem<CM>
vae coronae superbiae ebriis Ephraim et flori decidenti gloriae exultationis eius qui erant in vertice vallis pinguissimae errantes a vino
ecce validus et fortis Domini sicut impetus grandinis turbo confringens sicut impetus aquarum multarum inundantium et emissarum super terram spatiosam
pedibus conculcabitur corona superbiae ebriorum Ephraim
et erit flos decidens gloriae exultationis eius qui est super verticem vallis pinguium quasi temporaneum ante maturitatem autumni quod cum aspexerit videns statim ut manu tenuerit devorabit illud
in die illa erit Dominus exercituum corona gloriae et sertum exultationis residuo populi sui
et spiritus iudicii sedenti super iudicium et fortitudo revertentibus de bello ad portam
verum hii quoque prae vino nescierunt et prae ebrietate erraverunt sacerdos et propheta nescierunt prae ebrietate absorti sunt a vino erraverunt in ebrietate nescierunt videntem ignoraverunt iudicium
omnes enim mensae repletae sunt vomitu sordiumque ita ut non esset ultra locus<CM>
quem docebit scientiam et quem intellegere faciet auditum ablactatos a lacte apulsos ab uberibus
quia manda remanda manda remanda expecta reexpecta expecta reexpecta modicum ibi modicum ibi
in loquella enim labii et lingua altera loquetur ad populum istum
cui dixit haec requies reficite lassum et hoc est meum refrigerium et noluerunt audire
et erit eis verbum Domini manda remanda manda remanda expecta reexpecta expecta reexpecta modicum ibi modicum ibi ut vadant et cadant retrorsum et conterantur et inlaqueentur et capiantur<CM>
propter hoc audite verbum Domini viri inlusores qui dominamini super populum meum qui est in Hierusalem
dixistis enim percussimus foedus cum morte et cum inferno fecimus pactum flagellum inundans cum transierit non veniet super nos quia posuimus mendacium spem nostram et mendacio protecti sumus
idcirco haec dicit Dominus Deus ecce ego mittam in fundamentis Sion lapidem lapidem probatum angularem pretiosum in fundamento fundatum qui crediderit non festinet
et ponam iudicium in pondere et iustitiam in mensura et subvertet grando spem mendacii et protectionem aquae inundabunt
et delebitur foedus vestrum cum morte et pactum vestrum cum inferno non stabit flagellum inundans cum transierit eritis ei in conculcationem
quandocumque pertransierit tollet vos quoniam mane diluculo pertransibit in die et in nocte et tantummodo sola vexatio intellectum dabit auditui
coangustatum est enim stratum ita ut alter decidat et pallium breve utrumque operire non potest
sicut enim in monte Divisionum stabit Dominus sicut in valle quae est in Gabao irascetur ut faciat opus suum alienum opus eius ut operetur opus suum peregrinum est opus ab eo
et nunc nolite inludere ne forte constringantur vincula vestra consummationem enim et adbreviationem audivi a Domino Deo exercituum super universam terram<CM>
auribus percipite et audite vocem meam adtendite et audite eloquium meum
numquid tota die arabit arans ut serat proscindet et sariet humum suam
nonne cum adaequaverit faciem eius seret gith et cyminum sparget et ponet triticum per ordinem et hordeum et milium et viciam in finibus suis
et erudiet eum illud in iudicio Deus suus docebit eum illud
non enim in serris triturabitur gith nec rota plaustri super cyminum circumiet sed in virga excutietur gith et cyminum in baculo
panis autem comminuetur verum non in perpetuum triturans triturabit illum neque vexabit eum rota plaustri nec in ungulis suis comminuet eum
et hoc a Domino Deo exercituum exivit ut mirabile faceret consilium et magnificaret iustitiam<CM>
vae Arihel Arihel civitas quam circumdedit David additus est annus ad annum sollemnitates evolutae sunt
et circumvallabo Arihel et erit tristis et maerens et erit mihi quasi Arihel
et circumdabo quasi spheram in circuitu tuo et iaciam contra te aggerem et munimenta ponam in obsidionem tuam
humiliaberis de terra loqueris et de humo audietur eloquium tuum et erit quasi pythonis de terra vox tua et de humo eloquium tuum mussitabit
et erit sicut pulvis tenuis multitudo ventilantium te et sicut favilla pertransiens multitudo eorum qui contra te praevaluerunt
eritque repente confestim a Domino exercituum visitabitur in tonitru et commotione terrae et voce magna turbinis et tempestatis et flammae ignis devorantis
et erit sicut somnium visionis nocturnae multitudo omnium gentium quae dimicaverunt contra Arihel et omnes qui militaverunt et obsederunt et praevaluerunt adversus eam
et sicuti somniat esuriens et comedit cum autem fuerit expertus vacua est anima eius et sicut somniat sitiens et bibit et postquam fuerit expergefactus lassus adhuc sitit et anima eius vacua est sic erit multitudo omnium gentium quae dimicaverunt contra montem Sion<CM>
obstupescite et admiramini fluctuate et vacillate inebriamini et non a vino movemini et non ebrietate
quoniam miscuit vobis Dominus spiritum soporis claudet oculos vestros prophetas et principes vestros qui vident visiones operiet
et erit vobis visio omnium sicut verba libri signati quem cum dederint scienti litteras dicent lege istum et respondebit non possum signatus est enim
et dabitur liber nescienti litteras diceturque ei lege et respondebit nescio litteras
et dixit Dominus eo quod adpropinquat populus iste ore suo et labiis suis glorificat me cor autem eius longe est a me et timuerunt me mandato hominum et doctrinis
ideo ecce ego addam ut admirationem faciam populo huic miraculo grandi et stupendo peribit enim sapientia a sapientibus eius et intellectus prudentium eius abscondetur
vae qui profundi estis corde ut a Domino abscondatis consilium quorum sunt in tenebris opera et dicunt quis videt nos et quis novit nos
perversa est haec vestra cogitatio quasi lutum contra figulum cogitet et dicat opus factori suo non fecisti me et figmentum dicat fictori suo non intellegis<CM>
nonne adhuc in modico et in brevi convertetur Libanus in Chermel et Chermel in saltum reputabitur
et audient in die illa surdi verba libri et de tenebris et caligine oculi caecorum videbunt
et addent mites in Domino laetitiam et pauperes homines in Sancto Israhel exultabunt
quoniam defecit qui praevalebat consummatus est inlusor et succisi sunt omnes qui vigilabant super iniquitatem
qui peccare faciebant homines in verbo et arguentem in porta subplantabant et declinaverunt frustra a iusto
propter hoc haec dicit Dominus ad domum Iacob qui redemit Abraham non modo confundetur Iacob nec modo vultus eius erubescet
sed cum viderit filios suos opera manuum mearum in medio sui sanctificantes nomen meum et sanctificabunt Sanctum Iacob et Deum Israhel praedicabunt
et scient errantes spiritu intellectum et mussitatores discent legem<CM>
vae filii desertores dicit Dominus ut faceretis consilium et non ex me et ordiremini telam et non per spiritum meum ut adderetur peccatum super peccatum
qui ambulatis ut descendatis in Aegyptum et os meum non interrogastis sperantes auxilium in fortitudine Pharao et habentes fiduciam in umbra Aegypti
et erit vobis fortitudo Pharaonis in confusionem et fiducia umbrae Aegypti in ignominiam
erant enim in Tanis principes tui et nuntii tui usque ad Anes pervenerunt
omnes confusi sunt super populo qui eis prodesse non potuit non fuerunt in auxilium et in aliquam utilitatem sed in confusionem et obprobrium
onus iumentorum austri in terra tribulationis et angustiae leaena et leo ex eis vipera et regulus volans portantes super umeros iumentorum divitias suas et super gibbum camelorum thesauros suos ad populum qui eis prodesse non poterit
Aegyptus enim frustra et vane auxiliabitur ideo clamavi super hoc superbia tantum est quiesce<CM>
nunc ingressus scribe eis super buxum et in libro diligenter exara illud et erit in die novissimo in testimonium usque ad aeternum
populus enim ad iracundiam provocans est et filii mendaces filii nolentes audire legem Domini
qui dicunt videntibus nolite videre et aspicientibus nolite aspicere nobis ea quae recta sunt loquimini nobis placentia videte nobis errores
auferte a me viam declinate a me semitam cesset a facie nostra Sanctus Israhel
propterea haec dicit Sanctus Israhel pro eo quod reprobastis verbum hoc et sperastis in calumniam et tumultum et innixi estis super eo
propterea erit vobis iniquitas haec sicut interruptio cadens et requisita in muro excelso quoniam subito dum non speratur veniet contritio eius
et comminuetur sicut conteritur lagoena figuli contritione pervalida et non invenietur de fragmentis eius testa in qua portetur igniculus de incendio aut hauriatur parum aquae de fovea
quia haec dicit Dominus Deus Sanctus Israhel si revertamini et quiescatis salvi eritis in silentio et in spe erit fortitudo vestra et noluistis
et dixistis nequaquam sed ad equos fugiemus ideo fugietis et super veloces ascendemus ideo veloces erunt qui persequentur vos
mille homines a facie terroris unius et a facie terroris quinque fugietis donec relinquamini quasi malus navis in vertice montis et quasi signum super collem<CM>
propterea expectat Dominus ut misereatur vestri et ideo exaltabitur parcens vobis quia Deus iudicii Dominus beati omnes qui expectant eum
populus enim Sion habitabit in Hierusalem plorans nequaquam plorabis miserans miserebitur tui ad vocem clamoris tui statim ut audierit respondebit tibi
et dabit vobis Dominus panem artum et aquam brevem et non faciet avolare a te ultra doctorem tuum et erunt oculi tui videntes praeceptorem tuum
et aures tuae audient verbum post tergum monentis haec via ambulate in ea neque ad dexteram neque ad sinistram
et contaminabis lamminas sculptilium argenti tui et vestimentum conflatilis auri tui et disperges ea sicut inmunditiam menstruatae egredere dices ei
et dabitur pluvia semini tuo ubicumque seminaveris in terra et panis frugum terrae erit uberrimus et pinguis pascetur in possessione tua in die illo agnus spatiose
et tauri tui et pulli asinorum qui operantur terram commixtum migma comedent sic in area ut ventilatum est
et erunt super omnem montem excelsum et super omnem collem elevatum rivi currentium aquarum in die interfectionis multorum cum ceciderint turres
et erit lux lunae sicut lux solis et lux solis erit septempliciter sicut lux septem dierum in die qua alligaverit Dominus vulnus populi sui et percussuram plagae eius sanaverit<CM>
ecce nomen Domini venit de longinquo ardens furor eius et gravis ad portandum labia eius repleta sunt indignatione et lingua eius quasi ignis devorans
spiritus eius velut torrens inundans usque ad medium colli ad perdendas gentes in nihilum et frenum erroris quod erat in maxillis populorum
canticum erit vobis sicut nox sanctificatae sollemnitatis et laetitia cordis sicut qui pergit cum tibia ut intret in montem Domini ad Fortem Israhel
et auditam faciet Dominus gloriam vocis suae et terrorem brachii sui ostendet in comminatione furoris et flamma ignis devorantis adlidet in turbine et in lapide grandinis
a voce enim Domini pavebit Assur virga percussus
et erit transitus virgae fundatus quam requiescere faciet Dominus super eum in tympanis et in citharis et in bellis praecipuis expugnabit eos
praeparata est enim ab heri Thofeth a rege praeparata profunda et dilatata nutrimenta eius ignis et ligna multa flatus Domini sicut torrens sulphuris succendens eam<CM>
vae qui descendunt in Aegyptum ad auxilium in equis sperantes et habentes fiduciam super quadrigis quia multae sunt et super equitibus quia praevalidi nimis et non sunt confisi super Sanctum Israhel et Dominum non requisierunt
ipse autem sapiens adduxit malum et verba sua non abstulit et consurget contra domum pessimorum et contra auxilium operantium iniquitatem
Aegyptus homo et non deus et equi eorum caro et non spiritus et Dominus inclinabit manum suam et corruet auxiliator et cadet cui praestatur auxilium simulque omnes consumentur
quia haec dicit Dominus ad me quomodo si rugiat leo et catulus leonis super praedam suam cum occurrerit ei multitudo pastorum a voce eorum non formidabit et a multitudine eorum non pavebit sic descendet Dominus exercituum ut proelietur super montem Sion et super collem eius
sicut aves volantes sic proteget Dominus exercituum Hierusalem protegens et liberans transiens et salvans<CM>
convertimini sicut in profundum recesseratis filii Israhel
in die enim illa abiciet vir idola argenti sui et idola auri sui quae fecerunt vobis manus vestrae in peccatum
et cadet Assur in gladio non viri et gladius non hominis vorabit eum et fugiet non a facie gladii et iuvenes eius vectigales erunt
et fortitudo eius a terrore transibit et pavebunt fugientes principes eius dixit Dominus cuius ignis est in Sion et caminus eius in Hierusalem<CM>
ecce in iustitia regnabit rex et principes in iudicio praeerunt
et erit vir sicut qui absconditur a vento et celat se a tempestate sicut rivi aquarum in siti et umbra petrae prominentis in terra deserta
non caligabunt oculi videntium et aures audientium diligenter auscultabunt
et cor stultorum intelleget scientiam et lingua balborum velociter loquetur et plane
non vocabitur ultra is qui insipiens est princeps neque fraudulentus appellabitur maior
stultus enim fatua loquetur et cor eius faciet iniquitatem ut perficiat simulationem et loquatur ad Dominum fraudulenter et vacuefaciat animam esurientis et potum sitienti auferat
fraudulenti vasa pessima sunt ipse enim cogitationes concinnavit ad perdendos mites in sermone mendacii cum loqueretur pauper iudicium
princeps vero ea quae digna sunt principe cogitavit et ipse super duces stabit<CM>
mulieres opulentae surgite et audite vocem meam filiae confidentes percipite auribus eloquium meum
post dies et annum et vos conturbabimini confidentes consummata est enim vindemia collectio ultra non veniet
obstupescite opulentae conturbamini confidentes exuite vos et confundimini accingite lumbos vestros
super ubera plangite super regione desiderabili super vinea fertili
super humum populi mei spina et vepres ascendent quanto magis super omnes domos gaudii civitatis exultantis
domus enim dimissa est multitudo urbis relicta est tenebrae et palpatio factae sunt super speluncas usque in aeternum gaudium onagrorum pascua gregum
donec effundatur super nos spiritus de excelso et erit desertum in Chermel et Chermel in saltum reputabitur
et habitabit in solitudine iudicium et iustitia in Chermel sedebit
et erit opus iustitiae pax et cultus iustitiae silentium et securitas usque in sempiternum
et sedebit populus meus in pulchritudine pacis et in tabernaculis fiduciae et in requie opulenta
grando autem in descensione saltus et humilitate humiliabitur civitas
beati qui seminatis super omnes aquas inmittentes pedem bovis et asini<CM>
vae qui praedaris nonne et ipse praedaberis et qui spernis nonne et ipse sperneris cum consummaveris depraedationem depraedaberis cum fatigatus desiveris contemnere contemneris
Domine miserere nostri te expectavimus esto brachium eorum in mane et salus nostra in tempore tribulationis
a voce angeli fugerunt populi ab exaltatione tua dispersae sunt gentes
et congregabuntur spolia vestra sicut colligitur brucus velut cum fossae plenae fuerint de eo
magnificatus est Dominus quoniam habitavit in excelso implevit Sion iudicio et iustitia
et erit fides in temporibus tuis divitiae salutis sapientia et scientia timor Domini ipse thesaurus eius
ecce videntes clamabunt foris angeli pacis amare flebunt
dissipatae sunt viae cessavit transiens per semitam irritum factum est pactum proiecit civitates non reputavit homines
luxit et elanguit terra confusus est Libanus et obsorduit et factus est Saron sicut desertum et concussa est Basan et Carmelus
nunc consurgam dicit Dominus nunc exaltabor nunc sublevabor
concipietis ardorem parietis stipulam spiritus vester ut ignis vorabit vos
et erunt populi quasi de incendio cinis spinae congregatae igni conburentur<CM>
audite qui longe estis quae fecerim et cognoscite vicini fortitudinem meam
conterriti sunt in Sion peccatores possedit tremor hypocritas quis poterit habitare de vobis cum igne devorante quis habitabit ex vobis cum ardoribus sempiternis
qui ambulat in iustitiis et loquitur veritates qui proicit avaritiam ex calumnia et excutit manus suas ab omni munere qui obturat aures suas ne audiat sanguinem et claudit oculos suos ne videat malum
iste in excelsis habitabit munimenta saxorum sublimitas eius panis ei datus est aquae eius fideles sunt
regem in decore suo videbunt oculi eius cernent terram de longe
cor tuum meditabitur timorem ubi est litteratus ubi legis verba ponderans ubi doctor parvulorum
populum inpudentem non videbis populum alti sermonis ita ut non possis intellegere disertitudinem linguae eius in quo nulla est sapientia
respice Sion civitatem sollemnitatis nostrae oculi tui videbunt Hierusalem habitationem opulentam tabernaculum quod nequaquam transferri poterit nec auferentur clavi eius in sempiternum et omnes funiculi eius non rumpentur
quia solummodo ibi magnificus Dominus noster locus fluviorum rivi latissimi et patentes non transibit per eum navis remigum neque trieris magna transgredietur eum
Dominus enim iudex noster Dominus legifer noster Dominus rex noster ipse salvabit nos
laxati sunt funiculi tui sed non praevalebunt sic erit malus tuus ut dilatare signum non queas tunc dividentur spolia praedarum multarum claudi diripient rapinam
nec dicet vicinus elangui populus qui habitat in ea auferetur ab eo iniquitas<CM>
accedite gentes et audite et populi adtendite audiat terra et plenitudo eius orbis et omne germen eius
quia indignatio Domini super omnes gentes et furor super universam militiam eorum interfecit eos et dedit eos in occisionem
interfecti eorum proicientur et de cadaveribus eorum ascendet fetor tabescent montes sanguine eorum
et tabescet omnis militia caelorum et conplicabuntur sicut liber caeli et omnis militia eorum defluet sicut defluit folium de vinea et de ficu
quoniam inebriatus est in caelo gladius meus ecce super Idumeam descendet et super populum interfectionis meae ad iudicium
gladius Domini repletus est sanguine incrassatus est adipe de sanguine agnorum et hircorum de sanguine medullatorum arietum victima enim Domini in Bosra et interfectio magna in terra Edom
et descendent unicornes cum eis et tauri cum potentibus inebriabitur terra eorum sanguine et humus eorum adipe pinguium
quia dies ultionis Domini annus retributionum iudicii Sion<CM>
et convertentur torrentes eius in picem et humus eius in sulphur et erit terra eius in picem ardentem
nocte et die non extinguetur in sempiternum ascendet fumus eius a generatione in generationem desolabitur in saeculum saeculorum non erit transiens per eam
et possidebunt illam onocrotalus et ericius et ibis et corvus habitabunt in ea et extendetur super eam mensura ut redigatur ad nihilum et perpendiculum in desolationem
nobiles eius non erunt ibi regem potius invocabunt et omnes principes eius erunt in nihilum
et orientur in domibus eius spinae et urticae et paliurus in munitionibus eius et erit cubile draconum et pascua strutionum
et occurrent daemonia onocentauris et pilosus clamabit alter ad alterum ibi cubavit lamia et invenit sibi requiem
ibi habuit foveam ericius et enutrivit catulos et circumfodit et fovit in umbra eius illuc congregati sunt milvi alter ad alterum
requirite diligenter in libro Domini et legite unum ex eis non defuit alter ad alterum non quaesivit quia quod ex ore meo procedit ille mandavit et spiritus eius ipse congregavit ea
et ipse misit eis sortem et manus eius divisit eam illis in mensuram usque in aeternum possidebunt eam in generatione et generatione habitabunt in ea<CM>
laetabitur deserta et invia et exultabit solitudo et florebit quasi lilium
germinans germinabit et exultabit laetabunda et laudans gloria Libani data est ei decor Carmeli et Saron ipsi videbunt gloriam Domini et decorem Dei nostri
confortate manus dissolutas et genua debilia roborate
dicite pusillanimis confortamini nolite timere ecce Deus vester ultionem adducet retributionis Deus ipse veniet et salvabit vos<CM>
tunc aperientur oculi caecorum et aures surdorum patebunt
tunc saliet sicut cervus claudus et aperta erit lingua mutorum quia scissae sunt in deserto aquae et torrentes in solitudine
et quae erat arida in stagnum et sitiens in fontes aquarum in cubilibus in quibus prius dracones habitabant orietur viror calami et iunci
et erit ibi semita et via et via sancta vocabitur non transibit per eam pollutus et haec erit nobis directa via ita ut stulti non errent per eam
non erit ibi leo et mala bestia non ascendet per eam nec invenietur ibi et ambulabunt qui liberati fuerint
et redempti a Domino convertentur et venient in Sion cum laude et laetitia sempiterna super caput eorum gaudium et laetitiam obtinebunt et fugiet dolor et gemitus<CM>
et factum est in quartodecimo anno regis Ezechiae ascendit Sennacherib rex Assyriorum super omnes civitates Iuda munitas et cepit eas
et misit rex Assyriorum Rabsacen de Lachis in Hierusalem ad regem Ezechiam in manu gravi et stetit in aquaeductu piscinae superioris in via agri Fullonis
et egressus est ad eum Eliachim filius Helciae qui erat super domum et Sobna scriba et Ioae filius Asaph a commentariis
et dixit ad eos Rabsaces dicite Ezechiae haec dicit rex magnus rex Assyriorum quae est ista fiducia qua confidis
aut quo consilio vel fortitudine rebellare disponis super quem habes fiduciam quia recessisti a me
ecce confidis super baculum harundineum confractum istum super Aegyptum cui si innisus fuerit homo intrabit in manu eius et perforabit eam sic Pharao rex Aegypti omnibus qui confidunt in eo
quod si responderis mihi in Domino Deo nostro confidimus nonne ipse est cuius abstulit Ezechias excelsa et altaria et dixit Iudae et Hierusalem coram altari isto adorabitis
et nunc trade te domino meo regi Assyriorum et dabo tibi duo milia equorum nec poteris ex te praebere ascensores eorum
et quomodo sustinebis faciem iudicis unius loci ex servis domini mei minoribus quod si confidis in Aegypto in quadriga et in equitibus
et nunc numquid sine Domino ascendi ad terram istam ut disperderem eam Dominus dixit ad me ascende super terram istam et disperde eam<CM>
et dixit Eliachim et Sobna et Ioae ad Rabsacen loquere ad servos tuos syra lingua intellegimus enim ne loquaris ad nos iudaice in auribus populi qui est super murum
et dixit ad eos Rabsaces numquid ad dominum tuum et ad te misit me dominus meus ut loquerer omnia verba ista et non potius ad viros qui sedent in muro ut comedant stercora sua et bibant urinam pedum suorum vobiscum
et stetit Rabsaces et clamavit voce magna iudaice et dixit audite verba regis magni regis Assyriorum
haec dicit rex non seducat vos Ezechias quia non poterit eruere vos
et non vobis tribuat fiduciam Ezechias super Domino dicens eruens liberabit nos Dominus non dabitur civitas ista in manu regis Assyriorum
nolite audire Ezechiam haec enim dicit rex Assyriorum facite mecum benedictionem et egredimini ad me et comedite unusquisque vineam suam et unusquisque ficum suam et bibite unusquisque aquam cisternae suae
donec veniam et tollam vos ad terram quae est ut terra vestra terram frumenti et vini terram panum et vinearum
ne conturbet vos Ezechias dicens Dominus liberabit nos numquid liberaverunt dii gentium unusquisque terram suam de manu regis Assyriorum
ubi est deus Emath et Arfad ubi est deus Seffarvaim numquid liberaverunt Samariam de manu mea
quis est ex omnibus diis terrarum istarum qui eruerit terram suam de manu mea ut eruat Dominus Hierusalem de manu mea
et siluerunt et non responderunt ei verbum mandaverat enim rex dicens ne respondeatis ei
et ingressus est Eliachim filius Helciae qui erat super domum et Sobna scriba et Ioae filius Asaph a commentariis ad Ezechiam scissis vestibus et nuntiaverunt ei verba Rabsacis<CM>
et factum est cum audisset rex Ezechias scidit vestimenta sua et obvolutus est sacco et intravit in domum Domini
et misit Eliachim qui erat super domum et Sobnam scribam et seniores de sacerdotibus opertos saccis ad Isaiam filium Amos prophetam
et dixerunt ad eum haec dicit Ezechias dies tribulationis et correptionis et blasphemiae dies haec quia venerunt filii usque ad partum et virtus non est parienti
si quo modo audiat Dominus Deus tuus verba Rabsaces quem misit rex Assyriorum dominus suus ad blasphemandum Deum viventem et obprobrandum sermonibus quos audivit Dominus Deus tuus leva ergo orationem pro reliquiis quae reppertae sunt
et venerunt servi regis Ezechiae ad Isaiam
et dixit ad eos Isaias haec dicetis domino vestro haec dicit Dominus ne timeas a facie verborum quae audisti quibus blasphemaverunt pueri regis Assyriorum me
ecce ego dabo ei spiritum et audiet nuntium et revertetur ad terram suam et corruere eum faciam gladio in terra sua<CM>
reversus est autem Rabsaces et invenit regem Assyriorum proeliantem adversus Lobna audierat enim quia profectus esset de Lachis
et audivit de Tharaca rege Aethiopiae dicentes egressus est ut pugnet contra te quod cum audisset misit nuntios ad Ezechiam dicens
haec dicetis Ezechiae regi Iudae loquentes non te decipiat Deus tuus in quo tu confidis dicens non dabitur Hierusalem in manu regis Assyriorum
ecce tu audisti omnia quae fecerunt reges Assyriorum omnibus terris quas subverterunt et tu poteris liberari
numquid eruerunt eos dii gentium quos subverterunt patres mei Gozan et Aran et Reseph et filios Eden qui erant in Thalassar
ubi est rex Emath et rex Arfad et rex urbis Seffarvaim Anahe et Ava
et tulit Ezechias libros de manu nuntiorum et legit eos et ascendit in domum Domini et expandit eos Ezechias coram Domino
et oravit Ezechias ad Dominum dicens
Domine exercituum Deus Israhel qui sedes super cherubin tu es Deus solus omnium regnorum terrae tu fecisti caelum et terram
inclina Domine aurem tuam et audi aperi Domine oculos tuos et vide et audi omnia verba Sennacherib quae misit ad blasphemandum Deum viventem
vere enim Domine desertas fecerunt reges Assyriorum terras et regiones earum
et dederunt deos earum igni non enim erant dii sed opera manuum hominum lignum et lapis et comminuerunt eos
et nunc Domine Deus noster salva nos de manu eius et cognoscant omnia regna terrae quia tu es Dominus solus<CM>
et misit Isaias filius Amos ad Ezechiam dicens haec dicit Dominus Deus Israhel pro quibus rogasti me de Sennacherib rege Assyriorum
hoc est verbum quod locutus est Dominus super eum despexit te subsannavit te virgo filia Sion post te caput movit filia Hierusalem
cui exprobrasti et quem blasphemasti et super quem exaltasti vocem et levasti altitudinem oculorum tuorum ad Sanctum Israhel
in manu servorum tuorum exprobrasti Domino et dixisti in multitudine quadrigarum mearum ego ascendi altitudinem montium iuga Libani et succidam excelsa cedrorum eius electas abietes illius et introibo altitudinem summitatis eius saltum Carmeli eius
ego fodi et bibi aquam et exsiccavi vestigio pedis mei omnes rivos aggerum
numquid non audisti quae olim fecerim ei ex diebus antiquis ego plasmavi illud et nunc adduxi et factum est in eradicationem collium conpugnantium et civitatum munitarum
habitatores earum breviata manu contremuerunt et confusi sunt facti sunt sicut faenum agri et gramen pascuae et herba tectorum quae exaruit antequam maturesceret
habitationem tuam et egressum tuum et introitum tuum cognovi et insaniam tuam contra me
cum fureres adversum me superbia tua ascendit in aures meas ponam ergo circulum in naribus tuis et frenum in labiis tuis et reducam te in viam per quam venisti
tibi autem hoc erit signum comede hoc anno quae sponte nascuntur et in anno secundo pomis vescere in anno autem tertio seminate et metite et plantate vineas et comedite fructum earum
et mittet id quod salvatum fuerit de domo Iuda et quod reliquum est radicem deorsum et faciet fructum sursum
quia de Hierusalem exibunt reliquiae et salvatio de monte Sion zelus Domini exercituum faciet istud
propterea haec dicit Dominus de rege Assyriorum non introibit civitatem hanc et non iaciet ibi sagittam et non occupabit eam clypeus et non mittet in circuitu eius aggerem
in via qua venit per eam revertetur et civitatem hanc non ingredietur dicit Dominus
et protegam civitatem istam ut salvem eam propter me et propter David servum meum
egressus est autem angelus Domini et percussit in castris Assyriorum centum octoginta quinque milia et surrexerunt mane et ecce omnes cadavera mortuorum
et egressus est et abiit et reversus est Sennacherib rex Assyriorum et habitavit in Nineve
et factum est cum adoraret in templo Nesrach deum suum Adramelech et Sarasar filii eius percusserunt eum gladio fugeruntque in terram Ararat et regnavit Asoraddon filius eius pro eo<CM>
in diebus illis aegrotavit Ezechias usque ad mortem et introivit ad eum Isaias filius Amos propheta et dixit ei haec dicit Dominus dispone domui tuae quia morieris tu et non vives
et convertit Ezechias faciem suam ad parietem et oravit ad Dominum
et dixit obsecro Domine memento quaeso quomodo ambulaverim coram te in veritate et in corde perfecto et quod bonum est in oculis tuis fecerim et flevit Ezechias fletu magno
et factum est verbum Domini ad Isaiam dicens
vade et dic Ezechiae haec dicit Dominus Deus David patris tui audivi orationem tuam vidi lacrimam tuam ecce ego adiciam super dies tuos quindecim annos
et de manu regis Assyriorum eruam te et civitatem istam et protegam eam
hoc autem tibi erit signum a Domino quia faciet Dominus verbum hoc quod locutus est
ecce ego reverti faciam umbram linearum per quas descenderat in horologio Ahaz in sole retrorsum decem lineis et reversus est sol decem lineis per gradus quos descenderat<CM>
scriptura Ezechiae regis Iuda cum aegrotasset et convaluisset de infirmitate sua
ego dixi in dimidio dierum meorum vadam ad portas inferi quaesivi residuum annorum meorum
dixi non videbo Dominum Dominum in terra viventium non aspiciam hominem ultra et habitatorem quievit
generatio mea ablata est et convoluta est a me quasi tabernaculum pastorum praecisa est velut a texente vita mea dum adhuc ordirer succidit me de mane usque ad vesperam finies me
sperabam usque ad mane quasi leo sic contrivit omnia ossa mea de mane usque ad vesperam finies me
sicut pullus hirundinis sic clamabo meditabor ut columba adtenuati sunt oculi mei suspicientes in excelsum Domine vim patior sponde pro me
quid dicam aut quid respondebit mihi cum ipse fecerit recogitabo omnes annos meos in amaritudine animae meae
Domine sic vivitur et in talibus vita spiritus mei corripies me et vivificabis me
ecce in pace amaritudo mea amarissima tu autem eruisti animam meam ut non periret proiecisti post tergum tuum omnia peccata mea
quia non infernus confitebitur tibi neque mors laudabit te non expectabunt qui descendunt in lacum veritatem tuam
vivens vivens ipse confitebitur tibi sicut et ego hodie pater filiis notam faciet veritatem tuam
Domine salvum me fac et psalmos nostros cantabimus cunctis diebus vitae nostrae in domo Domini
et iussit Isaias ut tollerent massam de ficis et cataplasmarent super vulnus et sanaretur
et dixit Ezechias quod erit signum quia ascendam in domo Domini<CM>
in tempore illo misit Marodach Baladan filius Baladan rex Babylonis libros et munera ad Ezechiam audierat enim quod aegrotasset et convaluisset
laetatus est autem super eis Ezechias et ostendit eis cellam aromatum et argenti et auri et odoramentorum et unguenti optimi et omnes apothecas supellectilis suae et universa quae inventa sunt in thesauris eius non fuit verbum quod non ostenderet eis Ezechias in domo sua et in omni potestate sua
introiit autem Isaias propheta ad regem Ezechiam et dixit ei quid dixerunt viri isti et unde venerunt ad te et dixit Ezechias de terra longinqua venerunt ad me de Babylone
et dixit quid viderunt in domo tua et dixit Ezechias omnia quae in domo mea sunt viderunt non fuit res quam non ostenderim eis in thesauris meis<CM>
et dixit Isaias ad Ezechiam audi verbum Domini exercituum
ecce dies venient et auferentur omnia quae in domo tua sunt et quae thesaurizaverunt patres tui usque ad diem hanc in Babylonem non relinquetur quicquam dicit Dominus
et de filiis tuis qui exibunt de te quos genueris tollent et erunt eunuchi in palatio regis Babylonis
et dixit Ezechias ad Isaiam bonum verbum Domini quod locutus est et dixit fiat tantum pax et veritas in diebus meis<CM>
consolamini consolamini populus meus dicit Deus vester
loquimini ad cor Hierusalem et avocate eam quoniam conpleta est malitia eius dimissa est iniquitas illius suscepit de manu Domini duplicia pro omnibus peccatis suis<CM>
vox clamantis in deserto parate viam Domini rectas facite in solitudine semitas Dei nostri
omnis vallis exaltabitur et omnis mons et collis humiliabitur et erunt prava in directa et aspera in vias planas
et revelabitur gloria Domini et videbit omnis caro pariter quod os Domini locutum est
vox dicentis clama et dixi quid clamabo omnis caro faenum et omnis gloria eius quasi flos agri
exsiccatum est faenum et cecidit flos quia spiritus Domini sufflavit in eo vere faenum est populus
exsiccatum est faenum cecidit flos verbum autem Dei nostri stabit in aeternum<CM>
super montem excelsum ascende tu quae evangelizas Sion exalta in fortitudine vocem tuam quae evangelizas Hierusalem exalta noli timere dic civitatibus Iudae ecce Deus vester
ecce Dominus Deus in fortitudine veniet et brachium eius dominabitur ecce merces eius cum eo et opus illius coram eo
sicut pastor gregem suum pascet in brachio suo congregabit agnos et in sinu suo levabit fetas ipse portabit<CM>
quis mensus est pugillo aquas et caelos palmo ponderavit quis adpendit tribus digitis molem terrae et libravit in pondere montes et colles in statera
quis adiuvit spiritum Domini aut quis consiliarius eius fuit et ostendit illi
cum quo iniit consilium et instruxit eum et docuit eum semitam iustitiae et erudivit eum scientiam et viam prudentiae ostendit illi
ecce gentes quasi stilla situlae et quasi momentum staterae reputatae sunt ecce insulae quasi pulvis exiguus
et Libanus non sufficiet ad succendendum et animalia eius non sufficient ad holocaustum
omnes gentes quasi non sint sic sunt coram eo et quasi nihilum et inane reputatae sunt ei<CM>
cui ergo similem fecistis Deum aut quam imaginem ponetis ei
numquid sculptile conflavit faber aut aurifex auro figuravit illud et lamminis argenteis argentarius
forte lignum et inputribile elegit artifex sapiens quaerit quomodo statuat simulacrum quod non moveatur
numquid non scietis numquid non audietis numquid non adnuntiatum est ab initio vobis numquid non intellexistis fundamenta terrae
qui sedet super gyrum terrae et habitatores eius sunt quasi lucustae qui extendit velut nihilum caelos et expandit eos sicut tabernaculum ad inhabitandum
qui dat secretorum scrutatores quasi non sint iudices terrae velut inane fecit
et quidem neque plantatos neque satos neque radicato in terra trunco eorum repente flavit in eos et aruerunt et turbo quasi stipulam auferet eos
et cui adsimilastis me et adaequastis dicit Sanctus
levate in excelsum oculos vestros et videte quis creavit haec qui educit in numero militiam eorum et omnes ex nomine vocat prae multitudine fortitudinis et roboris virtutisque eius neque unum reliquum fuit<CM>
quare dicis Iacob et loqueris Israhel abscondita est via mea a Domino et a Deo meo iudicium meum transibit
numquid nescis aut non audisti Deus sempiternus Dominus qui creavit terminos terrae non deficiet neque laborabit nec est investigatio sapientiae eius
qui dat lasso virtutem et his qui non sunt fortitudinem et robur multiplicat
deficient pueri et laborabunt et iuvenes in infirmitate cadent
qui autem sperant in Domino mutabunt fortitudinem adsument pinnas sicut aquilae current et non laborabunt ambulabunt et non deficient<CM>
taceant ad me insulae et gentes mutent fortitudinem accedant et tunc loquantur simul ad iudicium propinquemus
quis suscitavit ab oriente iustum vocavit eum ut sequeretur se dabit in conspectu eius gentes et reges obtinebit dabit quasi pulverem gladio eius sicut stipulam vento raptam arcui eius
persequetur eos transibit in pace semita in pedibus eius non apparebit
quis haec operatus est et fecit vocans generationes ab exordio ego Dominus primus et novissimus ego sum
viderunt insulae et timuerunt extrema terrae obstipuerunt adpropinquaverunt et accesserunt
unusquisque proximo suo auxiliatur et fratri suo dicit confortare
confortabit faber aerarius percutiens malleo eum qui cudebat tunc temporis dicens glutino bonum est et confortavit eum in clavis ut non moveatur
et tu Israhel serve meus Iacob quem elegi semen Abraham amici mei
in quo adprehendi te ab extremis terrae et a longinquis eius vocavi te et dixi tibi servus meus es tu elegi te et non abieci te<CM>
ne timeas quia tecum sum ego ne declines quia ego Deus tuus confortavi te et auxiliatus sum tui et suscepi te dextera iusti mei
ecce confundentur et erubescent omnes qui pugnant adversum te erunt quasi non sint et peribunt viri qui contradicunt tibi
quaeres eos et non invenies viros rebelles tuos erunt quasi non sint et veluti consumptio homines bellantes adversum te
quia ego Dominus Deus tuus adprehendens manum tuam dicensque tibi ne timeas ego adiuvi te
noli timere vermis Iacob qui mortui estis ex Israhel ego auxiliatus sum tui dicit Dominus et redemptor tuus Sanctus Israhel
ego posui te quasi plaustrum triturans novum habens rostra serrantia triturabis montes et comminues et colles quasi pulverem pones
ventilabis eos et ventus tollet et turbo disperget eos et tu exultabis in Domino in Sancto Israhel laetaberis
egeni et pauperes quaerunt aquas et non sunt lingua eorum siti aruit ego Dominus exaudiam eos Deus Israhel non derelinquam eos
aperiam in supinis collibus flumina et in medio camporum fontes ponam desertum in stagna aquarum et terram inviam in rivos aquarum
dabo in solitudine cedrum et spinam et myrtum et lignum olivae ponam in deserto abietem ulmum et buxum simul
ut videant et sciant et recogitent et intellegant pariter quia manus Domini fecit hoc et Sanctus Israhel creavit illud<CM>
prope facite iudicium vestrum dicit Dominus adferte si quid forte habetis dixit Rex Iacob
accedant et nuntient nobis quaecumque ventura sunt priora quae fuerint nuntiate et ponemus cor nostrum et sciemus novissima eorum et quae ventura sunt indicate nobis
adnuntiate quae ventura sunt in futurum et sciemus quia dii estis vos bene quoque aut male si potestis facite et loquamur et videamus simul
ecce vos estis ex nihilo et opus vestrum ex eo quod non est abominatio est qui elegit vos
suscitavi ab aquilone et venit ab ortu solis vocabit nomen meum et adducet magistratus quasi lutum et velut plastes conculcans humum
quis adnuntiavit ab exordio ut sciamus et a principio ut dicamus iustus es non est neque adnuntians neque praedicens neque audiens sermones vestros
primus ad Sion dicet ecce adsunt et Hierusalem evangelistam dabo
et vidi et non erat neque ex istis quisquam qui iniret consilium et interrogatus responderet verbum
ecce omnes iniusti et vana opera eorum ventus et inane simulacra eorum<CM>
ecce servus meus suscipiam eum electus meus conplacuit sibi in illo anima mea dedi spiritum meum super eum iudicium gentibus proferet
non clamabit neque accipiet personam nec audietur foris vox eius
calamum quassatum non conteret et linum fumigans non extinguet in veritate educet iudicium
non erit tristis neque turbulentus donec ponat in terra iudicium et legem eius insulae expectabunt<CM>
haec dicit Dominus Deus creans caelos et extendens eos firmans terram et quae germinant ex ea dans flatum populo qui est super eam et spiritum calcantibus eam
ego Dominus vocavi te in iustitia et adprehendi manum tuam et servavi et dedi te in foedus populi in lucem gentium
ut aperires oculos caecorum et educeres de conclusione vinctum de domo carceris sedentes in tenebris
ego Dominus hoc est nomen meum gloriam meam alteri non dabo et laudem meam sculptilibus
quae prima fuerant ecce venerunt nova quoque ego adnuntio antequam oriantur audita vobis faciam
cantate Domino canticum novum laus eius ab extremis terrae qui descenditis in mare et plenitudo eius insulae et habitatores earum
sublevetur desertum et civitates eius in domibus habitabit Cedar laudate habitatores Petrae de vertice montium clamabunt
ponent Domino gloriam et laudem eius in insulis nuntiabunt<CM>
Dominus sicut fortis egredietur sicut vir proeliator suscitabit zelum vociferabitur et clamabit super inimicos suos confortabitur
tacui semper silui patiens fui sicut pariens loquar dissipabo et absorbebo simul
desertos faciam montes et colles et omne gramen eorum exsiccabo et ponam flumina in insulas et stagna arefaciam
et ducam caecos in via quam nesciunt in semitis quas ignoraverunt ambulare eos faciam ponam tenebras coram eis in lucem et prava in recta haec verba feci eis et non dereliqui eos
conversi sunt retrorsum confundantur confusione qui confidunt in sculptili qui dicunt conflatili vos dii nostri<CM>
surdi audite et caeci intuemini ad videndum
quis caecus nisi servus meus et surdus nisi ad quem nuntios meos misi quis caecus nisi qui venundatus est quis caecus nisi servus Domini
qui vides multa nonne custodies qui apertas habes aures nonne audies
et Dominus voluit ut sanctificaret eum et magnificaret legem et extolleret
ipse autem populus direptus et vastatus laqueus iuvenum omnes et in domibus carcerum absconditi sunt facti sunt in rapinam nec est qui eruat in direptionem et non est qui dicat redde
quis est in vobis qui audiat hoc adtendat et auscultet futura
quis dedit in direptionem Iacob et Israhel vastantibus nonne Dominus ipse cui peccavimus et noluerunt in viis eius ambulare et non audierunt legem eius
et effudit super eum indignationem furoris sui et forte bellum et conbusit eum in circuitu et non cognovit et succendit eum et non intellexit<CM>
et nunc haec dicit Dominus creans te Iacob et formans te Israhel noli timere quia redemi te et vocavi nomine tuo meus es tu
cum transieris per aquas tecum ero et flumina non operient te cum ambulaveris in igne non conbureris et flamma non ardebit in te
quia ego Dominus Deus tuus Sanctus Israhel salvator tuus dedi propitiationem tuam Aegyptum Aethiopiam et Saba pro te
ex quo honorabilis factus es in oculis meis et gloriosus ego dilexi te et dabo homines pro te et populos pro anima tua
noli timere quoniam tecum ego sum ab oriente adducam semen tuum et ab occidente congregabo te
dicam aquiloni da et austro noli prohibere adfer filios meos de longinquo et filias meas ab extremis terrae
et omnem qui invocat nomen meum in gloriam meam creavi eum et formavi eum et feci eum<CM>
educ foras populum caecum et oculos habentem surdum et aures ei sunt
omnes gentes congregatae sunt simul et collectae sunt tribus quis in vobis adnuntiet istud et quae prima sunt audire nos faciat dent testes eorum et iustificentur et audiant et dicant vere
vos testes mei dicit Dominus et servus meus quem elegi ut sciatis et credatis mihi et intellegatis quia ego ipse sum ante me non est formatus deus et post me non erit
ego sum ego sum Dominus et non est absque me salvator
ego adnuntiavi et salvavi auditum feci et non fuit in vobis alienus vos testes mei dicit Dominus et ego Deus
et ab initio ego ipse et non est qui de manu mea eruat operabor et quis avertet illud<CM>
haec dicit Dominus redemptor vester Sanctus Israhel propter vos emisi Babylonem et detraxi vectes universos et Chaldeos in navibus suis gloriantes
ego Dominus Sanctus vester creans Israhel Rex vester
haec dicit Dominus qui dedit in mari viam et in aquis torrentibus semitam
qui eduxit quadrigam et equum agmen et robustum simul obdormierunt nec resurgent contriti sunt quasi linum et extincti sunt
ne memineritis priorum et antiqua ne intueamini
ecce ego facio nova et nunc orientur utique cognoscetis ea ponam in deserto viam et in invio flumina
glorificabit me bestia agri dracones et strutiones quia dedi in deserto aquas flumina in invio ut darem potum populo meo electo meo
populum istum formavi mihi laudem meam narrabit<CM>
non me invocasti Iacob nec laborasti in me Israhel
non obtulisti mihi arietem holocausti tui et victimis tuis non glorificasti me non te servire feci in oblatione nec laborem tibi praebui in ture
non emisti mihi argento calamum et adipe victimarum tuarum non inebriasti me verumtamen servire me fecisti in peccatis tuis praebuisti mihi laborem in iniquitatibus tuis
ego sum ego sum ipse qui deleo iniquitates tuas propter me et peccatorum tuorum non recordabor
reduc me in memoriam et iudicemur simul narra si quid habes ut iustificeris
pater tuus primus peccavit et interpretes tui praevaricati sunt in me
et contaminavi principes sanctos dedi ad internicionem Iacob et Israhel in blasphemiam<CM>
et nunc audi Iacob serve meus et Israhel quem elegi
haec dicit Dominus faciens et formans te ab utero auxiliator tuus noli timere serve meus Iacob et Rectissime quem elegi
effundam enim aquas super sitientem et fluenta super aridam effundam spiritum meum super semen tuum et benedictionem meam super stirpem tuam
et germinabunt inter herbas quasi salices iuxta praeterfluentes aquas
iste dicet Domini ego sum et ille vocabit in nomine Iacob et hic scribet manu sua Domino et in nomine Israhel adsimilabitur
haec dicit Dominus rex Israhel et redemptor eius Dominus exercituum ego primus et ego novissimus et absque me non est deus
quis similis mei vocet et adnuntiet et ordinem exponat mihi ex quo constitui populum antiquum ventura et quae futura sunt adnuntient eis
nolite timere neque conturbemini ex tunc audire te feci et adnuntiavi vos estis testes mei numquid est deus absque me et formator quem ego non noverim<CM>
plastae idoli omnes nihil sunt et amantissima eorum non proderunt eis ipsi sunt testes eorum quia non vident neque intellegunt ut confundantur
quis formavit deum et sculptile conflavit ad nihil utile
ecce omnes participes eius confundentur fabri enim sunt ex hominibus convenient omnes stabunt et pavebunt et confundentur simul
faber ferrarius lima operatus est in prunis et in malleis formavit illud et operatus est in brachio fortitudinis suae esuriet et deficiet non bibet aquam et lassescet
artifex lignarius extendit normam formavit illud in runcina fecit illud in angularibus et in circino tornavit illud et fecit imaginem viri quasi speciosum hominem habitantem in domo
succidit cedros tulit ilicem et quercum quae steterat inter ligna saltus plantavit pinum quam pluvia nutrivit
et facta est hominibus in focum sumpsit ex eis et calefactus est et succendit et coxit panes de reliquo autem operatus est deum et adoravit fecit sculptile et curvatus est ante illud
medium eius conbusit igni et de medio eius carnes comedit coxit pulmentum et saturatus est et calefactus est et dixit va calefactus sum vidi focum
reliquum autem eius deum fecit sculptile sibi curvatur ante illud et adorat illud et obsecrat dicens libera me quia deus meus es tu
nescierunt neque intellexerunt lutati enim sunt ne videant oculi eorum et ne intellegant corde suo
non recogitant in mente sua neque cognoscunt neque sentiunt ut dicant medietatem eius conbusi igne et coxi super carbones eius panes coxi carnes et comedi et de reliquo eius idolum faciam ante truncum ligni procidam
pars eius cinis est cor insipiens adoravit illud et non liberabit animam suam neque dicet forte mendacium est in dextera mea<CM>
memento horum Iacob et Israhel quoniam servus meus es tu formavi te servus meus es tu Israhel non oblivisceris mei
delevi ut nubem iniquitates tuas et quasi nebulam peccata tua revertere ad me quoniam redemi te
laudate caeli quoniam fecit Dominus iubilate extrema terrae resonate montes laudationem saltus et omne lignum eius quoniam redemit Dominus Iacob et Israhel gloriabitur
haec dicit Dominus redemptor tuus et formator tuus ex utero ego sum Dominus faciens omnia extendens caelos solus stabiliens terram et nullus mecum
irrita faciens signa divinorum et ariolos in furorem vertens convertens sapientes retrorsum et scientiam eorum stultam faciens
suscitans verbum servi sui et consilium nuntiorum suorum conplens qui dico Hierusalem habitaberis et civitatibus Iuda aedificabimini et deserta eius suscitabo
qui dico profundo desolare et flumina tua arefaciam
qui dico Cyro pastor meus es et omnem voluntatem meam conplebis qui dico Hierusalem aedificaberis et templo fundaberis<CM>
haec dicit Dominus christo meo Cyro cuius adprehendi dexteram ut subiciam ante faciem eius gentes et dorsa regum vertam et aperiam coram eo ianuas et portae non cludentur
ego ante te ibo et gloriosos terrae humiliabo portas aereas conteram et vectes ferreos confringam
et dabo tibi thesauros absconditos et arcana secretorum ut scias quia ego Dominus qui voco nomen tuum Deus Israhel
propter servum meum Iacob et Israhel electum meum et vocavi te in nomine tuo adsimilavi te et non cognovisti me<CM>
ego Dominus et non est amplius extra me non est deus accinxi te et non cognovisti me
ut sciant hii qui ab ortu solis et qui ab occidente quoniam absque me non est ego Dominus et non est alter
formans lucem et creans tenebras faciens pacem et creans malum ego Dominus faciens omnia haec
rorate caeli desuper et nubes pluant iustum aperiatur terra et germinet salvatorem et iustitia oriatur simul ego Dominus creavi eum
vae qui contradicit fictori suo testa de samiis terrae numquid dicet lutum figulo suo quid facis et opus tuum absque manibus est
vae qui dicit patri quid generas et mulieri quid parturis<CM>
haec dicit Dominus Sanctus Israhel plastes eius ventura interrogate me super filios meos et super opus manuum mearum mandastis mihi
ego feci terram et hominem super eam creavi ego manus meae tetenderunt caelos et omni militiae eorum mandavi
ego suscitavi eum ad iustitiam et omnes vias eius dirigam ipse aedificabit civitatem meam et captivitatem meam dimittet non in pretio neque in muneribus dicit Dominus Deus exercituum
haec dicit Dominus labor Aegypti et negotiatio Aethiopiae et Sabaim viri sublimes ad te transibunt et tui erunt post te ambulabunt vincti manicis pergent et te adorabunt teque deprecabuntur tantum in te est Deus et non est absque te deus
vere tu es Deus absconditus Deus Israhel salvator
confusi sunt et erubuerunt omnes simul abierunt in confusione fabricatores errorum
Israhel salvatus est in Domino salute aeterna non confundemini et non erubescetis usque in saeculum saeculi
quia haec dicit Dominus creans caelos ipse Deus formans terram et faciens eam ipse plastes eius non in vanum creavit eam ut habitetur formavit eam ego Dominus et non est alius
non in abscondito locutus sum in loco terrae tenebroso non dixi semini Iacob frustra quaerite me ego Dominus loquens iustitiam adnuntians recta<CM>
congregamini et venite et accedite simul qui salvati estis ex gentibus nescierunt qui levant lignum sculpturae suae et rogant deum non salvantem
adnuntiate et venite et consiliamini simul quis auditum fecit hoc ab initio ex tunc praedixit illud numquid non ego Dominus et non est ultra Deus absque me Deus iustus et salvans non est praeter me
convertimini ad me et salvi eritis omnes fines terrae quia ego Deus et non est alius
in memet ipso iuravi egredietur de ore meo iustitiae verbum et non revertetur quia mihi curvabunt omnia genu et iurabit omnis lingua
ergo in Domino dicet meae sunt iustitiae et imperium ad eum venient et confundentur omnes qui repugnant ei
in Domino iustificabitur et laudabitur omne semen Israhel<CM>
conflatus est Bel contritus est Nabo facta sunt simulacra eorum bestiis et iumentis onera vestra gravi pondere usque ad lassitudinem
contabuerunt et contrita sunt simul non potuerunt salvare portantem et anima eorum in captivitatem ibit
audite me domus Iacob et omne residuum domus Israhel qui portamini a meo utero qui gestamini a mea vulva
usque ad senectam ego ipse et usque ad canos ego portabo ego feci et ego feram et ego portabo et salvabo<CM>
cui adsimilastis me et adaequastis et conparastis me et fecistis similem
qui confertis aurum de sacculo et argentum statera ponderatis conducentes aurificem ut faciat deum et procidunt et adorant
portant illud in umeris gestantes et ponentes in loco suo et stabit ac de loco suo non movebitur sed et cum clamaverint ad eum non audiet de tribulatione non salvabit eos
mementote istud et fundamini redite praevaricatores ad cor
recordamini prioris saeculi quoniam ego sum Deus et non est ultra Deus nec est similis mei
adnuntians ab exordio novissimum et ab initio quae necdum facta sunt dicens consilium meum stabit et omnis voluntas mea fiet
vocans ab oriente avem et de terra longinqua virum voluntatis meae et locutus sum et adducam illud creavi et faciam illud
audite me duro corde qui longe estis a iustitia
prope feci iustitiam meam non elongabitur et salus mea non morabitur dabo in Sion salutem et Israheli gloriam meam<CM>
descende sede in pulverem virgo filia Babylon sede in terra non est solium filiae Chaldeorum quia ultra non vocaberis mollis et tenera
tolle molam et mole farinam denuda turpitudinem tuam discoperi umerum revela crus transi flumina
revelabitur ignominia tua et videbitur obprobrium tuum ultionem capiam et non resistet mihi homo
redemptor noster Dominus exercituum nomen illius Sanctus Israhel
sede tace et intra in tenebras filia Chaldeorum quia non vocaberis ultra domina regnorum
iratus sum super populum meum contaminavi hereditatem meam et dedi eos in manu tua non posuisti eis misericordias super senem adgravasti iugum tuum valde<CM>
et dixisti in sempiternum ero domina non posuisti haec super cor tuum neque recordata es novissimi tui
et nunc audi haec delicata et habitans confidenter quae dicis in corde tuo ego sum et non est praeter me amplius non sedebo vidua et ignorabo sterilitatem
venient tibi duo haec subito in die una sterilitas et viduitas universa venerunt super te propter multitudinem maleficiorum tuorum et propter duritiam incantatorum tuorum vehementem
et fiduciam habuisti in malitia tua et dixisti non est qui videat me sapientia tua et scientia tua haec decepit te et dixisti in corde tuo ego sum et praeter me non est altera
veniet super te malum et nescies ortum eius et inruet super te calamitas quam non poteris expiare veniet super te repente miseria quam nescies
sta cum incantatoribus tuis et cum multitudine maleficiorum tuorum in quibus laborasti ab adulescentia tua si forte quid prosit tibi aut si possis fieri fortior
defecisti in multitudine consiliorum tuorum stent et salvent te augures caeli qui contemplabantur sidera et supputabant menses ut ex eis adnuntiarent ventura tibi
ecce facti sunt quasi stipula ignis conbusit eos non liberabunt animam suam de manu flammae non sunt prunae quibus calefiant nec focus ut sedeant ad eum
sic facta sunt tibi in quibuscumque laboraveras negotiatores tui ab adulescentia tua unusquisque in via sua erraverunt non est qui salvet te<CM>
audite hoc domus Iacob qui vocamini nomine Israhel et de aquis Iuda existis qui iuratis in nomine Domini et Dei Israhel recordamini non in veritate neque in iustitia
de civitate enim sancta vocati sunt et super Deum Israhel constabiliti sunt Dominus exercituum nomen eius
priora ex tunc adnuntiavi et ex ore meo exierunt et audita feci ea repente operatus sum et venerunt
scivi enim quia durus es tu et nervus ferreus cervix tua et frons tua aerea
praedixi tibi ex tunc antequam venirent indicavi tibi ne forte diceres idola mea fecerunt haec et sculptilia mea et conflatilia mandaverunt ista
quae audisti vide omnia vos autem non adnuntiastis audita feci tibi nova ex nunc et conservata quae nescis
nunc creata sunt et non ex tunc et ante diem et non audisti ea ne forte dicas ecce cognovi ea
neque audisti neque cognovisti neque ex tunc aperta est auris tua scio enim quia praevaricans praevaricabis et transgressorem ex ventre vocavi te<CM>
propter nomen meum longe faciam furorem meum et laude mea infrenabo te ne intereas
ecce excoxi te sed non quasi argentum elegi te in camino paupertatis
propter me propter me faciam ut non blasphemer et gloriam meam alteri non dabo
audi me Iacob et Israhel quem ego voco ego ipse ego primus et ego novissimus
manus quoque mea fundavit terram et dextera mea mensa est caelos ego vocabo eos et stabunt simul
congregamini omnes vos et audite quis de eis adnuntiavit haec Dominus dilexit eum faciet voluntatem suam in Babylone et brachium suum in Chaldeis
ego ego locutus sum et vocavi eum adduxi eum et directa est via eius<CM>
accedite ad me et audite hoc non a principio in abscondito locutus sum ex tempore antequam fieret ibi eram et nunc Dominus Deus misit me et spiritus eius
haec dicit Dominus redemptor tuus Sanctus Israhel ego Dominus Deus tuus docens te utilia gubernans te in via qua ambulas
utinam adtendisses mandata mea facta fuisset sicut flumen pax tua et iustitia tua sicut gurgites maris
et fuisset quasi harena semen tuum et stirps uteri tui ut lapilli eius non interisset et non fuisset adtritum nomen eius a facie mea
egredimini de Babylone fugite a Chaldeis in voce exultationis adnuntiate auditum facite hoc efferte illud usque ad extrema terrae dicite redemit Dominus servum suum Iacob
non sitierunt in deserto cum educeret eos aquam de petra produxit eis et scidit petram et fluxerunt aquae
non est pax dicit Dominus impiis<CM>
audite insulae et adtendite populi de longe Dominus ab utero vocavit me de ventre matris meae recordatus est nominis mei
et posuit os meum quasi gladium acutum in umbra manus suae protexit me et posuit me sicut sagittam electam in faretra sua abscondit me
et dixit mihi servus meus es tu Israhel quia in te gloriabor
et ego dixi in vacuum laboravi sine causa et vane fortitudinem meam consumpsi ergo iudicium meum cum Domino et opus meum cum Deo meo
et nunc dicit Dominus formans me ex utero servum sibi ut reducam Iacob ad eum et Israhel non congregabitur et glorificatus sum in oculis Domini et Deus meus factus est fortitudo mea
et dixit parum est ut sis mihi servus ad suscitandas tribus Iacob et feces Israhel convertendas dedi te in lucem gentium ut sis salus mea usque ad extremum terrae<CM>
haec dicit Dominus redemptor Israhel Sanctus eius ad contemptibilem animam ad abominatam gentem ad servum dominorum reges videbunt et consurgent principes et adorabunt propter Dominum quia fidelis est et Sanctum Israhel qui elegit te
haec dicit Dominus in tempore placito exaudivi te et in die salutis auxiliatus sum tui et servavi te et dedi te in foedus populi ut suscitares terram et possideres hereditates dissipatas
ut diceres his qui vincti sunt exite et his qui in tenebris revelamini super vias pascentur et in omnibus planis pascua eorum
non esurient neque sitient et non percutiet eos aestus et sol quia miserator eorum reget eos et ad fontes aquarum portabit eos
et ponam omnes montes meos in viam et semitae meae exaltabuntur
ecce isti de longe venient et ecce illi ab aquilone et mari et isti de terra australi<CM>
laudate caeli et exulta terra iubilate montes laudem quia consolatus est Dominus populum suum et pauperum suorum miserebitur
et dixit Sion dereliquit me Dominus et Dominus oblitus est mei
numquid oblivisci potest mulier infantem suum ut non misereatur filio uteri sui et si illa oblita fuerit ego tamen non obliviscar tui
ecce in manibus meis descripsi te muri tui coram oculis meis semper
venerunt structores tui destruentes te et dissipantes a te exibunt<CM>
leva in circuitu oculos tuos et vide omnes isti congregati sunt venerunt tibi vivo ego dicit Dominus quia omnibus his velut ornamento vestieris et circumdabis tibi eos quasi sponsa
quia deserta tua et solitudines tuae et terra ruinae tuae nunc angusta erunt prae habitatoribus et longe fugabuntur qui absorbebant te
adhuc dicent in auribus tuis filii sterilitatis tuae angustus mihi est locus fac spatium mihi ut habitem
et dices in corde tuo quis genuit mihi istos ego sterilis et non pariens transmigrata et captiva et istos quis enutrivit ego destituta et sola et isti ubi hic erant
haec dicit Dominus Deus ecce levo ad gentes manum meam et ad populos exaltabo signum meum et adferent filios tuos in ulnis et filias tuas super umeros portabunt
et erunt reges nutricii tui et reginae nutrices tuae vultu in terra dimisso adorabunt te et pulverem pedum tuorum lingent et scies quia ego Dominus super quo non confundentur qui expectant eum<CM>
numquid tolletur a forte praeda aut quod captum fuerit a robusto salvum esse poterit
quia haec dicit Dominus equidem et captivitas a forte tolletur et quod ablatum fuerit a robusto salvabitur eos vero qui iudicaverunt te ego iudicabo et filios tuos ego salvabo
et cibabo hostes tuos carnibus suis et quasi musto sanguine suo inebriabuntur et sciet omnis caro quia ego Dominus salvans te et redemptor tuus Fortis Iacob<CM>
haec dicit Dominus quis est hic liber repudii matris vestrae quo dimisi eam aut quis est creditor meus cui vendidi vos ecce in iniquitatibus vestris venditi estis et in sceleribus vestris dimisi matrem vestram
quia veni et non erat vir vocavi et non erat qui audiret numquid adbreviata et parvula facta est manus mea ut non possim redimere aut non est in me virtus ad liberandum ecce in increpatione mea desertum faciam mare ponam flumina in siccum conputrescent pisces sine aqua et morientur in siti
induam caelos tenebris et saccum ponam operimentum eorum<CM>
Dominus dedit mihi linguam eruditam ut sciam sustentare eum qui lassus est verbo erigit mane mane erigit mihi aurem ut audiam quasi magistrum
Dominus Deus aperuit mihi aurem ego autem non contradico retrorsum non abii
corpus meum dedi percutientibus et genas meas vellentibus faciem meam non averti ab increpantibus et conspuentibus
Dominus Deus auxiliator meus ideo non sum confusus ideo posui faciem meam ut petram durissimam et scio quoniam non confundar
iuxta est qui iustificat me quis contradicet mihi stemus simul quis est adversarius meus accedat ad me
ecce Dominus Deus auxiliator meus quis est qui condemnet me ecce omnes quasi vestimentum conterentur tinea comedet eos<CM>
quis ex vobis timens Dominum audiens vocem servi sui qui ambulavit in tenebris et non est lumen ei speret in nomine Domini et innitatur super Deum suum
ecce omnes vos accendentes ignem accincti flammis ambulate in lumine ignis vestri et in flammis quas succendistis de manu mea factum est hoc vobis in doloribus dormietis<CM>
audite me qui sequimini quod iustum est et quaeritis Dominum adtendite ad petram unde excisi estis et ad cavernam laci de qua praecisi estis
adtendite ad Abraham patrem vestrum et ad Sarram quae peperit vos quia unum vocavi eum et benedixi ei et multiplicavi eum
consolabitur ergo Dominus et Sion consolabitur omnes ruinas eius et ponet desertum eius quasi delicias et solitudinem eius quasi hortum Domini gaudium et laetitia invenietur in ea gratiarum actio et vox laudis<CM>
adtendite ad me populus meus et tribus mea me audite quia lex a me exiet et iudicium meum in lucem populorum requiescet
prope est iustus meus egressus est salvator meus et brachia mea populos iudicabunt me insulae expectabunt et brachium meum sustinebunt
levate in caelum oculos vestros et videte sub terra deorsum quia caeli sicut fumus liquescent et terra sicut vestimentum adteretur et habitatores eius sicut haec interibunt salus autem mea in sempiternum erit et iustitia mea non deficiet
audite me qui scitis iustum populus lex mea in corde eorum nolite timere obprobrium hominum et blasphemias eorum ne metuatis
sicut enim vestimentum sic comedet eos vermis et sicut lanam sic devorabit eos tinea salus autem mea in sempiternum erit et iustitia mea in generationes generationum<CM>
consurge consurge induere fortitudinem brachium Domini consurge sicut in diebus antiquis in generationibus saeculorum numquid non tu percussisti superbum vulnerasti draconem
numquid non tu siccasti mare aquam abyssi vehementis qui posuisti profundum maris viam ut transirent liberati
et nunc qui redempti sunt a Domino revertentur et venient in Sion laudantes et laetitia sempiterna super capita eorum gaudium et laetitiam tenebunt fugiet dolor et gemitus
ego ego ipse consolabor vos quis tu ut timeres ab homine mortali et a filio hominis qui quasi faenum ita arescet
et oblitus es Domini factoris tui qui tetendit caelos et fundavit terram et formidasti iugiter tota die a facie furoris eius qui te tribulabat et paraverat ad perdendum ubi nunc est furor tribulantis
cito veniet gradiens ad aperiendum et non interficiet usque ad internicionem nec deficiet panis eius
ego autem sum Dominus Deus tuus qui conturbo mare et intumescunt fluctus eius Dominus exercituum nomen meum
posui verba mea in ore tuo et in umbra manus meae protexi te ut plantes caelos et fundes terram et dicas ad Sion populus meus es tu<CM>
elevare elevare consurge Hierusalem quae bibisti de manu Domini calicem irae eius usque ad fundum calicis soporis bibisti et epotasti usque ad feces
non est qui sustentet eam ex omnibus filiis quos genuit et non est qui adprehendat manum eius ex omnibus filiis quos enutrivit
duo sunt quae occurrerunt tibi quis contristabitur super te vastitas et contritio et fames et gladius quis consolabitur te
filii tui proiecti sunt dormierunt in capite omnium viarum sicut bestia inlaqueata pleni indignatione Domini increpatione Dei tui
idcirco audi hoc paupercula et ebria non a vino
haec dicit Dominator tuus Dominus et Deus tuus qui pugnavit pro populo suo ecce tuli de manu tua calicem soporis fundum calicis indignationis meae non adicies ut bibas illud ultra
et ponam illud in manu eorum qui te humiliaverunt et dixerunt animae tuae incurvare ut transeamus et posuisti ut terram corpus tuum et quasi viam transeuntibus<CM>
consurge consurge induere fortitudine tua Sion induere vestimentis gloriae tuae Hierusalem civitas sancti quia non adiciet ultra ut pertranseat per te incircumcisus et inmundus
excutere de pulvere consurge sede Hierusalem solve vincula colli tui captiva filia Sion
quia haec dicit Dominus gratis venundati estis et sine argento redimemini
quia haec dicit Dominus Deus in Aegyptum descendit populus meus in principio ut colonus esset ibi et Assur absque ulla causa calumniatus est eum
et nunc quid mihi est hic dicit Dominus quoniam ablatus est populus meus gratis dominatores eius inique agunt dicit Dominus et iugiter tota die nomen meum blasphematur
propter hoc sciet populus meus nomen meum in die illa quia ego ipse qui loquebar ecce adsum<CM>
quam pulchri super montes pedes adnuntiantis et praedicantis pacem adnuntiantis bonum praedicantis salutem dicentis Sion regnavit Deus tuus
vox speculatorum tuorum levaverunt vocem simul laudabunt quia oculum ad oculum videbunt cum converterit Dominus Sion
gaudete et laudate simul deserta Hierusalem quia consolatus est Dominus populum suum redemit Hierusalem
paravit Dominus brachium sanctum suum in oculis omnium gentium et videbunt omnes fines terrae salutare Dei nostri
recedite recedite exite inde pollutum nolite tangere exite de medio eius mundamini qui fertis vasa Domini
quoniam non in tumultu exibitis nec in fuga properabitis praecedet enim vos Dominus et congregabit vos Deus Israhel<CM>
ecce intelleget servus meus exaltabitur et elevabitur et sublimis erit valde
sicut obstipuerunt super te multi sic inglorius erit inter viros aspectus eius et forma eius inter filios hominum
iste asperget gentes multas super ipsum continebunt reges os suum quia quibus non est narratum de eo viderunt et qui non audierunt contemplati sunt<CM>
quis credidit auditui nostro et brachium Domini cui revelatum est
et ascendet sicut virgultum coram eo et sicut radix de terra sitienti non est species ei neque decor et vidimus eum et non erat aspectus et desideravimus eum
despectum et novissimum virorum virum dolorum et scientem infirmitatem et quasi absconditus vultus eius et despectus unde nec reputavimus eum<CM>
vere languores nostros ipse tulit et dolores nostros ipse portavit et nos putavimus eum quasi leprosum et percussum a Deo et humiliatum
ipse autem vulneratus est propter iniquitates nostras adtritus est propter scelera nostra disciplina pacis nostrae super eum et livore eius sanati sumus
omnes nos quasi oves erravimus unusquisque in viam suam declinavit et Dominus posuit in eo iniquitatem omnium nostrum
oblatus est quia ipse voluit et non aperuit os suum sicut ovis ad occisionem ducetur et quasi agnus coram tondente obmutescet et non aperiet os suum
de angustia et de iudicio sublatus est generationem eius quis enarrabit quia abscisus est de terra viventium propter scelus populi mei percussit eum
et dabit impios pro sepultura et divitem pro morte sua eo quod iniquitatem non fecerit neque dolus fuerit in ore eius<CM>
et Dominus voluit conterere eum in infirmitate si posuerit pro peccato animam suam videbit semen longevum et voluntas Domini in manu eius dirigetur
pro eo quod laboravit anima eius videbit et saturabitur in scientia sua iustificabit ipse iustus servus meus multos et iniquitates eorum ipse portabit
ideo dispertiam ei plurimos et fortium dividet spolia pro eo quod tradidit in morte animam suam et cum sceleratis reputatus est et ipse peccatum multorum tulit et pro transgressoribus rogavit<CM>
lauda sterilis quae non paris decanta laudem et hinni quae non pariebas quoniam multi filii desertae magis quam eius quae habebat virum dicit Dominus
dilata locum tentorii tui et pelles tabernaculorum tuorum extende ne parcas longos fac funiculos tuos et clavos tuos consolida
ad dexteram enim et ad levam penetrabis et semen tuum gentes hereditabit et civitates desertas inhabitabit
noli timere quia non confunderis neque erubescas non enim te pudebit quia confusionis adulescentiae tuae oblivisceris et obprobrii viduitatis tuae non recordaberis amplius
quia dominabitur tui qui fecit te Dominus exercituum nomen eius et redemptor tuus Sanctus Israhel Deus omnis terrae vocabitur<CM>
quia ut mulierem derelictam et maerentem spiritu vocavit te Dominus et uxorem ab adulescentia abiectam dixit Deus tuus
ad punctum in modico dereliqui te et in miserationibus magnis congregabo te
in momento indignationis abscondi faciem meam parumper a te et in misericordia sempiterna misertus sum tui dixit redemptor tuus Dominus
sicut in diebus Noe istud mihi est cui iuravi ne inducerem aquas Noe ultra super terram sic iuravi ut non irascar tibi et non increpem te
montes enim commovebuntur et colles contremescent misericordia autem mea non recedet et foedus pacis meae non movebitur dixit miserator tuus Dominus<CM>
paupercula tempestate convulsa absque ulla consolatione ecce ego sternam per ordinem lapides tuos et fundabo te in sapphyris
et ponam iaspidem propugnacula tua et portas tuas in lapides sculptos et omnes terminos tuos in lapides desiderabiles
universos filios tuos doctos a Domino et multitudinem pacis filiis tuis
et in iustitia fundaberis recede procul a calumnia quia non timebis et a pavore quia non adpropinquabit tibi
ecce accola veniet qui non erat mecum advena quondam tuus adiungetur tibi
ecce ego creavi fabrum sufflantem in igne prunas et proferentem vas in opus suum et ego creavi interfectorem ad disperdendum
omne vas quod fictum est contra te non dirigetur et omnem linguam resistentem tibi in iudicio iudicabis haec hereditas servorum Domini et iustitia eorum apud me dicit Dominus<CM>
o omnes sitientes venite ad aquas et qui non habetis argentum properate emite et comedite venite emite absque argento et absque ulla commutatione vinum et lac
quare adpenditis argentum non in panibus et laborem vestrum non in saturitate audite audientes me et comedite bonum et delectabitur in crassitudine anima vestra
inclinate aurem vestram et venite ad me audite et vivet anima vestra et feriam vobis pactum sempiternum misericordias David fideles
ecce testem populis dedi eum ducem ac praeceptorem gentibus
ecce gentem quam nesciebas vocabis et gentes quae non cognoverunt te ad te current propter Dominum Deum tuum et Sanctum Israhel quia glorificavit te<CM>
quaerite Dominum dum inveniri potest invocate eum dum prope est
derelinquat impius viam suam et vir iniquus cogitationes suas et revertatur ad Dominum et miserebitur eius et ad Deum nostrum quoniam multus est ad ignoscendum
non enim cogitationes meae cogitationes vestrae neque viae vestrae viae meae dicit Dominus
quia sicut exaltantur caeli a terra sic exaltatae sunt viae meae a viis vestris et cogitationes meae a cogitationibus vestris
et quomodo descendit imber et nix de caelo et illuc ultra non revertitur sed inebriat terram et infundit eam et germinare eam facit et dat semen serenti et panem comedenti
sic erit verbum meum quod egredietur de ore meo non revertetur ad me vacuum sed faciet quaecumque volui et prosperabitur in his ad quae misi illud
quia in laetitia egrediemini et in pace deducemini montes et colles cantabunt coram vobis laudem et omnia ligna regionis plaudent manu
pro saliunca ascendet abies et pro urtica crescet myrtus et erit Dominus nominatus in signum aeternum quod non auferetur<CM>
haec dicit Dominus custodite iudicium et facite iustitiam quia iuxta est salus mea ut veniat et iustitia mea ut reveletur
beatus vir qui facit hoc et filius hominis qui adprehendit istud custodiens sabbatum ne polluat illud custodiens manus suas ne faciat omne malum<CM>
et non dicat filius advenae qui adheret Domino dicens separatione dividet me Dominus a populo suo et non dicat eunuchus ecce ego lignum aridum
quia haec dicit Dominus eunuchis qui custodierint sabbata mea et elegerint quae volui et tenuerint foedus meum
dabo eis in domo mea et in muris meis locum et nomen melius a filiis et filiabus nomen sempiternum dabo eis quod non peribit
et filios advenae qui adherent Domino ut colant eum et diligant nomen eius ut sint ei in servos omnem custodientem sabbatum ne polluat illud et tenentem foedus meum
adducam eos in montem sanctum meum et laetificabo eos in domo orationis meae holocausta eorum et victimae eorum placebunt mihi super altari meo quia domus mea domus orationis vocabitur cunctis populis
ait Dominus Deus qui congregat dispersos Israhel adhuc congregabo ad eum congregatos eius<CM>
omnes bestiae agri venite ad devorandum universae bestiae saltus
speculatores eius caeci omnes nescierunt universi canes muti non valentes latrare videntes vana dormientes et amantes somnia
et canes inpudentissimi nescierunt saturitatem ipsi pastores ignoraverunt intellegentiam omnes in viam suam declinaverunt unusquisque ad avaritiam suam a summo usque ad novissimum
venite sumamus vinum et impleamur ebrietate et erit sicut hodie sic et cras et multo amplius<CM>
iustus perit et nemo est qui recogitet in corde suo et viri misericordiae colliguntur quia non est qui intellegat a facie enim malitiae collectus est iustus
veniat pax requiescat in cubili suo qui ambulavit in directione sua<CM>
vos autem accedite huc filii auguratricis semen adulteri et fornicariae
super quem lusistis super quem dilatastis os et eiecistis linguam numquid non vos filii scelesti semen mendax
qui consolamini in diis subter omne lignum frondosum immolantes parvulos in torrentibus subter inminentes petras
in partibus torrentis pars tua haec est sors tua et ipsis effudisti libamen obtulisti sacrificium numquid super his non indignabor
super montem excelsum et sublimem posuisti cubile tuum et illuc ascendisti ut immolares hostias
et post ostium et retro postem posuisti memoriale tuum quia iuxta me discoperuisti et suscepisti adulterum dilatasti cubile tuum et pepigisti cum eis dilexisti stratum eorum manu aperta
et ornasti te regi unguento et multiplicasti pigmenta tua misisti legatos tuos procul et humiliata es usque ad inferos
in multitudine viae tuae laborasti non dixisti quiescam vitam manus tuae invenisti propterea non rogasti
pro quo sollicita timuisti quia mentita es et mei non es recordata neque cogitasti in corde tuo quia ego tacens et quasi non videns et mei oblita es
ego adnuntiabo iustitiam tuam et opera tua non proderunt tibi<CM>
cum clamaveris liberent te congregati tui et omnes eos auferet ventus tollet aura qui autem fiduciam habet mei hereditabit terram et possidebit montem sanctum meum
et dicam viam facite praebete iter declinate de semita auferte offendicula de via populi mei
quia haec dicit Excelsus et Sublimis habitans aeternitatem et sanctum nomen eius in excelso et in sancto habitans et cum contrito et humili spiritu ut vivificet spiritum humilium et vivificet cor contritorum
non enim in sempiternum litigabo neque usque ad finem irascar quia spiritus a facie mea egredietur et flatus ego faciam<CM>
propter iniquitatem avaritiae eius iratus sum et percussi eum abscondi et indignatus sum et abiit vagus in via cordis sui
vias eius vidi et dimisi eum et reduxi eum et reddidi consolationes ipsi et lugentibus eius
creavi fructum labiorum pacem pacem ei qui longe est et qui prope dixit Dominus et sanavi eum
impii autem quasi mare fervens quod quiescere non potest et redundant fluctus eius in conculcationem et lutum
non est pax dixit Deus meus impiis<CM>
clama ne cesses quasi tuba exalta vocem tuam et adnuntia populo meo scelera eorum et domui Iacob peccata eorum
me etenim de die in diem quaerunt et scire vias meas volunt quasi gens quae iustitiam fecerit et quae iudicium Dei sui non reliquerit rogant me iudicia iustitiae adpropinquare Deo volunt<CM>
quare ieiunavimus et non aspexisti humiliavimus animam nostram et nescisti ecce in die ieiunii vestri invenitur voluntas et omnes debitores vestros repetitis
ecce ad lites et contentiones ieiunatis et percutitis pugno impie nolite ieiunare sicut usque ad hanc diem ut audiatur in excelso clamor vester
numquid tale est ieiunium quod elegi per diem adfligere hominem animam suam numquid contorquere quasi circulum caput suum et saccum et cinerem sternere numquid istud vocabis ieiunium et diem acceptabilem Domino
nonne hoc est magis ieiunium quod elegi dissolve conligationes impietatis solve fasciculos deprimentes dimitte eos qui confracti sunt liberos et omne onus disrumpe
frange esurienti panem tuum et egenos vagosque induc in domum tuam cum videris nudum operi eum et carnem tuam ne despexeris<CM>
tunc erumpet quasi mane lumen tuum et sanitas tua citius orietur et anteibit faciem tuam iustitia tua et gloria Domini colliget te
tunc invocabis et Dominus exaudiet clamabis et dicet ecce adsum si abstuleris de medio tui catenam et desieris digitum extendere et loqui quod non prodest
cum effuderis esurienti animam tuam et animam adflictam repleveris orietur in tenebris lux tua et tenebrae tuae erunt sicut meridies
et requiem tibi dabit Dominus semper et implebit splendoribus animam tuam et ossa tua liberabit et eris quasi hortus inriguus et sicut fons aquarum cuius non deficient aquae
et aedificabuntur in te deserta saeculorum fundamenta generationis et generationis suscitabis et vocaberis aedificator sepium avertens semitas in quietem<CM>
si averteris a sabbato pedem tuum facere voluntatem tuam in die sancto meo et vocaveris sabbatum delicatum et sanctum Domini gloriosum et glorificaveris eum dum non facis vias tuas et non invenitur voluntas tua ut loquaris sermonem
tunc delectaberis super Domino et sustollam te super altitudines terrae et cibabo te hereditate Iacob patris tui os enim Domini locutum est<CM>
ecce non est adbreviata manus Domini ut salvare nequeat neque adgravata est auris eius ut non exaudiat
sed iniquitates vestrae diviserunt inter vos et Deum vestrum et peccata vestra absconderunt faciem eius a vobis ne exaudiret
manus enim vestrae pollutae sunt sanguine et digiti vestri iniquitate labia vestra locuta sunt mendacium et lingua vestra iniquitatem fatur
non est qui invocet iustitiam neque est qui iudicet vere sed confidunt in nihili et loquuntur vanitates conceperunt laborem et pepererunt iniquitatem
ova aspidum ruperunt et telas araneae texuerunt qui comederit de ovis eorum morietur et quod confotum est erumpet in regulum
telae eorum non erunt in vestimentum neque operientur operibus suis opera eorum opera inutilia et opus iniquitatis in manibus eorum
pedes eorum ad malum currunt et festinant ut effundant sanguinem innocentem cogitationes eorum cogitationes inutiles vastitas et contritio in viis eorum
viam pacis nescierunt et non est iudicium in gressibus eorum semitae eorum incurvatae sunt eis omnis qui calcat in ea ignorat pacem<CM>
propter hoc elongatum est iudicium a nobis et non adprehendet nos iustitia expectavimus lucem et ecce tenebrae splendorem et in tenebris ambulavimus
palpavimus sicut caeci parietem et quasi absque oculis adtrectavimus inpegimus meridie quasi in tenebris in caligosis quasi mortui
rugiemus quasi ursi omnes et quasi columbae meditantes gememus expectavimus iudicium et non est salutem et elongata est a nobis
multiplicatae sunt enim iniquitates nostrae coram te et peccata nostra responderunt nobis quia scelera nostra nobiscum et iniquitates nostras cognovimus
peccare et mentiri contra Dominum et aversi sumus ne iremus post tergum Dei nostri ut loqueremur calumniam et transgressionem concepimus et locuti sumus de corde verba mendacii
et conversum est retrorsum iudicium et iustitia longe stetit quia corruit in platea veritas et aequitas non potuit ingredi
et facta est veritas in oblivione et qui recessit a malo praedae patuit et vidit Dominus et malum apparuit in oculis eius quia non est iudicium<CM>
et vidit quia non est vir et aporiatus est quia non est qui occurrat et salvavit sibi brachium suum et iustitia eius ipsa confirmavit eum
indutus est iustitia ut lorica et galea salutis in capite eius indutus est vestimentis ultionis et opertus est quasi pallio zeli
sicut ad vindictam quasi ad retributionem indignationis hostibus suis et vicissitudinem inimicis suis insulis vicem reddet
et timebunt qui ab occidente nomen Domini et qui ab ortu solis gloriam eius cum venerit quasi fluvius violentus quem spiritus Domini cogit
et venerit Sion redemptor et eis qui redeunt ab iniquitate in Iacob dicit Dominus
hoc foedus meum cum eis dicit Dominus spiritus meus qui est in te et verba mea quae posui in ore tuo non recedent de ore tuo et de ore seminis tui et de ore seminis seminis tui dixit Dominus amodo et usque in sempiternum<CM>
surge inluminare quia venit lumen tuum et gloria Domini super te orta est
quia ecce tenebrae operient terram et caligo populos super te autem orietur Dominus et gloria eius in te videbitur
et ambulabunt gentes in lumine tuo et reges in splendore ortus tui
leva in circuitu oculos tuos et vide omnes isti congregati sunt venerunt tibi filii tui de longe venient et filiae tuae in latere sugent
tunc videbis et afflues et mirabitur et dilatabitur cor tuum quando conversa fuerit ad te multitudo maris fortitudo gentium venerit tibi
inundatio camelorum operiet te dromedariae Madian et Efa omnes de Saba venient aurum et tus deferentes et laudem Domino adnuntiantes
omne pecus Cedar congregabitur tibi arietes Nabaioth ministrabunt tibi offerentur super placabili altari meo et domum maiestatis meae glorificabo
qui sunt isti qui ut nubes volant et quasi columbae ad fenestras suas<CM>
me enim insulae expectant et naves maris in principio ut adducam filios tuos de longe argentum eorum et aurum eorum cum eis nomini Domini Dei tui et Sancto Israhel quia glorificavit te
et aedificabunt filii peregrinorum muros tuos et reges eorum ministrabunt tibi in indignatione enim mea percussi te et in reconciliatione mea misertus sum tui
et aperientur portae tuae iugiter die et nocte non claudentur ut adferatur ad te fortitudo gentium et reges earum adducantur
gens enim et regnum quod non servierit tibi peribit et gentes solitudine vastabuntur
gloria Libani ad te veniet abies et buxus et pinus simul ad ornandum locum sanctificationis meae et locum pedum meorum glorificabo
et venient ad te curvi filii eorum qui humiliaverunt te et adorabunt vestigia pedum tuorum omnes qui detrahebant tibi et vocabunt te civitatem Domini Sion Sancti Israhel<CM>
pro eo quod fuisti derelicta et odio habita et non erat qui per te transiret ponam te in superbiam saeculorum gaudium in generationem et generationem
et suges lac gentium et mamilla regum lactaberis et scies quia ego Dominus salvans te et redemptor tuus Fortis Iacob
pro aere adferam aurum et pro ferro adferam argentum et pro lignis aes et pro lapidibus ferrum et ponam visitationem tuam pacem et praepositos tuos iustitiam
non audietur ultra iniquitas in terra tua vastitas et contritio in terminis tuis et occupabit salus muros tuos et portas tuas laudatio
non erit tibi amplius sol ad lucendum per diem nec splendor lunae inluminabit te sed erit tibi Dominus in lucem sempiternam et Deus tuus in gloriam tuam
non occidet ultra sol tuus et luna tua non minuetur quia Dominus erit in lucem sempiternam et conplebuntur dies luctus tui
populus autem tuus omnes iusti in perpetuum hereditabunt terram germen plantationis meae opus manus meae ad glorificandum
minimus erit in mille et parvulus in gentem fortissimam ego Dominus in tempore eius subito faciam istud<CM>
spiritus Domini super me eo quod unxerit Dominus me ad adnuntiandum mansuetis misit me ut mederer contritis corde et praedicarem captivis indulgentiam et clausis apertionem
ut praedicarem annum placabilem Domini et diem ultionis Deo nostro ut consolarer omnes lugentes
ut ponerem lugentibus Sion et darem eis coronam pro cinere oleum gaudii pro luctu pallium laudis pro spiritu maeroris et vocabuntur in ea fortes iustitiae plantatio Domini ad glorificandum<CM>
et aedificabunt deserta a saeculo et ruinas antiquas erigent et instaurabunt civitates desertas dissipatas in generationem et generationem
et stabunt alieni et pascent pecora vestra et filii peregrinorum agricolae et vinitores vestri erunt
vos autem sacerdotes Domini vocabimini ministri Dei nostri dicetur vobis fortitudinem gentium comedetis et in gloria earum superbietis
pro confusione vestra duplici et rubore laudabunt partem eorum propter hoc in terra sua duplicia possidebunt laetitia sempiterna erit eis
quia ego Dominus diligens iudicium odio habens rapinam in holocausto et dabo opus eorum in veritate et foedus perpetuum feriam eis
et scietur in gentibus semen eorum et germen eorum in medio populorum omnes qui viderint eos cognoscent eos quia isti sunt semen cui benedixit Dominus<CM>
gaudens gaudebo in Domino et exultabit anima mea in Deo meo quia induit me vestimentis salutis et indumento iustitiae circumdedit me quasi sponsum decoratum corona et quasi sponsam ornatam monilibus suis
sicut enim terra profert germen suum et sicut hortus semen suum germinat sic Dominus Deus germinabit iustitiam et laudem coram universis gentibus<CM>
propter Sion non tacebo et propter Hierusalem non quiescam donec egrediatur ut splendor iustus eius et salvator eius ut lampas accendatur
et videbunt gentes iustum tuum et cuncti reges inclitum tuum et vocabitur tibi nomen novum quod os Domini nominabit
et eris corona gloriae in manu Domini et diadema regni in manu Dei tui
non vocaberis ultra Derelicta et terra tua non vocabitur amplius Desolata sed vocaberis Voluntas mea in ea et terra tua Inhabitata quia conplacuit Domino in te et terra tua inhabitabitur
habitabit enim iuvenis cum virgine et habitabunt in te filii tui et gaudebit sponsus super sponsam gaudebit super te Deus tuus<CM>
super muros tuos Hierusalem constitui custodes tota die et tota nocte perpetuo non tacebunt qui reminiscimini Domini ne taceatis
et ne detis silentium ei donec stabiliat et donec ponat Hierusalem laudem in terra
iuravit Dominus in dextera sua et in brachio fortitudinis suae si dedero triticum tuum ultra cibum inimicis tuis et si biberint filii alieni vinum tuum in quo laborasti
quia qui congregabunt illud comedent et laudabunt Dominum et qui conportant illud bibent in atriis sanctis meis<CM>
transite transite per portas praeparate viam populo planum facite iter et eligite lapides elevate signum ad populos
ecce Dominus auditum fecit in extremis terrae dicite filiae Sion ecce salvator tuus venit ecce merces eius cum eo et opus eius coram illo
et vocabunt eos Populus sanctus Redempti a Domino tu autem vocaberis Quaesita civitas et non Derelicta<CM>
quis est iste qui venit de Edom tinctis vestibus de Bosra iste formonsus in stola sua gradiens in multitudine fortitudinis suae ego qui loquor iustitiam et propugnator sum ad salvandum
quare ergo rubrum est indumentum tuum et vestimenta tua sicut calcantium in torculari
torcular calcavi solus et de gentibus non est vir mecum calcavi eos in furore meo et conculcavi eos in ira mea et aspersus est sanguis eorum super vestimenta mea et omnia indumenta mea inquinavi
dies enim ultionis in corde meo annus redemptionis meae venit
circumspexi et non erat auxiliator quaesivi et non fuit qui adiuvaret et salvavit mihi brachium meum et indignatio mea ipsa auxiliata est mihi
et conculcavi populos in furore meo et inebriavi eos in indignatione mea et detraxi in terra virtutem eorum<CM>
miserationum Domini recordabor laudem Domini super omnibus quae reddidit nobis Dominus et super multitudinem bonorum domui Israhel quae largitus est eis secundum indulgentiam suam et secundum multitudinem misericordiarum suarum
et dixit verumtamen populus meus est filii non negantes et factus est eis salvator
in omni tribulatione eorum non est tribulatus et angelus faciei eius salvavit eos in dilectione sua et in indulgentia sua ipse redemit eos et portavit eos et levavit eos cunctis diebus saeculi
ipsi autem ad iracundiam provocaverunt et adflixerunt spiritum Sancti eius et conversus est eis in inimicum et ipse debellavit eos
et recordatus est dierum saeculi Mosi populi sui ubi est qui eduxit eos de mari cum pastoribus gregis sui ubi est qui posuit in medio eius spiritum Sancti sui
qui eduxit ad dexteram Mosen brachio maiestatis suae qui scidit aquas ante eos ut faceret sibi nomen sempiternum
qui duxit eos per abyssos quasi equum in deserto non inpingentem
quasi animal in campo descendens spiritus Domini ductor eius fuit sic adduxisti populum tuum ut faceres tibi nomen gloriae<CM>
adtende de caelo et vide de habitaculo sancto tuo et gloriae tuae ubi est zelus tuus et fortitudo tua multitudo viscerum tuorum et miserationum tuarum super me continuerunt se
tu enim pater noster et Abraham nescivit nos et Israhel ignoravit nos tu Domine pater noster redemptor noster a saeculo nomen tuum
quare errare nos fecisti Domine de viis tuis indurasti cor nostrum ne timeremus te convertere propter servos tuos tribus hereditatis tuae
quasi nihilum possederunt populum sanctum tuum hostes nostri conculcaverunt sanctificationem tuam
facti sumus quasi in principio cum non dominareris nostri neque invocaretur nomen tuum super nos<CM>
utinam disrumperes caelos et descenderes a facie tua montes defluerent
sicut exustio ignis tabescerent aquae arderent igni ut notum fieret nomen tuum inimicis tuis a facie tua gentes turbarentur
cum feceris mirabilia non sustinebimus descendisti et a facie tua montes defluxerunt
a saeculo non audierunt neque auribus perceperunt oculus non vidit Deus absque te quae praeparasti expectantibus te
occurristi laetanti et facienti iustitiam in viis tuis recordabuntur tui ecce tu iratus es et peccavimus in ipsis fuimus semper et salvabimur<CM>
et facti sumus ut inmundus omnes nos quasi pannus menstruatae universae iustitiae nostrae et cecidimus quasi folium universi et iniquitates nostrae quasi ventus abstulerunt nos
non est qui invocet nomen tuum qui consurgat et teneat te abscondisti faciem tuam a nobis et adlisisti nos in manu iniquitatis nostrae
et nunc Domine pater noster es tu nos vero lutum et fictor noster et opera manuum tuarum omnes nos
ne irascaris Domine satis et ne ultra memineris iniquitatis ecce respice populus tuus omnes nos
civitas sancti tui facta est deserta Sion deserta facta est Hierusalem desolata
domus sanctificationis nostrae et gloriae nostrae ubi laudaverunt te patres nostri facta est in exustionem ignis et omnia desiderabilia nostra versa sunt in ruinas
numquid super his continebis te Domine tacebis et adfliges nos vehementer<CM>
quaesierunt me qui ante non interrogabant invenerunt qui non quaesierunt me dixi ecce ego ecce ego ad gentem quae non vocabat nomen meum
expandi manus meas tota die ad populum incredulum qui graditur in via non bona post cogitationes suas
populus qui ad iracundiam provocat me ante faciem meam semper qui immolant in hortis et sacrificant super lateres
qui habitant in sepulchris et in delubris idolorum dormiunt qui comedunt carnem suillam et ius profanum in vasis eorum
qui dicunt recede a me non adpropinques mihi quia inmundus es isti fumus erunt in furore meo ignis ardens tota die
ecce scriptum est coram me non tacebo sed reddam et retribuam in sinu eorum
iniquitates vestras et iniquitates patrum vestrorum simul dicit Dominus qui sacrificaverunt super montes et super colles exprobraverunt mihi et remetiar opus eorum primum in sinu eorum<CM>
haec dicit Dominus quomodo si inveniatur granum in botro et dicatur ne dissipes illud quoniam benedictio est sic faciam propter servos meos ut non disperdam totum
et educam de Iacob semen et de Iuda possidentem montes meos et hereditabunt eam electi mei et servi mei habitabunt ibi
et erunt campestria in caulas gregum et vallis Achor in cubile armentorum populo meo qui requisierunt me<CM>
et vos qui dereliquistis Dominum qui obliti estis montem sanctum meum qui ponitis Fortunae mensam et libatis super eam
numerabo vos in gladio et omnes in caede corruetis pro eo quod vocavi et non respondistis locutus sum et non audistis et faciebatis malum in oculis meis et quae nolui elegistis
propter hoc haec dicit Dominus Deus ecce servi mei comedent et vos esurietis ecce servi mei bibent et vos sitietis
ecce servi mei laetabuntur et vos confundemini ecce servi mei laudabunt prae exultatione cordis et vos clamabitis prae dolore cordis et prae contritione spiritus ululabitis
et dimittetis nomen vestrum in iuramentum electis meis et interficiet te Dominus Deus et servos suos vocabit nomine alio
in quo qui benedictus est super terram benedicetur in Deo amen et qui iurat in terra iurabit in Deo amen quia oblivioni traditae sunt angustiae priores et quia absconditae sunt ab oculis nostris<CM>
ecce enim ego creo caelos novos et terram novam et non erunt in memoria priora et non ascendent super cor
sed gaudebitis et exultabitis usque in sempiternum in his quae ego creo quia ecce ego creo Hierusalem exultationem et populum eius gaudium
et exultabo in Hierusalem et gaudebo in populo meo et non audietur in eo ultra vox fletus et vox clamoris
non erit ibi amplius infans dierum et senex qui non impleat dies suos quoniam puer centum annorum morietur et peccator centum annorum maledictus erit
et aedificabunt domos et habitabunt et plantabunt vineas et comedent fructum earum
non aedificabunt et alius habitabit non plantabunt et alius comedet secundum dies enim ligni erunt dies populi mei et opera manuum eorum inveterabunt
electis meis non laborabunt frustra neque generabunt in conturbatione quia semen benedictorum Domini est et nepotes eorum cum eis
eritque antequam clament ego exaudiam adhuc illis loquentibus ego audiam
lupus et agnus pascentur simul et leo et bos comedent paleas et serpenti pulvis panis eius non nocebunt neque occident in omni monte sancto meo dicit Dominus<CM>
haec dicit Dominus caelum sedis mea et terra scabillum pedum meorum quae ista domus quam aedificabitis mihi et quis iste locus quietis meae
omnia haec manus mea fecit et facta sunt universa ista dicit Dominus ad quem autem respiciam nisi ad pauperculum et contritum spiritu et trementem sermones meos
qui immolat bovem quasi qui interficiat virum qui mactat pecus quasi qui excerebret canem qui offert oblationem quasi qui sanguinem suillum offerat qui recordatur turis quasi qui benedicat idolo haec omnia elegerunt in viis suis et in abominationibus suis anima eorum delectata est
unde et ego eligam inlusiones eorum et quae timebant adducam eis quia vocavi et non erat qui responderet locutus sum et non audierunt feceruntque malum in oculis meis et quae nolui elegerunt<CM>
audite verbum Domini qui tremetis ad verbum eius dixerunt fratres vestri odientes vos et abicientes propter nomen meum glorificetur Dominus et videbimus in laetitia vestra ipsi autem confundentur
vox populi de civitate vox de templo vox Domini reddentis retributionem inimicis suis
antequam parturiret peperit antequam veniret partus eius peperit masculum
quis audivit umquam tale et quis vidit huic simile numquid parturiet terra in die una aut parietur gens simul quia parturivit et peperit Sion filios suos
numquid ego qui alios parere facio ipse non pariam dicit Dominus si ego qui generationem ceteris tribuo sterilis ero ait Dominus Deus tuus
laetamini cum Hierusalem et exultate in ea omnes qui diligitis eam gaudete cum ea gaudio universi qui lugetis super eam
ut sugatis et repleamini ab ubere consolationis eius ut mulgeatis et deliciis affluatis ab omnimoda gloria eius
quia haec dicit Dominus ecce ego declinabo super eam quasi fluvium pacis et quasi torrentem inundantem gloriam gentium quam sugetis ad ubera portabimini et super genua blandientur vobis
quomodo si cui mater blandiatur ita ego consolabor vos et in Hierusalem consolabimini
videbitis et gaudebit cor vestrum et ossa vestra quasi herba germinabunt et cognoscetur manus Domini servis eius et indignabitur inimicis suis<CM>
quia ecce Dominus in igne veniet et quasi turbo quadrigae eius reddere in indignatione furorem suum et increpationem suam in flamma ignis
quia in igne Dominus diiudicatur et in gladio suo ad omnem carnem et multiplicabuntur interfecti a Domino
qui sanctificabantur et mundos se putabant in hortis post unam intrinsecus qui comedebant carnem suillam et abominationem et murem simul consumentur dicit Dominus
ego autem opera eorum et cogitationes eorum venio ut congregem cum omnibus gentibus et linguis et venient et videbunt gloriam meam
et ponam in eis signum et mittam ex eis qui salvati fuerint ad gentes in mari in Africa in Lydia tenentes sagittam in Italiam et Graeciam ad insulas longe ad eos qui non audierunt de me et non viderunt gloriam meam et adnuntiabunt gloriam meam gentibus
et adducent omnes fratres vestros de cunctis gentibus donum Domino in equis et in quadrigis et in lecticis et in mulis et in carrucis ad montem sanctum meum Hierusalem dicit Dominus quomodo si inferant filii Israhel munus in vase mundo in domum Domini
et adsumam ex eis in sacerdotes et in Levitas dicit Dominus
quia sicut caeli novi et terra nova quae ego facio stare coram me dicit Dominus sic stabit semen vestrum et nomen vestrum
et erit mensis ex mense et sabbatum ex sabbato veniet omnis caro ut adoret coram facie mea dicit Dominus
et egredientur et videbunt cadavera virorum qui praevaricati sunt in me vermis eorum non morietur et ignis eorum non extinguetur et erunt usque ad satietatem visionis omni carni<CM>
verba Hieremiae filii Helciae de sacerdotibus qui fuerunt in Anathoth in terra Beniamin
quod factum est verbum Domini ad eum in diebus Iosiae filii Amon regis Iuda in tertiodecimo anno regni eius
et factum est in diebus Ioachim filii Iosiae regis Iuda usque ad consummationem undecimi anni Sedeciae filii Iosiae regis Iuda usque ad transmigrationem Hierusalem in mense quinto<CM>
et factum est verbum Domini ad me dicens
priusquam te formarem in utero novi te et antequam exires de vulva sanctificavi te prophetam gentibus dedi te
et dixi a a a Domine Deus ecce nescio loqui quia puer ego sum
et dixit Dominus ad me noli dicere puer sum quoniam ad omnia quae mittam te ibis et universa quaecumque mandavero tibi loqueris
ne timeas a facie eorum quia tecum ego sum ut eruam te dicit Dominus
et misit Dominus manum suam et tetigit os meum et dixit Dominus ad me ecce dedi verba mea in ore tuo
ecce constitui te hodie super gentes et super regna ut evellas et destruas et disperdas et dissipes et aedifices et plantes<CM>
et factum est verbum Domini ad me dicens quid tu vides Hieremia et dixi virgam vigilantem ego video
et dixit Dominus ad me bene vidisti quia vigilabo ego super verbo meo ut faciam illud
et factum est verbum Domini secundo ad me dicens quid tu vides et dixi ollam succensam ego video et faciem eius a facie aquilonis
et dixit Dominus ad me ab aquilone pandetur malum super omnes habitatores terrae
quia ecce ego convocabo omnes cognationes regnorum aquilonis ait Dominus et venient et ponent unusquisque solium suum in introitu portarum Hierusalem et super omnes muros eius in circuitu et super universas urbes Iuda
et loquar iudicia mea cum eis super omni malitia eorum qui dereliquerunt me et libaverunt diis alienis et adoraverunt opus manuum suarum
tu ergo accinge lumbos tuos et surge et loquere ad eos omnia quae ego praecipio tibi ne formides a facie eorum nec enim timere te faciam vultum eorum
ego quippe dedi te hodie in civitatem munitam et in columnam ferream et in murum aereum super omnem terram regibus Iuda principibus eius et sacerdotibus et populo terrae
et bellabunt adversum te et non praevalebunt quia tecum ego sum ait Dominus ut liberem te<CM>
et factum est verbum Domini ad me dicens
vade et clama in auribus Hierusalem dicens haec dicit Dominus recordatus sum tui miserans adulescentiam tuam et caritatem disponsationis tuae quando secuta me es in deserto in terra quae non seminatur
sanctus Israhel Domino primitiae frugum eius omnes qui devorant eum delinquunt mala venient super eos dicit Dominus
audite verbum Domini domus Iacob et omnes cognationes domus Israhel
haec dicit Dominus quid invenerunt patres vestri in me iniquitatis quia elongaverunt a me et ambulaverunt post vanitatem et vani facti sunt
et non dixerunt ubi est Dominus qui ascendere nos fecit de terra Aegypti qui transduxit nos per desertum per terram inhabitabilem et inviam per terram sitis et imaginem mortis per terram in qua non ambulavit vir neque habitavit homo
et induxi vos in terram Carmeli ut comederetis fructum eius et optima illius et ingressi contaminastis terram meam et hereditatem meam posuistis in abominationem
sacerdotes non dixerunt ubi est Dominus et tenentes legem nescierunt me et pastores praevaricati sunt in me et prophetae prophetaverunt in Baal et idola secuti sunt<CM>
propterea adhuc iudicio contendam vobiscum ait Dominus et cum filiis vestris disceptabo
transite ad insulas Cetthim et videte et in Cedar mittite et considerate vehementer et videte si factum est huiuscemodi
si mutavit gens deos et certe ipsi non sunt dii populus vero meus mutavit Gloriam suam in idolum
obstupescite caeli super hoc et portae eius desolamini vehementer dicit Dominus
duo enim mala fecit populus meus me dereliquerunt fontem aquae vivae ut foderent sibi cisternas cisternas dissipatas quae continere non valent aquas<CM>
numquid servus est Israhel aut vernaculus quare ergo est factus in praedam
super eum rugierunt leones et dederunt vocem suam posuerunt terram eius in solitudinem civitates eius exustae sunt et non est qui habitet in eis
filii quoque Memfeos et Tafnes constupraverunt te usque ad verticem
numquid non istud factum est tibi quia dereliquisti Dominum Deum tuum eo tempore quo ducebat te per viam
et nunc quid tibi vis in via Aegypti ut bibas aquam turbidam et quid tibi cum via Assyriorum ut bibas aquam Fluminis
arguet te malitia tua et aversio tua increpabit te scito et vide quia malum et amarum est reliquisse te Dominum Deum tuum et non esse timorem mei apud te dicit Dominus Deus exercituum<CM>
a saeculo confregisti iugum meum rupisti vincula mea et dixisti non serviam in omni enim colle sublimi et sub omni ligno frondoso tu prosternebaris meretrix
ego autem plantavi te vineam electam omne semen verum quomodo ergo conversa es in pravum vinea aliena
si laveris te nitro et multiplicaveris tibi herbam borith maculata es in iniquitate tua coram me dicit Dominus Deus
quomodo dicis non sum polluta post Baalim non ambulavi vide vias tuas in convalle scito quid feceris cursor levis explicans vias tuas
onager adsuetus in solitudine in desiderio animae suae adtraxit ventum amoris sui nullus avertet eam omnes qui quaerunt eam non deficient in menstruis eius invenient eam
prohibe pedem tuum a nuditate et guttur tuum a siti et dixisti desperavi nequaquam faciam adamavi quippe alienos et post eos ambulabo
quomodo confunditur fur quando deprehenditur sic confusi sunt domus Israhel ipsi et reges eorum principes et sacerdotes et prophetae eorum
dicentes ligno pater meus es tu et lapidi tu me genuisti verterunt ad me tergum et non faciem et in tempore adflictionis suae dicent surge et libera nos
ubi sunt dii tui quos fecisti tibi surgant et liberent te in tempore adflictionis tuae secundum numerum quippe civitatum tuarum erant dii tui Iuda<CM>
quid vultis mecum iudicio contendere omnes dereliquistis me dicit Dominus
frustra percussi filios vestros disciplinam non receperunt devoravit gladius vester prophetas vestros quasi leo vastator
generatio vestra videte verbum Domini numquid solitudo factus sum Israheli aut terra serotina quare ergo dixit populus meus recessimus non veniemus ultra ad te
numquid obliviscitur virgo ornamenti sui sponsa fasciae pectoralis suae populus vero meus oblitus est mei diebus innumeris
quid niteris bonam ostendere viam tuam ad quaerendam dilectionem quae insuper et malitias tuas docuisti vias tuas
et in alis tuis inventus est sanguis animarum pauperum et innocentium non in fossis inveni eos sed in omnibus quae supra memoravi
et dixisti absque peccato et innocens ego sum et propterea avertatur furor tuus a me ecce ego iudicio contendam tecum eo quod dixeris non peccavi
quam vilis es facta nimis iterans vias tuas et ab Aegypto confunderis sicut confusa es ab Assur
nam et ab ista egredieris et manus tuae erunt super caput tuum quoniam obtrivit Dominus confidentiam tuam et nihil habebis prosperum<CM>
vulgo dicitur si dimiserit vir uxorem suam et recedens ab eo duxerit virum alterum numquid revertetur ad eam ultra numquid non polluta et contaminata erit mulier illa tu autem fornicata es cum amatoribus multis tamen revertere ad me dicit Dominus
leva oculos tuos in directum et vide ubi non prostrata sis in viis sedebas expectans eos quasi latro in solitudine et polluisti terram in fornicationibus tuis et in malitiis tuis
quam ob rem prohibitae sunt stillae pluviarum et serotinus imber non fuit frons mulieris meretricis facta est tibi noluisti erubescere
ergo saltim amodo voca me pater meus dux virginitatis meae tu es
numquid irasceris in perpetuum aut perseverabis in finem ecce locuta es et fecisti mala et potuisti<CM>
et dixit Dominus ad me in diebus Iosiae regis numquid vidisti quae fecerit aversatrix Israhel abiit sibimet super omnem montem excelsum et sub omne lignum frondosum et fornicata est ibi
et dixi cum fecisset haec omnia ad me convertere et non est reversa et vidit praevaricatrix soror eius Iuda
quia pro eo quod moechata esset aversatrix Israhel dimisissem eam et dedissem ei libellum repudii et non timuit praevaricatrix Iuda soror eius sed abiit et fornicata est etiam ipsa
et facilitate fornicationis suae contaminavit terram et moechata est cum lapide et cum ligno
et in omnibus his non est reversa ad me praevaricatrix soror eius Iuda in toto corde suo sed in mendacio ait Dominus
et dixit Dominus ad me iustificavit animam suam aversatrix Israhel conparatione praevaricatricis Iuda<CM>
vade et clama sermones istos contra aquilonem et dices revertere aversatrix Israhel ait Dominus et non avertam faciem meam a vobis quia sanctus ego sum dicit Dominus et non irascar in perpetuum
tamen scito iniquitatem tuam quia in Dominum Deum tuum praevaricata es et dispersisti vias tuas alienis sub omni ligno frondoso et vocem meam non audisti ait Dominus
convertimini filii revertentes dicit Dominus quia ego vir vester et adsumam vos unum de civitate et duos de cognatione et introducam vos in Sion
et dabo vobis pastores iuxta cor meum et pascent vos scientia et doctrina
cumque multiplicati fueritis et creveritis in terra in diebus illis ait Dominus non dicent ultra arca testamenti Domini neque ascendet super cor neque recordabuntur illius nec visitabitur nec fiet ultra
in tempore illo vocabunt Hierusalem solium Domini et congregabuntur ad eam omnes gentes in nomine Domini in Hierusalem et non ambulabunt post pravitatem cordis sui pessimi
in diebus illis ibit domus Iuda ad domum Israhel et venient simul de terra aquilonis ad terram quam dedi patribus vestris
ego autem dixi quomodo ponam te in filiis et tribuam tibi terram desiderabilem hereditatem praeclaram exercituum gentium et dixi patrem vocabis me et post me ingredi non cessabis<CM>
sed quomodo si contemnat mulier amatorem suum sic contempsit me domus Israhel dicit Dominus
vox in viis audita est ploratus et ululatus filiorum Israhel quoniam iniquam fecerunt viam suam obliti sunt Domini Dei sui
convertimini filii revertentes et sanabo aversiones vestras ecce nos venimus ad te tu enim es Dominus Deus noster
vere mendaces erant colles multitudo montium vere in Domino Deo nostro salus Israhel
confusio comedit laborem patrum nostrorum ab adulescentia nostra greges eorum et armenta eorum filios eorum et filias eorum
dormiemus in confusione nostra et operiet nos ignominia nostra quoniam Domino Deo nostro peccavimus nos et patres nostri ab adulescentia nostra usque ad hanc diem et non audivimus vocem Domini Dei nostri<CM>
si converteris Israhel ait Dominus ad me convertere si abstuleris offendicula tua a facie mea non commoveberis
et iurabis vivit Dominus in veritate et in iudicio et in iustitia et benedicent eum gentes ipsumque laudabunt<CM>
haec enim dicit Dominus viro Iuda et Hierusalem novate vobis novale et nolite serere super spinas
circumcidimini Domino et auferte praeputia cordium vestrorum vir Iuda et habitatores Hierusalem ne forte egrediatur ut ignis indignatio mea et succendatur et non sit qui extinguat propter malitiam cogitationum vestrarum<CM>
adnuntiate in Iuda et in Hierusalem auditum facite loquimini et canite tuba in terra clamate fortiter dicite congregamini et ingrediamur civitates munitas
levate signum in Sion confortamini nolite stare quia malum ego adduco ab aquilone et contritionem magnam
ascendit leo de cubili suo et praedo gentium se levavit egressus est de loco suo ut ponat terram tuam in desolationem civitates tuae vastabuntur remanentes absque habitatore
super hoc accingite vos ciliciis plangite et ululate quia non est aversa ira furoris Domini a nobis
et erit in die illa dicit Dominus peribit cor regis et cor principum et obstupescent sacerdotes et prophetae consternabuntur
et dixi heu heu heu Domine Deus ergone decepisti populum istum et Hierusalem dicens pax erit vobis et ecce pervenit gladius usque ad animam
in tempore illo dicetur populo huic et Hierusalem ventus urens in viis quae sunt in deserto viae filiae populi mei non ad ventilandum et ad purgandum
spiritus plenus ex his veniet mihi et nunc ego sed loquar iudicia mea cum eis
ecce quasi nubes ascendet et quasi tempestas currus eius velociores aquilis equi illius vae nobis quoniam vastati sumus
lava a malitia cor tuum Hierusalem ut salva fias usquequo morabuntur in te cogitationes noxiae
vox enim adnuntiantis a Dan et notum facientis idolum de monte Ephraim
concitate gentes ecce auditum est in Hierusalem custodes venire de terra longinqua et dare super civitates Iuda vocem suam
quasi custodes agrorum facti sunt super eam in gyro quia me ad iracundiam provocavit ait Dominus
viae tuae et cogitationes tuae fecerunt haec tibi ista malitia tua quia amara quia tetigit cor tuum<CM>
ventrem meum ventrem meum doleo sensus cordis mei turbati sunt in me non tacebo quoniam vocem bucinae audivit anima mea clamorem proelii
contritio super contritionem vocata est et vastata est omnis terra repente vastata sunt tabernacula mea subito pelles meae
usquequo videbo fugientem audiam vocem bucinae
quia stultus populus meus me non cognovit filii insipientes sunt et vecordes sapientes sunt ut faciant mala bene autem facere nescierunt
aspexi terram et ecce vacua erat et nihili et caelos et non erat lux in eis
vidi montes et ecce movebantur et omnes colles conturbati sunt
intuitus sum et non erat homo et omne volatile caeli recessit
aspexi et ecce Carmelus desertus et omnes urbes eius destructae sunt a facie Domini et a facie irae furoris eius
haec enim dicit Dominus deserta erit omnis terra sed tamen consummationem non faciam
lugebit terra et maerebunt caeli desuper eo quod locutus sum cogitavi et non paenituit me nec aversus sum ab eo
a voce equitis et mittentis sagittam fugit omnis civitas ingressi sunt ardua et ascenderunt rupes universae urbes derelictae sunt et non habitat in eis homo
tu autem vastata quid facies cum vestieris te coccino cum ornata fueris monili aureo et pinxeris stibio oculos tuos frustra conponeris contempserunt te amatores tui animam tuam quaerent
vocem enim quasi parturientis audivi angustias ut puerperae vox filiae Sion intermorientis expandentisque manus suas vae mihi quia defecit anima mea propter interfectos<CM>
circuite vias Hierusalem et aspicite et considerate et quaerite in plateis eius an inveniatis virum facientem iudicium et quaerentem fidem et propitius ero eius
quod si etiam vivit Dominus dixerint et hoc falso iurabunt
Domine oculi tui respiciunt fidem percussisti eos et non doluerunt adtrivisti eos et rennuerunt accipere disciplinam induraverunt facies suas super petram noluerunt reverti
ego autem dixi forsitan pauperes sunt et stulti ignorantes viam Domini iudicium Dei sui
ibo igitur ad optimates et loquar eis ipsi enim cognoverunt viam Domini iudicium Dei sui et ecce magis hii simul confregerunt iugum ruperunt vincula
idcirco percussit eos leo de silva lupus ad vesperam vastavit eos pardus vigilans super civitates eorum omnis qui egressus fuerit ex eis capietur quia multiplicatae sunt praevaricationes eorum confortatae sunt aversiones eorum
super quo propitius tibi esse potero filii tui dereliquerunt me et iurant in his qui non sunt dii saturavi eos et moechati sunt et in domo meretricis luxuriabantur
equi amatores et admissarii facti sunt unusquisque ad uxorem proximi sui hinniebat
numquid super his non visitabo dicit Dominus et in gente tali non ulciscetur anima mea<CM>
ascendite muros eius et dissipate consummationem autem nolite facere auferte propagines eius quia non sunt Domini
praevaricatione enim praevaricata est in me domus Israhel et domus Iuda ait Dominus
negaverunt Dominum et dixerunt non est ipse neque veniet super nos malum gladium et famem non videbimus
prophetae fuerunt in ventum et responsum non fuit in eis haec ergo evenient illis
haec dicit Dominus Deus exercituum quia locuti estis verbum istud ecce ego do verba mea in ore tuo in ignem et populum istum ligna et vorabit eos
ecce ego adducam super vos gentem de longinquo domus Israhel ait Dominus gentem robustam gentem antiquam gentem cuius ignorabis linguam nec intelleges quid loquatur
faretra eius quasi sepulchrum patens universi fortes
et comedet segetes tuas et panem tuum devorabit filios tuos et filias tuas comedet gregem tuum et armenta tua comedet vineam tuam et ficum tuam et conteret urbes munitas tuas in quibus tu habes fiduciam gladio
verumtamen et diebus illis ait Dominus non faciam vos in consummationem
quod si dixeritis quare fecit Dominus Deus noster nobis haec omnia dices ad eos sicut dereliquistis me et servistis deo alieno in terra vestra sic servietis alienis in terra non vestra<CM>
adnuntiate hoc domui Iacob et auditum facite in Iuda dicentes
audi populus stulte qui non habes cor qui habentes oculos non videtis et aures et non auditis
me ergo non timebitis ait Dominus et a facie mea non dolebitis qui posui harenam terminum mari praeceptum sempiternum quod non praeteribit et commovebuntur et non poterunt et intumescent fluctus eius et non transibunt illud
populo autem huic factum est cor incredulum et exasperans recesserunt et abierunt
et non dixerunt in corde suo metuamus Dominum Deum nostrum qui dat nobis pluviam temporaneam et serotinam in tempore suo plenitudinem annuae messis custodientem nobis<CM>
iniquitates nostrae declinaverunt haec et peccata nostra prohibuerunt bonum a nobis
quia inventi sunt in populo meo impii insidiantes quasi aucupes laqueos ponentes et pedicas ad capiendos viros
sicut decipula plena avibus sic domus eorum plenae dolo ideo magnificati sunt et ditati
incrassati sunt et inpinguati et praeterierunt sermones meos pessime causam non iudicaverunt causam pupilli non direxerunt et iudicium pauperum non iudicaverunt
numquid super his non visitabo dicit Dominus aut super gentem huiuscemodi non ulciscetur anima mea
stupor et mirabilia facta sunt in terra
prophetae prophetabant mendacium et sacerdotes adplaudebant manibus suis et populus meus dilexit talia quid igitur fiet in novissimo eius<CM>
confortamini filii Beniamin in medio Hierusalem et in Thecua clangite bucina et super Bethaccharem levate vexillum quia malum visum est ab aquilone et contritio magna
speciosae et delicatae adsimilavi filiam Sion
ad eam venient pastores et greges eorum fixerunt in ea tentoria in circuitu pascet unusquisque eos qui sub manu sua sunt
sanctificate super eam bellum consurgite et ascendamus in meridie vae nobis quia declinavit dies quia longiores factae sunt umbrae vesperi
surgite et ascendamus in nocte et dissipemus domos eius
quia haec dicit Dominus exercituum caedite lignum eius et fundite circa Hierusalem aggerem haec est civitas visitationis omnis calumnia in medio eius
sicut frigidam facit cisterna aquam suam sic frigidam fecit malitiam suam iniquitas et vastitas audietur in ea coram me semper infirmitas et plaga
erudire Hierusalem ne forte recedat anima mea a te ne forte ponam te desertam terram inhabitabilem<CM>
haec dicit Dominus exercituum usque ad racemum colligent quasi in vinea reliquias Israhel converte manum tuam quasi vindemiator ad cartallum
cui loquar et quem contestabor ut audiant ecce incircumcisae aures eorum et audire non possunt ecce verbum Domini factum est eis in obprobrium et non suscipient illud
idcirco furore Domini plenus sum laboravi sustinens effunde super parvulum foris et super concilium iuvenum simul vir enim cum muliere capietur senex cum pleno dierum
et transibunt domus eorum ad alteros agri et uxores pariter quia extendam manum meam super habitantes terram dicit Dominus
a minore quippe usque ad maiorem omnes avaritiae student et a propheta usque ad sacerdotem cuncti faciunt dolum
et curabant contritionem filiae populi mei cum ignominia dicentes pax pax et non erat pax
confusi sunt quia abominationem fecerunt quin potius confusione non sunt confusi et erubescere nescierunt quam ob rem cadent inter ruentes in tempore visitationis suae corruent dicit Dominus
haec dicit Dominus state super vias et videte et interrogate de semitis antiquis quae sit via bona et ambulate in ea et invenietis refrigerium animabus vestris et dixerunt non ambulabimus
et constitui super vos speculatores audite vocem tubae et dixerunt non audiemus<CM>
ideo audite gentes et cognosce congregatio quanta ego faciam eis
audi terra ecce ego adducam mala super populum istum fructum cogitationum eius quia verba mea non audierunt et legem meam proiecerunt
ut quid mihi tus de Saba adfertis et calamum suave olentem de terra longinqua holocaustomata vestra non sunt accepta et victimae vestrae non placuerunt mihi
propterea haec dicit Dominus ecce ego dabo in populum istum ruinas et ruent in eis patres et filii simul vicinus et proximus et peribunt
haec dicit Dominus ecce populus venit de terra aquilonis et gens magna consurget a finibus terrae
sagittam et scutum arripiet crudelis est et non miserebitur vox eius quasi mare sonabit et super equos ascendent praeparati quasi vir ad proelium adversum te filia Sion
audivimus famam eius dissolutae sunt manus nostrae tribulatio adprehendit nos dolores ut parturientem
nolite exire ad agros et in via ne ambuletis quoniam gladius inimici pavor in circuitu
filia populi mei accingere cilicio et conspergere cinere luctum unigeniti fac tibi planctum amarum quia repente veniet vastator super nos
probatorem dedi te in populo meo robustum et scies et probabis viam eorum
omnes isti principes declinantum ambulantes fraudulenter aes et ferrum universi corrupti sunt
defecit sufflatorium in igne consumptum est plumbum frustra conflavit conflator malitiae enim eorum non sunt consumptae
argentum reprobum vocate eos quia Dominus proiecit illos<CM>
verbum quod factum est ad Hieremiam a Domino dicens
sta in porta domus Domini et praedica ibi verbum istud et dic audite verbum Domini omnis Iuda qui ingredimini per portas has ut adoretis Dominum
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel bonas facite vias vestras et studia vestra et habitabo vobiscum in loco isto
nolite confidere in verbis mendacii dicentes templum Domini templum Domini templum Domini est
quoniam si bene direxeritis vias vestras et studia vestra si feceritis iudicium inter virum et proximum eius
advenae et pupillo et viduae non feceritis calumniam nec sanguinem innocentem effuderitis in loco hoc et post deos alienos non ambulaveritis in malum vobismet ipsis
habitabo vobiscum in loco isto in terra quam dedi patribus vestris a saeculo usque in saeculum
ecce vos confiditis vobis in sermonibus mendacii qui non proderunt vobis
furari occidere adulterare iurare mendaciter libare Baali et ire post deos alienos quos ignoratis
et venistis et stetistis coram me in domo hac in qua invocatum est nomen meum et dixistis liberati sumus eo quod fecerimus omnes abominationes istas
ergo spelunca latronum facta est domus ista in qua invocatum est nomen meum in oculis vestris ego ego sum ego vidi dicit Dominus
ite ad locum meum in Silo ubi habitavit nomen meum a principio et videte quae fecerim ei propter malitiam populi mei Israhel
et nunc quia fecistis omnia opera haec dicit Dominus et locutus sum ad vos mane consurgens et loquens et non audistis et vocavi vos et non respondistis
faciam domui huic in qua invocatum est nomen meum et in qua vos habetis fiduciam et loco quem dedi vobis et patribus vestris sicut feci Silo
et proiciam vos a facie mea sicut proieci omnes fratres vestros universum semen Ephraim<CM>
tu ergo noli orare pro populo hoc nec adsumas pro eis laudem et orationem et non obsistas mihi quia non exaudiam te
nonne vides quid isti faciant in civitatibus Iuda et in plateis Hierusalem
filii colligunt ligna et patres succendunt ignem et mulieres conspergunt adipem ut faciant placentas Reginae caeli et libent diis alienis et me ad iracundiam provocent
numquid me ad iracundiam provocant dicit Dominus nonne semet ipsos in confusionem vultus sui
ideo haec dicit Dominus Deus ecce furor meus et indignatio mea conflatur super locum istum super viros et super iumenta et super lignum regionis et super fruges terrae et succendetur et non extinguetur<CM>
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel holocaustomata vestra addite victimis vestris et comedite carnes
quia non sum locutus cum patribus vestris et non praecepi eis in die qua eduxi eos de terra Aegypti de verbo holocaustomatum et victimarum
sed hoc verbum praecepi eis dicens audite vocem meam et ero vobis Deus et vos eritis mihi populus et ambulate in omni via quam mandavi vobis ut bene sit vobis
et non audierunt nec inclinaverunt aurem suam sed abierunt in voluntatibus et pravitate cordis sui mali factique sunt retrorsum et non in ante
a die qua egressi sunt patres eorum de terra Aegypti usque ad diem hanc et misi ad vos omnes servos meos prophetas per diem consurgens diluculo et mittens
et non audierunt me nec inclinaverunt aurem suam sed induraverunt cervicem et peius operati sunt quam patres eorum
et loqueris ad eos omnia verba haec et non audient te et vocabis eos et non respondebunt tibi
et dices ad eos haec est gens quae non audivit vocem Domini Dei sui nec recepit disciplinam periit fides et ablata est de ore eorum<CM>
tonde capillum tuum et proice et sume in directum planctum quia proiecit Dominus et reliquit generationem furoris sui
quia fecerunt filii Iuda malum in oculis meis dicit Dominus posuerunt offendicula sua in domo in qua invocatum est nomen meum ut polluerent eam
et aedificaverunt excelsa Thofeth qui est in valle filii Ennom ut incenderent filios suos et filias suas igni quae non praecepi nec cogitavi in corde meo
ideo ecce dies venient dicit Dominus et non dicetur amplius Thofeth et vallis filii Ennom sed vallis Interfectionis et sepelient in Thofeth eo quod non sit locus
et erit morticinum populi huius in cibum volucribus caeli et bestiis terrae et non erit qui abigat
et quiescere faciam de urbibus Iuda et de plateis Hierusalem vocem gaudii et vocem laetitiae vocem sponsi et vocem sponsae in desolatione enim erit terra<CM>
in tempore illo ait Dominus eicient ossa regis Iuda et ossa principum eius et ossa sacerdotum et ossa prophetarum et ossa eorum qui habitaverunt Hierusalem de sepulchris suis
et pandent ea ad solem et lunam et omnem militiam caeli quae dilexerunt et quibus servierunt et post quae ambulaverunt et quae quaesierunt et adoraverunt non colligentur et non sepelientur in sterquilinium super faciem terrae erunt
et eligent magis mortem quam vitam omnes qui residui fuerint de cognatione hac pessima in universis locis quae derelicta sunt ad quae eieci eos dicit Dominus exercituum<CM>
et dices ad eos haec dicit Dominus numquid qui cadet non resurget et qui aversus est non revertetur
quare ergo aversus est populus iste in Hierusalem aversione contentiosa adprehenderunt mendacium et noluerunt reverti
adtendi et auscultavi nemo quod bonum est loquitur nullus est qui agat paenitentiam super peccato suo dicens quid feci omnes conversi sunt ad cursum suum quasi equus impetu vadens in proelio
milvus in caelo cognovit tempus suum turtur et hirundo et ciconia custodierunt tempus adventus sui populus autem meus non cognovit iudicium Domini
quomodo dicitis sapientes nos sumus et lex Domini nobiscum est vere mendacium operatus est stilus mendax scribarum
confusi sunt sapientes perterriti et capti sunt verbum enim Domini proiecerunt et sapientia nulla est in eis
propterea dabo mulieres eorum exteris agros eorum heredibus quia a minimo usque ad maximum omnes avaritiam sequuntur a propheta usque ad sacerdotem cuncti faciunt mendacium
et sanabant contritionem filiae populi mei ad ignominiam dicentes pax pax cum non esset pax
confusi sunt quia abominationem fecerunt quinimmo confusione non sunt confusi et erubescere nescierunt idcirco cadent inter corruentes in tempore visitationis suae corruent dicit Dominus<CM>
congregans congregabo eos ait Dominus non est uva in vitibus et non sunt ficus in ficulnea folium defluxit et dedi eis quae praetergressa sunt
quare sedemus convenite et ingrediamur civitatem munitam et sileamus ibi quia Dominus noster silere nos fecit et potum dedit nobis aquam fellis peccavimus enim Domino
expectavimus pacem et non erat bonum tempus medellae et ecce formido
a Dan auditus est fremitus equorum eius a voce hinnituum pugnatorum eius commota est omnis terra et venerunt et devoraverunt terram et plenitudinem eius urbem et habitatores eius
quia ecce ego mittam vobis serpentes regulos quibus non est incantatio et mordebunt vos ait Dominus
dolor meus super dolorem in me cor meum maerens
ecce vox clamoris filiae populi mei de terra longinqua numquid Dominus non est in Sion aut rex eius non est in ea quare ergo me ad iracundiam concitaverunt in sculptilibus suis et in vanitatibus alienis
transiit messis finita est aestas et nos salvati non sumus
super contritionem filiae populi mei contritus sum et contristatus stupor obtinuit me
numquid resina non est in Galaad aut medicus non est ibi quare igitur non est obducta cicatrix filiae populi mei<CM>
quis dabit capiti meo aquam et oculis meis fontem lacrimarum et plorabo die et nocte interfectos filiae populi mei
quis dabit me in solitudine diversorium viatorum et derelinquam populum meum et recedam ab eis quia omnes adulteri sunt coetus praevaricatorum
et extenderunt linguam suam quasi arcum mendacii et non veritatis confortati sunt in terra quia de malo ad malum egressi sunt et me non cognoverunt dicit Dominus
unusquisque se a proximo suo custodiat et in omni fratre suo non habeat fiduciam quia omnis frater subplantans subplantabit et omnis amicus fraudulenter incedet
et vir fratrem suum deridebit et veritatem non loquentur docuerunt enim linguam suam loqui mendacium ut inique agerent laboraverunt
habitatio tua in medio doli in dolo rennuerunt scire me dicit Dominus
propterea haec dicit Dominus exercituum ecce ego conflabo et probabo eos quid enim aliud faciam a facie filiae populi mei
sagitta vulnerans lingua eorum dolum locuta est in ore suo pacem cum amico suo loquitur et occulte ponit ei insidias
numquid super his non visitabo dicit Dominus aut in gentem huiuscemodi non ulciscetur anima mea
super montes adsumam fletum ac lamentum et super speciosa deserti planctum quoniam incensa sunt eo quod non sit vir pertransiens et non audierunt vocem possidentis a volucre caeli usque ad pecora transmigraverunt et recesserunt
et dabo Hierusalem in acervos harenae et cubilia draconum et civitates Iuda dabo in desolationem eo quod non sit habitator<CM>
quis est vir sapiens qui intellegat hoc et ad quem verbum oris Domini fiat ut adnuntiet istud quare perierit terra exusta sit quasi desertum eo quod non sit qui pertranseat
et dixit Dominus quia dereliquerunt legem meam quam dedi eis et non audierunt vocem meam et non ambulaverunt in ea
et abierunt post pravitatem cordis sui et post Baalim quos didicerunt a patribus suis
idcirco haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego cibabo eos populum istum absinthio et potum dabo eis aquam fellis
et dispergam eos in gentibus quas non noverunt ipsi et patres eorum et mittam post eos gladium donec consumantur
haec dicit Dominus exercituum contemplamini et vocate lamentatrices et veniant et ad eas quae sapientes sunt mittite et properent
festinent et adsumant super nos lamentum deducant oculi nostri lacrimas et palpebrae nostrae defluant aquis
quia vox lamentationis audita est de Sion quomodo vastati sumus et confusi vehementer quia dereliquimus terram quoniam deiecta sunt tabernacula nostra
audite ergo mulieres verbum Domini et adsumat auris vestra sermonem oris eius et docete filias vestras lamentum et unaquaeque proximam suam planctum
quia ascendit mors per fenestras nostras ingressa est domos nostras disperdere parvulos de foris iuvenes de plateis
loquere haec dicit Dominus et cadet morticinum hominis quasi stercus super faciem regionis et quasi faenum post tergum metentis et non est qui colligat<CM>
haec dicit Dominus non glorietur sapiens in sapientia sua et non glorietur fortis in fortitudine sua et non glorietur dives in divitiis suis
sed in hoc glorietur qui gloriatur scire et nosse me quia ego sum Dominus qui facio misericordiam et iudicium et iustitiam in terra haec enim placent mihi ait Dominus
ecce dies veniunt dicit Dominus et visitabo super omnem qui circumcisum habet praeputium
super Aegyptum et super Iudam et super Edom et super filios Ammon et super Moab et super omnes qui adtonsi sunt in comam habitantes in deserto quia omnes gentes habent praeputium omnis autem domus Israhel incircumcisi sunt corde<CM>
audite verbum quod locutus est Dominus super vos domus Israhel
haec dicit Dominus iuxta vias gentium nolite discere et a signis caeli nolite metuere quae timent gentes
quia leges populorum vanae sunt quia lignum de saltu praecidit opus manuum artificis in ascia
argento et auro decoravit illud clavis et malleis conpegit ut non dissolvatur
in similitudinem palmae fabricata sunt et non loquentur portata tollentur quia incedere non valent nolite ergo timere ea quia nec male possunt facere nec bene
non est similis tui Domine magnus tu et magnum nomen tuum in fortitudine
quis non timebit te o rex gentium tuum est enim decus inter cunctos sapientes gentium et in universis regnis eorum nullus est similis tui
pariter insipientes et fatui probabuntur doctrina vanitatis eorum lignum est
argentum involutum de Tharsis adfertur et aurum de Ofaz opus artificis et manus aerarii hyacinthus et purpura indumentum eorum opus artificum universa haec
Dominus autem Deus verus est ipse Deus vivens et rex sempiternus ab indignatione eius commovebitur terra et non sustinebunt gentes comminationem eius
sic ergo dicetis eis dii qui caelos et terram non fecerunt pereant de terra et de his quae sub caelis sunt
qui facit terram in fortitudine sua praeparat orbem in sapientia sua et prudentia sua extendit caelos
ad vocem suam dat multitudinem aquarum in caelo et elevat nebulas ab extremitatibus terrae fulgura in pluviam facit et educit ventum de thesauris suis
stultus factus est omnis homo ab scientia confusus est omnis artifex in sculptili quoniam falsum est quod conflavit et non est spiritus in eis
vana sunt et opus risu dignum in tempore visitationis suae peribunt
non est his similis pars Iacob qui enim formavit omnia ipse est et Israhel virga hereditatis eius Dominus exercituum nomen illi<CM>
congrega de terra confusionem tuam quae habitas in obsidione
quia haec dicit Dominus ecce ego longe proiciam habitatores terrae in hac vice et tribulabo eos ita ut inveniantur
vae mihi super contritione mea pessima plaga mea ego autem dixi plane haec infirmitas mea est et portabo illam
tabernaculum meum vastatum est omnes funiculi mei disrupti sunt filii mei exierunt a me et non subsistunt non est qui extendat ultra tentorium meum et erigat pelles meas
quia stulte egerunt pastores et Dominum non quaesierunt propterea non intellexerunt et omnis grex eorum dispersus est
vox auditionis ecce venit et commotio magna de terra aquilonis ut ponat civitates Iuda solitudinem et habitaculum draconum
scio Domine quia non est hominis via eius nec viri est ut ambulet et dirigat gressus suos
corripe me Domine verumtamen in iudicio et non in furore tuo ne forte ad nihilum redigas me
effunde indignationem tuam super gentes quae non cognoverunt te et super provincias quae nomen tuum non invocaverunt quia comederunt Iacob et devoraverunt eum et consumpserunt illum et decus eius dissipaverunt<CM>
verbum quod factum est ad Hieremiam a Domino dicens
audite verba pacti huius et loquimini ad viros Iuda et habitatores Hierusalem
et dices ad eos haec dicit Dominus Deus Israhel maledictus vir qui non audierit verba pacti huius
quod praecepi patribus vestris in die qua eduxi eos de terra Aegypti de fornace ferrea dicens audite vocem meam et facite omnia quae praecipio vobis et eritis mihi in populum et ego ero vobis in Deum
ut suscitem iuramentum quod iuravi patribus vestris daturum me eis terram fluentem lacte et melle sicut est dies haec et respondi et dixi amen Domine
et dixit Dominus ad me vociferare omnia verba haec in civitatibus Iuda et foris Hierusalem dicens audite verba pacti huius et facite illa
quia contestans contestatus sum patres vestros in die qua eduxi eos de terra Aegypti usque ad diem hanc mane surgens contestatus sum et dixi audite vocem meam
et non audierunt nec inclinaverunt aurem suam sed abierunt unusquisque in pravitate cordis sui mali et induxi super eos omnia verba pacti huius quod praecepi ut facerent et non fecerunt
et dixit Dominus ad me inventa est coniuratio in viris Iuda et in habitatoribus Hierusalem
reversi sunt ad iniquitates patrum suorum priores qui noluerunt audire verba mea et hii ergo abierunt post deos alienos ut servirent eis irritum fecerunt domus Israhel et domus Iuda pactum meum quod pepigi cum patribus eorum<CM>
quam ob rem haec dicit Dominus ecce ego inducam super eos mala de quibus exire non poterunt et clamabunt ad me et non exaudiam eos
et ibunt civitates Iuda et habitatores Hierusalem et clamabunt ad deos quibus libant et non salvabunt eos in tempore adflictionis eorum
secundum numerum enim civitatum tuarum erant dii tui Iuda et secundum numerum viarum Hierusalem posuistis aras confusionis aras ad libandum Baali
tu ergo noli orare pro populo hoc et ne adsumas pro eis laudem et orationem quia non exaudiam in tempore clamoris eorum ad me in tempore adflictionis eorum
quid est quod dilectus meus in domo mea fecit scelera multa numquid carnes sanctae auferent a te malitias tuas in quibus gloriata es
olivam uberem pulchram fructiferam speciosam vocavit Dominus nomen tuum ad vocem loquellae grandis exarsit ignis in ea et conbusta sunt frutecta eius
et Dominus exercituum qui plantavit te locutus est super te malum pro malis domus Israhel et domus Iuda quae fecerunt sibi ad inritandum me libantes Baali<CM>
tu autem Domine demonstrasti mihi et cognovi tunc ostendisti mihi studia eorum
et ego quasi agnus mansuetus qui portatur ad victimam et non cognovi quia super me cogitaverunt consilia mittamus lignum in panem eius et eradamus eum de terra viventium et nomen eius non memoretur amplius
tu autem Domine Sabaoth qui iudicas iuste et probas renes et cor videam ultionem tuam ex eis tibi enim revelavi causam meam
propterea haec dicit Dominus ad viros Anathoth qui quaerunt animam tuam et dicunt non prophetabis in nomine Domini et non morieris in manibus nostris
propterea haec dicit Dominus exercituum ecce ego visitabo super eos iuvenes morientur in gladio filii eorum et filiae eorum morientur in fame
et reliquiae non erunt ex eis inducam enim malum super viros Anathoth annum visitationis eorum<CM>
iustus quidem tu es Domine si disputem tecum verumtamen iusta loquar ad te quare via impiorum prosperatur bene est omnibus qui praevaricantur et inique agunt
plantasti eos et radicem miserunt proficiunt et faciunt fructum prope es tu ori eorum et longe a renibus eorum
et tu Domine nosti me vidisti me et probasti cor meum tecum congrega eos quasi gregem ad victimam et sanctifica eos in die occisionis
usquequo lugebit terra et herba omnis regionis siccabitur propter malitiam habitantium in ea consumptum est animal et volucre quoniam dixerunt non videbit novissima nostra
si cum peditibus currens laborasti quomodo contendere poteris cum equis cum autem in terra pacis secura fueris quid facies in superbia Iordanis
nam et fratres tui et domus patris tui etiam ipsi pugnaverunt adversum te et clamaverunt post te plena voce ne credas eis cum locuti fuerint tibi bona<CM>
reliqui domum meam dimisi hereditatem meam dedi dilectam animam meam in manu inimicorum eius
facta est mihi hereditas mea quasi leo in silva dedit contra me vocem ideo odivi eam
numquid avis discolor hereditas mea mihi numquid avis tincta per totum venite congregamini omnes bestiae terrae properate ad devorandum
pastores multi demoliti sunt vineam meam conculcaverunt partem meam dederunt portionem meam desiderabilem in desertum solitudinis
posuerunt eam in dissipationem luxitque super me desolatione desolata est omnis terra quia nullus est qui recogitet corde
super omnes vias deserti venerunt vastatores quia gladius Domini devoravit ab extremo terrae usque ad extremum eius non est pax universae carni
seminaverunt triticum et spinas messuerunt hereditatem acceperunt et non eis proderit confundemini a fructibus vestris propter iram furoris Domini<CM>
haec dicit Dominus adversum omnes vicinos meos pessimos qui tangunt hereditatem quam distribui populo meo Israhel ecce ego evellam eos de terra eorum et domum Iuda evellam de medio eorum
et cum evellero eos convertar et miserebor eorum et reducam eos virum ad hereditatem suam et virum in terram suam
et erit si eruditi didicerint vias populi mei ut iurent in nomine meo vivit Dominus sicut docuerunt populum meum iurare in Baal aedificabuntur in medio populi mei
quod si non audierint evellam gentem illam evulsione et perditione ait Dominus<CM>
haec dicit Dominus ad me vade et posside tibi lumbare lineum et pones illud super lumbos tuos et in aquam non inferes illud
et possedi lumbare iuxta verbum Domini et posui circa lumbos meos
et factus est sermo Domini ad me secundo dicens
tolle lumbare quod possedisti quod est circa lumbos tuos et surgens vade ad Eufraten et absconde illud ibi in foramine petrae
et abii et abscondi illud in Eufraten sicut praeceperat mihi Dominus
et factum est post dies plurimos dixit Dominus ad me surge vade ad Eufraten et tolle inde lumbare quod praecepi tibi ut absconderes illud ibi
et abii ad Eufraten et fodi et tuli lumbare de loco ubi absconderam illud et ecce conputruerat lumbare ita ut nullo usui aptum esset
et factum est verbum Domini ad me dicens
haec dicit Dominus sic putrescere faciam superbiam Iuda et superbiam Hierusalem multam
populum istum pessimum qui nolunt audire verba mea et ambulant in pravitate cordis sui abieruntque post deos alienos ut servirent eis et adorarent eos et erunt sicut lumbare istud quod nullo usui aptum est
sicut enim adheret lumbare ad lumbos viri sic adglutinavi mihi omnem domum Israhel et omnem domum Iuda dicit Dominus ut esset mihi in populum et in nomen et in laudem et in gloriam et non audierunt<CM>
dices ergo ad eos sermonem istum haec dicit Dominus Deus Israhel omnis laguncula implebitur vino et dicent ad te numquid ignoramus quia omnis laguncula implebitur vino
et dices ad eos haec dicit Dominus ecce ego implebo omnes habitatores terrae huius et reges qui sedent de stirpe David super thronum eius et sacerdotes et prophetas et omnes habitatores Hierusalem ebrietate
et dispergam eos virum a fratre suo et patres et filios pariter ait Dominus non parcam et non concedam neque miserebor ut non disperdam eos
audite et auribus percipite nolite elevari quia Dominus locutus est
date Domino Deo vestro gloriam antequam contenebrescat et antequam offendant pedes vestri ad montes caligosos expectabitis lucem et ponet eam in umbram mortis et in caliginem
quod si hoc non audieritis in abscondito plorabit anima mea a facie superbiae plorans plorabit et deducet oculus meus lacrimam quia captus est grex Domini
dic regi et dominatrici humiliamini sedete quoniam descendit de capite vestro corona gloriae vestrae
civitates austri clausae sunt et non est qui aperiat translata est omnis Iudaea transmigratione perfecta
levate oculos vestros et videte qui venitis ab aquilone ubi est grex qui datus est tibi pecus inclitum tuum
quid dices cum visitaverit te tu enim docuisti eos adversum te et erudisti in caput tuum numquid non dolores adprehendent te quasi mulierem parturientem<CM>
quod si dixeris in corde tuo quare venerunt mihi haec propter multitudinem iniquitatis tuae revelata sunt verecundiora tua pollutae sunt plantae tuae
si mutare potest Aethiops pellem suam aut pardus varietates suas et vos poteritis bene facere cum didiceritis malum
et disseminabo eos quasi stipulam quae vento raptatur in deserto
haec sors tua parsque mensurae tuae a me dicit Dominus quia oblita es mei et confisa es in mendacio
unde et ego nudavi femora tua contra faciem tuam et apparuit ignominia tua
adulteria tua et hinnitus tuus scelus fornicationis tuae super colles in agro vidi abominationes tuas vae tibi Hierusalem non mundaberis post me usquequo adhuc<CM>
quod factum est verbum Domini ad Hieremiam de sermonibus siccitatis
luxit Iudaea et portae eius corruerunt et obscuratae sunt in terra et clamor Hierusalem ascendit
maiores miserunt minores suos ad aquam venerunt ad hauriendum non invenerunt aquam reportaverunt vasa sua vacua confusi sunt et adflicti et operuerunt capita sua
propter terrae vastitatem quia non venit pluvia in terra confusi sunt agricolae operuerunt capita sua
nam et cerva in agro peperit et reliquit quia non erat herba
et onagri steterunt in rupibus traxerunt ventum quasi dracones defecerunt oculi eorum quia non erat herba
si iniquitates nostrae responderunt nobis Domine fac propter nomen tuum quoniam multae sunt aversiones nostrae tibi peccavimus
expectatio Israhel salvator eius in tempore tribulationis quare quasi colonus futurus es in terra et quasi viator declinans ad manendum
quare futurus es velut vir vagus ut fortis qui non potest salvare tu autem in nobis es Domine et nomen tuum super nos invocatum est ne derelinquas nos<CM>
haec dicit Dominus populo huic qui dilexit movere pedes suos et non quievit et Domino non placuit nunc recordabitur iniquitatum eorum et visitabit peccata eorum
et dixit Dominus ad me noli orare pro populo isto in bonum
cum ieiunaverint non exaudiam preces eorum et si obtulerint holocaustomata et victimas non suscipiam ea quoniam gladio et fame et peste ego consumam eos
et dixi a a a Domine Deus prophetae dicunt eis non videbitis gladium et famis non erit in vobis sed pacem veram dabit vobis in loco isto
et dixit Dominus ad me falso prophetae vaticinantur in nomine meo non misi eos et non praecepi eis neque locutus sum ad eos visionem mendacem et divinationem et fraudulentiam et seductionem cordis sui prophetant vobis
ideo haec dicit Dominus de prophetis qui prophetant in nomine meo quos ego non misi dicentes gladius et famis non erit in terra hac in gladio et fame consumentur prophetae illi
et populi quibus prophetant erunt proiecti in viis Hierusalem prae fame et gladio et non erit qui sepeliat eos ipsi et uxores eorum filii et filiae eorum et effundam super eos malum suum<CM>
et dices ad eos verbum istud deducant oculi mei lacrimam per noctem et diem et non taceant quoniam contritione magna contrita est virgo filia populi mei plaga pessima vehementer
si egressus fuero ad agros ecce occisi gladio et si introiero in civitatem ecce adtenuati fame propheta quoque et sacerdos abierunt in terram quam ignorabant
numquid proiciens abiecisti Iudam aut Sion abominata est anima tua quare ergo percussisti nos ita ut nulla sit sanitas expectavimus pacem et non est bonum et tempus curationis et ecce turbatio
cognovimus Domine impietates nostras iniquitatem patrum nostrorum quia peccavimus tibi
ne nos des in obprobrium propter nomen tuum neque facias nobis contumeliam solii gloriae tuae recordare ne irritum facias foedus tuum nobiscum
numquid sunt in sculptilibus gentium qui pluant aut caeli possunt dare imbres nonne tu es Domine Deus noster quem expectavimus tu enim fecisti omnia haec<CM>
et dixit Dominus ad me si steterit Moses et Samuhel coram me non est anima mea ad populum istum eice illos a facie mea et egrediantur
quod si dixerint ad te quo egrediemur dices ad eos haec dicit Dominus qui ad mortem ad mortem et qui ad gladium ad gladium et qui ad famem ad famem et qui ad captivitatem ad captivitatem
et visitabo super eos quattuor species dicit Dominus gladium ad occisionem et canes ad lacerandum et volatilia caeli et bestias terrae ad devorandum et dissipandum
et dabo eos in fervorem universis regnis terrae propter Manassem filium Ezechiae regis Iuda super omnibus quae fecit in Hierusalem
quis enim miserebitur tui Hierusalem aut quis contristabitur pro te aut quis ibit ad rogandum pro pace tua
tu reliquisti me dicit Dominus retrorsum abisti et extendam manum meam super te et interficiam te laboravi rogans
et dispergam eos ventilabro in portis terrae interfeci et perdidi populum meum et tamen a viis suis non sunt reversi
multiplicatae sunt mihi viduae eius super harenam maris induxi eis super matrem adulescentis vastatorem meridie misi super civitates repente terrorem
infirmata est quae peperit septem defecit anima eius occidit ei sol cum adhuc esset dies confusa est et erubuit et residuos eius in gladium dabo in conspectu inimicorum eorum ait Dominus<CM>
vae mihi mater mea quare genuisti me virum rixae virum discordiae in universa terra non feneravi nec feneravit mihi quisquam omnes maledicunt mihi
dicit Dominus si non reliquiae tuae in bonum si non occurri tibi in tempore adflictionis et in tempore tribulationis adversum inimicum
numquid foederabitur ferrum ferro ab aquilone et aes
divitias tuas et thesauros tuos in direptionem dabo gratis in omnibus peccatis tuis et in omnibus terminis tuis
et adducam inimicos tuos de terra qua nescis quia ignis succensus est in furore meo super vos ardebit<CM>
tu scis Domine recordare mei et visita me et tuere me ab his qui persequuntur me noli in patientia tua suscipere me scito quoniam sustinui pro te obprobrium
inventi sunt sermones tui et comedi eos et factum est mihi verbum tuum in gaudium et in laetitiam cordis mei quoniam invocatum est nomen tuum super me Domine Deus exercituum
non sedi in concilio ludentium et gloriatus sum a facie manus tuae solus sedebam quoniam comminatione replesti me
quare factus est dolor meus perpetuus et plaga mea desperabilis rennuit curari facta est mihi quasi mendacium aquarum infidelium
propter hoc haec dicit Dominus si converteris convertam te et ante faciem meam stabis et si separaveris pretiosum a vili quasi os meum eris convertentur ipsi ad te et tu non converteris ad eos
et dabo te populo huic in murum aereum fortem et bellabunt adversum te et non praevalebunt quia ego tecum sum ut salvem te et eruam dicit Dominus
et liberabo te de manu pessimorum et redimam te de manu fortium<CM>
et factum est verbum Domini ad me dicens
non accipies uxorem et non erunt tibi filii et filiae in loco isto
quia haec dicit Dominus super filios et filias qui generantur in loco isto et super matres eorum quae genuerunt eos et super patres eorum de quorum stirpe sunt nati in terra hac
mortibus aegrotationum morientur non plangentur et non sepelientur in sterquilinium super faciem terrae erunt et gladio et fame consumentur et erit cadaver eorum in escam volatilibus caeli et bestiis terrae
haec enim dicit Dominus ne ingrediaris domum convivii neque vadas ad plangendum neque consoleris eos quia abstuli pacem meam a populo isto dicit Dominus misericordiam et miserationes
et morientur grandes et parvi in terra ista non sepelientur neque plangentur et non se incident neque calvitium fiet pro eis
et non frangent inter eos lugenti panem ad consolandum super mortuo et non dabunt eis potum calicis ad consolandum super patre suo et matre
et domum convivii non ingredieris ut sedeas cum eis et comedas et bibas
quia haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego auferam de loco isto in oculis vestris et in diebus vestris vocem gaudii et vocem laetitiae vocem sponsi et vocem sponsae<CM>
et cum adnuntiaveris populo huic omnia verba haec et dixerint tibi quare locutus est Dominus super nos omne malum grande istud quae iniquitas nostra et quod peccatum nostrum quod peccavimus Domino Deo nostro
dices ad eos quia dereliquerunt patres vestri me ait Dominus et abierunt post deos alienos et servierunt eis et adoraverunt eos et me dereliquerunt et legem meam non custodierunt
sed et vos peius operati estis quam patres vestri ecce enim ambulat unusquisque post pravitatem cordis sui mali ut me non audiat
et eiciam vos de terra hac in terram quam ignoratis vos et patres vestri et servietis ibi diis alienis die ac nocte qui non dabunt vobis requiem<CM>
propterea ecce dies veniunt dicit Dominus et non dicetur ultra vivit Dominus qui eduxit filios Israhel de terra Aegypti
sed vivit Dominus qui eduxit filios Israhel de terra aquilonis et de universis terris ad quas eieci eos et reducam eos in terram suam quam dedi patribus eorum
ecce ego mittam piscatores multos dicit Dominus et piscabuntur eos et post haec mittam eis multos venatores et venabuntur eos de omni monte et de omni colle et de cavernis petrarum
quia oculi mei super omnes vias eorum non sunt absconditae a facie mea et non fuit occulta iniquitas eorum ab oculis meis
et reddam primum duplices iniquitates et peccata eorum quia contaminaverunt terram meam in morticinis idolorum suorum et abominationibus suis impleverunt hereditatem meam
Domine fortitudo mea et robur meum et refugium meum in die tribulationis ad te gentes venient ab extremis terrae et dicent vere mendacium possederunt patres nostri vanitatem quae eis non profuit
numquid faciet sibi homo deos et ipsi non sunt dii
idcirco ecce ego ostendam eis per vicem hanc ostendam eis manum meam et virtutem meam et scient quia nomen mihi Dominus<CM>
peccatum Iuda scriptum est stilo ferreo in ungue adamantino exaratum super latitudinem cordis eorum et in cornibus ararum eorum
cum recordati fuerint filii eorum ararum suarum et lucorum lignorumque frondentium in montibus excelsis
sacrificantes in agro fortitudinem tuam et omnes thesauros tuos in direptionem dabo excelsa tua propter peccata in universis finibus tuis
et relinqueris sola ab hereditate tua quam dedi tibi et servire te faciam inimicis tuis in terra quam ignoras quoniam ignem succendisti in furore meo usque in aeternum ardebit<CM>
haec dicit Dominus maledictus homo qui confidit in homine et ponit carnem brachium suum et a Domino recedit cor eius
erit enim quasi myrice in deserto et non videbit cum venerit bonum sed habitabit in siccitate in deserto in terra salsuginis et inhabitabili
benedictus vir qui confidit in Domino et erit Dominus fiducia eius
et erit quasi lignum quod transplantatur super aquas quod ad humorem mittit radices suas et non timebit cum venerit aestus et erit folium eius viride et in tempore siccitatis non erit sollicitum nec aliquando desinet facere fructum
pravum est cor omnium et inscrutabile quis cognoscet illud
ego Dominus scrutans cor et probans renes qui do unicuique iuxta viam et iuxta fructum adinventionum suarum
perdix fovit quae non peperit fecit divitias et non in iudicio in dimidio dierum suorum derelinquet eas et in novissimo suo erit insipiens<CM>
solium gloriae altitudinis a principio locus sanctificationis nostrae
expectatio Israhel Domine omnes qui te derelinquunt confundentur recedentes in terra scribentur quoniam dereliquerunt venam aquarum viventium Dominum
sana me Domine et sanabor salvum me fac et salvus ero quoniam laus mea tu es
ecce ipsi dicunt ad me ubi est verbum Domini veniat
et ego non sum turbatus te pastorem sequens et diem hominis non desideravi tu scis quod egressum est de labiis meis rectum in conspectu tuo fuit
non sis mihi tu formidini spes mea tu in die adflictionis
confundantur qui persequuntur me et non confundar ego paveant illi et non paveam ego induc super eos diem adflictionis et duplici contritione contere eos<CM>
haec dicit Dominus ad me vade et sta in porta filiorum populi per quam ingrediuntur reges Iuda et egrediuntur et in cunctis portis Hierusalem
et dices ad eos audite verbum Domini reges Iuda et omnis Iudaea cunctique habitatores Hierusalem qui ingredimini per portas istas
haec dicit Dominus custodite animas vestras et nolite portare pondera in die sabbati nec inferatis per portas Hierusalem
et nolite eicere onera de domibus vestris in die sabbati et omne opus non facietis sanctificate diem sabbati sicut praecepi patribus vestris
et non audierunt nec inclinaverunt aurem suam sed induraverunt cervicem suam ne audirent me et ne acciperent disciplinam
et erit si audieritis me dicit Dominus ut non inferatis onera per portas civitatis huius in die sabbati et si sanctificaveritis diem sabbati ne faciatis in ea omne opus
ingredientur per portas civitatis huius reges et principes sedentes super solium David et ascendentes in curribus et equis ipsi et principes eorum vir Iuda et habitatores Hierusalem et habitabitur civitas haec in sempiternum
et venient de civitate Iuda et de circuitu Hierusalem et de terra Beniamin et de campestribus et de montuosis et ab austro portantes holocaustum et victimam et sacrificium et tus et inferent oblationem in domum Domini
si autem non audieritis me ut sanctificetis diem sabbati et ne portetis onus et ne inferatis per portas Hierusalem in die sabbati succendam ignem in portis eius et devorabit domos Hierusalem et non extinguetur<CM>
verbum quod factum est ad Hieremiam a Domino dicens
surge et descende in domum figuli et ibi audies verba mea
et descendi in domum figuli et ecce ipse faciebat opus super rotam
et dissipatum est vas quod ipse faciebat e luto manibus suis conversusque fecit illud vas alterum sicut placuerat in oculis eius ut faceret
et factum est verbum Domini ad me dicens
numquid sicut figulus iste non potero facere vobis domus Israhel ait Dominus ecce sicut lutum in manu figuli sic vos in manu mea domus Israhel
repente loquar adversum gentem et adversum regnum ut eradicem et destruam et disperdam illud
si paenitentiam egerit gens illa a malo suo quod locutus sum adversum eam agam et ego paenitentiam super malo quod cogitavi ut facerem ei
et subito loquar de gente et regno ut aedificem et ut plantem illud
si fecerit malum in oculis meis ut non audiat vocem meam paenitentiam agam super bono quod locutus sum ut facerem ei<CM>
nunc ergo dic viro Iudae et habitatoribus Hierusalem dicens haec dicit Dominus ecce ego fingo contra vos malum et cogito contra vos cogitationem revertatur unusquisque a via sua mala et dirigite vias vestras et studia vestra
qui dixerunt desperavimus post cogitationes enim nostras ibimus et unusquisque pravitatem cordis sui mali faciemus
ideo haec dicit Dominus interrogate gentes quis audivit talia horribilia quae fecit nimis virgo Israhel
numquid deficiet de petra agri nix Libani aut evelli possunt aquae erumpentes frigidae et defluentes
quia oblitus est mei populus meus frustra libantes et inpingentes in viis suis in semitis saeculi ut ambularent per eas in itinere non trito
ut fieret terra eorum in desolationem et in sibilum sempiternum omnis qui praeterit per eam obstupescet et movebit caput suum
sicut ventus urens dispergam eos coram inimico dorsum et non faciem ostendam eis in die perditionis eorum<CM>
et dixerunt venite et cogitemus contra Hieremiam cogitationes non enim peribit lex a sacerdote neque consilium a sapiente nec sermo a propheta venite et percutiamus eum lingua et non adtendamus ad universos sermones eius
adtende Domine ad me et audi vocem adversariorum meorum
numquid redditur pro bono malum quia foderunt foveam animae meae recordare quod steterim in conspectu tuo ut loquerer pro eis bonum et averterem indignationem tuam ab eis
propterea da filios eorum in famem et deduc eos in manus gladii fiant uxores eorum absque liberis et viduae et viri earum interficiantur morte iuvenes eorum confodiantur gladio in proelio
audiatur clamor de domibus eorum adduces enim super eos latronem repente quia foderunt foveam ut caperent me et laqueos absconderunt pedibus meis
tu autem Domine scis omne consilium eorum adversum me in mortem ne propitieris iniquitati eorum et peccatum eorum a facie tua non deleatur fiant corruentes in conspectu tuo in tempore furoris tui abutere eis<CM>
haec dicit Dominus vade et accipe lagunculam figuli testeam a senioribus populi et a senioribus sacerdotum
et egredere ad vallem filii Ennom quae est iuxta introitum portae Fictilis et praedicabis ibi verba quae ego loquar ad te
et dices audite verbum Domini reges Iuda et habitatores Hierusalem haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego inducam adflictionem super locum istum ita ut omnis qui audierit illam tinniant aures eius
eo quod dereliquerint me et alienum fecerint locum istum et libaverint in eo diis alienis quos nescierunt ipsi et patres eorum et reges Iuda et repleverunt locum istum sanguine innocentium
et aedificaverunt excelsa Baali ad conburendos filios suos igni in holocaustum Baali quae non praecepi nec locutus sum nec ascenderunt in cor meum
propterea ecce dies veniunt dicit Dominus et non vocabitur locus iste amplius Thofeth et vallis filii Ennom sed vallis Occisionis
et dissipabo consilium Iudae et Hierusalem in loco isto et subvertam eos gladio in conspectu inimicorum suorum et in manu quaerentium animas eorum et dabo cadavera eorum escam volatilibus caeli et bestiis terrae
et ponam civitatem hanc in stuporem et in sibilum omnis qui praeterierit per eam obstupescet et sibilabit super universa plaga eius
et cibabo eos carnibus filiorum suorum et carnibus filiarum suarum et unusquisque carnes amici sui comedet in obsidione et in angustia in qua concludent eos inimici eorum et qui quaerunt animas eorum<CM>
et conteres lagunculam in oculis virorum qui ibunt tecum
et dices ad eos haec dicit Dominus exercituum sic conteram populum istum et civitatem istam sicut conteritur vas figuli quod non potest ultra instaurari et in Thofeth sepelientur eo quod non sit alius locus ad sepeliendum
sic faciam loco huic ait Dominus et habitatoribus eius ut ponam civitatem istam sicut Thofeth
et erunt domus Hierusalem et domus regum Iuda sicut locus Thofeth inmundae omnes domus in quarum domatibus sacrificaverunt omni militiae caeli et libaverunt libamina diis alienis
venit autem Hieremias de Thofeth quo miserat eum Dominus ad prophetandum et stetit in atrio domus Domini et dixit ad omnem populum
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego inducam super civitatem hanc et super omnes urbes eius universa mala quae locutus sum adversum eam quoniam induraverunt cervicem suam ut non audirent sermones meos<CM>
et audivit Phassur filius Emmer sacerdos qui constitutus erat princeps in domo Domini Hieremiam prophetantem sermones istos
et percussit Phassur Hieremiam prophetam et misit eum in nervum quod erat in porta Beniamin superiori in domo Domini
cumque inluxisset in crastinum eduxit Phassur Hieremiam de nervo et dixit ad eum Hieremias non Phassur vocavit Dominus nomen tuum sed Pavorem undique
quia haec dicit Dominus ecce ego dabo te in pavorem te et omnes amicos tuos et corruent gladio inimicorum suorum et oculi tui videbunt et omnem Iudam dabo in manu regis Babylonis et traducet eos in Babylonem et percutiet eos gladio
et dabo universam substantiam civitatis huius et omnem laborem eius omneque pretium et cunctos thesauros regum Iuda dabo in manu inimicorum eorum et diripient eos et tollent et ducent in Babylonem
tu autem Phassur et omnes habitatores domus tuae ibitis in captivitatem et in Babylonem venies et ibi morieris ibique sepelieris tu et omnes amici tui quibus prophetasti mendacium<CM>
seduxisti me Domine et seductus sum fortior me fuisti et invaluisti factus sum in derisum tota die omnes subsannant me
quia iam olim loquor vociferans iniquitatem et vastitatem clamito et factus est mihi sermo Domini in obprobrium et in derisum tota die
et dixi non recordabor eius neque loquar ultra in nomine illius et factus est in corde meo quasi ignis exaestuans claususque in ossibus meis et defeci ferre non sustinens
audivi enim contumelias multorum et terrorem in circuitu persequimini et persequamur eum ab omnibus viris qui erant pacifici mei et custodientes latus meum si quo modo decipiatur et praevaleamus adversus eum et consequamur ultionem ex eo
Dominus autem mecum est quasi bellator fortis idcirco qui persequuntur me cadent et infirmi erunt confundentur vehementer quia non intellexerunt obprobrium sempiternum quod numquam delebitur
et tu Domine exercituum probator iusti qui vides renes et cor videam quaeso ultionem tuam ex eis tibi enim revelavi causam meam
cantate Domino laudate Dominum quia liberavit animam pauperis de manu malorum<CM>
maledicta dies in qua natus sum dies in qua peperit me mater mea non sit benedicta
maledictus vir qui adnuntiavit patri meo dicens natus est tibi puer masculus et quasi gaudio laetificavit eum
sit homo ille ut sunt civitates quas subvertit Dominus et non paenituit eum audiat clamorem mane et ululatum in tempore meridiano
qui non me interfecit a vulva ut fieret mihi mater mea sepulchrum et vulva eius conceptus aeternus
quare de vulva egressus sum ut viderem laborem et dolorem et consumerentur in confusione dies mei<CM>
verbum quod factum est ad Hieremiam a Domino quando misit ad eum rex Sedecias Phassur filium Melchiae et Sophoniam filium Maasiae sacerdotem dicens
interroga pro nobis Dominum quia Nabuchodonosor rex Babylonis proeliatur adversum nos si forte faciat Dominus nobiscum secundum omnia mirabilia sua et recedat a nobis
et dixit Hieremias ad eos sic dicetis Sedeciae
haec dicit Dominus Deus Israhel ecce ego convertam vasa belli quae in manibus vestris sunt et quibus vos pugnatis adversum regem Babylonis et Chaldeos qui obsident vos in circuitu murorum et congregabo ea in medio civitatis huius
et debellabo ego vos in manu extenta et brachio forti et in furore et in indignatione et in ira grandi
et percutiam habitatores civitatis huius homines et bestiae pestilentia magna morientur
et post haec ait Dominus dabo Sedeciam regem Iuda et servos eius et populum eius et qui derelicti sunt in civitate hac a peste et gladio et fame in manu Nabuchodonosor regis Babylonis et in manu inimicorum eorum et in manu quaerentium animam eorum et percutiet eos in ore gladii et non movebitur neque parcet nec miserebitur<CM>
et ad populum hunc dices haec dicit Dominus ecce ego do coram vobis viam vitae et viam mortis
qui habitaverit in urbe hac morietur gladio et fame et peste qui autem egressus fuerit et transfugerit ad Chaldeos qui obsident vos vivet et erit ei anima sua quasi spolium
posui enim faciem meam super civitatem hanc in malum et non in bonum ait Dominus in manu regis Babylonis dabitur et exuret eam igni
et domui regis Iuda audite verbum Domini
domus David haec dicit Dominus iudicate mane iudicium et eruite vi oppressum de manu calumniantis ne forte egrediatur ut ignis indignatio mea et succendatur et non sit qui extinguat propter malitiam studiorum vestrorum
ecce ego ad te habitatricem vallis solidae atque campestris ait Dominus qui dicitis quis percutiet nos et quis ingredietur domos nostras
et visitabo super vos iuxta fructum studiorum vestrorum dicit Dominus et succendam ignem in saltu eius et devorabit omnia in circuitu eius<CM>
haec dicit Dominus descende in domum regis Iuda et loqueris ibi verbum hoc
et dices audi verbum Domini rex Iuda qui sedes super solium David tu et servi tui et populus tuus qui ingredimini per portas istas
haec dicit Dominus facite iudicium et iustitiam et liberate vi oppressum de manu calumniatoris et advenam et pupillum et viduam nolite contristare neque opprimatis inique et sanguinem innocentem ne effundatis in loco isto
si enim facientes feceritis verbum istud ingredientur per portas domus huius reges sedentes de genere David super thronum eius et ascendentes currus et equos ipsi et servi et populus eorum
quod si non audieritis verba haec in memet ipso iuravi dicit Dominus quia in solitudinem erit domus haec
quia haec dicit Dominus super domum regis Iuda Galaad tu mihi caput Libani si non posuero te solitudinem urbes inhabitabiles
et sanctificabo super te interficientem virum et arma eius et succident electam cedrum tuam et praecipitabunt in ignem
et pertransibunt gentes multae per civitatem hanc et dicet unusquisque proximo suo quare fecit Dominus sic civitati huic grandi
et respondebunt eo quod dereliquerint pactum Domini Dei sui et adoraverint deos alienos et servierint eis<CM>
nolite flere mortuum neque lugeatis super eum fletu plangite eum qui egreditur quia non revertetur ultra nec videbit terram nativitatis suae
quia haec dicit Dominus ad Sellum filium Iosiae regem Iuda qui regnavit pro Iosia patre suo qui egressus est de loco isto non revertetur huc amplius
sed in loco ad quem transtuli eum ibi morietur et terram istam non videbit amplius
vae qui aedificat domum suam in iniustitia et cenacula sua non in iudicio amicum suum opprimet frustra et mercedem eius non reddet ei
qui dicit aedificabo mihi domum latam et cenacula spatiosa qui aperit sibi fenestras et facit laquearia cedrina pingitque sinopide
numquid regnabis quoniam confers te cedro pater tuus numquid non comedit et bibit et fecit iudicium et iustitiam tunc cum bene erat ei
iudicavit causam pauperis et egeni in bonum suum numquid non ideo quia cognovit me dicit Dominus
tui vero oculi et cor ad avaritiam et ad sanguinem innocentem fundendum et ad calumniam et ad cursum mali operis
propterea haec dicit Dominus ad Ioachim filium Iosiae regem Iuda non plangent eum vae frater et vae fratres non concrepabunt ei vae domine et vae inclite
sepultura asini sepelietur putrefactus et proiectus extra portas Hierusalem<CM>
ascende Libanum et clama et in Basan da vocem tuam et clama ad transeuntes quia contriti sunt omnes amatores tui
locutus sum ad te in abundantia tua dixisti non audiam haec est via tua ab adulescentia tua quia non audisti vocem meam
omnes pastores tuos pascet ventus et amatores tui in captivitatem ibunt et tunc confunderis et erubesces ab omni malitia tua
quae sedes in Libano et nidificas in cedris quomodo congemuisti cum venissent tibi dolores quasi dolores parturientis
vivo ego dicit Dominus quia si fuerit Iechonias filius Ioachim regis Iuda anulus in manu dextera mea inde avellam eum
et dabo te in manu quaerentium animam tuam et in manu quorum tu formidas faciem et in manu Nabuchodonosor regis Babylonis et in manu Chaldeorum
et mittam te et matrem tuam quae genuit te in terram alienam in qua nati non estis ibique moriemini
et in terram ad quam ipsi levant animam suam ut revertantur illuc non revertentur
numquid vas fictile atque contritum vir iste Iechonias numquid vas absque omni voluptate quare abiecti sunt ipse et semen eius et proiecti in terram quam ignoraverunt
terra terra terra audi sermonem Domini
haec dicit Dominus scribe virum istum sterilem virum qui in diebus suis non prosperabitur nec enim erit de semine eius vir qui sedeat super solium David et potestatem habeat ultra in Iuda<CM>
vae pastoribus qui disperdunt et dilacerant gregem pascuae meae dicit Dominus
ideo haec dicit Dominus Deus Israhel ad pastores qui pascunt populum meum vos dispersistis gregem meum eiecistis eos et non visitastis eos ecce ego visitabo super vos malitiam studiorum vestrorum ait Dominus
et ego congregabo reliquias gregis mei de omnibus terris ad quas eiecero eos illuc et convertam eos ad rura sua et crescent et multiplicabuntur
et suscitabo super eos pastores et pascent eos non formidabunt ultra et non pavebunt et nullus quaeretur ex numero dicit Dominus
ecce dies veniunt ait Dominus et suscitabo David germen iustum et regnabit rex et sapiens erit et faciet iudicium et iustitiam in terra
in diebus illius salvabitur Iuda et Israhel habitabit confidenter et hoc est nomen quod vocabunt eum Dominus iustus noster
propter hoc ecce dies veniunt dicit Dominus et non dicent ultra vivit Dominus qui eduxit filios Israhel de terra Aegypti
sed vivit Dominus qui eduxit et adduxit semen domus Israhel de terra aquilonis et de cunctis terris ad quas eieceram eos illuc et habitabunt in terra sua<CM>
ad prophetas contritum est cor meum in medio mei contremuerunt omnia ossa mea factus sum quasi vir ebrius et quasi homo madidus a vino a facie Domini et a facie verborum sanctorum eius
quia adulteris repleta est terra quia a facie maledictionis luxit terra arefacta sunt arva deserti factus est cursus eorum malus et fortitudo eorum dissimilis
propheta namque et sacerdos polluti sunt et in domo mea inveni malum eorum ait Dominus
idcirco via eorum erit quasi lubricum in tenebris inpellentur enim et corruent in ea adferam enim super eos mala annum visitationis eorum ait Dominus
et in prophetis Samariae vidi fatuitatem prophetabant in Baal et decipiebant populum meum Israhel
et in prophetis Hierusalem vidi similitudinem adulterium et iter mendacii et confortaverunt manus pessimorum ut non converteretur unusquisque a malitia sua facti sunt mihi omnes Sodoma et habitatores eius quasi Gomorra
propterea haec dicit Dominus exercituum ad prophetas ecce ego cibabo eos absinthio et potabo eos felle a prophetis enim Hierusalem est egressa pollutio super omnem terram
haec dicit Dominus exercituum nolite audire verba prophetarum qui prophetant vobis et decipiunt vos visionem cordis sui loquuntur non de ore Domini
dicunt his qui blasphemant me locutus est Dominus pax erit vobis et omni qui ambulat in pravitate cordis sui dixerunt non veniet super vos malum
quis enim adfuit in consilio Domini et vidit et audivit sermonem eius quis consideravit verbum illius et audivit
ecce turbo dominicae indignationis egredietur et tempestas erumpens super caput impiorum veniet
non revertetur furor Domini usque dum faciat et usque dum conpleat cogitationem cordis sui in novissimis diebus intellegetis consilium eius
non mittebam prophetas et ipsi currebant non loquebar ad eos et ipsi prophetabant
si stetissent in consilio meo et nota fecissent verba mea populo meo avertissem utique eos a via sua mala et a pessimis cogitationibus suis
putasne Deus e vicino ego sum dicit Dominus et non Deus de longe
si occultabitur vir in absconditis et ego non videbo eum dicit Dominus numquid non caelum et terram ego impleo ait Dominus
audivi quae dixerunt prophetae prophetantes in nomine meo mendacium atque dicentes somniavi somniavi
usquequo istud in corde est prophetarum vaticinantium mendacium et prophetantium seductiones cordis sui
qui volunt facere ut obliviscatur populus meus nominis mei propter somnia eorum quae narrant unusquisque ad proximum suum sicut obliti sunt patres eorum nominis mei propter Baal
propheta qui habet somnium narret somnium et qui habet sermonem meum loquatur sermonem meum vere quid paleis ad triticum dicit Dominus
numquid non verba mea sunt quasi ignis ait Dominus et quasi malleus conterens petram
propterea ecce ego ad prophetas ait Dominus qui furantur verba mea unusquisque a proximo suo
ecce ego ad prophetas ait Dominus qui adsumunt linguas suas et aiunt dicit Dominus
ecce ego ad prophetas somniantes mendacium ait Dominus qui narraverunt ea et seduxerunt populum meum in mendacio suo et in miraculis suis cum ego non misissem eos nec mandassem eis qui nihil profuerunt populo huic dicit Dominus<CM>
si igitur interrogaverit te populus iste vel propheta aut sacerdos dicens quod est onus Domini dices ad eos ut quid vobis onus proiciam quippe vos dicit Dominus
et prophetes et sacerdos et populus qui dicit onus Domini visitabo super virum illum et super domum eius
haec dicetis unusquisque ad proximum et ad fratrem suum quid respondit Dominus et quid locutus est Dominus
et onus Domini ultra non memorabitur quia onus erit unicuique sermo suus et pervertitis verba Dei viventis Domini exercituum Dei nostri
haec dices ad prophetam quid respondit tibi Dominus et quid locutus est Dominus
si autem onus Domini dixeritis propter hoc haec dicit Dominus quia dixistis sermonem istum onus Domini et misi ad vos dicens nolite dicere onus Domini
propterea ecce ego tollam vos portans et derelinquam vos et civitatem quam dedi vobis et patribus vestris a facie mea
et dabo vos in obprobrium sempiternum et in ignominiam aeternam quae numquam oblivione delebitur<CM>
ostendit mihi Dominus et ecce duo calathi pleni ficis positi ante templum Domini postquam transtulit Nabuchodonosor rex Babylonis Iechoniam filium Ioachim regem Iuda et principes eius et fabrum et inclusorem de Hierusalem et adduxit eos in Babylonem
calathus unus ficus bonas habebat nimis ut solent ficus esse primi temporis et calathus unus ficus habebat malas nimis quae comedi non poterant eo quod essent malae
et dixit Dominus ad me quid tu vides Hieremia et dixi ficus ficus bonas bonas valde et malas malas valde quae comedi non possunt eo quod sint malae
et factum est verbum Domini ad me dicens
haec dicit Dominus Deus Israhel sicut ficus hae bonae sic cognoscam transmigrationem Iuda quam emisi de loco isto in terram Chaldeorum in bonum
et ponam oculos meos super eos ad placandum et reducam eos in terram hanc et aedificabo eos et non destruam et plantabo eos et non evellam
et dabo eis cor ut sciant me quia ego sum Dominus et erunt mihi in populum et ego ero eis in Deum quia revertentur ad me in toto corde suo
et sicut ficus pessimae quae comedi non possunt eo quod sint malae haec dicit Dominus sic dabo Sedeciam regem Iuda et principes eius et reliquos de Hierusalem qui remanserunt in urbe hac et qui habitant in terra Aegypti
et dabo eos in vexationem adflictionemque omnibus regnis terrae in obprobrium et in parabolam et in proverbium et in maledictionem in universis locis ad quos eieci eos
et mittam in eis gladium et famem et pestem donec consumantur de terra quam dedi eis et patribus eorum<CM>
verbum quod factum est ad Hieremiam de omni populo Iudae in anno quarto Ioachim filii Iosiae regis Iuda ipse est annus primus Nabuchodonosor regis Babylonis
quae locutus est Hieremias propheta ad omnem populum Iuda et ad universos habitatores Hierusalem dicens
a tertiodecimo anno Iosiae filii Amon regis Iuda usque ad diem hanc iste est tertius et vicesimus annus factum est verbum Domini ad me et locutus sum ad vos de nocte consurgens et loquens et non audistis
et misit Dominus ad vos omnes servos suos prophetas consurgens diluculo mittensque et non audistis neque inclinastis aures vestras ut audiretis
cum diceret revertimini unusquisque a via sua mala et a pessimis cogitationibus vestris et habitabitis in terram quam dedit Dominus vobis et patribus vestris a saeculo et usque in saeculum
et nolite ire post deos alienos ut serviatis eis adoretisque eos neque me ad iracundiam provocetis in operibus manuum vestrarum et non adfligam vos
et non audistis me dicit Dominus ut me ad iracundiam provocaretis in operibus manuum vestrarum in malum vestrum<CM>
propterea haec dicit Dominus exercituum pro eo quod non audistis verba mea
ecce ego mittam et adsumam universas cognationes aquilonis ait Dominus et ad Nabuchodonosor regem Babylonis servum meum et adducam eos super terram istam et super habitatores eius et super omnes nationes quae in circuitu illius sunt et interficiam eos et ponam eos in stuporem et in sibilum et in solitudines sempiternas
perdamque ex eis vocem gaudii et vocem laetitiae vocem sponsae et vocem sponsi vocem molae et lumen lucernae
et erit universa terra eius in solitudinem et in stuporem et servient omnes gentes istae regi Babylonis septuaginta annis
cumque impleti fuerint anni septuaginta visitabo super regem Babylonis et super gentem illam dicit Dominus iniquitatem eorum et super terram Chaldeorum et ponam illam in solitudines sempiternas
et adducam super terram illam omnia verba mea quae locutus sum contra eam omne quod scriptum est in libro isto quaecumque prophetavit Hieremias adversum omnes gentes
quia servierunt eis cum essent gentes multae et reges magni et reddam eis secundum opera eorum et secundum facta manuum suarum<CM>
quia sic dicit Dominus exercituum Deus Israhel sume calicem vini furoris huius de manu mea et propinabis de illo cunctis gentibus ad quas ego mittam te
et bibent et turbabuntur et insanient a facie gladii quem ego mittam inter eos
et accepi calicem de manu Domini et propinavi cunctis gentibus ad quas misit me Dominus
Hierusalem et civitatibus Iudae et regibus eius et principibus eius ut darem eos in solitudinem et in stuporem in sibilum et in maledictionem sicut est dies ista
Pharaoni regi Aegypti et servis eius et principibus eius et omni populo eius
et universis generaliter cunctis regibus terrae Ausitidis et cunctis regibus terrae Philisthim et Ascaloni et Gazae et Accaroni et reliquiis Azoti
Idumeae et Moab et filiis Ammon
et cunctis regibus Tyri et cunctis regibus Sidonis et regibus terrae insularum qui sunt trans mare
et Dedan et Theman et Buz et universis qui adtonsi sunt in comam
et cunctis regibus Arabiae et cunctis regibus occidentis qui habitant in deserto
et cunctis regibus Zambri et cunctis regibus Aelam et cunctis regibus Medorum
et cunctis regibus aquilonis de prope et de longe unicuique contra fratrem suum et omnibus regnis terrae quae super faciem eius sunt et rex Sesach bibet post eos
et dices ad eos haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel bibite et inebriamini et vomite et cadite neque surgatis a facie gladii quem ego mittam inter vos
cumque noluerint accipere calicem de manu ut bibant dices ad eos haec dicit Dominus exercituum bibentes bibetis
quia ecce in civitate in qua invocatum est nomen meum ego incipio adfligere et vos quasi innocentes inmunes eritis non eritis inmunes gladium enim ego voco super omnes habitatores terrae dicit Dominus exercituum<CM>
et tu prophetabis ad eos omnia verba haec et dices ad illos Dominus de excelso rugiet et de habitaculo sancto suo dabit vocem suam rugiens rugiet super decorem suum celeuma quasi calcantium concinetur adversus omnes habitatores terrae
pervenit sonitus usque ad extrema terrae quia iudicium Domino cum gentibus iudicatur ipse cum omni carne impios tradidit gladio dicit Dominus
haec dicit Dominus exercituum ecce adflictio egredietur de gente in gentem et turbo magnus egredietur a summitatibus terrae
et erunt interfecti Domini in die illa a summo terrae usque ad summum eius non plangentur et non colligentur neque sepelientur in sterquilinium super faciem terrae iacebunt
ululate pastores et clamate et aspergite vos cinere optimates gregis quia conpleti sunt dies vestri ut interficiamini et dissipationes vestrae et cadetis quasi vasa pretiosa
et peribit fuga a pastoribus et salvatio ab optimatibus gregis
vox clamoris pastorum et ululatus optimatium gregis quia vastavit Dominus pascuam eorum
et conticuerunt arva pacis a facie irae furoris Domini
dereliquit quasi leo umbraculum suum facta est terra eorum in desolationem a facie irae columbae et a facie irae furoris Domini<CM>
in principio regis Ioachim filii Iosiae regis Iuda factum est verbum istud a Domino dicens
haec dicit Dominus sta in atrio domus Domini et loqueris ad omnes civitates Iuda de quibus veniunt ut adorent in domo Domini universos sermones quos ego mandavi tibi ut loquaris ad eos noli subtrahere verbum
si forte audiant et convertantur unusquisque a via sua mala et paeniteat me mali quod cogito facere eis propter malitias studiorum eorum
et dices ad eos haec dicit Dominus si non audieritis me ut ambuletis in lege mea quam dedi vobis
ut audiatis sermones servorum meorum prophetarum quos ego misi ad vos de nocte consurgens et dirigens et non audistis
dabo domum istam sicut Silo et urbem hanc dabo in maledictionem cunctis gentibus terrae<CM>
et audierunt sacerdotes et prophetae et omnis populus Hieremiam loquentem verba haec in domo Domini
cumque conplesset Hieremias loquens omnia quae praeceperat ei Dominus ut loqueretur ad universum populum adprehenderunt eum sacerdotes et prophetae et omnis populus dicens morte morietur
quare prophetavit in nomine Domini dicens sicut Silo erit domus haec et urbs ista desolabitur eo quod non sit habitator et congregatus est omnis populus adversum Hieremiam in domum Domini
et audierunt principes Iuda verba haec et ascenderunt de domo regis in domum Domini et sederunt in introitu portae Domini novae
et locuti sunt sacerdotes et prophetae ad principes et ad omnem populum dicentes iudicium mortis est viro huic quia prophetavit adversum civitatem istam sicut audistis auribus vestris
et ait Hieremias ad omnes principes et ad universum populum dicens Dominus misit me ut prophetarem ad domum istam et ad civitatem hanc omnia verba quae audistis
nunc ergo bonas facite vias vestras et studia vestra et audite vocem Domini Dei vestri et paenitebit Dominum mali quod locutus est adversum vos
ego autem ecce in manibus vestris sum facite mihi ut bonum et rectum est in oculis vestris
verumtamen scitote et cognoscite quod si occideritis me sanguinem innocentem traditis contra vosmet ipsos et contra civitatem istam et habitatores eius in veritate enim misit me Dominus ad vos ut loquerer in auribus vestris omnia verba haec<CM>
et dixerunt principes et omnis populus ad sacerdotes et prophetas non est viro huic iudicium mortis quia in nomine Domini Dei nostri locutus est ad nos
surrexerunt ergo viri de senioribus terrae et dixerunt ad omnem coetum populi loquentes
Michas de Morasthim fuit propheta in diebus Ezechiae regis Iudae et ait ad omnem populum Iudae dicens haec dicit Dominus exercituum Sion quasi ager arabitur et Hierusalem in acervum lapidum erit et mons domus in excelsa silvarum
numquid morte condemnavit eum Ezechias rex Iuda et omnis Iuda numquid non timuerunt Dominum et deprecati sunt faciem Domini et paenituit Dominum mali quod locutus erat adversum eos itaque nos facimus malum grande contra animas nostras
fuit quoque vir prophetans in nomine Domini Urias filius Semei de Cariathiarim et prophetavit adversum civitatem istam et adversum terram hanc iuxta universa verba Hieremiae
et audivit rex Ioachim et omnes potentes et principes eius verba haec et quaesivit rex interficere eum et audivit Urias et timuit fugitque et ingressus est Aegyptum
et misit rex Ioachim viros in Aegyptum Elnathan filium Achobor et viros cum eo in Aegyptum
et eduxerunt Uriam de Aegypto et adduxerunt eum ad regem Ioachim et percussit eum gladio et proiecit cadaver eius in sepulchris vulgi ignobilis
igitur manus Ahicam filii Saphan fuit cum Hieremia ut non traderetur in manu populi et interficerent eum<CM>
in principio regni Ioachim filii Iosiae regis Iuda factum est verbum istud ad Hieremiam a Domino dicens
haec dicit Dominus ad me fac tibi vincula et catenas et pones eas in collo tuo
et mittes eas ad regem Edom et ad regem Moab et ad regem filiorum Ammon et ad regem Tyri et ad regem Sidonis in manu nuntiorum qui venerunt Hierusalem ad Sedeciam regem Iuda
et praecipies eis ut ad dominos suos loquantur haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel haec dicetis ad dominos vestros
ego feci terram et hominem et iumenta quae sunt super faciem terrae in fortitudine mea magna et in brachio meo extento et dedi eam ei qui placuit in oculis meis
et nunc itaque ego dedi omnes terras istas in manu Nabuchodonosor regis Babylonis servi mei insuper et bestias agri dedi ei ut serviant illi
et servient ei omnes gentes et filio eius et filio filii eius donec veniat tempus terrae eius et ipsius et servient ei gentes multae et reges magni
gens autem et regnum quod non servierit Nabuchodonosor regi Babylonis et quicumque non curvaverit collum suum sub iugo regis Babylonis in gladio et in fame et in peste visitabo super gentem illam ait Dominus donec consumam eos in manu eius
vos ergo nolite audire prophetas vestros et divinos et somniatores et augures et maleficos qui dicunt vobis non servietis regi Babylonis
quia mendacium prophetant vobis ut longe faciant vos de terra vestra et eiciant vos et pereatis
porro gens quae subiecerit cervicem suam sub iugo regis Babylonis et servierit ei dimittam eam in terra sua dicit Dominus et colet eam et habitabit in ea<CM>
et ad Sedeciam regem Iuda locutus sum secundum omnia verba haec dicens subicite colla vestra sub iugo regis Babylonis et servite ei et populo eius et vivetis
quare moriemini tu et populus tuus gladio fame et peste sicut locutus est Dominus ad gentem quae servire noluerit regi Babylonis
nolite audire verba prophetarum dicentium vobis non servietis regi Babylonis quia mendacium ipsi loquuntur vobis
quia non misi eos ait Dominus et ipsi prophetant in nomine meo mendaciter ut eiciant vos et pereatis tam vos quam prophetae qui vaticinantur vobis
et ad sacerdotes et ad populum istum locutus sum dicens haec dicit Dominus nolite audire verba prophetarum vestrorum qui prophetant vobis dicentes ecce vasa Domini revertentur de Babylone nunc cito mendacium enim prophetant vobis
nolite ergo audire eos sed servite regi Babylonis ut vivatis quare datur haec civitas in solitudinem
et si prophetae sunt et est verbum Domini in eis occurrant Domino exercituum ut non veniant vasa quae derelicta fuerant in domum Domini et in domum regis Iuda et in Hierusalem in Babylonem
quia haec dicit Dominus exercituum ad columnas et ad mare et ad bases et ad reliqua vasorum quae remanserunt in civitate hac
quae non tulit Nabuchodonosor rex Babylonis cum transferret Iechoniam filium Ioachim regem Iuda de Hierusalem in Babylonem et omnes optimates Iuda et Hierusalem
quia haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ad vasa quae derelicta sunt in domum Domini et in domum regis Iuda et Hierusalem
in Babylonem transferentur et ibi erunt usque ad diem visitationis suae dicit Dominus et adferri faciam ea et restitui in loco isto<CM>
et factum est in anno illo in principio regni Sedeciae regis Iuda in anno quarto in mense quinto dixit ad me Ananias filius Azur propheta de Gabaon in domo Domini coram sacerdotibus et omni populo dicens
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel contrivi iugum regis Babylonis
adhuc duo anni dierum et ego referri faciam ad locum istum omnia vasa Domini quae tulit Nabuchodonosor rex Babylonis de loco isto et transtulit ea in Babylonem
et Iechoniam filium Ioachim regem Iuda et omnem transmigrationem Iudae qui ingressi sunt in Babylonem ego convertam ad locum istum ait Dominus conteram enim iugum regis Babylonis
et dixit Hieremias propheta ad Ananiam prophetam in oculis sacerdotum et in oculis omnis populi qui stabant in domo Domini
et ait Hieremias propheta amen sic faciat Dominus suscitet Dominus verba tua quae prophetasti ut referantur vasa in domum Domini et omnis transmigratio de Babylone ad locum istum
verumtamen audi verbum hoc quod ego loquor in auribus tuis et in auribus universi populi
prophetae qui fuerunt ante me et te ab initio et prophetaverunt super terras multas et super regna magna de proelio et de adflictione et de fame
propheta qui vaticinatus est pacem cum venerit verbum eius scietur propheta quem misit Dominus in veritate<CM>
et tulit Ananias propheta catenam de collo Hieremiae prophetae et confregit eam
et ait Ananias in conspectu omnis populi dicens haec dicit Dominus sic confringam iugum Nabuchodonosor regis Babylonis post duos annos dierum de collo omnium gentium
et abiit Hieremias prophetes in viam suam et factum est verbum Domini ad Hieremiam postquam confregit Ananias propheta catenam de collo Hieremiae prophetae dicens
vade et dices Ananiae haec dicit Dominus catenas ligneas contrivisti et facies pro eis catenas ferreas
quia haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel iugum ferreum posui super collum cunctarum gentium istarum ut serviant Nabuchodonosor regi Babylonis et servient ei insuper et bestias terrae dedi ei
et dixit Hieremias propheta ad Ananiam prophetam audi Anania non misit te Dominus et tu confidere fecisti populum istum in mendacio
idcirco haec dicit Dominus ecce emittam te a facie terrae hoc anno morieris adversum Dominum enim locutus es
et mortuus est Ananias propheta in anno illo mense septimo<CM>
et haec sunt verba libri quae misit Hieremias propheta de Hierusalem ad reliquias seniorum transmigrationis et ad sacerdotes et ad prophetas et ad omnem populum quem transduxerat Nabuchodonosor de Hierusalem in Babylonem
postquam egressus est Iechonias rex et domina et eunuchi et principes Iuda et Hierusalem et faber et inclusor de Hierusalem
in manu Ellasa filii Saphan et Gamaliae filii Helciae quos misit Sedecias rex Iuda ad Nabuchodonosor regem Babylonis in Babylonem dicens
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel omni transmigrationi quam transtuli de Hierusalem in Babylonem
aedificate domos et habitate et plantate hortos et comedite fructum eorum
accipite uxores et generate filios et filias date filiis vestris uxores et filias vestras date viris et pariant filios et filias et multiplicamini ibi et nolite esse pauci numero
et quaerite pacem civitatis ad quam transmigrare vos feci et orate pro ea ad Dominum quia in pace illius erit pax vobis<CM>
haec enim dicit Dominus exercituum Deus Israhel non vos inducant prophetae vestri qui sunt in medio vestrum et divini vestri et ne adtendatis ad somnia vestra quae vos somniatis
quia falso ipsi prophetant vobis in nomine meo et non misi eos dicit Dominus
quia haec dicit Dominus cum coeperint impleri in Babylone septuaginta anni visitabo vos et suscitabo super vos verbum meum bonum ut reducam vos ad locum istum
ego enim scio cogitationes quas cogito super vos ait Dominus cogitationes pacis et non adflictionis ut dem vobis finem et patientiam
et invocabitis me et ibitis et orabitis me et exaudiam vos
quaeretis me et invenietis cum quaesieritis me in toto corde vestro
et inveniar a vobis ait Dominus et reducam captivitatem vestram et congregabo vos de universis gentibus et de cunctis locis ad quae expuli vos dicit Dominus et reverti vos faciam de loco ad quem transmigrare vos feci<CM>
quia dixistis suscitavit nobis Dominus prophetas in Babylone
quia haec dicit Dominus ad regem qui sedet super solium David et ad omnem populum habitatorem urbis huius ad fratres vestros qui non sunt egressi vobiscum in transmigrationem
haec dicit Dominus exercituum ecce mittam in eis gladium et famem et pestem et ponam eos quasi ficus malas quae comedi non possunt eo quod pessimae sint
et persequar eos in gladio in fame et in pestilentia et dabo eos in vexationem universis regnis terrae in maledictionem et in stuporem et in sibilum et in obprobrium cunctis gentibus ad quas ego eieci eos
eo quod non audierint verba mea dicit Dominus quae misi ad eos per servos meos prophetas de nocte consurgens et mittens et non audistis dicit Dominus
vos ergo audite verbum Domini omnis transmigratio quam emisi de Hierusalem in Babylonem
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ad Ahab filium Culia et ad Sedeciam filium Maasiae qui prophetant vobis in nomine meo mendaciter ecce ego tradam eos in manu Nabuchodonosor regis Babylonis et percutiet eos in oculis vestris
et adsumetur ex eis maledictio omni transmigrationi Iuda quae est in Babylone dicentium ponat te Dominus sicut Sedeciam et sicut Ahab quos frixit rex Babylonis in igne
pro eo quod fecerint stultitiam in Israhel et moechati sunt in uxores amicorum suorum et locuti sunt verbum in nomine meo mendaciter quod non mandavi eis ego sum iudex et testis dicit Dominus<CM>
et ad Semeiam Neelamiten dices
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel pro eo quod misisti in nomine tuo libros ad omnem populum qui est in Hierusalem et ad Sophoniam filium Maasiae sacerdotem et ad universos sacerdotes dicens
Dominus dedit te sacerdotem pro Ioiadae sacerdote ut sis dux in domo Domini super omnem virum arrepticium et prophetantem ut mittas eum in nervum et in carcerem
et nunc quare non increpasti Hieremiam Anathothiten qui prophetat vobis
quia super hoc misit ad nos in Babylonem dicens longum est aedificate domos et habitate et plantate hortos et comedite fructum eorum
legit ergo Sophonias sacerdos librum istum in auribus Hieremiae prophetae
et factum est verbum Domini ad Hieremiam dicens
mitte ad omnem transmigrationem dicens haec dicit Dominus ad Semeiam Neelamiten pro eo quod prophetavit vobis Semeias et ego non misi eum et fecit vos confidere in mendacio
idcirco haec dicit Dominus ecce ego visitabo super Semeiam Neelamiten et super semen eius non erit ei vir sedens in medio populi huius et non videbit bonum quod ego faciam populo meo ait Dominus quia praevaricationem locutus est adversum Dominum<CM>
hoc verbum quod factum est ad Hieremiam a Domino dicens
haec dicit Dominus Deus Israhel dicens scribe tibi omnia verba quae locutus sum ad te in libro
ecce enim dies veniunt dicit Dominus et convertam conversionem populi mei Israhel et Iuda ait Dominus et convertam eos ad terram quam dedi patribus eorum et possidebunt eam
et haec verba quae locutus est Dominus ad Israhel et ad Iudam
quoniam haec dicit Dominus vocem terroris audivimus formido et non est pax
interrogate et videte si generat masculus quare ergo vidi omnis viri manum super lumbum suum quasi parientis et conversae sunt universae facies in auruginem
vae quia magna dies illa nec est similis eius tempusque tribulationis est Iacob et ex ipso salvabitur
et erit in die illa ait Dominus exercituum conteram iugum eius de collo tuo et vincula illius disrumpam et non dominabuntur ei amplius alieni
sed servient Domino Deo suo et David regi suo quem suscitabo eis<CM>
tu ergo ne timeas serve meus Iacob ait Dominus neque paveas Israhel quia ecce ego salvo te de terra longinqua et semen tuum de terra captivitatis eorum et revertetur Iacob et quiescet et cunctis affluet et non erit quem formidet
quoniam tecum ego sum ait Dominus ut salvem te faciam enim consummationem in cunctis gentibus in quibus dispersi te te autem non faciam in consummationem sed castigabo te in iudicio ut non tibi videaris innoxius
quia haec dicit Dominus insanabilis fractura tua pessima plaga tua
non est qui iudicet iudicium tuum ad alligandum curationum utilitas non est tibi
omnes amatores tui obliti sunt tui te non quaerent plaga enim inimici percussi te castigatione crudeli propter multitudinem iniquitatis tuae dura facta sunt peccata tua
quid clamas super contritione tua insanabilis est dolor tuus propter multitudinem iniquitatis tuae et dura peccata tua feci haec tibi
propterea omnes qui comedunt te devorabuntur et universi hostes tui in captivitatem ducentur et qui te vastant vastabuntur cunctosque praedatores tuos dabo in praedam
obducam enim cicatricem tibi et a vulneribus tuis sanabo te dicit Dominus quia Eiectam vocaverunt te Sion haec est quae non habebat requirentem<CM>
haec dicit Dominus ecce ego convertam conversionem tabernaculorum Iacob et tectis eius miserebor et aedificabitur civitas in excelso suo et templum iuxta ordinem suum fundabitur
et egredietur de eis laus voxque ludentium et multiplicabo eos et non inminuentur et glorificabo eos et non adtenuabuntur
et erunt filii eius sicut a principio et coetus eius coram me permanebit et visitabo adversum omnes qui tribulant eum
et erit dux eius ex eo et princeps de medio eius producetur et adplicabo eum et accedet ad me quis enim iste est qui adplicet cor suum ut adpropinquet mihi ait Dominus
et eritis mihi in populum et ego ero vobis in Deum
ecce turbo Domini furor egrediens procella ruens in capite impiorum conquiescet
non avertet iram indignationis Dominus donec faciat et conpleat cogitationem cordis sui in novissimo dierum intellegetis ea<CM>
in tempore illo dicit Dominus ero Deus universis cognationibus Israhel et ipsi erunt mihi in populum
haec dicit Dominus invenit gratiam in deserto populus qui remanserat gladio vadet ad requiem suam Israhel
longe Dominus apparuit mihi et in caritate perpetua dilexi te ideo adtraxi te miserans
rursumque aedificabo te et aedificaberis virgo Israhel adhuc ornaberis tympanis tuis et egredieris in choro ludentium
adhuc plantabis vineas in montibus Samariae plantabunt plantantes et donec tempus veniat non vindemiabunt
quia erit dies in qua clamabunt custodes in monte Ephraim surgite et ascendamus in Sion ad Dominum Deum nostrum
quia haec dicit Dominus exultate in laetitia Iacob et hinnite contra caput gentium personate canite et dicite salva Domine populum tuum reliquias Israhel
ecce ego adducam eos de terra aquilonis et congregabo eos ab extremis terrae inter quos erunt caecus et claudus et praegnans et pariens simul coetus magnus revertentium huc
in fletu venient et in precibus deducam eos et adducam eos per torrentes aquarum in via recta et non inpingent in ea quia factus sum Israheli pater et Ephraim primogenitus meus est<CM>
audite verbum Domini gentes et adnuntiate insulis quae procul sunt et dicite qui dispersit Israhel congregabit eum et custodiet eum sicut pastor gregem suum
redemit enim Dominus Iacob et liberavit eum de manu potentioris
et venient et laudabunt in monte Sion et confluent ad bona Domini super frumento et vino et oleo et fetu pecorum et armentorum eritque anima eorum quasi hortus inriguus et ultra non esurient
tunc laetabitur virgo in choro iuvenes et senes simul et convertam luctum eorum in gaudium et consolabor eos et laetificabo a dolore suo
et inebriabo animam sacerdotum pinguedine et populus meus bonis meis adimplebitur ait Dominus
haec dicit Dominus vox in excelso audita est lamentationis fletus et luctus Rachel plorantis filios suos et nolentis consolari super eis quia non sunt
haec dicit Dominus quiescat vox tua a ploratu et oculi tui a lacrimis quia est merces operi tuo ait Dominus et revertentur de terra inimici
et est spes novissimis tuis ait Dominus et revertentur filii ad terminos suos<CM>
audiens audivi Ephraim transmigrantem castigasti me et eruditus sum quasi iuvenculus indomitus converte me et revertar quia tu Dominus Deus meus
postquam enim convertisti me egi paenitentiam et postquam ostendisti mihi percussi femur meum confusus sum et erubui quoniam sustinui obprobrium adulescentiae meae
si filius honorabilis mihi Ephraim si puer delicatus quia ex quo locutus sum de eo adhuc recordabor eius idcirco conturbata sunt viscera mea super eum miserans miserebor eius ait Dominus
statue tibi speculam pone tibi amaritudines dirige cor tuum in viam directam in qua ambulasti revertere virgo Israhel revertere ad civitates tuas istas
usquequo deliciis dissolveris filia vaga quia creavit Dominus novum super terram femina circumdabit virum
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel adhuc dicent verbum istud in terra Iuda et in urbibus eius cum convertero captivitatem eorum benedicat tibi Dominus pulchritudo iustitiae mons sanctus
et habitabunt in eo Iudas et omnes civitates eius simul agricolae et minantes greges
quia inebriavi animam lassam et omnem animam esurientem saturavi
ideo quasi de somno suscitatus sum et vidi et somnus meus dulcis mihi<CM>
ecce dies veniunt dicit Dominus et seminabo domum Israhel et domum Iuda semine hominis et semine iumentorum
et sicut vigilavi super eos ut evellerem et demolirer et dissiparem et disperderem et adfligerem sic vigilabo super eos ut aedificem et plantem ait Dominus
in diebus illis non dicent ultra patres comederunt uvam acerbam et dentes filiorum obstipuerunt
sed unusquisque in iniquitate sua morietur omnis homo qui comederit uvam acerbam obstupescent dentes eius
ecce dies veniunt dicit Dominus et feriam domui Israhel et domui Iuda foedus novum
non secundum pactum quod pepigi cum patribus vestris in die qua adprehendi manum eorum ut educerem eos de terra Aegypti pactum quod irritum fecerunt et ego dominatus sum eorum dicit Dominus
sed hoc erit pactum quod feriam cum domo Israhel post dies illos dicit Dominus dabo legem meam in visceribus eorum et in corde eorum scribam eam et ero eis in Deum et ipsi erunt mihi in populum
et non docebunt ultra vir proximum suum et vir fratrem suum dicens cognoscite Dominum omnes enim cognoscent me a minimo eorum usque ad maximum ait Dominus quia propitiabor iniquitati eorum et peccati eorum non ero memor amplius<CM>
haec dicit Dominus qui dat solem in lumine diei ordinem lunae et stellarum in lumine noctis qui turbat mare et sonant fluctus eius Dominus exercituum nomen illi
si defecerint leges istae coram me dicit Dominus tunc et semen Israhel deficiet ut non sit gens coram me cunctis diebus
haec dicit Dominus si mensurari potuerint caeli sursum et investigari fundamenta terrae deorsum et ego abiciam universum semen Israhel propter omnia quae fecerunt dicit Dominus
ecce dies veniunt dicit Dominus et aedificabitur civitas Domino a turre Ananehel usque ad portam Anguli
et exibit ultra norma mensurae in conspectu eius super collem Gareb et circuibit Goatha
et omnem vallem cadaverum et cineris et universam regionem mortis usque ad torrentem Cedron et usque ad angulum portae Equorum orientalis sanctum Domini non evelletur et non destruetur ultra in perpetuum<CM>
verbum quod factum est ad Hieremiam a Domino in anno decimo Sedeciae regis Iuda ipse est annus octavusdecimus Nabuchodonosor
tunc exercitus regis Babylonis obsidebat Hierusalem et Hieremias propheta erat clausus in atrio carceris qui erat in domo regis Iuda
clauserat enim eum Sedecias rex Iuda dicens quare vaticinaris dicens haec dicit Dominus ecce ego dabo civitatem istam in manu regis Babylonis et capiet eam
et Sedecias rex Iuda non effugiet de manu Chaldeorum sed tradetur in manu regis Babylonis et loquetur os eius cum ore illius et oculi eius oculos illius videbunt
et in Babylonem ducet Sedeciam et ibi erit donec visitem eum ait Dominus si autem dimicaveritis adversum Chaldeos nihil prosperum habebitis
et dixit Hieremias factum est verbum Domini ad me dicens
ecce Anamehel filius Sellum patruelis tuus veniet ad te dicens eme tibi agrum meum qui est in Anathoth tibi enim conpetit ex propinquitate ut emas
et venit ad me Anamehel filius patrui mei secundum verbum Domini ad vestibulum carceris et ait ad me posside agrum meum qui est in Anathoth in terra Beniamin quia tibi conpetit hereditas et tu propinquus ut possideas intellexi autem quod verbum Domini esset
et emi agrum ab Anamehel filio patrui mei qui est in Anathoth et adpendi ei argentum septem stateres et decem argenteos
et scripsi in libro et signavi et adhibui testes et adpendi argentum in statera
et accepi librum possessionis signatum stipulationes et rata et signa forinsecus
et dedi librum possessionis Baruch filio Neri filii Maasiae in oculis Anamehel patruelis mei et in oculis testium qui scripti erant in libro emptionis in oculis omnium Iudaeorum qui sedebant in atrio carceris
et praecepi Baruch coram eis dicens
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel sume libros istos librum emptionis hunc signatum et librum hunc qui apertus est et pones illos in vase fictili ut permanere possint diebus multis
haec enim dicit Dominus exercituum Deus Israhel adhuc possidebuntur domus et agri et vineae in terra ista<CM>
et oravi ad Dominum postquam tradidi librum possessionis Baruch filio Neri dicens
heu heu heu Domine Deus ecce tu fecisti caelum et terram in fortitudine tua magna et in brachio tuo extento non erit tibi difficile omne verbum
qui facis misericordiam in milibus et reddes iniquitatem patrum in sinu filiorum eorum post eos fortissime magne potens Dominus exercituum nomen tibi
magnus consilio et inconprehensibilis cogitatu cuius oculi aperti sunt super omnes vias filiorum Adam ut reddas unicuique secundum vias suas et secundum fructum adinventionum eius
qui posuisti signa et portenta in terra Aegypti usque ad diem hanc et in Israhel et in hominibus et fecisti tibi nomen sicut est dies haec
et eduxisti populum tuum Israhel de terra Aegypti in signis et in portentis et in manu robusta et in brachio extento et in terrore magno
et dedisti eis terram hanc quam iurasti patribus eorum ut dares eis terram fluentem lacte et melle
et ingressi sunt et possederunt eam et non oboedierunt voci tuae et in lege tua non ambulaverunt omnia quae mandasti eis ut facerent non fecerunt et evenerunt eis omnia mala haec
ecce munitiones extructae sunt adversum civitatem ut capiatur et urbs data est in manu Chaldeorum qui proeliantur adversum eam a facie gladii et famis et pestilentiae et quaecumque locutus es acciderunt ut ipse tu cernis
et tu dicis mihi Domine Deus eme agrum argento et adhibe testes cum urbs data sit in manu Chaldeorum<CM>
et factum est verbum Domini ad Hieremiam dicens
ecce ego Dominus Deus universae carnis numquid mihi difficile erit omne verbum
propterea haec dicit Dominus ecce ego tradam civitatem istam in manu Chaldeorum et in manu regis Babylonis et capiet eam
et venient Chaldei proeliantes adversum urbem hanc et succendent eam igni et conburent eam et domos in quarum domatibus sacrificabant Baal et libabant diis alienis libamina ad inritandum me
erant enim filii Israhel et filii Iuda iugiter facientes malum in oculis meis ab adulescentia sua filii Israhel qui usque nunc exacerbant me in opere manuum suarum dicit Dominus
quia in furore et in indignatione mea facta est mihi civitas haec a die qua aedificaverunt eam usque ad diem istam qua aufertur de conspectu meo
propter malitiam filiorum Israhel et filiorum Iuda quam fecerunt ad iracundiam me provocantes ipsi et reges eorum principes eorum et sacerdotes et prophetae eorum vir Iuda et habitatores Hierusalem
et verterunt ad me terga et non facies cum docerem eos diluculo et erudirem et nollent audire ut acciperent disciplinam
et posuerunt idola sua in domo in qua invocatum est nomen meum ut polluerent eam
et aedificaverunt excelsa Baal quae sunt in valle filii Ennom ut initiarent filios suos et filias suas Moloch quod non mandavi eis nec ascendit in cor meum ut facerent abominationem hanc et in peccatum deducerent Iudam
et nunc propter ista haec dicit Dominus Deus Israhel ad civitatem hanc de qua vos dicitis quod tradatur in manu regis Babylonis in gladio et in fame et in peste
ecce ego congregabo eos de universis terris ad quas eieci eos in furore meo et in ira mea et in indignatione grandi et reducam eos ad locum istum et habitare eos faciam confidenter
et erunt mihi in populum et ego ero eis in Deum
et dabo eis cor unum et viam unam ut timeant me universis diebus et bene sit eis et filiis eorum post eos
et feriam eis pactum sempiternum et non desinam eis benefacere et timorem meum dabo in corde eorum ut non recedant a me
et laetabor super eis cum bene eis fecero et plantabo eos in terra ista in veritate in toto corde meo et in tota anima mea
quia haec dicit Dominus sicut adduxi super populum istum omne malum hoc grande sic adducam super eos omne bonum quod ego loquor ad eos
et possidebuntur agri in terra ista de qua vos dicitis quod deserta sit eo quod non remanserit homo et iumentum et data sit in manu Chaldeorum
agri pecunia ementur et scribentur in libro et inprimetur signum et testis adhibebitur in terra Beniamin et in circuitu Hierusalem in civitatibus Iuda et in civitatibus montanis et in civitatibus campestribus et in civitatibus quae ad austrum sunt quia convertam captivitatem eorum ait Dominus<CM>
et factum est verbum Domini ad Hieremiam secundo cum adhuc clausus esset in atrio carceris dicens
haec dicit Dominus qui facturus est Dominus et formaturus illud et paraturus Dominus nomen eius
clama ad me et exaudiam te et adnuntiabo tibi grandia et firma quae nescis
quia haec dicit Dominus Deus Israhel ad domos urbis huius et ad domos regis Iuda quae destructae sunt et ad munitiones et gladium
venientium ut dimicent cum Chaldeis et impleant eas cadaveribus hominum quas percussi in furore meo et in indignatione mea abscondens faciem meam a civitate hac propter omnem malitiam eorum
ecce ego obducam ei cicatricem et sanitatem et curabo eos et revelabo illis deprecationem pacis et veritatis
et convertam conversionem Iuda et conversionem Hierusalem et aedificabo eos sicut a principio
et emundabo illos ab omni iniquitate sua in qua peccaverunt mihi et propitius ero cunctis iniquitatibus eorum in quibus deliquerunt mihi et spreverunt me
et erit mihi in nomen et in gaudium et in laudem et in exultationem cunctis gentibus terrae quae audierint omnia bona quae ego facturus sum eis et pavebunt et turbabuntur in universis bonis et in omni pace quam ego faciam ei<CM>
haec dicit Dominus adhuc audietur in loco isto quem vos dicitis esse desertum eo quod non sit homo et iumentum in civitatibus Iuda et foris Hierusalem quae desolatae sunt absque homine et absque habitatore et absque pecore
vox gaudii et vox laetitiae vox sponsi et vox sponsae vox dicentium confitemini Domino exercituum quoniam bonus Dominus quoniam in aeternum misericordia eius et portantium vota in domum Domini reducam enim conversionem terrae sicut a principio dicit Dominus
haec dicit Dominus exercituum adhuc erit in loco isto deserto absque homine et absque iumento et in cunctis civitatibus eius habitaculum pastorum accubantium gregum
in civitatibus montuosis et in civitatibus campestribus et in civitatibus quae ad austrum sunt et in terra Beniamin et in circuitu Hierusalem et in civitatibus Iuda adhuc transibunt greges ad manum numerantis ait Dominus
ecce dies veniunt dicit Dominus et suscitabo verbum bonum quod locutus sum ad domum Israhel et ad domum Iuda
in diebus illis et in tempore illo germinare faciam David germen iustitiae et faciet iudicium et iustitiam in terra
in diebus illis salvabitur Iuda et Hierusalem habitabit confidenter et hoc est quod vocabit eam Dominus iustus noster<CM>
quia haec dicit Dominus non interibit de David vir qui sedeat super thronum domus Israhel
et de sacerdotibus et Levitis non interibit vir a facie mea qui offerat holocaustomata et incendat sacrificium et caedat victimas cunctis diebus
et factum est verbum Domini ad Hieremiam dicens
haec dicit Dominus si irritum fieri potest pactum meum cum die et pactum meum cum nocte ut non sit dies et nox in tempore suo
et pactum meum irritum esse poterit cum David servo meo ut non sit ex eo filius qui regnet in throno eius et Levitae et sacerdotes ministri mei
sicuti numerari non possunt stellae caeli et metiri harena maris sic multiplicabo semen David servi mei et Levitas ministros meos
et factum est verbum Domini ad Hieremiam dicens
numquid non vidisti quid populus hic locutus sit dicens duae cognationes quas elegerat Dominus abiectae sunt et populum meum despexerunt eo quod non sit ultra gens coram eis
haec dicit Dominus si pactum meum inter diem et noctem et leges caelo et terrae non posui
equidem et semen Iacob et David servi mei proiciam ut non adsumam de semine eius principes seminis Abraham et Isaac et Iacob reducam enim conversionem eorum et miserebor eis<CM>
verbum quod factum est ad Hieremiam a Domino quando Nabuchodonosor rex Babylonis et omnis exercitus eius universaque regna terrae quae erant sub potestate manus eius et omnes populi bellabant contra Hierusalem et contra omnes urbes eius dicens
haec dicit Dominus Deus Israhel vade et loquere ad Sedeciam regem Iuda et dices ad eum haec dicit Dominus ecce ego tradam civitatem hanc in manu regis Babylonis et succendet eam igni
et tu non effugies de manu eius sed conprehensione capieris et in manu eius traderis et oculi tui oculos regis Babylonis videbunt et os eius cum ore tuo loquetur et Babylonem introibis
attamen audi verbum Domini Sedecia rex Iuda haec dicit Dominus ad te non morieris in gladio
sed in pace morieris et secundum conbustiones patrum tuorum regum priorum qui fuerunt ante te sic conburent te et vae domine plangent te quia verbum ego locutus sum dicit Dominus
et locutus est Hieremias propheta ad Sedeciam regem Iuda universa verba haec in Hierusalem
et exercitus regis Babylonis pugnabat contra Hierusalem et contra omnes civitates Iuda quae reliquae erant contra Lachis et contra Azeca haec enim supererant de civitatibus Iuda urbes munitae<CM>
verbum quod factum est ad Hieremiam a Domino postquam percussit rex Sedecias foedus cum omni populo in Hierusalem praedicans
ut dimitteret unusquisque servum suum et unusquisque ancillam suam hebraeum et hebraeam liberos et nequaquam dominarentur eis id est in Iudaeo et fratre suo
audierunt ergo omnes principes et universus populus qui inierant pactum ut dimitteret unusquisque servum suum et unusquisque ancillam suam liberos et ultra non dominarentur in eis audierunt igitur et dimiserunt
et conversi sunt deinceps et retraxerunt servos et ancillas suas quos dimiserant liberos et subiugaverunt in famulos et in famulas
et factum est verbum Domini ad Hieremiam a Domino dicens
haec dicit Dominus Deus Israhel ego percussi foedus cum patribus vestris in die qua eduxi eos de terra Aegypti de domo servitutis dicens
cum conpleti fuerint septem anni dimittat unusquisque fratrem suum hebraeum qui venditus est ei et serviet tibi sex annis et dimittes eum a te liberum et non audierunt patres vestri me nec inclinaverunt aurem suam
et conversi estis vos hodie et fecistis quod rectum est in oculis meis ut praedicaretis libertatem unusquisque ad amicum suum et inistis pactum in conspectu meo in domo in qua invocatum est nomen meum super eam
et reversi estis et commaculastis nomen meum et reduxistis unusquisque servum suum et unusquisque ancillam suam quos dimiseratis ut essent liberi et suae potestatis et subiugastis eos ut sint vobis servi et ancillae
propterea haec dicit Dominus vos non audistis me ut praedicaretis libertatem unusquisque fratri suo et unusquisque amico suo ecce ego praedico libertatem ait Dominus ad gladium et pestem et famem et dabo vos in commotionem cunctis regnis terrae
et dabo viros qui praevaricantur foedus meum et non observaverunt verba foederis quibus adsensi sunt in conspectu meo vitulum quem ceciderunt in duas partes et transierunt inter divisiones eius
principes Iuda et principes Hierusalem eunuchi et sacerdotes et omnis populus terrae qui transierunt inter divisiones vituli
et dabo eos in manu inimicorum suorum et in manu quaerentium animam eorum et erit morticinum eorum in escam volucribus caeli et bestiis terrae
et Sedeciam regem Iuda et principes eius dabo in manu inimicorum suorum et in manu quaerentium animam eorum et in manu exercituum regis Babylonis qui recesserunt a vobis
ecce ego praecipio dicit Dominus et reducam eos in civitatem hanc et proeliabuntur adversum eam et capient eam et incendent igni et civitates Iuda dabo in solitudinem eo quod non sit habitator<CM>
verbum quod factum est ad Hieremiam a Domino in diebus Ioachim filii Iosiae regis Iuda dicens
vade ad domum Rechabitarum et loquere eis et introduces eos in domum Domini in unam exedram thesaurorum et dabis eis bibere vinum
et adsumpsi Iezoniam filium Hieremiae filii Absaniae et fratres eius et omnes filios eius et universam domum Rechabitarum
et introduxi eos in domum Domini ad gazofilacium filiorum Anan filii Hiegedeliae hominis Dei quod erat iuxta gazofilacium principum super thesaurum Maasiae filii Sellum qui erat custos vestibuli
et posui coram filiis domus Rechabitarum scyphos plenos vino et calices et dixi ad eos bibite vinum
qui responderunt non bibemus vinum quia Ionadab filius Rechab pater noster praecepit nobis dicens non bibetis vinum vos et filii vestri usque in sempiternum
et domum non aedificabitis et sementem non seretis et vineas non plantabitis nec habebitis sed in tabernaculis habitabitis cunctis diebus vestris ut vivatis diebus multis super faciem terrae in qua vos peregrinamini
oboedivimus ergo voci Ionadab filii Rechab patris nostri in omnibus quae praecepit nobis ita ut non biberemus vinum cunctis diebus nostris nos et mulieres nostrae filii et filiae nostrae
et non aedificaremus domos ad habitandum et vineam et agrum et sementem non habuimus
sed habitavimus in tabernaculis et oboedientes fecimus iuxta omnia quae praecepit nobis Ionadab pater noster
cum autem ascendisset Nabuchodonosor rex Babylonis ad terram nostram diximus venite et ingrediamur Hierusalem a facie exercitus Chaldeorum et a facie exercitus Syriae et mansimus in Hierusalem<CM>
et factum est verbum Domini ad Hieremiam dicens
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel vade et dic viris Iuda et habitatoribus Hierusalem numquid non recipietis disciplinam ut oboediatis verbis meis dicit Dominus
praevaluerunt sermones Ionadab filii Rechab quos praecepit filiis suis ut non biberent vinum et non biberunt usque ad diem hanc quia oboedierunt praecepto patris sui ego autem locutus sum ad vos de mane consurgens et loquens et non oboedistis mihi
misique ad vos omnes servos meos prophetas consurgens diluculo mittensque et dicens convertimini unusquisque a via sua pessima et bona facite studia vestra et nolite sequi deos alienos neque colatis eos et habitabitis in terra quam dedi vobis et patribus vestris et non inclinastis aurem vestram neque audistis me
firmaverunt igitur filii Ionadab filii Rechab praeceptum patris sui quod praeceperat eis populus autem iste non oboedivit mihi
idcirco haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego adduco super Iudam et super omnes habitatores Hierusalem universam adflictionem quam locutus sum adversum eos eo quod locutus sum ad illos et non audierunt vocavi illos et non responderunt mihi
domui autem Rechabitarum dixit Hieremias haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel pro eo quod oboedistis praecepto Ionadab patris vestri et custodistis omnia mandata eius et fecistis universa quae praecepit vobis
propterea haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel non deficiet vir de stirpe Ionadab filii Rechab stans in conspectu meo cunctis diebus<CM>
et factum est in anno quarto Ioachim filii Iosiae regis Iuda factum est verbum hoc ad Hieremiam a Domino dicens
tolle volumen libri et scribes in eo omnia verba quae locutus sum tibi adversum Israhel et Iudam et adversum omnes gentes a die qua locutus sum ad te ex diebus Iosiae usque ad diem hanc
si forte audiente domo Iuda universa mala quae ego cogito facere eis revertatur unusquisque a via sua pessima et propitius ero iniquitati et peccato eorum
vocavit ergo Hieremias Baruch filium Neriae et scripsit Baruch ex ore Hieremiae omnes sermones Domini quos locutus est ad eum in volumine libri
et praecepit Hieremias Baruch dicens ego clausus sum nec valeo ingredi domum Domini
ingredere ergo tu et lege de volumine in quo scripsisti ex ore meo verba Domini audiente populo in domo Domini in die ieiunii insuper et audiente universo Iuda qui veniunt de civitatibus suis leges eis
si forte cadat oratio eorum in conspectu Domini et revertatur unusquisque a via sua pessima quoniam magnus furor et indignatio quam locutus est Dominus adversum populum hunc
et fecit Baruch filius Neriae iuxta omnia quae praeceperat ei Hieremias propheta legens ex volumine sermones Domini in domo Domini<CM>
factum est autem in anno quinto Ioachim filii Iosiae regis Iuda in mense nono praedicaverunt ieiunium in conspectu Domini omni populo in Hierusalem et universae multitudini quae confluxerat de civitatibus Iuda in Hierusalem
legitque Baruch ex volumine sermones Hieremiae in domo Domini in gazofilacio Gamariae filii Saphan scribae in vestibulo superiori in introitu portae novae domus Domini audiente omni populo
cumque audisset Micheas filius Gamariae filii Saphan omnes sermones Domini ex libro
descendit in domum regis ad gazofilacium scribae et ecce ibi omnes principes sedebant Elisama scriba et Dalaias filius Semeiae et Elnathan filius Achobor et Gamarias filius Saphan et Sedecias filius Ananiae et universi principes
et nuntiavit eis Micheas omnia verba quae audivit legente Baruch ex volumine in auribus populi
miserunt itaque omnes principes ad Baruch Iudi filium Nathaniae filii Selemiae filii Chusi dicentes volumen ex quo legisti audiente populo sume in manu tua et veni tulit ergo Baruch filius Neriae volumen in manu sua et venit ad eos
et dixerunt ad eum sede et lege haec in auribus nostris et legit Baruch in auribus eorum
igitur cum audissent omnia verba obstipuerunt unusquisque ad proximum suum et dixerunt ad Baruch nuntiare debemus regi omnes sermones istos
et interrogaverunt eum dicentes indica nobis quomodo scripsisti omnes sermones istos ex ore eius
dixit autem eis Baruch ex ore suo loquebatur quasi legens ad me omnes sermones istos et ego scribebam in volumine atramento
et dixerunt principes ad Baruch vade et abscondere tu et Hieremias et nemo sciat ubi sitis<CM>
et ingressi sunt ad regem in atrium porro volumen commendaverunt in gazofilacio Elisamae scribae et nuntiaverunt audiente rege omnes sermones
misitque rex Iudi ut sumeret volumen qui tollens illud de gazofilacio Elisamae scribae legit audiente rege et universis principibus qui stabant circa regem
rex autem sedebat in domo hiemali in mense nono et posita erat arula coram eo plena prunis
cumque legisset Iudi tres pagellas vel quattuor scidit illud scalpello scribae et proiecit in igne qui erat super arulam donec consumeretur omne volumen igni qui erat in arula
et non timuerunt neque sciderunt vestimenta sua rex et omnes servi eius qui audierunt universos sermones istos
verumtamen Elnathan et Dalaias et Gamarias contradixerunt regi ne conbureret librum et non audivit eos
et praecepit rex Hieremahel filio Ammelech et Saraiae filio Ezrihel et Selemiae filio Abdehel ut conprehenderent Baruch scribam et Hieremiam prophetam abscondit autem eos Dominus
et factum est verbum Domini ad Hieremiam postquam conbuserat rex volumen et sermones quos scripserat Baruch ex ore Hieremiae dicens
rursum tolle volumen aliud et scribe in eo omnes sermones priores qui erant in volumine primo quod conbusit Ioachim rex Iuda
et ad Ioachim regem Iuda dices haec dicit Dominus tu conbusisti volumen illud dicens quare scripsisti in eo adnuntians festinus veniet rex Babylonis et vastabit terram hanc et cessare faciet ex illa hominem et iumentum
propterea haec dicit Dominus contra Ioachim regem Iuda non erit ex eo qui sedeat super solium David et cadaver eius proicietur ad aestum per diem et ad gelu per noctem
et visitabo contra eum et contra semen eius et contra servos eius iniquitates suas et adducam super eos et super habitatores Hierusalem et super viros Iuda omne malum quod locutus sum ad eos et non audierunt
Hieremias autem tulit volumen aliud et dedit illud Baruch filio Neriae scribae qui scripsit in eo ex ore Hieremiae omnes sermones libri quem conbuserat Ioachim rex Iuda igni et insuper additi sunt sermones multo plures quam ante fuerant<CM>
et regnavit rex Sedecias filius Iosiae pro Iechonia filio Ioachim quem constituit regem Nabuchodonosor rex Babylonis in terra Iuda
et non oboedivit ipse et servi eius et populus terrae verbis Domini quae locutus est in manu Hieremiae prophetae
et misit rex Sedecias Iuchal filium Selemiae et Sophoniam filium Maasiae sacerdotem ad Hieremiam prophetam dicens ora pro nobis Dominum Deum nostrum
Hieremias autem libere ambulabat in medio populi non enim miserant eum in custodiam carceris igitur exercitus Pharao egressus est Aegyptum et audientes Chaldei qui obsidebant Hierusalem huiuscemodi nuntium recesserunt ab Hierusalem
et factum est verbum Domini ad Hieremiam prophetam dicens
haec dicit Dominus Deus Israhel sic dicetis regi Iuda qui misit vos ad me ad interrogandum ecce exercitus Pharaonis qui egressus est vobis in auxilium revertetur in terram suam in Aegyptum
et redient Chaldei et bellabunt contra civitatem hanc et capient eam et incendent igni
haec dicit Dominus nolite decipere animas vestras dicentes euntes abibunt et recedent a nobis Chaldei quia non abibunt
sed et si percusseritis omnem exercitum Chaldeorum qui proeliantur adversum vos et derelicti fuerint ex eis aliqui vulnerati singuli de tentorio suo consurgent et incendent civitatem hanc igni
ergo cum recessisset exercitus Chaldeorum ab Hierusalem propter exercitum Pharaonis<CM>
egressus est Hieremias de Hierusalem ut iret in terram Beniamin et divideret ibi possessionem in conspectu civium
cumque pervenisset ad portam Beniamin erat ibi custos portae per vices
<WTH37-12> nomine Hierias filius Selemiae filii Ananiae et adprehendit Hieremiam prophetam dicens ad Chaldeos profugis
<WTH37-13> et respondit Hieremias falsum est non fugio ad Chaldeos et non audivit eum sed conprehendit Hierias Hieremiam et adduxit eum ad principes
<WTH37-14> quam ob rem irati principes contra Hieremiam caesum eum miserunt in carcerem qui erat in domo Ionathan scribae ipse enim praepositus erat super carcerem
<WTH37-15> itaque ingressus est Hieremias in domum laci et in ergastula et sedit ibi Hieremias diebus multis
<WTH37-16> mittens autem rex Sedecias tulit eum et interrogavit in domo sua abscondite et dixit putasne est sermo a Domino et dixit Hieremias est et ait in manu regis Babylonis traderis
<WTH37-17> et dixit Hieremias ad regem Sedeciam quid peccavi tibi et servis tuis et populo tuo quia misisti me in domum carceris
<WTH37-18> ubi sunt prophetae vestri qui prophetabant vobis et dicebant non veniet rex Babylonis super vos et super terram hanc
<WTH37-19> nunc ergo audi obsecro domine mi rex valeat deprecatio mea in conspectu tuo et ne me remittas in domum Ionathan scribae ne moriar ibi
<WTH37-20> praecepit ergo rex Sedecias ut traderetur Hieremias in vestibulo carceris et daretur ei torta panis cotidie excepto pulmento donec consumerentur omnes panes de civitate et mansit Hieremias in vestibulo carceris<CM>
audivit autem Saphatias filius Matthan et Gedelias filius Phassur et Iuchal filius Selemiae et Phassur filius Melchiae sermones quos Hieremias loquebatur ad omnem populum dicens
haec dicit Dominus quicumque manserit in civitate hac morietur gladio et fame et peste qui autem profugerit ad Chaldeos vivet et erit anima eius sospes et vivens
haec dicit Dominus tradenda tradetur civitas haec in manu exercitus regis Babylonis et capiet eam
et dixerunt principes regi rogamus ut occidatur homo iste de industria enim dissolvit manus virorum bellantium qui remanserunt in civitate hac et manus universi populi loquens ad eos iuxta verba haec siquidem homo hic non quaerit pacem populi huius sed malum
et dixit rex Sedecias ecce ipse in manibus vestris est nec enim fas est regem vobis quicquam negare
tulerunt ergo Hieremiam et proiecerunt eum in lacu Melchiae filii Ammelech qui erat in vestibulo carceris et submiserunt Hieremiam in funibus et in lacum non erat aqua sed lutum descendit itaque Hieremias in caenum
audivit autem Abdemelech Aethiops vir eunuchus qui erat in domo regis quod misissent Hieremiam in lacum porro rex sedebat in porta Beniamin
et egressus est Abdemelech de domo regis et locutus est ad regem dicens
domine mi rex malefecerunt viri isti omnia quaecumque perpetrarunt contra Hieremiam prophetam mittentes eum in lacum ut moriatur ibi fame non sunt enim panes ultra in civitate
praecepit itaque rex Abdemelech Aethiopi dicens tolle tecum hinc triginta viros et leva Hieremiam prophetam de lacu antequam moriatur
adsumptis ergo Abdemelech secum viris ingressus est domum regis quae erat sub cellario et tulit inde veteres pannos et antiqua quae conputruerant et submisit ea ad Hieremiam in lacum per funiculos
dixitque Abdemelech Aethiops ad Hieremiam pone veteres pannos et haec scissa et putrida sub cubitu manuum tuarum et subter funes fecit ergo Hieremias sic
et extraxerunt Hieremiam funibus et eduxerunt eum de lacu mansit autem Hieremias in vestibulo carceris<CM>
et misit rex Sedecias et tulit ad se Hieremiam prophetam ad ostium tertium quod erat in domo Domini et dixit rex ad Hieremiam interrogo ego te sermonem ne abscondas a me aliquid
dixit autem Hieremias ad Sedeciam si adnuntiavero tibi numquid non interficies me et si consilium tibi dedero non me audies
iuravit ergo rex Sedecias Hieremiae clam dicens vivit Dominus qui fecit nobis animam hanc si occidero te et si tradidero te in manu virorum istorum qui quaerunt animam tuam
et dixit Hieremias ad Sedeciam haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel si profectus exieris ad principes regis Babylonis vivet anima tua et civitas haec non succendetur igni et salvus eris tu et domus tua
si autem non exieris ad principes regis Babylonis tradetur civitas haec in manu Chaldeorum et succendent eam igni et tu non effugies de manu eorum
et dixit rex Sedecias ad Hieremiam sollicitus sum propter Iudaeos qui transfugerunt ad Chaldeos ne forte tradar in manus eorum et inludant mihi
respondit autem Hieremias non te tradent audi quaeso vocem Domini quam ego loquor ad te et bene tibi erit et vivet anima tua
quod si nolueris egredi iste est sermo quem ostendit mihi Dominus
ecce omnes mulieres quae remanserunt in domo regis Iuda educentur ad principes regis Babylonis et ipsae dicent seduxerunt te et praevaluerunt adversum te viri pacifici tui demerserunt in caeno et lubrico pedes tuos et recesserunt a te
et omnes uxores tuae et filii tui educentur ad Chaldeos et non effugies manus eorum sed in manu regis Babylonis capieris et civitatem hanc conburet igni
dixit ergo Sedecias ad Hieremiam nullus sciat verba haec et non morieris
si autem audierint principes quia locutus sum tecum et venerint ad te et dixerint tibi indica nobis quid locutus sis cum rege ne celes nos et non te interficiemus et quid locutus est tecum rex
dices ad eos prostravi ego preces meas coram rege ne me reduci iuberet in domum Ionathan et ibi morerer
venerunt ergo omnes principes ad Hieremiam et interrogaverunt eum et locutus est eis iuxta omnia verba quae praeceperat ei rex et cessaverunt ab eo nihil enim fuerat auditum
mansit vero Hieremias in vestibulo carceris usque ad diem quo capta est Hierusalem et factum est ut caperetur Hierusalem<CM>
anno nono Sedeciae regis Iuda mense decimo venit Nabuchodonosor rex Babylonis et omnis exercitus eius ad Hierusalem et obsidebant eam
undecimo autem anno Sedeciae mense quarto quinta mensis aperta est civitas
et ingressi sunt omnes principes regis Babylonis et sederunt in porta media Neregel Sereser Semegar Nabu Sarsachim Rabsares Neregel Sereser Rebmag et omnes reliqui principes regis Babylonis
cumque vidisset eos Sedecias rex Iuda et omnes viri bellatores fugerunt et egressi sunt nocte de civitate per viam horti regis et per portam quae erat inter duos muros et egressi sunt ad viam deserti
persecutus est autem eos exercitus Chaldeorum et conprehenderunt Sedeciam in campo solitudinis hiericuntinae et captum adduxerunt ad Nabuchodonosor regem Babylonis in Reblatha quae est in terra Emath et locutus est ad eum iudicia
et occidit rex Babylonis filios Sedeciae in Reblatha in oculis eius et omnes nobiles Iuda occidit rex Babylonis
oculos quoque Sedeciae eruit et vinxit eum conpedibus ut duceretur in Babylonem
domum quoque regis et domum vulgi succenderunt Chaldei igni et murum Hierusalem subverterunt
et reliquias populi quae remanserunt in civitate et perfugas qui transfugerant ad eum et superfluos vulgi qui remanserant transtulit Nabuzardan magister militum in Babylonem
et de plebe pauperum qui nihil penitus habebant dimisit Nabuzardan magister militum in terra Iuda et dedit eis vineas et cisternas in die illa<CM>
praeceperat autem Nabuchodonosor rex Babylonis de Hieremia Nabuzardan magistro militiae dicens
tolle illum et pone super eum oculos tuos nihilque ei mali facias sed ut voluerit sic facies ei
misit ergo Nabuzardan princeps militiae et Nabu et Sesban et Rabsares et Neregel et Sereser et Rebmag et omnes optimates regis Babylonis
miserunt et tulerunt Hieremiam de vestibulo carceris et tradiderunt eum Godoliae filio Ahicam filii Saphan ut intraret domum et habitaret in populo
ad Hieremiam autem factus fuerat sermo Domini cum clausus esset in vestibulo carceris dicens
vade et dic Abdemelech Aethiopi dicens haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego inducam sermones meos super civitatem hanc in malum et non in bonum et erunt in conspectu tuo in die illa
et liberabo te in die illa ait Dominus et non traderis in manus virorum quos tu formidas
sed eruens liberabo te et gladio non cades sed erit tibi anima tua in salutem quia in me habuisti fiduciam ait Dominus<CM>
sermo qui factus est ad Hieremiam a Domino postquam dimissus est a Nabuzardan magistro militiae de Rama quando tulit eum vinctum catenis in medio omnium qui migrabant de Hierusalem et Iuda et ducebantur in Babylonem
tollens ergo princeps militiae Hieremiam dixit ad eum Dominus Deus tuus locutus est malum hoc super locum istum
et adduxit et fecit Dominus sicut locutus est quia peccastis Domino et non audistis vocem eius et factus est vobis sermo hic
nunc ergo ecce solvi te hodie de catenis quae sunt in manibus tuis si placet tibi ut venias mecum in Babylonem veni et ponam oculos meos super te si autem displicet tibi venire mecum in Babylonem reside ecce omnis terra in conspectu tuo quod elegeris et quo placuerit tibi ut vadas illuc perge
et mecum noli venire sed habita apud Godoliam filium Ahicam filii Saphan quem praeposuit rex Babylonis civitatibus Iudaeae habita ergo cum eo in medio populi vel quocumque placuerit tibi ut vadas vade dedit quoque ei magister militiae cibaria et munuscula et dimisit eum
venit autem Hieremias ad Godoliam filium Ahicam in Masphat et habitavit cum eo in medio populi qui relictus fuerat in terra<CM>
cum ergo audissent omnes principes exercitus qui dispersi fuerant per regiones ipsi et socii eorum quod praefecisset rex Babylonis Godoliam filium Ahicam terrae et quod commendasset ei viros et mulieres et parvulos et de pauperibus terrae qui non fuerant translati in Babylonem
venerunt ad Godoliam in Masphat et Ismahel filius Nathaniae et Iohanan et Ionathan filii Caree et Sareas filius Thenoemeth et filii Offi qui erat de Nethophathi et Iezonias filius Maachathi ipsi et viri eorum
et iuravit eis Godolias filius Ahicam filii Saphan et comitibus eorum dicens nolite timere servire Chaldeis habitate in terra et servite regi Babylonis et bene erit vobis
ecce ego habito in Masphat ut respondeam praecepto Chaldeorum qui mittuntur ad nos vos autem colligite vindemiam et messem et oleum et condite in vasis vestris et manete in urbibus vestris quas tenetis
sed et omnes Iudaei qui erant in Moab et in filiis Ammon et in Idumea et in universis regionibus audito quod dedisset rex Babylonis reliquias in Iudaeam et quod praeposuisset super eos Godoliam filium Ahicam filii Saphan
reversi sunt inquam omnes Iudaei de universis locis ad quae profugerant et venerunt in terram Iuda ad Godoliam in Masphat et collegerunt vinum et messem multam nimis
Iohanan autem filius Caree et omnes principes exercitus qui dispersi erant in regionibus venerunt ad Godoliam in Masphat
et dixerunt ei scito quia Baalis rex filiorum Ammon misit Ismahel filium Nathaniae percutere animam tuam et non credidit eis Godolias filius Ahicam
Iohanan vero filius Caree dixit ad Godoliam seorsum in Masphat loquens ibo et percutiam Ismahel filium Nathaniae nullo sciente ne interficiat animam tuam et dissipentur omnes Iudaei qui congregati sunt ad te et peribunt reliquiae Iuda
et ait Godolias filius Ahicam ad Iohanan filium Caree noli facere verbum hoc falsum enim tu loqueris de Ismahel<CM>
et factum est in mense septimo venit Ismahel filius Nathaniae filii Elisama de semine regali et optimates regis et decem viri cum eo ad Godoliam filium Ahicam in Masphat et comederunt ibi panes simul in Masphat
surrexit autem Ismahel filius Nathaniae et decem viri qui erant cum eo et percusserunt Godoliam filium Ahicam filii Saphan gladio et interfecerunt eum quem praefecerat rex Babylonis terrae
omnes quoque Iudaeos qui erant cum Godolia in Masphat et Chaldeos qui repperti sunt ibi et viros bellatores percussit Ismahel
secundo autem die postquam occiderat Godoliam nullo adhuc sciente
venerunt viri de Sychem et de Silo et de Samaria octoginta viri rasi barbam et scissis vestibus et squalentes munera et tus habebant in manu ut offerrent in domo Domini
egressus ergo Ismahel filius Nathaniae in occursum eorum de Masphat incedens et plorans ibat cum autem occurrisset eis dixit ad eos venite ad Godoliam filium Ahicam
qui cum venissent ad medium civitatis interfecit eos Ismahel filius Nathaniae circa medium laci ipse et viri qui erant cum eo
decem autem viri repperti sunt inter eos qui dixerunt ad Ismahel noli occidere nos quia habemus thesauros in agro frumenti et hordei et olei et mellis et cessavit et non interfecit eos cum fratribus suis
lacus autem in quem proiecerat Ismahel omnia cadavera virorum quos percussit propter Godoliam ipse est quem fecit rex Asa propter Baasa regem Israhel ipsum replevit Ismahel filius Nathaniae occisis
et captivas duxit Ismahel omnes reliquias populi qui erant in Masphat filias regis et universum populum qui remanserat in Masphat quos commendarat Nabuzardan princeps militiae Godoliae filio Ahicam et cepit eos Ismahel filius Nathaniae et abiit ut transiret ad filios Ammon<CM>
audivit autem Iohanan filius Caree et omnes principes bellatorum qui erant cum eo omne malum quod fecerat Ismahel filius Nathaniae
et adsumptis universis viris profecti sunt ut bellarent adversum Ismahel filium Nathaniae et invenerunt eum ad aquas Multas quae sunt in Gabaon
cumque vidisset omnis populus qui erat cum Ismahel Iohanan filium Caree et universos principes bellatorum qui erant cum eo laetati sunt
et reversus est omnis populus quem ceperat Ismahel in Masphat reversusque abiit ad Iohanan filium Caree
Ismahel autem filius Nathaniae fugit cum octo viris a facie Iohanan et abiit ad filios Ammon
tulit ergo Iohanan filius Caree et omnes principes bellatorum qui erant cum eo universas reliquias vulgi quas reduxerat ab Ismahel filio Nathaniae de Masphat postquam percussit Godoliam filium Ahicam fortes viros ad proelium et mulieres et pueros et eunuchos quos reduxerat de Gabaon
et abierunt et sederunt peregrinantes in Chamaam quae est iuxta Bethleem ut pergerent et introirent Aegyptum
a facie Chaldeorum timebant enim eos quia percusserat Ismahel filius Nathaniae Godoliam filium Ahicam quem praeposuerat rex Babylonis in terra Iuda<CM>
et accesserunt omnes principes bellatorum et Iohanan filius Caree et Iezonias filius Osaiae et reliquum vulgus a parvo usque ad magnum
dixeruntque ad Hieremiam prophetam cadat oratio nostra in conspectu tuo et ora pro nobis ad Dominum Deum tuum pro universis reliquiis istis quia derelicti sumus pauci de pluribus sicut oculi tui nos intuentur
et adnuntiet nobis Dominus Deus tuus viam per quam pergamus et verbum quod faciamus
dixit autem ad eos Hieremias propheta audivi ecce ego oro ad Dominum Deum vestrum secundum verba vestra omne verbum quodcumque responderit mihi indicabo vobis nec celabo vos quicquam
et illi dixerunt ad Hieremiam sit Dominus inter nos testis veritatis et fidei si non iuxta omne verbum in quo miserit te Dominus Deus tuus ad nos sic faciemus
sive bonum est sive malum voci Domini Dei nostri ad quem mittimus te oboediemus ut bene sit nobis cum audierimus vocem Domini Dei nostri<CM>
cum autem conpleti essent decem dies factum est verbum Domini ad Hieremiam
vocavitque Iohanan filium Caree et omnes principes bellatorum qui erant cum eo et universum populum a minimo usque ad magnum
et dixit ad eos haec dicit Dominus Deus Israhel ad quem misistis me ut prosternerem preces vestras in conspectu eius
si quiescentes manseritis in terra hac aedificabo vos et non destruam plantabo et non evellam iam enim placatus sum super malo quod feci vobis
nolite timere a facie regis Babylonis quem vos pavidi formidatis nolite eum metuere dicit Dominus quia vobiscum sum ego ut salvos faciam vos et eruam de manu eius
et dabo vobis misericordiam et miserebor vestri et habitare vos faciam in terra vestra
si autem dixeritis vos non habitabimus in terra ista nec audiemus vocem Domini Dei nostri
dicentes nequaquam sed ad terram Aegypti pergemus ubi non videbimus bellum et clangorem tubae non audiemus et famem non sustinebimus et ibi habitabimus
propter hoc nunc audite verbum Domini reliquiae Iuda haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel si posueritis faciem vestram ut ingrediamini Aegyptum et intraveritis ut ibi habitetis
gladium quem vos formidatis ibi conprehendet vos in terra Aegypti et fames pro qua estis solliciti adherebit vobis in Aegypto et ibi moriemini
omnesque viri qui posuerint faciem suam ut ingrediantur Aegyptum et habitent ibi morientur gladio et fame et peste nullus de eis remanebit nec effugient a facie mali quod ego adferam super eos
quia haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel sicut conflatus est furor meus et indignatio mea super habitatores Hierusalem sic conflabitur indignatio mea super vos cum ingressi fueritis Aegyptum et eritis in iusiurandum et in stuporem et in maledictum et in obprobrium et nequaquam ultra videbitis locum istum
verbum Domini super vos reliquiae Iuda nolite intrare Aegyptum scientes scietis quia obtestatus sum vobis hodie
quia decepistis animas vestras vos enim misistis me ad Dominum Deum nostrum dicentes ora pro nobis ad Dominum Deum nostrum et iuxta omnia quaecumque dixerit tibi Dominus Deus noster sic adnuntia nobis et faciemus
et adnuntiavi vobis hodie et non audistis vocem Domini Dei vestri super universis pro quibus misit me ad vos
nunc ergo scientes scietis quia gladio et fame et peste moriemini in loco ad quem voluistis intrare ut habitaretis ibi<CM>
factum est autem cum conplesset Hieremias loquens ad populum universos sermones Domini Dei eorum pro quibus miserat eum Dominus Deus eorum ad illos omnia verba haec
dixit Azarias filius Osaiae et Iohanan filius Caree et omnes viri superbi dicentes ad Hieremiam mendacium tu loqueris non misit te Dominus Deus noster dicens ne ingrediamini Aegyptum ut habitetis illuc
sed Baruch filius Neriae incitat te adversum nos ut tradat nos in manibus Chaldeorum ut interficiat nos et transduci faciat in Babylonem
et non audivit Iohanan filius Caree et omnes principes bellatorum et universus populus vocem Domini ut maneret in terra Iuda
sed tollens Iohanan filius Caree et universi principes bellatorum universos reliquiarum Iuda qui reversi fuerant de cunctis gentibus ad quas fuerant ante dispersi ut habitarent in terra Iuda
viros et mulieres et parvulos et filias regis et omnem animam quam reliquerat Nabuzardan princeps militiae cum Godolia filio Ahicam filii Saphan et Hieremiam prophetam et Baruch filium Neriae
et ingressi sunt terram Aegypti quia non oboedierunt voci Domini et venerunt usque ad Tafnas<CM>
et factus est sermo Domini ad Hieremiam in Tafnis dicens
sume in manu tua lapides grandes et absconde eos in crypta quae est sub muro latericio in porta domus Pharaonis in Tafnis cernentibus viris iudaeis
et dices ad eos haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego mittam et adsumam Nabuchodonosor regem Babylonis servum meum et ponam thronum eius super lapides istos quos abscondi et statuet solium suum super eos
veniensque percutiet terram Aegypti quos in morte in morte et quos in captivitate in captivitate et quos in gladio in gladio
et succendet ignem in delubris deorum Aegypti et conburet ea et captivos ducet illos et amicietur terra Aegypti sicut amicitur pastor pallio suo et egredietur inde in pace
et conteret statuas domus Solis quae sunt in terra Aegypti et delubra deorum Aegypti conburet igni<CM>
verbum quod factum est ad Hieremiam ad omnes Iudaeos qui habitant in terra Aegypti habitantes in Magdolo et in Tafnis et in Memphis et in terra Fatures dicens
haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel vos vidistis omne malum istud quod adduxi super Hierusalem et super omnes urbes Iuda et ecce sunt desertae hodie et non est in eis habitator
propter malitiam quam fecerunt ut me ad iracundiam provocarent et irent et sacrificarent et colerent deos alienos quos nesciebant et illi et vos et patres vestri
et misi ad vos omnes servos meos prophetas de nocte consurgens mittensque et dicens nolite facere verbum abominationis huius quam odi
et non audierunt nec inclinaverunt aurem suam ut converterentur a malis suis et non sacrificarent diis alienis
et conflata est indignatio mea et furor meus et succensa est in civitatibus Iuda et in plateis Hierusalem et versae sunt in solitudinem et vastitatem secundum diem hanc
et nunc haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel quare vos facitis malum grande contra animas vestras ut intereat ex vobis vir et mulier parvulus et lactans de medio Iudae nec relinquatur vobis quicquam residuum
provocantes me in operibus manuum vestrarum sacrificando diis alienis in terra Aegypti in quam ingressi estis ut habitetis ibi et dispereatis et sitis in maledictionem et in obprobrium cunctis gentibus terrae
numquid obliti estis mala patrum vestrorum et mala regum Iuda et mala uxorum eius et mala vestra et mala uxorum vestrarum quae fecerunt in terra Iuda et in regionibus Hierusalem
non sunt mundati usque ad diem hanc et non timuerunt et non ambulaverunt in lege et in praeceptis meis quae dedi coram vobis et coram patribus vestris
ideo haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego pono faciem meam in vobis in malum et disperdam omnem Iudam
et adsumam reliquias Iudae qui posuerunt facies suas ut ingrederentur terram Aegypti et habitarent ibi et consumentur omnes in terra Aegypti cadent in gladio et in fame consumentur a minimo usque ad maximum in gladio et in fame morientur et erunt in iusiurandum et in miraculum et in maledictionem et in obprobrium
et visitabo habitatores terrae Aegypti sicut visitavi super Hierusalem in gladio et in fame et in peste
et non erit qui effugiat et sit residuus de reliquiis Iudaeorum qui vadunt ut peregrinentur in terra Aegypti et revertantur in terram Iuda ad quam ipsi elevant animas suas ut revertantur et habitent ibi non revertentur nisi qui fugerint<CM>
responderunt autem Hieremiae omnes viri scientes quod sacrificarent uxores eorum diis alienis et universae mulieres quarum stabat multitudo grandis et omnis populus habitantium in terra Aegypti in Fatures dicens
sermonem quem locutus es ad nos in nomine Domini non audiemus ex te
sed facientes faciemus omne verbum quod egreditur de ore nostro ut sacrificemus Reginae caeli et libemus ei libamina sicut fecimus nos et patres nostri reges nostri et principes nostri in urbibus Iuda et in plateis Hierusalem et saturati sumus panibus et bene nobis erat malumque non vidimus
ex eo autem quo cessavimus sacrificare Reginae caeli et libare ei libamina indigemus omnibus et gladio et fame consumpti sumus
quod si nos sacrificamus Reginae caeli et libamus ei libamina numquid sine viris nostris fecimus ei placentas ad colendum eam et liba libandi<CM>
et dixit Hieremias ad omnem populum adversum viros et adversum mulieres et adversum universam plebem qui responderant ei verbum dicens
numquid non sacrificium quod sacrificastis in civitatibus Iuda et in plateis Hierusalem vos et patres vestri reges vestri et principes vestri et populus terrae horum recordatus est Dominus et ascendit super cor eius
et non poterat Dominus ultra portare propter malitiam studiorum vestrorum et propter abominationes quas fecistis et facta est terra vestra in desolationem et in stuporem et in maledictum eo quod non sit habitator sicut est dies haec
propterea quod sacrificaveritis idolis et peccaveritis Domino et non audieritis vocem Domini et in lege et in praeceptis et in testimoniis eius non ambulaveritis idcirco evenerunt vobis mala haec sicut est dies haec
dixit autem Hieremias ad omnem populum et ad universas mulieres audite verbum Domini omnis Iuda qui estis in terra Aegypti
haec inquit Dominus exercituum Deus Israhel dicens vos et uxores vestrae locuti estis ore vestro et manibus vestris implestis dicentes faciamus vota nostra quae vovimus ut sacrificemus Reginae caeli et libemus ei libamina implestis vota vestra et opere perpetrastis ea
ideo audite verbum Domini omnis Iuda qui habitatis in terra Aegypti ecce ego iuravi in nomine meo magno ait Dominus quia nequaquam ultra nomen meum vocabitur ex ore omnis viri iudaei dicentis vivit Dominus Deus in omni terra Aegypti
ecce ego vigilabo super eos in malum et non in bonum et consumentur omnes viri Iuda qui sunt in terra Aegypti gladio et fame donec penitus consumantur
et qui fugerint gladium revertentur de terra Aegypti in terram Iuda viri pauci et scient omnes reliquiae Iuda ingredientium terram Aegypti ut habitent ibi cuius sermo conpleatur meus an illorum
et hoc vobis signum ait Dominus quod visitem ego super vos in loco isto ut sciatis quia vere conplebuntur sermones mei contra vos in malum
haec dicit Dominus ecce ego tradam Pharaonem Efree regem Aegypti in manu inimicorum eius et in manu quaerentium animam illius sicut tradidi Sedeciam regem Iuda in manu Nabuchodonosor regis Babylonis inimici sui et quaerentis animam eius<CM>
verbum quod locutus est Hieremias propheta ad Baruch filium Neri cum scripsisset verba haec in libro de ore Hieremiae anno quarto Ioachim filii Iosiae regis Iuda dicens
haec dicit Dominus Deus Israhel ad te Baruch
dixisti vae misero mihi quoniam addidit Dominus dolorem dolori meo laboravi in gemitu meo et requiem non inveni
haec dices ad eum sic dicit Dominus ecce quos aedificavi ego destruo et quos plantavi ego evello et universam terram hanc
et tu quaeris tibi grandia noli quaerere quia ecce ego adducam malum super omnem carnem ait Dominus et dabo tibi animam tuam in salutem in omnibus locis ad quaecumque perrexeris<CM>
quod factum est verbum Domini ad Hieremiam prophetam contra gentes
ad Aegyptum adversum exercitum Pharaonis Nechao regis Aegypti qui erat iuxta flumen Eufraten in Charchamis quem percussit Nabuchodonosor rex Babylonis in quarto anno Ioachim filii Iosiae regis Iuda
praeparate scutum et clypeum et procedite ad bellum
iungite equos et ascendite equites state in galeis polite lanceas induite vos loricis
quid igitur vidi ipsos pavidos et terga vertentes fortes eorum caesos fugerunt conciti nec respexerunt terror undique ait Dominus
non fugiat velox nec salvari se putet fortis ad aquilonem iuxta flumen Eufraten victi sunt et ruerunt
quis est iste qui quasi flumen ascendit et veluti fluviorum intumescunt gurgites eius
Aegyptus fluminis instar ascendet et velut flumina movebuntur fluctus eius et dicet ascendens operiam terram perdam civitatem et habitatores eius
ascendite equos et exultate in curribus et procedant fortes Aethiopia et Lybies tenentes scutum et Lydii arripientes et iacientes sagittas
dies autem ille Domini Dei exercituum dies ultionis ut sumat vindictam de inimicis suis devorabit gladius et saturabitur et inebriabitur sanguine eorum victima enim Domini exercituum in terra aquilonis iuxta flumen Eufraten
ascende in Galaad et tolle resinam virgo filia Aegypti frustra multiplicas medicamina sanitas non erit tibi<CM>
audierunt gentes ignominiam tuam et ululatus tuus replevit terram quia fortis inpegit in fortem ambo pariter conciderunt
verbum quod locutus est Dominus ad Hieremiam prophetam super eo quod venturus esset Nabuchodonosor rex Babylonis et percussurus terram Aegypti
adnuntiate Aegypto et auditum facite Magdolo et resonet in Memphis et in Tafnis dicite sta et praepara te quia devoravit gladius ea quae per circuitum tuum sunt
quare conputruit fortis tuus non stetit quoniam Dominus subvertit eum
multiplicavit ruentes ceciditque vir ad proximum suum et dicent surge et revertamur ad populum nostrum et ad terram nativitatis nostrae a facie gladii columbae
vocate nomen Pharao regis Aegypti Tumultum adduxit tempus
vivo ego inquit Rex Dominus exercituum nomen eius quoniam sicut Thabor in montibus et sicut Carmelus in mari veniet
vasa transmigrationis fac tibi habitatrix filia Aegypti quia Memphis in solitudinem erit et deseretur inhabitabilis
vitula eligans atque formonsa Aegyptus stimulator ab aquilone veniet ei
mercennarii quoque eius qui versabantur in medio eius quasi vituli saginati versi sunt et fugerunt simul nec stare potuerunt quia dies interfectionis eorum venit super eos tempus visitationis eorum
vox eius quasi aeris sonabit quoniam cum exercitu properabunt et cum securibus venient ei quasi ligna caedentes
succiderunt saltum eius ait Dominus qui supputari non potest multiplicati sunt super lucustas et non est eis numerus
confusa est filia Aegypti et tradita in manu populi aquilonis
dixit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego visitabo super tumultum Alexandriae et super Pharao et super Aegyptum et super deos eius et super reges eius et super Pharao et super eos qui confidunt in eo
et dabo eos in manu quaerentium animam eorum et in manu Nabuchodonosor regis Babylonis et in manu servorum eius et post haec habitabitur sicut diebus pristinis ait Dominus
et tu ne timeas serve meus Iacob et ne paveas Israhel quia ecce ego salvum te faciam de longinquo et semen tuum de terra captivitatis suae et revertetur Iacob et quiescet et prosperabitur et non erit qui exterreat eum
et tu noli timere serve meus Iacob ait Dominus quia tecum ego sum quia consumam ego cunctas gentes ad quas eieci te te vero non consumam sed castigabo te in iudicio nec quasi innocenti parcam tibi<CM>
quod factum est verbum Domini ad Hieremiam prophetam contra Palestinos antequam percuteret Pharao Gazam
haec dicit Dominus ecce aquae ascendunt ab aquilone et erunt quasi torrens inundans et operient terram et plenitudinem eius urbem et habitatores eius clamabunt homines et ululabit omnis habitator terrae
ab strepitu pompae armorum et bellatorum eius a commotione quadrigarum eius et multitudine rotarum illius non respexerunt patres filios manibus dissolutis
pro adventu diei in quo vastabuntur omnes Philisthim et dissipabitur Tyrus et Sidon cum omnibus reliquis auxiliis suis depopulatus est enim Dominus Palestinos reliquias insulae Cappadociae
venit calvitium super Gazam conticuit Ascalon et reliquiae vallis earum usquequo concideris
o mucro Domini usquequo non quiescis ingredere in vaginam tuam refrigerare et sile
quomodo quiescet cum Dominus praeceperit ei adversus Ascalonem et adversus maritimas eius regiones ibique condixerit illi<CM>
ad Moab haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel vae super Nabo quoniam vastata est et confusa capta est Cariathaim confusa est fortis et tremuit
non est ultra exultatio in Moab contra Esebon cogitaverunt malum venite et disperdamus eam de gente ergo silens conticesces sequeturque te gladius
vox clamoris de Oronaim vastitas et contritio magna
contrita est Moab adnuntiate clamorem parvulis eius
per ascensum enim Luaith plorans ascendet in fletu quoniam in descensu Oronaim hostes ululatum contritionis audierunt
fugite salvate animas vestras et eritis quasi myrice in deserto
pro eo enim quod habuisti fiduciam in munitionibus tuis et in thesauris tuis tu quoque capieris et ibit Chamos in transmigrationem sacerdotes eius et principes eius simul
et veniet praedo ad omnem urbem et urbs nulla salvabitur et peribit vallis et dissipabuntur campestria quoniam dixit Dominus
date florem Moab quia floriens egredietur et civitates eius desertae erunt et inhabitabiles
maledictus qui facit opus Domini fraudulenter et maledictus qui prohibet gladium suum a sanguine
fertilis fuit Moab ab adulescentia sua et requievit in fecibus suis nec transfusus est de vase in vas et in transmigrationem non abiit idcirco permansit gustus eius in eo et odor eius non est inmutatus
propterea ecce dies veniunt dicit Dominus et mittam ei ordinatores et stratores laguncularum et sternent eum et vasa eius exhaurient et lagoenas eorum conlident
et confundetur Moab a Chamos sicut confusa est domus Israhel a Bethel in qua habebat fiduciam<CM>
quomodo dicitis fortes sumus et viri robusti ad proeliandum
vastata est Moab et civitates illius ascenderunt et electi iuvenes eius descenderunt in occisionem ait Rex Dominus exercituum nomen ei
prope est interitus Moab ut veniat et malum eius velociter adcurret nimis
consolamini eum omnes qui estis in circuitu eius et universi qui scitis nomen eius dicite quomodo confracta est virga fortis baculus gloriosus
descende de gloria et sede in siti habitatio filiae Dibon quoniam vastator Moab ascendet ad te dissipabit munitiones tuas
in via sta et prospice habitatio Aroer interroga fugientem et eum qui evasit dic quid accidit
confusus est Moab quoniam victus est ululate et clamate adnuntiate in Arnon quoniam vastata est Moab
et iudicium venit ad terram campestrem super Helon et super Iaesa et super Mefath
et super Dibon et super Nabo et super domum Deblathaim
et super Cariathaim et super Bethgamul et super Bethmaon
et super Carioth et super Bosra et super omnes civitates terrae Moab quae longe et quae prope sunt
abscisum est cornu Moab et brachium eius contritum est ait Dominus
inebriate eum quoniam contra Dominum erectus est et adlidet manum Moab in vomitu suo et erit in derisum etiam ipse
fuit enim in derisum tibi Israhel quasi inter fures repperisses eum propter verba ergo tua quae adversum illum locutus es captivus duceris
relinquite civitates et habitate in petra habitatores Moab et estote quasi columba nidificans in summo ore foraminis
audivimus superbiam Moab superbus est valde sublimitatem eius et arrogantiam et superbiam et altitudinem cordis illius
ego scio ait Dominus iactantiam eius et quod non sit iuxta eam virtus eius nec iuxta quod poterat conata sit facere
ideo super Moab heiulabo et ad Moab universam clamabo ad viros muri fictilis lamentantes
de planctu Iazer plorabo tibi vinea Sobema propagines tuae transierunt mare usque ad mare Iazer pervenerunt super messem tuam et vindemiam tuam praedo inruit
ablata est laetitia et exultatio de Carmelo et de terra Moab et vinum de torcularibus sustuli nequaquam calcator uvae solitum celeuma cantabit
de clamore Esebon usque Eleale et Iaesa dederunt vocem suam a Segor usque ad Oronaim vitula conternante aquae quoque Namrim pessimae erunt
et auferam de Moab ait Dominus offerentem in excelsis et sacrificantem diis eius
propterea cor meum ad Moab quasi tibiae resonabit et cor meum ad viros muri fictilis dabit sonitum tibiarum quia plus fecit quam potuit idcirco perierunt
omne enim caput calvitium et omnis barba rasa erit in cunctis manibus conligatio et super omne dorsum cilicium
super omnia tecta Moab et in plateis eius omnis planctus quia contrivi Moab sicut vas inutile ait Dominus
quomodo victa est et ululaverunt quomodo deiecit cervicem Moab et confusus est eritque Moab in derisum et in exemplum omnibus in circuitu suo
haec dicit Dominus ecce quasi aquila evolabit et extendet alas suas ad Moab
capta est Carioth et munitiones conprehensae sunt et erit cor fortium Moab in die illa sicut cor mulieris parturientis
et cessabit Moab esse populus quoniam contra Dominum gloriatus est
pavor et fovea et laqueus super te o habitator Moab ait Dominus
qui fugit a facie pavoris cadet in foveam et qui conscenderit de fovea capietur laqueo adducam enim super Moab annum visitationis eorum dicit Dominus
in umbra Esebon steterunt de laqueo fugientes quia ignis egressus est de Esebon et flamma de medio Seon et devorabit partem Moab et verticem filiorum tumultus
vae tibi Moab peristi popule Chamos quia conprehensi sunt filii tui et filiae tuae in captivitatem
et convertam captivitatem Moab in novissimis diebus ait Dominus hucusque iudicia Moab<CM>
ad filios Ammon haec dicit Dominus numquid filii non sunt Israhel aut heres non est ei cur igitur hereditate possedit Melchom Gad et populus eius in urbibus eius habitavit
ideo ecce dies veniunt dicit Dominus et auditum faciam super Rabbath filiorum Ammon fremitum proelii et erit in tumulum dissipata filiaeque eius igni succendentur et possidebit Israhel possessores suos dicit Dominus
ulula Esebon quoniam vastata est Ahi clamate filiae Rabbath accingite vos ciliciis plangite et circuite per sepes quia Melchom in transmigratione ducetur sacerdotes eius et principes eius simul
quid gloriaris in vallibus defluxit vallis tua filia delicata quae confidebas in thesauris tuis et dicebas quis veniet ad me
ecce ego inducam super te terrorem ait Dominus Deus exercituum ab omnibus qui sunt in circuitu tuo et dispergemini singuli a conspectu vestro nec erit qui congreget fugientem
et post haec reverti faciam captivos filiorum Ammon ait Dominus<CM>
ad Idumeam haec dicit Dominus exercituum numquid non est ultra sapientia in Theman periit consilium a filiis inutilis facta est sapientia eorum
fugite terga vertite descendite in voragine habitatores Dedan quoniam perditionem Esau adduxi super eum tempus visitationis eius
si vindemiatores venissent super te non reliquissent racemum si fures in nocte rapuissent quod sufficeret sibi
ego vero discoperui Esau revelavi abscondita eius et celari non poterit vastatum est semen eius et fratres eius et vicini eius et non erit
relinque pupillos tuos ego eos faciam vivere et viduae tuae in me sperabunt
quia haec dicit Dominus ecce quibus non erat iudicium ut biberent calicem bibentes bibent et tu quasi innocens relinqueris non eris innocens sed bibens bibes
quia per memet ipsum iuravi dicit Dominus quod in solitudinem et in obprobrium et in desertum et in maledictionem erit Bosra et omnes civitates eius erunt in solitudines sempiternas
auditum audivi a Domino et legatus ad gentes missus est congregamini et venite contra eam et consurgamus in proelium
ecce enim parvulum dedi te in gentibus contemptibilem inter homines
arrogantia tua decepit te et superbia cordis tui qui habitas in cavernis petrae et adprehendere niteris altitudinem collis cum exaltaveris quasi aquila nidum tuum inde detraham te dicit Dominus
et erit Idumea deserta omnis qui transibit per eam stupebit et sibilabit super omnes plagas eius
sicuti subversa est Sodoma et Gomorra et vicinae eius ait Dominus non habitabit ibi vir et non incolet eam filius hominis
ecce quasi leo ascendet de superbia Iordanis ad pulchritudinem robustam quia subito currere eum faciam ad illam et quis erit electus quem praeponam ei quis enim similis mei et quis sustinebit me et quis est iste pastor qui resistat vultui meo
propterea audite consilium Domini quod iniit de Edom et cogitationes eius quas cogitavit de habitatoribus Theman si non deiecerint eos parvuli gregis nisi dissipaverint cum eis habitaculum eorum
a voce ruinae eorum commota est terra clamor in mari Rubro auditus est vocis eius
ecce quasi aquila ascendet et evolabit et expandet alas suas super Bosram et erit cor fortium Idumeae in die illa quasi cor mulieris parturientis<CM>
ad Damascum confusa est Emath et Arfad quia auditum pessimum audierunt turbati sunt in mari sollicitudine quiescere non potuit
dissoluta est Damascus versa in fugam tremor adprehendit eam angustia et dolores tenuerunt eam quasi parturientem
quomodo dereliquerunt civitatem laudabilem urbem laetitiae
ideo cadent iuvenes eius in plateis eius et omnes viri proelii conticescent in die illa ait Dominus exercituum
et succendam ignem in muro Damasci et devorabit moenia Benadad<CM>
ad Cedar et ad regna Asor quae percussit Nabuchodonosor rex Babylonis haec dicit Dominus surgite ascendite ad Cedar et vastate filios orientis
tabernacula eorum et greges eorum capient pelles eorum et omnia vasa eorum et camelos eorum tollent sibi et vocabunt super eos formidinem in circuitu
fugite abite vehementer in voraginibus sedete qui habitatis Asor ait Dominus iniit enim contra vos Nabuchodonosor rex Babylonis consilium et cogitavit adversum vos cogitationes
consurgite et ascendite ad gentem quietam et habitantem confidenter ait Dominus non ostia non vectes ei soli habitant
et erunt cameli eorum in direptionem et multitudo iumentorum in praedam et dispergam eos in omnem ventum qui sunt adtonsi in comam et ex omni confinio eorum adducam interitum super eos ait Dominus
et erit Asor in habitaculum draconum deserta usque in aeternum non manebit ibi vir nec incolet eam filius hominis<CM>
quod factum est verbum Domini ad Hieremiam prophetam adversus Aelam in principio regni Sedeciae regis Iuda dicens
haec dicit Dominus exercituum ecce ego confringam arcum Aelam summam fortitudinem eorum
et inducam super Aelam quattuor ventos a quattuor plagis caeli et ventilabo eos in omnes ventos istos et non erit gens ad quam non perveniant profugi Aelam
et pavere faciam Aelam coram inimicis suis et in conspectu quaerentium animam eorum et adducam super eos malum iram furoris mei dicit Dominus et emittam post eos gladium donec consumam eos
et ponam solium meum in Aelam et perdam inde reges et principes ait Dominus
in novissimis autem diebus reverti faciam captivos Aelam dicit Dominus<CM>
verbum quod locutus est Dominus de Babylone et de terra Chaldeorum in manu Hieremiae prophetae
adnuntiate in gentibus et auditum facite levate signum praedicate et nolite celare dicite capta est Babylon confusus est Bel victus est Marodach confusa sunt sculptilia eius superata sunt idola eorum
quoniam ascendit contra eam gens ab aquilone quae ponet terram eius in solitudinem et non erit qui habitet in ea ab homine usque ad pecus et moti sunt et abierunt
in diebus illis et in tempore illo ait Dominus venient filii Israhel ipsi et filii Iuda simul ambulantes et flentes properabunt et Dominum Deum suum quaerent
in Sion interrogabunt viam huc facies eorum venient et adponentur ad Dominum foedere sempiterno quod nulla oblivione delebitur
grex perditus factus est populus meus pastores eorum seduxerunt eos feceruntque vagari in montibus de monte in collem transierunt obliti sunt cubilis sui
omnes qui invenerunt comederunt eos et hostes eorum dixerunt non peccavimus pro eo quod peccaverunt Domino decori iustitiae et expectationi patrum eorum Domino
recedite de medio Babylonis et de terra Chaldeorum egredimini et estote quasi hedi ante greges<CM>
quoniam ecce ego suscito et adducam in Babylonem congregationem gentium magnarum de terra aquilonis et praeparabuntur adversum eam et inde capietur sagitta eius quasi viri fortis interfectoris non revertetur vacua
et erit Chaldea in praedam omnes vastantes eam replebuntur ait Dominus
quoniam exultatis et magna loquimini diripientes hereditatem meam quoniam effusi estis sicut vitulus super herbam et mugistis ut tauri
confusa est mater vestra nimis et adaequata pulveri quae genuit vos ecce novissima erit in gentibus deserta invia et arens
ab ira Domini non habitabitur sed redigetur tota in solitudinem omnis qui transit per Babylonem stupebit et sibilabit super universis plagis eius
praeparamini contra Babylonem per circuitum omnes qui intenditis arcum debellate eam non parcatis iaculis quia Domino peccavit
clamate adversus eam ubique dedit manum ceciderunt fundamenta eius destructi sunt muri eius quoniam ultio Domini est ultionem accipite de ea sicut fecit facite ei
disperdite satorem de Babylone et tenentem falcem in tempore messis a facie gladii columbae unusquisque ad populum suum convertetur et singuli ad terram suam fugient
grex dispersus Israhel leones eiecerunt eum primus comedit eum rex Assur iste novissimus exossavit eum Nabuchodonosor rex Babylonis
propterea haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel ecce ego visitabo regem Babylonis et terram eius sicut visitavi regem Assur
et reducam Israhel ad habitaculum suum et pascetur Carmelum et Basan et in monte Ephraim et Galaad saturabitur anima eius
in diebus illis et in tempore illo ait Dominus quaeretur iniquitas Israhel et non erit et peccatum Iuda et non invenietur quoniam propitius ero eis quos reliquero<CM>
super terram dominantium ascende et super habitatores eius visita dissipa et interfice quae post eos sunt ait Dominus et fac iuxta omnia quae praecepi tibi
vox belli in terra et contritio magna
quomodo confractus est et contritus est malleus universae terrae quomodo versa est in desertum Babylon in gentibus
inlaqueavi te et capta es Babylon et nesciebas inventa es et adprehensa quoniam Dominum provocasti
aperuit Dominus thesaurum suum et protulit vasa irae suae quoniam opus est Domino Deo exercituum in terra Chaldeorum
venite ad eam ab extremis finibus aperite ut exeant qui conculcent eam tollite de via lapides et redigite in acervos et interficite eam nec sit quicquam reliquum
dissipate universos fortes eius descendant in occisionem vae eis quia venit dies eorum tempus visitationis eorum
vox fugientium et eorum qui evaserunt de terra Babylonis ut adnuntient in Sion ultionem Domini Dei nostri ultionem templi eius
adnuntiate in Babylonem plurimis omnibus qui tendunt arcum consistite adversum eam per gyrum et nullus evadat reddite ei secundum opus suum iuxta omnia quae fecit facite illi quia contra Dominum erecta est adversum Sanctum Israhel
idcirco cadent iuvenes eius in plateis eius et omnes viri bellatores eius conticescent in die illa ait Dominus
ecce ego ad te superbe dicit Dominus Deus exercituum quia venit dies tuus tempus visitationis tuae
et cadet superbus et corruet et non erit qui suscitet eum et succendam ignem in urbibus eius et devorabit omnia in circuitu eius<CM>
haec dicit Dominus exercituum calumniam sustinent filii Israhel et filii Iuda simul omnes qui ceperunt eos tenent nolunt dimittere eos
redemptor eorum Fortis Dominus exercituum nomen eius iudicio defendet causam eorum ut exterreat terram et commoveat habitatores Babylonis
gladius ad Chaldeos ait Dominus et ad habitatores Babylonis et ad principes et ad sapientes eius
gladius ad divinos eius qui stulti erunt gladius ad fortes illius qui timebunt
gladius ad equos eius et ad currus eius et ad omne vulgus quod est in medio eius et erunt quasi mulieres gladius ad thesauros eius qui diripientur
siccitas super aquas eius erit et arescent quia terra sculptilium est et in portentis gloriantur
propterea habitabunt dracones cum fatuis ficariis et habitabunt in ea strutiones et non habitabitur ultra usque ad sempiternum nec extruetur usque ad generationem et generationem
sicut subvertit Deus Sodomam et Gomorram et vicinas eius ait Dominus non habitabit ibi vir nec incolet eam filius hominis
ecce populus venit ab aquilone et gens magna et reges multi consurgent a finibus terrae
arcum et scutum adprehendent crudeles sunt et inmisericordes vox eorum quasi mare sonabit et super equos ascendent sicut vir paratus ad proelium contra te filia Babylon
audivit rex Babylonis famam eorum et dissolutae sunt manus eius angustia adprehendit eum dolor quasi parturientem
ecce quasi leo ascendet de superbia Iordanis ad pulchritudinem robustam quia subito currere eum faciam ad illam et quis erit electus quem praeponam ei quis enim similis mei et quis sustinebit me et quis est iste pastor qui resistat vultui meo
propterea audite consilium Domini quod mente concepit adversum Babylonem et cogitationes eius quas cogitavit super terram Chaldeorum nisi detraxerint eos parvuli gregum nisi dissipatum fuerit cum ipsis habitaculum eorum
a voce captivitatis Babylonis commota est terra et clamor inter gentes auditus est<CM>
haec dicit Dominus ecce ego suscitabo super Babylonem et super habitatores eius qui cor suum levaverunt contra me quasi ventum pestilentem
et mittam in Babylonem ventilatores et ventilabunt eam et demolientur terram eius quoniam venerunt super eam undique in die adflictionis eius
non tendat qui tendit arcum suum et non ascendat loricatus nolite parcere iuvenibus eius interficite omnem militiam eius
et cadent interfecti in terra Chaldeorum et vulnerati in regionibus eius
quoniam non fuit viduatus Israhel et Iuda a Deo suo Domino exercituum terra autem eorum repleta est delicto a Sancto Israhel
fugite de medio Babylonis et salvet unusquisque animam suam nolite tacere super iniquitatem eius quoniam tempus ultionis est Domino vicissitudinem ipse retribuet ei
calix aureus Babylon in manu Domini inebrians omnem terram de vino eius biberunt gentes et ideo commotae sunt
subito cecidit Babylon et contrita est ululate super eam tollite resinam ad dolorem eius si forte sanetur
curavimus Babylonem et non est sanata derelinquamus eam et eamus unusquisque in terram suam quoniam pervenit usque ad caelos iudicium eius et elevatum est usque ad nubes
protulit Dominus iustitias nostras venite et narremus in Sion opus Domini Dei nostri
acuite sagittas implete faretras suscitavit Dominus spiritum regum Medorum et contra Babylonem mens eius ut perdat eam quoniam ultio Domini est ultio templi sui
super muros Babylonis levate signum augete custodiam levate custodes praeparate insidias quia cogitavit Dominus et fecit quaecumque locutus est contra habitatores Babylonis
quae habitas super aquas multas locuples in thesauris venit finis tuus pedalis praecisionis tuae
iuravit Dominus exercituum per animam suam quoniam replebo te hominibus quasi brucho et super te celeuma cantabitur
qui fecit terram in fortitudine sua praeparavit orbem in sapientia sua et prudentia sua extendit caelos
dante eo vocem multiplicantur aquae in caelo qui levat nubes ab extremo terrae fulgura in pluviam fecit et produxit ventum de thesauris suis
stultus factus est omnis homo ab scientia confusus est omnis conflator in sculptili quia mendax conflatio eius nec est spiritus in eis
vana sunt opera et risu digna in tempore visitationis suae peribunt
non sicut haec pars Iacob quia qui fecit omnia ipse est et Israhel sceptrum hereditatis eius Dominus exercituum nomen eius
conlidis tu mihi vasa belli et ego conlidam in te gentes et disperdam in te regna
et conlidam in te equum et equitem eius et conlidam in te currum et ascensorem eius
et conlidam in te virum et mulierem et conlidam in te senem et puerum et conlidam in te iuvenem et virginem
et conlidam in te pastorem et gregem eius et conlidam in te agricolam et iugales eius et conlidam in te duces et magistratus
et reddam Babyloni et cunctis habitatoribus Chaldeae omne malum suum quod fecerunt in Sion in oculis vestris ait Dominus
ecce ego ad te mons pestifer ait Dominus qui corrumpis universam terram et extendam manum meam super te et evolvam te de petris et dabo te in montem conbustionis
et non tollent de te lapidem in angulum et lapidem in fundamenta sed perditus in aeternum eris ait Dominus
levate signum in terra clangite bucina in gentibus sanctificate super eam gentes adnuntiate contra illam regibus Ararat Menni et Aschenez numerate contra eam Thapsar adducite equum quasi bruchum aculeatum
sanctificate contra eam gentes reges Mediae duces eius et universos magistratus eius cunctamque terram potestatis eius
et commovebitur terra et turbabitur quia evigilavit contra Babylonem cogitatio Domini ut ponat terram Babylonis desertam et inhabitabilem
cessaverunt fortes Babylonis a proelio habitaverunt in praesidiis devoratum est robur eorum et facti sunt quasi mulieres incensa sunt tabernacula eius contriti sunt vectes eius
currens obviam currenti veniet et nuntius obvius nuntianti ut adnuntiet regi Babylonis quia capta est civitas eius a summo usque ad summum
et vada praeoccupata sunt et paludes incensae sunt igni et viri bellatores conturbati sunt
quia haec dicit Dominus exercituum Deus Israhel filia Babylon quasi area tempus triturae eius adhuc modicum et veniet tempus messionis eius
comedit me devoravit me Nabuchodonosor rex Babylonis reddidit me quasi vas inane absorbuit me sicut draco replevit ventrem suum teneritudine mea et eiecit me
iniquitas adversum me et caro mea super Babylonem dicit habitatio Sion et sanguis meus super habitatores Chaldeae dicit Hierusalem
propterea haec dicit Dominus ecce ego iudicabo causam tuam et ulciscar ultionem tuam et desertum faciam mare eius et siccabo venam eius
et erit Babylon in tumulos habitatio draconum stupor et sibilus eo quod non sit habitator
simul ut leones rugient excutient comas velut catuli leonum
in calore eorum ponam potus eorum et inebriabo eos ut sopiantur et dormiant somnum sempiternum et non consurgant dicit Dominus
deducam eos quasi agnos ad victimam quasi arietes cum hedis
quomodo capta est Sesach et conprehensa est inclita universae terrae quomodo facta est in stuporem Babylon inter gentes
ascendit super Babylonem mare multitudine fluctuum eius operta est
factae sunt civitates eius in stuporem terra inhabitabilis et deserta terra in qua nullus habitet nec transeat per eam filius hominis
et visitabo super Bel in Babylone et eiciam quod absorbuerat de ore eius et non confluent ad eum ultra gentes siquidem et murus Babylonis corruit
egredimini de medio eius populus meus ut salvet unusquisque animam suam ab ira furoris Domini
et ne forte mollescat cor vestrum et timeatis auditum qui audietur in terra et veniet in anno auditio et post hunc annum auditio et iniquitas in terra et dominator super dominatorem
propterea ecce dies veniunt et visitabo super sculptilia Babylonis et omnis terra eius confundetur et universi interfecti eius cadent in medio eius
et laudabunt super Babylonem caeli et terra et omnia quae in eis sunt quia ab aquilone venient ei praedones ait Dominus
et quomodo fecit Babylon ut caderent occisi in Israhel sic de Babylone cadent occisi in universa terra
qui fugistis gladium venite nolite stare recordamini procul Domini et Hierusalem ascendat super cor vestrum
confusi sumus quoniam audivimus obprobrium operuit ignominia facies nostras quia venerunt alieni super sanctificationem domus Domini
propterea ecce dies veniunt ait Dominus et visitabo super sculptilia eius et in omni terra eius mugiet vulneratus
si ascenderit Babylon in caelum et firmaverit in excelso robur suum a me venient vastatores eius ait Dominus
vox clamoris de Babylone et contritio magna de terra Chaldeorum
quoniam vastavit Dominus Babylonem et perdidit ex ea vocem magnam et sonabunt fluctus eorum quasi aquae multae dedit sonitum vox eorum
quia venit super eam id est super Babylonem praedo et adprehensi sunt fortes eius et emarcuit arcus eorum quia fortis ultor Dominus reddens retribuet
et inebriabo principes eius et sapientes eius duces eius et magistratus eius et fortes eius et dormient somnum sempiternum et non expergiscentur ait Rex Dominus exercituum nomen eius
haec dicit Dominus exercituum murus Babylonis ille latissimus suffossione suffodietur et portae eius excelsae igni conburentur et labores populorum ad nihilum et gentium in igne erunt et disperibunt<CM>
verbum quod praecepit Hieremias prophetes Saraiae filio Neriae filii Maasiae cum pergeret cum Sedecia rege in Babylonem in anno quarto regni eius Saraias autem erat princeps prophetiae
et scripsit Hieremias omne malum quod venturum erat super Babylonem in libro uno omnia verba haec quae scripta sunt contra Babylonem
et dixit Hieremias ad Saraiam cum veneris Babylonem et videris et legeris omnia verba haec
dices Domine tu locutus es contra locum istum ut disperderes eum ne sit qui in eo habitet ab homine usque ad pecus et ut sit perpetua solitudo
cumque conpleveris legere librum istum ligabis ad eum lapidem et proicies illum in medio Eufraten
et dices sic submergetur Babylon et non consurget a facie adflictionis quam ego adduco super eam et dissolventur hucusque verba Hieremiae<CM>
filius viginti et unius anni Sedecias cum regnare coepisset et undecim annis regnavit in Hierusalem et nomen matris eius Amithal filia Hieremiae de Lobna
et fecit malum in oculis Domini iuxta omnia quae fecerat Ioachim
quoniam furor Domini erat in Hierusalem et in Iuda usquequo proiceret eos a facie sua et recessit Sedecias a rege Babylonis
factum est autem in anno nono regni eius in mense decimo decima mensis venit Nabuchodonosor rex Babylonis ipse et omnis exercitus eius adversum Hierusalem et obsederunt eam et aedificaverunt contra eam munitiones in circuitu
et fuit civitas obsessa usque ad undecimum annum regis Sedeciae
mense autem quarto nona mensis obtinuit fames in civitate et non erant alimenta populo terrae
et disrupta est civitas et omnes viri bellatores fugerunt et exierunt de civitate nocte per viam portae quae est inter duos muros et ducit ad hortum regis Chaldeis obsidentibus urbem in gyro et abierunt per viam quae ducit in heremum
persecutus est autem exercitus Chaldeorum regem et adprehenderunt Sedeciam in deserto quod est iuxta Hiericho et omnis comitatus eius diffugit ab eo
cumque conprehendissent regem adduxerunt eum ad regem Babylonis in Reblatha quae est in terra Emath et locutus est ad eum iudicia
et iugulavit rex Babylonis filios Sedeciae in oculis eius sed et omnes principes Iudae occidit in Reblatha
et oculos Sedeciae eruit et vinxit eum conpedibus et adduxit eum rex Babylonis in Babylonem et posuit eum in domo carceris usque ad diem mortis eius<CM>
in mense autem quinto decima mensis ipse est annus nonusdecimus Nabuchodonosor regis Babylonis venit Nabuzardan princeps militiae qui stabat coram rege Babylonis in Hierusalem
et incendit domum Domini et domum regis et omnes domos Hierusalem et omnem domum magnam igne conbusit
et totum murum Hierusalem per circuitum destruxit cunctus exercitus Chaldeorum qui erat cum magistro militiae
de pauperibus autem populi et de reliquo vulgo quod remanserat in civitate et de perfugis qui transfugerant ad regem Babylonis et ceteros de multitudine transtulit Nabuzardan princeps militiae
de pauperibus vero terrae reliquit Nabuzardan princeps militiae in vinitores et in agricolas
columnas quoque aereas quae erant in domo Domini et bases et mare aereum quod erat in domo Domini confregerunt Chaldei et tulerunt omne aes eorum in Babylonem
et lebetas et creagras et psalteria et fialas et mortariola et omnia vasa aerea quae in ministerio fuerant tulerunt
et hydrias et thymiamateria et urceos et pelves et candelabra et mortaria et cyatos quotquot aurea aurea et quotquot argentea argentea tulit magister militiae
columnas duas et mare unum vitulos duodecim aereos qui erant sub basibus quas fecerat rex Salomon in domo Domini non erat pondus aeris omnium vasorum horum
de columnis autem decem et octo cubiti altitudinis erant in columna una et funiculus duodecim cubitorum circuibat eam porro grossitudo eius quattuor digitorum et intrinsecus cava erat
et capitella super utramque aerea altitudo capitelli unius quinque cubitorum et retiacula et mala granata
nonaginta sex dependentia omnia mala granata centum retiaculis circumdabantur<CM>
et tulit magister militiae Saraiam sacerdotem primum et Sophoniam sacerdotem secundum et tres custodes vestibuli
et de civitate tulit eunuchum unum qui erat praepositus super viros bellatores et septem viros de his qui videbant faciem regis qui inventi sunt in civitate et scribam principem militum qui probabat tirones et sexaginta viros de populo terrae qui inventi sunt in medio civitatis
tulit autem eos Nabuzardan magister militiae et duxit eos ad regem Babylonis in Reblatha
et percussit eos rex Babylonis et interfecit eos in Reblatha in terra Emath et translatus est Iuda de terra sua
iste est populus quem transtulit Nabuchodonosor in anno septimo Iudaeos tria milia et viginti tres
in anno octavodecimo Nabuchodonosor de Hierusalem animas octingentas triginta duas
in anno vicesimo tertio Nabuchodonosor transtulit Nabuzardan magister militiae Iudaeorum animas septingentas quadraginta quinque omnes ergo animae quattuor milia sescentae<CM>
et factum est in tricesimo septimo anno transmigrationis Ioachim regis Iudae duodecimo mense vicesima quinta mensis elevavit Evilmerodach rex Babylonis ipso anno regni sui caput Ioachim regis Iudae et eduxit eum de domo carceris
et locutus est cum eo bona et posuit thronum eius super thronos regum qui erant post se in Babylone
et mutavit vestimenta carceris eius et comedebat panem coram eo semper cunctis diebus vitae suae
et cibaria eius cibaria perpetua dabantur ei a rege Babylonis statuta per singulos dies usque ad diem mortis suae cunctis diebus vitae eius<CM>
ALEPH quomodo sedit sola civitas plena populo facta est quasi vidua domina gentium princeps provinciarum facta est sub tributo
BETH plorans ploravit in nocte et lacrimae eius in maxillis eius non est qui consoletur eam ex omnibus caris eius omnes amici eius spreverunt eam et facti sunt ei inimici
GIMEL migravit Iuda propter adflictionem et multitudinem servitutis habitavit inter gentes nec invenit requiem omnes persecutores eius adprehenderunt eam inter angustias
DELETH viae Sion lugent eo quod non sint qui veniant ad sollemnitatem omnes portae eius destructae sacerdotes eius gementes virgines eius squalidae et ipsa oppressa amaritudine
HE facti sunt hostes eius in capite inimici illius locupletati sunt quia Dominus locutus est super eam propter multitudinem iniquitatum eius parvuli eius ducti sunt captivi ante faciem tribulantis
VAV et egressus est a filia Sion omnis decor eius facti sunt principes eius velut arietes non invenientes pascuam et abierunt absque fortitudine ante faciem subsequentis
ZAI recordata est Hierusalem dierum adflictionis suae et praevaricationis omnium desiderabilium suorum quae habuerat a diebus antiquis cum caderet populus eius in manu hostili et non esset auxiliator viderunt eam hostes et deriserunt sabbata eius
HETH peccatum peccavit Hierusalem propterea instabilis facta est omnes qui glorificabant eam spreverunt illam quia viderunt ignominiam eius ipsa autem gemens et conversa retrorsum
TETH sordes eius in pedibus eius nec recordata est finis sui deposita est vehementer non habens consolatorem vide Domine adflictionem meam quoniam erectus est inimicus
IOTH manum suam misit hostis ad omnia desiderabilia eius quia vidit gentes ingressas sanctuarium suum de quibus praeceperas ne intrarent in ecclesiam tuam
CAPH omnis populus eius gemens et quaerens panem dederunt pretiosa quaeque pro cibo ad refocilandam animam vide Domine considera quoniam facta sum vilis<CM>
LAMED o vos omnes qui transitis per viam adtendite et videte si est dolor sicut dolor meus quoniam vindemiavit me ut locutus est Dominus in die irae furoris sui
MEM de excelso misit ignem in ossibus meis et erudivit me expandit rete pedibus meis convertit me retrorsum posuit me desolatam tota die maerore confectam
NUN vigilavit iugum iniquitatum mearum in manu eius convolutae sunt et inpositae collo meo infirmata est virtus mea dedit me Dominus in manu de qua non potero surgere
SAMECH abstulit omnes magnificos meos Dominus de medio mei vocavit adversum me tempus ut contereret electos meos torcular calcavit Dominus virgini filiae Iuda
AIN idcirco ego plorans et oculus meus deducens aquam quia longe factus est a me consolator convertens animam meam facti sunt filii mei perditi quoniam invaluit inimicus
FE expandit Sion manus suas non est qui consoletur eam mandavit Dominus adversum Iacob in circuitu eius hostes eius facta est Hierusalem quasi polluta menstruis inter eos
SADE iustus est Dominus quia os eius ad iracundiam provocavi audite obsecro universi populi et videte dolorem meum virgines meae et iuvenes mei abierunt in captivitatem
COPH vocavi amicos meos et ipsi deceperunt me sacerdotes mei et senes mei in urbe consumpti sunt quia quaesierunt cibum sibi ut refocilarent animam suam
RES vide Domine quoniam tribulor venter meus conturbatus est subversum est cor meum in memet ipsa quoniam amaritudine plena sum foris interfecit gladius et domi mors similis est
SEN audierunt quia ingemesco ego et non est qui consoletur me omnes inimici mei audierunt malum meum laetati sunt quoniam tu fecisti adduxisti diem consolationis et fient similes mei
THAU ingrediatur omne malum eorum coram te et devindemia eos sicut vindemiasti me propter omnes iniquitates meas multi enim gemitus mei et cor meum maerens<CM>
ALEPH quomodo obtexit caligine in furore suo Dominus filiam Sion proiecit de caelo terram inclitam Israhel et non recordatus est scabilli pedum suorum in die furoris sui
BETH praecipitavit Dominus nec pepercit omnia speciosa Iacob destruxit in furore suo munitiones virginis Iuda deiecit in terram polluit regnum et principes eius
GIMEL confregit in ira furoris omne cornu Israhel avertit retrorsum dexteram suam a facie inimici et succendit in Iacob quasi ignem flammae devorantis in gyro
DELETH tetendit arcum suum quasi inimicus firmavit dexteram suam quasi hostis et occidit omne quod pulchrum erat visu in tabernaculo filiae Sion effudit quasi ignem indignationem suam
HE factus est Dominus velut inimicus praecipitavit Israhel praecipitavit omnia moenia eius dissipavit munitiones eius et replevit in filia Iuda humiliatum et humiliatam
VAV et dissipavit quasi hortum tentorium suum demolitus est tabernaculum suum oblivioni tradidit Dominus in Sion festivitatem et sabbatum et obprobrio in indignatione furoris sui regem et sacerdotem
ZAI reppulit Dominus altare suum maledixit sanctificationi suae tradidit in manu inimici muros turrium eius vocem dederunt in domo Domini sicut in die sollemni
HETH cogitavit Dominus dissipare murum filiae Sion tetendit funiculum suum et non avertit manum suam a perditione luxitque antemurale et murus pariter dissipatus est
TETH defixae sunt in terra portae eius perdidit et contrivit vectes eius regem eius et principes eius in gentibus non est lex et prophetae eius non invenerunt visionem a Domino<CM>
IOTH sederunt in terra conticuerunt senes filiae Sion consperserunt cinere capita sua accincti sunt ciliciis abiecerunt in terra capita sua virgines Hierusalem
CAPH defecerunt prae lacrimis oculi mei conturbata sunt viscera mea effusum est in terra iecur meum super contritione filiae populi mei cum deficeret parvulus et lactans in plateis oppidi
LAMED matribus suis dixerunt ubi est triticum et vinum cum deficerent quasi vulnerati in plateis civitatis cum exhalarent animas suas in sinu matrum suarum
MEM cui conparabo te vel cui adsimilabo te filia Hierusalem cui exaequabo te et consolabor te virgo filia Sion magna enim velut mare contritio tua quis medebitur tui
NUN prophetae tui viderunt tibi falsa et stulta nec aperiebant iniquitatem tuam ut te ad paenitentiam provocarent viderunt autem tibi adsumptiones falsas et eiectiones
SAMECH plauserunt super te manibus omnes transeuntes per viam sibilaverunt et moverunt caput suum super filiam Hierusalem haecine est urbs dicentes perfecti decoris gaudium universae terrae
FE aperuerunt super te os suum omnes inimici tui sibilaverunt et fremuerunt dentibus dixerunt devoravimus en ista est dies quam expectabamus invenimus vidimus
AIN fecit Dominus quae cogitavit conplevit sermonem suum quem praeceperat a diebus antiquis destruxit et non pepercit et laetificavit super te inimicum et exaltavit cornu hostium tuorum
SADE clamavit cor eorum ad Dominum super muros filiae Sion deduc quasi torrentem lacrimas per diem et per noctem non des requiem tibi neque taceat pupilla oculi tui
COPH consurge lauda in nocte in principio vigiliarum effunde sicut aqua cor tuum ante conspectum Domini leva ad eum manus tuas pro anima parvulorum tuorum qui defecerunt in fame in capite omnium conpetorum
RES vide Domine et considera quem vindemiaveris ita ergone comedent mulieres fructum suum parvulos ad mensuram palmae si occidetur in sanctuario Domini sacerdos et propheta
SEN iacuerunt in terra foris puer et senex virgines meae et iuvenes mei ceciderunt in gladio interfecisti in die furoris tui percussisti nec misertus es
THAU vocasti quasi ad diem sollemnem qui terrerent me de circuitu et non fuit in die furoris Domini qui effugeret et relinqueretur quos educavi et enutrivi inimicus meus consumpsit eos<CM>
ALEPH ego vir videns paupertatem meam in virga indignationis eius
ALEPH me minavit et adduxit in tenebris et non in lucem
ALEPH tantum in me vertit et convertit manum suam tota die
BETH vetustam fecit pellem meam et carnem meam contrivit ossa mea
BETH aedificavit in gyro meo et circumdedit me felle et labore
BETH in tenebrosis conlocavit me quasi mortuos sempiternos
GIMEL circumaedificavit adversum me ut non egrediar adgravavit conpedem meam
GIMEL sed et cum clamavero et rogavero exclusit orationem meam
GIMEL conclusit vias meas lapidibus quadris semitas meas subvertit
DELETH ursus insidians factus est mihi leo in absconditis
DELETH semitas meas subvertit et confregit me posuit me desolatam
DELETH tetendit arcum suum et posuit me quasi signum ad sagittam
HE misit in renibus meis filias faretrae suae
HE factus sum in derisu omni populo meo canticum eorum tota die
HE replevit me amaritudinibus inebriavit me absinthio
VAV et fregit ad numerum dentes meos cibavit me cinere
VAV et repulsa est anima mea oblitus sum bonorum
VAV et dixi periit finis meus et spes mea a Domino
ZAI recordare paupertatis et transgressionis meae absinthii et fellis
ZAI memoria memor ero et tabescet in me anima mea<CM>
ZAI hoc recolens in corde meo ideo sperabo
HETH misericordiae Domini quia non sumus consumpti quia non defecerunt miserationes eius
HETH novae diluculo multa est fides tua
HETH pars mea Dominus dixit anima mea propterea expectabo eum
TETH bonus est Dominus sperantibus in eum animae quaerenti illum
TETH bonum est praestolari cum silentio salutare Domini
TETH bonum est viro cum portaverit iugum ab adulescentia sua
IOTH sedebit solitarius et tacebit quia levavit super se
IOTH ponet in pulvere os suum si forte sit spes
IOTH dabit percutienti se maxillam saturabitur obprobriis
CAPH quia non repellet in sempiternum Dominus
CAPH quia si abiecit et miserebitur secundum multitudinem misericordiarum suarum
CAPH non enim humiliavit ex corde suo et abiecit filios hominis
LAMED ut contereret sub pedibus suis omnes vinctos terrae
LAMED ut declinaret iudicium viri in conspectu vultus Altissimi
LAMED ut perverteret hominem in iudicio suo Dominus ignoravit<CM>
MEM quis est iste qui dixit ut fieret Domino non iubente
MEM ex ore Altissimi non egredientur nec mala nec bona
MEM quid murmuravit homo vivens vir pro peccatis suis
NUN scrutemur vias nostras et quaeramus et revertamur ad Dominum
NUN levemus corda nostra cum manibus ad Dominum in caelos<CM>
NUN nos inique egimus et ad iracundiam provocavimus idcirco tu inexorabilis es
SAMECH operuisti in furore et percussisti nos occidisti nec pepercisti
SAMECH opposuisti nubem tibi ne transeat oratio
SAMECH eradicationem et abiectionem posuisti me in medio populorum
FE aperuerunt super nos os suum omnes inimici
FE formido et laqueus facta est nobis vaticinatio et contritio
FE divisiones aquarum deduxit oculus meus in contritione filiae populi mei
AIN oculus meus adflictus est nec tacuit eo quod non esset requies
AIN donec respiceret et videret Dominus de caelis
AIN oculus meus depraedatus est animam meam in cunctis filiabus urbis meae
SADE venatione ceperunt me quasi avem inimici mei gratis
SADE lapsa est in lacu vita mea et posuerunt lapidem super me
SADE inundaverunt aquae super caput meum dixi perii<CM>
COPH invocavi nomen tuum Domine de lacis novissimis
COPH vocem meam audisti ne avertas aurem tuam a singultu meo et clamoribus
COPH adpropinquasti in die quando invocavi te dixisti ne timeas
RES iudicasti Domine causam animae meae redemptor vitae meae
RES vidisti Domine iniquitatem adversum me iudica iudicium meum
RES vidisti omnem furorem universas cogitationes eorum adversum me
SEN audisti obprobria eorum Domine omnes cogitationes eorum adversum me
SEN labia insurgentium mihi et meditationes eorum adversum me tota die
SEN sessionem eorum et resurrectionem eorum vide ego sum psalmus eorum
THAU reddes eis vicem Domine iuxta opera manuum suarum
THAU dabis eis scutum cordis laborem tuum
THAU persequeris in furore et conteres eos sub caelis Domine<CM>
ALEPH quomodo obscuratum est aurum mutatus est color optimus dispersi sunt lapides sanctuarii in capite omnium platearum
BETH filii Sion incliti et amicti auro primo quomodo reputati sunt in vasa testea opus manuum figuli
GIMEL sed et lamiae nudaverunt mammam lactaverunt catulos suos filia populi mei crudelis quasi strutio in deserto
DELETH adhesit lingua lactantis ad palatum eius in siti parvuli petierunt panem et non erat qui frangeret eis
HE qui vescebantur voluptuose interierunt in viis qui nutriebantur in croceis amplexati sunt stercora
VAV et maior effecta est iniquitas filiae populi mei peccato Sodomorum quae subversa est in momento et non ceperunt in ea manus
ZAI candidiores nazarei eius nive nitidiores lacte rubicundiores ebore antiquo sapphyro pulchriores
HETH denigrata est super carbones facies eorum et non sunt cogniti in plateis adhesit cutis eorum ossibus aruit et facta est quasi lignum
TETH melius fuit occisis gladio quam interfectis fame quoniam isti extabuerunt consumpti ab sterilitate terrae
IOTH manus mulierum misericordium coxerunt filios suos facti sunt cibus earum in contritione filiae populi mei
CAPH conplevit Dominus furorem suum effudit iram indignationis suae et succendit ignem in Sion et devoravit fundamenta eius
LAMED non crediderunt reges terrae et universi habitatores orbis quoniam ingrederetur hostis et inimicus per portas Hierusalem<CM>
MEM propter peccata prophetarum eius iniquitates sacerdotum eius qui effuderunt in medio eius sanguinem iustorum
NUN erraverunt caeci in plateis polluti sunt sanguine cumque non possent tenuerunt lacinias suas
SAMECH recedite polluti clamaverunt eis recedite abite nolite tangere iurgati quippe sunt et commoti dixerunt inter gentes non addet ultra ut habitet in eis
FE facies Domini divisit eos non addet ut respiciat eos facies sacerdotum non erubuerunt neque senum miserti sunt
AIN cum adhuc subsisteremus defecerunt oculi nostri ad auxilium nostrum vanum cum respiceremus adtenti ad gentem quae salvare non poterat
SADE lubricaverunt vestigia nostra in itinere platearum nostrarum adpropinquavit finis noster conpleti sunt dies nostri quia venit finis noster
COPH velociores fuerunt persecutores nostri aquilis caeli super montes persecuti sunt nos in deserto insidiati sunt nobis
RES spiritus oris nostri christus dominus captus est in peccatis nostris cui diximus in umbra tua vivemus in gentibus<CM>
SEN gaude et laetare filia Edom quae habitas in terra Hus ad te quoque perveniet calix inebriaberis atque nudaberis
THAU conpleta est iniquitas tua filia Sion non addet ultra ut transmigret te visitavit iniquitatem tuam filia Edom discoperuit peccata tua<CM>
recordare Domine quid acciderit nobis intuere et respice obprobrium nostrum
hereditas nostra versa est ad alienos domus nostrae ad extraneos
pupilli facti sumus absque patre matres nostrae quasi viduae
aquam nostram pecunia bibimus ligna nostra pretio conparavimus
cervicibus minabamur lassis non dabatur requies
Aegypto dedimus manum et Assyriis ut saturaremur pane
patres nostri peccaverunt et non sunt et nos iniquitates eorum portavimus
servi dominati sunt nostri non fuit qui redimeret de manu eorum
in animabus nostris adferebamus panem nobis a facie gladii in deserto
pellis nostra quasi clibanus exusta est a facie tempestatum famis
mulieres in Sion humiliaverunt virgines in civitatibus Iuda
principes manu suspensi sunt facies senum non erubuerunt
adulescentibus inpudice abusi sunt et pueri in ligno corruerunt
senes de portis defecerunt iuvenes de choro psallentium
defecit gaudium cordis nostri versus est in luctu chorus noster
cecidit corona capitis nostri vae nobis quia peccavimus<CM>
propterea maestum factum est cor nostrum ideo contenebrati sunt oculi nostri
propter montem Sion quia disperiit vulpes ambulaverunt in eo
tu autem Domine in aeternum permanebis solium tuum in generatione et generatione
quare in perpetuum oblivisceris nostri derelinques nos in longitudinem dierum
converte nos Domine ad te et convertemur innova dies nostros sicut a principio
sed proiciens reppulisti nos iratus es contra nos vehementer<CM>
et factum est in tricesimo anno in quarto mense in quinta mensis cum essem in medio captivorum iuxta fluvium Chobar aperti sunt caeli et vidi visiones Dei
in quinta mensis ipse est annus quintus transmigrationis regis Ioachin
factum est verbum Domini ad Hiezecihel filium Buzi sacerdotem in terra Chaldeorum secus flumen Chobar et facta est super eum ibi manus Domini<CM>
et vidi et ecce ventus turbinis veniebat ab aquilone et nubes magna et ignis involvens et splendor in circuitu eius et de medio eius quasi species electri id est de medio ignis
et ex medio eorum similitudo quattuor animalium et hic aspectus eorum similitudo hominis in eis
et quattuor facies uni et quattuor pinnae uni
et pedes eorum pedes recti et planta pedis eorum quasi planta pedis vituli et scintillae quasi aspectus aeris candentis
et manus hominis sub pinnis eorum in quattuor partibus et facies et pinnas per quattuor partes habebant
iunctaeque erant pinnae eorum alterius ad alterum non revertebantur cum incederent sed unumquodque ante faciem suam gradiebatur
similitudo autem vultus eorum facies hominis et facies leonis a dextris ipsorum quattuor facies autem bovis a sinistris ipsorum quattuor et facies aquilae ipsorum quattuor
et facies eorum et pinnae eorum extentae desuper duae pinnae singulorum iungebantur et duae tegebant corpora eorum
et unumquodque coram facie sua ambulabat ubi erat impetus spiritus illuc gradiebantur nec revertebantur cum ambularent
et similitudo animalium aspectus eorum quasi carbonum ignis ardentium et quasi aspectus lampadarum haec erat visio discurrens in medio animalium splendor ignis et de igne fulgor egrediens
et animalia ibant et revertebantur in similitudinem fulguris coruscantis<CM>
cumque aspicerem animalia apparuit rota una super terram iuxta animalia habens quattuor facies
et aspectus rotarum et opus earum quasi visio maris et una similitudo ipsarum quattuor et aspectus earum et opera quasi sit rota in medio rotae
per quattuor partes earum euntes ibant et non revertebantur cum ambularent
statura quoque erat rotis et altitudo et horribilis aspectus et totum corpus plenum oculis in circuitu ipsarum quattuor
cumque ambularent animalia ambulabant pariter et rotae iuxta ea et cum elevarentur animalia de terra elevabantur simul et rotae
quocumque ibat spiritus illuc eunte spiritu et rotae pariter levabantur sequentes eum spiritus enim vitae erat in rotis
cum euntibus ibant et cum stantibus stabant et cum elevatis a terra pariter elevabantur et rotae sequentes ea quia spiritus vitae erat in rotis
et similitudo super caput animalium firmamenti quasi aspectus cristalli horribilis et extenti super capita eorum desuper
sub firmamento autem pinnae eorum rectae alterius ad alterum unumquodque duabus alis velabat corpus suum et alterum similiter velabatur
et audiebam sonum alarum quasi sonum aquarum multarum quasi sonum sublimis Dei cum ambularent quasi sonus erat multitudinis ut sonus castrorum cumque starent dimittebantur pinnae eorum
nam cum fieret vox supra firmamentum quod erat super caput eorum stabant et submittebant alas suas<CM>
et super firmamentum quod erat inminens capiti eorum quasi aspectus lapidis sapphyri similitudo throni et super similitudinem throni similitudo quasi aspectus hominis desuper
et vidi quasi speciem electri velut aspectum ignis intrinsecus eius per circuitum a lumbis eius et desuper et a lumbis eius usque deorsum vidi quasi speciem ignis splendentis in circuitu
velut aspectum arcus cum fuerit in nube in die pluviae hic erat aspectus splendoris per gyrum<CM>
haec visio similitudinis gloriae Domini et vidi et cecidi in faciem meam et audivi vocem loquentis et dixit ad me fili hominis sta supra pedes tuos et loquar tecum
et ingressus est in me spiritus postquam locutus est mihi et statuit me supra pedes meos et audivi loquentem ad me
et dicentem fili hominis mitto ego te ad filios Israhel ad gentes apostatrices quae recesserunt a me patres eorum praevaricati sunt pactum meum usque ad diem hanc
et filii dura facie et indomabili corde sunt ad quos ego mitto te et dices ad eos haec dicit Dominus Deus
si forte vel ipsi audiant et si forte quiescant quoniam domus exasperans est et scient quia propheta fuerit in medio eorum<CM>
tu ergo fili hominis ne timeas eos neque sermones eorum metuas quoniam increduli et subversores sunt tecum et cum scorpionibus habitas verba eorum ne timeas et vultus eorum ne formides quia domus exasperans est
loqueris ergo verba mea ad eos si forte audiant et quiescant quoniam inritatores sunt
tu autem fili hominis audi quaecumque loquor ad te et noli esse exasperans sicut domus exasperatrix est aperi os tuum et comede quaecumque ego do tibi
et vidi et ecce manus missa ad me in qua erat involutus liber
<WTH2-9> et expandit illum coram me qui erat scriptus intus et foris et scriptae erant in eo lamentationes et carmen et vae<CM>
et dixit ad me fili hominis quodcumque inveneris comede comede volumen istud et vadens loquere ad filios Israhel
et aperui os meum et cibavit me volumine illo
et dixit ad me fili hominis venter tuus comedet et viscera tua conplebuntur volumine isto quod ego do tibi et comedi illud et factum est in ore meo sicut mel dulce
et dixit ad me fili hominis vade ad domum Israhel et loqueris verba mea ad eos
non enim ad populum profundi sermonis et ignotae linguae tu mitteris ad domum Israhel
neque ad populos multos profundi sermonis et ignotae linguae quorum non possis audire sermones et si ad illos mittereris ipsi audirent te
domus autem Israhel nolent audire te quia nolunt audire me omnis quippe domus Israhel adtrita fronte est et duro corde
ecce dedi faciem tuam valentiorem faciebus eorum et frontem tuam duriorem frontibus eorum
ut adamantem et ut silicem dedi faciem tuam ne timeas eos neque metuas a facie eorum quia domus exasperans est
et dixit ad me fili hominis omnes sermones meos quos loquor ad te adsume in corde tuo et auribus tuis audi
et vade ingredere ad transmigrationem ad filios populi tui et loqueris ad eos et dices eis haec dicit Dominus Deus si forte audiant et quiescant
et adsumpsit me spiritus et audivi post me vocem commotionis magnae benedicta gloria Domini de loco suo
et vocem alarum animalium percutientium alteram ad alteram et vocem rotarum sequentium animalia et vocem commotionis magnae
spiritus quoque levavit me et adsumpsit me et abii amarus in indignatione spiritus mei manus enim Domini erat mecum confortans me
et veni ad transmigrationem acervum novarum frugum ad eos qui habitabant iuxta flumen Chobar et sedi ubi illi sedebant et mansi ibi septem diebus maerens in medio eorum<CM>
cum autem pertransissent septem dies factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis speculatorem dedi te domui Israhel et audies de ore meo verbum et adnuntiabis eis ex me
si dicente me ad impium morte morieris non adnuntiaveris ei neque locutus fueris ut avertatur a via sua impia et vivat ipse impius in iniquitate sua morietur sanguinem autem eius de manu tua requiram
si autem tu adnuntiaveris impio et ille non fuerit conversus ab impietate sua et via sua impia ipse quidem in iniquitate sua morietur tu autem animam tuam liberasti
sed et si conversus iustus a iustitia sua fecerit iniquitatem ponam offendiculum coram eo ipse morietur quia non adnuntiasti ei in peccato suo morietur et non erunt in memoria iustitiae eius quas fecit sanguinem vero eius de manu tua requiram
si autem tu adnuntiaveris iusto ut non peccet iustus et ille non peccaverit vivens vivet quia adnuntiasti ei et tu animam tuam liberasti<CM>
et facta est super me manus Domini et dixit ad me surgens egredere in campum et ibi loquar tecum
et surgens egressus sum in campum et ecce ibi gloria Domini stabat quasi gloria quam vidi iuxta fluvium Chobar et cecidi in faciem meam
et ingressus est in me spiritus et statuit me super pedes meos et locutus est mihi et dixit ad me ingredere et includere in medio domus tuae
et tu fili hominis ecce data sunt super te vincula et ligabunt te in eis et non egredieris in medio eorum
et linguam tuam adherescere faciam palato tuo et eris mutus nec quasi vir obiurgans quia domus exasperans est
cum autem locutus fuero tibi aperiam os tuum et dices ad eos haec dicit Dominus Deus qui audit audiat et qui quiescit quiescat quia domus exasperans est<CM>
et tu fili hominis sume tibi laterem et pones eum coram te et describes in eo civitatem Hierusalem
et ordinabis adversus eam obsidionem et aedificabis munitiones et conportabis aggerem et dabis contra eam castra et pones arietes in gyro
et tu sume tibi sartaginem ferream et pones eam murum ferreum inter te et inter civitatem et obfirmabis faciem tuam ad eam et erit in obsidionem et circumdabis eam signum est domui Israhel
et tu dormies super latus tuum sinistrum et pones iniquitates domus Israhel super eo numero dierum quibus dormies super illud et adsumes iniquitatem eorum
ego autem dedi tibi annos iniquitatis eorum numero dierum trecentos et nonaginta dies et portabis iniquitatem domus Israhel
et cum conpleveris haec dormies super latus tuum dextrum secundo et adsumes iniquitatem domus Iuda quadraginta diebus diem pro anno diem inquam pro anno dedi tibi
et ad obsidionem Hierusalem convertes faciem tuam et brachium tuum erit exertum et prophetabis adversus eam
ecce circumdedi te vinculis et non te convertes a latere tuo in latus aliud donec conpleas dies obsidionis tuae<CM>
et tu sume tibi frumentum et hordeum et fabam et lentem et milium et viciam et mittes ea in vas unum et facies tibi panes numero dierum quibus dormies super latus tuum trecentis et nonaginta diebus comedes illud
cibus autem tuus quo vesceris erit in pondere viginti stateres in die a tempore usque ad tempus comedes illud
et aquam in mensura bibes sextam partem hin a tempore usque ad tempus bibes illud
et quasi subcinericium hordiacium comedes illud et stercore quod egredietur de homine operies illud in oculis eorum
et dixit Dominus sic comedent filii Israhel panem suum pollutum inter gentes ad quas eiciam eos
et dixi ha ha ha Domine Deus ecce anima mea non est polluta et morticinum et laceratum a bestiis non comedi ab infantia mea usque nunc et non est ingressa os meum omnis caro inmunda
et dixit ad me ecce dedi tibi fimum boum pro stercoribus humanis et facies panem tuum in eo
et dixit ad me fili hominis ecce ego conteram baculum panis in Hierusalem et comedent panem in pondere et in sollicitudine et aquam in mensura et in angustia bibent
ut deficientibus pane et aqua corruat unusquisque ad fratrem suum et contabescant in iniquitatibus suis<CM>
et tu fili hominis sume tibi gladium acutum radentem pilos adsumes eum et duces per caput tuum et per barbam tuam et adsumes tibi stateram ponderis et divides eos
tertiam partem igni conbures in medio civitatis iuxta conpletionem dierum obsidionis et adsumens tertiam partem concides gladio in circuitu eius tertiam vero aliam disperges in ventum et gladium nudabo post eos
et sumes inde parvum numerum et ligabis eos in summitate pallii tui
et ex eis rursum tolles et proicies in medio ignis et conbures eos igni ex eo egredietur ignis in omnem domum Israhel<CM>
haec dicit Dominus Deus ista est Hierusalem in medio gentium posui eam et in circuitu eius terras
et contempsit iudicia mea ut plus esset impia quam gentes et praecepta mea ultra quam terrae quae in circuitu eius sunt iudicia enim mea proiecerunt et in praeceptis meis non ambulaverunt
idcirco haec dicit Dominus Deus quia superastis gentes quae in circuitu vestro sunt in praeceptis meis non ambulastis et iudicia mea non fecistis et iuxta iudicia gentium quae in circuitu vestro sunt non estis operati
ideo haec dicit Dominus Deus ecce ego ad te et ipse ego faciam in medio tui iudicia in oculis gentium
et faciam in te quae non feci et quibus similia ultra non faciam propter omnes abominationes tuas
ideo patres comedent filios in medio tui et filii comedent patres suos et faciam in te iudicia et ventilabo universas reliquias tuas in omnem ventum
idcirco vivo ego dicit Dominus Deus nisi pro eo quod sanctum meum violasti in omnibus offensionibus tuis et in omnibus abominationibus tuis ego quoque confringam et non parcet oculus meus et non miserebor
tertia tui pars peste morietur et fame consumetur in medio tui et tertia tui pars gladio cadet in circuitu tuo tertiam vero partem tuam in omnem ventum dispergam et gladium evaginabo post eos
et conpleam furorem meum et requiescere faciam indignationem meam in eis et consolabor et scient quia ego Dominus locutus sum in zelo meo cum implevero indignationem meam in eis
et dabo te in desertum et in obprobrium in gentibus quae in circuitu tuo sunt in conspectu omnis praetereuntis
et eris obprobrium et blasphemia exemplum et stupor in gentibus quae in circuitu tuo sunt cum fecero in te iudicia in furore et in indignatione et in increpationibus irae
ego Dominus locutus sum quando misero sagittas famis pessimas in eos quae erunt mortiferae et quas mittam ut disperdam vos et famem congregabo super vos et conteram vobis baculum panis
et inmittam in vos famem et bestias pessimas usque ad internicionem et pestilentia et sanguis transibunt per te et gladium inducam super te ego Dominus locutus sum<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis pone faciem tuam ad montes Israhel et prophetabis ad eos
et dices montes Israhel audite verbum Domini Dei haec dicit Dominus Deus montibus et collibus rupibus et vallibus ecce ego inducam super vos gladium et disperdam excelsa vestra
et demoliar aras vestras et confringentur simulacra vestra et deiciam interfectos vestros ante idola vestra
et dabo cadavera filiorum Israhel ante faciem simulacrorum vestrorum et dispergam ossa vestra circum aras vestras
in omnibus habitationibus vestris urbes desertae erunt et excelsa demolientur et dissipabuntur et interibunt arae vestrae et confringentur et cessabunt idola vestra et conterentur delubra vestra et delebuntur opera vestra
et cadet interfectus in medio vestri et scietis quoniam ego Dominus<CM>
et relinquam in vobis eos qui fugerint gladium in gentibus cum dispersero vos in terris
et recordabuntur mei liberati vestri in gentibus ad quas captivi ducti sunt quia contrivi cor eorum fornicans et recedens a me et oculos eorum fornicantes post idola sua et displicebunt sibimet super malis quae fecerunt in universis abominationibus suis
et scient quia ego Dominus non frustra locutus sum ut facerem eis malum hoc<CM>
haec dicit Dominus Deus percute manu tua et adlide pedem tuum et dic eheu ad omnes abominationes malorum domus Israhel qui gladio fame peste ruituri sunt
qui longe est peste morietur qui autem prope gladio corruet et qui relictus fuerit et obsessus fame morietur et conpleam indignationem meam in eis
et scietis quia ego Dominus cum fuerint interfecti vestri in medio idolorum vestrorum in circuitu ararum vestrarum in omni colle excelso in cunctis summitatibus montium et subtus omne lignum nemorosum et subtus universam quercum frondosam locum ubi accenderunt tura redolentia universis idolis suis
et extendam manum meam super eos et faciam terram desolatam et destitutam a deserto Deblatha in omnibus habitationibus eorum et scient quia ego Dominus<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
et tu fili hominis haec dicit Dominus Deus terrae Israhel finis venit finis super quattuor plagas terrae
nunc finis super te et emittam furorem meum in te et iudicabo te iuxta vias tuas et ponam contra te omnes abominationes tuas
et non parcet oculus meus super te et non miserebor sed vias tuas ponam super te et abominationes tuae in medio tui erunt et scietis quia ego Dominus
haec dicit Dominus Deus adflictio una adflictio ecce venit
finis venit venit finis evigilavit adversum te ecce venit
venit contractio super te qui habitas in terra venit tempus prope est dies occisionis et non gloriae montium
nunc de propinquo effundam iram meam super te et conpleam furorem meum in te et iudicabo te iuxta vias tuas et inponam tibi omnia scelera tua
et non parcet oculus meus neque miserebor sed vias tuas inponam tibi et abominationes tuae in medio tui erunt et scietis quia ego sum Dominus percutiens
ecce dies ecce venit egressa est contractio floruit virga germinavit superbia
iniquitas surrexit in virga impietatis non ex eis et non ex populo neque ex sonitu eorum et non erit requies in eis
venit tempus adpropinquavit dies qui emit non laetetur et qui vendit non lugeat quia ira super omnem populum eius
quia qui vendit ad id quod vendidit non revertetur et adhuc in viventibus vita eorum visio enim ad omnem multitudinem eius non regredietur et vir in iniquitate vitae suae non confortabitur
canite tuba praeparentur omnes et non est qui vadat ad proelium ira enim mea super universum populum eius
gladius foris pestis et fames intrinsecus qui in agro est gladio morietur et qui in civitate pestilentia et fame devorabuntur<CM>
et salvabuntur qui fugerint ex eis et erunt in montibus quasi columbae convallium omnes trepidi unusquisque in iniquitate sua
omnes manus dissolventur et omnia genua fluent aquis
et accingent se ciliciis et operiet eos formido et in omni facie confusio et in universis capitibus eorum calvitium
argentum eorum foris proicietur et aurum eorum in sterquilinium erit argentum eorum et aurum eorum non valebit liberare eos in die furoris Domini animam suam non saturabunt et ventres eorum non implebuntur quia scandalum iniquitatis eorum factum est
et ornamentum monilium suorum in superbiam posuerunt et imagines abominationum suarum et simulacrorum fecerunt ex eo propter hoc dedi eis illud in inmunditiam
et dabo illud in manus alienorum ad diripiendum et impiis terrae in praedam et contaminabunt illud
et avertam faciem meam ab eis et violabunt arcanum meum et introibunt in illud emissarii et contaminabunt illud<CM>
fac conclusionem quoniam terra plena est iudicio sanguinum et civitas plena iniquitate
et adducam pessimos de gentibus et possidebunt domos eorum et quiescere faciam superbiam potentium et possidebunt sanctuaria eorum
angustia superveniente requirent pacem et non erit
conturbatio super conturbationem veniet et auditus super auditum et quaerent visionem de propheta et lex peribit a sacerdote et consilium a senioribus
rex lugebit et princeps induetur maerore et manus populi terrae conturbabuntur secundum viam eorum faciam eis et secundum iudicia eorum iudicabo eos et scient quia ego Dominus<CM>
et factum est in anno sexto in sexto mense in quinta mensis ego sedebam in domo mea et senes Iuda sedebant coram me et cecidit super me ibi manus Domini Dei
et vidi et ecce similitudo quasi aspectus ignis ab aspectu lumborum eius et deorsum ignis et a lumbis eius et sursum quasi aspectus splendoris ut visio electri
et emissa similitudo manus adprehendit me in cincinno capitis mei et elevavit me spiritus inter terram et caelum et adduxit in Hierusalem in visione Dei iuxta ostium interius quod respiciebat aquilonem ubi erat statutum idolum zeli ad provocandam aemulationem
et ecce ibi gloria Dei Israhel secundum visionem quam videram in campo
et dixit ad me fili hominis leva oculos tuos ad viam aquilonis et levavi oculos meos ad viam aquilonis et ecce ab aquilone portae altaris idolum zeli in ipso introitu
et dixit ad me fili hominis putasne vides tu quid isti faciant abominationes magnas quas domus Israhel facit hic ut procul recedam a sanctuario meo et adhuc conversus videbis abominationes maiores<CM>
et introduxit me ad ostium atrii et vidi et ecce foramen unum in pariete
et dixit ad me fili hominis fode parietem et cum perfodissem parietem apparuit ostium unum
et dixit ad me ingredere et vide abominationes pessimas quas isti faciunt hic
et ingressus vidi et ecce omnis similitudo reptilium et animalium abominatio et universa idola domus Israhel depicta erant in pariete in circuitu per totum
et septuaginta viri de senioribus domus Israhel et Hiezonias filius Saphan stabat in medio eorum stantium ante picturas et unusquisque habebat turibulum in manu sua et vapor nebulae de ture consurgebat
et dixit ad me certe vides fili hominis quae seniores domus Israhel faciunt in tenebris unusquisque in abscondito cubiculi sui dicunt enim non videt Dominus nos dereliquit Dominus terram<CM>
et dixit ad me adhuc conversus videbis abominationes maiores quas isti faciunt
et introduxit me per ostium portae domus Domini quod respiciebat ad aquilonem et ecce ibi mulieres sedebant plangentes Adonidem
et dixit ad me certe vidisti fili hominis adhuc conversus videbis abominationes maiores his
et introduxit me in atrium domus Domini interius et ecce in ostio templi Domini inter vestibulum et altare quasi viginti quinque viri dorsa habentes contra templum Domini et facies ad orientem et adorabant ad ortum solis
et dixit ad me certe vidisti fili hominis numquid leve est hoc domui Iuda ut facerent abominationes istas quas fecerunt hic quia replentes terram iniquitate conversi sunt ad inritandum me et ecce adplicant ramum ad nares suas
ergo et ego faciam in furore non parcet oculus meus nec miserebor et cum clamaverint ad aures meas voce magna non exaudiam eos<CM>
et clamavit in auribus meis voce magna dicens adpropinquaverunt visitationes urbis et unusquisque vas interfectionis habet in manu sua
et ecce sex viri veniebant de via portae superioris quae respicit ad aquilonem et uniuscuiusque vas interitus in manu eius vir quoque unus in medio eorum vestitus lineis et atramentarium scriptoris ad renes eius et ingressi sunt et steterunt iuxta altare aereum
et gloria Domini Israhel adsumpta est de cherub quae erat super eum ad limen domus et vocavit virum qui indutus erat lineis et atramentarium scriptoris habebat in lumbis suis
et dixit Dominus ad eum transi per mediam civitatem in medio Hierusalem et signa thau super frontes virorum gementium et dolentium super cunctis abominationibus quae fiunt in medio eius<CM>
et illis dixit audiente me transite per civitatem sequentes eum et percutite non parcat oculus vester neque misereamini
senem adulescentulum et virginem parvulum et mulieres interficite usque ad internicionem omnem autem super quem videritis thau ne occidatis et a sanctuario meo incipite coeperunt ergo a viris senioribus qui erant ante faciem domus
et dixit ad eos contaminate domum et implete atria interfectis egredimini et egressi sunt et percutiebant eos qui erant in civitate
et caede conpleta remansi ego ruique super faciem meam et clamans aio heu heu heu Domine Deus ergone disperdes omnes reliquias Israhel effundens furorem tuum super Hierusalem
et dixit ad me iniquitas domus Israhel et Iuda magna est nimis valde et repleta est terra sanguinibus et civitas repleta est aversione dixerunt enim dereliquit Dominus terram et Dominus non videt
igitur et meus non parcet oculus neque miserebor viam eorum super caput eorum reddam
et ecce vir qui indutus erat lineis qui habebat atramentarium in dorso suo respondit verbum dicens feci sicut praecepisti mihi<CM>
et vidi et ecce in firmamento quod erat super caput cherubin quasi lapis sapphyrus quasi species similitudinis solii apparuit super ea
et dixit ad virum qui indutus erat lineis et ait ingredere in medio rotarum quae sunt subtus cherub et imple manum tuam prunis ignis quae sunt inter cherubin et effunde super civitatem ingressusque est in conspectu meo
cherubin autem stabant a dextris domus cum ingrederetur vir et nubes implevit atrium interius
et elevata est gloria Domini desuper cherub ad limen domus et repleta est domus nube et atrium repletum est splendore gloriae Domini
et sonitus alarum cherubin audiebatur usque ad atrium exterius quasi vox Dei omnipotentis loquentis
cumque praecepisset viro qui indutus erat lineis dicens sume ignem de medio rotarum quae sunt inter cherubin ingressus ille stetit iuxta rotam
et extendit cherub manum de medio cherubin ad ignem qui erat inter cherubin et sumpsit et dedit in manus eius qui indutus erat lineis qui accipiens egressus est<CM>
et apparuit in cherubin similitudo manus hominis subtus pinnas eorum
et vidi et ecce quattuor rotae iuxta cherubin rota una iuxta cherub unum et rota alia iuxta cherub unum species autem erat rotarum quasi visio lapidis chrysoliti
et aspectus earum similitudo una quattuor quasi sit rota in medio rotae
cumque ambularent in quattuor partes gradiebantur non revertebantur ambulantes sed ad locum ad quem ire declinabat quae prima erat sequebantur et ceterae nec convertebantur
et omne corpus earum et colla et manus et pinnae et circuli plena erant oculis in circuitu quattuor rotarum
et rotas istas vocavit volubiles audiente me
quattuor autem facies habebat unum facies una facies cherub et facies secunda facies hominis et in tertio facies leonis et in quarto facies aquilae
et elevata sunt cherubin ipsum est animal quod videram iuxta flumen Chobar
cumque ambularent cherubin ibant pariter et rotae iuxta ea et cum levarent cherubin alas suas ut exaltarentur de terra non residebant rotae sed et ipsae iuxta erant
stantibus illis stabant et cum elevatis elevabantur spiritus enim vitae erat in eis
et egressa est gloria Domini a limine templi et stetit super cherubin
et elevantia cherubin alas suas exaltata sunt a terra coram me et illis egredientibus rotae quoque subsecutae sunt et stetit in introitu portae domus Domini orientalis et gloria Dei Israhel erat super ea
ipsum est animal quod vidi subter Deum Israhel iuxta fluvium Chobar et intellexi quia cherubin essent
quattuor per quattuor vultus uni et quattuor alae uni et similitudo manus hominis sub alis eorum
et similitudo vultuum eorum ipsi vultus quos videram iuxta fluvium Chobar et intuitus eorum et impetus singulorum ante faciem suam ingredi<CM>
et elevavit me spiritus et introduxit me ad portam domus Domini orientalem quae respicit solis ortum et ecce in introitu portae viginti quinque viri et vidi in medio eorum Hiezoniam filium Azur et Pheltiam filium Banaiae principes populi
dixitque ad me fili hominis hii viri qui cogitant iniquitatem et tractant consilium pessimum in urbe ista
dicentes nonne dudum aedificatae sunt domus haec est lebes nos autem carnes
idcirco vaticinare de eis vaticinare fili hominis
et inruit in me spiritus Domini et dixit ad me loquere haec dicit Dominus sic locuti estis domus Israhel et cogitationes cordis vestri ego novi
plurimos occidistis in urbe hac et implestis vias eius interfectis
propterea haec dicit Dominus Deus interfecti vestri quos posuistis in medio eius hii sunt carnes et haec est lebes et educam vos de medio eius
gladium metuistis et gladium inducam super vos ait Dominus Deus
et eiciam vos de medio eius daboque vos in manu hostium et faciam in vobis iudicia
gladio cadetis in finibus Israhel iudicabo vos et scietis quia ego Dominus
haec non erit vobis in lebetem et vos non eritis in medio eius in carnes in finibus Israhel iudicabo vos
et scietis quia ego Dominus qui in praeceptis meis non ambulastis et iudicia mea non fecistis sed iuxta iudicia gentium quae in circuitu vestro sunt estis operati
et factum est cum prophetarem Pheltias filius Banaiae mortuus est et cecidi in faciem meam clamans voce magna et dixi heu heu heu Domine Deus consummationem tu facis reliquiarum Israhel<CM>
et factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis fratres tui fratres tui viri propinqui tui et omnis domus Israhel universi quibus dixerunt habitatores Hierusalem longe recedite a Domino nobis data est terra in possessionem
propterea haec dicit Dominus Deus quia longe feci eos in gentibus et quia dispersi eos in terris ero eis in sanctificationem modicam in terris ad quas venerunt
propterea loquere haec dicit Dominus Deus congregabo vos de populis et adunabo de terris in quibus dispersi estis daboque vobis humum Israhel
et ingredientur illuc et auferent omnes offensiones cunctasque abominationes eius de illa
et dabo eis cor unum et spiritum novum tribuam in visceribus eorum et auferam cor lapideum de carne eorum et dabo eis cor carneum
ut in praeceptis meis ambulent et iudicia mea custodiant faciantque ea et sint mihi in populum et ego sim eis in Deum
quorum cor post offendicula et abominationes suas ambulat horum viam in capite suo ponam dicit Dominus Deus<CM>
et elevaverunt cherubin alas suas et rotae cum eis et gloria Dei Israhel erat super ea
et ascendit gloria Domini de medio civitatis stetitque super montem qui est ad orientem urbis
et spiritus levavit me adduxitque in Chaldeam ad transmigrationem in visione in spiritu Dei et sublata est a me visio quam videram
et locutus sum ad transmigrationem omnia verba Domini quae ostenderat mihi<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis in medio domus exasperantis tu habitas qui oculos habent ad videndum et non vident et aures ad audiendum et non audiunt quia domus exasperans est
tu ergo fili hominis fac tibi vasa transmigrationis et transmigrabis per diem coram eis transmigrabis autem de loco tuo ad locum alterum in conspectu eorum si forte aspiciant quia domus exasperans est
et efferes foras vasa tua quasi vasa transmigrantis per diem in conspectu eorum tu autem egredieris vespere coram eis sicut egreditur migrans
ante oculos eorum perfodi tibi parietem et egredieris per eum
in conspectu eorum in umeris portaberis in caligine effereris faciem tuam velabis et non videbis terram quia portentum dedi te domui Israhel
feci ergo sicut praeceperat mihi vasa mea protuli quasi vasa transmigrantis per diem et vespere perfodi mihi parietem manu in caligine egressus sum et in umeris portatus in conspectu eorum
et factus est sermo Domini ad me mane dicens
fili hominis numquid non dixerunt ad te domus Israhel domus exasperans quid tu facis
dic ad eos haec dicit Dominus Deus super ducem onus istud qui est in Hierusalem et super omnem domum Israhel quae est in medio eorum
dic ego portentum vestrum quomodo feci sic fiet illis in transmigrationem et captivitatem ibunt
et dux qui est in medio eorum in umeris portabitur in caligine egredietur parietem perfodient ut educant eum facies eius operietur ut non videat oculo terram
et extendam rete meum super illum et capietur in sagena mea et adducam eum in Babylonem in terram Chaldeorum et ipsam non videbit ibique morietur
et omnes qui circa eum sunt praesidium eius et agmina eius dispergam in omnem ventum et gladium evaginabo post eos
et scient quia ego Dominus quando dispersero illos in gentibus et disseminavero eos in terris
et relinquam ex eis viros paucos a gladio et fame et pestilentia ut narrent omnia scelera eorum in gentibus ad quas ingredientur et scient quia ego Dominus<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis panem tuum in conturbatione comede sed et aquam tuam in festinatione et maerore bibe
et dices ad populum terrae haec dicit Dominus Deus ad eos qui habitant in Hierusalem in terra Israhel panem suum in sollicitudine comedent et aquam suam in desolatione bibent ut desoletur terra a multitudine sua propter iniquitatem omnium qui habitant in ea
et civitates quae nunc habitantur desolatae erunt terraque deserta et scietis quia ego Dominus<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis quod est proverbium istud vobis in terra Israhel dicentium in longum differentur dies et peribit omnis visio
ideo dic ad eos haec dicit Dominus Deus quiescere faciam proverbium istud neque vulgo dicetur ultra in Israhel et loquere ad eos quod adpropinquaverint dies et sermo omnis visionis
non enim erit ultra omnis visio cassa neque divinatio ambigua in medio filiorum Israhel
quia ego Dominus loquar quodcumque locutus fuero verbum et fiet non prolongabitur amplius sed in diebus vestris domus exasperans loquar verbum et faciam illud dicit Dominus Deus
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis ecce domus Israhel dicentium visio quam hic videt in dies multos et in tempora longa iste prophetat
propterea dic ad eos haec dicit Dominus Deus non prolongabitur ultra omnis sermo meus verbum quod locutus fuero conplebitur dicit Dominus Deus<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis vaticinare ad prophetas Israhel qui prophetant et dices prophetantibus de corde suo audite verbum Domini
haec dicit Dominus Deus vae prophetis insipientibus qui sequuntur spiritum suum et nihil vident
quasi vulpes in desertis prophetae tui Israhel erant
non ascendistis ex adverso neque opposuistis murum pro domo Israhel ut staretis in proelio in die Domini
vident vana et divinant mendacium dicentes ait Dominus cum Dominus non miserit eos et perseveraverunt confirmare sermonem
numquid non visionem cassam vidistis et divinationem mendacem locuti estis et dicitis ait Dominus cum ego non sim locutus
propterea haec dicit Dominus Deus quia locuti estis vana et vidistis mendacium ideo ecce ego ad vos ait Dominus Deus
et erit manus mea super prophetas qui vident vana et divinant mendacium in concilio populi mei non erunt et in scriptura domus Israhel non scribentur nec in terra Israhel ingredientur et scietis quia ego Dominus Deus<CM>
eo quod deceperint populum meum dicentes pax et non est pax et ipse aedificabat parietem illi autem liniebant eum luto absque paleis
dic ad eos qui liniunt absque temperatura quod casurus sit erit enim imber inundans et dabo lapides praegrandes desuper inruentes et ventum procellae dissipantem
siquidem ecce cecidit paries numquid non dicetur vobis ubi est litura quam levistis
propterea haec dicit Dominus Deus et erumpere faciam spiritum tempestatum in indignatione mea et imber inundans in furore meo erit et lapides grandes in ira in consummationem
et destruam parietem quem levistis absque temperamento et adaequabo eum terrae et revelabitur fundamentum eius et cadet et consumetur in medio eius et scietis quia ego sum Dominus
et conplebo indignationem meam in parietem et in his qui linunt eum absque temperamento dicamque vobis non est paries et non sunt qui linunt eum
prophetae Israhel qui prophetant ad Hierusalem et vident ei visionem pacis et non est pax ait Dominus Deus<CM>
et tu fili hominis pone faciem tuam contra filias populi tui quae prophetant de corde suo et vaticinare super eas
et dic haec ait Dominus Deus vae quae consuunt pulvillos sub omni cubito manus et faciunt cervicalia sub capite universae aetatis ad capiendas animas cum caperent animas populi mei vivificabant animas eorum
et violabant me ad populum meum propter pugillum hordei et fragmen panis ut interficerent animas quae non moriuntur et vivificarent animas quae non vivunt mentientes populo meo credenti mendaciis
propter hoc haec dicit Dominus Deus ecce ego ad pulvillos vestros quibus vos capitis animas volantes et disrumpam eos de brachiis vestris et dimittam animas quas vos capitis animas ad volandum
et disrumpam cervicalia vestra et liberabo populum meum de manu vestra neque erunt ultra in manibus vestris ad praedandum et scietis quia ego Dominus
pro eo quod maerere fecistis cor iusti mendaciter quem ego non contristavi et confortastis manus impii ut non reverteretur a via sua mala et viveret
propterea vana non videbitis et divinationes non divinabitis amplius et eruam populum meum de manu vestra et scietis quoniam ego Dominus<CM>
et venerunt ad me viri seniorum Israhel et sederunt coram me
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis viri isti posuerunt inmunditias suas in cordibus suis et scandalum iniquitatis suae statuerunt contra faciem suam numquid interrogatus respondebo eis
propter hoc loquere eis et dices ad eos haec dicit Dominus Deus homo homo de domo Israhel qui posuerit inmunditias suas in corde suo et scandalum iniquitatis suae statuerit contra faciem suam et venerit ad prophetam interrogans per eum me ego Dominus respondebo ei in multitudine inmunditiarum suarum
ut capiatur domus Israhel in corde suo quo recesserunt a me in cunctis idolis suis
propterea dic ad domum Israhel haec dicit Dominus Deus convertimini et recedite ab idolis vestris et ab universis contaminationibus vestris avertite facies vestras
quia homo homo de domo Israhel et de proselytis quicumque advena fuerit in Israhel si alienatus fuerit a me et posuerit idola sua in corde suo et scandalum iniquitatis suae statuerit contra faciem suam et venerit ad prophetam ut interroget per eum me ego Dominus respondebo ei per me
et ponam faciem meam super hominem illum et faciam eum in exemplum et in proverbium et disperdam eum de medio populi mei et scietis quia ego Dominus
et propheta cum erraverit et locutus fuerit verbum ego Dominus decepi prophetam illum et extendam manum meam super eum et delebo eum de medio populi mei Israhel
et portabunt iniquitatem suam iuxta iniquitatem interrogantis sic iniquitas prophetae erit
ut non erret ultra domus Israhel a me neque polluatur in universis praevaricationibus suis sed sit mihi in populum et ego sim eis in Deum ait Dominus exercituum<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis terra cum peccaverit mihi ut praevaricetur praevaricans extendam manum meam super eam et conteram virgam panis eius et inmittam in eam famem et interficiam de ea hominem et iumentum
et si fuerint tres viri isti in medio eius Noe Danihel et Iob ipsi iustitia sua liberabunt animas suas ait Dominus exercituum
quod si et bestias pessimas induxero super terram ut vastem eam et fuerit invia eo quod non sit pertransiens propter bestias
tres viri isti qui fuerint in ea vivo ego dicit Dominus Deus quia nec filios nec filias liberabunt sed ipsi soli liberabuntur terra autem desolabitur
vel si gladium induxero super terram illam et dixero gladio transi per terram et interfecero de ea hominem et iumentum
et tres viri isti fuerint in medio eius vivo ego dicit Dominus Deus non liberabunt filios neque filias sed ipsi soli liberabuntur
si autem et pestilentiam inmisero super terram illam et effudero indignationem meam super eam in sanguine ut auferam ex ea hominem et iumentum
et Noe et Danihel et Iob fuerint in medio eius vivo ego dicit Dominus Deus quia filium et filiam non liberabunt sed ipsi iustitia sua liberabunt animas suas
quoniam haec dicit Dominus Deus quod si et quattuor iudicia mea pessima gladium et famem et bestias malas et pestilentiam misero in Hierusalem ut interficiam de ea hominem et pecus
tamen relinquetur in ea salvatio educentium filios et filias ecce ipsi egredientur ad vos et videbitis viam eorum et adinventiones eorum et consolabimini super malo quod induxi in Hierusalem in omnibus quae inportavi super eam
et consolabuntur vos cum videritis viam eorum et adinventiones eorum et cognoscetis quod non frustra fecerim omnia quae feci in ea ait Dominus Deus<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis quid fiet ligno vitis ex omnibus lignis nemorum quae sunt inter ligna silvarum
numquid tolletur de ea lignum ut fiat opus aut fabricabitur de ea paxillus ut dependeat in eo quodcumque vas
ecce igni datum est in escam utramque partem eius consumpsit ignis et medietas eius redacta est in favillam numquid utile erit ad opus
etiam cum esset integrum non erat aptum ad opus quanto magis cum ignis illud devoraverit et conbuserit nihil ex eo fiet operis
propterea haec dicit Dominus Deus quomodo lignum vitis inter ligna silvarum quod dedi igni ad devorandum sic tradidi habitatores Hierusalem
et ponam faciem meam in eos de igne egredientur et ignis consumet eos et scietis quia ego Dominus cum posuero faciem meam in eos
et dedero terram inviam et desolatam eo quod praevaricatores extiterint dicit Dominus Deus<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis notas fac Hierusalem abominationes suas
et dices haec dicit Dominus Deus Hierusalem radix tua et generatio tua de terra chananea pater tuus Amorreus et mater tua Cetthea
et quando nata es in die ortus tui non est praecisus umbilicus tuus et in aqua non es lota in salutem nec sale salita nec involuta pannis
non pepercit super te oculus ut facerem tibi unum de his miseratus tui sed proiecta es super faciem terrae in abiectione animae tuae in die qua nata es<CM>
transiens autem per te vidi te conculcari in sanguine tuo et dixi tibi cum esses in sanguine tuo vive dixi inquam tibi in sanguine tuo vive
multiplicatam quasi germen agri dedi te et multiplicata es et grandis effecta et ingressa es et pervenisti ad mundum muliebrem ubera tua intumuerunt et pilus tuus germinavit et eras nuda et confusionis plena
et transivi per te et vidi te et ecce tempus tuum tempus amantium et expandi amictum meum super te et operui ignominiam tuam et iuravi tibi et ingressus sum pactum tecum ait Dominus Deus et facta es mihi
et lavi te aqua et emundavi sanguinem tuum ex te et unxi te oleo
et vestivi te discoloribus et calciavi te ianthino et cinxi te bysso et indui te subtilibus
et ornavi te ornamento et dedi armillas in manibus tuis et torquem circa collum tuum
et dedi inaurem super os tuum et circulos auribus tuis et coronam decoris in capite tuo
et ornata es auro et argento et vestita es bysso et polymito et multicoloribus similam et mel et oleum comedisti et decora facta es vehementer nimis et profecisti in regnum
et egressum est nomen tuum in gentes propter speciem tuam quia perfecta eras in decore meo quem posueram super te dicit Dominus Deus<CM>
et habens fiduciam in pulchritudine tua fornicata es in nomine tuo et exposuisti fornicationem tuam omni transeunti ut eius fieres
et sumens de vestimentis meis fecisti tibi excelsa hinc inde consuta et fornicata es super eis sicut non est factum neque futurum est
et tulisti vasa decoris tui de auro meo et argento meo quae dedi tibi et fecisti tibi imagines masculinas et fornicata es in eis
et sumpsisti vestimenta tua multicoloria et vestita es eis et oleum meum et thymiama meum posuisti coram eis
et panem meum quem dedi tibi similam et oleum et mel quibus enutrivi te posuisti in conspectu eorum in odorem suavitatis et factum est ait Dominus Deus
et tulisti filios tuos et filias tuas quas generasti mihi et immolasti eis ad devorandum numquid parva est fornicatio tua
immolantis filios meos et dedisti illos consecrans eis
et post omnes abominationes tuas et fornicationes non es recordata dierum adulescentiae tuae quando eras nuda et confusione plena conculcata in sanguine tuo
et accidit post omnem malitiam tuam vae vae tibi ait Dominus Deus
et aedificasti tibi lupanar et fecisti tibi prostibulum in cunctis plateis
ad omne caput viae aedificasti signum prostitutionis tuae et abominabilem fecisti decorem tuum et divisisti pedes tuos omni transeunti et multiplicasti fornicationes tuas
et fornicata es cum filiis Aegypti vicinis tuis magnarum carnium et multiplicasti fornicationem tuam ad inritandum me
ecce ego extendi manum meam super te et auferam ius tuum et dabo te in animam odientium te filiarum Palestinarum quae erubescunt in via tua scelerata
et fornicata es in filiis Assyriorum eo quod necdum fueris expleta et postquam fornicata es nec sic es satiata
et multiplicasti fornicationem tuam in terra Chanaan cum Chaldeis et nec sic satiata es
in quo mundabo cor tuum ait Dominus Deus cum facias omnia haec opera mulieris meretricis et procacis
quia fabricasti lupanar tuum in capite omnis viae et excelsum tuum fecisti in omni platea nec facta es quasi meretrix fastidio augens pretium
sed quasi mulier adultera quae super virum suum inducit alienos
omnibus meretricibus dantur mercedes tu autem dedisti mercedes cunctis amatoribus tuis et donabas eis ut intrarent ad te undique ad fornicandum tecum
factumque in te est contra consuetudinem mulierum in fornicationibus tuis et post te non erit fornicatio in eo enim quod dedisti mercedes et mercedes non accepisti factum est in te contrarium<CM>
propterea meretrix audi verbum Domini
haec dicit Dominus Deus quia effusum est aes tuum et revelata est ignominia tua in fornicationibus tuis super amatores tuos et super idola abominationum tuarum in sanguine filiorum tuorum quos dedisti eis
ecce ego congregabo omnes amatores tuos quibus commixta es et omnes quos dilexisti cum universis quos oderas et congregabo eos super te undique et nudabo ignominiam tuam coram eis et videbunt omnem turpitudinem tuam
et iudicabo te iudiciis adulterarum et effundentium sanguinem et dabo te in sanguinem furoris et zeli
et dabo te in manus eorum et destruent lupanar tuum et demolientur prostibulum tuum et denudabunt te vestimentis tuis et auferent vasa decoris tui et derelinquent te nudam plenamque ignominia
et adducent super te multitudinem et lapidabunt te lapidibus et trucidabunt te gladiis suis
et conburent domos tuas igni et facient in te iudicia in oculis mulierum plurimarum et desines fornicari et mercedes ultra non dabis
et requiescet indignatio mea in te et auferetur zelus meus a te et quiescam nec irascar amplius
eo quod non fueris recordata dierum adulescentiae tuae et provocasti me in omnibus his quapropter et ego vias tuas in capite tuo dedi ait Dominus Deus et non feci iuxta scelera tua in omnibus abominationibus tuis<CM>
ecce omnis qui dicit vulgo proverbium in te adsumet illud dicens sicut mater ita et filia eius
filia matris tuae es tu quae proiecit virum suum et filios suos et soror sororum tuarum tu quae proiecerunt viros suos et filios suos mater vestra Cetthea et pater vester Amorreus
et soror tua maior Samaria ipsa et filiae eius quae habitat ad sinistram tuam soror autem tua minor te quae habitat a dextris tuis Sodoma et filiae eius
sed nec in viis earum ambulasti neque secundum scelera earum fecisti pauxillum minus paene sceleratiora fecisti illis in omnibus viis tuis
vivo ego dicit Dominus Deus quia non fecit Sodoma soror tua ipsa et filiae eius sicut fecisti tu et filiae tuae
ecce haec fuit iniquitas Sodomae sororis tuae superbia saturitas panis et abundantia et otium ipsius et filiarum eius et manum egeno et pauperi non porrigebant
et elevatae sunt et fecerunt abominationes coram me et abstuli eas sicut vidisti
et Samaria dimidium peccatorum tuorum non peccavit sed vicisti eas sceleribus tuis et iustificasti sorores tuas in omnibus abominationibus tuis quas operata es
ergo et tu porta confusionem tuam quae vicisti sorores tuas peccatis tuis sceleratius agens ab eis iustificatae sunt enim a te ergo et tu confundere et porta ignominiam tuam quae iustificasti sorores tuas
et convertam restituens eas conversione Sodomorum cum filiabus suis et conversione Samariae et filiarum eius et convertam reversionem tuam in medio earum
ut portes ignominiam tuam et confundaris in omnibus quae fecisti consolans eas
et soror tua Sodoma et filiae eius revertentur ad antiquitatem suam et Samaria et filiae eius revertentur ad antiquitatem suam et tu et filiae tuae revertimini ad antiquitatem vestram
non fuit autem Sodoma soror tua audita in ore tuo in die superbiae tuae
antequam revelaretur malitia tua sicut hoc tempore in obprobrium filiarum Syriae et cunctarum in circuitu tuo filiarum Palestinarum quae ambiunt te per gyrum
scelus tuum et ignominiam tuam tu portasti ait Dominus Deus
quia haec dicit Dominus Deus et faciam tibi sicut dispexisti iuramentum ut irritum faceres pactum<CM>
et recordabor ego pacti mei tecum in diebus adulescentiae tuae et suscitabo tibi pactum sempiternum
et recordaberis viarum tuarum et confunderis cum receperis sorores tuas te maiores cum minoribus tuis et dabo eas tibi in filias sed non ex pacto tuo
et suscitabo ego pactum meum tecum et scies quia ego Dominus
ut recorderis et confundaris et non sit tibi ultra aperire os prae confusione tua cum placatus fuero tibi in omnibus quae fecisti ait Dominus Deus<CM>
et factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis propone enigma et narra parabolam ad domum Israhel
et dices haec dicit Dominus Deus aquila grandis magnarum alarum longo membrorum ductu plena plumis et varietate venit ad Libanum et tulit medullam cedri
summitatem frondium eius avellit et transportavit eam in terram Chanaan in urbem negotiatorum posuit illam
et tulit de semente terrae et posuit illud in terra pro semine ut firmaret radicem super aquas multas in superficie posuit illud
cumque germinasset crevit in vineam latiorem humili statura respicientibus ramis eius ad eam et radices eius sub illa erunt facta est ergo vinea et fructificavit in palmites et emisit propagines
et facta est aquila altera grandis magnis alis multisque plumis et ecce vinea ista quasi mittens radices suas ad eam palmites suos extendit ad illam ut inrigaret eam de areolis germinis sui
in terra bona super aquas multas plantata est ut faciat frondes et portet fructum et sit in vineam grandem
dic haec dicit Dominus Deus ergone prosperabitur nonne radices eius evellet et fructum eius distringet et siccabit omnes palmites germinis eius et arescet et non in brachio grandi neque in populo multo ut evelleret eam radicitus
ecce plantata est ergone prosperabitur nonne cum tetigerit eam ventus urens siccabitur et in areis germinis sui arescet
et factum est verbum Domini ad me dicens
dic ad domum exasperantem nescitis quid ista significent dic ecce venit rex Babylonis Hierusalem et adsumet regem et principes eius et adducet eos ad semet ipsum in Babylonem
et tollet de semine regni ferietque cum eo foedus et accipiet ab eo iusiurandum sed et fortes terrae tollet
ut sit regnum humile et non elevetur sed custodiat pactum eius et servet illud
qui recedens ab eo misit nuntios ad Aegyptum ut daret sibi equos et populum multum numquid prosperabitur vel consequetur salutem qui fecit haec et qui dissolvit pactum numquid effugiet
vivo ego dicit Dominus Deus quoniam in loco regis qui constituit eum regem cuius fecit irritum iuramentum et solvit pactum quod habebat cum eo in medio Babylonis morietur
et non in exercitu grandi neque in populo multo faciet contra eum Pharao proelium in iactu aggeris et in extructione vallorum ut interficiat animas multas
spreverat enim iuramentum ut solveret foedus et ecce dedit manum suam et cum omnia haec fecerit non effugiet
propterea haec dicit Dominus Deus vivo ego quoniam iuramentum quod sprevit et foedus quod praevaricatus est ponam in caput eius
et expandam super eum rete meum et conprehendetur sagena mea et adducam eum in Babylonem et iudicabo illum ibi in praevaricatione qua despexit me
et omnes profugi eius cum universo agmine gladio cadent residui autem in omnem ventum dispergentur et scietis quia ego Dominus locutus sum<CM>
haec dicit Dominus Deus et sumam ego de medulla cedri sublimis et ponam de vertice ramorum eius tenerum distringam et plantabo super montem excelsum et eminentem
in monte sublimi Israhel plantabo illud et erumpet in germen et faciet fructum et erit in cedrum magnam et habitabunt sub eo omnes volucres universum volatile sub umbra frondium eius nidificabit
et scient omnia ligna regionis quia ego Dominus humiliavi lignum sublime et exaltavi lignum humile et siccavi lignum viride et frondere feci lignum aridum ego Dominus locutus sum et feci<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
quid est quod inter vos parabolam vertitis in proverbium istud in terra Israhel dicentes patres comederunt uvam acerbam et dentes filiorum obstupescunt
vivo ego dicit Dominus Deus si erit vobis ultra parabola haec in proverbium in Israhel
ecce omnes animae meae sunt ut anima patris ita et anima filii mea est anima quae peccaverit ipsa morietur
et vir si fuerit iustus et fecerit iudicium et iustitiam
in montibus non comederit et oculos suos non levaverit ad idola domus Israhel et uxorem proximi sui non violaverit et ad mulierem menstruatam non accesserit
et hominem non contristaverit pignus debitori reddiderit per vim nihil rapuerit panem suum esurienti dederit et nudum operuerit vestimento
ad usuram non commodaverit et amplius non acceperit ab iniquitate averterit manum suam iudicium verum fecerit inter virum et virum
in praeceptis meis ambulaverit et iudicia mea custodierit ut faciat veritatem hic iustus est vita vivet ait Dominus Deus<CM>
quod si genuerit filium latronem effundentem sanguinem et fecerit unum de istis
et haec quidem omnia non facientem sed in montibus comedentem et uxorem proximi sui polluentem
egenum et pauperem contristantem rapientem rapinas pignus non reddentem et ad idola levantem oculos suos abominationem facientem
ad usuram dantem et amplius accipientem numquid vivet non vivet cum universa detestanda haec fecerit morte morietur sanguis eius in ipso erit
quod si genuerit filium qui videns omnia peccata patris sui quae fecit timuerit et non fecerit simile eis
super montes non comederit et oculos suos non levaverit ad idola domus Israhel et uxorem proximi sui non violaverit
et virum non contristaverit pignus non retinuerit et rapinam non rapuerit panem suum esurienti dederit et nudum operuerit vestimento
a pauperis iniuria averterit manum suam usuram et superabundantiam non acceperit iudicia mea fecerit in praeceptis meis ambulaverit hic non morietur in iniquitate patris sui sed vita vivet
pater eius quia calumniatus est et vim fecit fratri et malum operatus est in medio populi sui ecce mortuus est in iniquitate sua
et dicitis quare non portavit filius iniquitatem patris videlicet quia filius iudicium et iustitiam operatus est omnia praecepta mea custodivit et fecit illa vita vivet
anima quae peccaverit ipsa morietur filius non portabit iniquitatem patris et pater non portabit iniquitatem filii iustitia iusti super eum erit et impietas impii erit super eum<CM>
si autem impius egerit paenitentiam ab omnibus peccatis suis quae operatus est et custodierit universa praecepta mea et fecerit iudicium et iustitiam vita vivet non morietur
omnium iniquitatum eius quas operatus est non recordabor in iustitia sua quam operatus est vivet
numquid voluntatis meae est mors impii dicit Dominus Deus et non ut convertatur a viis suis et vivat
si autem averterit se iustus a iustitia sua et fecerit iniquitatem secundum omnes abominationes quas operari solet impius numquid vivet omnes iustitiae eius quas fecerat non recordabuntur in praevaricatione qua praevaricatus est et in peccato suo quod peccavit in ipsis morietur
et dixistis non est aequa via Domini audite domus Israhel numquid via mea non est aequa et non magis viae vestrae pravae sunt
cum enim averterit se iustus a iustitia sua et fecerit iniquitatem morietur in eis in iniustitia quam operatus est morietur
et cum averterit se impius ab impietate sua quam operatus est et fecerit iudicium et iustitiam ipse animam suam vivificabit
considerans enim et avertens se ab omnibus iniquitatibus suis quas operatus est vita vivet et non morietur
et dicunt filii Israhel non est aequa via Domini numquid viae meae non sunt aequae domus Israhel et non magis viae vestrae pravae<CM>
idcirco unumquemque iuxta vias suas iudicabo domus Israhel ait Dominus Deus convertimini et agite paenitentiam ab omnibus iniquitatibus vestris et non erit vobis in ruinam iniquitas
proicite a vobis omnes praevaricationes vestras in quibus praevaricati estis et facite vobis cor novum et spiritum novum et quare moriemini domus Israhel
quia nolo mortem morientis dicit Dominus Deus revertimini et vivite<CM>
et tu adsume planctum super principes Israhel
et dices quare mater tua leaena inter leones cubavit in medio leunculorum enutrivit catulos suos
et eduxit unum de leunculis suis leo factus est et didicit capere praedam hominemque comedere
et audierunt de eo gentes et non absque vulneribus suis ceperunt eum et adduxerunt eum in catenis in terram Aegypti
quae cum vidisset quoniam infirmata est et periit expectatio eius tulit unum de leunculis suis leonem constituit eum
qui incedebat inter leones et factus est leo didicit praedam capere et homines devorare
didicit viduas facere et civitates eorum in desertum adducere et desolata est terra et plenitudo eius a voce rugitus illius
et convenerunt adversum eum gentes undique de provinciis et expanderunt super eum rete suum in vulneribus earum captus est
et miserunt eum in caveam in catenis adduxerunt eum ad regem Babylonis miseruntque eum in carcerem ne audiretur vox eius ultra super montes Israhel<CM>
mater tua quasi vinea in sanguine tuo super aquam plantata fructus eius et frondes eius creverunt ex aquis multis
et factae sunt ei virgae solidae in sceptra dominantium et exaltata est statura eius inter frondes et vidit altitudinem suam in multitudine palmitum suorum
et evulsa est in ira in terramque proiecta et ventus urens siccavit fructum eius marcuerunt et arefactae sunt virgae roboris eius ignis comedit eam
et nunc transplantata est in desertum in terra invia et sitienti
et egressus est ignis de virga ramorum eius qui fructum eius comedit et non fuit in ea virga fortis sceptrum dominantium planctus est et erit in planctum<CM>
et factum est in anno septimo in quinto mense in decima mensis venerunt viri de senioribus Israhel ut interrogarent Dominum et sederunt coram me
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis loquere senioribus Israhel et dices ad eos haec dicit Dominus Deus num ad interrogandum me vos venistis vivo ego quia non respondebo vobis ait Dominus Deus
si iudicas eos si iudicas fili hominis abominationes patrum eorum ostende eis<CM>
et dices ad eos haec dicit Dominus Deus in die qua elegi Israhel et levavi manum meam pro stirpe domus Iacob et apparui eis in terra Aegypti et levavi manum meam pro eis dicens ego Dominus Deus vester
in die illa levavi manum meam pro eis ut educerem eos de terra Aegypti in terram quam provideram eis fluentem lacte et melle quae est egregia inter omnes terras
et dixi ad eos unusquisque offensiones oculorum suorum abiciat et in idolis Aegypti nolite pollui ego Dominus Deus vester
et inritaverunt me nolueruntque audire unusquisque abominationes oculorum suorum non proiecit nec idola Aegypti reliquerunt et dixi ut effunderem indignationem meam super eos et implerem iram meam in eis in medio terrae Aegypti
et feci propter nomen meum ut non violaretur coram gentibus in quarum medio erant et inter quas apparui eis ut educerem eos de terra Aegypti<CM>
eieci ergo eos de terra Aegypti et eduxi in desertum
et dedi eis praecepta mea et iudicia mea ostendi eis quae faciat homo et vivat in eis
insuper et sabbata mea dedi eis ut esset signum inter me et eos et scirent quia ego Dominus sanctificans eos
et inritaverunt me domus Israhel in deserto in praeceptis meis non ambulaverunt et iudicia mea proiecerunt quae faciens homo vivet in eis et sabbata mea violaverunt vehementer dixi ergo ut effunderem furorem meum super eos in deserto et consumerem eos
et feci propter nomen meum ne violaretur coram gentibus de quibus eieci eos in conspectu earum
ego igitur levavi manum meam super eos in deserto ne inducerem eos in terram quam dedi eis fluentem lacte et melle praecipuam terrarum omnium
quia iudicia mea proiecerunt et in praeceptis meis non ambulaverunt et sabbata mea violaverunt post idola enim cor eorum gradiebatur
et pepercit oculus meus super eos ut non interficerem eos nec consumpsi eos in deserto
dixi autem ad filios eorum in solitudine in praeceptis patrum vestrorum nolite incedere nec iudicia eorum custodiatis nec in idolis eorum polluamini
ego Dominus Deus vester in praeceptis meis ambulate et iudicia mea custodite et facite ea
et sabbata mea sanctificate ut sit signum inter me et vos et sciatur quia ego Dominus Deus vester
et exacerbaverunt me filii in praeceptis meis non ambulaverunt et iudicia mea non custodierunt ut facerent ea quae cum fecerit homo vivet in eis et sabbata mea violaverunt et comminatus sum ut effunderem furorem meum super eos et implerem iram meam in eis in deserto
averti autem manum meam et feci propter nomen meum ut non violaretur coram gentibus de quibus eieci eos in oculis earum
iterum levavi manum meam in eos in solitudine ut dispergerem illos in nationes et ventilarem in terras
eo quod iudicia mea non fecissent et praecepta mea reprobassent et sabbata mea violassent et post idola patrum suorum fuissent oculi eorum
ergo et ego dedi eis praecepta non bona et iudicia in quibus non vivent
et pollui eos in muneribus suis cum offerrent omne quod aperit vulvam propter delicta sua et scient quia ego Dominus<CM>
quam ob rem loquere ad domum Israhel fili hominis et dices ad eos haec dicit Dominus Deus adhuc et in hoc blasphemaverunt me patres vestri cum sprevissent me contemnentes
et induxissem eos in terram super quam levavi manum meam ut darem eis viderunt omnem collem excelsum et omne lignum nemorosum et immolaverunt ibi victimas suas et dederunt ibi inritationem oblationis suae et posuerunt ibi odorem suavitatis suae et libaverunt libationes suas
et dixi ad eos quid est excelsum ad quod vos ingredimini et vocatum est nomen eius Excelsum usque ad hanc diem
propterea dic ad domum Israhel haec dicit Dominus Deus certe in via patrum vestrorum vos polluimini et post offendicula eorum vos fornicamini
et in oblatione donorum vestrorum cum transducitis filios vestros per ignem vos polluimini in omnibus idolis vestris usque hodie et ego respondebo vobis domus Israhel vivo ego dicit Dominus Deus quia non respondebo vobis
neque cogitatio mentis vestrae fiet dicentium erimus sicut gentes et sicut cognationes terrae ut colamus ligna et lapides<CM>
vivo ego dicit Dominus Deus quoniam in manu forti et brachio extento et in furore effuso regnabo super vos
et educam vos de populis et congregabo vos de terris in quibus dispersi estis in manu valida et brachio extento et in furore effuso regnabo super vos
et adducam vos in desertum populorum et iudicabor vobiscum ibi facie ad faciem
sicut iudicio contendi adversum patres vestros in deserto terrae Aegypti sic iudicabo vos dicit Dominus Deus
et subiciam vos sceptro meo et inducam vos in vinculis foederis
et eligam de vobis transgressores et impios et de terra incolatus eorum educam eos et terram Israhel non ingredientur et scietis quia ego Dominus
et vos domus Israhel haec dicit Dominus Deus singuli post idola vestra ambulate et servite eis quod si et in hoc non audieritis me et nomen meum sanctum pollueritis ultra in muneribus vestris et in idolis vestris
in monte sancto meo in monte excelso Israhel ait Dominus Deus ibi serviet mihi omnis domus Israhel omnes inquam in terra in qua placebunt mihi et ibi quaeram primitias vestras et initium decimarum vestrarum in omnibus sanctificationibus vestris
in odorem suavitatis suscipiam vos cum eduxero vos de populis et congregavero vos de terris in quas dispersi estis et sanctificabor in vobis in oculis nationum
et scietis quia ego Dominus cum induxero vos ad terram Israhel in terram pro qua levavi manum meam ut darem eam patribus vestris
et recordabimini ibi viarum vestrarum et omnium scelerum vestrorum quibus polluti estis in eis et displicebitis vobis in conspectu vestro in omnibus malitiis vestris quas fecistis
et scietis quia ego Dominus cum benefecero vobis propter nomen meum non secundum vias vestras malas neque secundum scelera vestra pessima domus Israhel ait Dominus Deus<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis pone faciem tuam contra viam austri et stilla ad africum et propheta ad saltum agri meridiani
et dices saltui meridiano audi verbum Domini haec dicit Dominus Deus ecce ego succendam in te ignem et conburam in te omne lignum viride et omne lignum aridum non extinguetur flamma succensionis et conburetur in ea omnis facies ab austro usque ad aquilonem
et videbit universa caro quia ego Dominus succendi eam nec extinguetur
et dixi ha ha ha Domine Deus ipsi dicunt de me numquid non per parabolas loquitur iste<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis pone faciem tuam ad Hierusalem et stilla ad sanctuaria et propheta contra humum Israhel
et dices terrae Israhel haec dicit Dominus Deus ecce ego ad te et eiciam gladium meum de vagina sua et occidam in te iustum et impium
pro eo autem quod occidi in te iustum et impium idcirco egredietur gladius meus de vagina sua ad omnem carnem ab austro ad aquilonem
ut sciat omnis caro quia ego Dominus eduxi gladium meum de vagina sua inrevocabilem
et tu fili hominis ingemesce in contritione lumborum et in amaritudinibus ingemesce coram eis
cumque dixerint ad te quare tu gemis dices pro auditu quia venit et tabescet omne cor et dissolventur universae manus et infirmabitur omnis spiritus et per cuncta genua fluent aquae ecce venit et fiet ait Dominus Deus<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis propheta et dices haec dicit Dominus Deus loquere gladius gladius exacutus est et limatus
ut caedat victimas exacutus est ut splendeat limatus est qui moves sceptrum filii mei succidisti omne lignum
et dedi eum ad levigandum ut teneatur manu iste exacutus est gladius et iste limatus ut sit in manu interficientis
clama et ulula fili hominis quia hic factus est in populo meo hic in cunctis ducibus Israhel qui fugerant gladio traditi sunt cum populo meo idcirco plaude super femur
quia probatus est et hoc cum sceptrum subverterit et non erit dicit Dominus Deus
tu ergo fili hominis propheta et percute manu ad manum et duplicetur gladius ac triplicetur gladius interfectorum hic est gladius occisionis magnae qui obstupescere eos facit
et corde tabescere et multiplicat ruinas in omnibus portis eorum dedi conturbationem gladii acuti et limati ad fulgendum amicti ad caedem
exacuere vade ad dextram sive ad sinistram quocumque faciei tuae est appetitus
quin et ego plaudam manu ad manum et implebo indignationem meam ego Dominus locutus sum<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
et tu fili hominis pone tibi duas vias ut veniat gladius regis Babylonis de terra una egredientur ambo et manu capiet coniecturam in capite viae civitatis coniciet
viam pones ut veniat gladius ad Rabbath filiorum Ammon et ad Iudam in Hierusalem munitissimam
stetit enim rex Babylonis in bivio in capite duarum viarum divinationem quaerens commiscens sagittas interrogavit idola exta consuluit
ad dextram eius facta est divinatio super Hierusalem ut ponat arietes ut aperiat os in caede ut elevet vocem in ululatu ut ponat arietes contra portas ut conportet aggerem ut aedificet munitiones
eritque quasi consulens frustra oraculum in oculis eorum et sabbatorum otium imitans ipse autem recordabitur iniquitatis ad capiendum
idcirco haec dicit Dominus Deus pro eo quod recordati estis iniquitatis vestrae et revelastis praevaricationes vestras et apparuerunt peccata vestra in omnibus cogitationibus vestris pro eo inquam quod recordati estis manu capiemini
tu autem profane impie dux Israhel cuius venit dies in tempore iniquitatis praefinita
haec dicit Dominus Deus aufer cidarim tolle coronam nonne haec est quae humilem sublevavit et sublimem humiliavit
iniquitatem iniquitatem iniquitatem ponam eam et hoc nunc factum est donec veniret cuius est iudicium et tradam ei<CM>
et tu fili hominis propheta et dic haec dicit Dominus Deus ad filios Ammon et ad obprobrium eorum et dices mucro mucro evaginate ad occidendum limate ut interficias et fulgeas
cum tibi viderentur vana et divinarentur mendacia ut dareris super colla vulneratorum impiorum quorum venit dies in tempore iniquitatis praefinita
revertere ad vaginam tuam in loco in quo creatus es in terra nativitatis tuae iudicabo te
et effundam super te indignationem meam in igne furoris mei sufflabo in te daboque te in manus hominum insipientium et fabricantium interitum
igni eris cibus sanguis tuus erit in medio terrae oblivioni traderis quia ego Dominus locutus sum<CM>
et factum est verbum Domini ad me dicens
et tu fili hominis num iudicas num iudicas civitatem sanguinum
et ostendes ei omnes abominationes suas et dices haec dicit Dominus Deus civitas effundens sanguinem in medio sui ut veniat tempus eius et quae fecit idola contra semet ipsam ut pollueretur
in sanguine tuo qui a te effusus est deliquisti et in idolis tuis quae fecisti polluta es et adpropinquare fecisti dies tuos et adduxisti tempus annorum tuorum propterea dedi te obprobrium gentibus et inrisionem universis terris
quae iuxta sunt et quae procul a te triumphabunt de te sordida nobilis grandis interitu
ecce principes Israhel singuli in brachio suo fuerunt in te ad effundendum sanguinem
patrem et matrem contumeliis adfecerunt in te advenam calumniati sunt in medio tui pupillum et viduam contristaverunt apud te
sanctuaria mea sprevistis et sabbata mea polluistis
viri detractores fuerunt in te ad effundendum sanguinem et super montes comederunt in te scelus operati sunt in medio tui
verecundiora patris discoperuerunt in te inmunditiam menstruatae humiliaverunt in te
et unusquisque in uxorem proximi sui operatus est abominationem et socer nurum suam polluit nefarie frater sororem suam filiam patris sui oppressit in te
munera acceperunt apud te ad effundendum sanguinem usuram et superabundantiam accepisti et avare proximos tuos calumniabaris meique oblita es ait Dominus Deus
ecce conplosi manus meas super avaritiam tuam quam fecisti et super sanguinem qui effusus est in medio tui
numquid sustinebit cor tuum aut praevalebunt manus tuae in diebus quos ego faciam tibi ego Dominus locutus sum et faciam
et dispergam te in nationes et ventilabo te in terras et deficere faciam inmunditiam tuam a te
et possidebo te in conspectu gentium et scies quia ego Dominus<CM>
et factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis versa est mihi domus Israhel in scoriam omnes isti aes et stagnum et ferrum et plumbum in medio fornacis scoria argenti facti sunt
propterea haec dicit Dominus Deus eo quod versi estis omnes in scoriam propterea ecce ego congregabo vos in medium Hierusalem
congregatione argenti et aeris et ferri et stagni et plumbi in medium fornacis ut succendam in eam ignem ad conflandum sic congregabo in furore meo et in ira mea et requiescam et conflabo vos
et congregabo vos et succendam vos in igne furoris mei et conflabimini in medio eius
ut conflatur argentum in medio fornacis sic eritis in medio eius et scietis quia ego Dominus effuderim indignationem meam super vos<CM>
et factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis dic ei tu es terra inmunda et non conpluta in die furoris
coniuratio prophetarum in medio eius sicut leo rugiens capiensque praedam animam devoraverunt opes et pretium acceperunt viduas eius multiplicaverunt in medio illius
sacerdotes eius contempserunt legem meam et polluerunt sanctuaria mea inter sanctum et profanum non habuere distantiam et inter pollutum et mundum non intellexerunt et a sabbatis meis averterunt oculos suos et coinquinabar in medio eorum
principes eius in medio illius quasi lupi rapientes praedam ad effundendum sanguinem et perdendas animas et avare sectanda lucra
prophetae autem eius liniebant eos absque temperamento videntes vana et divinantes eis mendacium dicentes haec dicit Dominus Deus cum Dominus non sit locutus
populi terrae calumniabantur calumniam et rapiebant violenter egenum et pauperem adfligebant et advenam opprimebant calumnia absque iudicio
et quaesivi de eis virum qui interponeret sepem et staret oppositus contra me pro terra ne dissiparem eam et non inveni
et effudi super eos indignationem meam in igne irae meae consumpsi eos viam eorum in caput eorum reddidi ait Dominus Deus<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis duae mulieres filiae matris unius fuerunt
et fornicatae sunt in Aegypto in adulescentia sua fornicatae sunt ibi subacta sunt ubera earum et fractae sunt mammae pubertatis earum
nomina autem earum Oolla maior et Ooliba soror eius et habui eas et pepererunt filios et filias porro earum nomina Samaria Oolla et Hierusalem Ooliba
fornicata est igitur Oolla super me et insanivit in amatores suos in Assyrios propinquantes
vestitos hyacintho principes et magistratus iuvenes cupidinis universos equites ascensores equorum
et dedit fornicationes suas super eos electos filios Assyriorum universos et in omnibus in quos insanivit in inmunditiis eorum polluta est
insuper et fornicationes suas quas habuerat in Aegypto non reliquit nam et illi dormierant cum ea in adulescentia eius et illi confregerant ubera pubertatis eius et effuderant fornicationem suam super eam
propterea tradidi eam in manu amatorum suorum in manus filiorum Assur super quorum insanivit libidinem
ipsi discoperuerunt ignominiam eius filios et filias illius tulerunt et ipsam occiderunt gladio et factae sunt famosae mulieres et iudicia perpetrarunt in ea<CM>
quod cum vidisset soror eius Ooliba plus quam illa insanivit libidine et fornicationem suam super fornicationem sororis suae
ad filios Assyriorum praebuit inpudenter ducibus et magistratibus ad se venientibus indutis veste varia equitibus qui vectabantur equis et adulescentibus forma cunctis egregia
et vidi quod polluta esset via una ambarum
et auxit fornicationes suas cumque vidisset viros depictos in pariete imagines Chaldeorum expressas coloribus
et accinctos balteis renes et tiaras tinctas in capitibus eorum formam ducum omnium similitudinem filiorum Babylonis terraeque Chaldeorum in qua orti sunt
et insanivit super eos concupiscentia oculorum suorum et misit nuntios ad eos in Chaldeam
cumque venissent ad eam filii Babylonis ad cubile mammarum polluerunt eam stupris suis et polluta est ab eis et saturata est anima eius ab illis
denudavit quoque fornicationes suas et discoperuit ignominiam suam et recessit anima mea ab ea sicut recesserat anima mea a sorore eius
multiplicavit enim fornicationes suas recordans dies adulescentiae suae quibus fornicata est in terra Aegypti
et insanivit libidine super concubitu eorum quorum carnes sunt ut carnes asinorum et sicut fluxus equorum fluxus eorum
et visitasti scelus adulescentiae tuae quando subacta sunt in Aegypto ubera tua et confractae mammae pubertatis tuae<CM>
propterea Ooliba haec dicit Dominus Deus ecce ego suscitabo omnes amatores tuos contra te de quibus satiata est anima tua et congregabo eos adversum te in circuitu
filios Babylonis et universos Chaldeos nobiles tyrannosque et principes omnes filios Assyriorum iuvenes forma egregia duces et magistratus universos principes principum et nominatos ascensores equorum
et venient super te instructi curru et rota multitudo populorum lorica et clypeo et galea armabuntur contra te undique et dabo coram eis iudicium et iudicabunt te iudiciis suis
et ponam zelum meum in te quem exercent tecum in furore nasum tuum et aures tuas praecident et quae remanserint gladio concident ipsi filios tuos et filias tuas capient et novissimum tuum devorabitur igni
et denudabunt te vestimentis tuis et tollent vasa gloriae tuae
et requiescere faciam scelus tuum de te et fornicationem tuam de terra Aegypti nec levabis oculos tuos ad eos et Aegypti non recordaberis amplius
quia haec dicit Dominus Deus ecce ego tradam te in manu eorum quos odisti in manu de quibus satiata est anima tua
et agent tecum in odio et tollent omnes labores tuos et dimittent te nudam et ignominia plenam revelabitur ignominia fornicationum tuarum scelus tuum et fornicationes tuae
fecerunt haec tibi quia fornicata es post gentes inter quas polluta es in idolis eorum
in via sororis tuae ambulasti et dabo calicem eius in manu tua
haec dicit Dominus Deus calicem sororis tuae bibes profundum et latum eris in derisum et in subsannationem quae es capacissima
ebrietate et dolore repleberis calice maeroris et tristitiae calice sororis tuae Samariae
et bibes illum et epotabis usque ad feces et fragmenta eius devorabis et ubera tua lacerabis quia ego locutus sum ait Dominus Deus
propterea haec dicit Dominus Deus quia oblita es mei et proiecisti me post corpus tuum tu quoque porta scelus tuum et fornicationes tuas<CM>
et ait Dominus ad me dicens fili hominis numquid iudicas Oollam et Oolibam et adnuntias eis scelera earum
quia adulterae sunt et sanguis in manibus earum et cum idolis suis fornicatae sunt insuper et filios suos quos genuerunt mihi obtulerunt eis ad devorandum
sed et hoc fecerunt mihi polluerunt sanctuarium meum in die illa et sabbata mea profanaverunt
cumque immolarent filios suos idolis suis et ingrederentur sanctuarium meum in die illa ut polluerent illud etiam haec fecerunt in medio domus meae
miserunt ad viros venientes de longe ad quos nuntium miserant itaque ecce venerunt quibus te lavisti et circumlevisti stibio oculos tuos et ornata es mundo muliebri
sedisti in lecto pulcherrimo et mensa ordinata est ante te thymiama meum et unguentum meum posuisti super eam
et vox multitudinis exultantis erat in ea et in viris qui de multitudine hominum adducebantur et veniebant de deserto posuerunt armillas in manibus eorum et coronas speciosas in capitibus eorum
et dixi ei quae adtrita est in adulteriis nunc fornicabitur in fornicatione sua etiam haec
et ingressi sunt ad eam quasi ad mulierem meretricem sic ingrediebantur ad Oollam et ad Oolibam mulieres nefarias
viri ergo iusti sunt hii iudicabunt eas iudicio adulterarum et iudicio effundentium sanguinem quia adulterae sunt et sanguis in manibus earum
haec enim dicit Dominus Deus adduc ad eas multitudinem et trade eas in tumultum et in rapinam
et lapidentur lapidibus populorum et confodiantur gladiis eorum filios et filias earum interficient et domos earum igne succendent
et auferam scelus de terra et discent omnes mulieres ne faciant secundum scelus earum
et dabunt scelus vestrum super vos et peccata idolorum vestrorum portabitis et scietis quia ego Dominus Deus<CM>
et factum est verbum Domini ad me in anno nono in mense decimo decima mensis dicens
fili hominis scribe tibi nomen diei huius in qua confirmatus est rex Babylonis adversum Hierusalem hodie
et dices per proverbium ad domum inritatricem parabolam et loqueris ad eos haec dicit Dominus Deus pone ollam pone inquam et mitte in ea aquam
congere frusta eius in ea omnem partem bonam femur et armum electa et ossibus plena
pinguissimum pecus adsume conpone quoque struices ossuum sub ea efferbuit coctio eius et discocta sunt ossa illius in medio eius
propterea haec dicit Dominus Deus vae civitati sanguinum ollae cuius rubigo in ea est et rubigo eius non exivit de ea per partes et per partes suas eice eam non cecidit super eam sors
sanguis enim eius in medio eius est super limpidissimam petram effudit illum non effudit illum super terram ut possit operiri pulvere
ut superducerem indignationem meam et vindicta ulciscerer dedi sanguinem eius super petram limpidissimam ne operiretur
propterea haec dicit Dominus Deus vae civitati sanguinum cuius ego grandem faciam pyram
congere ossa quae igne succendam consumentur carnes et concoquetur universa conpositio et ossa tabescent
pone quoque eam super prunas vacuam ut incalescat et liquefiat aes eius et confletur in medio eius inquinamentum eius et consumatur rubigo eius
multo labore sudatum est et non exibit de ea nimia rubigo eius neque per ignem
inmunditia tua execrabilis quia mundare te volui et non es mundata a sordibus tuis sed nec mundaberis prius donec quiescere faciam indignationem meam in te
ego Dominus locutus sum venit et faciam non transeam nec parcam nec placabor iuxta vias tuas et iuxta adinventiones tuas iudicavi te dicit Dominus<CM>
et factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis ecce ego tollo a te desiderabile oculorum tuorum in plaga et non planges neque plorabis neque fluent lacrimae tuae
ingemesce tacens mortuorum luctum non facies corona tua circumligata sit tibi et calciamenta tua erunt in pedibus tuis nec amictu ora velabis nec cibos lugentium comedes
locutus sum ergo ad populum mane et mortua est uxor mea vesperi fecique mane sicut praeceperat mihi
et dixit ad me populus quare non indicas nobis quid ista significent quae tu facis
et dixi ad eos sermo Domini factus est ad me dicens
loquere domui Israhel haec dicit Dominus Deus ecce ego polluam sanctuarium meum superbiam imperii vestri et desiderabile oculorum vestrorum et super quo pavet anima vestra et filii vestri et filiae quas reliquistis gladio cadent
et facietis sicut feci ora amictu non velabitis et cibos lugentium non comedetis
coronas habebitis in capitibus vestris et calciamenta in pedibus non plangetis neque flebitis sed tabescetis in iniquitatibus vestris et unusquisque gemet ad fratrem suum
eritque Hiezecihel vobis in portentum iuxta omnia quae fecit facietis cum venerit istud et scietis quia ego Dominus Deus
et tu fili hominis ecce in die quo tollam ab eis fortitudinem eorum et gaudium dignitatis et desiderium oculorum eorum super quo requiescunt animae eorum filios et filias eorum
in die illa cum venerit fugiens ad te ut adnuntiet tibi
in die inquam illa aperietur os tuum cum eo qui fugit et loqueris et non silebis ultra erisque eis in portentum et scietis quia ego Dominus<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis pone faciem tuam contra filios Ammon et prophetabis de eis
et dices filiis Ammon audite verbum Domini Dei haec dicit Dominus Deus pro eo quod dixisti euge euge super sanctuarium meum quia pollutum est et super terram Israhel quoniam desolata est et super domum Iuda quoniam ducti sunt in captivitatem
idcirco ego tradam te filiis orientalibus in hereditatem et conlocabunt caulas suas in te et ponent in te tentoria sua ipsi comedent fruges tuas et ipsi bibent lac tuum
daboque Rabbath in habitaculum camelorum et filios Ammon in cubile pecorum et scietis quia ego Dominus
quia haec dicit Dominus Deus pro eo quod plausisti manu et percussisti pede et gavisa es ex toto affectu super terram Israhel
idcirco ecce ego extendam manum meam super te et tradam te in direptionem gentium et interficiam te de populis et perdam de terris et conteram et scies quia ego Dominus<CM>
haec dicit Dominus Deus pro eo quod dixerunt Moab et Seir ecce sicut omnes gentes domus Iuda
idcirco ecce ego aperiam umerum Moab de civitatibus de civitatibus inquam eius et de finibus eius inclitas terrae Bethiesimoth et Beelmeon et Cariathaim
filiis orientis cum filiis Ammon et dabo eam in hereditatem ut non sit memoria ultra filiorum Ammon in gentibus
et in Moab faciam iudicia et scient quia ego Dominus
haec dicit Dominus Deus pro eo quod fecit Idumea ultionem ut se vindicaret de filiis Iuda peccavitque delinquens et vindictam expetivit de eis
idcirco haec dicit Dominus Deus extendam manum meam super Idumeam et auferam de ea hominem et iumentum et faciam eam desertum ab austro et qui sunt in Daedan gladio cadent
et dabo ultionem meam super Idumeam per manum populi mei Israhel et facient in Edom iuxta iram meam et furorem meum et scient vindictam meam dicit Dominus Deus
haec dicit Dominus Deus pro eo quod fecerunt Palestini in vindictam et ulti se sunt toto animo interficientes et implentes inimicitias veteres
propterea haec dicit Dominus Deus ecce ego extendam manum meam super Palestinos et interficiam interfectores et perdam reliquias maritimae regionis
faciamque in eis ultiones magnas arguens in furore et scient quia ego Dominus cum dedero vindictam meam super eos<CM>
et factum est in undecimo anno prima mensis factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis pro eo quod dixit Tyrus de Hierusalem euge confractae sunt portae populorum conversa est ad me implebor deserta est
propterea haec dicit Dominus Deus ecce ego super te Tyre et ascendere faciam ad te gentes multas sicut ascendit mare fluctuans
et dissipabunt muros Tyri et destruent turres eius et radam pulverem eius de ea et dabo eam in limpidissimam petram
siccatio sagenarum erit in medio maris quia ego locutus sum ait Dominus Deus et erit in direptionem gentibus
filiae quoque eius quae sunt in agro gladio interficientur et scient quia ego Dominus
quia haec dicit Dominus Deus ecce ego adducam ad Tyrum Nabuchodonosor regem Babylonis ab aquilone regem regum cum equis et curribus et equitibus et coetu populoque magno
filias tuas quae sunt in agro gladio interficiet et circumdabit te munitionibus et conportabit aggerem in gyro et levabit contra te clypeum
et vineas et arietes temperabit in muros tuos et turres tuas destruet in armatura sua
inundatione equorum eius operiet te pulvis eorum a sonitu equitum et rotarum et curruum movebuntur muri tui dum ingressus fuerit portas tuas quasi per introitus urbis dissipatae
ungulis equorum suorum conculcabit omnes plateas tuas populum tuum gladio caedet et statuae tuae nobiles in terram corruent
vastabunt opes tuas diripient negotiationes tuas et destruent muros tuos et domos tuas praeclaras subvertent et lapides tuos et ligna tua et pulverem tuum in medio aquarum ponent
et quiescere faciam multitudinem canticorum tuorum et sonitus cithararum tuarum non audietur amplius
et dabo te in limpidissimam petram siccatio sagenarum eris nec aedificaberis ultra quia ego locutus sum dicit Dominus Deus<CM>
haec dicit Dominus Deus Tyro numquid non a sonitu ruinae tuae et gemitu interfectorum tuorum cum occisi fuerint in medio tui commovebuntur insulae
et descendent de sedibus suis omnes principes maris et auferent exuvias suas et vestimenta sua varia abicient et induentur stupore in terra sedebunt et adtoniti super repentino casu tuo admirabuntur
et adsumentes super te lamentum dicent tibi quomodo peristi quae habitas in mari urbs inclita quae fuisti fortis in mari cum habitatoribus tuis quos formidabant universi
nunc stupebunt naves in die pavoris tui et turbabuntur insulae in mari eo quod nullus egrediatur ex te
quia haec dicit Dominus Deus cum dedero te urbem desolatam sicut civitates quae non habitantur et adduxero super te abyssum et operuerint te aquae multae
et detraxero te cum his qui descendunt in lacum ad populum sempiternum et conlocavero te in terra novissima sicut solitudines veteres cum his qui deducuntur in lacum ut non habiteris porro dedero gloriam in terra viventium
in nihilum redigam te et non eris et requisita non invenieris ultra in sempiternum dicit Dominus Deus<CM>
et factum est verbum Domini ad me dicens
tu ergo fili hominis adsume super Tyrum lamentum
et dices Tyro quae habitat in introitu maris negotiationi populorum ad insulas multas haec dicit Dominus Deus o Tyre tu dixisti perfecti decoris ego sum
et in corde maris sita finitimi tui qui te aedificaverunt impleverunt decorem tuum
abietibus de Sanir extruxerunt te cum omnibus tabulatis maris cedrum de Libano tulerunt ut facerent tibi malum
quercus de Basan dolaverunt in remos tuos transtra tua fecerunt tibi ex ebore indico et praetoriola de insulis Italiae
byssus varia de Aegypto texta est tibi in velum ut poneretur in malo hyacinthus et purpura de insulis Elisa facta sunt operimentum tuum
habitatores Sidonis et Aradii fuerunt remiges tui sapientes tui Tyre facti sunt gubernatores tui
senes Bibli et prudentes eius habuerunt nautas ad ministerium variae supellectilis tuae omnes naves maris et nautae earum fuerunt in populo negotiationis tuae
Persae et Lydi et Lybies erant in exercitu tuo viri bellatores tui clypeum et galeam suspenderunt in te pro ornatu tuo
filii Aradii cum exercitu tuo erant super muros tuos in circuitu sed et Pigmei qui erant in turribus tuis faretras suas suspenderunt in muris tuis per gyrum ipsi conpleverunt pulchritudinem tuam
Carthaginienses negotiatores tui a multitudine cunctarum divitiarum argento ferro stagno plumboque repleverunt nundinas tuas
Graecia Thubal et Mosoch ipsi institores tui mancipia et vasa aerea adduxerunt populo tuo
de domo Thogorma equos et equites et mulos adduxerunt ad forum tuum
filii Dadan negotiatores tui insulae multae negotiatio manus tuae dentes eburneos et hebeninos commutaverunt in pretio tuo
Syrus negotiator tuus propter multitudinem operum tuorum gemmam purpuram et scutulata et byssum et sericum et chodchod proposuerunt in mercatu tuo
Iuda et terra Israhel ipsi institores tui in frumento primo balsamum et mel et oleum et resinam proposuerunt in nundinis tuis
Damascenus negotiator tuus in multitudine operum tuorum in multitudine diversarum opum in vino pingui in lanis coloris optimi
Dan et Graecia et Mozel in nundinis tuis proposuerunt ferrum fabrefactum stacte et calamus in negotiatione tua
Dadan institores tui in tapetibus ad sedendum
Arabia et universi principes Cedar ipsi negotiatores manus tuae cum agnis et arietibus et hedis venerunt ad te negotiatores tui
venditores Saba et Reema ipsi negotiatores tui cum universis primis aromatibus et lapide pretioso et auro quod proposuerunt in mercatu tuo
Aran et Chenne et Eden negotiatores Saba Assur Chelmad venditores tui
ipsi negotiatores tui multifariam involucris hyacinthi et polymitorum gazarumque pretiosarum quae obvolutae et adstrictae erant funibus cedros quoque habebant in negotiationibus tuis
naves maris principes tuae in negotiatione tua et repleta es et glorificata nimis in corde maris<CM>
in aquis multis adduxerunt te remiges tui ventus auster contrivit te in corde maris
divitiae tuae et thesauri tui et multiplex instrumentum tuum nautae tui et gubernatores tui qui tenebant supellectilem tuam et populo tuo praeerant viri quoque bellatores tui qui erant in te cum universa multitudine tua quae est in medio tui cadent in corde maris in die ruinae tuae
a sonitu clamoris gubernatorum tuorum conturbabuntur classes
et descendent de navibus suis omnes qui tenebant remum nautae et universi gubernatores maris in terra stabunt
et heiulabunt super te voce magna et clamabunt amare et superiacient pulverem capitibus suis et cinere conspergentur
et radent super te calvitium et accingentur ciliciis et plorabunt te in amaritudine animae ploratu amarissimo
et adsument super te carmen lugubre et plangent te quae est ut Tyrus quae obmutuit in medio maris
quae in exitu negotiationum tuarum de mari implesti populos multos in multitudine divitiarum tuarum et populorum tuorum ditasti reges terrae
nunc contrita es a mari in profundis aquarum opes tuae et omnis multitudo tua quae erat in medio tui ceciderunt
universi habitatores insularum obstipuerunt super te et reges earum omnes tempestate perculsi mutaverunt vultus
negotiatores populorum sibilaverunt super te ad nihilum deducta es et non eris usque in perpetuum<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis dic principi Tyri haec dicit Dominus Deus eo quod elevatum est cor tuum et dixisti Deus ego sum et in cathedra Dei sedi in corde maris cum sis homo et non Deus et dedisti cor tuum quasi cor Dei
ecce sapientior es tu Danihele omne secretum non est absconditum a te
in sapientia et prudentia tua fecisti tibi fortitudinem et adquisisti aurum et argentum in thesauris tuis
in multitudine sapientiae tuae et in negotiatione tua multiplicasti tibi fortitudinem et elevatum est cor tuum in robore tuo
propterea haec dicit Dominus Deus eo quod elevatum est cor tuum quasi cor Dei
idcirco ecce ego adducam super te alienos robustissimos gentium et nudabunt gladios suos super pulchritudinem sapientiae tuae et polluent decorem tuum
interficient et detrahent te et morieris interitu occisorum in corde maris
numquid dicens loqueris Deus ego sum coram interficientibus te cum sis homo et non Deus in manu occidentium te
morte incircumcisorum morieris in manu alienorum quia ego locutus sum ait Dominus Deus<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens fili hominis leva planctum super regem Tyri
et dices ei haec dicit Dominus Deus tu signaculum similitudinis plenus sapientia et perfectus decore
in deliciis paradisi Dei fuisti omnis lapis pretiosus operimentum tuum sardius topazius et iaspis chrysolitus et onyx et berillus sapphyrus et carbunculus et zmaragdus aurum opus decoris tui et foramina tua in die qua conditus es praeparata sunt
tu cherub extentus et protegens et posui te in monte sancto Dei in medio lapidum ignitorum ambulasti
perfectus in viis tuis a die conditionis tuae donec inventa est iniquitas in te
in multitudine negotiationis tuae repleta sunt interiora tua iniquitate et peccasti et eieci te de monte Dei et perdidi te o cherub protegens de medio lapidum ignitorum
elevatum est cor tuum in decore tuo perdidisti sapientiam tuam in decore tuo in terram proieci te ante faciem regum dedi te ut cernerent te
in multitudine iniquitatum tuarum et iniquitate negotiationis tuae polluisti sanctificationem tuam producam ergo ignem de medio tui qui comedat te et dabo te in cinerem super terram in conspectu omnium videntium te
omnes qui viderint te in gentibus obstupescent super te nihili factus es et non eris in perpetuum<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis pone faciem tuam contra Sidonem et prophetabis de ea
et dices haec dicit Dominus Deus ecce ego ad te Sidon et glorificabor in medio tui et scient quia ego Dominus cum fecero in ea iudicia et sanctificatus fuero in ea
et inmittam ei pestilentiam et sanguinem in plateis eius et corruent interfecti in medio eius gladio per circuitum et scient quia ego Dominus
et non erit ultra domui Israhel offendiculum amaritudinis et spina dolorem inferens undique per circuitum eorum qui adversantur eis et scient quia ego Dominus Deus
haec dicit Dominus Deus quando congregavero domum Israhel de populis in quibus dispersi sunt sanctificabor in eis coram gentibus et habitabunt in terra sua quam dedi servo meo Iacob
et habitabunt in ea securi et aedificabunt domos plantabuntque vineas et habitabunt confidenter cum fecero iudicia in omnibus qui adversantur eis per circuitum et scient quia ego Dominus Deus eorum<CM>
in anno decimo in decimo mense undecima mensis factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis pone faciem tuam contra Pharaonem regem Aegypti et prophetabis de eo et de Aegypto universa
loquere et dices haec dicit Dominus Deus ecce ego ad te Pharao rex Aegypti draco magne qui cubas in medio fluminum tuorum et dicis meus est fluvius et ego feci memet ipsum
et ponam frenum in maxillis tuis et adglutinabo pisces fluminum tuorum squamis tuis et extraham te de medio fluminum tuorum et universi pisces tui squamis tuis adherebunt
et proiciam te in desertum et omnes pisces fluminis tui super faciem terrae cades non colligeris neque congregaberis bestiis terrae et volatilibus caeli dedi te ad devorandum
et scient omnes habitatores Aegypti quia ego Dominus pro eo quod fuisti baculus harundineus domui Israhel
quando adprehenderunt te manu et confractus es et lacerasti omnem umerum eorum et innitentibus eis super te comminutus es et dissolvisti omnes renes eorum<CM>
propterea haec dicit Dominus Deus ecce ego adducam super te gladium et interficiam de te hominem et iumentum
et erit terra Aegypti in desertum et solitudinem et scient quia ego Dominus eo quod dixerit fluvius meus est et ego feci
idcirco ecce ego ad te et ad flumina tua daboque terram Aegypti in solitudines gladio dissipatam a turre Syenes usque ad terminos Aethiopiae
non pertransibit eam pes hominis neque pes iumenti gradietur in ea et non habitabitur quadraginta annis
daboque terram Aegypti desertam in medio terrarum desertarum et civitates eius in medio urbium subversarum erunt desolatae quadraginta annis et dispergam Aegyptios in nationes et ventilabo eos in terras
quia haec dicit Dominus Deus post finem quadraginta annorum congregabo Aegyptum de populis in quibus dispersi fuerunt
et reducam captivitatem Aegypti et conlocabo eos in terra Fatures in terra nativitatis suae et erunt ibi in regnum humile
inter regna cetera erit humillima et non elevabitur ultra super nationes et inminuam eos ne imperent gentibus
neque erunt ultra domui Israhel in confidentia docentes iniquitatem ut fugiant et sequantur eos et scient quia ego Dominus Deus<CM>
et factum est in vicesimo et septimo anno in primo in una mensis factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis Nabuchodonosor rex Babylonis servire fecit exercitum suum servitute magna adversum Tyrum omne caput decalvatum et omnis umerus depilatus est et merces non est reddita ei neque exercitui eius de Tyro pro servitute qua servivit mihi adversum eam
propterea haec dicit Dominus Deus ecce ego dabo Nabuchodonosor regem Babylonis in terra Aegypti et accipiet multitudinem eius et depraedabitur manubias eius et diripiet spolia eius et erit merces exercitui illius
et operi pro quo servivit adversum eam dedi ei terram Aegypti pro eo quod laboraverunt mihi ait Dominus Deus
in die illo pullulabit cornu domui Israhel et tibi dabo apertum os in medio eorum et scient quoniam ego Dominus<CM>
et factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis propheta et dic haec dicit Dominus Deus ululate vae vae diei
quia iuxta est dies et adpropinquavit dies Domini dies nubis tempus gentium erit
et veniet gladius in Aegyptum et erit pavor in Aethiopia cum ceciderint vulnerati in Aegypto et ablata fuerit multitudo illius et destructa fundamenta eius
Aethiopia et Lybia et Lydii et omne reliquum vulgus et Chub et filii terrae foederis cum eis gladio cadent
haec dicit Dominus Deus et corruent fulcientes Aegyptum et destruetur superbia imperii eius a turre Syenes gladio cadent in ea ait Dominus exercituum
et dissipabuntur in medio terrarum desolatarum et urbes eius in medio civitatum desertarum erunt
et scient quoniam ego Dominus cum dedero ignem in Aegyptum et adtriti fuerint omnes auxiliatores eius
in die illa egredientur nuntii a facie mea in trieribus ad conterendam Aethiopiae confidentiam et erit pavor in eis in die Aegypti quia absque dubio veniet
haec dicit Dominus Deus et cessare faciam multitudinem Aegypti in manu Nabuchodonosor regis Babylonis
ipse et populus eius cum eo fortissimi gentium adducentur ad disperdendam terram et evaginabunt gladios suos super Aegyptum et implebunt terram interfectis
et faciam alveos fluminum aridos et tradam terram in manu pessimorum et dissipabo terram et plenitudinem eius in manu alienorum ego Dominus locutus sum
haec dicit Dominus Deus et disperdam simulacra et cessare faciam idola de Memphis et dux de terra Aegypti non erit amplius et dabo terrorem in terra Aegypti
et disperdam terram Fatures et dabo ignem in Tafnis et faciam iudicia in Alexandriam
et effundam indignationem meam super Pelusium robur Aegypti et interficiam multitudinem Alexandriae
et dabo ignem in Aegypto quasi parturiens dolebit Pelusium et Alexandria erit dissipata et in Memphis angustiae cotidianae
iuvenes Eliupoleos et Bubasti gladio cadent et ipsae captivae ducentur
et in Tafnis nigrescet dies cum contrivero ibi sceptra Aegypti et defecerit in ea superbia potentiae eius ipsam nubes operiet filiae autem eius in captivitatem ducentur
et faciam iudicia in Aegypto et scient quia ego Dominus<CM>
et factum est in undecimo anno in primo in septima mensis factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis brachium Pharao regis Aegypti confregi et ecce non est obvolutum ut restitueretur ei sanitas ut ligaretur pannis et farciretur linteolis et recepto robore posset tenere gladium
propterea haec dicit Dominus Deus ecce ego ad Pharao regem Aegypti et comminuam brachium eius forte sed confractum et deiciam gladium de manu eius
et dispergam Aegyptum in gentibus et ventilabo eos in terris
et confortabo brachia regis Babylonis daboque gladium meum in manu eius et confringam brachia Pharaonis et gement gemitibus interfecti coram facie eius
et confortabo brachia regis Babylonis et brachia Pharaonis concident et scient quia ego Dominus cum dedero gladium meum in manu regis Babylonis et extenderit eum super terram Aegypti
et dispergam Aegyptum in nationes et ventilabo eos in terris et scient quia ego Dominus<CM>
et factum est in undecimo anno tertio una mensis factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis dic Pharaoni regi Aegypti et populo eius cui similis factus es in magnitudine tua
ecce Assur quasi cedrus in Libano pulcher ramis et frondibus nemorosus excelsusque altitudine et inter condensas frondes elevatum est cacumen eius
aquae nutrierunt illum abyssus exaltavit eum flumina eius manabant in circuitu radicum eius et rivos suos emisit ad universa ligna regionis
propterea elevata est altitudo eius super omnia ligna regionis et multiplicata sunt arbusta eius et elevati sunt rami eius prae aquis multis
cumque extendisset umbram suam in ramis eius fecerunt nidos omnia volatilia caeli et sub frondibus eius genuerunt omnes bestiae saltuum et sub umbraculo illius habitabat coetus gentium plurimarum
eratque pulcherrimus in magnitudine sua et in dilatatione arbustorum suorum erat enim radix illius iuxta aquas multas
cedri non fuerunt altiores illo in paradiso Dei abietes non adaequaverunt summitatem eius et platani non fuerunt aequae frondibus illius omne lignum paradisi Dei non est adsimilatum illi et pulchritudini eius
quoniam speciosum feci eum et multis condensisque frondibus et aemulata sunt eum omnia ligna voluptatis quae erant in paradiso Dei<CM>
propterea haec dicit Dominus Deus pro eo quod sublimatus est in altitudine et dedit summitatem suam virentem atque condensam et elevatum est cor eius in altitudine sua
tradidi eum in manu fortissimi gentium faciens faciet ei iuxta impietatem eius eieci eum
et succident illum alieni et crudelissimi nationum et proicient eum super montes et in cunctis convallibus corruent rami eius et confringentur arbusta eius in universis rupibus terrae et recedent de umbraculo eius omnes populi terrae et relinquent eum
in ruina eius habitaverunt omnia volatilia caeli et in ramis eius fuerunt universae bestiae regionis
quam ob rem non elevabuntur in altitudine sua omnia ligna aquarum neque ponent sublimitatem suam inter nemorosa atque frondosa nec stabunt in sublimitate eorum omnia quae inrigantur aquis quia omnes traditi sunt in mortem ad terram ultimam in medio filiorum hominum ad eos qui descendunt in lacum
haec dicit Dominus Deus in die quando descendit ad inferos indixi luctum operui eum abysso et prohibui flumina eius et coercui aquas multas contristatus est super eum Libanus et omnia ligna agri concussa sunt
a sonitu ruinae eius commovi gentes cum deducerem eum ad infernum cum his qui descendebant in lacum et consolata sunt in terra infima omnia ligna voluptatis egregia atque praeclara in Libano universa quae inrigabantur aquis
nam et ipsi cum ea descendent ad infernum ad interfectos gladio et brachium uniuscuiusque sedebit sub umbraculo eius in medio nationum
cui adsimilatus es o inclite atque sublimis inter ligna voluptatis ecce deductus es cum lignis voluptatis ad terram ultimam in medio incircumcisorum dormies cum his qui interfecti sunt gladio ipse est Pharao et omnis multitudo eius dicit Dominus Deus<CM>
et factum est duodecimo anno in mense duodecimo in una mensis factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis adsume lamentum super Pharao regem Aegypti et dices ad eum leoni gentium adsimilatus es et draconi qui est in mari et ventilabas cornu in fluminibus tuis et conturbabas aquas pedibus tuis et conculcabas flumina eorum
propterea haec dicit Dominus Deus expandam super te rete meum in multitudine populorum multorum et extrahent te in sagena mea
et proiciam te in terram super faciem agri abiciam te et habitare faciam super te omnia volatilia caeli et saturabo de te bestias universae terrae
et dabo carnes tuas super montes et implebo colles tuos sanie tua
et inrigabo terram pedore sanguinis tui super montes et valles implebuntur ex te
et operiam cum extinctus fueris caelos et nigrescere faciam stellas eius solem nube tegam et luna non dabit lumen suum
omnia luminaria caeli maerere faciam super te et dabo tenebras super terram tuam dicit Dominus Deus
et inritabo cor populorum multorum cum induxero contritionem tuam in gentibus super terras quas nescis
et stupescere faciam super te populos multos et reges eorum horrore nimio formidabunt super te cum volare coeperit gladius meus super facies eorum et obstupescent repente singuli pro anima sua in die ruinae suae
quia haec dicit Dominus Deus gladius regis Babylonis veniet tibi
in gladiis fortium deiciam multitudinem tuam inexpugnabiles gentes omnes heae et vastabunt superbiam Aegypti et dissipabitur multitudo eius
et perdam omnia iumenta eius quae erant super aquas plurimas et non conturbabit eas pes hominis ultra neque ungula iumentorum turbabit eas
tunc purissimas reddam aquas eorum et flumina eorum quasi oleum adducam ait Dominus Deus
cum dedero terram Aegypti desolatam deseretur autem terra a plenitudine sua quando percussero omnes habitatores eius et scient quia ego Dominus
planctus est et plangent eum filiae gentium plangent eum super Aegypto et super multitudine eius plangent eum ait Dominus Deus<CM>
et factum est in duodecimo anno in quintadecima mensis factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis cane lugubre super multitudine Aegypti et detrahe eam ipsam et filias gentium robustarum ad terram ultimam cum his qui descendunt in lacum
quo pulchrior es descende et dormi cum incircumcisis
in medio interfectorum gladio cadent gladius datus est adtraxerunt eam et omnes populos eius
loquentur ei potentissimi robustorum de medio inferni qui cum auxiliatoribus eius descenderunt et dormierunt incircumcisi interfecti gladio
ibi Assur et omnis multitudo eius in circuitu illius sepulchra eius omnes interfecti et qui ceciderunt gladio
quorum data sunt sepulchra in novissimis laci et facta est multitudo eius per gyrum sepulchri eius universi interfecti cadentesque gladio qui dederant quondam formidinem in terra viventium
ibi Aelam et omnis multitudo eius per gyrum sepulchri sui omnes hii interfecti ruentesque gladio qui descenderunt incircumcisi ad terram ultimam qui posuerunt terrorem suum in terra viventium et portaverunt ignominiam suam cum his qui descendunt in lacum
in medio interfectorum posuerunt cubile eius in universis populis eius in circuitu eius sepulchrum illius omnes hii incircumcisi interfectique gladio dederant enim terrorem in terra viventium et portaverunt ignominiam suam cum his qui descendunt in lacum in medio interfectorum positi sunt
ibi Mosoch et Thubal et omnis multitudo eius in circuitu illius sepulchra eius omnes hii incircumcisi interfectique et cadentes gladio quia dederunt formidinem suam in terra viventium
et non dormient cum fortibus cadentibusque et incircumcisis qui descenderunt ad infernum cum armis suis et posuerunt gladios suos sub capitibus suis et fuerunt iniquitates eorum in ossibus eorum quia terror fortium facti sunt in terra viventium
et tu ergo in medio incircumcisorum contereris et dormies cum interfectis gladio
ibi Idumea et reges eius omnes duces eius qui dati sunt cum exercitu suo cum interfectis gladio et qui cum incircumcisis dormierunt et cum his qui descenderunt in lacum
ibi principes aquilonis omnes et universi venatores qui deducti sunt cum interfectis paventes et in sua fortitudine confusi qui dormierunt incircumcisi cum interfectis gladio et portaverunt confusionem suam cum his qui descendunt in lacum
vidit eos Pharao et consolatus est super universa multitudine sua quae interfecta est gladio Pharao et omnis exercitus eius ait Dominus Deus
quia dedi terrorem meum in terra viventium et dormivit in medio incircumcisorum cum interfectis gladio Pharao et omnis multitudo eius ait Dominus Deus<CM>
et factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis loquere ad filios populi tui et dices ad eos terra cum induxero super eam gladium et tulerit populus terrae virum unum de novissimis suis et constituerit eum super se speculatorem
et ille viderit gladium venientem super terram et cecinerit bucina et adnuntiaverit populo
audiens autem quisquis ille est sonum bucinae non se observaverit veneritque gladius et tulerit eum sanguis ipsius super caput eius erit
sonum bucinae audivit et non se observavit sanguis eius in ipso erit si autem custodierit animam suam salvavit
quod si speculator viderit gladium venientem et non insonuerit bucina et populus non se custodierit veneritque gladius et tulerit de eis animam ille quidem in iniquitate sua captus est sanguinem autem eius de manu speculatoris requiram
et tu fili hominis speculatorem dedi te domui Israhel audiens ergo ex ore meo sermonem adnuntiabis eis ex me
si me dicente ad impium impie morte morieris non fueris locutus ut se custodiat impius a via sua ipse impius in iniquitate sua morietur sanguinem autem eius de manu tua requiram
si autem adnuntiante te ad impium ut a viis suis convertatur non fuerit conversus a via sua ipse in iniquitate sua morietur porro tu animam tuam liberasti<CM>
tu ergo fili hominis dic ad domum Israhel sic locuti estis dicentes iniquitates nostrae et peccata nostra super nos sunt et in ipsis nos tabescimus quomodo ergo vivere poterimus
dic ad eos vivo ego dicit Dominus Deus nolo mortem impii sed ut revertatur impius a via sua et vivat convertimini a viis vestris pessimis et quare moriemini domus Israhel
tu itaque fili hominis dic ad filios populi tui iustitia iusti non liberabit eum in quacumque die peccaverit et impietas impii non nocebit ei in quacumque die conversus fuerit ab impietate sua et iustus non poterit vivere in iustitia sua in quacumque die peccaverit
etiam si dixero iusto quod vita vivat et confisus in iustitia sua fecerit iniquitatem omnes iustitiae eius oblivioni tradentur et in iniquitate sua quam operatus est in ipsa morietur
sin autem dixero impio morte morieris et egerit paenitentiam a peccato suo feceritque iudicium et iustitiam
pignus restituerit ille impius rapinamque reddiderit in mandatis vitae ambulaverit nec fecerit quicquam iniustum vita vivet et non morietur
omnia peccata eius quae peccavit non inputabuntur ei iudicium et iustitiam fecit vita vivet
et dixerunt filii populi tui non est aequi ponderis via Domini et ipsorum via iniusta est
cum enim recesserit iustus a iustitia sua feceritque iniquitatem morietur in eis
et cum recesserit impius ab impietate sua feceritque iudicium et iustitiam vivet in eis
et dicitis non est recta via Domini unumquemque iuxta vias suas iudicabo de vobis domus Israhel<CM>
et factum est in duodecimo anno in duodecimo mense in quinta mensis transmigrationis nostrae venit ad me qui fugerat de Hierusalem dicens vastata est civitas
manus autem Domini facta fuerat ad me vespere antequam veniret qui fugerat aperuitque os meum donec veniret ad me mane et aperto ore meo non silui amplius
et factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis qui habitant in ruinosis his super humum Israhel loquentes aiunt unus erat Abraham et hereditate possedit terram nos autem multi nobis data est terra in possessionem
idcirco dices ad eos haec dicit Dominus Deus qui in sanguine comeditis et oculos vestros levatis ad inmunditias vestras et sanguinem funditis numquid terram hereditate possidebitis
stetistis in gladiis vestris fecistis abominationes et unusquisque uxorem proximi sui polluit et terram hereditate possidebitis
haec dices ad eos sic dicit Dominus Deus vivo ego quia qui in ruinosis habitant gladio cadent et qui in agro est bestiis tradetur ad devorandum qui autem in praesidiis et in speluncis sunt peste morientur
et dabo terram in solitudinem et desertum et deficiet superba fortitudo eius et desolabuntur montes Israhel eo quod nullus sit qui per eos transeat
et scient quia ego Dominus cum dedero terram desolatam et desertam propter universas abominationes suas quas operati sunt<CM>
et tu fili hominis filii populi tui qui loquuntur de te iuxta muros et in ostiis domorum et dicunt unus ad alterum vir ad proximum suum loquentes venite et audiamus qui sit sermo egrediens a Domino
et veniunt ad te quasi si ingrediatur populus et sedent coram te populus meus et audiunt sermones tuos et non faciunt eos quia in canticum oris sui vertunt illos et avaritiam suam sequitur cor eorum
et es eis quasi carmen musicum quod suavi dulcique sono canitur et audient verba tua et non facient ea
et cum venerit quod praedictum est ecce enim venit tunc scient quod prophetes fuerit inter eos<CM>
et factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis propheta de pastoribus Israhel propheta et dices pastoribus haec dicit Dominus Deus vae pastoribus Israhel qui pascebant semet ipsos nonne greges pascuntur a pastoribus
lac comedebatis et lanis operiebamini et quod crassum erat occidebatis gregem autem meum non pascebatis
quod infirmum fuit non consolidastis et quod aegrotum non sanastis quod fractum est non alligastis et quod abiectum est non reduxistis quod perierat non quaesistis sed cum austeritate imperabatis eis et cum potentia
et dispersae sunt oves meae eo quod non esset pastor et factae sunt in devorationem omnium bestiarum agri et dispersae sunt
erraverunt greges mei in cunctis montibus et in universo colle excelso et super omnem faciem terrae dispersi sunt greges mei et non erat qui requireret non erat inquam qui requireret<CM>
propterea pastores audite verbum Domini
vivo ego dicit Dominus Deus quia pro eo quod facti sunt greges mei in rapinam et oves meae in devorationem omnium bestiarum agri eo quod non esset pastor neque enim quaesierunt pastores gregem meum sed pascebant pastores semet ipsos et greges meos non pascebant
propterea pastores audite verbum Domini
haec dicit Dominus Deus ecce ego ipse super pastores requiram gregem meum de manu eorum et cessare eos faciam ut ultra non pascant gregem nec pascant amplius pastores semet ipsos et liberabo gregem meum de ore eorum et non erunt ultra eis in escam
quia haec dicit Dominus Deus ecce ego ipse requiram oves meas et visitabo eas
sicut visitat pastor gregem suum in die quando fuerit in medio ovium suarum dissipatarum sic visitabo oves meas et liberabo eas de omnibus locis quo dispersae fuerant in die nubis et caliginis
et educam eas de populis et congregabo eas de terris et inducam eas in terram suam et pascam eas in montibus Israhel in rivis et in cunctis sedibus terrae
in pascuis uberrimis pascam eas et in montibus excelsis Israhel erunt pascuae eorum ibi requiescent in herbis virentibus et in pascuis pinguibus pascentur super montes Israhel
ego pascam oves meas et ego eas accubare faciam dicit Dominus Deus
quod perierat requiram et quod abiectum erat reducam et quod confractum fuerat alligabo et quod infirmum erat consolidabo et quod pingue et forte custodiam et pascam illas in iudicio<CM>
vos autem greges mei haec dicit Dominus Deus ecce ego iudico inter pecus et pecus arietum et hircorum
nonne satis vobis erat pascuam bonam depasci insuper et reliquias pascuarum vestrarum conculcastis pedibus vestris et cum purissimam aquam biberetis reliquam pedibus vestris turbabatis
et oves meae his quae conculcata pedibus vestris fuerant pascebantur et quae pedes vestri turbaverant haec bibebant
propterea haec dicit Dominus Deus ad eos ecce ego ipse iudico inter pecus pingue et macilentum
pro eo quod lateribus et umeris inpingebatis et cornibus vestris ventilabatis omnia infirma pecora donec dispergerentur foras
salvabo gregem meum et non erit ultra in rapinam et iudicabo inter pecus et pecus
et suscitabo super ea pastorem unum qui pascat ea servum meum David ipse pascet ea et ipse erit eis in pastorem
ego autem Dominus ero eis in Deum et servus meus David princeps in medio eorum ego Dominus locutus sum
et faciam cum eis pactum pacis et cessare faciam bestias pessimas de terra et qui habitant in deserto securi dormient in saltibus
et ponam eos in circuitu collis mei benedictionem et deducam imbrem in tempore suo pluviae benedictionis erunt
et dabit lignum agri fructum suum et terra dabit germen suum et erunt in terra sua absque timore et scient quia ego Dominus cum contrivero catenas iugi eorum et eruero eos de manu imperantium sibi
et non erunt ultra in rapinam gentibus neque bestiae terrae devorabunt eos sed habitabunt confidenter absque ullo terrore
et suscitabo eis germen nominatum et non erunt ultra inminuti fame in terra neque portabunt amplius obprobria gentium
et scient quia ego Dominus Deus eorum cum eis et ipsi populus meus domus Israhel ait Dominus Deus
vos autem greges mei greges pascuae meae homines estis et ego Dominus Deus vester dicit Dominus Deus<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis pone faciem tuam adversum montem Seir et prophetabis de eo et dices illi
haec dicit Dominus Deus ecce ego ad te mons Seir et extendam manum meam super te et dabo te desolatum atque desertum
urbes tuas demoliar et tu desertus eris et scies quia ego Dominus
eo quod fueris inimicus sempiternus et concluseris filios Israhel in manus gladii in tempore adflictionis eorum in tempore iniquitatis extremae
propterea vivo ego dicit Dominus Deus quoniam sanguini tradam te et sanguis te persequetur et cum sanguinem oderis sanguis persequetur te
et dabo montem Seir desolatum et desertum et auferam de eo euntem et redeuntem
et implebo montes eius occisorum suorum in collibus tuis et in vallibus tuis atque in torrentibus interfecti gladio cadent
in solitudines sempiternas tradam te et civitates tuae non habitabuntur et scietis quoniam ego Dominus<CM>
eo quod dixeris duae gentes et duae terrae meae erunt et hereditate possidebo eas cum Dominus esset ibi
propterea vivo ego dicit Dominus Deus quia faciam iuxta iram tuam et secundum zelum tuum quem fecisti odio habens eos et notus efficiar per eos cum te iudicavero
et scies quia ego Dominus audivi universa obprobria tua quae locutus es de montibus Israhel dicens deserti nobis dati sunt ad devorandum
et insurrexistis super me ore vestro et rogastis adversum me verba vestra ego audivi
haec dicit Dominus Deus laetante universa terra in solitudinem te redigam
sicuti gavisus es super hereditatem domus Israhel eo quod fuerit dissipata sic faciam tibi dissipatus eris mons Seir et Idumea omnis et scient quia ego Dominus<CM>
tu autem fili hominis propheta super montes Israhel et dices montes Israhel audite verbum Domini
haec dicit Dominus Deus eo quod dixerit inimicus de vobis euge altitudines sempiternae in hereditatem datae sunt nobis
propterea vaticinare et dic haec dicit Dominus Deus pro eo quod desolati estis et conculcati per circuitum et facti in hereditatem reliquis gentibus et ascendistis super labium linguae et obprobrium populi
propterea montes Israhel audite verbum Domini Dei haec dicit Dominus Deus montibus et collibus torrentibus vallibusque et desertis parietinis et urbibus derelictis quae depopulatae sunt et subsannatae a reliquis gentibus per circuitum
propterea haec dicit Dominus Deus quoniam in igne zeli mei locutus sum de reliquis gentibus et de Idumea universa qui dederunt terram meam sibi in hereditatem cum gaudio et toto corde ex animo et eiecerunt eam ut vastarent
idcirco vaticinare super humum Israhel et dices montibus et collibus iugis et vallibus haec dicit Dominus Deus ecce ego in zelo meo et in furore meo locutus sum eo quod confusionem gentium sustinueritis
idcirco haec dicit Dominus Deus ego levavi manum meam ut gentes quae in circuitu vestro sunt ipsae confusionem suam portent
vos autem montes Israhel ramos vestros germinetis et fructum vestrum adferatis populo meo Israhel prope est enim ut veniat
quia ecce ego ad vos et convertar ad vos et arabimini et accipietis sementem
et multiplicabo in vobis homines omnemque domum Israhel et habitabuntur civitates et ruinosa instaurabuntur
et replebo vos hominibus et iumentis et multiplicabuntur et crescent et habitari vos faciam sicut a principio bonisque donabo maioribus quam habuistis ab initio et scietis quia ego Dominus
et adducam super vos homines populum meum Israhel et hereditate possidebunt te et eris eis in hereditatem et non addes ultra ut absque eis sis
haec dicit Dominus Deus pro eo quod dicunt de vobis devoratrix hominum es et suffocans gentem tuam
propterea homines non comedes amplius et gentem tuam non necabis ultra ait Dominus Deus
nec auditam faciam in te amplius confusionem gentium et obprobrium populorum nequaquam portabis et gentem tuam non amittes amplius ait Dominus Deus<CM>
et factum est verbum Domini ad me dicens
fili hominis domus Israhel habitaverunt in humo sua et polluerunt eam in viis suis et in studiis suis iuxta inmunditiam menstruatae facta est via eorum coram me
et effudi indignationem meam super eos pro sanguine quem fuderunt super terram et in idolis suis polluerunt eam
et dispersi eos in gentes et ventilati sunt in terris iuxta vias eorum et adinventiones iudicavi eos
et ingressi sunt ad gentes ad quas introierunt et polluerunt nomen sanctum meum cum diceretur de eis populus Domini iste est et de terra eius egressi sunt
et peperci nomini meo sancto quod polluerat domus Israhel in gentibus ad quas ingressi sunt
idcirco dices domui Israhel haec dicit Dominus Deus non propter vos ego faciam domus Israhel sed propter nomen sanctum meum quod polluistis in gentibus ad quas intrastis
et sanctificabo nomen meum magnum quod pollutum est inter gentes quod polluistis in medio earum ut sciant gentes quia ego Dominus ait Dominus exercituum cum sanctificatus fuero in vobis coram eis
tollam quippe vos de gentibus et congregabo de universis terris et adducam vos in terram vestram<CM>
et effundam super vos aquam mundam et mundabimini ab omnibus inquinamentis vestris et ab universis idolis vestris mundabo vos
et dabo vobis cor novum et spiritum novum ponam in medio vestri et auferam cor lapideum de carne vestra et dabo vobis cor carneum
et spiritum meum ponam in medio vestri et faciam ut in praeceptis meis ambuletis et iudicia mea custodiatis et operemini
et habitabitis in terra quam dedi patribus vestris et eritis mihi in populum et ego ero vobis in Deum
et salvabo vos ex universis inquinamentis vestris et vocabo frumentum et multiplicabo illud et non inponam in vobis famem
et multiplicabo fructum ligni et genimina agri ut non portetis ultra obprobrium famis in gentibus
et recordabimini viarum vestrarum pessimarum studiorumque non bonorum et displicebunt vobis iniquitates vestrae et scelera vestra
non propter vos ego faciam ait Dominus Deus notum sit vobis confundimini et erubescite super viis vestris domus Israhel
haec dicit Dominus Deus in die qua mundavero vos ex omnibus iniquitatibus vestris et habitari fecero urbes et instauravero ruinosa
et terra deserta fuerit exculta quae quondam erat desolata in oculis omnis viatoris
dicent terra illa inculta facta est ut hortus voluptatis et civitates desertae et destitutae atque suffossae munitae sederunt
et scient gentes quaecumque derelictae fuerint in circuitu vestro quia ego Dominus aedificavi dissipata plantavique inculta ego Dominus locutus sum et fecerim
haec dicit Dominus Deus adhuc in hoc invenient me domus Israhel ut faciam eis multiplicabo eos sicut gregem hominum
ut gregem sanctum ut gregem Hierusalem in sollemnitatibus eius sic erunt civitates desertae plenaeque gregibus hominum et scient quia ego Dominus<CM>
facta est super me manus Domini et eduxit me in spiritu Domini et dimisit me in medio campi qui erat plenus ossibus
et circumduxit me per ea in gyro erant autem multa valde super faciem campi siccaque vehementer
et dixit ad me fili hominis putasne vivent ossa ista et dixi Domine Deus tu nosti
et dixit ad me vaticinare de ossibus istis et dices eis ossa arida audite verbum Domini
haec dicit Dominus Deus ossibus his ecce ego intromittam in vos spiritum et vivetis
et dabo super vos nervos et succrescere faciam super vos carnes et superextendam in vobis cutem et dabo vobis spiritum et vivetis et scietis quia ego Dominus
et prophetavi sicut praeceperat mihi factus est autem sonitus prophetante me et ecce commotio et accesserunt ossa ad ossa unumquodque ad iuncturam suam
et vidi et ecce super ea nervi et carnes ascenderunt et extenta est in eis cutis desuper et spiritum non habebant
et dixit ad me vaticinare ad spiritum vaticinare fili hominis et dices ad spiritum haec dicit Dominus Deus a quattuor ventis veni spiritus et insufla super interfectos istos et revivescant
et prophetavi sicut praeceperat mihi et ingressus est in ea spiritus et vixerunt steteruntque super pedes suos exercitus grandis nimis valde
et dixit ad me fili hominis ossa haec universa domus Israhel est ipsi dicunt aruerunt ossa nostra et periit spes nostra et abscisi sumus
propterea vaticinare et dices ad eos haec dicit Dominus Deus ecce ego aperiam tumulos vestros et educam vos de sepulchris vestris populus meus et inducam vos in terram Israhel
et scietis quia ego Dominus cum aperuero sepulchra vestra et eduxero vos de tumulis vestris populus meus
et dedero spiritum meum in vobis et vixeritis et requiescere vos faciam super humum vestram et scietis quia ego Dominus locutus sum et feci ait Dominus Deus<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
et tu fili hominis sume tibi lignum unum et scribe super illud Iudae et filiorum Israhel sociis eius et tolle lignum alterum et scribe super eum Ioseph lignum Ephraim et cunctae domui Israhel sociorumque eius
et adiunge illa unum ad alterum tibi in lignum unum et erunt in unionem in manu tua
cum autem dixerint ad te filii populi tui loquentes nonne indicas nobis quid in his tibi velis
loqueris ad eos haec dicit Dominus Deus ecce ego adsumam lignum Ioseph quod est in manu Ephraim et tribus Israhel quae iunctae sunt ei et dabo eas pariter cum ligno Iuda et faciam eas in lignum unum et erunt unum in manu eius
erunt autem ligna super quae scripseris in manu tua in oculis eorum
et dices ad eos haec dicit Dominus Deus ecce ego adsumam filios Israhel de medio nationum ad quas abierunt et congregabo eos undique et adducam eos ad humum suam
et faciam eos gentem unam in terra in montibus Israhel et rex unus erit omnibus imperans et non erunt ultra duae gentes nec dividentur amplius in duo regna
neque polluentur ultra in idolis suis et abominationibus suis et in cunctis iniquitatibus suis et salvos eos faciam de universis sedibus suis in quibus peccaverunt et mundabo eos et erunt mihi populus et ego ero eis Deus
et servus meus David rex super eos et pastor unus erit omnium eorum in iudiciis meis ambulabunt et mandata mea custodient et facient ea
et habitabunt super terram quam dedi servo meo Iacob in qua habitaverunt patres vestri et habitabunt super eam ipsi et filii eorum et filii filiorum eorum usque in sempiternum et David servus meus princeps eorum in perpetuum
et percutiam illis foedus pacis pactum sempiternum erit eis et fundabo eos et multiplicabo et dabo sanctificationem meam in medio eorum in perpetuum
et erit tabernaculum meum in eis et ero eis Deus et ipsi erunt mihi populus
et scient gentes quia ego Dominus sanctificator Israhel cum fuerit sanctificatio mea in medio eorum in perpetuum<CM>
et factus est sermo Domini ad me dicens
fili hominis pone faciem tuam contra Gog terram Magog principem capitis Mosoch et Thubal et vaticinare de eo
et dices ad eum haec dicit Dominus Deus ecce ego ad te Gog principem capitis Mosoch et Thubal
et circumagam te et ponam frenum in maxillis tuis et educam te et omnem exercitum tuum equos et equites vestitos loricis universos multitudinem magnam hastam et clypeum arripientium et gladium
Persae Aethiopes et Lybies cum eis omnes scutati et galeati
Gomer et universa agmina eius domus Thogorma latera aquilonis et totum robur eius populique multi tecum
praepara et instrue te et omnem multitudinem tuam quae coacervata est ad te et esto eis in praeceptum
post dies multos visitaberis in novissimo annorum venies ad terram quae reversa est a gladio congregata est de populis multis ad montes Israhel qui fuerunt deserti iugiter haec de populis educta est et habitaverunt in ea confidenter universi
ascendens autem quasi tempestas venies et quasi nubes ut operias terram tu et omnia agmina tua et populi multi tecum
haec dicit Dominus Deus in die illa ascendent sermones super cor tuum et cogitabis cogitationem pessimam
et dices ascendam ad terram absque muro veniam ad quiescentes habitantesque secure omnes habitant sine muro vectes et portae non sunt eis
ut diripias spolia et invadas praedam ut inferas manum tuam super eos qui deserti fuerant et postea restituti et super populum qui est congregatus ex gentibus qui possidere coepit et esse habitator umbilici terrae
Seba et Dedan et negotiatores Tharsis et omnes leones eius dicent tibi numquid ad sumenda spolia tu venis ecce ad diripiendam praedam congregasti multitudinem tuam ut tollas argentum et aurum auferas supellectilem atque substantiam et diripias manubias infinitas<CM>
propterea vaticinare fili hominis et dices ad Gog haec dicit Dominus Deus numquid non in die illo cum habitaverit populus meus Israhel confidenter scies
et venies de loco tuo a lateribus aquilonis tu et populi multi tecum ascensores equorum universi coetus magnus et exercitus vehemens
et ascendes super populum meum Israhel quasi nubes ut operias terram in novissimis diebus eris et adducam te super terram meam ut sciant gentes me cum sanctificatus fuero in te in oculis eorum o Gog
haec dicit Dominus Deus tu ergo ille es de quo locutus sum in diebus antiquis in manu servorum meorum prophetarum Israhel qui prophetaverunt in diebus illorum temporum ut adducerem te super eos
et erit in die illa in die adventus Gog super terram Israhel ait Dominus Deus ascendet indignatio mea in furore meo
et in zelo meo in igne irae meae locutus sum quia in die illa erit commotio magna super terram Israhel
et commovebuntur a facie mea pisces maris et volucres caeli et bestiae agri et omne reptile quod movetur super humum cunctique homines qui sunt super faciem terrae et subvertentur montes et cadent sepes et omnis murus in terra corruet
et convocabo adversum eum in cunctis montibus meis gladium ait Dominus Deus gladius uniuscuiusque in fratrem suum dirigetur
et iudicabo eum peste et sanguine et imbre vehementi et lapidibus inmensis ignem et sulphur pluam super eum et super exercitum eius et super populos multos qui sunt cum eo
et magnificabor et sanctificabor et notus ero in oculis gentium multarum et scient quia ego Dominus<CM>
tu autem fili hominis vaticinare adversum Gog et dices haec dicit Dominus Deus ecce ego super te Gog principem capitis Mosoch et Thubal
et circumagam te et seducam te et ascendere faciam de lateribus aquilonis et adducam te super montes Israhel
et percutiam arcum tuum in manu sinistra tua et sagittas tuas de manu dextera tua deiciam
super montes Israhel cades tu et omnia agmina tua et populi qui sunt tecum feris avibus omnique volatili et bestiis terrae dedi te devorandum
super faciem agri cades quia ego locutus sum ait Dominus Deus
et emittam ignem in Magog et in his qui habitant in insulis confidenter et scient quia ego Dominus
et nomen sanctum meum notum faciam in medio populi mei Israhel et non polluam nomen sanctum meum amplius et scient gentes quia ego Dominus Sanctus Israhel<CM>
ecce venit et factum est ait Dominus Deus haec est dies de qua locutus sum
et egredientur habitatores de civitatibus Israhel et succendent et conburent arma clypeum et hastas arcum et sagittas et baculos manus et contos et succendent ea igne septem annis
et non portabunt ligna de regionibus neque succident de saltibus quoniam arma succendent igne et depraedabuntur eos quibus praedae fuerant et diripient vastatores suos ait Dominus Deus
et erit in die illa dabo Gog locum nominatum sepulchrum in Israhel vallem Viatorum ad orientem maris quae obstupescere facit praetereuntes et sepelient ibi Gog et omnem multitudinem eius et vocabitur vallis Multitudinis Gog
et sepelient eos domus Israhel ut mundent terram septem mensibus
sepeliet autem omnis populus terrae et erit eis nominata dies in qua glorificatus sum ait Dominus Deus
et viros iugiter constituent lustrantes terram qui sepeliant et requirant eos qui remanserant super faciem terrae ut emundent eam post menses autem septem quaerere incipient
et circumibunt peragrantes terram cumque viderint os hominis statuent iuxta illud titulum donec sepeliant illud pollinctores in valle Multitudinis Gog
nomen autem civitatis Amona et mundabunt terram
tu ergo fili hominis haec dicit Dominus Deus dic omni volucri et universis avibus cunctisque bestiis agri convenite properate concurrite undique ad victimam meam quam ego immolo vobis victimam grandem super montes Israhel ut comedatis carnes et bibatis sanguinem
carnes fortium comedetis et sanguinem principum terrae bibetis arietum agnorum et hircorum taurorumque altilium et pinguium omnium
et comedetis adipem in saturitate et bibetis sanguinem in ebrietate de victima quam ego immolabo vobis
et saturabimini super mensam meam de equo et de equite forti et de universis viris bellatoribus ait Dominus Deus
et ponam gloriam meam in gentibus et videbunt omnes gentes iudicium meum quod fecerim et manum meam quam posuerim super eos
et scient domus Israhel quia ego Dominus Deus eorum a die illa et deinceps<CM>
et scient gentes quoniam in iniquitate sua capta sit domus Israhel eo quod reliquerint me et absconderim faciem meam ab eis et tradiderim eos in manu hostium et ceciderint in gladio universi
iuxta inmunditiam eorum et scelus feci eis et abscondi faciem meam ab illis
propterea haec dicit Dominus Deus nunc reducam captivitatem Iacob et miserebor omnis domus Israhel et adsumam zelum pro nomine sancto meo
et portabunt confusionem suam et omnem praevaricationem quam praevaricati sunt in me cum habitaverint in terra sua confidenter neminem formidantes
et reduxero eos de populis et congregavero de terris inimicorum suorum et sanctificatus fuero in eis in oculis gentium plurimarum
et scient quia ego Dominus Deus eorum eo quod transtulerim eos in nationes et congregavero eos super terram suam et non dereliquerim quemquam ex eis ibi
et non abscondam ultra faciem meam ab eis eo quod effuderim spiritum meum super omnem domum Israhel ait Dominus Deus<CM>
in vicesimo et quinto anno transmigrationis nostrae in exordio anni decima mensis quartodecimo anno postquam percussa est civitas in ipsa hac die facta est super me manus Domini et adduxit me illuc
in visionibus Dei adduxit me in terram Israhel et dimisit me super montem excelsum nimis super quem erat quasi aedificium civitatis vergentis ad austrum
et introduxit me illuc et ecce vir cuius erat species quasi species aeris et funiculus lineus in manu eius et calamus mensurae in manu eius stabat autem in porta
et locutus est ad me idem vir fili hominis vide oculis tuis et auribus tuis audi et pone cor tuum in omnia quae ego ostendam tibi quia ut ostendantur tibi adductus es huc adnuntia omnia quae tu vides domui Israhel<CM>
et ecce murus forinsecus in circuitu domus undique et in manu viri calamus mensurae sex cubitorum et palmo et mensus est latitudinem aedificii calamo uno altitudinem quoque calamo uno
et venit ad portam quae respiciebat viam orientalem et ascendit per gradus eius et mensus est limen portae calamo uno latitudinem id est limen unum calamo uno in latitudine
et thalamum uno calamo in longum et uno calamo in latum et inter thalamos quinque cubitos
et limen portae iuxta vestibulum portae intrinsecus calamo uno
et mensus est vestibulum portae octo cubitorum et frontem eius duobus cubitis vestibulum autem portae erat intrinsecus
porro thalami portae ad viam orientalem tres hinc et tres inde mensura una trium et mensura una frontium ex utraque parte
et mensus est latitudinem liminis portae decem cubitorum et longitudinem portae tredecim cubitorum
et marginem ante thalamos cubiti unius et cubitus unus finis utrimque thalami autem sex cubitorum erant hinc et inde
et mensus est portam a tecto thalami usque ad tectum eius latitudinem viginti et quinque cubitorum ostium contra ostium
et fecit frontes per sexaginta cubitos et ad frontem atrium portae undique per circuitum
et ante faciem portae quae pertingebat usque ad faciem vestibuli portae interioris quinquaginta cubitos
et fenestras obliquas in thalamis et in frontibus eorum quae erant intra portam undique per circuitum similiter autem erant et in vestibulis fenestrae per gyrum intrinsecus et ante frontes pictura palmarum
et eduxit me ad atrium exterius et ecce gazofilacia et pavimentum stratum lapide in atrio per circuitum triginta gazofilacia in circuitu pavimenti
et pavimentum in fronte portarum secundum longitudinem portarum erat inferius
et mensus est latitudinem a facie portae inferioris usque ad frontem atrii interioris extrinsecus centum cubitos ad orientem et ad aquilonem
portam quoque quae respiciebat viam aquilonis atrii exterioris mensus est tam in longitudine quam in latitudine
et thalamos eius tres hinc et tres inde et frontem eius et vestibulum eius secundum mensuram portae prioris quinquaginta cubitorum longitudinem eius et latitudinem viginti quinque cubitorum
fenestrae autem eius et vestibulum et scalpturae secundum mensuram portae quae respiciebat ad orientem et septem graduum erat ascensus eius et vestibulum ante eam
et porta atrii interioris contra portam aquilonis et orientalem et mensus est a porta usque ad portam centum cubitos
et duxit me ad viam australem et ecce porta quae respiciebat ad austrum et mensus est frontem eius et vestibulum eius iuxta mensuras superiores
et fenestras eius et vestibula in circuitu sicut fenestras ceteras quinquaginta cubitorum longitudine et latitudine viginti quinque cubitorum
et in gradibus septem ascendebatur ad eam et vestibulum ante fores eius et celatae palmae erant una hinc et altera inde in fronte eius<CM>
et porta atrii interioris in via australi et mensus est a porta usque ad portam in via australi centum cubitos
et introduxit me in atrium interius ad portam australem et mensus est portam iuxta mensuras superiores
thalamum eius et frontem eius et vestibulum eius hisdem mensuris et fenestras eius et vestibulorum eius in circuitu quinquaginta cubitos longitudinis et latitudinis viginti quinque cubitos
et vestibulum per gyrum longitudine viginti quinque cubitorum et latitudine quinque cubitorum
et vestibulum eius ad atrium exterius et palmas eius in fronte et octo gradus erant quibus ascendebatur per eam
et introduxit me in atrium interius per viam orientalem et mensus est portam secundum mensuras superiores
thalamum eius et frontem eius et vestibula eius sicut supra et fenestras eius et vestibuli eius in circuitu longitudine quinquaginta cubitorum et latitudine viginti quinque cubitorum
et vestibulum eius id est atrii exterioris et palmae celatae in fronte eius hinc et inde et in octo gradibus ascensus eius
et introduxit me ad portam quae respiciebat ad aquilonem et mensus est secundum mensuras superiores
thalamum eius frontem eius vestibulum eius et fenestras eius per circuitum longitudine quinquaginta cubitorum et latitudine viginti quinque cubitorum
vestibulum eius in atrium exterius et celatura palmarum in fronte illius hinc et inde et in octo gradibus ascensus eius
et per singula gazofilacia ostium in frontibus portarum ibi lavabunt holocaustum<CM>
et in vestibulo portae duae mensae hinc et duae mensae inde ut immoletur super eas holocaustum et pro peccato et pro delicto
et ad latus exterius quod ascendit ad ostium portae quae pergit ad aquilonem duae mensae et ad latus alterum ante vestibulum portae duae mensae
quattuor mensae hinc et quattuor mensae inde per latera portae octo mensae erunt super quas immolabunt
quattuor autem mensae ad holocaustum de lapidibus quadris extructae longitudine cubiti unius et dimidii et latitudine cubiti unius et dimidii et altitudine cubiti unius super quas ponant vasa in quibus immolatur holocaustum et victima
et labia earum palmi unius reflexa intrinsecus per circuitum super mensas autem carnes oblationis
et extra portam interiorem gazofilacia cantorum in atrio interiori quod erat in latere portae respicientis ad aquilonem et facies eorum contra viam australem una ex latere portae orientalis quae respiciebat ad viam aquilonis
et dixit ad me hoc est gazofilacium quod respicit viam meridianam sacerdotum qui excubant in custodiis templi
porro gazofilacium quod respicit ad viam aquilonis sacerdotum erit qui excubant ad ministerium altaris isti sunt filii Sadoc qui accedunt de filiis Levi ad Dominum ut ministrent ei
et mensus est atrium longitudine centum cubitorum et latitudine centum cubitorum per quadrum et altare ante faciem templi
et introduxit me in vestibulum templi et mensus est vestibulum quinque cubitis hinc et quinque cubitis inde et latitudinem portae trium cubitorum hinc et trium cubitorum inde
longitudinem autem vestibuli viginti cubitorum et latitudinem undecim cubitorum et octo gradibus ascendebatur ad eam et columnae erant in frontibus una hinc et altera inde<CM>
et introduxit me in templum et mensus est frontes sex cubitos latitudinis hinc et sex cubitos latitudinis inde latitudinem tabernaculi
et latitudo portae decem cubitorum erat et latera portae quinque cubitis hinc et quinque cubitis inde et mensus est longitudinem eius quadraginta cubitorum et latitudinem viginti cubitorum
et introgressus intrinsecus mensus est in fronte portae duos cubitos et portam sex cubitorum et latitudinem portae septem cubitorum
et mensus est longitudinem eius viginti cubitorum et latitudinem viginti cubitorum ante faciem templi et dixit ad me hoc est sanctum sanctorum
et mensus est parietem domus sex cubitorum et latitudinem lateris quattuor cubitorum undique per circuitum domus
latera autem latus ad latus bis triginta tria et erant eminentia quae ingrederentur per parietem domus in lateribus per circuitum ut continerent et non adtingerent parietem templi
et platea erat in rotundum ascendens sursum per cocleam et in cenaculum templi deferebat per gyrum idcirco latius erat templum in superioribus et sic de inferioribus ascendebatur ad superiora in medium
et vidi in domo altitudinem per circuitum fundata latera ad mensuram calami sex cubitorum spatio
et latitudinem per parietem lateris forinsecus quinque cubitorum et interior domus in lateribus domus
et inter gazofilacia latitudinem viginti cubitorum in circuitu domus undique
et ostium lateris ad orationem ostium unum ad viam aquilonis et ostium unum ad viam australem et latitudinem loci ad orationem quinque cubitorum in circuitu<CM>
et aedificium quod erat separatum versumque ad viam respicientem ad mare latitudinis septuaginta cubitorum paries autem aedificii quinque cubitorum latitudinis per circuitum et longitudo eius nonaginta cubitorum
et mensus est domus longitudinem centum cubitorum et quod separatum erat aedificium et parietes eius longitudinis centum cubitorum
latitudo autem ante faciem domus et eius quod erat separatum contra orientem centum cubitorum
et mensus est longitudinem aedificii contra faciem eius quod erat separatum ad dorsum ekthetas ex utraque parte centum cubitorum et templum interius et vestibula atrii
limina et fenestras obliquas et ekthetas in circuitu per tres partes contra uniuscuiusque limen stratumque ligno per gyrum in circuitu terra autem usque ad fenestras et fenestrae clausae super ostia
et usque ad domum interiorem et forinsecus per omnem parietem in circuitu intrinsecus et forinsecus ad mensuram
et fabrefacta cherubin et palmae et palma inter cherub et cherub duasque facies habebat cherub
faciem hominis iuxta palmam ex hac parte et faciem leonis iuxta palmam ex alia parte expressam per omnem domum in circuitu
de terra usque ad superiora portae cherubin et palmae celatae erant in pariete templi
limen quadrangulum et facies sanctuarii aspectus contra aspectum
altaris lignei trium cubitorum altitudo et longitudo eius duo cubitorum et anguli eius et longitudo eius et parietes eius lignei et locutus est ad me haec est mensa coram Domino
et duo ostia erant in templo et in sanctuario
et in duobus ostiis ex utraque parte bina erant ostiola quae in se invicem plicabantur bina enim ostia erant ex utraque parte ostiorum
et celata erant in ipsis ostiis templi cherubin et scalptura palmarum sicut in parietibus quoque expressa erat quam ob rem erant et grossiora ligna in vestibuli fronte forinsecus
super quae fenestrae obliquae et similitudo palmarum hinc atque inde in umerulis vestibuli secundum latera domus latitudinemque parietum<CM>
et eduxit me in atrium exterius per viam ducentem ad aquilonem et eduxit me in gazofilacium quod erat contra separatum aedificium et contra aedem vergentem ad aquilonem
in facie longitudinis centum cubitos ostii aquilonis et latitudinis quinquaginta cubitos
contra viginti cubitos atrii interioris et contra pavimentum stratum lapide atrii exterioris ubi erat porticus iuncta porticui triplici
et ante gazofilacia deambulatio decem cubitorum latitudinis ad interiora respiciens viae cubiti unius et ostia earum ad aquilonem
ubi erant gazofilacia in superioribus humiliora quia subportabant porticus quae ex illis eminebant de inferioribus et de mediis aedificii
tristega enim erant et non habebant columnas sicut erant columnae atriorum propterea eminebant de inferioribus et de mediis a terra
et peribolus exterior secundum gazofilacia quae erant in via atrii exterioris ante gazofilacia longitudo eius quinquaginta cubitorum
quia longitudo erat gazofilaciorum atrii exterioris quinquaginta cubitorum et longitudo ante faciem templi centum cubitorum
et erat subter gazofilacia haec introitus ab oriente ingredientium in ea de atrio exteriori
in latitudine periboli atrii quod erat contra viam orientalem in facie aedificii separati et erant ante aedificium gazofilacia
et via ante faciem eorum iuxta similitudinem gazofilaciorum quae erant in via aquilonis secundum longitudinem eorum sic et latitudo eorum et omnis introitus eorum et similitudines et ostia eorum
secundum ostia gazofilaciorum quae erant in via respiciente ad notum ostium in capite viae quae via erat ante vestibulum separatum per viam orientalem ingredientibus
et dixit ad me gazofilacia aquilonis et gazofilacia austri quae sunt ante aedificium separatum haec sunt gazofilacia sancta in quibus vescuntur sacerdotes qui adpropinquant ad Dominum in sancta sanctorum ibi ponent sancta sanctorum et oblationem pro peccato et pro delicto locus enim sanctus est
cum autem ingressi fuerint sacerdotes non egredientur de sanctis in atrium exterius et ibi reponent vestimenta sua in quibus ministrant quia sancta sunt vestienturque vestimentis aliis et sic procedent ad populum<CM>
cumque conplesset mensuras domus interioris eduxit me per viam portae quae respiciebat ad viam orientalem et mensus est eam undique per circuitum
mensus autem est contra ventum orientalem calamo mensurae quingentos calamos in calamo mensurae per circuitum
et mensus est contra ventum aquilonem quingentos calamos in calamo mensurae per gyrum
et ad ventum australem mensus est quingentos calamos in calamo mensurae per circuitum
et ad ventum occidentalem mensus est quingentos calamos in calamo mensurae
per quattuor ventos mensus est illud murum eius undique per circuitum longitudine quingentorum cubitorum et latitudine quingentorum cubitorum dividentem inter sanctuarium et vulgi locum<CM>
et duxit me ad portam quae respiciebat ad viam orientalem
et ecce gloria Dei Israhel ingrediebatur per viam orientalem et vox erat ei quasi vox aquarum multarum et terra splendebat a maiestate eius
et vidi visionem secundum speciem quam videram quando venit ut disperderet civitatem et species secundum aspectum quem videram iuxta fluvium Chobar et cecidi super faciem meam
et maiestas Domini ingressa est templum per viam portae quae respiciebat ad orientem
et levavit me spiritus et introduxit me in atrium interius et ecce repleta erat gloria Domini domus
et audivi loquentem ad me de domo et vir qui stabat iuxta me<CM>
dixit ad me fili hominis locus solii mei et locus vestigiorum pedum meorum ubi habito in medio filiorum Israhel in aeternum et non polluent ultra domus Israhel nomen sanctum meum ipsi et reges eorum in fornicationibus suis et in ruinis regum suorum et in excelsis
qui fabricati sunt limen suum iuxta limen meum et postes suos iuxta postes meos et murus erat inter me et eos et polluerunt nomen sanctum meum in abominationibus quas fecerunt propter quod consumpsi eos in ira mea
nunc ergo repellant procul fornicationem suam et ruinas regum suorum a me et habitabo in medio eorum semper
tu autem fili hominis ostende domui Israhel templum et confundantur ab iniquitatibus suis et metiantur fabricam
et erubescant ex omnibus quae fecerunt figuram domus et fabricae eius exitus et introitus et omnem descriptionem eius et universa praecepta eius cunctumque ordinem eius et omnes leges eius ostende eis et scribes in oculis eorum et custodiant omnes descriptiones eius et praecepta illius et faciant ea
ista est lex domus in summitate montis omnes fines eius in circuitu sanctum sanctorum est haec ergo est lex domus<CM>
istae autem mensurae altaris in cubito verissimo qui habebat cubitum et palmum in sinu eius erat cubitus et cubitus in latitudine et definitio usque ad labium eius in circuitu palmus unus haec quoque erat fossa altaris
et de sinu terrae usque ad crepidinem novissimam duo cubiti et latitudo cubiti unius et a crepidine maiori usque ad crepidinem minorem quattuor cubiti et latitudo unius cubiti
ipse autem arihel quattuor cubitorum et ab arihel usque sursum cornua quattuor
et arihel duodecim cubitorum in longitudine per duodecim cubitos latitudinis quadrangulatum aequis lateribus
et crepido quattuordecim cubitorum longitudinis per quattuordecim latitudinis in quattuor angulis eius et corona in circuitu eius dimidii cubitus et sinus eius unius cubiti per circuitum gradus autem eius versi ad orientem
et dixit ad me fili hominis haec dicit Dominus Deus hii sunt ritus altaris in quacumque die fuerit fabricatum ut offeratur super illud holocaustum et effundatur sanguis
et dabis sacerdotibus Levitis qui sunt de semine Sadoc qui accedunt ad me ait Dominus Deus ut offerant mihi vitulum de armento pro peccato
et adsumens de sanguine eius pones super quattuor cornua eius et super quattuor angulos crepidinis et super coronam in circuitu et mundabis illud et expiabis
et tolles vitulum qui oblatus fuerit pro peccato et conbures illum in separato loco domus extra sanctuarium
et in die secunda offeres hircum caprarum inmaculatum pro peccato et expiabunt altare sicut expiaverunt in vitulo
cumque conpleveris expians illud offeres vitulum de armento inmaculatum et arietem de grege inmaculatum
et offeres eos in conspectu Domini et mittent sacerdotes super eos sal et offerent eos holocaustum Domino
septem diebus facies hircum pro peccato cotidie et vitulum de armento et arietem de pecoribus inmaculatos offerent
septem diebus expiabunt altare et mundabunt illud et implebunt manum eius
expletis autem diebus in die octava et ultra facient sacerdotes super altare holocausta vestra et quae pro pace offerunt et placatus ero vobis ait Dominus Deus<CM>
et convertit me ad viam portae sanctuarii exterioris quae respiciebat ad orientem et erat clausa
et dixit Dominus ad me porta haec clausa erit non aperietur et vir non transiet per eam quoniam Dominus Deus Israhel ingressus est per eam eritque clausa
principi princeps ipse sedebit in ea ut comedat panem coram Domino per viam vestibuli portae ingredietur et per viam eius egredietur<CM>
et adduxit me per viam portae aquilonis in conspectu domus et vidi et ecce implevit gloria Domini domum Domini et cecidi in faciem meam
et dixit ad me Dominus fili hominis pone cor tuum et vide oculis tuis et auribus tuis audi omnia quae ego loquor ad te de universis caerimoniis domus Domini et de cunctis legibus eius et pones cor tuum in viis templi per omnes exitus sanctuarii
et dices ad exasperantem me domum Israhel haec dicit Dominus Deus sufficiant vobis omnia scelera vestra domus Israhel
eo quod inducitis filios alienos incircumcisos corde et incircumcisos carne ut sint in sanctuario meo et polluant domum meam et offertis panes meos adipem et sanguinem et dissolvitis pactum meum in omnibus sceleribus vestris
et non servastis praecepta sanctuarii mei et posuistis custodes observationum mearum in sanctuario meo vobismet ipsis
haec dicit Dominus Deus omnis alienigena incircumcisus corde et incircumcisus carne non ingredietur sanctuarium meum omnis filius alienus qui est in medio filiorum Israhel<CM>
sed et Levitae qui longe recesserunt a me in errore filiorum Israhel et erraverunt a me post idola sua et portaverunt iniquitatem suam
erunt in sanctuario meo aeditui et ianitores portarum domus et ministri domus ipsi mactabunt holocaustosin et victimas populi et ipsi stabunt in conspectu eorum ut ministrent eis
pro eo quod ministraverunt illis in conspectu idolorum suorum et facti sunt domui Israhel in offendiculum iniquitatis idcirco levavi manum meam super eos dicit Dominus Deus et portaverunt iniquitatem suam
et non adpropinquabunt ad me ut sacerdotio fungantur mihi neque accedent ad omne sanctuarium meum iuxta sancta sanctorum sed portabunt confusionem suam et scelera sua quae fecerunt
et dabo eos ianitores domus in omni ministerio eius et universis quae fiunt in ea
sacerdotes autem Levitae filii Sadoc qui custodierunt caerimonias sanctuarii mei cum errarent filii Israhel a me ipsi accedent ad me ut ministrent mihi et stabunt in conspectu meo ut offerant mihi adipem et sanguinem ait Dominus Deus
ipsi ingredientur sanctuarium meum et ipsi accedent ad mensam meam ut ministrent mihi et custodiant caerimonias meas<CM>
cumque ingredientur portas atrii interioris vestibus lineis induentur nec ascendet super eos quicquam laneum quando ministrant in portis atrii interioris et intrinsecus
vittae lineae erunt in capitibus eorum et feminalia linea erunt in lumbis eorum et non accingentur in sudore
cumque egredientur atrium exterius ad populum exuent se vestimenta sua in quibus ministraverunt et reponent ea in gazofilacio sanctuarii et vestient se vestimentis aliis et non sanctificabunt populum in vestibus suis
caput autem suum non radent neque comam nutrient sed tondentes adtondent capita sua
et vinum non bibet omnis sacerdos quando ingressurus est atrium interius
et viduam et repudiatam non accipient uxores sed virgines de semine domus Israhel sed et viduam quae fuerit vidua a sacerdote accipient
et populum meum docebunt quid sit inter sanctum et pollutum et inter mundum et inmundum ostendent eis
et cum fuerit controversia stabunt in iudiciis meis et iudicabunt leges meas et praecepta mea in omnibus sollemnitatibus meis custodient et sabbata mea sanctificabunt
et ad mortuum hominem non ingredientur ne polluantur nisi ad patrem et matrem et filium et filiam et fratrem et sororem quae alterum virum non habuit in quibus contaminabuntur
et postquam fuerit emundatus septem dies numerabuntur ei
et in die introitus sui in sanctuarium ad atrium interius ut ministret mihi in sanctuario offeret pro peccato suo ait Dominus Deus
erit autem eis hereditas ego hereditas eorum et possessionem non dabitis eis in Israhel ego enim possessio eorum
victimam et pro peccato et pro delicto ipsi comedent et omne votum in Israhel ipsorum erit
et primitiva omnium primogenitorum et omnia libamenta ex omnibus quae offeruntur sacerdotum erunt et primitiva ciborum vestrorum dabitis sacerdoti ut reponat benedictionem domui suae
omne morticinum et captum a bestia de avibus et de pecoribus non comedent sacerdotes<CM>
cumque coeperitis terram dividere sortito separate primitias Domino sanctificatum de terra longitudine viginti quinque milia et latitudine decem milia sanctificatum erit in omni termino eius per circuitum
et erit ex omni parte sanctificatum quingentos per quingentos quadrifariam per circuitum et quinquaginta cubitis in suburbana eius per gyrum
et a mensura ista mensurabis longitudinem viginti quinque milium et latitudinem decem milium et in ipso erit templum sanctumque sanctorum
sanctificatum de terra erit sacerdotibus ministris sanctuarii qui accedunt ad ministerium Domini et erit eis locus in domos et in sanctuarium sanctitatis
viginti quinque autem milia longitudinis et decem milia latitudinis erunt Levitis qui ministrant domui ipsi possidebunt viginti gazofilacia
et possessionem civitatis dabitis quinque milia latitudinis et longitudinis viginti quinque milia secundum separationem sanctuarii omni domui Israhel
principi quoque hinc et inde in separationem sanctuarii et in possessionem civitatis contra faciem separationis sanctuarii et contra faciem possessionis urbis a latere maris usque ad mare et a latere orientis usque ad orientem longitudinem autem iuxta unamquamque partium a termino occidentali usque ad terminum orientalem
de terra erit ei possessio in Israhel et non depopulabuntur ultra principes populum meum sed terram dabunt domui Israhel secundum tribus eorum<CM>
haec dicit Dominus Deus sufficiat vobis principes Israhel iniquitatem et rapinas intermittite et iudicium et iustitiam facite separate confinia vestra a populo meo ait Dominus Deus
statera iusta et oephi iustum et batus iustus erit vobis
oephi et batus aequalia et unius mensurae erunt ut capiat decimam partem chori batus et decimam partem chori oephi iuxta mensuram chori erit aequa libratio eorum
siclus autem viginti obolos habeat porro viginti sicli et viginti quinque sicli et quindecim sicli minam facient<CM>
et haec sunt primitiae quas tolletis sextam partem oephi de choro frumenti et sextam partem oephi de choro hordei
mensura quoque olei batus olei decima pars chori est et decem bati chorum faciunt quia decem bati implent chorum
et arietem unum de grege ducentorum de his quae nutriunt Israhel in sacrificium et in holocaustum et in pacifica ad expiandum pro eis ait Dominus Deus
omnis populus terrae tenebitur primitiis his principi in Israhel
et super principem erunt holocausta et sacrificium et libamina in sollemnitatibus et in kalendis et in sabbatis in universis sollemnitatibus domus Israhel ipse faciat pro peccato sacrificium et holocaustum et pacifica ad expiandum pro domo Israhel
haec dicit Dominus Deus in primo mense una mensis sumes vitulum de armento inmaculatum et expiabis sanctuarium
et tollet sacerdos de sanguine quod erit pro peccato et ponet in postibus domus et in quattuor angulis crepidinis altaris et in postibus portae atrii interioris
et sic facies in septima mensis pro unoquoque qui ignoravit et errore deceptus est et expiabitis pro domo
in primo mense quartadecima die mensis erit vobis paschae sollemnitas septem diebus azyma comedentur
et faciet princeps in die illa pro se et pro universo populo terrae vitulum pro peccato
et in septem dierum sollemnitate faciet holocaustum Domino septem vitulos et septem arietes inmaculatos cotidie septem diebus et pro peccato hircum caprarum cotidie
et sacrificium oephi per vitulum et oephi per arietem faciet et olei hin per singula oephi
septimo mense quintadecima die mensis in sollemnitate faciet sicut supra dicta sunt per septem dies tam pro peccato quam pro holocausto et in sacrificio et in oleo<CM>
haec dicit Dominus Deus porta atrii interioris quae respicit ad orientem erit clausa sex diebus in quibus opus fit die autem sabbati aperietur sed et in die kalendarum aperietur
et intrabit princeps per viam vestibuli portae de foris et stabit in limine portae et facient sacerdotes holocaustum eius et pacifica eius et adorabit super limen portae et egredietur porta autem non claudetur usque ad vesperam
et adorabit populus terrae ad ostium portae illius in sabbatis et in kalendis coram Domino
holocaustum autem hoc offeret princeps Domino in die sabbati sex agnos inmaculatos et arietem inmaculatum
et sacrificium oephi per arietem agnis autem sacrificium quod dederit manus eius et olei hin per singula oephi
in die autem kalendarum vitulum de armento inmaculatum et sex agni et arietes inmaculati erunt
et oephi per vitulum oephi quoque per arietem faciet sacrificium agnis autem sicut invenerit manus eius et olei hin per singula oephi
cumque ingressurus est princeps per viam vestibuli portae ingrediatur et per eandem viam exeat
et cum intrabit populus terrae in conspectu Domini in sollemnitatibus qui ingreditur per portam aquilonis ut adoret egrediatur per viam portae meridianae porro qui ingreditur per viam portae meridianae egrediatur per viam portae aquilonis non revertetur per viam portae per quam ingressus est sed e regione illius egredietur
princeps autem in medio eorum cum ingredientibus ingredietur et cum egredientibus egredietur
et in nundinis et in sollemnitatibus erit sacrificium oephi per vitulum et oephi per arietem agnis autem erit sacrificium sicut invenerit manus eius et olei hin per singula oephi
cum autem fecerit princeps spontaneum holocaustum aut pacifica voluntaria Domino aperietur ei porta quae respicit ad orientem et faciet holocaustum suum et pacifica sua sicut fieri solet in die sabbati et egredietur claudeturque porta postquam exierit
et agnum eiusdem anni inmaculatum faciet holocaustum cotidie Domino semper mane faciet illud
et sacrificium faciet super eo cata mane mane sextam partem oephi et de oleo tertiam partem hin ut misceatur similae sacrificium Domino legitimum iuge atque perpetuum
faciet agnum et sacrificium et oleum cata mane mane holocaustum sempiternum<CM>
haec dicit Dominus Deus si dederit princeps donum alicui de filiis suis hereditas eius filiorum suorum erit possidebunt ea hereditarie
si autem dederit legatum de hereditate sua uni servorum suorum erit illius usque ad annum remissionis et revertetur ad principem hereditas autem eius filiis eius erit
et non accipiet princeps de hereditate populi per violentiam et de possessione eorum sed de possessione sua hereditatem dabit filiis suis ut non dispergatur populus meus unusquisque a possessione sua<CM>
et introduxit me per ingressum qui erat ex latere portae in gazofilacia sanctuarii ad sacerdotes quae respiciebant ad aquilonem et erat ibi locus vergens ad occidentem
et dixit ad me iste est locus ubi coquent sacerdotes pro delicto et pro peccato ubi coquent sacrificium ut non efferant in atrio exteriori et sanctificetur populus
et eduxit me in atrium exterius et circumduxit me per quattuor angulos atrii et ecce atriolum erat in angulo atrii atriola singula per angulos atrii
in quattuor angulos atrii atriola disposita quadraginta cubitorum per longum et triginta per latum mensurae unius quattuor erant
et paries per circuitum ambiens quattuor atriola et culinae fabricatae erant subter porticus per gyrum
et dixit ad me haec est domus culinarum in qua coquent ministri domus Domini victimas populi<CM>
et convertit me ad portam domus et ecce aquae egrediebantur subter limen domus ad orientem facies enim domus respiciebat ad orientem aquae autem descendebant in latus templi dextrum ad meridiem altaris
et eduxit me per viam portae aquilonis et convertit me ad viam foras portam exteriorem viam quae respiciebat ad orientem et ecce aquae redundantes a latere dextro
cum egrederetur vir ad orientem qui habebat funiculum in manu sua et mensus est mille cubitos et transduxit me per aquam usque ad talos
rursumque mensus est mille et transduxit me per aquam usque ad genua
et mensus est mille et transduxit me per aquam usque ad renes et mensus est mille torrentem quem non potui pertransire quoniam intumuerant aquae profundae torrentis qui non potest transvadari
et dixit ad me certe vidisti fili hominis et duxit me et convertit ad ripam torrentis
cumque me convertissem ecce in ripa torrentis ligna multa nimis ex utraque parte
et ait ad me aquae istae quae egrediuntur ad tumulos sabuli orientalis et descendunt ad plana deserti intrabunt mare et exibunt et sanabuntur aquae
et omnis anima vivens quae serpit quocumque venerit torrens vivet et erunt pisces multi satis postquam venerint illuc aquae istae et sanabuntur et vivent omnia ad quae venerit torrens
vivent et stabunt super illa piscatores ab Engaddi usque ad Engallim siccatio sagenarum erunt plurimae species erunt piscium eius sicut pisces maris magni multitudinis nimiae
in litoribus autem eius et in palustribus non sanabuntur quia in salinas dabuntur
et super torrentem orietur in ripis eius ex utraque parte omne lignum pomiferum non defluet folium ex eo et non deficiet fructus eius per singulos menses adferet primitiva quia aquae eius de sanctuario egredientur et erunt fructus eius in cibum et folia eius ad medicinam<CM>
haec dicit Dominus Deus hic est terminus in quo possidebitis terram in duodecim tribubus Israhel quia Ioseph duplicem funiculum habet
possidebitis autem eam singuli aeque ut frater suus quam levavi manum meam ut darem patribus vestris et cadet terra haec vobis in possessionem
hic est autem terminus terrae ad plagam septentrionalem a mari magno via Bethalon venientibus Sadada
Emath Berotha Sabarim quae est inter terminum Damasci et confinium Emath domus Atticon quae est iuxta terminos Auran
et erit terminus a mari usque ad atrium Aenon terminus Damasci et ab aquilone ad aquilonem et terminus Emath plaga autem septentrionalis
porro plaga orientalis de medio Auran et de medio Damasci et de medio Galaad et de medio terrae Israhel Iordanis disterminans ad mare orientale metiemini etiam plagam orientalem
plaga autem australis meridiana a Thamar usque ad aquas Contradictionis Cades et torrens usque ad mare magnum et plaga ad meridiem australis
et plaga maris mare magnum a confinio per directum donec venias Emath haec est plaga maris
et dividetis terram istam vobis per tribus Israhel
et mittetis eam in hereditatem vobis et advenis qui accesserint ad vos qui genuerint filios in medio vestrum et erunt vobis sicut indigenae inter filios Israhel vobiscum divident possessionem in medio tribuum Israhel
in tribu autem quacumque fuerit advena ibi dabitis possessionem illi ait Dominus Deus<CM>
et haec nomina tribuum a finibus aquilonis iuxta viam Aethlon pergentibus Emath atrium Aenon terminus Damasci ad aquilonem iuxta Emath et erit ei plaga orientalis mare Dan una
et ad terminum Dan a plaga orientali usque ad plagam maris Aser una
et super terminum Aser a plaga orientali usque ad plagam maris Nepthalim una
et super terminum Nepthalim a plaga orientali usque ad plagam maris Manasse una
et super terminum Manasse a plaga orientali usque ad plagam maris Ephraim una
et super terminum Ephraim a plaga orientali usque ad plagam maris Ruben una
et super terminum Ruben a plaga orientali usque ad plagam maris Iuda una
et super terminum Iuda a plaga orientali usque ad plagam maris erunt primitiae quas separabitis viginti quinque milibus latitudinis et longitudinis sicuti singulae partes a plaga orientali usque ad plagam maris et erit sanctuarium in medio eius
primitiae quas separastis Domino longitudo viginti quinque milibus et latitudo decem milibus
hae autem erunt primitiae sanctuarii sacerdotum ad aquilonem viginti quinque milia et ad mare latitudinis decem milia sed et ad orientem latitudinis decem milia et ad meridiem longitudinis viginti quinque milia et erit sanctuarium Domini in medio eius
sacerdotibus sanctuarium erit de filiis Sadoc qui custodierunt caerimonias meas et non erraverunt cum errarent filii Israhel sicut erraverunt et Levitae
et erunt eis primitiae de primitiis terrae sanctum sanctorum iuxta terminum Levitarum
sed et Levitis similiter iuxta fines sacerdotum viginti quinque milia longitudinis et latitudinis decem milia omnis longitudo viginti et quinque milium et latitudo decem milium
et non venundabunt ex eo neque mutabunt nec transferentur primitiae terrae quia sanctificatae sunt Domino
quinque milia autem quae supersunt in latitudine per viginti quinque milia profana erunt urbis in habitaculum et in suburbana et erit civitas in medio eius
et heae mensurae eius ad plagam septentrionalem quingenti et quattuor milia et ad plagam meridianam quingenti et quattuor milia et ad plagam orientalem quingenti et quattuor milia et ad plagam occidentalem quingenti et quattuor milia
erunt autem suburbana civitatis ad aquilonem ducenti quinquaginta et in meridie ducenti quinquaginta et ad orientem ducenti quinquaginta et ad mare ducenti quinquaginta
quod autem reliquum fuerit in longitudine secundum primitias sanctuarii decem milia in orientem et decem milia ad occidentem erunt sicut primitiae sanctuarii et erunt fruges eius in panes his qui serviunt civitati
servientes autem civitati operabuntur ex omnibus tribubus Israhel
omnes primitiae viginti quinque milium per viginti quinque milia in quadrum separabuntur in primitias sanctuarii et possessionem civitatis
quod autem reliquum fuerit principis erit ex omni parte primitiarum sanctuarii et possessionis civitatis e regione viginti quinque milium primitiarum usque ad terminum orientalem sed et ad mare e regione viginti quinque milium usque ad terminum maris similiter in partibus principis erit et erunt primitiae sanctuarii et sanctuarium templi in medio eius
de possessione autem Levitarum et de possessione civitatis in medio partium principis erit inter terminum Iuda et inter terminum Beniamin et ad principem pertinebit
et reliquis tribubus a plaga orientali usque ad plagam occidentalem Beniamin una
et contra terminum Beniamin a plaga orientali usque ad plagam occidentalem Symeon una
et super terminum Symeonis a plaga orientali usque ad plagam occidentis Isachar una
et super terminum Isachar a plaga orientali usque ad plagam occidentalem Zabulon una
et super terminum Zabulon a plaga orientali usque ad plagam maris Gad una
et super terminum Gad ad plagam austri in meridiem et erit finis de Thamar usque ad aquas Contradictionis Cades hereditas contra mare magnum
haec est terra quam mittetis in sortem tribubus Israhel et hae partitiones earum ait Dominus Deus
et hii egressus civitatis a plaga septentrionali quingentos et quattuor milia mensurabis<CM>
et portae civitatis in nominibus tribuum Israhel portae tres a septentrione porta Ruben una porta Iudae una porta Levi una
et ad plagam orientalem quingentos et quattuor milia et portae tres porta Ioseph una porta Beniamin una porta Dan una
et ad plagam meridianam quingentos et quattuor milia metieris portam Symeonis unam portam Isachar unam portam Zabulon unam
et ad plagam occidentalem quingenti et quattuor milia portae eorum tres porta Gad una porta Aser una porta Nepthalim una
per circuitum decem et octo milia et nomen civitatis ex illa die Dominus ibidem<CM>
anno tertio regni Ioachim regis Iuda venit Nabuchodonosor rex Babylonis Hierusalem et obsedit eam
et tradidit Dominus in manu eius Ioachim regem Iudae et partem vasorum domus Dei et asportavit ea in terram Sennaar in domum dei sui et vasa intulit in domum thesauri dei sui
et ait rex Asfanaz praeposito eunuchorum suorum ut introduceret de filiis Israhel et de semine regio et tyrannorum
pueros in quibus nulla esset macula decoros forma et eruditos omni sapientia cautos scientia et doctos disciplina et qui possent stare in palatio regis ut doceret eos litteras et linguam Chaldeorum
et constituit eis rex annonam per singulos dies de cibis suis et de vino unde bibebat ipse ut enutriti tribus annis postea starent in conspectu regis
fuerunt ergo inter eos de filiis Iuda Danihel Ananias Misahel et Azarias
et inposuit eis praepositus eunuchorum nomina Daniheli Balthasar et Ananiae Sedrac Misaheli Misac et Azariae Abdenago<CM>
proposuit autem Danihel in corde suo ne pollueretur de mensa regis neque de vino potus eius et rogavit eunuchorum praepositum ne contaminaretur
dedit autem Deus Daniheli gratiam et misericordiam in conspectu principis eunuchorum
et ait princeps eunuchorum ad Danihel timeo ego dominum meum regem qui constituit vobis cibum et potum qui si viderit vultus vestros macilentiores prae ceteris adulescentibus coaevis vestris condemnabitis caput meum regi
et dixit Danihel ad Malassar quem constituerat princeps eunuchorum super Danihel Ananiam Misahel et Azariam
tempta nos obsecro servos tuos diebus decem et dentur nobis legumina ad vescendum et aqua ad bibendum
et contemplare vultus nostros et vultus puerorum qui vescuntur cibo regio et sicut videris facies cum servis tuis
qui audito sermone huiuscemodi temptavit eos diebus decem
post dies autem decem apparuerunt vultus eorum meliores et corpulentiores prae omnibus pueris qui vescebantur cibo regio
porro Malassar tollebat cibaria et vinum potus eorum dabatque eis legumina<CM>
pueris autem his dedit Deus scientiam et disciplinam in omni libro et sapientia Daniheli autem intellegentiam omnium visionum et somniorum
conpletis itaque diebus post quos dixerat rex ut introducerentur introduxit eos praepositus eunuchorum in conspectu Nabuchodonosor
cumque locutus eis fuisset rex non sunt inventi de universis tales ut Danihel Ananias Misahel et Azarias et steterunt in conspectu regis
et omne verbum sapientiae et intellectus quod sciscitatus est ab eis rex invenit in eis decuplum super cunctos ariolos et magos qui erant in universo regno eius
fuit autem Danihel usque ad annum primum Cyri regis<CM>
in anno secundo regni Nabuchodonosor vidit Nabuchodonosor somnium et conterritus est spiritus eius et somnium eius fugit ab eo
praecepit ergo rex ut convocarentur arioli et magi et malefici et Chaldei et indicarent regi somnia sua qui cum venissent steterunt coram rege
et dixit ad eos rex vidi somnium et mente confusus ignoro quid viderim
responderuntque Chaldei regi syriace rex in sempiternum vive dic somnium servis tuis et interpretationem eius indicabimus
et respondens rex ait Chaldeis sermo recessit a me nisi indicaveritis mihi somnium et coniecturam eius peribitis vos et domus vestrae publicabuntur
si autem somnium et coniecturam eius narraveritis praemia et dona et honorem multum accipietis a me somnium igitur et interpretationem eius indicate mihi
responderunt secundo atque dixerunt rex somnium dicat servis suis et interpretationem illius indicabimus
respondit rex et ait certo novi quia tempus redimitis scientes quod recesserit a me sermo
si ergo somnium non indicaveritis mihi una est de vobis sententia quod interpretationem quoque fallacem et deceptione plenam conposueritis ut loquamini mihi donec tempus pertranseat somnium itaque dicite mihi ut sciam quod interpretationem quoque eius veram loquamini
respondentes ergo Chaldei coram rege dixerunt non est homo super terram qui sermonem tuum rex possit implere sed neque regum quisquam magnus et potens verbum huiuscemodi sciscitatur ab omni ariolo et mago et Chaldeo
sermo enim quem tu rex quaeris gravis est nec repperietur quisquam qui indicet illum in conspectu regis exceptis diis quorum non est cum hominibus conversatio
quo audito rex in furore et in ira magna praecepit ut perirent omnes sapientes Babylonis
et egressa sententia sapientes interficiebantur quaerebaturque Danihel et socii eius ut perirent<CM>
tunc Danihel requisivit de lege atque sententia ab Arioch principe militiae regis qui egressus fuerat ad interficiendos sapientes Babylonis
et interrogavit eum qui a rege acceperat potestatem quam ob causam tam crudelis sententia a facie esset regis egressa cum ergo rem indicasset Arioch Daniheli
Danihel ingressus rogavit regem ut tempus daret sibi ad solutionem indicandam regi
et ingressus est domum suam Ananiaeque Misaheli et Azariae sociis suis indicavit negotium
ut quaererent misericordiam a facie Dei caeli super sacramento isto et non perirent Danihel et socii eius cum ceteris sapientibus Babylonis
tunc Daniheli per visionem nocte mysterium revelatum est et Danihel benedixit Deo caeli
et locutus ait sit nomen Domini benedictum a saeculo et usque in saeculum quia sapientia et fortitudo eius sunt
et ipse mutat tempora et aetates transfert regna atque constituit dat sapientiam sapientibus et scientiam intellegentibus disciplinam
ipse revelat profunda et abscondita et novit in tenebris constituta et lux cum eo est
tibi Deus patrum meorum confiteor teque laudo quia sapientiam et fortitudinem dedisti mihi et nunc ostendisti mihi quae rogavimus te quia sermonem regis aperuisti nobis<CM>
post haec Danihel ingressus ad Arioch quem constituerat rex ut perderet sapientes Babylonis sic ei locutus est sapientes Babylonis ne perdas introduc me in conspectu regis et solutionem regi enarrabo
tunc Arioch festinus introduxit Danihelem ad regem et dixit ei inveni hominem de filiis transmigrationis Iudae qui solutionem regi adnuntiet
respondit rex et dixit Daniheli cuius nomen erat Balthasar putasne vere potes indicare mihi somnium quod vidi et interpretationem eius
et respondens Danihel coram rege ait mysterium quod rex interrogat sapientes magi et arioli et aruspices non queunt indicare regi
sed est Deus in caelo revelans mysteria qui indicavit tibi rex Nabuchodonosor quae ventura sunt novissimis temporibus somnium tuum et visiones capitis tui in cubili tuo huiuscemodi sunt
tu rex cogitare coepisti in stratu tuo quid esset futurum post haec et qui revelat mysteria ostendit tibi quae ventura sunt
mihi quoque non in sapientia quae est in me plus quam in cunctis viventibus sacramentum hoc revelatum est sed ut interpretatio regi manifesta fieret et cogitationes mentis tuae scires<CM>
tu rex videbas et ecce quasi statua una grandis statua illa magna et statura sublimis stabat contra te et intuitus eius erat terribilis
huius statuae caput ex auro optimo erat pectus autem et brachia de argento porro venter et femora ex aere
tibiae autem ferreae pedum quaedam pars erat ferrea quaedam fictilis
videbas ita donec abscisus est lapis sine manibus et percussit statuam in pedibus eius ferreis et fictilibus et comminuit eos
tunc contrita sunt pariter ferrum testa aes argentum et aurum et redacta quasi in favillam aestivae areae rapta sunt vento nullusque locus inventus est eis lapis autem qui percusserat statuam factus est mons magnus et implevit universam terram
hoc est somnium interpretationem quoque eius dicemus coram te rex
tu rex regum es et Deus caeli regnum fortitudinem et imperium et gloriam dedit tibi
et omnia in quibus habitant filii hominum et bestiae agri volucresque caeli dedit in manu tua et sub dicione tua universa constituit tu es ergo caput aureum
et post te consurget regnum aliud minus te et regnum tertium aliud aereum quod imperabit universae terrae
et regnum quartum erit velut ferrum quomodo ferrum comminuit et domat omnia sic comminuet omnia haec et conteret
porro quia vidisti pedum et digitorum partem testae figuli et partem ferream regnum divisum erit quod tamen de plantario ferri orietur secundum quod vidisti ferrum mixtum testae ex luto
et digitos pedum ex parte ferreos et ex parte fictiles ex parte regnum erit solidum et ex parte contritum
quia autem vidisti ferrum mixtum testae ex luto commiscebuntur quidem humano semine sed non adherebunt sibi sicuti ferrum misceri non potest testae
in diebus autem regnorum illorum suscitabit Deus caeli regnum quod in aeternum non dissipabitur et regnum eius populo alteri non tradetur comminuet et consumet universa regna haec et ipsum stabit in aeternum
secundum quod vidisti quod de monte abscisus est lapis sine manibus et comminuit testam et ferrum et aes et argentum et aurum Deus magnus ostendit regi quae futura sunt postea et verum est somnium et fidelis interpretatio eius<CM>
tunc rex Nabuchodonosor cecidit in faciem suam et Danihelum adoravit et hostias et incensum praecepit ut sacrificarent ei
loquens ergo rex ait Daniheli vere Deus vester Deus deorum est et Dominus regum et revelans mysteria quoniam potuisti aperire sacramentum hoc
tunc rex Danihelum in sublime extulit et munera multa et magna dedit ei et constituit eum principem super omnes provincias Babylonis et praefectum magistratuum super cunctos sapientes Babylonis
Danihel autem postulavit a rege et constituit super opera provinciae Babylonis Sedrac Misac et Abdenago ipse autem Danihel erat in foribus regis<CM>
Nabuchodonosor rex fecit statuam auream altitudine cubitorum sexaginta latitudine cubitorum sex et statuit eam in campo Duram provinciae Babylonis
itaque Nabuchodonosor rex misit ad congregandos satrapas magistratus et iudices duces et tyrannos et praefectos omnesque principes regionum ut convenirent ad dedicationem statuae quam erexerat Nabuchodonosor rex
tunc congregati sunt satrapae magistratus et iudices duces et tyranni et optimates qui erant in potestatibus constituti et universi principes regionum ut convenirent ad dedicationem statuae quam erexerat Nabuchodonosor rex stabant autem in conspectu statuae quam posuerat Nabuchodonosor
et praeco clamabat valenter vobis dicitur populis tribubus et linguis
in hora qua audieritis sonitum tubae et fistulae et citharae sambucae et psalterii et symphoniae et universi generis musicorum cadentes adorate statuam auream quam constituit Nabuchodonosor rex
si quis autem non prostratus adoraverit eadem hora mittetur in fornacem ignis ardentis
post haec igitur statim ut audierunt omnes populi sonitum tubae fistulae et citharae sambucae et psalterii et symphoniae et omnis generis musicorum cadentes omnes populi et tribus et linguae adoraverunt statuam auream quam constituerat Nabuchodonosor rex<CM>
statimque et in ipso tempore accedentes viri chaldei accusaverunt Iudaeos
dixeruntque Nabuchodonosor regi rex in aeternum vive
tu rex posuisti decretum ut omnis homo qui audierit sonitum tubae fistulae et citharae sambucae et psalterii et symphoniae et universi generis musicorum prosternat se et adoret statuam auream
si quis autem non procidens adoraverit mittatur in fornacem ignis ardentem
sunt ergo viri iudaei quos constituisti super opera regionis Babyloniae Sedrac Misac et Abdenago viri isti contempserunt rex decretum tuum deos tuos non colunt et statuam auream quam erexisti non adorant
tunc Nabuchodonosor in furore et in ira praecepit ut adducerentur Sedrac Misac et Abdenago qui confestim adducti sunt in conspectu regis
pronuntiansque Nabuchodonosor rex ait eis verene Sedrac Misac et Abdenago deos meos non colitis et statuam auream quam constitui non adoratis
nunc ergo si estis parati quacumque hora audieritis sonitum tubae fistulae et citharae sambucae psalterii et symphoniae omnisque generis musicorum prosternite vos et adorate statuam quam feci quod si non adoraveritis eadem hora mittemini in fornacem ignis ardentem et quis est Deus qui eripiat vos de manu mea
respondentes Sedrac Misac et Abdenago dixerunt regi Nabuchodonosor non oportet nos de hac re respondere tibi
ecce enim Deus noster quem colimus potest eripere nos de camino ignis ardentis et de manibus tuis rex liberare
quod si noluerit notum tibi sit rex quia deos tuos non colimus et statuam auream quam erexisti non adoramus<CM>
tunc Nabuchodonosor repletus est furore et aspectus faciei illius inmutatus est super Sedrac Misac et Abdenago et praecepit ut succenderetur fornax septuplum quam succendi consuerat
et viris fortissimis de exercitu suo iussit ut ligatis pedibus Sedrac Misac et Abdenago mitterent eos in fornacem ignis ardentem
et confestim viri illi vincti cum bracis suis et tiaris et calciamentis et vestibus missi sunt in medium fornacis ignis ardentis
nam iussio regis urguebat fornax autem succensa erat nimis porro viros illos qui miserant Sedrac Misac et Abdenago interfecit flamma ignis
viri autem hii id est tres Sedrac Misac et Abdenago ceciderunt in medio camini ignis ardentis conligati
tunc Nabuchodonosor rex obstipuit et surrexit propere et ait optimatibus suis nonne tres viros misimus in medio ignis conpeditos qui respondentes dixerunt regi vere rex
respondit et ait ecce ego video viros quattuor solutos et ambulantes in medio ignis et nihil corruptionis in eis est et species quarti similis filio Dei
tunc accessit Nabuchodonosor ad ostium fornacis ignis ardentis et ait Sedrac Misac et Abdenago servi Dei excelsi egredimini et venite statimque egressi sunt Sedrac Misac et Abdenago de medio ignis
et congregati satrapae magistratus et iudices et potentes regis contemplabantur viros illos quoniam nihil potestatis habuisset ignis in corporibus eorum et capillus capitis eorum non esset adustus et sarabara eorum non fuissent inmutata et odor ignis non transisset per eos<CM>
et erumpens Nabuchodonosor ait benedictus Deus eorum Sedrac videlicet Misac et Abdenago qui misit angelum suum et eruit servos suos quia crediderunt in eo et verbum regis inmutaverunt et tradiderunt corpora sua ne servirent et ne adorarent omnem deum excepto Deo suo
a me ergo positum est hoc decretum ut omnis populus et tribus et lingua quaecumque locuta fuerit blasphemiam contra Deum Sedrac Misac et Abdenago dispereat et domus eius vastetur neque enim est Deus alius qui possit ita salvare
tunc rex promovit Sedrac Misac et Abdenago in provincia Babylonis<CM>
<WTH3-31> Nabuchodonosor rex omnibus populis gentibus et linguis quae habitant in universa terra pax vobis multiplicetur
<WTH3-32> signa et mirabilia fecit apud me Deus excelsus placuit ergo mihi praedicare
<WTH3-33> signa eius quia magna sunt et mirabilia eius quia fortia et regnum eius regnum sempiternum et potestas eius in generationem et generationem<CM>
<WTH4-1> ego Nabuchodonosor quietus eram in domo mea et florens in palatio meo
<WTH4-2> somnium vidi quod perterruit me et cogitationes meae in stratu meo et visiones capitis mei conturbaverunt me
<WTH4-3> et per me propositum est decretum ut introducerentur in conspectu meo cuncti sapientes Babylonis et ut solutionem somnii indicarent mihi
<WTH4-4> tunc ingrediebantur arioli magi Chaldei et aruspices et somnium narravi in conspectu eorum et solutionem eius non indicaverunt mihi
<WTH4-5> donec collega ingressus est in conspectu meo Danihel cuius nomen Balthasar secundum nomen dei mei qui habet spiritum deorum sanctorum in semet ipso et somnium coram eo locutus sum
<WTH4-6> Balthasar princeps ariolorum quem ego scio quod spiritum deorum sanctorum habeas in te et omne sacramentum non est inpossibile tibi visiones somniorum meorum quas vidi et solutionem eorum narra
<WTH4-7> visio capitis mei in cubili meo videbam et ecce arbor in medio terrae et altitudo eius nimia
<WTH4-8> magna arbor et fortis et proceritas eius contingens caelum aspectus illius erat usque ad terminos universae terrae
<WTH4-9> folia eius pulcherrima et fructus eius nimius et esca universorum in ea subter eam habitabant animalia et bestiae et in ramis eius conversabantur volucres caeli et ex ea vescebatur omnis caro
<WTH4-10> videbam in visione capitis mei super stratum meum et ecce vigil et sanctus de caelo descendit
<WTH4-11> clamavit fortiter et sic ait succidite arborem et praecidite ramos eius excutite folia eius et dispergite fructum eius fugiant bestiae quae subter eam sunt et volucres de ramis eius
<WTH4-12> verumtamen germen radicum eius in terra sinite et alligetur vinculo ferreo et aereo in herbis quae foris sunt et rore caeli tinguatur et cum feris pars eius in herba terrae
<WTH4-13> cor eius ab humano commutetur et cor ferae detur ei et septem tempora mutentur super eum
<WTH4-14> in sententia vigilum decretum est et sermo sanctorum et petitio donec cognoscant viventes quoniam dominatur Excelsus in regno hominum et cuicumque voluerit dabit illud et humillimum hominem constituet super eo
<WTH4-15> hoc somnium vidi ego rex Nabuchodonosor tu ergo Balthasar interpretationem narra festinus quia omnes sapientes regni mei non queunt solutionem edicere mihi tu autem potes quia spiritus deorum sanctorum in te est<CM>
<WTH4-16> tunc Danihel cuius nomen Balthasar coepit intra semet ipsum tacitus cogitare quasi hora una et cogitationes eius conturbabant eum respondens autem rex ait Balthasar somnium et interpretatio eius non conturbent te respondit Balthasar et dixit domine mi somnium his qui te oderunt et interpretatio eius hostibus tuis sit
<WTH4-17> arborem quam vidisti sublimem atque robustam cuius altitudo pertingit ad caelum et aspectus illius in omnem terram
<WTH4-18> et rami eius pulcherrimi et fructus eius nimius et esca omnium in ea subter eam habitantes bestiae agri et in ramis eius commorantes aves caeli
<WTH4-19> tu es rex qui magnificatus es et invaluisti et magnitudo tua crevit et pervenit usque ad caelum et potestas tua in terminos universae terrae
<WTH4-20> quod autem vidit rex vigilem et sanctum descendere de caelo et dicere succidite arborem et dissipate illam attamen germen radicum eius in terra dimittite et vinciatur ferro et aere in herbis foris et rore caeli conspergatur et cum feris sit pabulum eius donec septem tempora commutentur super eum
<WTH4-21> haec est interpretatio sententiae Altissimi quae pervenit super dominum meum regem
<WTH4-22> eicient te ab hominibus et cum bestiis feris erit habitatio tua et faenum ut bos comedes et rore caeli infunderis septem quoque tempora mutabuntur super te donec scias quod dominetur Excelsus super regnum hominum et cuicumque voluerit det illud
<WTH4-23> quod autem praecepit ut relinqueretur germen radicum eius id est arboris regnum tuum tibi manebit postquam cognoveris potestatem esse caelestem
<WTH4-24> quam ob rem rex consilium meum placeat tibi et peccata tua elemosynis redime et iniquitates tuas misericordiis pauperum forsitan ignoscat delictis tuis<CM>
<WTH4-25> omnia venerunt super Nabuchodonosor regem
<WTH4-26> post finem mensuum duodecim in aula Babylonis deambulabat
<WTH4-27> responditque rex et ait nonne haec est Babylon magna quam ego aedificavi in domum regni in robore fortitudinis meae et in gloria decoris mei
<WTH4-28> cum adhuc sermo esset in ore regis vox de caelo ruit tibi dicitur Nabuchodonosor rex regnum transiit a te
<WTH4-29> et ab hominibus te eicient et cum bestiis feris erit habitatio tua faenum quasi bos comedes et septem tempora mutabuntur super te donec scias quod dominetur Excelsus in regno hominum et cuicumque voluerit det illud
<WTH4-30> eadem hora sermo conpletus est super Nabuchodonosor ex hominibus abiectus est et faenum ut bos comedit et rore caeli corpus eius infectum est donec capilli eius in similitudinem aquilarum crescerent et ungues eius quasi avium<CM>
<WTH4-31> igitur post finem dierum ego Nabuchodonosor oculos meos ad caelum levavi et sensus meus redditus est mihi et Altissimo benedixi et viventem in sempiternum laudavi et glorificavi quia potestas eius potestas sempiterna et regnum eius in generationem et generationem
<WTH4-32> et omnes habitatores terrae apud eum in nihilum reputati sunt iuxta voluntatem enim suam facit tam in virtutibus caeli quam in habitatoribus terrae et non est qui resistat manui eius et dicat ei quare fecisti
<WTH4-33> in ipso tempore sensus meus reversus est ad me et ad honorem regni mei decoremque perveni et figura mea reversa est ad me et optimates mei et magistratus mei requisierunt me et in regno meo constitutus sum et magnificentia amplior addita est mihi
<WTH4-34> nunc igitur ego Nabuchodonosor laudo et magnifico et glorifico Regem caeli quia omnia opera eius vera et viae eius iudicia et gradientes in superbia potest humiliare<CM>
Balthasar rex fecit grande convivium optimatibus suis mille et unusquisque secundum suam bibebat aetatem
praecepit ergo iam temulentus ut adferrentur vasa aurea et argentea quae asportaverat Nabuchodonosor pater eius de templo quod fuit in Hierusalem ut biberent in eis rex et optimates eius uxoresque eius et concubinae
tunc adlata sunt vasa aurea quae asportaverat de templo quod fuerat in Hierusalem et biberunt in eis rex et optimates eius uxores et concubinae illius
bibebant vinum et laudabant deos suos aureos et argenteos et aereos ferreos ligneosque et lapideos
in eadem hora apparuerunt digiti quasi manus hominis scribentis contra candelabrum in superficie parietis aulae regiae et rex aspiciebat articulos manus scribentis
tunc regis facies commutata est et cogitationes eius conturbabant eum et conpages renum eius solvebantur et genua eius ad se invicem conlidebantur
exclamavit itaque rex fortiter ut introducerent magos Chaldeos et aruspices et proloquens rex ait sapientibus Babylonis quicumque legerit scripturam hanc et interpretationem eius manifestam mihi fecerit purpura vestietur et torquem auream habebit in collo et tertius in regno meo erit
tunc ingressi omnes sapientes regis non potuerunt nec scripturam legere nec interpretationem indicare regi
unde rex Balthasar satis conturbatus est et vultus illius inmutatus est sed et optimates eius turbabantur<CM>
regina autem pro re quae acciderat regi et optimatibus eius domum convivii ingressa est et proloquens ait rex in aeternum vive non te conturbent cogitationes tuae neque facies tua inmutetur
est vir in regno tuo qui spiritum deorum sanctorum habet in se et in diebus patris tui scientia et sapientia inventae sunt in eo nam et rex Nabuchodonosor pater tuus principem magorum incantatorum Chaldeorum et aruspicum constituit eum pater inquam tuus o rex
quia spiritus amplior et prudentia intellegentiaque interpretatio somniorum et ostensio secretorum ac solutio ligatorum inventae sunt in eo hoc est in Danihelo cui rex posuit nomen Balthasar nunc itaque Danihel vocetur et interpretationem narrabit
igitur introductus est Danihel coram rege ad quem praefatus rex ait tu es Danihel de filiis captivitatis Iudae quam adduxit rex pater meus de Iudaea
audivi de te quoniam spiritum deorum habeas et scientia intellegentiaque ac sapientia ampliores inventae sint in te
et nunc introgressi sunt in conspectu meo sapientes magi ut scripturam hanc legerent et interpretationem eius indicarent mihi et nequiverunt sensum sermonis huius edicere
porro ego audivi de te quod possis obscura interpretari et ligata dissolvere si ergo vales scripturam legere et interpretationem indicare mihi purpura vestieris et torquem auream circa collum tuum habebis et tertius in regno meo princeps eris
ad quae respondens Danihel ait coram rege munera tua sint tibi et dona domus tuae alteri da scripturam autem legam tibi rex et interpretationem eius ostendam tibi
o rex Deus altissimus regnum et magnificentiam gloriam et honorem dedit Nabuchodonosor patri tuo
et propter magnificentiam quam dederat ei universi populi tribus et linguae tremebant et metuebant eum quos volebat interficiebat et quos volebat percutiebat quos volebat exaltabat et quos volebat humiliabat
quando autem elevatum est cor eius et spiritus illius obfirmatus est ad superbiam depositus est de solio regni sui et gloria eius ablata est
et a filiis hominum eiectus est sed et cor eius cum bestiis positum est et cum onagris erat habitatio eius faenum quoque ut bos comedebat et rore caeli corpus eius infectum est donec cognosceret quod potestatem habeat Altissimus in regno hominum et quemcumque voluerit suscitabit super illud
tu quoque filius eius Balthasar non humiliasti cor tuum cum scires haec omnia
sed adversum Dominatorem caeli elevatus es et vasa domus eius adlata sunt coram te et tu et optimates tui et uxores tuae et concubinae vinum bibistis in eis deos quoque argenteos et aureos et aereos ferreos ligneosque et lapideos qui non vident neque audiunt neque sentiunt laudasti porro Deum qui habet flatum tuum in manu sua et omnes vias tuas non glorificasti
idcirco ab eo missus est articulus manus quae scripsit hoc quod exaratum est
haec est autem scriptura quae digesta est mane thecel fares
et haec interpretatio sermonis mane numeravit Deus regnum tuum et conplevit illud
thecel adpensum est in statera et inventus es minus habens
fares divisum est regnum tuum et datum est Medis et Persis
tunc iubente rege indutus est Danihel purpura et circumdata est torques aurea collo eius et praedicatum est de eo quod haberet potestatem tertius in regno<CM>
eadem nocte interfectus est Balthasar rex Chaldeus
et Darius Medus successit in regnum annos natus sexaginta duo<CM>
placuit Dario et constituit supra regnum satrapas centum viginti ut essent in toto regno suo
et super eos principes tres ex quibus Danihel unus erat ut satrapae illis redderent rationem et rex non sustineret molestiam
igitur Danihel superabat omnes principes et satrapas quia spiritus Dei amplior erat in eo
porro rex cogitabat constituere eum super omne regnum unde principes et satrapae quaerebant occasionem ut invenirent Daniheli ex latere regni nullamque causam et suspicionem repperire potuerunt eo quod fidelis esset et omnis culpa et suspicio non inveniretur in eo
dixerunt ergo viri illi non inveniemus Daniheli huic aliquam occasionem nisi forte in lege Dei sui<CM>
tunc principes et satrapae subripuerunt regi et sic locuti sunt ei Darie rex in aeternum vive
consilium inierunt cuncti principes regni magistratus et satrapae senatores et iudices ut decretum imperatorium exeat et edictum ut omnis qui petierit aliquam petitionem a quocumque deo et homine usque ad dies triginta nisi a te rex mittatur in lacum leonum
nunc itaque rex confirma sententiam et scribe decretum ut non inmutetur quod statutum est a Medis atque Persis nec praevaricari cuiquam liceat
porro rex Darius proposuit edictum et statuit
quod cum Danihel conperisset id est constitutam legem ingressus est domum suam et fenestris apertis in cenaculo suo contra Hierusalem tribus temporibus in die flectebat genua sua et adorabat confitebaturque coram Deo suo sicut et ante facere consueverat<CM>
viri igitur illi curiosius inquirentes invenerunt Danihel orantem et obsecrantem Deum suum
et accedentes locuti sunt regi super edicto rex numquid non constituisti ut omnis homo qui rogaret quemquam de diis et hominibus usque ad dies triginta nisi a te rex mitteretur in lacum leonum ad quod respondens rex ait verus sermo iuxta decretum Medorum atque Persarum quod praevaricari non licet
tunc respondentes dixerunt coram rege Danihel de filiis captivitatis Iudae non curavit de lege tua et de edicto quod constituisti sed tribus temporibus per diem orat obsecratione sua
quod verbum cum audisset rex satis contristatus est et pro Danihel posuit cor ut liberaret eum et usque ad occasum solis laborabat ut erueret illum
viri autem illi intellegentes regem dixerunt ei scito rex quia lex Medorum est atque Persarum ut omne decretum quod constituit rex non liceat inmutari
tunc rex praecepit et adduxerunt Danihelem et miserunt eum in lacum leonum dixitque rex Daniheli Deus tuus quem colis semper ipse liberabit te
adlatusque est lapis unus et positus est super os laci quem obsignavit rex anulo suo et anulo optimatum suorum ne quid fieret contra Danihel<CM>
et abiit rex in domum suam et dormivit incenatus cibique non sunt inlati coram eo insuper et somnus recessit ab eo
tunc rex primo diluculo consurgens festinus ad lacum leonum perrexit
adpropinquansque lacui Danihelem voce lacrimabili inclamavit et affatus est eum Danihel serve Dei viventis Deus tuus cui tu servis semper putasne valuit liberare te a leonibus
et Danihel regi respondens ait rex in aeternum vive
Deus meus misit angelum suum et conclusit ora leonum et non nocuerunt mihi quia coram eo iustitia inventa est in me sed et coram te rex delictum non feci
tunc rex vehementer gavisus est super eo et Danihelem praecepit educi de lacu eductusque est Danihel de lacu et nulla laesio inventa est in eo quia credidit Deo suo
iubente autem rege adducti sunt viri illi qui accusaverant Danihelem et in lacum leonum missi sunt ipsi et filii et uxores eorum et non pervenerunt usque ad pavimentum laci donec arriperent eos leones et omnia ossa eorum comminuerunt<CM>
tunc Darius rex scripsit universis populis tribubus et linguis habitantibus in universa terra pax vobis multiplicetur
a me constitutum est decretum ut in universo imperio et regno meo tremescant et paveant Deum Danihelis ipse est enim Deus vivens et aeternus in saecula et regnum eius non dissipabitur et potestas eius usque in aeternum
ipse liberator atque salvator faciens signa et mirabilia in caelo et in terra qui liberavit Danihelem de manu leonum
porro Danihel perseveravit usque ad regnum Darii regnumque Cyri Persae<CM>
anno primo Balthasar regis Babylonis Danihel somnium vidit visio autem capitis eius in cubili suo et somnium scribens brevi sermone conprehendit summatimque perstringens ait
videbam in visione mea nocte et ecce quattuor venti caeli pugnabant in mari magno
et quattuor bestiae grandes ascendebant de mari diversae inter se
prima quasi leaena et alas habebat aquilae aspiciebam donec evulsae sunt alae eius et sublata est de terra et super pedes quasi homo stetit et cor eius datum est ei
et ecce bestia alia similis urso in parte stetit et tres ordines erant in ore eius et in dentibus eius et sic dicebant ei surge comede carnes plurimas
post hoc aspiciebam et ecce alia quasi pardus et alas habebat avis quattuor super se et quattuor capita erant in bestia et potestas data est ei
post hoc aspiciebam in visione noctis et ecce bestia quarta terribilis atque mirabilis et fortis nimis dentes ferreos habebat magnos comedens atque comminuens et reliqua pedibus suis conculcans dissimilis autem erat ceteris bestiis quas videram ante eam et habebat cornua decem
considerabam cornua et ecce cornu aliud parvulum ortum est de medio eorum et tria de cornibus primis evulsa sunt a facie eius et ecce oculi quasi oculi hominis erant in cornu isto et os loquens ingentia<CM>
aspiciebam donec throni positi sunt et antiquus dierum sedit vestimentum eius quasi nix candidum et capilli capitis eius quasi lana munda thronus eius flammae ignis rotae eius ignis accensus
fluvius igneus rapidusque egrediebatur a facie eius milia milium ministrabant ei et decies milies centena milia adsistebant ei iudicium sedit et libri aperti sunt
aspiciebam propter vocem sermonum grandium quos cornu illud loquebatur et vidi quoniam interfecta esset bestia et perisset corpus eius et traditum esset ad conburendum igni
aliarum quoque bestiarum ablata esset potestas et tempora vitae constituta essent eis usque ad tempus et tempus
aspiciebam ergo in visione noctis et ecce cum nubibus caeli quasi filius hominis veniebat et usque ad antiquum dierum pervenit et in conspectu eius obtulerunt eum
et dedit ei potestatem et honorem et regnum et omnes populi tribus ac linguae ipsi servient potestas eius potestas aeterna quae non auferetur et regnum eius quod non corrumpetur<CM>
horruit spiritus meus ego Danihel territus sum in his et visiones capitis mei conturbaverunt me
accessi ad unum de adsistentibus et veritatem quaerebam ab eo de omnibus his qui dixit mihi interpretationem sermonum et edocuit me
hae bestiae magnae quattuor quattuor regna consurgent de terra
suscipient autem regnum sancti Dei altissimi et obtinebunt regnum usque in saeculum et saeculum saeculorum
post hoc volui diligenter discere de bestia quarta quia erat dissimilis valde ab omnibus et terribilis nimis dentes et ungues eius ferrei comedebat et comminuebat et reliquias pedibus suis conculcabat
et de cornibus decem quae habebat in capite et de alio quod ortum fuerat ante quod ceciderant tria cornua de cornu illo quod habebat oculos et os loquens grandia et maius erat ceteris
aspiciebam et ecce cornu illud faciebat bellum adversus sanctos et praevalebat eis
donec venit antiquus dierum et iudicium dedit sanctis Excelsi et tempus advenit et regnum obtinuerunt sancti
et sic ait bestia quarta regnum quartum erit in terra quod maius erit omnibus regnis et devorabit universam terram et conculcabit et comminuet eam
porro cornua decem ipsius regni decem reges erunt et alius consurget post eos et ipse potentior erit prioribus et tres reges humiliabit
et sermones contra Excelsum loquetur et sanctos Altissimi conteret et putabit quod possit mutare tempora et leges et tradentur in manu eius usque ad tempus et tempora et dimidium temporis
et iudicium sedebit ut auferatur potentia et conteratur et dispereat usque in finem
regnum autem et potestas et magnitudo regni quae est subter omne caelum detur populo sanctorum Altissimi cuius regnum regnum sempiternum est et omnes reges servient ei et oboedient
hucusque finis verbi ego Danihel multum cogitationibus meis conturbabar et facies mea mutata est in me verbum autem in corde meo conservavi<CM>
anno tertio regni Balthasar regis visio apparuit mihi ego Danihel post id quod videram in principio
vidi in visione mea cum essem in Susis castro quod est in Aelam civitate vidi autem in visione esse me super portam Ulai
et levavi oculos meos et vidi et ecce aries unus stabat ante paludem habens cornua excelsa et unum excelsius altero atque succrescens postea
vidi arietem cornibus ventilantem contra occidentem et contra aquilonem et contra meridiem et omnes bestiae non poterant resistere ei neque liberari de manu eius fecitque secundum voluntatem suam et magnificatus est
et ego intellegebam ecce autem hircus caprarum veniebat ab occidente super faciem totius terrae et non tangebat terram porro hircus habebat cornu insigne inter oculos suos
et venit usque ad arietem illum cornutum quem videram stantem ante portam et cucurrit ad eum in impetu fortitudinis suae
cumque adpropinquasset prope arietem efferatus est in eum et percussit arietem et comminuit duo cornua eius et non poterat aries resistere ei cumque eum misisset in terram conculcavit et nemo quibat liberare arietem de manu eius
hircus autem caprarum magnus factus est nimis cumque crevisset fractum est cornu magnum et orta sunt cornua quattuor subter illud per quattuor ventos caeli
de uno autem ex eis egressum est cornu unum modicum et factum est grande contra meridiem et contra orientem et contra fortitudinem
et magnificatum est usque ad fortitudinem caeli et deiecit de fortitudine et de stellis et conculcavit eas
et usque ad principem fortitudinis magnificatus est et ab eo tulit iuge sacrificium et deiecit locum sanctificationis eius
robur autem datum est contra iuge sacrificium propter peccata et prosternetur veritas in terra et faciet et prosperabitur
et audivi unum de sanctis loquentem et dixit unus sanctus alteri nescio cui loquenti usquequo visio et iuge sacrificium et peccatum desolationis quae facta est et sanctuarium et fortitudo conculcabitur
et dixit ei usque ad vesperam et mane duo milia trecenti et mundabitur sanctuarium<CM>
factum est autem cum viderem ego Danihel visionem et quaererem intellegentiam ecce stetit in conspectu meo quasi species viri
et audivi vocem viri inter Ulai et clamavit et ait Gabrihel fac intellegere istum visionem
et venit et stetit iuxta ubi ego stabam cumque venisset pavens corrui in faciem meam et ait ad me intellege fili hominis quoniam in tempore finis conplebitur visio
cumque loqueretur ad me conlapsus sum pronus in terram et tetigit me et statuit me in gradu meo
dixitque mihi ego ostendam tibi quae futura sint in novissimo maledictionis quoniam habet tempus finem suum
aries quem vidisti habere cornua rex Medorum est atque Persarum
porro hircus caprarum rex Graecorum est et cornu grande quod erat inter oculos eius ipse est rex primus
quod autem fracto illo surrexerunt quattuor pro eo quattuor reges de gente eius consurgent sed non in fortitudine eius
et post regnum eorum cum creverint iniquitates consurget rex inpudens facie et intellegens propositiones
et roborabitur fortitudo eius sed non in viribus suis et supra quam credi potest universa vastabit et prosperabitur et faciet et interficiet robustos et populum sanctorum
secundum voluntatem suam et dirigetur dolus in manu eius et cor suum magnificabit et in copia rerum omnium occidet plurimos et contra principem principum consurget et sine manu conteretur
et visio vespere et mane quae dicta est vera est tu ergo signa visionem quia post dies multos erit
et ego Danihel langui et aegrotavi per dies cumque surrexissem faciebam opera regis et stupebam ad visionem et non erat qui interpretaretur<CM>
in anno primo Darii filii Asueri de semine Medorum qui imperavit super regnum Chaldeorum
anno uno regni eius ego Danihel intellexi in libris numerum annorum de quo factus est sermo Domini ad Hieremiam prophetam ut conplerentur desolationes Hierusalem septuaginta anni
et posui faciem meam ad Dominum Deum rogare et deprecari in ieiuniis sacco et cinere<CM>
et oravi Dominum Deum meum et confessus sum et dixi obsecro Domine Deus magne et terribilis custodiens pactum et misericordiam diligentibus te et custodientibus mandata tua
peccavimus inique fecimus impie egimus et recessimus et declinavimus a mandatis tuis ac iudiciis
non oboedivimus servis tuis prophetis qui locuti sunt in nomine tuo regibus nostris principibus nostris patribus nostris omnique populo terrae
tibi Domine iustitia nobis autem confusio faciei sicut est hodie viro Iuda et habitatoribus Hierusalem et omni Israhel his qui prope sunt et his qui procul in universis terris ad quas eiecisti eos propter iniquitates eorum in quibus peccaverunt in te
Domine nobis confusio faciei regibus nostris principibus nostris et patribus nostris qui peccaverunt
tibi autem Domino Deo nostro misericordia et propitiatio quia recessimus a te
et non audivimus vocem Domini Dei nostri ut ambularemus in lege eius quam posuit nobis per servos suos prophetas
et omnis Israhel praevaricati sunt legem tuam et declinaverunt ne audirent vocem tuam et stillavit super nos maledictio et detestatio quae scripta est in libro Mosi servi Dei quia peccavimus ei
et statuit sermones suos quos locutus est super nos et super principes nostros qui iudicaverunt nos ut superducerent in nos malum magnum quale numquam fuit sub omni caelo secundum quod factum est in Hierusalem
sicut scriptum est in lege Mosi omne malum hoc venit super nos et non rogavimus faciem tuam Domine Deus noster ut reverteremur ab iniquitatibus nostris et cogitaremus veritatem tuam
et vigilavit Dominus et adduxit eam super nos iustus Dominus Deus noster in omnibus operibus suis quae fecit non enim audivimus vocem eius
et nunc Domine Deus noster qui eduxisti populum tuum de terra Aegypti in manu forti et fecisti tibi nomen secundum diem hanc peccavimus iniquitatem fecimus
Domine in omnem iustitiam tuam avertatur obsecro ira tua et furor tuus a civitate tua Hierusalem et monte sancto tuo propter peccata enim nostra et iniquitates patrum nostrorum Hierusalem et populus tuus in obprobrium sunt omnibus per circuitum nostrum
nunc ergo exaudi Deus noster orationem servi tui et preces eius et ostende faciem tuam super sanctuarium tuum quod desertum est propter temet ipsum
inclina Deus meus aurem tuam et audi aperi oculos tuos et vide desolationem nostram et civitatem super quam invocatum est nomen tuum neque enim in iustificationibus nostris prosternimus preces ante faciem tuam sed in miserationibus tuis multis
exaudi Domine placare Domine adtende et fac ne moreris propter temet ipsum Deus meus quia nomen tuum invocatum est super civitatem et super populum tuum<CM>
cumque adhuc loquerer et orarem et confiterer peccata mea et peccata populi mei Israhel ut prosternerem preces meas in conspectu Dei mei pro monte sancto Dei mei
adhuc me loquente in oratione ecce vir Gabrihel quem videram in visione principio cito volans tetigit me in tempore sacrificii vespertini
et docuit me et locutus est mihi dixitque Danihel nunc egressus sum ut docerem te et intellegeres
ab exordio precum tuarum egressus est sermo ego autem veni ut indicarem tibi quia vir desideriorum es tu ergo animadverte sermonem et intellege visionem
septuaginta ebdomades adbreviatae sunt super populum tuum et super urbem sanctam tuam ut consummetur praevaricatio et finem accipiat peccatum et deleatur iniquitas et adducatur iustitia sempiterna et impleatur visio et prophetes et unguatur sanctus sanctorum
scito ergo et animadverte ab exitu sermonis ut iterum aedificetur Hierusalem usque ad christum ducem ebdomades septem et ebdomades sexaginta duae erunt et rursum aedificabitur platea et muri in angustia temporum
et post ebdomades sexaginta duas occidetur christus et non erit eius et civitatem et sanctuarium dissipabit populus cum duce venturo et finis eius vastitas et post finem belli statuta desolatio
confirmabit autem pactum multis ebdomas una et in dimidio ebdomadis deficiet hostia et sacrificium et in templo erit abominatio desolationis et usque ad consummationem et finem perseverabit desolatio<CM>
anno tertio Cyri regis Persarum verbum revelatum est Daniheli cognomento Balthasar et verum verbum et fortitudo magna intellexitque sermonem intellegentia est enim opus in visione
in diebus illis ego Danihel lugebam trium ebdomadarum diebus
panem desiderabilem non comedi et caro et vinum non introierunt in os meum sed neque unguento unctus sum donec conplerentur trium ebdomadarum dies
die autem vicesima et quarta mensis primi eram iuxta fluvium magnum qui est Tigris
et levavi oculos meos et vidi et ecce vir unus vestitus lineis et renes eius accincti auro obrizo
et corpus eius quasi chrysolitus et facies eius velut species fulgoris et oculi eius ut lampas ardens et brachia eius et quae deorsum usque ad pedes quasi species aeris candentis et vox sermonum eius ut vox multitudinis
vidi autem ego Danihel solus visionem porro viri qui erant mecum non viderunt sed terror nimius inruit super eos et fugerunt in absconditum
ego autem relictus solus vidi visionem grandem hanc et non remansit in me fortitudo sed et species mea inmutata est in me et emarcui nec habui quicquam virium
et audivi vocem sermonum eius et audiens iacebam consternatus super faciem meam vultusque meus herebat terrae<CM>
et ecce manus tetigit me et erexit me super genua mea et super articulos manuum mearum
et dixit ad me Danihel vir desideriorum intellege verba quae ego loquor ad te et sta in gradu tuo nunc enim sum missus ad te cumque dixisset mihi sermonem istum steti tremens
et ait ad me noli metuere Danihel quia ex die primo quo posuisti cor tuum ad intellegendum ut te adfligeres in conspectu Dei tui exaudita sunt verba tua et ego veni propter sermones tuos
princeps autem regni Persarum restitit mihi viginti et uno diebus et ecce Michahel unus de principibus primis venit in adiutorium meum et ego remansi ibi iuxta regem Persarum
veni autem ut docerem te quae ventura sunt populo tuo in novissimis diebus quoniam adhuc visio in dies
cumque loqueretur mihi huiuscemodi verbis deieci vultum meum ad terram et tacui
et ecce quasi similitudo filii hominis tetigit labia mea et aperiens os meum locutus sum et dixi ad eum qui stabat contra me domine mi in visione tua dissolutae sunt conpages meae et nihil in me remansit virium
et quomodo poterit servus domini mei loqui cum domino meo nihil enim in me remansit virium sed et halitus meus intercluditur
rursum ergo tetigit me quasi visio hominis et confortavit me
et dixit noli timere vir desideriorum pax tibi confortare et esto robustus cumque loqueretur mecum convalui et dixi loquere domine mi quia confortasti me
et ait numquid scis quare venerim ad te et nunc revertar ut proelier adversum principem Persarum cum enim egrederer apparuit princeps Graecorum veniens
verumtamen adnuntiabo tibi quod expressum est in scriptura veritatis et nemo est adiutor meus in omnibus his nisi Michahel princeps vester<CM>
ego autem ab anno primo Darii Medi stabam ut confortaretur et roboraretur
et nunc veritatem adnuntiabo tibi ecce adhuc tres reges stabunt in Perside et quartus ditabitur opibus nimiis super omnes et cum invaluerit divitiis suis concitabit omnes adversum regnum Graeciae
surget vero rex fortis et dominabitur potestate multa et faciet quod placuerit ei
et cum steterit conteretur regnum eius et dividetur in quattuor ventos caeli sed non in posteros eius neque secundum potentiam illius qua dominatus est lacerabitur enim regnum eius etiam in externos exceptis his<CM>
et confortabitur rex austri et de principibus eius praevalebit super eum et dominabitur dicione multa enim dominatio eius
et post finem annorum foederabuntur filiaque regis austri veniet ad regem aquilonis facere amicitiam et non obtinebit fortitudinem brachii nec stabit semen eius et tradetur ipsa et qui adduxerunt eam adulescentes eius et qui confortabant eam in temporibus
et stabit de germine radicum eius plantatio et veniet cum exercitu et ingredietur provinciam regis aquilonis et abutetur eis et obtinebit
insuper et deos eorum et sculptilia vasa quoque pretiosa argenti et auri captiva ducet in Aegyptum ipse praevalebit adversum regem aquilonis
et intrabit in regnum rex austri et revertetur ad terram suam
filii autem eius provocabuntur et congregabunt multitudinem exercituum plurimorum et veniet properans et inundans et revertetur et concitabitur et congredietur cum robore eius
et provocatus rex austri egredietur et pugnabit adversum regem aquilonis et praeparabit multitudinem nimiam et dabitur multitudo in manu eius
et capiet multitudinem et exaltabitur cor eius et deiciet multa milia sed non praevalebit
convertetur enim rex aquilonis et praeparabit multitudinem multo maiorem quam prius et in fine temporum annorumque veniet properans cum exercitu magno et opibus nimiis
et in temporibus illis multi consurgent adversum regem austri filii quoque praevaricatorum populi tui extollentur ut impleant visionem et corruent
et veniet rex aquilonis et conportabit aggerem et capiet urbes munitissimas et brachia austri non sustinebunt et consurgent electi eius ad resistendum et non erit fortitudo
et faciet veniens super eum iuxta placitum suum et non erit qui stet contra faciem eius et stabit in terra inclita et consumetur in manu eius
et ponet faciem suam ut veniat ad tenendum universum regnum eius et recta faciet cum eo et filiam feminarum dabit ei ut evertat illud et non stabit nec illius erit
et convertet faciem suam ad insulas et capiet multas et cessare faciet principem obprobrii sui et obprobrium eius convertetur in eum
et convertet faciem suam ad imperium terrae suae et inpinget et corruet et non invenietur
et stabit in loco eius vilissimus et indignus decore regio et in paucis diebus conteretur non in furore nec in proelio<CM>
et stabit in loco eius despectus et non tribuetur ei honor regius et veniet clam et obtinebit regnum in fraudulentia
et brachia pugnantis expugnabuntur a facie eius et conterentur insuper et dux foederis
et post amicitias cum eo faciet dolum et ascendet et superabit in modico populo
abundantes et uberes urbes ingredietur et faciet quae non fecerunt patres eius et patres patrum eius rapinas et praedam et divitias eorum dissipabit et contra firmissimas cogitationes iniet et hoc usque ad tempus
et concitabitur fortitudo eius et cor eius adversum regem austri in exercitu magno et rex austri provocabitur ad bellum multis auxiliis et fortibus nimis et non stabunt quia inibunt adversum eum consilia
et comedentes panem cum eo conterent illum exercitusque eius opprimetur et cadent interfecti plurimi
duorum quoque regum cor erit ut malefaciant et ad mensam unam mendacium loquentur et non proficient quia adhuc finis in aliud tempus
et revertetur in terram suam cum opibus multis et cor eius adversus testamentum sanctum et faciet et revertetur in terram suam
statuto tempore revertetur et veniet ad austrum et non erit priori simile novissimum
et venient super eum trieres et Romani et percutietur et revertetur et indignabitur contra testamentum sanctuarii et faciet reverteturque et cogitabit adversum eos qui dereliquerunt testamentum sanctuarii
et brachia ex eo stabunt et polluent sanctuarium fortitudinis et auferent iuge sacrificium et dabunt abominationem in desolationem
et impii in testamentum simulabunt fraudulenter populus autem sciens Deum suum obtinebit et faciet
et docti in populo docebunt plurimos et ruent in gladio et in flamma in captivitate et rapina dierum
cumque corruerint sublevabuntur auxilio parvulo et adplicabuntur eis plurimi fraudulenter
et de eruditis ruent ut conflentur et eligantur et dealbentur usque ad tempus praefinitum quia adhuc aliud tempus erit
et faciet iuxta voluntatem suam rex et elevabitur et magnificabitur adversum omnem deum et adversum Deum deorum loquetur magnifica et diriget donec conpleatur iracundia perpetrata est quippe definitio
et Deum patrum suorum non reputabit et erit in concupiscentiis feminarum nec quemquam deorum curabit quia adversum universa consurget
deum autem Maozim in loco suo venerabitur et deum quem ignoraverunt patres eius colet auro et argento et lapide pretioso rebusque pretiosis
et faciet ut muniat Maozim cum deo alieno quem cognovit et multiplicabit gloriam et dabit eis potestatem in multis et terram dividet gratuito
et in tempore praefinito proeliabitur adversum eum rex austri et quasi tempestas veniet contra illum rex aquilonis in curribus et in equitibus et in classe magna et ingredietur terras et conteret et pertransiet
et introibit in terram gloriosam et multae corruent hae autem solae salvabuntur de manu eius Edom et Moab et principium filiorum Ammon
et mittet manum suam in terras et terra Aegypti non effugiet
et dominabitur thesaurorum auri et argenti et in omnibus pretiosis Aegypti per Lybias quoque et Aethiopias transibit
et fama turbabit eum ab oriente et ab aquilone et veniet in multitudine magna ut conterat et interficiat plurimos
et figet tabernaculum suum Apedno inter maria super montem inclitum et sanctum et veniet usque ad summitatem eius et nemo auxiliabitur ei<CM>
in tempore autem illo consurget Michahel princeps magnus qui stat pro filiis populi tui et veniet tempus quale non fuit ab eo quo gentes esse coeperunt usque ad tempus illud et in tempore illo salvabitur populus tuus omnis qui inventus fuerit scriptus in libro
et multi de his qui dormiunt in terrae pulvere evigilabunt alii in vitam aeternam et alii in obprobrium ut videant semper
qui autem docti fuerint fulgebunt quasi splendor firmamenti et qui ad iustitiam erudiunt multos quasi stellae in perpetuas aeternitates
tu autem Danihel clude sermones et signa librum usque ad tempus statutum pertransibunt plurimi et multiplex erit scientia<CM>
et vidi ego Danihel et ecce quasi duo alii stabant unus hinc super ripam fluminis et alius inde ex altera ripa fluminis
et dixi viro qui indutus erat lineis qui stabat super aquas fluminis usquequo finis horum mirabilium
et audivi virum qui indutus erat lineis qui stabat super aquas fluminis cum levasset dexteram et sinistram suam in caelum et iurasset per viventem in aeternum quia in tempus temporum et dimidium temporis et cum conpleta fuerit dispersio manus populi sancti conplebuntur universa haec
et ego audivi et non intellexi et dixi domine mi quid erit post haec
et ait vade Danihel quia clausi sunt signatique sermones usque ad tempus praefinitum
eligentur et dealbabuntur et quasi ignis probabuntur multi et impie agent impii neque intellegent omnes impii porro docti intellegent
et a tempore cum ablatum fuerit iuge sacrificium et posita fuerit abominatio in desolatione dies mille ducenti nonaginta
beatus qui expectat et pervenit ad dies mille trecentos triginta quinque
tu autem vade ad praefinitum et requiesce et stabis in sorte tua in fine dierum<CM>
verbum Domini quod factum est ad Osee filium Beeri in diebus Oziae Ioatham Ahaz Ezechiae regum Iuda et in diebus Hieroboam filii Ioas regis Israhel<CM>
principium loquendi Dominum in Osee et dixit Dominus ad Osee vade sume tibi uxorem fornicationum et filios fornicationum quia fornicans fornicabitur terra a Domino
et abiit et accepit Gomer filiam Debelaim et concepit et peperit filium
et dixit Dominus ad eum voca nomen eius Hiezrahel quoniam adhuc modicum et visitabo sanguinem Hiezrahel super domum Hieu et quiescere faciam regnum domus Israhel
et in illa die conteram arcum Israhel in valle Hiezrahel
et concepit adhuc et peperit filiam et dixit ei voca nomen eius Absque misericordia quia non addam ultra misereri domui Israhel sed oblivione obliviscar eorum
et domui Iuda miserebor et salvabo eos in Domino Deo suo et non salvabo eos in arcu et gladio et in bello et in equis et in equitibus<CM>
et ablactavit eam quae erat absque misericordia et concepit et peperit filium
et dixit voca nomen eius Non populus meus quia vos non populus meus et ego non ero vester
et erit numerus filiorum Israhel quasi harena maris quae sine mensura est et non numerabitur et erit in loco ubi dicetur eis non populus meus vos dicetur eis filii Dei viventis
et congregabuntur filii Iuda et filii Israhel pariter et ponent sibimet caput unum et ascendent de terra quia magnus dies Hiezrahel<CM>
dicite fratribus vestris Populus meus et sorori vestrae Misericordiam consecuta
iudicate matrem vestram iudicate quoniam ipsa non uxor mea et ego non vir eius auferat fornicationes suas a facie sua et adulteria sua de medio uberum suorum
ne forte expoliem eam nudam et statuam eam secundum diem nativitatis suae et ponam eam quasi solitudinem et statuam eam velut terram inviam et interficiam eam siti
et filiorum illius non miserebor quoniam filii fornicationum sunt
quia fornicata est mater eorum confusa est quae concepit eos quia dixit vadam post amatores meos qui dant panes mihi et aquas meas lanam meam et linum meum oleum meum et potum meum<CM>
propter hoc ecce ego sepiam viam tuam spinis et sepiam eam maceria et semitas suas non inveniet
et sequetur amatores suos et non adprehendet eos et quaeret eos et non inveniet et dicet vadam et revertar ad virum meum priorem quia bene mihi erat tunc magis quam nunc
et haec nescivit quia ego dedi ei frumentum et vinum et oleum et argentum multiplicavi ei et aurum quae fecerunt Baal
idcirco convertar et sumam frumentum meum in tempore suo et vinum meum in tempore suo et liberabo lanam meam et linum meum quae operiebant ignominiam eius
et nunc revelabo stultitiam eius in oculis amatorum eius et vir non eruet eam de manu mea
et cessare faciam omne gaudium eius sollemnitatem eius neomeniam eius sabbatum eius et omnia festa tempora eius
et corrumpam vineam eius et ficum eius de quibus dixit mercedes hae meae sunt quas dederunt mihi amatores mei et ponam eam in saltu et comedet illam bestia agri
et visitabo super eam dies Baalim quibus accendebat incensum et ornabatur inaure sua et monili suo et ibat post amatores suos et mei obliviscebatur dicit Dominus<CM>
propter hoc ecce ego lactabo eam et ducam eam in solitudinem et loquar ad cor eius
et dabo ei vinitores eius ex eodem loco et vallem Achor ad aperiendam spem et canet ibi iuxta dies iuventutis suae et iuxta dies ascensionis suae de terra Aegypti
et erit in die illo ait Dominus vocabit me Vir meus et non vocabit me ultra Baali
et auferam nomina Baalim de ore eius et non recordabitur ultra nominis eorum
et percutiam eis foedus in die illa cum bestia agri et cum volucre caeli et cum reptili terrae et arcum et gladium et bellum conteram de terra et dormire eos faciam fiducialiter
et sponsabo te mihi in sempiternum et sponsabo te mihi in iustitia et iudicio et in misericordia et miserationibus
et sponsabo te mihi in fide et scies quia ego Dominus
et erit in illa die exaudiam dicit Dominus exaudiam caelos et illi exaudient terram
et terra exaudiet triticum et vinum et oleum et haec exaudient Hiezrahel
et seminabo eam mihi in terram et miserebor eius quae fuit absque misericordia<WTH2-24> et dicam non populo meo populus meus tu et ipse dicet Dominus meus es tu<CM>
et dixit Dominus ad me adhuc vade dilige mulierem dilectam amico et adulteram sicut diligit Dominus filios Israhel et ipsi respectant ad deos alienos et diligunt vinacea uvarum
et fodi eam mihi quindecim argenteis et choro hordei et dimidio choro hordei
et dixi ad eam dies multos expectabis me non fornicaberis et non eris viro sed et ego expectabo te
quia dies multos sedebunt filii Israhel sine rege et sine principe et sine sacrificio et sine altari et sine ephod et sine therafin
et post haec revertentur filii Israhel et quaerent Dominum Deum suum et David regem suum et pavebunt ad Dominum et ad bonum eius in novissimo dierum<CM>
audite verbum Domini filii Israhel quia iudicium Domino cum habitatoribus terrae non est enim veritas et non est misericordia et non est scientia Dei in terra
maledictum et mendacium et homicidium et furtum et adulterium inundaverunt et sanguis sanguinem tetigit
propter hoc lugebit terra et infirmabitur omnis qui habitat in ea in bestia agri et in volucre caeli sed et pisces maris congregabuntur
verumtamen unusquisque non iudicet et non arguatur vir populus enim tuus sicut hii qui contradicunt sacerdoti
et corrues hodie et corruet etiam propheta tecum nocte tacere feci matrem tuam<CM>
conticuit populus meus eo quod non habuerit scientiam quia tu scientiam reppulisti repellam te ne sacerdotio fungaris mihi et oblita es legis Dei tui obliviscar filiorum tuorum et ego
secundum multitudinem eorum sic peccaverunt mihi gloriam eorum in ignominiam commutabo
peccata populi mei comedent et ad iniquitatem eorum sublevabunt animas eorum
et erit sicut populus sic sacerdos et visitabo super eum vias eius et cogitationes eius reddam ei
et comedent et non saturabuntur fornicati sunt et non cessaverunt quoniam Dominum reliquerunt in non custodiendo
fornicatio et vinum et ebrietas aufert cor<CM>
populus meus in ligno suo interrogavit et baculus eius adnuntiavit ei spiritus enim fornicationum decepit eos et fornicati sunt a Deo suo
super capita montium sacrificabant et super colles accendebant thymiama subtus quercum et populum et terebinthum quia bona erat umbra eius ideo fornicabuntur filiae vestrae et sponsae vestrae adulterae erunt
non visitabo super filias vestras cum fuerint fornicatae et super sponsas vestras cum adulteraverint quoniam ipsi cum meretricibus versabantur et cum effeminatis sacrificabant et populus non intellegens vapulabit
si fornicaris tu Israhel non delinquat saltim Iuda et nolite ingredi in Galgala et ne ascenderitis in Bethaven neque iuraveritis vivit Dominus
quoniam sicut vacca lasciviens declinavit Israhel nunc pascet eos Dominus quasi agnum in latitudine
particeps idolorum Ephraim dimitte eum
separatum est convivium eorum fornicatione fornicati sunt dilexerunt adferre ignominiam protectores eius
ligavit spiritus eam in alis suis et confundentur a sacrificiis suis<CM>
audite hoc sacerdotes et adtendite domus Israhel et domus regis auscultate quia vobis iudicium est quoniam laqueus facti estis speculationi et rete expansum super Thabor
et victimas declinastis in profundum et ego eruditor omnium eorum
ego scio Ephraim et Israhel non est absconditus a me quia nunc fornicatus est Ephraim contaminatus est Israhel
non dabunt cogitationes suas ut revertantur ad Dominum suum quia spiritus fornicationis in medio eorum et Dominum non cognoverunt
et respondebit arrogantia Israhel in facie eius et Israhel et Ephraim ruent in iniquitate sua ruet etiam Iudas cum eis
in gregibus suis et in armentis suis vadent ad quaerendum Dominum et non invenient ablatus est ab eis
in Domino praevaricati sunt quia filios alienos genuerunt nunc devorabit eos mensis cum partibus suis<CM>
clangite bucina in Gabaa tuba in Rama ululate in Bethaven post tergum tuum Beniamin
Ephraim in desolatione erit in die correptionis in tribubus Israhel ostendi fidem
facti sunt principes Iuda quasi adsumentes terminum super eos effundam quasi aquam iram meam
calumniam patiens Ephraim fractus iudicio quoniam coepit abire post sordem
et ego quasi tinea Ephraim et quasi putredo domui Iuda
et vidit Ephraim languorem suum et Iudas vinculum suum et abiit Ephraim ad Assur et misit ad regem ultorem et ipse non poterit sanare vos nec solvere poterit a vobis vinculum
quoniam ego quasi leaena Ephraim et quasi catulus leonis domui Iuda ego ego capiam et vadam tollam et non est qui eruat
vadens revertar ad locum meum donec deficiatis et quaeratis faciem meam<CM>
in tribulatione sua mane consurgunt ad me venite et revertamur ad Dominum
quia ipse cepit et sanabit nos percutiet et curabit nos
vivificabit nos post duos dies in die tertia suscitabit nos et vivemus in conspectu eius sciemus sequemurque ut cognoscamus Dominum quasi diluculum praeparatus est egressus eius et veniet quasi imber nobis temporaneus et serotinus terrae<CM>
quid faciam tibi Ephraim quid faciam tibi Iuda misericordia vestra quasi nubes matutina et quasi ros mane pertransiens
propter hoc dolavi in prophetis occidi eos in verbis oris mei et iudicia tua quasi lux egredientur
quia misericordiam volui et non sacrificium et scientiam Dei plus quam holocausta
ipsi autem sicut Adam transgressi sunt pactum ibi praevaricati sunt in me
Galaad civitas operantium idolum subplantata sanguine
et quasi fauces virorum latronum particeps sacerdotum in via interficientium pergentes de Sychem quia scelus operati sunt
in domo Israhel vidi horrendum ibi fornicationes Ephraim contaminatus est Israhel
sed et Iuda pone messem tibi cum convertero captivitatem populi mei<CM>
cum sanare vellem Israhel revelata est iniquitas Ephraim et malitia Samariae quia operati sunt mendacium et fur ingressus est spolians latrunculus foris
et ne forte dicant in cordibus suis omnem malitiam eorum me recordatum nunc circumdederunt eos adinventiones suae coram facie mea factae sunt
in malitia sua laetificaverunt regem et in mendaciis suis principes
omnes adulterantes quasi clibanus succensus a coquente quievit paululum civitas a commixtione fermenti donec fermentaretur totum
dies regis nostri coeperunt principes furere a vino extendit manum suam cum inlusoribus
quia adplicuerunt quasi clibanum cor suum cum insidiaretur eis tota nocte dormivit coquens eos mane ipse succensus quasi ignis flammae
omnes calefacti sunt quasi clibanus et devoraverunt iudices suos omnes reges eorum ceciderunt non est qui clamet in eis ad me<CM>
Ephraim in populis ipse commiscebatur Ephraim factus est subcinericius qui non reversatur
comederunt alieni robur eius et ipse nescivit sed et cani effusi sunt in eo et ipse ignoravit
et humiliabitur superbia Israhel in facie eius nec reversi sunt ad Dominum Deum suum et non quaesierunt eum in omnibus his
et factus est Ephraim quasi columba seducta non habens cor Aegyptum invocabant ad Assyrios abierunt
et cum profecti fuerint expandam super eos rete meum quasi volucrem caeli detraham eos caedam eos secundum auditionem coetus eorum
vae eis quoniam recesserunt a me vastabuntur quia praevaricati sunt in me et ego redemi eos et ipsi locuti sunt contra me mendacia
et non clamaverunt ad me in corde suo sed ululabant in cubilibus suis super triticum et vinum ruminabant recesserunt a me
et ego erudivi et confortavi brachia eorum et in me cogitaverunt malitiam
reversi sunt ut essent absque iugo facti sunt quasi arcus dolosus cadent in gladio principes eorum a furore linguae suae ista subsannatio eorum in terra Aegypti<CM>
in gutture tuo sit tuba quasi aquila super domum Domini pro eo quod transgressi sunt foedus meum et legem meam praevaricati sunt
me invocabunt Deus meus cognovimus te Israhel
proiecit Israhel bonum inimicus persequetur eum
ipsi regnaverunt et non ex me principes extiterunt et non cognovi argentum suum et aurum suum fecerunt sibi idola ut interirent
proiectus est vitulus tuus Samaria iratus est furor meus in eis usquequo non poterunt emundari
quia ex Israhel et ipse est artifex fecit illum et non est Deus quoniam in aranearum telas erit vitulus Samariae
quia ventum seminabunt et turbinem metent culmus stans non est in eis germen non faciet farinam quod si et fecerit alieni comedent eam<CM>
devoratus est Israhel nunc factus est in nationibus quasi vas inmundum
quia ipsi ascenderunt ad Assur onager solitarius sibi Ephraim munera dederunt amatoribus
sed et cum mercede conduxerint nationes nunc congregabo eos et quiescent paulisper ab onere regis et principum
quia multiplicavit Ephraim altaria ad peccandum factae sunt ei arae in delictum
scribam ei multiplices leges meas quae velut alienae conputatae sunt
hostias adfer adfer immolabunt carnes et comedent Dominus non suscipiet eas nunc recordabitur iniquitatis eorum et visitabit peccata eorum ipsi in Aegyptum convertentur
et oblitus est Israhel factoris sui et aedificavit delubra et Iudas multiplicavit urbes munitas et mittam ignem in civitates eius et devorabit aedes illius<CM>
noli laetari Israhel noli exultare sicut populi quia fornicatus es a Deo tuo dilexisti mercedem super omnes areas tritici
area et torcular non pascet eos et vinum mentietur eis
non habitabunt in terra Domini reversus est Ephraim Aegyptum et in Assyriis pollutum comedit
non libabunt Domino vinum et non placebunt ei sacrificia eorum quasi panis lugentium omnes qui comedunt eum contaminabuntur quia panis eorum animae ipsorum non intrabit in domum Domini
quid facietis in die sollemni in die festivitatis Domini
ecce enim profecti sunt a vastitate Aegyptus congregavit eos Memphis sepeliet eos desiderabile argenti eorum urtica hereditabit lappa in tabernaculis eorum<CM>
venerunt dies visitationis venerunt dies retributionis scitote Israhel stultum prophetam insanum virum spiritalem propter multitudinem iniquitatis tuae et multitudo amentiae
speculator Ephraim cum Deo meo propheta laqueus ruinae super omnes vias eius insania in domo Dei eius
profunde peccaverunt sicut in diebus Gabaa recordabitur iniquitatis eorum et visitabit peccata eorum
quasi uvas in deserto inveni Israhel quasi prima poma ficulneae in cacumine eius vidi patres eorum ipsi autem intraverunt ad Beelphegor et abalienati sunt in confusione et facti sunt abominabiles sicut ea quae dilexerunt<CM>
Ephraim quasi avis avolavit gloria eorum a partu et ab utero et a conceptu
quod si et enutrierint filios suos absque liberis eos faciam in hominibus sed et vae eis cum recessero ab eis
Ephraim ut vidi Tyrus erat fundata in pulchritudine et Ephraim educit ad interfectorem filios suos
da eis Domine quid dabis eis da eis vulvam sine liberis et ubera arentia
omnes nequitiae eorum in Galgal quia ibi exosos habui eos propter malitiam adinventionum eorum de domo mea eiciam eos non addam ut diligam eos omnes principes eorum recedentes
percussus est Ephraim radix eorum exsiccata est fructum nequaquam facient quod si et genuerint interficiam amantissima uteri eorum
abiciet eos Deus meus quia non audierunt eum et erunt vagi in nationibus<CM>
vitis frondosa Israhel fructus adaequatus est ei secundum multitudinem fructus sui multiplicavit altaria iuxta ubertatem terrae suae exuberavit simulacris
divisum est cor eorum nunc interibunt ipse confringet simulacra eorum depopulabitur aras eorum
quia nunc dicent non est rex nobis non enim timemus Dominum et rex quid faciet nobis
loquimini verba visionis inutilis et ferietis foedus et germinabit quasi amaritudo iudicium super sulcos agri
vaccas Bethaven coluerunt habitatores Samariae quia luxit super eum populus eius et aeditui eius super eum exultaverunt in gloria eius quia migravit ab eo
siquidem et ipse in Assur delatus est munus regi ultori confusio Ephraim capiet et confundetur Israhel in voluntate sua
transire fecit Samaria regem suum quasi spumam super faciem aquae
et disperdentur excelsa idoli peccatum Israhel lappa et tribulus ascendet super aras eorum et dicent montibus operite nos et collibus cadite super nos<CM>
ex diebus Gabaa peccavit Israhel ibi steterunt non conprehendet eos in Gabaa proelium super filios iniquitatis
iuxta desiderium meum corripiam eos congregabuntur super eos populi cum corripientur propter duas iniquitates suas
Ephraim vitula docta diligere trituram et ego transivi super pulchritudinem colli eius ascendam super Ephraim arabit Iudas confringet sibi sulcos Iacob
seminate vobis in iustitia metite in ore misericordiae innovate vobis novale tempus autem requirendi Dominum cum venerit qui docebit vos iustitiam
arastis impietatem iniquitatem messuistis comedistis frugem mendacii quia confisus es in viis tuis in multitudine fortium tuorum
consurget tumultus in populo tuo et omnes munitiones tuae vastabuntur sicut vastatus est Salman a domo eius qui iudicavit Baal in die proelii matre super filios adlisa
sic fecit vobis Bethel a facie malitiae nequitiarum vestrarum<CM>
sicuti mane transit pertransiit rex Israhel quia puer Israhel et dilexi eum et ex Aegypto vocavi filium meum
vocaverunt eos sic abierunt a facie eorum Baalim immolabant et simulacris sacrificabant
et ego quasi nutricius Ephraim portabam eos in brachiis meis et nescierunt quod curarem eos
in funiculis Adam traham eos in vinculis caritatis et ero eis quasi exaltans iugum super maxillas eorum et declinavi ad eum ut vesceretur
non revertetur in terram Aegypti et Assur ipse rex eius quoniam noluerunt converti
coepit gladius in civitatibus eius et consumet electos eius et comedet capita eorum
et populus meus pendebit ad reditum meum iugum autem inponetur ei simul quod non auferetur<CM>
quomodo dabo te Ephraim protegam te Israhel quomodo dabo te sicut Adama ponam te ut Seboim conversum est in me cor meum pariter conturbata est paenitudo mea
non faciam furorem irae meae non convertar ut disperdam Ephraim quoniam Deus ego et non homo in medio tui Sanctus et non ingrediar civitatem
post Dominum ambulabunt quasi leo rugiet quia ipse rugiet et formidabunt filii maris
et avolabunt quasi avis ex Aegypto et quasi columba de terra Assyriorum et conlocabo eos in domibus suis dicit Dominus
circumdedit me in negatione Ephraim et in dolo domus Israhel Iudas autem testis descendit cum Deo et cum sanctis fidelis<CM>
Ephraim pascit ventum et sequitur aestum tota die mendacium et vastitatem multiplicat et foedus cum Assyriis iniit et oleum in Aegyptum ferebat
iudicium ergo Domini cum Iuda et visitatio super Iacob iuxta vias eius et iuxta adinventiones eius reddet ei
in utero subplantavit fratrem suum et in fortitudine sua directus est cum angelo
et invaluit ad angelum et confortatus est flevit et rogavit eum in Bethel invenit eum et ibi locutus est nobiscum
et Dominus Deus exercituum Dominus memoriale eius
et tu ad Deum tuum converteris misericordiam et iudicium custodi et spera in Deo tuo semper<CM>
Chanaan in manu eius statera dolosa calumniam dilexit
et dixit Ephraim verumtamen dives effectus sum inveni idolum mihi omnes labores mei non invenient mihi iniquitatem quam peccavi
et ego Dominus Deus tuus ex terra Aegypti adhuc sedere te faciam in tabernaculis sicut in diebus festivitatis
et locutus sum super prophetas et ego visionem multiplicavi et in manu prophetarum adsimilatus sum
si Galaad idolum tamen frustra erant in Galgal bubus immolantes nam et altaria eorum quasi acervi super sulcos agri
fugit Iacob in regionem Syriae et servivit Israhel in uxore et in uxore servavit
in propheta autem eduxit Dominus Israhel de Aegypto et in propheta servatus est
ad iracundiam me provocavit Ephraim in amaritudinibus suis et sanguis eius super eum veniet et obprobrium eius restituet ei Dominus suus<CM>
loquente Ephraim horror invasit Israhel et deliquit in Baal et mortuus est
et nunc addiderunt ad peccandum feceruntque sibi conflatile de argento suo quasi similitudinem idolorum factura artificum totum est his ipsi dicunt immolate homines vitulos adorantes
idcirco erunt quasi nubes matutina et sicut ros matutinus praeteriens sicut pulvis turbine raptus ex area et sicut fumus de fumario
ego autem Dominus Deus tuus ex terra Aegypti et Deum absque me nescies et salvator non est praeter me<CM>
ego cognovi te in deserto in terra solitudinis
iuxta pascua sua et adimpleti sunt et saturati elevaverunt cor suum et obliti sunt mei
et ero eis quasi leaena sicut pardus in via Assyriorum
occurram eis quasi ursa raptis catulis et disrumpam interiora iecoris eorum et consumam eos ibi quasi leo bestia agri scindet eos<CM>
perditio tua Israhel tantummodo in me auxilium tuum
ubi est rex tuus maxime nunc salvet te in omnibus urbibus tuis et iudices tui de quibus dixisti da mihi regem et principes
dabo tibi regem in furore meo et auferam in indignatione mea
conligata est iniquitas Ephraim absconditum peccatum eius
dolores parturientis venient ei ipse filius non sapiens nunc enim non stabit in contritione filiorum
de manu mortis liberabo eos de morte redimam eos ero mors tua o mors ero morsus tuus inferne consolatio abscondita est ab oculis meis
quia ipse inter fratres dividet adducet urentem ventum Dominus de deserto ascendentem et siccabit venas eius et desolabit fontem eius et ipse diripiet thesaurum omnis vasis desiderabilis
<WTH14-1> pereat Samaria quoniam ad amaritudinem concitavit Dominum suum in gladio pereat parvuli eorum elidantur et fetae eius discindantur<CM>
<WTH14-2> convertere Israhel ad Dominum Deum tuum quoniam corruisti in iniquitate tua
<WTH14-3> tollite vobiscum verba et convertimini ad Dominum dicite ei omnem aufer iniquitatem et accipe bonum et reddemus vitulos labiorum nostrorum
<WTH14-4> Assur non salvabit nos super equum non ascendemus nec dicemus ultra dii nostri opera manuum nostrarum quia eius qui in te est misereberis pupilli<CM>
<WTH14-5> sanabo contritiones eorum diligam eos spontanee quia aversus est furor meus ab eo
<WTH14-6> ero quasi ros Israhel germinabit quasi lilium et erumpet radix eius ut Libani
<WTH14-7> ibunt rami eius et erit quasi oliva gloria eius et odor eius ut Libani
<WTH14-8> convertentur sedentes in umbra eius vivent tritico et germinabunt quasi vinea memoriale eius sicut vinum Libani<CM>
<WTH14-9> Ephraim quid mihi ultra idola ego exaudiam et dirigam eum ego ut abietem virentem ex me fructus tuus inventus est
<WTH14-10> quis sapiens et intelleget ista intellegens et sciet haec quia rectae viae Domini et iusti ambulabunt in eis praevaricatores vero corruent in eis<CM>
verbum Domini quod factum est ad Iohel filium Fatuhel
audite hoc senes et auribus percipite omnes habitatores terrae si factum est istud in diebus vestris aut in diebus patrum vestrorum
super hoc filiis vestris narrate et filii vestri filiis suis et filii eorum generationi alterae
residuum erucae comedit lucusta et residuum lucustae comedit bruchus et residuum bruchi comedit rubigo
expergescimini ebrii et flete et ululate omnes qui bibitis vinum in dulcedine quoniam periit ab ore vestro
gens enim ascendit super terram meam fortis et innumerabilis dentes eius ut dentes leonis et molares eius ut catuli leonis
posuit vineam meam in desertum et ficum meam decorticavit nudans spoliavit eam et proiecit albi facti sunt rami eius<CM>
plange quasi virgo accincta sacco super virum pubertatis suae
periit sacrificium et libatio de domo Domini luxerunt sacerdotes ministri Domini
depopulata est regio luxit humus quoniam devastatum est triticum confusum est vinum elanguit oleum
confusi sunt agricolae ululaverunt vinitores super frumento et hordeo quia periit messis agri
vinea confusa est et ficus elanguit malogranatum et palma et malum et omnia ligna agri aruerunt quia confusum est gaudium a filiis hominum
accingite vos et plangite sacerdotes ululate ministri altaris ingredimini cubate in sacco ministri Dei mei quoniam interiit de domo Dei vestri sacrificium et libatio<CM>
sanctificate ieiunium vocate coetum congregate senes omnes habitatores terrae in domum Dei vestri et clamate ad Dominum
a a a diei quia prope est dies Domini et quasi vastitas a potente veniet
numquid non coram oculis vestris alimenta perierunt de domo Dei nostri laetitia et exultatio
conputruerunt iumenta in stercore suo demolita sunt horrea dissipatae sunt apothecae quoniam confusum est triticum
quid ingemuit animal mugierunt greges armenti quia non est pascua eis sed et greges pecorum disperierunt
ad te Domine clamabo quia ignis comedit speciosa deserti et flamma succendit omnia ligna regionis
sed et bestiae agri quasi area sitiens imbrem suspexerunt ad te quoniam exsiccati sunt fontes aquarum et ignis devoravit speciosa deserti<CM>
canite tuba in Sion ululate in monte sancto meo conturbentur omnes habitatores terrae quia venit dies Domini quia prope est
dies tenebrarum et caliginis dies nubis et turbinis quasi mane expansum super montes populus multus et fortis similis ei non fuit a principio et post eum non erit usque in annos generationis et generationis
ante faciem eius ignis vorans et post eum exurens flamma quasi hortus voluptatis terra coram eo et post eum solitudo deserti neque est qui effugiat eum
quasi aspectus equorum aspectus eorum et quasi equites sic current
sicut sonitus quadrigarum super capita montium exilient sicut sonitus flammae ignis devorantis stipulam velut populus fortis praeparatus ad proelium
a facie eius cruciabuntur populi omnes vultus redigentur in ollam
sicut fortes current quasi viri bellatores ascendent murum vir in viis suis gradietur et non declinabunt a semitis suis
unusquisque fratrem suum non coartabit singuli in calle suo ambulabunt sed et per fenestras cadent et non demolientur
urbem ingredientur in muro current domos conscendent per fenestras intrabunt quasi fur
a facie eius contremuit terra moti sunt caeli sol et luna obtenebrati sunt et stellae retraxerunt splendorem suum
et Dominus dedit vocem suam ante faciem exercitus sui quia multa sunt nimis castra eius quia fortia et facientia verbum eius magnus enim dies Domini et terribilis valde et quis sustinebit eum<CM>
nunc ergo dicit Dominus convertimini ad me in toto corde vestro in ieiunio et in fletu et in planctu
et scindite corda vestra et non vestimenta vestra et convertimini ad Dominum Deum vestrum quia benignus et misericors est patiens et multae misericordiae et praestabilis super malitia
quis scit si convertatur et ignoscat et relinquat post se benedictionem sacrificium et libamen Domino Deo nostro
canite tuba in Sion sanctificate ieiunium vocate coetum
congregate populum sanctificate ecclesiam coadunate senes congregate parvulos et sugentes ubera egrediatur sponsus de cubili suo et sponsa de thalamo suo
inter vestibulum et altare plorabunt sacerdotes ministri Domini et dicent parce Domine populo tuo et ne des hereditatem tuam in obprobrium ut dominentur eis nationes quare dicunt in populis ubi est Deus eorum<CM>
zelatus est Dominus terram suam et pepercit populo suo
et respondit Dominus et dixit populo suo ecce ego mittam vobis frumentum et vinum et oleum et replebimini eo et non dabo vos ultra obprobrium in gentibus
et eum qui ab aquilone est procul faciam a vobis et expellam eum in terram inviam et desertam faciem eius contra mare orientale et extremum eius ad mare novissimum et ascendet fetor eius et ascendet putredo eius quia superbe egit
noli timere terra exulta et laetare quoniam magnificavit Dominus ut faceret
nolite timere animalia regionis quia germinaverunt speciosa deserti quia lignum adtulit fructum suum ficus et vinea dederunt virtutem suam
et filii Sion exultate et laetamini in Domino Deo vestro quia dedit vobis doctorem iustitiae et descendere faciet ad vos imbrem matutinum et serotinum in principio
et implebuntur areae frumento et redundabunt torcularia vino et oleo
et reddam vobis annos quos comedit lucusta bruchus et rubigo et eruca fortitudo mea magna quam misi in vos
et comedetis vescentes et saturabimini et laudabitis nomen Domini Dei vestri qui fecit vobiscum mirabilia et non confundetur populus meus in sempiternum
et scietis quia in medio Israhel ego sum et ego Dominus Deus vester et non est amplius et non confundetur populus meus in aeternum<CM>
et erit post haec effundam spiritum meum super omnem carnem et prophetabunt filii vestri et filiae vestrae senes vestri somnia somniabunt et iuvenes vestri visiones videbunt
sed et super servos et ancillas in diebus illis effundam spiritum meum
et dabo prodigia in caelo et in terra sanguinem et ignem et vaporem fumi
sol vertetur in tenebras et luna in sanguinem antequam veniat dies Domini magnus et horribilis
et erit omnis qui invocaverit nomen Domini salvus erit quia in monte Sion et in Hierusalem erit salvatio sicut dixit Dominus et in residuis quos Dominus vocaverit<CM>
quia ecce in diebus illis et in tempore illo cum convertero captivitatem Iuda et Hierusalem
congregabo omnes gentes et deducam eas in valle Iosaphat et disceptabo cum eis ibi super populo meo et hereditate mea Israhel quos disperserunt in nationibus et terram meam diviserunt
et super populum meum miserunt sortem et posuerunt puerum in prostibulum et puellam vendiderunt pro vino ut biberent
verum quid vobis et mihi Tyrus et Sidon et omnis terminus Palestinorum numquid ultionem vos redditis mihi et si ulciscimini vos contra me cito velociter reddam vicissitudinem vobis super caput vestrum
argentum enim meum et aurum tulistis et desiderabilia mea et pulcherrima intulistis in delubra vestra
et filios Iuda et filios Hierusalem vendidistis filiis Graecorum ut longe faceretis eos de finibus suis
ecce ego suscitabo eos de loco in quo vendidistis eos et convertam retributionem vestram in caput vestrum
et vendam filios vestros et filias vestras in manibus filiorum Iuda et venundabunt eos Sabeis genti longinquae quia Dominus locutus est<CM>
clamate hoc in gentibus sanctificate bellum suscitate robustos accedant ascendant omnes viri bellatores
concidite aratra vestra in gladios et ligones vestros in lanceas infirmus dicat quia fortis ego sum
erumpite et venite omnes gentes de circuitu et congregamini ibi occumbere faciet Dominus robustos tuos
consurgant et ascendant gentes in vallem Iosaphat quia ibi sedebo ut iudicem omnes gentes in circuitu
mittite falces quoniam maturavit messis venite et descendite quia plenum est torcular exuberant torcularia quia multiplicata est malitia eorum
populi populi in valle concisionis quia iuxta est dies Domini in valle concisionis
sol et luna obtenebricata sunt et stellae retraxerunt splendorem suum
et Dominus de Sion rugiet et de Hierusalem dabit vocem suam et movebuntur caeli et terra et Dominus spes populi sui et fortitudo filiorum Israhel
et scietis quia ego Dominus Deus vester habitans in Sion in monte sancto meo et erit Hierusalem sancta et alieni non transibunt per eam amplius<CM>
et erit in die illa stillabunt montes dulcedinem et colles fluent lacte et per omnes rivos Iuda ibunt aquae et fons de domo Domini egredietur et inrigabit torrentem Spinarum
Aegyptus in desolatione erit et Idumea in desertum perditionis pro eo quod inique egerint in filios Iuda et effuderint sanguinem innocentem in terra sua
et Iudaea in aeternum habitabitur et Hierusalem in generatione et generationem
et mundabo sanguinem eorum quem non mundaveram et Dominus commorabitur in Sion<CM>
verba Amos qui fuit in pastoralibus de Thecuae quae vidit super Israhel in diebus Oziae regis Iuda et in diebus Hieroboam filii Ioas regis Israhel ante duos annos terraemotus
et dixit Dominus de Sion rugiet et de Hierusalem dabit vocem suam et luxerunt speciosa pastorum et exsiccatus est vertex Carmeli<CM>
haec dicit Dominus super tribus sceleribus Damasci et super quattuor non convertam eum eo quod trituraverint in plaustris ferreis Galaad
et mittam ignem in domum Azahel et devorabit domos Benadad
et conteram vectem Damasci et disperdam habitatorem de campo Idoli et tenentem sceptrum de domo Voluptatis et transferetur populus Syriae Cyrenen dicit Dominus
haec dicit Dominus super tribus sceleribus Gazae et super quattuor non convertam eum eo quod transtulerit captivitatem perfectam ut concluderet eam in Idumea
et mittam ignem in murum Gazae et devorabit aedes eius
et disperdam habitatorem de Azoto et tenentem sceptrum de Ascalone et convertam manum meam super Accaron et peribunt reliqui Philisthinorum dicit Dominus Deus
haec dicit Dominus super tribus sceleribus Tyri et super quattuor non convertam eum eo quod concluserint captivitatem perfectam in Idumea et non sint recordati foederis fratrum
et emittam ignem in murum Tyri et devorabit aedes eius
haec dicit Dominus super tribus sceleribus Edom et super quattuor non convertam eum eo quod persecutus sit in gladio fratrem suum et violaverit misericordiam eius et tenuerit ultra furorem suum et indignationem suam servaverit usque in finem
mittam ignem in Theman et devorabit aedes Bosrae
haec dicit Dominus super tribus sceleribus filiorum Ammon et super quattuor non convertam eum eo quod dissecuerit praegnantes Galaad ad dilatandum terminum suum
et succendam ignem in muro Rabbae et devorabit aedes eius in ululatu in die belli et in turbine in die commotionis
et ibit Melchom in captivitatem ipse et principes eius simul dicit Dominus<CM>
haec dicit Dominus super tribus sceleribus Moab et super quattuor non convertam eum eo quod incenderit ossa regis Idumeae usque ad cinerem
et mittam ignem in Moab et devorabit aedes Carioth et morietur in sonitu Moab in clangore tubae
et disperdam iudicem de medio eius et omnes principes eius interficiam cum eo dicit Dominus
haec dicit Dominus super tribus sceleribus Iuda et super quattuor non convertam eum eo quod abiecerint legem Domini et mandata eius non custodierint deceperunt enim eos idola sua post quae abierant patres eorum
et mittam ignem in Iuda et devorabit aedes Hierusalem
haec dicit Dominus super tribus sceleribus Israhel et super quattuor non convertam eum pro eo quod vendiderit argento iustum et pauperem pro calciamentis
qui conterunt super pulverem terrae capita pauperum et viam humilium declinant et filius ac pater eius ierunt ad puellam ut violarent nomen sanctum meum
et super vestimentis pigneratis accubuerunt iuxta omne altare et vinum damnatorum bibebant in domo Dei sui<CM>
ego autem exterminavi Amorreum a facie eorum cuius altitudo cedrorum altitudo eius et fortis ipse quasi quercus et contrivi fructum eius desuper et radices eius subter
ego sum qui ascendere vos feci de terra Aegypti et eduxi vos in deserto quadraginta annis ut possideretis terram Amorrei
et suscitavi de filiis vestris in prophetas et de iuvenibus vestris nazarenos numquid non ita est filii Israhel dicit Dominus
et propinabatis nazarenis vino et prophetis mandabatis dicentes ne prophetetis
ecce ego stridebo super vos sicut stridet plaustrum onustum faeno
et peribit fuga a veloce et fortis non obtinebit virtutem suam et robustus non salvabit animam suam
et tenens arcum non stabit et velox pedibus suis non salvabitur et ascensor equi non salvabit animam suam
et robustus corde inter fortes nudus fugiet in die illa dicit Dominus<CM>
audite verbum quod locutus est Dominus super vos filii Israhel super omni cognatione quam eduxi de terra Aegypti dicens
tantummodo vos cognovi ex omnibus cognationibus terrae idcirco visitabo super vos omnes iniquitates vestras
numquid ambulabunt duo pariter nisi convenerit eis
numquid rugiet leo in saltu nisi habuerit praedam numquid dabit catulus leonis vocem de cubili suo nisi aliquid adprehenderit
numquid cadet avis in laqueum terrae absque aucupe numquid auferetur laqueus de terra antequam quid ceperit
si clanget tuba in civitate et populus non expavescet si erit malum in civitate quod Dominus non fecit
quia non faciet Dominus Deus verbum nisi revelaverit secretum suum ad servos suos prophetas
leo rugiet quis non timebit Dominus Deus locutus est quis non prophetabit<CM>
auditum facite in aedibus Azoti et in aedibus terrae Aegypti et dicite congregamini super montes Samariae et videte insanias multas in medio eius et calumniam patientes in penetrabilibus eius
et nescierunt facere rectum dicit Dominus thesaurizantes iniquitatem et rapinas in aedibus suis
propterea haec dicit Dominus Deus tribulabitur et circumietur terra et detrahetur ex te fortitudo tua et diripientur aedes tuae
haec dicit Dominus quomodo si eruat pastor de ore leonis duo crura aut extremum auriculae sic eruentur filii Israhel qui habitant in Samaria in plaga lectuli et in Damasco grabatti
audite et contestamini in domo Iacob dicit Dominus Deus exercituum
quia in die cum visitare coepero praevaricationes Israhel super eum visitabo et super altaria Bethel et amputabuntur cornua altaris et cadent in terram
et percutiam domum hiemalem cum domo aestiva et peribunt domus eburneae et dissipabuntur aedes multae dicit Dominus<CM>
audite verbum hoc vaccae pingues quae estis in monte Samariae quae calumniam facitis egenis et confringitis pauperes quae dicitis dominis vestris adferte et bibemus
iuravit Dominus Deus in sancto suo quia ecce dies venient super vos et levabunt vos in contis et reliquias vestras in ollis ferventibus
et per aperturas exibitis altera contra alteram et proiciemini in Armon dicit Dominus
venite ad Bethel et impie agite ad Galgalam et multiplicate praevaricationem et offerte mane victimas vestras tribus diebus decimas vestras
et sacrificate de fermentato laudem et vocate voluntarias oblationes et adnuntiate sic enim voluistis filii Israhel dicit Dominus Deus<CM>
unde et ego dedi vobis stuporem dentium in cunctis urbibus vestris et indigentiam panum in omnibus locis vestris et non estis reversi ad me dicit Dominus
ego quoque prohibui a vobis imbrem cum adhuc tres menses superessent usque ad messem et plui super civitatem unam et super civitatem alteram non plui pars una conpluta est et pars super quam non plui aruit
et venerunt duae et tres civitates ad civitatem unam ut biberent aquam et non sunt satiatae et non redistis ad me dicit Dominus
percussi vos in vento urente et in aurugine multitudinem hortorum vestrorum et vinearum vestrarum oliveta vestra et ficeta vestra comedit eruca et non redistis ad me dicit Dominus
misi in vos mortem in via Aegypti percussi in gladio iuvenes vestros usque ad captivitatem equorum vestrorum et ascendere feci putredinem castrorum vestrorum in nares vestras et non redistis ad me dicit Dominus
subverti vos sicut subvertit Deus Sodomam et Gomorram et facti estis quasi torris raptus de incendio et non redistis ad me dicit Dominus
quapropter haec faciam tibi Israhel postquam autem haec fecero tibi praeparare in occursum Dei tui Israhel
quia ecce formans montes et creans ventum et adnuntians homini eloquium suum faciens matutinam nebulam et gradiens super excelsa terrae Dominus Deus exercituum nomen eius<CM>
audite verbum istud quod ego levo super vos planctum domus Israhel cecidit non adiciet ut resurgat
virgo Israhel proiecta est in terram suam non est qui suscitet eam
quia haec dicit Dominus Deus urbs de qua egrediebantur mille relinquentur in ea centum et de qua egrediebantur centum relinquentur in ea decem in domo Israhel<CM>
quia haec dicit Dominus domui Israhel quaerite me et vivetis
et nolite quaerere Bethel et in Galgala nolite intrare et in Bersabee non transibitis quia Galgala captiva ducetur et Bethel erit inutilis
quaerite Dominum et vivite ne forte conburatur ut ignis domus Ioseph et devorabit et non erit qui extinguat Bethel
qui convertitis in absinthium iudicium et iustitiam in terra relinquitis
facientem Arcturum et Orionem et convertentem in mane tenebras et diem nocte mutantem qui vocat aquas maris et effundit eas super faciem terrae Dominus nomen eius
qui subridet vastitatem super robustum et depopulationem super potentem adfert
odio habuerunt in porta corripientem et loquentem perfecte abominati sunt
idcirco pro eo quod diripiebatis pauperem et praedam electam tollebatis ab eo domos quadro lapide aedificabitis et non habitabitis in eis vineas amantissimas plantabitis et non bibetis vinum earum
quia cognovi multa scelera vestra et fortia peccata vestra hostes iusti accipientes munus et pauperes in porta deprimentes
ideo prudens in tempore illo tacebit quia tempus malum est
quaerite bonum et non malum ut vivatis et erit Dominus Deus exercituum vobiscum sicut dixistis
odite malum et diligite bonum et constituite in porta iudicium si forte misereatur Dominus Deus exercituum reliquiis Ioseph<CM>
propterea haec dicit Dominus Deus exercituum Dominator in omnibus plateis planctus et in cunctis quae foris sunt dicetur vae vae et vocabunt agricolam ad luctum et ad planctum eos qui sciunt plangere
et in omnibus vineis erit planctus quia pertransibo in medio tui dicit Dominus
vae desiderantibus diem Domini ad quid eam vobis dies Domini ista tenebrae et non lux
quomodo si fugiat vir a facie leonis et occurrat ei ursus et ingrediatur domum et innitatur manu sua super parietem et mordeat eum coluber
numquid non tenebrae dies Domini et non lux et caligo et non splendor in ea<CM>
odi et proieci festivitates vestras et non capiam odorem coetuum vestrorum
quod si adtuleritis mihi holocaustomata et munera vestra non suscipiam et vota pinguium vestrorum non respiciam
aufer a me tumultum carminum tuorum et cantica lyrae tuae non audiam
et revelabitur quasi aqua iudicium et iustitia quasi torrens fortis
numquid hostias et sacrificium obtulistis mihi in deserto quadraginta annis domus Israhel
et portastis tabernaculum Moloch vestro et imaginem idolorum vestrorum sidus dei vestri quae fecistis vobis
et migrare vos faciam trans Damascum dixit Dominus Deus exercituum nomen eius<CM>
vae qui opulenti estis in Sion et confiditis in monte Samariae optimates capita populorum ingredientes pompatice domum Israhel
transite in Chalanne et videte et ite inde in Emath magnam et descendite in Geth Palestinorum et ad optima quaeque regna horum si latior terminus eorum termino vestro est
qui separati estis in diem malum et adpropinquatis solio iniquitatis
qui dormitis in lectis eburneis et lascivitis in stratis vestris qui comeditis agnum de grege et vitulos de medio armenti
qui canitis ad vocem psalterii sicut David putaverunt se habere vasa cantici
bibentes in fialis vinum et optimo unguento delibuti et nihil patiebantur super contritione Ioseph
quapropter nunc migrabunt in capite transmigrantium et auferetur factio lascivientium<CM>
iuravit Dominus Deus in anima sua dicit Dominus Deus exercituum detestor ego superbiam Iacob et domos eius odi et tradam civitatem cum habitatoribus suis
quod si reliqui fuerint decem viri in domo una et ipsi morientur
et tollet eum propinquus suus et conburet eum ut efferat ossa de domo et dicet ei qui in penetrabilibus domus est numquid adhuc est apud te
et respondebit finis est et dicet ei tace et non recorderis nominis Domini
quia ecce Dominus mandabit et percutiet domum maiorem ruinis et domum minorem scissionibus
numquid currere queunt in petris equi aut arari potest in bubalis quoniam convertistis in amaritudinem iudicium et fructum iustitiae in absinthium
qui laetamini in nihili qui dicitis numquid non in fortitudine nostra adsumpsimus nobis cornua<WTH6-15> ecce enim suscitabo super vos domus Israhel dicit Dominus Deus exercituum gentem et conterent vos ab introitu Emath usque ad torrentem Deserti<CM>
haec ostendit mihi Dominus Deus et ecce fictor lucustae in principio germinantium serotini imbris et ecce serotinus post tonsorem regis
et factum est cum consummasset comedere herbam terrae et dixi Domine Deus propitius esto obsecro quis suscitabit Iacob quia parvulus est
misertus est Dominus super hoc non erit dixit Dominus
haec ostendit mihi Dominus Deus et ecce vocabat iudicium ad ignem Dominus Deus et devoravit abyssum multam et comedit simul partem
et dixi Domine Deus quiesce obsecro quis suscitabit Iacob quia parvulus est
misertus est Dominus super hoc sed et istud non erit dixit Dominus Deus
haec ostendit mihi et ecce Dominus stans super murum litum et in manu eius trulla cementarii
et dixit Dominus ad me quid tu vides Amos et dixi trullam cementarii et dixit Dominus ecce ego ponam trullam in medio populi mei Israhel non adiciam ultra superinducere eum
et demolientur excelsa idoli et sanctificationes Israhel desolabuntur et consurgam super domum Hieroboam in gladio<CM>
et misit Amasias sacerdos Bethel ad Hieroboam regem Israhel dicens rebellavit contra te Amos in medio domus Israhel non poterit terra sustinere universos sermones eius
haec enim dicit Amos in gladio morietur Hieroboam et Israhel captivus migrabit de terra sua
et dixit Amasias ad Amos qui vides gradere fuge in terram Iuda et comede ibi panem et ibi prophetabis
et in Bethel non adicies ultra ut prophetes quia sanctificatio regis est et domus regni est
et respondit Amos et dixit ad Amasiam non sum propheta et non sum filius prophetae sed armentarius ego sum vellicans sycomoros
et tulit me Dominus cum sequerer gregem et dixit ad me Dominus vade propheta ad populum meum Israhel
et nunc audi verbum Domini tu dicis non prophetabis super Israhel et non stillabis super domum idoli
propter hoc haec dicit Dominus uxor tua in civitate fornicabitur et filii tui et filiae tuae in gladio cadent et humus tua funiculo metietur et tu in terra polluta morieris et Israhel captivus migrabit de terra sua<CM>
haec ostendit mihi Dominus Deus et ecce uncinus pomorum
et dixit quid tu vides Amos et dixi uncinum pomorum et dixit Dominus ad me venit finis super populum meum Israhel non adiciam ultra ut pertranseam eum
et stridebunt cardines templi in die illa dicit Dominus Deus multi morientur in omni loco proicietur silentium<CM>
audite hoc qui conteritis pauperem et deficere facitis egenos terrae
dicentes quando transibit mensis et venundabimus merces et sabbatum et aperiemus frumentum ut inminuamus mensuram et augeamus siclum et subponamus stateras dolosas
ut possideamus in argento egenos et pauperes pro calciamentis et quisquilias frumenti vendamus
iuravit Dominus in superbia Iacob si oblitus fuero usque ad finem omnia opera eorum
numquid super isto non commovebitur terra et lugebit omnis habitator eius et ascendet quasi fluvius universus et eicietur et defluet quasi rivus Aegypti
et erit in die illa dicit Dominus occidet sol meridie et tenebrescere faciam terram in die luminis
et convertam festivitates vestras in luctum et omnia cantica vestra in planctum et inducam super omne dorsum vestrum saccum et super omne caput calvitium et ponam eam quasi luctum unigeniti et novissima eius quasi diem amarum<CM>
ecce dies veniunt dicit Dominus et mittam famem in terram non famem panis neque sitim aquae sed audiendi verbum Domini
et commovebuntur a mari usque ad mare et ab aquilone usque ad orientem circumibunt quaerentes verbum Domini et non invenient
in die illa deficient virgines pulchrae et adulescentes in siti
qui iurant in delicto Samariae et dicunt vivit deus tuus Dan et vivit via Bersabee et cadent et non resurgent ultra<CM>
vidi Dominum stantem super altare et dixit percute cardinem et commoveantur superliminaria avaritia enim in capite omnium et novissimum eorum in gladio interficiam non erit fuga eis fugiet et non salvabitur ex eis qui fugerit
si descenderint usque ad infernum inde manus mea educet eos et si ascenderint usque ad caelum inde detraham eos
et si absconditi fuerint in vertice Carmeli inde scrutans auferam eos et si celaverint se ab oculis meis in fundo maris ibi mandabo serpenti et mordebit eos
et si abierint in captivitatem coram inimicis suis ibi mandabo gladio et occidet eos et ponam oculos meos super eos in malum et non in bonum
et Dominus Deus exercituum qui tangit terram et tabescet et lugebunt omnes habitantes in ea et ascendet sicut rivus omnis et defluet sicut fluvius Aegypti
qui aedificat in caelo ascensionem suam et fasciculum suum super terram fundavit qui vocat aquas maris et effundit eas super faciem terrae Dominus nomen eius
numquid non ut filii Aethiopum vos estis mihi filii Israhel ait Dominus numquid non Israhel ascendere feci de terra Aegypti et Palestinos de Cappadocia et Syros de Cyrene
ecce oculi Domini Dei super regnum peccans et conteram illud a facie terrae verumtamen conterens non conteram domum Iacob dicit Dominus
ecce enim ego mandabo et concutiam in omnibus gentibus domum Israhel sicut concutitur in cribro et non cadet lapillus super terram
in gladio morientur omnes peccatores populi mei qui dicunt non adpropinquabit et non veniet super nos malum<CM>
in die illo suscitabo tabernaculum David quod cecidit et reaedificabo aperturas murorum eius et ea quae corruerant instaurabo et reaedificabo eum sicut diebus antiquis
ut possideant reliquias Idumeae et omnes nationes eo quod invocatum sit nomen meum super eos dicit Dominus faciens haec
ecce dies veniunt dicit Dominus et conprehendet arator messorem et calcator uvae mittentem semen et stillabunt montes dulcedinem et omnes colles culti erunt
et convertam captivitatem populi mei Israhel et aedificabunt civitates desertas et habitabunt et plantabunt vineas et bibent vinum earum et facient hortos et comedent fructus eorum
et plantabo eos super humum suam et non evellam eos ultra de terra sua quam dedi eis dicit Dominus Deus tuus<CM>
visio Abdiae haec dicit Dominus Deus ad Edom auditum audivimus a Domino et legatum ad gentes misit surgite et consurgamus adversum eum in proelium
ecce parvulum te dedi in gentibus contemptibilis tu es valde
superbia cordis tui extulit te habitantem in scissuris petrae exaltantem solium suum qui dicit in corde suo quis detrahet me in terram
si exaltatus fueris ut aquila et si inter sidera posueris nidum tuum inde detraham te dicit Dominus
si fures introissent ad te si latrones per noctem quomodo conticuisses nonne furati essent sufficientia sibi si vindemiatores introissent ad te numquid saltim racemos reliquissent tibi
quomodo scrutati sunt Esau investigaverunt abscondita eius
usque ad terminum emiserunt te omnes viri foederis tui inluserunt tibi invaluerunt adversum te viri pacis tuae qui comedunt tecum ponent insidias subter te non est prudentia in eo
numquid non in die illa dicit Dominus perdam sapientes de Idumea et prudentiam de monte Esau
et timebunt fortes tui a meridie ut intereat vir de monte Esau<CM>
propter interfectionem et propter iniquitatem in fratrem tuum Iacob operiet te confusio et peribis in aeternum
in die cum stares adversus quando capiebant alieni exercitum eius et extranei ingrediebantur portas eius et super Hierusalem mittebant sortem tu quoque eras quasi unus ex eis
et non despicies in die fratris tui in die peregrinationis eius et non laetaberis super filios Iuda in die perditionis eorum et non magnificabis os tuum in die angustiae
neque ingredieris portam populi mei in die ruinae eorum neque despicies et tu in malis eius in die vastitatis illius et non emitteris adversum exercitum eius in die vastitatis illius
neque stabis in exitibus ut interficias eos qui fugerint et non concludes reliquos eius in die tribulationis
quoniam iuxta est dies Domini super omnes gentes sicut fecisti fiet tibi retributionem tuam convertet in caput tuum
quomodo enim bibisti super montem sanctum meum bibent omnes gentes iugiter et bibent et absorbent et erunt quasi non sint<CM>
et in monte Sion erit salvatio et erit sanctus et possidebit domus Iacob eos qui se possederant
et erit domus Iacob ignis et domus Ioseph flamma et domus Esau stipula et succendentur in eis et devorabunt eos et non erunt reliquiae domus Esau quia Dominus locutus est
et hereditabunt hii qui ad austrum montem Esau et qui in campestribus Philisthim et possidebunt regionem Ephraim et regionem Samariae et Beniamin possidebit Galaad
et transmigratio exercitus huius filiorum Israhel omnia Chananeorum usque ad Saraptham et transmigratio Hierusalem quae in Bosforo est possidebit civitates austri
et ascendent salvatores in montem Sion iudicare montem Esau et erit Domino regnum<CM>
et factum est verbum Domini ad Ionam filium Amathi dicens
surge vade in Nineven civitatem grandem et praedica in ea quia ascendit malitia eius coram me
et surrexit Iona ut fugeret in Tharsis a facie Domini et descendit Ioppen et invenit navem euntem in Tharsis et dedit naulum eius et descendit in eam ut iret cum eis in Tharsis a facie Domini<CM>
Dominus autem misit ventum magnum in mari et facta est tempestas magna in mari et navis periclitabatur conteri
et timuerunt nautae et clamaverunt viri ad deum suum et miserunt vasa quae erant in navi in mare ut adleviaretur ab eis et Iona descendit ad interiora navis et dormiebat sopore gravi
et accessit ad eum gubernator et dixit ei quid tu sopore deprimeris surge invoca Deum tuum si forte recogitet Deus de nobis et non pereamus
et dixit vir ad collegam suum venite et mittamus sortes et sciamus quare hoc malum sit nobis et miserunt sortes et cecidit sors super Ionam
et dixerunt ad eum indica nobis cuius causa malum istud sit nobis quod est opus tuum quae terra tua et quo vel ex quo populo es tu
et dixit ad eos Hebraeus ego sum et Dominum Deum caeli ego timeo qui fecit mare et aridam
et timuerunt viri timore magno et dixerunt ad eum quid hoc fecisti cognoverunt enim viri quod a facie Domini fugeret quia indicaverat eis<CM>
et dixerunt ad eum quid faciemus tibi et cessabit mare a nobis quia mare ibat et intumescebat
et dixit ad eos tollite me et mittite in mare et cessabit mare a vobis scio enim ego quoniam propter me tempestas grandis haec super vos
et remigabant viri ut reverterentur ad aridam et non valebant quia mare ibat et intumescebat super eos
et clamaverunt ad Dominum et dixerunt quaesumus Domine ne pereamus in anima viri istius et ne des super nos sanguinem innocentem quia tu Domine sicut voluisti fecisti
et tulerunt Ionam et miserunt in mare et stetit mare a fervore suo
et timuerunt viri timore magno Dominum et immolaverunt hostias Domino et voverunt vota
<WTH2-1> et praeparavit Dominus piscem grandem ut degluttiret Ionam et erat Iona in ventre piscis tribus diebus et tribus noctibus<CM>
<WTH2-2> et oravit Iona ad Dominum Deum suum de utero piscis
<WTH2-3> et dixit clamavi de tribulatione mea ad Dominum et exaudivit me de ventre inferni clamavi et exaudisti vocem meam
<WTH2-4> et proiecisti me in profundum in corde maris et flumen circumdedit me omnes gurgites tui et fluctus tui super me transierunt
<WTH2-5> et ego dixi abiectus sum a conspectu oculorum tuorum verumtamen rursus videbo templum sanctum tuum
<WTH2-6> circumdederunt me aquae usque ad animam abyssus vallavit me pelagus operuit caput meum
<WTH2-7> ad extrema montium descendi terrae vectes concluserunt me in aeternum et sublevabis de corruptione vitam meam Domine Deus meus
<WTH2-8> cum angustiaretur in me anima mea Domini recordatus sum ut veniat ad te oratio mea ad templum sanctum tuum
<WTH2-9> qui custodiunt vanitates frustra misericordiam suam derelinquunt
<WTH2-10> ego autem in voce laudis immolabo tibi quaecumque vovi reddam pro salute Domino<CM>
<WTH2-11> et dixit Dominus pisci et evomuit Ionam in aridam<CM>
et factum est verbum Domini ad Ionam secundo dicens
surge vade ad Nineven civitatem magnam et praedica in ea praedicationem quam ego loquor ad te
et surrexit Iona et abiit in Nineven iuxta verbum Domini et Nineve erat civitas magna Dei itinere dierum trium
et coepit Iona introire in civitatem itinere diei unius et clamavit et dixit adhuc quadraginta dies et Nineve subvertetur<CM>
et crediderunt viri ninevitae in Deo et praedicaverunt ieiunium et vestiti sunt saccis a maiore usque ad minorem
et pervenit verbum ad regem Nineve et surrexit de solio suo et abiecit vestimentum suum a se et indutus est sacco et sedit in cinere
et clamavit et dixit in Nineve ex ore regis et principum eius dicens homines et iumenta et boves et pecora non gustent quicquam nec pascantur et aquam non bibant
et operiantur saccis homines et iumenta et clament ad Dominum in fortitudine et convertatur vir a via sua mala et ab iniquitate quae est in manibus eorum
quis scit si convertatur et ignoscat Deus et revertatur a furore irae suae et non peribimus
et vidit Deus opera eorum quia conversi sunt a via sua mala et misertus est Deus super malitiam quam locutus fuerat ut faceret eis et non fecit<CM>
et adflictus est Iona adflictione magna et iratus est
et oravit ad Dominum et dixit obsecro Domine numquid non hoc est verbum meum cum adhuc essem in terra mea propter hoc praeoccupavi ut fugerem in Tharsis scio enim quia tu Deus clemens et misericors es patiens et multae miserationis et ignoscens super malitia
et nunc Domine tolle quaeso animam meam a me quia melior est mihi mors quam vita
et dixit Dominus putasne bene irasceris tu<CM>
et egressus est Iona de civitate et sedit contra orientem civitatis et fecit sibimet ibi umbraculum et sedebat subter eum in umbra donec videret quid accideret civitati
et praeparavit Dominus Deus hederam et ascendit super caput Ionae ut esset umbra super caput eius et protegeret eum laboraverat enim et laetatus est Iona super hedera laetitia magna
et paravit Deus vermem ascensu diluculo in crastinum et percussit hederam et exaruit
et cum ortus fuisset sol praecepit Dominus vento calido et urenti et percussit sol super caput Ionae et aestuabat et petivit animae suae ut moreretur et dixit melius est mihi mori quam vivere
et dixit Dominus ad Ionam putasne bene irasceris tu super hederam et dixit bene irascor ego usque ad mortem
et dixit Dominus tu doles super hederam in qua non laborasti neque fecisti ut cresceret quae sub una nocte nata est et una nocte periit
et ego non parcam Nineve civitati magnae in qua sunt plus quam centum viginti milia hominum qui nesciunt quid sit inter dexteram et sinistram suam et iumenta multa<CM>
verbum Domini quod factum est ad Micham Morasthiten in diebus Ioatham Ahaz Ezechiae regum Iuda quod vidit super Samariam et Hierusalem
audite populi omnes et adtendat terra et plenitudo eius et sit Dominus Deus vobis in testem Dominus de templo sancto suo
quia ecce Dominus egreditur de loco suo et descendet et calcabit super excelsa terrae
et consumentur montes subtus eum et valles scindentur sicut cera a facie ignis sicut aquae quae decurrunt in praeceps
in scelere Iacob omne istud et in peccatis domus Israhel quod scelus Iacob nonne Samaria et quae excelsa Iudae nonne Hierusalem
et ponam Samariam quasi acervum lapidum in agro cum plantatur vinea et detraham in vallem lapides eius et fundamenta eius revelabo
et omnia sculptilia eius concidentur et omnes mercedes eius conburentur igni et omnia idola eius ponam in perditionem quia de mercedibus meretricis congregata sunt et usque ad mercedem meretricis revertentur<CM>
super hoc plangam et ululabo vadam spoliatus et nudus faciam planctum velut draconum et luctum quasi strutionum
quia desperata est plaga eius quia venit usque ad Iudam tetigit portam populi mei usque ad Hierusalem
in Geth nolite adnuntiare lacrimis ne ploretis in domo Pulveris pulvere vos conspergite
et transite vobis habitatio Pulchra confusa ignominia non est egressa quae habitat in Exitu planctum domus Vicinae accipiet ex vobis quae stetit sibimet
quia infirmata est in bonum quae habitat in Amaritudinibus quia descendit malum a Domino in portam Hierusalem
tumultus quadrigae stuporis habitanti Lachis principium peccati est filiae Sion quia in te inventa sunt scelera Israhel
propterea dabit emissarios super hereditatem Geth domus Mendacii in deceptionem regibus Israhel
adhuc heredem adducam tibi quae habitas in Maresa usque Adollam veniet gloria Israhel
decalvare et tondere super filios deliciarum tuarum dilata calvitium tuum sicut aquila quoniam captivi ducti sunt ex te<CM>
vae qui cogitatis inutile et operamini malum in cubilibus vestris in luce matutina faciunt illud quoniam contra Deum est manus eorum
et concupierunt agros et violenter tulerunt et domos rapuerunt et calumniabantur virum et domum eius virum et hereditatem eius
idcirco haec dicit Dominus ecce ego cogito super familiam istam malum unde non auferetis colla vestra et non ambulabitis superbi quoniam tempus pessimum est
in die illa sumetur super vos parabola et cantabitur canticum cum suavitate dicentium depopulatione vastati sumus pars populi mei commutata est quomodo recedet a me cum revertatur qui regiones nostras dividat
propter hoc non erit tibi mittens funiculum sortis in coetu Domini<CM>
ne loquamini loquentes non stillabit super istos non conprehendet confusio
dicit domus Iacob numquid adbreviatus est spiritus Domini aut tales sunt cogitationes eius nonne verba mea bona sunt cum eo qui recte graditur
et e contrario populus meus in adversarium consurrexit desuper tunica pallium sustulistis eos qui transiebant simpliciter convertistis in bellum
mulieres populi mei eiecistis de domo deliciarum suarum a parvulis earum tulistis laudem meam in perpetuum
surgite et ite quia non habetis hic requiem propter inmunditiam eius corrumpetur putredine pessima
utinam non essem vir habens spiritum et mendacium potius loquerer stillabo tibi in vinum et in ebrietatem et erit super quem stillatur populus iste<CM>
congregatione congregabo Iacob totum te in unum conducam reliquias Israhel pariter ponam illum quasi gregem in ovili quasi pecus in medio caularum tumultuabuntur a multitudine hominum
ascendet enim pandens iter ante eos divident et transibunt portam et egredientur per eam et transibit rex eorum coram eis et Dominus in capite eorum<CM>
et dixi audite principes Iacob et duces domus Israhel numquid non vestrum est scire iudicium
qui odio habetis bonum et diligitis malum qui violenter tollitis pelles eorum desuper eos et carnem eorum desuper ossibus eorum
qui comederunt carnem populi mei et pellem eorum desuper excoriaverunt et ossa eorum confregerunt et conciderunt sicut in lebete et quasi carnem in medio ollae
tunc clamabunt ad Dominum et non exaudiet eos et abscondet faciem suam ab eis in tempore illo sicut nequiter egerunt in adinventionibus suis
haec dicit Dominus super prophetas qui seducunt populum meum qui mordent dentibus suis et praedicant pacem et si quis non dederit in ore eorum quippiam sanctificant super eum proelium
propterea nox vobis pro visione erit et tenebrae vobis pro divinatione et occumbet sol super prophetas et obtenebrabitur super eos dies
et confundentur qui vident visiones et confundentur divini et operient vultus suos omnes quia non est responsum Dei<CM>
verumtamen ego repletus sum fortitudine spiritus Domini iudicio et virtute ut adnuntiem Iacob scelus suum et Israhel peccatum suum
audite haec principes domus Iacob et iudices domus Israhel qui abominamini iudicium et omnia recta pervertitis
qui aedificatis Sion in sanguinibus et Hierusalem in iniquitate
principes eius in muneribus iudicabant et sacerdotes eius in mercede docebant et prophetae eius in pecunia divinabant et super Dominum requiescebant dicentes numquid non Dominus in medio nostrum non venient super nos mala
propter hoc causa vestri Sion quasi ager arabitur et Hierusalem quasi acervus lapidum erit et mons templi in excelsa silvarum<CM>
et in novissimo dierum erit mons domus Domini praeparatus in vertice montium et sublimis super colles et fluent ad eum populi
et properabunt gentes multae et dicent venite ascendamus ad montem Domini et ad domum Dei Iacob et docebit nos de viis suis et ibimus in semitis eius quia de Sion egredietur lex et verbum Domini de Hierusalem
et iudicabit inter populos multos et corripiet gentes fortes usque in longinquum et concident gladios suos in vomeres et hastas suas in ligones non sumet gens adversus gentem gladium et non discent ultra belligerare
et sedebit vir subtus vineam suam et subtus ficum suam et non erit qui deterreat quia os Domini exercituum locutum est
quia omnes populi ambulabunt unusquisque in nomine dei sui nos autem ambulabimus in nomine Domini Dei nostri in aeternum et ultra
in die illa dicit Dominus congregabo claudicantem et eam quam eieceram colligam et quam adflixeram
et ponam claudicantem in reliquias et eam quae laboraverat in gentem robustam et regnabit Dominus super eos in monte Sion ex hoc nunc et usque in aeternum<CM>
et tu turris Gregis nebulosa filiae Sion usque ad te veniet et veniet potestas prima regnum filiae Hierusalem
nunc quare maerore contraheris numquid rex non est tibi aut consiliarius tuus periit quia conprehendit te dolor sicut parturientem
dole et satage filia Sion quasi parturiens quia nunc egredieris de civitate et habitabis in regione et venies usque ad Babylonem ibi liberaberis ibi redimet te Dominus de manu inimicorum tuorum
et nunc congregatae sunt super te gentes multae quae dicunt lapidetur et aspiciat in Sion oculus noster
ipsi autem non cognoverunt cogitationes Domini et non intellexerunt consilium eius quia congregavit eos quasi faenum areae
surge et tritura filia Sion quia cornu tuum ponam ferreum et ungulas tuas ponam aereas et comminues populos multos et interficiam Domino rapinas eorum et fortitudinem eorum Domino universae terrae<CM>
nunc vastaberis filia latronis obsidionem posuerunt super nos in virga percutient maxillam iudicis Israhel
et tu Bethleem Ephrata parvulus es in milibus Iuda ex te mihi egredietur qui sit dominator in Israhel et egressus eius ab initio a diebus aeternitatis
propter hoc dabit eos usque ad tempus in quo parturiens pariet reliquiae fratrum eius convertentur ad filios Israhel
et stabit et pascet in fortitudine Domini in sublimitate nominis Domini Dei sui et convertentur quia nunc magnificabitur usque ad terminos terrae
et erit iste pax Assyrius cum venerit in terram nostram et quando calcaverit in domibus nostris et suscitabimus super eum septem pastores et octo primates homines
et pascent terram Assur in gladio et terram Nemrod in lanceis eius et liberabit ab Assur cum venerit in terram nostram et cum calcaverit in finibus nostris<CM>
et erunt reliquiae Iacob in medio populorum multorum quasi ros a Domino et quasi stillae super herbam quae non expectat virum et non praestolatur filios hominum
et erunt reliquiae Iacob in gentibus in medio populorum multorum quasi leo in iumentis silvarum et quasi catulus leonis in gregibus pecorum qui cum transierit et conculcaverit et ceperit non est qui eruat
exaltabitur manus tua super hostes tuos et omnes inimici tui interibunt
et erit in die illa dicit Dominus auferam equos tuos de medio tui et disperdam quadrigas tuas
et perdam civitates terrae tuae et destruam omnes munitiones tuas
<WTH5-11> et auferam maleficia de manu tua et divinationes non erunt in te
<WTH5-12> et perire faciam sculptilia tua et statuas tuas de medio tui et non adorabis ultra opera manuum tuarum
<WTH5-13> et evellam lucos tuos de medio tui et conteram civitates tuas
<WTH5-14> et faciam in furore et in indignatione ultionem in omnibus gentibus quae non audierunt<CM>
audite quae Dominus loquitur surge contende iudicio adversum montes et audiant colles vocem tuam
audiant montes iudicium Domini et fortia fundamenta terrae quia iudicium Domini cum populo suo et cum Israhel diiudicabitur
populus meus quid feci tibi et quid molestus fui tibi responde mihi
quia eduxi te de terra Aegypti et de domo servientium liberavi te et misi ante faciem tuam Mosen et Aaron et Mariam
populus meus memento quaeso quid cogitaverit Balac rex Moab et quid responderit ei Balaam filius Beor de Setthim usque ad Galgalam ut cognosceret iustitias Domini<CM>
quid dignum offeram Domino curvem genu Deo excelso numquid offeram ei holocaustomata et vitulos anniculos
numquid placari potest Dominus in milibus arietum aut in multis milibus hircorum pinguium numquid dabo primogenitum meum pro scelere meo fructum ventris mei pro peccato animae meae
indicabo tibi o homo quid sit bonum et quid Dominus quaerat a te utique facere iudicium et diligere misericordiam et sollicitum ambulare cum Deo tuo<CM>
vox Domini ad civitatem clamat et salus erit timentibus nomen tuum audite tribus et quis adprobabit illud
adhuc ignis in domo impii thesauri iniquitatis et mensura minor irae plena
numquid iustificabo stateram impiam et saccelli pondera dolosa
in quibus divites eius repleti sunt iniquitate et habitantes in ea loquebantur mendacium et lingua eorum fraudulenta in ore eorum
et ego ergo coepi percutere te perditione super peccatis tuis
tu comedes et non saturaberis et humiliatio tua in medio tui et adprehendes et non salvabis et quos salvaveris in gladium dabo
tu seminabis et non metes tu calcabis olivam et non ungueris oleo et mustum et non bibes vinum
et custodisti praecepta Omri et omne opus domus Achab et ambulasti in voluntatibus eorum ut darem te in perditionem et habitantes in ea in sibilum et obprobrium populi mei portabitis<CM>
vae mihi quia factus sum sicut qui colligit in autumno racemos vindemiae non est botrus ad comedendum praecoquas ficus desideravit anima mea
periit sanctus de terra et rectus in hominibus non est omnes in sanguine insidiantur vir fratrem suum venatur ad mortem
malum manuum suarum dicunt bonum princeps postulat et iudex in reddendo est et magnus locutus est desiderium animae suae et conturbaverunt eam
qui optimus in eis est quasi paliurus et qui rectus quasi spina de sepe dies speculationis tuae visitatio tua venit nunc erit vastitas eorum
nolite credere amico et nolite confidere in duce ab ea quae dormit in sinu tuo custodi claustra oris tui
quia filius contumeliam facit patri filia consurgit adversus matrem suam nurus contra socrum suam inimici hominis domestici eius<CM>
ego autem ad Dominum aspiciam expectabo Deum salvatorem meum audiet me Deus meus
ne laeteris inimica mea super me quia cecidi consurgam cum sedero in tenebris Dominus lux mea est
iram Domini portabo quoniam peccavi ei donec iudicet causam meam et faciat iudicium meum educet me in lucem videbo in iustitiam eius
et aspiciet inimica mea et operietur confusione quae dicit ad me ubi est Dominus Deus tuus oculi mei videbunt in eam nunc erit in conculcationem ut lutum platearum
dies ut aedificentur maceriae tuae in die illa longe fiet lex
in die illa et usque ad te veniet Assur et usque ad civitates munitas et a civitatibus munitis usque ad flumen et ad mare de mari et ad montem de monte
et erit terra in desolationem propter habitatores suos et propter fructum cogitationum eorum<CM>
pasce populum tuum in virga tua gregem hereditatis tuae habitantes solos in saltu in medio Carmeli pascentur Basan et Galaad iuxta dies antiquos
secundum dies egressionis tuae de terra Aegypti ostendam ei mirabilia
videbunt gentes et confundentur super omni fortitudine sua ponent manus super os aures eorum surdae erunt
lingent pulverem sicut serpens velut reptilia terrae proturbabuntur de aedibus suis Dominum Deum nostrum desiderabunt et timebunt te
quis Deus similis tui qui aufers iniquitatem et transis peccatum reliquiarum hereditatis tuae non inmittet ultra furorem suum quoniam volens misericordiam est
revertetur et miserebitur nostri deponet iniquitates nostras et proiciet in profundum maris omnia peccata nostra
dabis veritatem Iacob misericordiam Abraham quae iurasti patribus nostris a diebus antiquis<CM>
onus Nineve liber visionis Naum Helcesei<CM>
Deus aemulator et ulciscens Dominus ulciscens Dominus et habens furorem ulciscens Dominus in hostes suos et irascens ipse inimicis suis
Dominus patiens et magnus fortitudine et mundans non faciet innocentem Dominus in tempestate et turbine viae eius et nebulae pulvis pedum eius
increpans mare et exsiccans illud et omnia flumina ad desertum deducens infirmatus est Basan et Carmelus et flos Libani elanguit
montes commoti sunt ab eo et colles adsolati sunt et contremuit terra a facie eius et orbis et omnes habitantes in eo
ante faciem indignationis eius quis stabit et quis resistet in ira furoris eius indignatio eius effusa est ut ignis et petrae dissolutae sunt ab eo
bonus Dominus et confortans in die tribulationis et sciens sperantes in se
et in diluvio praetereunte consummationem faciet loci eius et inimicos eius persequentur tenebrae<CM>
quid cogitatis contra Dominum consummationem ipse faciet non consurget duplex tribulatio
quia sicut spinae se invicem conplectuntur sic convivium eorum pariter potantium consumentur quasi stipula ariditate plena
ex te exivit cogitans contra Dominum malitiam mente pertractans praevaricationem
haec dicit Dominus si perfecti fuerint et ita plures sic quoque adtondentur et pertransibit adflixi te et non adfligam te ultra
et nunc conteram virgam eius de dorso tuo et vincula tua disrumpam
et praecipiet super te Dominus non seminabitur ex nomine tuo amplius de domo Dei tui interficiam sculptile et conflatile ponam sepulchrum tuum quia inhonoratus es
ecce super montes pedes evangelizantis et adnuntiantis pacem celebra Iuda festivitates tuas et redde vota tua quia non adiciet ultra ut pertranseat in te Belial universus interiit<CM>
ascendit qui dispergat coram te qui custodit obsidionem contemplare viam conforta lumbos robora virtutem valde
quia reddidit Dominus superbiam Iacob sicut superbiam Israhel quia vastatores dissipaverunt eos et propagines eorum corruperunt
clypeus fortium eius ignitus viri exercitus in coccineis igneae habenae currus in die praeparationis eius et agitatores consopiti sunt
in itineribus conturbati sunt quadrigae conlisae sunt in plateis aspectus eorum quasi lampades quasi fulgura discurrentia
recordabitur fortium suorum ruent in itineribus suis velociter ascendent muros eius et praeparabitur umbraculum
portae fluviorum apertae sunt et templum ad solum dirutum
et miles captivus abductus est et ancillae eius minabantur gementes ut columbae murmurantes in cordibus suis
et Nineve quasi piscina aquarum aquae eius ipsi vero fugerunt state state et non est qui revertatur
diripite argentum diripite aurum et non est finis divitiarum ex omnibus vasis desiderabilibus
dissipata et scissa et dilacerata et cor tabescens et dissolutio geniculorum et defectio in cunctis renibus et facies omnium sicut nigredo ollae<CM>
ubi est habitaculum leonum et pascua catulorum leonum ad quam ivit leo ut ingrederetur illuc catulus leonis et non est qui exterreat
leo cepit sufficienter catulis suis et necavit leaenis suis et implevit praeda speluncas suas et cubile suum rapina
ecce ego ad te dicit Dominus exercituum et succendam usque ad fumum quadrigas eius et leunculos tuos comedet gladius et exterminabo de terra praedam tuam et non audietur ultra vox nuntiorum tuorum<CM>
vae civitas sanguinum universa mendacii dilaceratione plena non recedet a te rapina
vox flagelli et vox impetus rotae et equi frementis et quadrigae ferventis equitis ascendentis
et micantis gladii et fulgurantis hastae et multitudinis interfectae et gravis ruinae nec est finis cadaverum et corruent in corporibus suis
propter multitudinem fornicationum meretricis speciosae et gratae et habentis maleficia quae vendidit gentes in fornicationibus suis et familias in maleficiis suis
ecce ego ad te dicit Dominus exercituum et revelabo pudenda tua in facie tua et ostendam gentibus nuditatem tuam et regnis ignominiam tuam
et proiciam super te abominationes et contumeliis te adficiam et ponam te in exemplum
et erit omnis qui viderit te resiliet a te et dicet vastata est Nineve quis commovebit super te caput unde quaeram consolatorem tibi<CM>
numquid melior es ab Alexandria populorum quae habitat in fluminibus aqua in circuitu eius cuius divitiae mare aquae muri eius
Aethiopia fortitudo et Aegyptus et non est finis Africa et Lybies fuerunt in auxilio tuo
sed et ipsa in transmigrationem ducta est in captivitatem parvuli eius elisi sunt in capite omnium viarum et super inclitos eius miserunt sortem et omnes optimates eius confixi sunt in conpedibus
et tu ergo inebriaberis eris despecta et tu quaeres auxilium ab inimico
omnes munitiones tuae sicuti ficus cum grossis suis si concussae fuerint cadent in os comedentis
ecce populus tuus mulieres in medio tui inimicis tuis adapertione pandentur portae terrae tuae devorabit ignis vectes tuos
aquam propter obsidionem hauri tibi extrue munitiones tuas intra in lutum et calca subigens tene laterem
ibi comedet te ignis peribis gladio devorabit te ut bruchus congregare ut bruchus multiplicare ut lucusta
plures fecisti negotiationes tuas quam stellae sunt caeli bruchus expansus est et avolavit
custodes tui quasi lucustae et parvuli tui quasi lucustae lucustarum quae considunt in sepibus in die frigoris sol ortus est et avolaverunt et non est cognitus locus earum ubi fuerint
dormitaverunt pastores tui rex Assur sepelientur principes tui latitavit populus tuus in montibus et non est qui congreget
non est obscura contritio tua pessima est plaga tua omnes qui audierunt auditionem tuam conpresserunt manum super te quia super quem non transiit malitia tua semper<CM>
onus quod vidit Abacuc propheta
usquequo Domine clamabo et non exaudies vociferabor ad te vim patiens et non salvabis
quare ostendisti mihi iniquitatem et laborem videre praeda et iniustitia contra me et factum est iudicium et contradictio potentior
propter hoc lacerata est lex et non pervenit usque ad finem iudicium quia impius praevalet adversus iustum propterea egreditur iudicium perversum<CM>
aspicite in gentibus et videte et admiramini et obstupescite quia opus factum est in diebus vestris quod nemo credet cum narrabitur
quia ecce ego suscitabo Chaldeos gentem amaram et velocem ambulantem super latitudinem terrae ut possideat tabernacula non sua
horribilis et terribilis est ex semet ipsa iudicium et onus eius egredietur
leviores pardis equi eius et velociores lupis vespertinis et diffundentur equites eius equites namque eius de longe venient volabunt quasi aquila festinans ad comedendum
omnes ad praedam venient facies eorum ventus urens et congregabit quasi harenam captivitatem
et ipse de regibus triumphabit et tyranni ridiculi eius erunt ipse super omnem munitionem ridebit et conportabit aggerem et capiet eam
tunc mutabitur spiritus et pertransibit et corruet haec est fortitudo eius dei sui<CM>
numquid non tu a principio Domine Deus meus Sancte meus et non moriemur Domine in iudicium posuisti eum et fortem ut corriperes fundasti eum
mundi sunt oculi tui ne videas malum et respicere ad iniquitatem non poteris quare non respicis super inique agentes et taces devorante impio iustiorem se
et facies homines quasi pisces maris et quasi reptile non habens principem
totum in hamo sublevavit traxit illud in sagena sua et congregavit in rete suo super hoc laetabitur et exultabit
propterea immolabit sagenae suae et sacrificabit reti suo quia in ipsis incrassata est pars eius et cibus eius electus
propter hoc ergo expandit sagenam suam et semper interficere gentes non parcet<CM>
super custodiam meam stabo et figam gradum super munitionem et contemplabor ut videam quid dicatur mihi et quid respondeam ad arguentem me
et respondit mihi Dominus et dixit scribe visum et explana eum super tabulas ut percurrat qui legerit eum
quia adhuc visus procul et apparebit in finem et non mentietur si moram fecerit expecta illum quia veniens veniet et non tardabit
ecce qui incredulus est non erit recta anima eius in semet ipso iustus autem in fide sua vivet<CM>
et quomodo vinum potantem decipit sic erit vir superbus et non decorabitur qui dilatavit quasi infernus animam suam et ipse quasi mors et non adimpletur et congregabit ad se omnes gentes et coacervabit ad se omnes populos
numquid non omnes isti super eum parabolam sument et loquellam enigmatum eius et dicetur vae ei qui multiplicat non sua usquequo et adgravat contra se densum lutum
numquid non repente consurgent qui mordeant te et suscitabuntur lacerantes te et eris in rapinam eis
quia tu spoliasti gentes multas spoliabunt te omnes qui reliqui fuerint de populis propter sanguinem hominis et iniquitatem terrae civitatis et omnium habitantium in ea
vae qui congregat avaritiam malam domui suae ut sit in excelso nidus eius et liberari se putat de manu mali
cogitasti confusionem domui tuae concidisti populos multos et peccavit anima tua
quia lapis de pariete clamabit et lignum quod inter iuncturas aedificiorum est respondebit
vae qui aedificat civitatem in sanguinibus et praeparat urbem in iniquitate
numquid non haec a Domino sunt exercituum laborabunt enim populi in multo igni et gentes in vacuum et deficient
quia replebitur terra ut cognoscat gloriam Domini quasi aquae operientes mare<CM>
vae qui potum dat amico suo mittens fel suum et inebrians ut aspiciat nuditatem eius
repletus est ignominia pro gloria bibe tu quoque et consopire circumdabit te calix dexterae Domini et vomitus ignominiae super gloriam tuam
quia iniquitas Libani operiet te et vastitas animalium deterrebit eos de sanguinibus hominis et iniquitate terrae et civitatis et omnium habitantium in ea
quid prodest sculptile quia sculpsit illud fictor suus conflatile et imaginem falsam quia speravit in figmento fictor eius ut faceret simulacra muta
vae qui dicit ligno expergiscere surge lapidi tacenti numquid ipse docere poterit ecce iste coopertus est auro et argento et omnis spiritus non est in visceribus eius
Dominus autem in templo sancto suo sileat a facie eius omnis terra<CM>
oratio Abacuc prophetae pro ignorationibus
Domine audivi auditionem tuam et timui Domine opus tuum in medio annorum vivifica illud in medio annorum notum facies cum iratus fueris misericordiae recordaberis<CM>
Deus ab austro veniet et Sanctus de monte Pharan semper operuit caelos gloria eius et laudis eius plena est terra
splendor eius ut lux erit cornua in manibus eius ibi abscondita est fortitudo eius
ante faciem eius ibit mors et egredietur diabolus ante pedes eius
stetit et mensus est terram aspexit et dissolvit gentes et contriti sunt montes saeculi incurvati sunt colles mundi ab itineribus aeternitatis eius
pro iniquitate vidi tentoria Aethiopiae turbabuntur pelles terrae Madian
numquid in fluminibus iratus es Domine aut in fluminibus furor tuus vel in mari indignatio tua quia ascendes super equos tuos et quadrigae tuae salvatio
suscitans suscitabis arcum tuum iuramenta tribubus quae locutus es semper fluvios scindes terrae
viderunt te et doluerunt montes gurges aquarum transiit dedit abyssus vocem suam altitudo manus suas levavit
sol et luna steterunt in habitaculo suo in luce sagittarum tuarum ibunt in splendore fulgurantis hastae tuae
in fremitu conculcabis terram in furore obstupefacies gentes
egressus es in salutem populi tui in salutem cum christo tuo percussisti caput de domo impii denudasti fundamentum usque ad collum semper
maledixisti sceptris eius capiti bellatorum eius venientibus ut turbo ad dispergendum me exultatio eorum sicut eius qui devorat pauperem in abscondito
viam fecisti in mari equis tuis in luto aquarum multarum<CM>
audivi et conturbatus est venter meus ad vocem contremuerunt labia mea ingrediatur putredo in ossibus meis et subter me scateat ut requiescam in die tribulationis ut ascendam ad populum accinctum nostrum
ficus enim non florebit et non erit germen in vineis mentietur opus olivae et arva non adferent cibum abscidetur de ovili pecus et non erit armentum in praesepibus
ego autem in Domino gaudebo exultabo in Deo Iesu meo
Dominus Deus fortitudo mea et ponet pedes meos quasi cervorum et super excelsa mea deducet me victori in psalmis canentem<CM>
verbum Domini quod factum est ad Sofoniam filium Chusi filium Godoliae filii Amariae filii Ezechiae in diebus Iosiae filii Amon regis Iuda
congregans congregabo omnia a facie terrae dicit Dominus
congregans hominem et pecus congregans volatile caeli et pisces maris et ruinae impiorum erunt et disperdam homines a facie terrae dicit Dominus
et extendam manum meam super Iudam et super omnes habitantes Hierusalem et disperdam de loco hoc reliquias Baal et nomina aedituorum cum sacerdotibus
et eos qui adorant super tecta militiam caeli et adorant et iurant in Domino et iurant in Melchom
et qui avertuntur de post tergum Domini et qui non quaesierunt Dominum nec investigaverunt eum<CM>
silete a facie Domini Dei quia iuxta est dies Domini quia praeparavit Dominus hostiam sanctificavit vocatos suos
et erit in die hostiae Domini visitabo super principes et super filios regis et super omnes qui induti sunt veste peregrina
et visitabo omnem qui arroganter ingreditur super limen in die illa qui conplent domum Domini Dei sui iniquitate et dolo
et erit in die illa dicit Dominus vox clamoris a porta Piscium et ululatus a secunda et contritio magna a collibus
ululate habitatores pilae conticuit omnis populus Chanaan disperierunt omnes involuti argento
et erit in tempore illo scrutabor Hierusalem in lucernis et visitabo super viros defixos in fecibus suis qui dicunt in cordibus suis non faciet bene Dominus et non faciet male
et erit fortitudo eorum in direptionem et domus eorum in desertum et aedificabunt domos et non habitabunt et plantabunt vineas et non bibent vinum earum<CM>
iuxta est dies Domini magnus iuxta et velox nimis vox diei Domini amara tribulabitur ibi fortis
dies irae dies illa dies tribulationis et angustiae dies calamitatis et miseriae dies tenebrarum et caliginis dies nebulae et turbinis
dies tubae et clangoris super civitates munitas et super angulos excelsos
et tribulabo homines et ambulabunt ut caeci quia Domino peccaverunt et effundetur sanguis eorum sicut humus et corpus eorum sicut stercora
sed et argentum eorum et aurum eorum non poterit liberare eos in die irae Domini in igne zeli eius devorabitur omnis terra quia consummationem cum festinatione faciet cunctis habitantibus terram<CM>
convenite congregamini gens non amabilis
priusquam pariat iussio quasi pulverem transeuntem diem antequam veniat super vos ira furoris Domini antequam veniat super vos dies furoris Domini
quaerite Dominum omnes mansueti terrae qui iudicium eius estis operati quaerite iustum quaerite mansuetum si quo modo abscondamini in die furoris Domini<CM>
quia Gaza destructa erit et Ascalon in desertum Azotum in meridie eicient et Accaron eradicabitur
vae qui habitatis funiculum maris gens perditorum verbum Domini super vos Chanaan terra Philisthinorum et disperdam te ita ut non sit inhabitator
et erit funiculus maris requies pastorum et caulae pecorum
et erit funiculus eius qui remanserit de domo Iuda ibi pascentur in domibus Ascalonis ad vesperam requiescent quia visitabit eos Dominus Deus eorum et avertet captivitatem eorum<CM>
audivi obprobrium Moab et blasphemias filiorum Ammon quae exprobraverunt populo meo et magnificati sunt super terminos eorum
propterea vivo ego dicit Dominus exercituum Deus Israhel quia Moab ut Sodoma erit et filii Ammon quasi Gomorra siccitas spinarum et acervi salis et desertum usque in aeternum reliquiae populi mei diripient illos residui gentis meae possidebunt eos
hoc eis eveniet pro superbia sua quia blasphemaverunt et magnificati sunt super populum Domini exercituum
horribilis Dominus super eos et adtenuabit omnes deos terrae et adorabunt eum vir de loco suo omnes insulae gentium<CM>
sed et vos Aethiopes interfecti gladio meo eritis
et extendet manum suam super aquilonem et perdet Assur et ponet speciosam in solitudinem et in invium et quasi desertum
et accubabunt in medio eius greges omnes bestiae gentium et onocrotalus et ericius in liminibus eius morabuntur vox cantantis in fenestra corvus in superliminari quoniam adtenuabo robur eius
haec est civitas gloriosa habitans in confidentia quae dicebat in corde suo ego sum et extra me non est alia amplius quomodo facta est in desertum cubile bestiae omnis qui transit per eam sibilabit et movebit manum suam<CM>
vae provocatrix et redempta civitas columba
non audivit vocem et non suscepit disciplinam in Domino non est confisa ad Deum suum non adpropiavit
principes eius in medio eius quasi leones rugientes iudices eius lupi vespere non relinquebant in mane
prophetae eius vesani viri infideles sacerdotes eius polluerunt sanctum iniuste egerunt contra legem
Dominus iustus in medio eius non faciet iniquitatem mane mane iudicium suum dabit in luce et non abscondetur nescivit autem iniquus confusionem
disperdi gentes et dissipati sunt anguli earum desertas feci vias eorum dum non est qui transeat desolatae sunt civitates eorum non remanente viro nec ullo habitatore
dixi attamen timebis me suscipies disciplinam et non peribit habitaculum eius propter omnia in quibus visitavi eam verumtamen diluculo surgentes corruperunt omnes cogitationes suas<CM>
quapropter expecta me dicit Dominus in die resurrectionis meae in futurum quia iudicium meum ut congregem gentes et colligam regna ut effundam super eas indignationem meam omnem iram furoris mei in igne enim zeli mei devorabitur omnis terra
quia tunc reddam populis labium electum ut vocent omnes in nomine Domini et serviant ei umero uno
ultra flumina Aethiopiae inde supplices mei filii dispersorum meorum deferent munus mihi
in die illa non confunderis super cunctis adinventionibus tuis quibus praevaricata es in me quia tunc auferam de medio tui magniloquos superbiae tuae et non adicies exaltari amplius in monte sancto meo
et derelinquam in medio tui populum pauperem et egenum et sperabunt in nomine Domini
reliquiae Israhel non facient iniquitatem nec loquentur mendacium et non invenietur in ore eorum lingua dolosa quoniam ipsi pascentur et accubabunt et non erit qui exterreat<CM>
lauda filia Sion iubilate Israhel laetare et exulta in omni corde filia Hierusalem
abstulit Dominus iudicium tuum avertit inimicos tuos rex Israhel Dominus in medio tui non timebis malum ultra
in die illa dicetur Hierusalem noli timere Sion non dissolvantur manus tuae
Dominus Deus tuus in medio tui Fortis ipse salvabit gaudebit super te in laetitia silebit in dilectione tua exultabit super te in laude
nugas qui a lege recesserant congregabo quia ex te erant ut non ultra habeas super eis obprobrium
ecce ego interficiam omnes qui adflixerunt te in tempore illo et salvabo claudicantem et eam quae eiecta fuerat congregabo et ponam eos in laudem et in nomen in omni terra confusionis eorum
in tempore illo quo adducam vos et in tempore quo congregabo vos dabo enim vos in nomen et in laudem omnibus populis terrae cum convertero captivitatem vestram coram oculis vestris dicit Dominus<CM>
in anno secundo Darii regis in mense sexto in die una mensis factum est verbum Domini in manu Aggei prophetae ad Zorobabel filium Salathihel ducem Iuda et ad Iesum filium Iosedech sacerdotem magnum dicens
haec ait Dominus exercituum dicens populus iste dicit nondum venit tempus domus Domini aedificandae
et factum est verbum Domini in manu Aggei prophetae dicens
numquid tempus vobis est ut habitetis in domibus laqueatis et domus ista deserta
et nunc haec dicit Dominus exercituum ponite corda vestra super vias vestras
seminastis multum et intulistis parum comedistis et non estis satiati bibistis et non estis inebriati operuistis vos et non estis calefacti et qui mercedes congregavit misit eas in sacculum pertusum
haec dicit Dominus exercituum ponite corda vestra super vias vestras
ascendite in montem portate lignum et aedificate domum et acceptabilis mihi erit et glorificabor dicit Dominus
respexistis ad amplius et ecce factum est minus et intulistis in domum et exsuflavi illud quam ob causam dicit Dominus exercituum quia domus mea deserta est et vos festinatis unusquisque in domum suam
propter hoc super vos prohibiti sunt caeli ne darent rorem et terra prohibita est ne daret germen suum
et vocavi siccitatem super terram et super montes et super triticum et super vinum et super oleum et quaecumque profert humus et super homines et super iumenta et super omnem laborem manuum<CM>
et audivit Zorobabel filius Salathihel et Iesus filius Iosedech sacerdos magnus et omnes reliquiae populi vocem Dei sui et verba Aggei prophetae sicut misit eum Dominus Deus eorum ad ipsos et timuit populus a facie Domini
et dixit Aggeus nuntius Domini de nuntiis Domini populo dicens ego vobiscum dicit Dominus
et suscitavit Dominus spiritum Zorobabel filii Salathihel ducis Iuda et spiritum Iesu filii Iosedech sacerdotis magni et spiritum reliquorum de omni populo et ingressi sunt et faciebant opus in domo Domini exercituum Dei sui
<WTH2-1> in die vicesima et quarta mensis in sexto mense in anno secundo Darii regis<CM>
<WTH2-2> in septimo mense vicesima et prima mensis factum est verbum Domini in manu Aggei prophetae dicens
<WTH2-3> loquere ad Zorobabel filium Salathihel ducem Iuda et ad Iesum filium Iosedech sacerdotem magnum et ad reliquos populi dicens
<WTH2-4> quis in vobis est derelictus qui vidit domum istam in gloria sua prima et quid vos videtis hanc nunc numquid non ita est quasi non sit in oculis vestris
<WTH2-5> et nunc confortare Zorobabel dicit Dominus et confortare Iesu fili Iosedech sacerdos magne et confortare omnis popule terrae dicit Dominus exercituum et facite quoniam ego vobiscum sum dicit Dominus exercituum
<WTH2-6> verbum quod placui vobiscum cum egrederemini de terra Aegypti et spiritus meus erit in medio vestrum nolite timere
<WTH2-7> quia haec dicit Dominus exercituum adhuc unum modicum est et ego commovebo caelum et terram et mare et aridam
<WTH2-8> et movebo omnes gentes et veniet desideratus cunctis gentibus et implebo domum istam gloria dicit Dominus exercituum
<WTH2-9> meum est argentum et meum est aurum dicit Dominus exercituum
<WTH2-10> magna erit gloria domus istius novissimae plus quam primae dicit Dominus exercituum et in loco isto dabo pacem dicit Dominus exercituum<CM>
<WTH2-11> in vicesima et quarta noni mensis in anno secundo Darii factum est verbum Domini ad Aggeum prophetam dicens
<WTH2-12> haec dicit Dominus exercituum interroga sacerdotes legem dicens
<WTH2-13> si tulerit homo carnem sanctificatam in ora vestimenti sui et tetigerit de summitate eius panem aut pulmentum aut vinum aut oleum aut omnem cibum numquid sanctificabitur respondentes autem sacerdotes dixerunt non
<WTH2-14> et dixit Aggeus si tetigerit pollutus in anima ex omnibus his numquid contaminabitur et responderunt sacerdotes et dixerunt contaminabitur
<WTH2-15> et respondit Aggeus et dixit sic populus iste et sic gens ista ante faciem meam dicit Dominus et sic omne opus manuum eorum et omnia quae obtulerint ibi contaminata erunt
<WTH2-16> et nunc ponite corda vestra a die hac et supra antequam poneretur lapis super lapidem in templo Domini
<WTH2-17> cum accederetis ad acervum viginti modiorum et fierent decem intraretis ad torcular ut exprimeretis quinquaginta lagoenas et fiebant viginti
<WTH2-18> percussi vos vento urente et aurugine et grandine omnia opera manuum vestrarum et non fuit in vobis qui reverteretur ad me dicit Dominus
<WTH2-19> ponite corda vestra ex die ista et in futurum a die vicesima et quarta noni mensis a die qua fundamenta iacta sunt templi Domini ponite super cor vestrum
<WTH2-20> numquid iam semen in germine est et adhuc vinea et ficus et malogranatum et lignum olivae non floruit ex die ista benedicam<CM>
<WTH2-21> et factum est verbum Domini secundo ad Aggeum in vicesima et quarta mensis dicens
<WTH2-22> loquere ad Zorobabel ducem Iuda dicens ego movebo caelum pariter et terram
<WTH2-23> et subvertam solium regnorum et conteram fortitudinem regni gentium et subvertam quadrigam et ascensorem eius et descendent equi et ascensores eorum vir in gladio fratris sui
<WTH2-24> in die illo dicit Dominus exercituum adsumam te Zorobabel fili Salathihel serve meus dicit Dominus et ponam te quasi signaculum quia te elegi dicit Dominus exercituum<CM>
in mense octavo in anno secundo Darii factum est verbum Domini ad Zacchariam filium Barachiae filium Addo prophetam dicens
iratus est Dominus super patres vestros iracundia
et dices ad eos haec dicit Dominus exercituum convertimini ad me ait Dominus exercituum et convertar ad vos dicit Dominus exercituum
ne sitis sicut patres vestri ad quos clamabant prophetae priores dicentes haec dicit Dominus exercituum convertimini de viis vestris malis et cogitationibus vestris pessimis et non audierunt neque adtenderunt ad me dicit Dominus
patres vestri ubi sunt et prophetae numquid in sempiternum vivent
verumtamen verba mea et legitima mea quae mandavi servis meis prophetis numquid non conprehenderunt patres vestros et conversi sunt et dixerunt sicut cogitavit Dominus exercituum facere nobis secundum vias nostras et secundum adinventiones nostras fecit nobis<CM>
in die vicesima et quarta undecimo mense sabath in anno secundo Darii factum est verbum Domini ad Zacchariam filium Barachiae filium Addo prophetam dicens
vidi per noctem et ecce vir ascendens super equum rufum et ipse stabat inter myrteta quae erant in profundo et post eum equi rufi varii et albi
et dixi quid sunt isti domine mi et dixit ad me angelus qui loquebatur in me ego ostendam tibi quid sint haec
et respondit vir qui stabat inter myrteta et dixit isti sunt quos misit Dominus ut perambularent terram
et responderunt angelo Domini qui stabat inter myrteta et dixerunt perambulavimus terram et ecce omnis terra habitatur et quiescit
et respondit angelus Domini et dixit Domine exercituum usquequo tu non misereberis Hierusalem et urbium Iuda quibus iratus es iste septuagesimus annus est
et respondit Dominus angelo qui loquebatur in me verba bona verba consolatoria
et dixit ad me angelus qui loquebatur in me clama dicens haec dicit Dominus exercituum zelatus sum Hierusalem et Sion zelo magno
et ira magna ego irascor super gentes opulentas quia ego iratus sum parum ipsi vero adiuverunt in malum
propterea haec dicit Dominus revertar ad Hierusalem in misericordiis domus mea aedificabitur in ea ait Dominus exercituum et perpendiculum extendetur super Hierusalem
adhuc clama dicens haec dicit Dominus exercituum adhuc affluent civitates meae bonis et consolabitur Dominus adhuc Sion et eliget adhuc Hierusalem<CM>
et levavi oculos meos et vidi et ecce quattuor cornua
et dixi ad angelum qui loquebatur in me quid sunt haec et dixit ad me haec sunt cornua quae ventilaverunt Iudam et Israhel et Hierusalem
et ostendit mihi Dominus quattuor fabros
et dixi quid isti veniunt facere qui ait dicens haec sunt cornua quae ventilaverunt Iudam per singulos viros et nemo eorum levavit caput suum et venerunt isti deterrere ea ut deiciant cornua gentium quae levaverunt cornu super terram Iuda ut dispergerent eam<CM>
et levavi oculos meos et vidi et ecce vir et in manu eius funiculus mensorum
et dixi quo tu vadis et dixit ad me ut metiar Hierusalem et videam quanta sit latitudo eius et quanta longitudo eius
et ecce angelus qui loquebatur in me egrediebatur et angelus alius egrediebatur in occursum eius
et dixit ad eum curre loquere ad puerum istum dicens absque muro habitabitur Hierusalem prae multitudine hominum et iumentorum in medio eius
et ego ero ei ait Dominus murus ignis in circuitu et in gloria ero in medio eius<CM>
o o fugite de terra aquilonis dicit Dominus quoniam in quattuor ventos caeli dispersi vos dicit Dominus
o Sion fuge quae habitas apud filiam Babylonis
quia haec dicit Dominus exercituum post gloriam misit me ad gentes quae spoliaverunt vos qui enim tetigerit vos tangit pupillam oculi eius
quia ecce ego levo manum meam super eos et erunt praedae his qui serviebant sibi et cognoscetis quia Dominus exercituum misit me<CM>
lauda et laetare filia Sion quia ecce ego venio et habitabo in medio tui ait Dominus
et adplicabuntur gentes multae ad Dominum in die illa et erunt mihi in populum et habitabo in medio tui et scies quia Dominus exercituum misit me ad te
et possidebit Dominus Iudam partem suam in terra sanctificata et eliget adhuc Hierusalem
sileat omnis caro a facie Domini quia consurrexit de habitaculo sancto suo<CM>
et ostendit mihi Iesum sacerdotem magnum stantem coram angelo Domini et Satan stabat a dextris eius ut adversaretur ei
et dixit Dominus ad Satan increpet Dominus in te Satan et increpet Dominus in te qui elegit Hierusalem numquid non iste torris est erutus de igne
et Iesus erat indutus vestibus sordidis et stabat ante faciem angeli
qui respondit et ait ad eos qui stabant coram se dicens auferte vestimenta sordida ab eo et dixit ad eum ecce abstuli a te iniquitatem tuam et indui te mutatoriis
et dixit ponite cidarim mundam super caput eius et posuerunt cidarim mundam super caput eius et induerunt eum vestibus et angelus Domini stabat
et contestabatur angelus Domini Iesum dicens
haec dicit Dominus exercituum si in viis meis ambulaveris et custodiam meam custodieris tu quoque iudicabis domum meam et custodies atria mea et dabo tibi ambulantes de his qui nunc hic adsistunt<CM>
audi Iesu sacerdos magne tu et amici tui qui habitant coram te quia viri portendentes sunt ecce enim ego adducam servum meum orientem
quia ecce lapis quem dedi coram Iesu super lapidem unum septem oculi sunt ecce ego celabo sculpturam eius ait Dominus exercituum et auferam iniquitatem terrae illius in die una
in die illa dicit Dominus exercituum vocabit vir amicum suum subter vineam et subter ficum<CM>
et reversus est angelus qui loquebatur in me et suscitavit me quasi virum qui suscitatur de somno suo
et dixit ad me quid tu vides et dixi vidi et ecce candelabrum aureum totum et lampas eius super caput ipsius et septem lucernae eius super illud septem et septem infusoria lucernis quae erant super caput illius
et duae olivae super illud una a dextris lampadis et una a sinistris eius
et respondi et aio ad angelum qui loquebatur in me dicens quid sunt haec domine mi
et respondit angelus qui loquebatur in me et dixit ad me numquid nescis quid sunt haec et dixi non domine mi
et respondit et ait ad me dicens hoc est verbum Domini ad Zorobabel dicens non in exercitu nec in robore sed in spiritu meo dicit Dominus exercituum
quis tu mons magne coram Zorobabel in planum et educet lapidem primarium et exaequabit gratiam gratiae eius
et factum est verbum Domini ad me dicens
manus Zorobabel fundaverunt domum istam et manus eius perficient eam et scietis quia Dominus exercituum misit me ad vos
quis enim despexit dies parvos et laetabuntur et videbunt lapidem stagneum in manu Zorobabel septem isti oculi Domini qui discurrunt in universa terra<CM>
et respondi et dixi ad eum quid sunt duae olivae istae ad dextram candelabri et ad sinistram eius
et respondi secundo et dixi ad eum quid sunt duae spicae olivarum quae sunt iuxta duo rostra aurea in quibus sunt suffusoria ex auro
et ait ad me dicens numquid nescis quid sunt haec et dixi non domine
et dixit isti duo filii olei qui adsistunt Dominatori universae terrae<CM>
et conversus sum et levavi oculos meos et vidi et ecce volumen volans
et dixit ad me quid tu vides et dixi ego video volumen volans longitudo eius viginti cubitorum et latitudo eius decem cubitorum
et dixit ad me haec est maledictio quae egreditur super faciem omnis terrae quia omnis fur sicut ibi scriptum est iudicabitur et omnis iurans ex hoc similiter iudicabitur
educam illud dicit Dominus exercituum et veniet ad domum furis et ad domum iurantis in nomine meo mendaciter et commorabitur in medio domus eius et consumet eam et ligna eius et lapides eius<CM>
et egressus est angelus qui loquebatur in me et dixit ad me leva oculos tuos et vide quid est hoc quod egreditur
et dixi quidnam est et ait haec est amphora egrediens et dixit haec est oculus eorum in universa terra
et ecce talentum plumbi portabatur et ecce mulier una sedens in medio amphorae
et dixit haec est impietas et proiecit eam in medio amphorae et misit massam plumbeam in os eius
et levavi oculos meos et vidi et ecce duae mulieres egredientes et spiritus in alis earum et habebant alas quasi alas milvi et levaverunt amphoram inter terram et caelum
et dixi ad angelum qui loquebatur in me quo istae deferunt amphoram
et dixit ad me ut aedificetur ei domus in terra Sennaar et stabiliatur et ponatur ibi super basem suam<CM>
et conversus sum et levavi oculos meos et vidi et ecce quattuor quadrigae egredientes de medio duorum montium et montes montes aerei
in quadriga prima equi rufi et in quadriga secunda equi nigri
et in quadriga tertia equi albi et in quadriga quarta equi varii fortes
et respondi et dixi ad angelum qui loquebatur in me quid sunt haec domine mi
et respondit angelus et ait ad me isti sunt quattuor venti caeli qui egrediuntur ut stent coram Dominatore omnis terrae
in quo erant equi nigri egrediebantur in terra aquilonis et albi egressi sunt post eos et varii egressi sunt ad terram austri
qui autem erant robustissimi exierunt et quaerebant ire et discurrere per omnem terram et dixit ite perambulate terram et perambulaverunt terram
et vocavit me et locutus est ad me dicens ecce qui egrediuntur in terram aquilonis requiescere fecerunt spiritum meum in terra aquilonis<CM>
et factum est verbum Domini ad me dicens
sume a transmigratione ab Oldai et a Tobia et ab Idaia et venies tu in die illa et intrabis domum Iosiae filii Sofoniae qui venerunt de Babylone
et sumes argentum et aurum et facies coronas et pones in capite Iesu filii Iosedech sacerdotis magni
et loqueris ad eum dicens haec ait Dominus exercituum dicens ecce vir Oriens nomen eius et subter eum orietur et aedificabit templum Domino
et ipse extruet templum Domino et ipse portabit gloriam et sedebit et dominabitur super solio suo et erit sacerdos super solio suo et consilium pacis erit inter duos illos
et coronae erunt Helem et Tobiae et Idaiae et Hen filio Sofoniae memoriale in templo Domini
et qui procul sunt venient et aedificabunt in templo Domini et scietis quia Dominus exercituum misit me ad vos erit autem hoc si auditu audieritis vocem Domini Dei vestri<CM>
et factum est in anno quarto Darii regis factum est verbum Domini ad Zacchariam in quarta mensis noni qui est casleu
et miserunt ad domum Dei Sarasar et Rogomelech et viri qui erant cum eo ad deprecandam faciem Domini
ut dicerent sacerdotibus domus Domini exercituum et prophetis loquentes numquid flendum mihi est in mense quinto vel sanctificare me debeo sicuti feci iam multis annis
et factum est verbum Domini exercituum ad me dicens
loquere ad omnem populum terrae et ad sacerdotes dicens cum ieiunaretis et plangeretis in quinto et septimo per hos septuaginta annos numquid ieiunium ieiunastis mihi
et cum comedistis et cum bibistis numquid non vobis comedistis et vobismet ipsis bibistis
numquid non sunt verba quae locutus est Dominus in manu prophetarum priorum cum adhuc Hierusalem habitaretur et esset opulenta ipsa et urbes in circuitu eius et ad austrum et in campestribus habitaretur<CM>
et factum est verbum Domini ad Zacchariam dicens
haec ait Dominus exercituum dicens iudicium verum iudicate et misericordiam et miserationes facite unusquisque cum fratre suo
et viduam et pupillum et advenam et pauperem nolite calumniari et malum vir fratri suo non cogitet in corde suo
et noluerunt adtendere et verterunt scapulam recedentem et aures suas adgravaverunt ne audirent
et cor suum posuerunt adamantem ne audirent legem et verba quae misit Dominus exercituum in spiritu suo per manum prophetarum priorum et facta est indignatio magna a Domino exercituum
et factum est sicut locutus est et non audierunt sic clamabunt et non exaudiam dicit Dominus exercituum
et dispersi eos per omnia regna quae nesciunt et terra desolata est ab eis eo quod non esset transiens et revertens et posuerunt terram desiderabilem in desertum<CM>
et factum est verbum Domini exercituum dicens
haec dicit Dominus exercituum zelatus sum Sion zelo magno et indignatione magna zelatus sum eam
haec dicit Dominus exercituum reversus sum ad Sion et habitabo in medio Hierusalem et vocabitur Hierusalem civitas veritatis et mons Domini exercituum mons sanctificatus
haec dicit Dominus exercituum adhuc habitabunt senes et anus in plateis Hierusalem et viri baculus in manu eius prae multitudine dierum
et plateae civitatis conplebuntur infantibus et puellis ludentibus in plateis eius
haec dicit Dominus exercituum si difficile videbitur in oculis reliquiarum populi huius in diebus illis numquid in oculis meis difficile erit dicit Dominus exercituum
haec dicit Dominus exercituum ecce ego salvabo populum meum de terra orientis et de terra occasus solis
et adducam eos et habitabunt in medio Hierusalem et erunt mihi in populum et ego ero eis in Deum in veritate et iustitia<CM>
haec dicit Dominus exercituum confortentur manus vestrae qui auditis in diebus his sermones istos per os prophetarum in die qua fundata est domus Domini exercituum ut templum aedificaretur
siquidem ante dies illos merces hominum non erat nec merces iumentorum erat neque introeunti et exeunti erat pax prae tribulatione et dimisi omnes homines unumquemque contra proximum suum
nunc autem non iuxta dies priores ego faciam reliquiis populi huius dicit Dominus exercituum
sed semen pacis erit vinea dabit fructum suum et terra dabit germen suum et caeli dabunt rorem suum et possidere faciam reliquias populi huius universa haec
et erit sicut eratis maledictio in gentibus domus Iuda et domus Israhel sic salvabo vos et eritis benedictio nolite timere confortentur manus vestrae
quia haec dicit Dominus exercituum sicut cogitavi ut adfligerem vos cum ad iracundiam provocassent patres vestri me dicit Dominus
et non sum misertus sic conversus cogitavi in diebus istis ut benefaciam Hierusalem et domui Iuda nolite timere
haec sunt ergo verba quae facietis loquimini veritatem unusquisque cum proximo suo veritatem et iudicium pacis iudicate in portis vestris
et unusquisque malum contra amicum suum ne cogitetis in cordibus vestris et iuramentum mendax ne diligatis omnia enim haec sunt quae odi dicit Dominus<CM>
et factum est verbum Domini exercituum ad me dicens
haec dicit Dominus exercituum ieiunium quarti et ieiunium quinti et ieiunium septimi et ieiunium decimi erit domui Iuda in gaudium et in laetitiam et in sollemnitates praeclaras veritatem tantum et pacem diligite
haec dicit Dominus exercituum usquequo veniant populi et habitent in civitatibus multis
et vadant habitatores unus ad alterum dicentes eamus et deprecemur faciem Domini et quaeramus Dominum exercituum vadam etiam ego
et venient populi multi et gentes robustae ad quaerendum Dominum exercituum in Hierusalem et deprecandam faciem Domini
haec dicit Dominus exercituum in diebus illis in quibus adprehendent decem homines ex omnibus linguis gentium et adprehendent fimbriam viri iudaei dicentes ibimus vobiscum audivimus enim quoniam Deus vobiscum est<CM>
onus verbi Domini in terra Adrach et Damasci requiei eius quia Domini est oculus hominis et omnium tribuum Israhel
Emath quoque in terminis eius et Tyrus et Sidon adsumpserunt quippe sibi sapientiam valde
et aedificavit Tyrus munitionem suam et coacervavit argentum quasi humum et aurum ut lutum platearum
ecce Dominus possidebit eam et percutiet in mari fortitudinem eius et haec igni devorabitur
videbit Ascalon et timebit et Gaza et dolebit nimis et Accaron quoniam confusa est spes eius et peribit rex de Gaza et Ascalon non habitabitur
et sedebit separator in Azoto et disperdam superbiam Philisthinorum
et auferam sanguinem eius de ore eius et abominationes eius de medio dentium eius et relinquetur etiam ipse Deo nostro et erit quasi dux in Iuda et Accaron quasi Iebuseus
et circumdabo domum meam ex his qui militant mihi euntes et revertentes et non transibit super eos ultra exactor quia nunc vidi in oculis meis<CM>
exulta satis filia Sion iubila filia Hierusalem ecce rex tuus veniet tibi iustus et salvator ipse pauper et ascendens super asinum et super pullum filium asinae
et disperdam quadrigam ex Ephraim et equum de Hierusalem et dissipabitur arcus belli et loquetur pacem gentibus et potestas eius a mari usque ad mare et a fluminibus usque ad fines terrae
tu quoque in sanguine testamenti tui emisisti vinctos tuos de lacu in quo non est aqua<CM>
convertimini ad munitionem vincti spei hodie quoque adnuntians duplicia reddam tibi
quoniam extendi mihi Iudam quasi arcum implevi Ephraim et suscitabo filios tuos Sion super filios tuos Graecia et ponam te quasi gladium fortium
et Dominus Deus super eos videbitur et exibit ut fulgur iaculum eius et Dominus Deus in tuba canet et vadet in turbine austri
Dominus exercituum proteget eos et devorabunt et subicient lapidibus fundae et bibentes inebriabuntur quasi vino et replebuntur ut fialae et quasi cornua altaris
et salvabit eos Dominus Deus eorum in die illa ut gregem populi sui quia lapides sancti elevantur super terram eius
quid enim bonum eius est et quid pulchrum eius nisi frumentum electorum et vinum germinans virgines<CM>
petite a Domino pluviam in tempore serotino et Dominus faciet nives et pluviam imbris dabit eis singulis herbam in agro
quia simulacra locuta sunt inutile et divini viderunt mendacium et somniatores frustra locuti sunt vane consolabantur idcirco abducti sunt quasi grex adfligentur quia non est eis pastor
super pastores iratus est furor meus et super hircos visitabo quia visitavit Dominus exercituum gregem suum domum Iuda et posuit eos quasi equum gloriae suae in bello
ex ipso angulus ex ipso paxillus ex ipso arcus proelii ex ipso egredietur omnis exactor simul<CM>
et erunt quasi fortes conculcantes lutum viarum in proelio et bellabunt quia Dominus cum eis et confundentur ascensores equorum
et confortabo domum Iuda et domum Ioseph salvabo et convertam eos quia miserebor eorum et erunt sicut fuerunt quando non proieceram eos ego enim Dominus Deus eorum et exaudiam eos
et erunt quasi fortes Ephraim et laetabitur cor eorum quasi a vino et filii eorum videbunt et laetabuntur et exultabit cor eorum in Domino
sibilabo eis et congregabo illos quia redemi eos et multiplicabo eos sicut ante fuerant multiplicati
et seminabo eos in populis et de longe recordabuntur mei et vivent cum filiis suis et revertentur
et reducam eos de terra Aegypti et de Assyriis congregabo eos et ad terram Galaad et Libani adducam eos et non invenietur eis locus
et transibit in maris freto et percutiet in mari fluctus et confundentur omnia profunda Fluminis et humiliabitur superbia Assur et sceptrum Aegypti recedet
confortabo eos in Domino et in nomine eius ambulabunt dicit Dominus<CM>
aperi Libane portas tuas et comedat ignis cedros tuas
ulula abies quia cecidit cedrus quoniam magnifici vastati sunt ululate quercus Basan quoniam succisus est saltus munitus
vox ululatus pastorum quia vastata est magnificentia eorum vox rugitus leonum quoniam vastata est superbia Iordanis<CM>
haec dicit Dominus Deus meus pasce pecora occisionis
quae qui possederant occidebant et non dolebant et vendebant ea dicentes benedictus Dominus divites facti sumus et pastores eorum non parcebant eis
et ego non parcam ultra super habitantes terram dicit Dominus ecce ego tradam homines unumquemque in manu proximi sui et in manu regis sui et concident terram et non eruam de manu eorum
et pascam pecus occisionis propter hoc o pauperes gregis et adsumpsi mihi duas virgas unam vocavi Decorem et alteram vocavi Funiculos et pavi gregem
et succidi tres pastores in mense uno et contracta est anima mea in eis siquidem anima eorum variavit in me
et dixi non pascam vos quod moritur moriatur et quod succiditur succidatur et reliqui vorent unusquisque carnem proximi sui
et tuli virgam meam quae vocabatur Decus et abscidi eam ut irritum facerem foedus meum quod percussi cum omnibus populis
et in irritum deductum est in die illa et cognoverunt sic pauperes gregis qui custodiunt mihi quia verbum Domini est
et dixi ad eos si bonum est in oculis vestris adferte mercedem meam et si non quiescite et adpenderunt mercedem meam triginta argenteos
et dixit Dominus ad me proice illud ad statuarium decorum pretium quod adpretiatus sum ab eis et tuli triginta argenteos et proieci illos in domo Domini ad statuarium
et praecidi virgam meam secundam quae appellabatur Funiculus ut dissolverem germanitatem inter Iudam et inter Israhel<CM>
et dixit Dominus ad me adhuc sume tibi vasa pastoris stulti
quia ecce ego suscitabo pastorem in terra qui derelicta non visitabit dispersum non quaeret et contritum non sanabit et id quod stat non enutriet et carnes pinguium comedet et ungulas eorum dissolvet
o pastor et idolum derelinquens gregem gladius super brachium eius et super oculum dextrum eius brachium eius ariditate siccabitur et oculus dexter eius tenebrescens obscurabitur<CM>
onus verbi Domini super Israhel dixit Dominus extendens caelum et fundans terram et fingens spiritum hominis in eo
ecce ego ponam Hierusalem superliminare crapulae omnibus populis in circuitu sed et Iuda erit in obsidione contra Hierusalem
et erit in die illa ponam Hierusalem lapidem oneris cunctis populis omnes qui levabunt eam concisione lacerabuntur et colligentur adversum eam omnia regna terrae
in die illa dicit Dominus percutiam omnem equum in stuporem et ascensorem eius in amentiam et super domum Iuda aperiam oculos meos et omnem equum populorum percutiam in caecitate
et dicent duces Iuda in corde suo confortentur mihi habitatores Hierusalem in Domino exercituum Deo eorum
in die illo ponam duces Iuda sicut caminum ignis in lignis et sicut facem ignis in faeno et devorabunt ad dextram et ad sinistram omnes populos in circuitu et habitabitur Hierusalem rursum in loco suo in Hierusalem
et salvabit Dominus tabernacula Iuda sicut in principio ut non magnifice glorietur domus David et gloria habitantium Hierusalem contra Iudam
in die illo proteget Dominus habitatores Hierusalem et erit qui offenderit ex eis in die illa quasi David et domus David quasi Dei sicut angelus Domini in conspectu eius<CM>
et erit in die illa quaeram conterere omnes gentes quae veniunt contra Hierusalem
et effundam super domum David et super habitatores Hierusalem spiritum gratiae et precum et aspicient ad me quem confixerunt et plangent eum planctu quasi super unigenitum et dolebunt super eum ut doleri solet in morte primogeniti
in die illa magnus erit planctus in Hierusalem sicut planctus Adadremmon in campo Mageddon
et planget terra familiae et familiae seorsum familiae domus David seorsum et mulieres eorum seorsum
familiae domus Nathan seorsum et mulieres eorum seorsum familiae domus Levi seorsum et mulieres eorum seorsum familiae Semei seorsum et mulieres eorum seorsum
omnes familiae reliquae familiae et familiae seorsum et mulieres eorum seorsum<CM>
in die illa erit fons patens domus David et habitantibus Hierusalem in ablutionem peccatoris et menstruatae
et erit in die illa dicit Dominus exercituum disperdam nomina idolorum de terra et non memorabuntur ultra et prophetas et spiritum inmundum auferam de terra
et erit cum prophetaverit quispiam ultra dicent ei pater eius et mater eius qui genuerunt eum non vives quia mendacium locutus es in nomine Domini et configent eum pater eius et mater eius genitores eius cum prophetaverit
et erit in die illa confundentur prophetae unusquisque ex visione sua cum prophetaverit nec operientur pallio saccino ut mentiantur
sed dicet non sum propheta homo agricola ego sum quoniam Adam exemplum meum ab adulescentia mea
et dicetur ei quid sunt plagae istae in medio manuum tuarum et dicet his plagatus sum in domo eorum qui diligebant me<CM>
framea suscitare super pastorem meum et super virum coherentem mihi dicit Dominus exercituum percute pastorem et dispergantur oves et convertam manum meam ad parvulos
et erunt in omni terra dicit Dominus partes duae in ea disperdentur et deficient et tertia pars relinquetur in ea
et ducam tertiam partem per ignem et uram eas sicut uritur argentum et probabo eos sicut probatur aurum ipse vocabit nomen meum et ego exaudiam eum dicam populus meus es et ipse dicet Dominus Deus meus<CM>
ecce dies veniunt Domini et dividentur spolia tua in medio tui
et congregabo omnes gentes ad Hierusalem in proelium et capietur civitas et vastabuntur domus et mulieres violabuntur et egredietur media pars civitatis in captivitatem et reliquum populi non auferetur ex urbe
et egredietur Dominus et proeliabitur contra gentes illas sicut proeliatus est in die certaminis
et stabunt pedes eius in die illa super montem Olivarum qui est contra Hierusalem ad orientem et scindetur mons Olivarum ex media parte sui ad orientem et occidentem praerupto grandi valde et separabitur medium montis ad aquilonem et medium eius ad meridiem
et fugietis ad vallem montium meorum quoniam coniungetur vallis montium usque ad proximum et fugietis sicut fugistis a facie terraemotus in diebus Oziae regis Iuda et veniet Dominus Deus meus omnesque sancti cum eo
et erit in die illa non erit lux sed frigus et gelu
et erit dies una quae nota est Domino non dies neque nox et in tempore vesperae erit lux<CM>
et erit in die illa exibunt aquae vivae de Hierusalem medium earum ad mare orientale et medium earum ad mare novissimum in aestate et in hieme erunt
et erit Dominus rex super omnem terram in die illa erit Dominus unus et erit nomen eius unum
et revertetur omnis terra usque ad desertum de colle Remmon ad austrum Hierusalem et exaltabitur et habitabit in loco suo a porta Beniamin usque ad locum portae Prioris usque ad portam Angulorum et a turre Ananehel usque ad torcularia regis
et habitabunt in ea et anathema non erit amplius sed sedebit Hierusalem secura
et haec erit plaga qua percutiet Dominus omnes gentes quae pugnaverunt adversus Hierusalem tabescet caro uniuscuiusque stantis super pedes suos et oculi eius contabescent in foraminibus suis et lingua eorum contabescet in ore suo
in die illo erit tumultus Domini magnus in eis et adprehendet vir manum proximi sui et conseretur manus eius super manum proximi sui
sed et Iudas pugnabit adversus Hierusalem et congregabuntur divitiae omnium gentium in circuitu aurum et argentum et vestes multae satis
et sic erit ruina equi et muli cameli et asini et omnium iumentorum quae fuerint in castris illis sicut ruina haec<CM>
et omnes qui reliqui fuerint de universis gentibus quae venerint contra Hierusalem ascendent ab anno in annum ut adorent regem Dominum exercituum et celebrent festivitatem tabernaculorum
et erit qui non ascenderit de familiis terrae ad Hierusalem ut adoret regem Dominum exercituum non erit super eos imber
quod si et familia Aegypti non ascenderit et non venerit nec super eos erit sed erit ruina qua percutiet Dominus omnes gentes quae non ascenderint ad celebrandam festivitatem tabernaculorum
hoc erit peccatum Aegypti et hoc peccatum omnium gentium quae non ascenderint ad celebrandam festivitatem tabernaculorum
in die illo erit quod super frenum equi est sanctum Domino et erunt lebetes in domo Domini quasi fialae coram altari
et erit omnis lebes in Hierusalem et in Iuda sanctificatus Domino exercituum et venient omnes immolantes et sument ex eis et coquent in eis et non erit mercator ultra in domo Domini exercituum in die illo<CM>
onus verbi Domini ad Israhel in manu Malachi
dilexi vos dicit Dominus et dixistis in quo dilexisti nos nonne frater erat Esau Iacob dicit Dominus et dilexi Iacob
Esau autem odio habui et posui montes eius in solitudinem et hereditatem eius in dracones deserti
quod si dixerit Idumea destructi sumus sed revertentes aedificabimus quae deserta sunt haec dicit Dominus exercituum isti aedificabunt et ego destruam et vocabuntur Termini impietatis et Populus cui iratus est Dominus usque in aeternum
et oculi vestri videbunt et vos dicetis magnificetur Dominus super terminum Israhel<CM>
filius honorat patrem et servus dominum suum si ergo pater ego sum ubi est honor meus et si dominus ego sum ubi est timor meus dicit Dominus exercituum ad vos o sacerdotes qui despicitis nomen meum et dixistis in quo despeximus nomen tuum
offertis super altare meum panem pollutum et dicitis in quo polluimus te in eo quod dicitis mensa Domini despecta est
si offeratis caecum ad immolandum nonne malum est et si offeratis claudum et languidum nonne malum est offer illud duci tuo si placuerit ei aut si susceperit faciem tuam dicit Dominus exercituum
et nunc deprecamini vultum Dei ut misereatur vestri de manu enim vestra factum est hoc si quo modo suscipiat facies vestras dicit Dominus exercituum
quis est in vobis qui claudat ostia et incendat altare meum gratuito non est mihi voluntas in vobis dicit Dominus exercituum et munus non suscipiam de manu vestra
ab ortu enim solis usque ad occasum magnum est nomen meum in gentibus et in omni loco sacrificatur et offertur nomini meo oblatio munda quia magnum nomen meum in gentibus dicit Dominus exercituum
et vos polluistis illud in eo quod dicitis mensa Domini contaminata est et quod superponitur contemptibile est cum igni qui illud devorat
et dixistis ecce de labore et exsuflastis illud dicit Dominus exercituum et intulistis de rapinis claudum et languidum et intulistis munus numquid suscipiam illud de manu vestra dicit Dominus
maledictus dolosus qui habet in grege suo masculum et votum faciens immolat debile Domino quia rex magnus ego dicit Dominus exercituum et nomen meum horribile in gentibus<CM>
et nunc ad vos mandatum hoc o sacerdotes
si nolueritis audire et si nolueritis ponere super cor ut detis gloriam nomini meo ait Dominus exercituum mittam in vos egestatem et maledicam benedictionibus vestris et maledicam illis quoniam non posuistis super cor
ecce ego proiciam vobis brachium et dispergam super vultum vestrum stercus sollemnitatum vestrarum et adsumet vos secum
et scietis quia misi ad vos mandatum istud ut esset pactum meum cum Levi dicit Dominus exercituum
pactum meum fuit cum eo vitae et pacis et dedi ei timorem et timuit me et a facie nominis mei pavebat
lex veritatis fuit in ore eius et iniquitas non est inventa in labiis eius in pace et in aequitate ambulavit mecum et multos avertit ab iniquitate
labia enim sacerdotis custodient scientiam et legem requirent ex ore eius quia angelus Domini exercituum est
vos autem recessistis de via et scandalizastis plurimos in lege irritum fecistis pactum Levi dicit Dominus exercituum
propter quod et ego dedi vos contemptibiles et humiles omnibus populis sicut non servastis vias meas et accepistis faciem in lege<CM>
numquid non pater unus omnium nostrum numquid non Deus unus creavit nos quare ergo despicit unusquisque nostrum fratrem suum violans pactum patrum nostrorum
transgressus est Iuda et abominatio facta est in Israhel et in Hierusalem quia contaminavit Iudas sanctificationem Domini quam dilexit et habuit filiam dei alieni
disperdat Dominus virum qui fecerit hoc magistrum et discipulum de tabernaculis Iacob et offerentem munus Domino exercituum
et hoc rursum fecistis operiebatis lacrimis altare Domini fletu et mugitu ita ut ultra non respiciam ad sacrificium nec accipiam placabile quid de manu vestra
et dixistis quam ob causam quia Dominus testificatus est inter te et uxorem pubertatis tuae quam tu despexisti et haec particeps tua et uxor foederis tui
nonne unus fecit et residuum spiritus eius est et quid unus quaerit nisi semen Dei custodite ergo spiritum vestrum et uxorem adulescentiae tuae noli despicere
cum odio habueris dimitte dicit Dominus Deus Israhel operiet autem iniquitas vestimentum eius dicit Dominus exercituum custodite spiritum vestrum et nolite despicere
laborare fecistis Dominum in sermonibus vestris et dixistis in quo eum fecimus laborare in eo cum diceretis omnis qui facit malum bonus est in conspectu Domini et tales ei placent aut certe ubi est Deus iudicii<CM>
ecce ego mittam angelum meum et praeparabit viam ante faciem meam et statim veniet ad templum suum dominator quem vos quaeritis et angelus testamenti quem vos vultis ecce venit dicit Dominus exercituum
et quis poterit cogitare diem adventus eius et quis stabit ad videndum eum ipse enim quasi ignis conflans et quasi herba fullonum
et sedebit conflans et emundans argentum et purgabit filios Levi et colabit eos quasi aurum et quasi argentum et erunt Domino offerentes sacrificia in iustitia
et placebit Domino sacrificium Iuda et Hierusalem sicut dies saeculi et sicut anni antiqui
et accedam ad vos in iudicio et ero testis velox maleficis et adulteris et periuris et qui calumniantur mercedem mercennarii viduas et pupillos et opprimunt peregrinum nec timuerunt me dicit Dominus exercituum
ego enim Dominus et non mutor et vos filii Iacob non estis consumpti<CM>
a diebus enim patrum vestrorum recessistis a legitimis meis et non custodistis revertimini ad me et revertar ad vos dicit Dominus exercituum et dixistis in quo revertemur
si adfiget homo Deum quia vos configitis me et dixistis in quo confiximus te in decimis et in primitivis
et in penuria vos maledicti estis et me vos configitis gens tota
inferte omnem decimam in horreum et sit cibus in domo mea et probate me super hoc dicit Dominus si non aperuero vobis cataractas caeli et effudero vobis benedictionem usque ad abundantiam
et increpabo pro vobis devorantem et non corrumpet fructum terrae vestrae nec erit sterilis vinea in agro dicit Dominus exercituum
et beatos vos dicent omnes gentes eritis enim vos terra desiderabilis dicit Dominus exercituum<CM>
invaluerunt super me verba vestra dicit Dominus
et dixistis quid locuti sumus contra te dixistis vanus est qui servit Deo et quod emolumentum quia custodivimus praecepta eius et quia ambulavimus tristes coram Domino exercituum
ergo nunc beatos dicimus arrogantes siquidem aedificati sunt facientes impietatem et temptaverunt Deum et salvi facti sunt
tunc locuti sunt timentes Deum unusquisque cum proximo suo et adtendit Dominus et audivit et scriptus est liber monumenti coram eo timentibus Dominum et cogitantibus nomen eius
et erunt mihi ait Dominus exercituum in die qua ego facio in peculium et parcam eis sicut parcit vir filio suo servienti sibi
et convertemini et videbitis quid sit inter iustum et impium et inter servientem Deo et non servientem ei<CM>
ecce enim dies veniet succensa quasi caminus et erunt omnes superbi et omnes facientes impietatem stipula et inflammabit eos dies veniens dicit Dominus exercituum quae non relinquet eis radicem et germen
et orietur vobis timentibus nomen meum sol iustitiae et sanitas in pinnis eius et egrediemini et salietis sicut vituli de armento
et calcabitis impios cum fuerint cinis sub planta pedum vestrorum in die qua ego facio dicit Dominus exercituum<CM>
mementote legis Mosi servi mei quam mandavi ei in Choreb ad omnem Israhel praecepta et iudicia
ecce ego mittam vobis Heliam prophetam antequam veniat dies Domini magnus et horribilis
et convertet cor patrum ad filios et cor filiorum ad patres eorum ne forte veniam et percutiam terram anathemate<CM>
